De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

71쪽

De vocalibus productis Latinas vocos torminantibus b72 cum hiatu legitimo ante personam mutatam:

Mon. 651: Quis is Monaechmust ii Tu istic, inquam LMoneyli Tu. Quis Arguit3Men. 934: Quid, ego LDisti ininnus, inquam is Mons hauistic, qui mihi.

Pera l98 Migo. Ι sane ego domum ibo. Me rem hanc cum cura geras.

Ρωud. 24 Immo ad L sau attulisti l Emmet limus dubitis dare γ3 cum hiatu in assura iambici senarii it Aulul. 570 Νοn Mom g quidem l hercle it At ego iussero. Bacch. 196 Md ut, quod ab illo isti isso nuntius'. a. 781 Cena ubi frit cocta tragd ruri censivem'. Mon. 44 Fisit. Cedo aurum, manupretium dabo. Mil. 142 In eo concisivi iam perfodi Arietem. Mil. 554 Fateor. Quid ni saltare, iram quod viderim γεγran. 173 8s nunc rogare i in vicissim te volo. Duc. 367 Vah, visui hhroles is nunc, sitque adeo male. 4 cum hiatu quamquam non legitimo :Αuiut. 457 coctum trago, non sipulatum, dudum conductus sui. Mon. 1lD: 1 gemAn gemino stator, silvo iram sum Sosicles. Rud. 779: Abi modo. in dum i hoc cursibo recto. Iam ego

dulum.

Deinde sine ulla dubitatione corrupti sunt versus quattuor: Cas. 786. MiL 1379. Stich. 720. Truc 526, in quibus iam supra corruptelas sedem cruce illa significavi usitata'. Tum in septem vorsibus tam acile si omendare, ut rationi dimotiendi vo iure

anteponamus emendationes:

I cf. mpe pag. 6. 2 Loo: Me, quod verisimile osti' mo in vera alterum est mendum motricum, cum paenultima producta loeativi ἐν quartam iambiei. sonarii emota thesin es pag. 2. 4 Hiatus in se septenaria. 5 Vide sis pag. 4. 6 8io uno vorsum ut sgamus, moeipitur, ne paenultima in et a tertiam is haro septenarii officiens ineat eum dipodiarum Pugnet lege. 7 ceterum Truo. 526. melior ration quam supra leotur: Tollers, iis dole itaque ego ' medulo, neque otiam queo.

72쪽

Bacch. 57l: Tollam go ted in collum atque intro hinc a i&ram Immo ibo, manes

Deinde duobus versibus non inest auctoritas, quia inter se discrepant libri manuscripti versum Merc. praebet Ambrosianus, ut supra eum attuli: Tando impetravi egdmet me ut cormimperem, Ρalatini auram hoc in versu veram servaverunt lectionem: Τando impetravi ut egomet me corrumperem. Contra Rud. 730 ordo verborum prasponendus est Ambrosiani Ita ego te hinc imatum amittam, ait ipsus te ut non

noveris,

quem Versum non recte exhibent alatini: Ita hinc eg te ornsitum te amittam, et i ipsus to ut non

noveris.

Postremo tres versus aliam admittunt dimotiendi rationem: Poen. 118b Spero equidem LM pol ego quom ingeniis quibus sumus atque Aliae, gnosco '. Vorsum Rud. 190 constare existimaverim ex duobus iambicis dimetris catal:

73쪽

De vocalibus producis Latinas voco torminantibus MIlancine ego Artem inpio ob pietatem praeespuam,

praesertim cum in hoc ipso cantico reperiantur versus iambici, in quibus omnes sere theseis syllaba longa emoluntur vel duabus correptis, ut illi versus, quamquam iambici, anapaesticissimiles videantur eas et ex uno loco, in quo una syllaba brevis explet thesin versum iambicum esse appareat. Vide sis Versum 185: Nimio hominum ortunae minus miserae memortatur,

iambicus dimeter acat cum clausula Restiana vel anapaestica 33. Similiter res se habes in vorsibus huius cantici 218 et 219:Νunc qui minus servio, quam si serusi sorem sita γNeque quicquain umquam illis prosuit, qui me sibi eduxerunt,

quorum versuum iter est iambicus dimota catal cum clausula Migiana ), alter iambicus septenarius. Versus ruc. 464 autem esse potest bacchiacus dimetor catal cum clausula iambica iamb. dim catal.), quos versus iam supra ' demonstravi identidem apud Plautum esse coniunctos: Puerp'ri ego nunc me d esse aegram adrimulo; inter utrumque colon admittitur syllaba anceps. Iam tres supersunt versus Curc. 294. se . 939. Din.

