De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

51쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus. ITIn hoc nim versu, ut praetermittam eum non in fabula ipsa exstare so in argumento, adverbium aque aegre quadrat in sensum: 9 Requirens servos reperit quAm proiecerat. Itaquo lego et rite civem cognitam Alcesimkrchus, ut erat,sictus, possidet, maximeque desidero voces civem eo uam aperte et concinno coniunctas esse cum eis, quae antecedunt, verbis. Quod cum ita sit, ego quidsm legendos esse ooniecerim hos versus: Requirens servos reuerit usim proiecerat,

Illamque lege et rite civem renitam Alcesimkrchus, ut orat Actus, possidet, cum oculamque, ἐuaque sacile corruptela itaque evadere potuerit. In vorsu tam 93. autem, si legitur:

Ita nunc belligetant Astoli cum Alsis

turbati sunt numeri, quia neque seruiquinaria neque semiseptenaria Oxstat caesura. meque tamen dimotis sufficit:

Ita nunc olligerant Astes cum sistris cum hiatu non legitimo inter eum et Aleis , no paenultima producta in Aetoli quartam iambici sonarii emota iussin, id quod cum tres pugna dipodiarum Cum igitur reta vitali

eum Aleis, i. in cine versus sint sine offenssione, mendum in prima huius versus parte esse apparet, praemrtim cum Verba, quae antecedunt, cum versura non concinue sint coniuncta. mendatione igitur opus eat, sed probabilem aut verisimilem confitsor me nescire, ut in prima Versus 3 parte coacti simus ponere crucem, ut aiunt, desperationis.

Restat, ut verba laciam de illis tribus, qui ex canticis petiti sunt, versibus Amph. 35. Ut bae. Mud. 12b3.

Ex quibus diu correctus est . Amph. 3b, cum lagatur: ita di vi s est placitum, voluptatem ut maeror comes consequatur'. Capt bae autem dubias est naturae Quam ob causam Gostm Moli omiserunt ictus, verum e proponit: rui me miserum rostitsindo Retinendoque lassum reddiderunt, adnotans trochaei osse videntur'.

52쪽

Denique vorsum sata. 1253 prasis Ambrosianus: Ita victu excurato ita magnis munditis, dis dignis, quem suppleverunt G tg-Schoeli:

Ra victu Oxcitrato, ita magnis munditiis di vi s dignis et Studemund stud. 404: Moses excurato, ita magnis munditiis et dis dignis,

non bacchio sago intollegentea sed anapaestos. Nullus igitur exstat locus, quo ita vel uarius producta terminetur syllaba. Cum autem Omnia adverbia, quae in lingua Latina exeunt in a, mittantur in a productam, olim fuisse vorisimile est formam ita etymblogia est obscura), sed cui per legem iamborum correptionis ipsis antiquis temporibus subiit forma ita. u. Quia. Coniunctionem quia doducondam me Cormem tibi persuasit ex instrumentali g. relativi pronominissu et ex adverbi iam: quinam, qua ex forma tamen nullo modo evadere potuit pyrrhichius et . Nam praeterquam quod productam desideramus exi ortam, intellegi nequit, qui factum sit ut m littora finalis interiret et o vostigium quidem sui relinqueret. Huc accedit, quod quae ora huius adverbi sit interpretatio, est in promptu scilicet nominativus ---ου. plur neutr. gen pronominis relativi et eius stirpis, quam hoc pronomen recepit ex interrogativo in Inde inter se respondere apparet Ormas quia et qui- ut 'maria et mari , etsi iam apud lautum nusquam, ut videtur, quia relativi sungitur vice φ). Cum autem a litteram finalem nominativi-aco. plur neutr. gen Ρlauti aetate correptam fuisse supra demonstr

vim mihi videar, quid verisimilius est quam in coniunctione

quia quoque ultimam non seriatam me productam, praesertim cum legem amborum corroptionis qusa, mai ultima ut breviaretur e facilius efficere oporteret Hoc confirmatur,

quod, ubi apud Plautum finali rictus est in syllabas, usque

quia sunt noscitabo, sed in hoc versu num sorma quia reoipienda sit, eo magis incertum est, cum hae acchiaci tetrametri sede pyrrhichius non admittatur nisi certia condicionibus CL supra pag. II. Ambigui sunt etiam vorsus Mil. 18I Mo33' cf. pag. 23. 4 Plerumque deprehendituri quis vel νώ -

53쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus. I9quaque uno excepto loco duas sequuntur syllabae, quarum prima cum syllaba a arsim efficit solutam, altera iussin:

Epid. 77 Qui licitumst eam tibi vivendo vincere. t h. Pors. 255 Qui meo amico amiciter hanc commoditsitis copiam. Ρors. 546 Νssi quia spgcie quidem edepol liberalist, quisquis est. Din. 938: is qui inbet experiri, quo evasurust denique. Τrvc. 786; is quia umo tamen i)

Neque tamen desunt, qui uno utique versu coniunctionem qui essicere iambum contendant Merc. 39b Qui vero Quia non nostra Drmam habet dignat domo. Quod ego non crediderim. Nam cum paulo post inveniatur:

similias, facito adducimur, ut in versuras quoque suspicemur eadem ratione ictus distributos suisse qui μορ Quis atque ante

qui vero a librario coniecerim interiectionem quandam fortasse ali esse omissam ). II.

I. ablatistis V in e tertia declinationis. In tertiam, quae dicitur, linguae Latinas declinatio msatis notum est duas confluxisse declinationes si stirpium in icti earum, quae desinunt in consonam; quarum declinationum has officit ablativum in-e', id , in-I, quae orta est X i. Amrsa Latinitatis astate promiscuo uterque prosertur ablativus, quia partim stirpium in i desinentium reosperunt finalem --

Tum, quae in consonantem exeunt, partim stirpium in consonantem exeuntium asciverunti productam. Sed usque ad id temporis contenderunt viri docti aevo vetustiore ablativum fg stirpium, quae cadunt in consonantem, servatum esse in δ X M, quem ιblativum Mnuinum esse opinantur alii, alii sum re vera desiisse

I Reliqua huius versus pars prave tradita est.2 cf. uellor, nachis Pag. 3.3 Hae sorma est ustustus locativus geri ri ex sonos: sor. 4naei.

54쪽

uersa, nomini ortos esse analogia ) Atque reperitur ablativus in- hisce in versibus lautinis': Amph. 42: Numquid visi is quom Absim me ames, metuam te absente tamen '.

Amph. 826 Amphitruo alius, qui larte ted hino absente tamen . . Amph. 860 Nu1dquid est, iam ex aucrate cognato id G

venit'). Bacch. 628 Multa mna me in pectore nunc Acria atquo acerbaeusiniunt. Cas. 140 Quasi mus, in medio Ariete vorsabere. Cas. 18 cum eadem qua tu semper i Cum uxore mea γPors. 41 Quod tu me rogis; iam tu aquam a pumice nunc postulRS. Pssud. 761 Omnes ordine sub 1gnis ducam legiones meas . Ex quibus exemplis certissima sunt neque ullo modo reicienda: Nauer e, pso pector' umis, ording. Quomodo de his iudicabimus Ormis Utrum Ormam in id, e pristinam 88 9utabimus, ex qua postea evaserit forma in e An re vera ablativus olim dosiit in δει An ei in ed effecti sunt analogia γΜinimo, cum stirpes in consonantem desinentes ablativum neque unquam in Od , officere potuerint neque in M, e et cum neque ex ablativo in m Q neque ex illo in M, - -- sistere potus it ablativus in Q Aliam igitur has formas interpretandi rationem necosse est inire, quam rationem, quae vera sit, ovi vetustioris nos docent inscriptiones. In his enim deprehenduntur puri modo formae aetate ' honore tempesisse' ire q), et praeter hos iridi ), o ventionidi . si te Quibus ex formis ilim ablativum ratir-

