Opera

301쪽

scas: sed mutilu mancu . Scire abste libenter istic ne aut usq qd scias integer hea/tur: Quaq cum tua edideris. quae hes sub incude no erit amplius cur Apulei de , syderemus.De studiis meis ego quid ad te scriba nihil habeo nisi assiduum me in Hermolaoee mearu*noeliu maxima pte: In tuo themistio uigilare. Diuerti nuper ab Aristolole in Achademiam. Seci non transfuga. ut inquit ille uese explorator. Videor tame dicam tibi Hermolae quod sentio duo in Platone agnoscere: Et Homericam illam eloquendi facultatem supra prosam oratione se se attollente idcsensuu si quis eos altius introspiciat eu Aristotele omnino comunionem: ita ut si uerba speetes nihil pugnatius, si res nihil cocordius. v si quado dabitur. id qd uo, torum meorum luma est tecum ad dies aliquot philosophari ingemus de hiis co/ram latius fi sensus huius mei periculu aliquod faciemus. Uale minositi decus. Flo. inccclxxxi .dae. vi. decembris.

Ioannes Picus Miran. fratri Baptistae Mantuano Carmelitae. S. S c. Alue pater optime olim ad te non scripsi sed interim legique tu scripsistit diuina. s. at sanctissima illa tua poemata: In quibus ea rerum maiestasis splendor est eloquentiae ut certatim in illis palmam sibi uedicare uerba at Hiae uideantur: Lelix qui uelis optima eadem possis foetices nos quibus no solum legere que scripsist1 sed etiam te amare te uidere te alloqui datu est. Diues hiemihi materia de q non epistola sed iustum uolumen impleat si euagari me in lau/dandis tuis poematis uel imbecillitas nostra lineret uel pudor tuus. Hoc unum dixero deleetari me adeo lectione tuorum carminum ut fere quotidie cum me uel tedium uel fatigatio ceperit in illam quasi in hortum solitus sim secedere. Vnde animo tanta semper obcmtur uesuptas ut nihil cupiat magis q iterum fatigati ut ite rum recreetur. ilostratum de Apollonii uita si satis loci usus desidero&Zaychariae philosophir quem te nactum Rome dixisti exemplar cura ut aliquando habea ptereatidice bibliothecae uestrae Bononielis si tuo id comodo fieti pol. Vale. Ioannes Picus Miran. C. F. S. Esitum diu apud me fuit tecta ne siletio an litte is agedum foret. Que resq utpote ansam ut in habensica nuc in hac nucis illaptem a me iudicaretur in ca fuit cur in hoc usq; tempus tecti siluerim. Videbatur en)m preauribus presertim occupatissimi leuioribus his nugis obstrepuisse non minus im/pudens si 1 portunia:& erat V ad te scribere te dignu penitus nihil. Rursus si homine qua tu es dignitate insigne de me optime meritu quado cora n6 possem p litte/tas non uenerarer ab ossicio sculdubio deficieba. His cu diu fluctuasset aius uicit tande pudore pietas persuasitq; audaculi re temera ii subeundam potius notam qia liuioli hola uel negligentis . Accipe igitur. C. P. qua me excipiebas sem p cu istie

302쪽

eram hilari: de porreeta fronte litteras meas ineptas illas quidem & in compositas sed fidei erga te meae sed deditissimae tibi profecto uoluntatis grauissimum testimonium. Quibus hoc unum tibi in primis significari uolo nihil esse quod magis mypiamiq dari mihi occasionem aliquam qua testem dilucide apud te reliquam meam in te fidem pietatem dc obseruantiam. His enim ii de nobis periculum aliquarido feceris ita me inter eos q tibi dediti sunt superiorem esse cognostes: ut tu caete/ros tui ordinis antistites uirtute doctrina & sanctimonia miru i modu antecellis.. Ioannes Picus Miran.Ba dassari milliauacce. S. - Ιraberis 8c quidem non iniuria responsum a me litteris tuis uel longe se/m rius q tu sortasse desiderabas 5c ipse litterae tuae merito postulabat rid curita evenerit paucis accipe. Iturus erat ad uos iisdem serme diebus quibus tuas accepi uir sane probus sed mihi antea ignotus negotiati sese aiebat Mediolani oportunam mihi prosectionem duxi qua fieret ut per fidum nuncium Sc quod in primis optabam sine mora litterae meae cibi redderentur. Sed austrum perculi: nacum ille in mensem dirissum suum perci, dinando distulisset discessit tandem sed me penitus ignaro . Mihi uero cum iam spe certi nuncii iactus essem negligentior