282: Tristos atque ebrioli incedunt eos re si offendero. quas tibi bona sibo et facisim si hanc sobrierem Accursissis. Νοla re cum improbis te viris, gnato mi. Atque ego quidem, cum ceteri quinque et triginta versus, in quibus ego in syllabam productam cadere Videtur, nos deceperint, his tribus quoque fidem esse derogandam censeo, raesertim cum, ut iam supra exposui, lautus nunquam eandem vocem vel sormam hic terminaverit in vocalem productam illic in brevem. Quod cum ita sit, mihi quidem non. est dubium,1 ouius numeri anapaestis sunt simillimi. 2 ct pag. 12.

74쪽

quin iam Plauti astato pronomen em nusquam esse rit iambum, sed potius usque quaque pyrrhichium, etsi confiteri debeo, quo imodo illi tres vorsus Curc. 294. seud. 939. Din. 282 pr0babilitor mendandi sint, me nescire ).2. aeuo modo. Advorbi ou et modo optima Latinitatis astate cadunt in syllabam brevem. Atque est controversia, utrum astate Plauti horum adverbiorum ultima iam fuerit correpta an post hunc poetam lacta sit correptio. Sed non desunt versus, in quibus littera o finalis, de qua dicimus, est producta, qui versus

omissis incortis ' sunt hi: a euo: Cis IM: loquem undo haec sunt tibi, cita crepundia. r. Andr. 474, vivi, tam citd ridiculum: postquam ante

ostium.

Asin prol. b Age nunc reside, sive od ne intiis.

Aulul. 239 Dum mod moria recte veniat, dotatis satis. Capt. 458 Ad fratrem modo captivos alios inviso meos. Merc. 426 Τέω modo e senex est quidam, qui illam MLndavit mihi.

Merc. 87b: Huc secundus ventus nunc eat cis mod vorsoriam. I Vix oredibile estis Pseud sis dimetiendum emo: sod ego quEo vhi bona dabo et factam si' hanc sobrie rem a Massis, ne initio vornua tres se excipiant proceleuamaues versus Trin. 282 sortium lagondus es cum hiatu non lagitimo: Nolo re cum improbis te viris, gnate mi. 2 Velut e : Asin. 45. Bacis 202 541. Cas. 635. Cist. si ante personam mutatam Men. 25. it. 1353 u est vo us ead). modo: Amph. 44 Gostg-Sohoeli omittunt ictus, eo bacchios esse censet Asin. 876 oum hiat in diaeres legi potest . Cas. 758 a. pers. mul. 'Curo. 655 a. pers mut. Merc. 607 Mil. 84 a. pera mut.) Rud. 61.3 m Marior, correxi Vulgo: - μνοὶ tuum Maator.

75쪽

m vocalibus productis Latinas voces torminantibus. 'iu L 326 Cos modo, ne prius in via Modin s. Μοα 994: on invido in inplum sno modo sessis sui. en. 26: sim et hoc docto consultadum, quod mod con-oreditumst. Pseud 689 mum mandάotum, 1 mod quod subit com- montiis fui. Mea quidem sontantia dubium eas nequit, qui in his e sibus et ouo si modo efficiant iambum, . o. quin Plauti aetate hae syllabas nondum fuerint breviatae. Quae rea confirmatur, quod, ubi utrumque adverbium apud Plautum ossicit pyrrhi- otium, ultima corripitur vi legis iamborum correptionis neque unquam eam occupat sedem, in qua syllaba natura brevis matulatur ). Vi eiusdem logis autem postea accidit, ut omnino his in adverbiis o finalis corriperetur. Quod in ovo paulo post

Terentium actum videtur esse, cum post hunc poetam sorinnesto nusquam reperiatur diutius autem servata est forma modo i, qua etiam Lucretius nonnullis usu est locis velati:

II, 1135 Plura modo dispargit et ab se corpora mittit

II, 941 congressa modo vitalis convenientes. IV, 1181 Vna modo, causas abeundi quaerat honestas'. Atque mihi quidem orisimile est ob eam causam modo diutius uiam in usu quam esto, quia verborum consormationes ut omni modo, uno modo, nullo modo, quarum adverbialis soroest significatio, semper in modo o finalem servaverunt productium.