55쪽

De vocalibus productis Latinas voco terminantibus. Alpium in i desinontium magis quam aurea Latinitatis astato insinuavisse apparet in eas stirpes, quae cadunt in consonantem, atque locativum , qui ablativi ungitur vice, summovisse. Quod cum ita sit, non in errorem inducemur sormas Maenia, recrate, Fer' ps τε pariet8. Noeor' pumice Oxdine intellegentos substitutas esse a librariis in locum earum, quibus usus est lautus istimui, Naueraui, operi'), pectori, parieti, Xori, Fumici, ordini, vel absentet, Operei, ordine etc., praesertim cum nonnullis in vorsibus vel codices praebeant sormam in i e

Buntam velut:

CUL 258 Quos tam grandi sim morositus praesenti pecunia'. Μil. 1341 Bene quasso inter vos dicatis in med absenti tamen. 2. Mativus v. quin De Minationis. Ablativus in stirpium in Moxeuntium usque quaque desinit in e longam, cuius rei apud Plautula quoque multa reperiuntur

exempla, volui:

Bacch. 827 Quant in poriclo et quanta in emici sis aliisque in versibus'. Neque dubium si, quin ablativus in evolut 6 de ortus sit ex 'red, Arad, quamquam ius gensris

exemplum non est servatum. am in eis quoque versibus, ubi

post ablativum M. quinta declinationis sprehonditur hiatus vaut: Mero. 629 De istac re argutus es, ut si pari respondens. Ρωud. 19 Iuvabo aut re aut opera et consilio bono, vix credibid est formam re esse reatituendam. Ceterum nonnulli exstant versus, in quibus hic ablativus brevi vii stur terminari syllaba, velut: Ρors. 243 ride data crodsimus t ovici omnes sunt lenas levifidae, sed haec correptio, ubicumque occurrit, stacta est vi legis iamborum correptionis. 3. Secunda persona U. imperauis aes secundae coniugationis.

Haec quoque sorma nusquam cadit in e brevem. diam ut in

I eorpori praebet etiam lex Iulia municipalis, Sinneidor i. c. 312, 122. 2 V pr assuis. 3 Quintae declinationis est etiam nomen famaa. De ablativo vide Asin Isi eisi. 45. Noas; I93 Pers. 318 8uoh. 216.

56쪽

prima coniugatione secunda persona imporativi praesentis act. quippe caretis littora finali respondet secunda personae indicativi praesontis volui laudaci laud ci), non aliter rosmndet gavd sormas saraa s. Longam syllabam autem confirmant

apud Plautum: Amph. 48 Edepol is tubonis iaci . t uuid ais responde

mihi. Amph. 1110: e paus sed angues oculis omnis circumvisere, permultiquo alii versus '. Ubi e littera brevis videtur esse,oam breviat ex illa iamborum correptionis, ut creberrime in imperativis eos , Me, habe, mane, dris με Me ιμε, τώ, Mae . Insinuistis actis in re. De infinitivo praesentis activi nuper orba serit vir doctimimus Solmson ' non modo infinitivum in in contendens, id

uisere. ac dem bilds, da die inschriston una geWahren, dursen i dies Orthographis in lautiniacher gest noch durchau erWarten, n ich eine, en Wir nun im Plautusteritalaachlich noch infinitius activi aus ere finden, o dursen vir si unbodonhlic denisi aut δε Melchaeigon 'Antequam videamus, quae sint exempla lautina in re, paucis liceat confirmare iam lautum sine dubio infinitivum in

-re misisse in e brevem:

Mil. 82 Vt in ubi sedeat, ne qui auscultare volt. Τrin. 734: arsita dos domist nisi exspectare vis. Merc. ω Capram Abdurasse, si coepit inrider me. Τrin. 66l: erpeti nequeo, simul me piget parum puder te. Curc. 74 Μe, te atque hos omnis si Tum tu Venersm vomer vis Cas. 53: aene exposivit cubito is Cubitum ergo ire volt.

57쪽

D vocalibus productis Latinas voco torminantibus 43 Stich. 4l9: Ere, si ego taceam seu loqukr, sol scire t '. Quibus ex versibus lauti astato syllabam re infinitivi satis apparet suisse correptam Vorsus autem, in quibus infinitivus cadit in e longam, sunt hi:

Asin. 250 Atque argent compar do fingore allaciam Merc. 934: Stultus es: moli istuc. quaeso, dicere is Certum

exsequist.

l. 848: Numquam edepol vidi promerse Vorum hoc erat. Mil. 1316: ibi saltitsm me iusserunt dicere limalvae sient.