litterarum obliuio pene surrepserat. Nunc demum cum tua ad me epistola in manus incidisset uelut obdormientem illico excitauit admonuit temporis sine offi/cio pretermissi Dolui deum testor non medioctiter 8c nunc quoi doleo nec ideo haec dicta uelim ut me excusem sed ut accusem potius: facile patiar negligentiae danari me Sc inil malue is poenam abste uocari. Nuc ad litteras tuas. Accepi 8c ex litteris ipsis de ex libris graecis quorum tu mihi copiam tam iliberaliter tam amice se cisti uoluptatem non mediocrem . non tam ' eorum usus ad mea studia plurimulaceret q 9, perpetuae inter nos suturae necessitudinis Lindamenta iecerimus. Qua unam pluris iacio q aut Sunandii aut Ptolomei uniuersam bibliothecam. Tantuenim abest ut litteratorum hominum amicicias negligam rut nihil mihi aut curae aut cordi sit magis. Scio autem quem tu inter litteratos homines tibi locum uendices: Quando quidem doctrinae eruditionis humanitatis tuae euidentissimum mi/hi argumentum fuit epistola tua. Quare ni te amem plurimum dedidicerim profecto mei di faciam longe aliter q consueueram Amo igitur unice quis te nunq uiderimi Amo ita ex animo ut ex animo magis paucos amem ut demum accedere

ad familiaritatem quidem possit nostram ad amorem non possit. Et si quid id est

quod possit accedet illud omne aduentu huc tuo. Quem 6c littetis tuis tu te ultro pollicitas est 5c nos ita ardenter petimus ut impatienter desideramus.Ioannem grammaticum in physica se Aristotelis metaphisica si mihi compararis perpetuo me tibi officio devinxeris. Nam x apud me non fiunt et sum eorum magnam ex pectatione. Vale..

303쪽

Ioannes Picus Miran.Iacobosel trino. S. quando alias nunc me maxime oblectaruitquibus eam dei me existimationem apud te esse cognoui: qua ne singi quidem uoto me lior possit.Unum illud me perturbauit strum iniisque ad te scripta ni/hil notaueris: suspitionem fecisti ne cuncta nota digna existimaueris. Tunc enim

uel placuita plurima credidissem cum displicuisse aliqua significassies. Quo fit ut

ne testimonio tuo alioquin probatissimo in mea causa satis confidam. Amas enim nostra omnia perinde atque nos r& cum ex innata ingenii tui facilitate cunctos tolla, id tibi praecipue in rebus nostris accidit: qui id omne quod in nobis est ex tuo sente manavit. Equidem emulati tet tuis perstare uestigiis nec de isto nec desina. Utinam te aliquando consequar. Sed hoc doleos locorum stercapedine fiat quominus te altissimos philosephiae locos ut soles grauiter pertractantem coram audiam. Quod&si eadem quae dicis per epistolas uestras mitti possunt id quod im/petratum abste maxime uelim r habet tamen nesciis quid uiua uox quod magis afficiat asso et discipulum. Vale. Ioannes Picus Mirati Hieronymo Donato. S.C 'litteras tuas&suaves prosectio&eruditas quibus non aliter ob/a lectatus sum atq; olim tua cosuetudine cu patavii essem quotiens ea mihi fruendi occasio offerebatur cuius quidem 6ccussidus & appetentissi muspraeter tuam etiam opinismem semper fui. Neque enim latebat meqdulce qamoenum esset Donati ingenium qbonis omnibus disciplinis omni demum uir/tute exuberans undique atque refertum. Sed ita est profecto mi Hieronyme.: ita mihi persaepe contingit facultas 5e libera de expedita eius quam maxime rem ca pimus adipiscendae inertes nos facit sc negligentes dum enim id quod hodie pretermittimus ae cras ke i perq commode speramus: fit demum ut ex hac tirpina dila/tione nostra conniventibus nobis effluat annus. Sess quando res ita recidit fecit itu quidem per pulchre qui me nunc etiam ad hoc officii genus obdormientem tuis litteris excitasti: Quo utar aduersum te saepius imposterum & te ut itidem faci/as rogatum maxime uelim. Quod attinet ad tua carmina suerunt illa quide dum emem parauit apud me complures dies. meminique me libelli amoenitate& lepio dissima uersuum compositione delectatum plurimum. Sed nisi fallor anteq illine abseesserim Ramusio reddita sunt de caeterisque aut in me aut mea lunt ita constitutum habeas ut uel eis pro tuis usurus sistud in te de nulli & amicitiae nostrae sturus iniuriam. Vale.