Restat, ut verba laciam, unde adverbia modo, modo, cus, ossi ducant originom. Atque nisi omnia me allunt, ut in adverbiis bene et madam in his quoque fieri potuit, ut ex duplisii

Merentur sorma. eque enim negari potest olim uisae abi tivos euod, modo et instrumentales eluo, modo, quae sormae, cum d littora ablativi deiecta confluxissent, non aliam sormam parere possent ac eu' modo, ex quibus vi legis iamb

76쪽

62 ssor iis, Mini is vocalibus procinctis Latina sic.

rum correptionis et quod sermone orabantur adverbia, nasci oporisba formas euo et modo. V. Forma luis exe intes. De sormis in v productam desinantibus brevi praecidam, quippe quae formae nec numerosae sint nec praebeant dissicultates, quas denuo necesso est vocare in quaestionem. Nam Ormas in si nominativi ocusativi m. neutrius generis quartae, quae dicitur, declinationis velut cornu re vera vetustos se nominativos-R . l. neutr. m. docuit vir doctissimus Johannes Schmidi, die pluralialdungentae ldg neutra pag. s. Deinde praeter si dom declinationis dativum in uri , --, cuius inserpretatio dubia est, omnibus temporibus in usu fuit dativus in M', quom non modo Latinum me, sed Italicum maxime Vmbrorum confirmat dativus: Dis '. lativus M. autem olim desiit in ad cuius Ormae xen phim servatum est in s. c. de Bacch. 13 promasistratu f,

postea, nec mirum, usque quaque in v mittitur productam.

Quom ad modum interpretandae sint formae diu et noem, utrum locativi sint necne, dubium est. Nam in noctu ex ou Sscr. Missi amplissima reperiretur stirps oti, quam in lingua Latina servatam eas aegre crediderim. Restat, ut verba laciam de pronomine is Quae formacum omnibus temporibus cadat in productam, ducenda est ex lag. 'ru, os. Us. Ῥι - angi in d. N au . tora, allatov. sed dubium esse nequit, quin praeter lag. tu iam suerit Orma si quam maxime testantur gr. τύ, lit. v d. du,

in Pseud. 306. Rud. 294. - Supinum in Q diei audita to. Eandem eme sormam satis conatat.' Buoohetor, Vmbrica, pag. Ios. 4 Forma incisa magistriatio sine ulla dubitatione error a sabrilia.

77쪽

vita.

tus sum Georgius eddin a. d. XII Kal. Iun. anni 1877 in oppido, cui nomen est Bum, patre riderico, matro lisabeth e gento tingier. Fidei addictus sum evan-golicas Littorarum rudimentis in schola civili imbutus inde ab anno 1887 gymnasium frequentavi urgense, quo in gymnasio novem annis post tempore aschali a. 1896 maturitatis instructus sum testimonio.

Tum ter sex mens malis Saxonum, bis Berotini, denuo bis Halis philologicis operam dedi studiis, praecipue linguae Germanicae, Graecae Latinae, anscriticae hos audiens magistros Halenses Bechiel, Blass, Bremor, Burdata Diuonberge ΗΜm Ihm, d. ver, lachel Riehi, Roberi, trauch, abhingor, iswWa Bero linenses: Dieis, Geldner, irohhofi, odiger, Vahlen, de Wilamowitz-Μoellendorss. His omnibus viris illustrissimis gratias ago semperque habebo quam maximas, inprimis magistris veneratissimis ischia,

WissoWa Bechiel, quo suasore et duce hanc composui commentationem.