Ρae . 355 Ego scelestus nunc argentum promere possum domo.

Ρssud. 1003 Νullsim salillam mittere scriptam solet 8 Trin. 585: am certumst s1ne dote haud dare is Quin tu i modo. Truc. 25 Νω audos siliquid mihi ars munusculum 8 Ad hos versus lautinos adicias duos: Ut 10 R. Com. Ipsiis quidem hercle ducere sane nevolt. Ter Andr. 437 Potin es mihi verum dicere limi facilius. b M anticis: Most. 96 Voluit in cubiculum abdaicere me anus '. Most. 710: eius posthac sor quin fuit mihi ).Ρseud. 1299 Cum corona ebrium incedere t Dibet '.

Rud 209 Quae mihist spes, qua me vivere Velim ). Rud. 244 Di facis me quidem ut vivere nunc velim ). merus sane non mediocris Sod primum fidos deroganda est quattuor vorsibus Merc. 934. Mil. 1316. Trin. 585. er. Andr. 437, quia in eis syllaba, de qua quaerimus, est ante mutatam personam, ubi syllabam admitti ancipitem identidom supra vidimus' Item quattuor reiciendi sunt: Most. 696. Pseud. 1299. Rud 209. 244, quos versus alia ratione ac supra dimotiri licitum est: Μοα 696 Voluit in cubiculum abducer me nus. Pseud. 299 Cum corolla ebrium incedersi l Lubet. Rud 209 uuae mihist spes qua me visere velim, qui tres versus sine ulla dubitatione cretici dimetri acat sunt

58쪽

44 Ominius Redding

rsus Rud. 244 autem: Tu satas me quidem ut Husire nunc velim

est creticus dimetor acat cum clausula O O , cuius rimae

ossis hoc in versu duabus officitur syllabis brevibus. Doindo minimi est protii versus Most. 710:Ρeius posthfio ore quis est mihi,

cum inter olon creticum et clausulam G o syllabam ancipiis licitum sit ponere ). Porro incerta sunt orba Titinii, cum, utrum M verba unius versus sint an duorum, moiamus. Atque mihi quidem verisimile videtur osse ea duobus tribuenda me vombus: ipsus quidem horolora ars

nisi fallor, iambicis sonariis vel octonariis 'Iam quinque supersunt Versus: Asin. 250: Ruo argento comparando fingere fallaciam. Mil. 848: umquam edepol vidi promere. serum hoc erat. Ρssud. 355 scelestus nunc argentum promere possum domo. Ρseud. 1003: ullam salutem mittere scriptam solet 3Τruo. 25 Νο audes alliquid mihi dare muniisculum ', ex quibus facillimum est corrigore versum aeud. 355 cuni scribatur: Ego scelestus nunc argentum promer potis sum domo. Qui versus iure in suspicionem nos adducit etiam quattuor reliquos non recte esse traditos atque de formis fingis' promere, uictre dare eadem ratione iudicandum esse ac de Ormis velut omnethus, s msi, aliis eiusdem generis, de quibus accurate supra pag. 8 seci verba. Quae res cum ita se habeat, iam nemo dubitabit, quin lautus infinitivum praesentis act. usque quaque terminaverit in e brevem '. Sod sententiam suam ut confirmet, pergit vir doctissimus Solmsen 'D Wir haben in schwe legendes eugnis fur denI CL pag. 24.2 Etiam trochaici sept. esse possunt: an nemit . . . . 3 Facile est transponere M a mih munmaeulum. 4 Versum iere. 642 Iam de cistoc rogare omitte. on vides non loqui, iam correxit Camerarius: Iam de isto rogare omitte. Non vides noue e loqui.b l. o. pag. 260.

59쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus 45 activischen obrauch de infinitius au - in dis Ormel, duris die de censor das Ol gum census beries undisio uns Varro L. L. VI, 86 avsbowsir hat: si quis pro se prose aureo resimnem dari solet. Iam supra cum de tertiae declinationis abi tivo in e lac verba, demonstravisse mihi videor, quid fidei in talicis libris habenda sit manuscriptis. Tamen hoc levius, gravius aulam illud: eodem iure ac contendit Solmsen hanes indari esse productam, alter dicet atque affirmabit in his e

bis vetustissimis servatam osse i brevem finalom locati vi ex qua postea evadere oportebat e brevem, neque quisquam Milo eius resutabit sententiam. quo vero pinionem viri doctissimi Olmsen confirmant

inscriptiones, etsi orba eius iam SuΡm allata: ,... vivere.

Nachras bilde, das dis inschriste uns geWahron, diiclen irdios orthographie in lautinischer est durchaus erWarran nobis iniciunt suspicionem in inscriptionibus infinitivum praes. acti per vicem mitti in I, , I, quae ratio scribendi syllabam finalem ortam esse confirmat ex diphthongo. Hanc variam enim scribendi rationem praebent inscriptions in infinitivo

legein contra infinitivus praes activi usque quaqus terminatur littera e esdre ', compromerisex', a detri , ires . . . Quod cum ita sit, iure adduoimur illam sententiam ut recipiamus, in lingua Latina ab initi locativum g velut visere ex viseri, sor. 'vari functum esse vice infinitivi pras a. activi, dativum velut ast ex at, sor. P vico infinitivi

1 Sohnoider, Exempla, Is 2 8ohnoidor l. o. 292 3. 3 L. e. 293, 3 70, 3. 4 L. c. 293, , s. 5 L. c. 293, 13. 6 L. c. 5 s. 7 L. o. 7, 14. -- De syllaba ultima infinitivi persecti eadem ratione iudicandum os ac de ultima infinitivi praesentis activi. 8 S. c. m. I. M S. e. 2s3, 3. 10 S. e. de Bacch. Sohneider l. o. 97, 27. II In insori . aliam, Sehnoider l. o. pari. cte. 17.12 Lex. Bant 30, Z Pag. 78.

60쪽

et veteres osse ablativos. Cum autem post longam vocalem littera finalis saeculo sexto a. u. c. tenuiter audiretur MVerbiorum quoque evanescere coepit. eque enim exemplis r bare possumus Plautum his formis in Missum esse, frequenter autem eis in e:

Curc. 44: emps huic lenoni qui 1 habitAt is Recto tones.

Curc. 375 Verum hercle ver cum boli reeogito, permultis aliis locis. Verum duo adverbia, bene et mi , iam apud lautum et Ennium cadunt in syllabam brevem, quamquam ex illo poeta certum xemplum afferri non potest, quia, ubicumque occurrunt, totus est in paenultima horum adverbiorum vel soquitur ultimam bέne, Διε, vel bene c., cu λ); sod in Annalibus Ennii nonnulli exstant versus, ex quibus hanc e illis temporibus correptam fuisse satis apparet, velut: 10b Accipe daque fidem Modusque seri in firmum.107 Se ortunatim, eliciter ac ben vortat. Tamen tres adhibentur versus lautini, in quibus e littera, de qua dicimus, producta videtur osse:

Asin. 137 Quae dedi et quod bon soci, at posthac tibi ij. H. 378: imis doctus illo est ad male faciendum is Meequidem certo.

Rud. 1316 i l hominos respiciunt bene ego a1nc praedatus Ibo, Qui tres versus tamen nihil valent, quia littera e eum tenet locum, ubi admittitur syllaba anceps '. lam exsistit quaestio, qui actum sit, ut e finalis in bene et male corriperetur, cum in ceteris adverbiis, quorum paenultima et ultima officiunt iambum, etsi eorum syllaba finalis identidem apud Plautum vi legis iamborum correptionis breviatur'),

I Creticus tetrameter ROM.2 De versu Asin. 137 vide supra pag. 4.3 Velut maaeum Mil. 1024: Age age ut tibi maxum conoinnumst. Nullumst hoc stolidius saxum. pro re Pseud. 574: Pro Iuppiter, ut mihi, quidquid ago, lepide omnia prospergque veniunt. prois: Pers 173 ivis si in ludum iret, potuisset iam fieri ut prob litteras

sciret. Pers. 756: a vobis habeo grates atque ago, quia prob sum ultus meum inimicum.