304쪽

Ioannes Picus Miran. Angelo. S. Um tenues musas meas quibus dum per elatem licuit de amoribus me

e is iocatus sum in libellos quinque digesserim: mitto ad te illorum primumisurus reliquos si in hoe uno amicum expetiar te non assentatorem. Ea enim lege ad te ueniunt ut castigentur:& uapulent rut erratorum penas & ungue

obeliscis luant. Adhibe igit te illis aequu iudice no iniquu hoc e seue' no idulgete . Na q maior inivas qamica fallere de te sibi ola adimitteterno eo usi Venio de Iicato su ut alienas lituras fastidia ino adeo mihi bellus uideor ut cesere uel ne ilia uel accuse. Quin forte nec tu nec qspia oeederetq haec mea mihi no satillaciat: qua in iis etiam quae magis placent ne sim ut inquit ille Susenus itimeam . Nimirum

omnes fallimur nec videmus manticam quae in tergo est. Quare operam tuam in

re honesta & liberali amicissimo homini ne deneges: tam multo presertim studio: tam ex animo eam effagitanti. Quod si is essem a quo in eiusmodi re tibi gratia retari posset montacerem graecum illud Lisippum apellis de vellem lisippi alter/na opera uicissim uti solitum. Vale..i Ioannes Picus Miran. Angelo politiano. S.

I Um supinoribus annis Florentiae essem amatorias elegias quatuor apud e te reliquit quas ut sit: exercendi ingenii gratia per id tepus pene puer esinxeram. Erant illae quidem insulsae. Ineruditae &leues quae auistoris aeta tem 5e inscitiam lacile preseserrent. Tu tamen illas non pro rei metito sed pro tua benignitate uel indulgenter approbasti: Et ob id ipsum ut fidem faceres φ appro bassies exemplaria petiisti profecto non ignarus ea esse animis adolestenta ad uirtutem acerrima incitabula ut laudis cupiditate illectat quam libauerint gloriolam mox degustare altius enitantur. Ut enim desperatione uires & iacet protinus & frigent. Ita spe attolli atque inflammari nemo est qui dubitet. Sed iam aetatis patro

cinium testitur&quibus antea subsignabatur erroribus nunc uiti milia uertetur 9 non eos iam maturior annis aut repurgauerim melius aut deleverim. Quae igitur apud te carmina ex nostris sunt si me amas aut remittas ad me aut laceres aut

igni tradas Ea omnia elaborata magis & complura alia quae postst istine abscessimilii per ocium exciderunt breui tuae limae demandabatur. Interim quae sine ami ci intertrimeto uiuere non possunt capitali damnentur calculo .s aeterea epite statuum :& quae de homero in hanc usν diem a te translata sunt:Item quae de Iuliario medice sermone patrio &quecaq; alia latino sermone composuisti ad me misyla omnino uelim .hoc ita a te peto ut si impensissime: Ita enim desidero ut qui impatientissime. neque est quod recuses ea sorte ad umbilicum. nundum deducta snt: Quando quidem omnia si tua haec suetit sententia clam apud me sutura tibi iam prenuncio at I polliceor. Uale.

305쪽

Ioannes picus Miran. Marsilio sicino. S. Et simp Lit iudieii Maesti doctissime nulla esse in re magis elaborandum existimam uep desidia at 3 secordia nullo pacto degeneremus: idq; mihi potissimum semp suu ut undecuippossem mihi ai cultu & bonas artiu disciplinas coparare. Qd de meii cosiliu & si a pueritia usiai costatissimu mihi fuit excitarui tam summopere atq; 1flamartat ca ap te essem suptoribus annis adhortatioes tuae. nec unqardeter magis q ex illa i hac usq; die me totu litteris addixi. Iam tres annos Marsili ap pipateticos uersatus sum nec omisi γῆ quantu i me fuit ut Aristotelicis aedi/bus qsi unus ex e e familia no idignus admittereriQd Oe 6c si haud abunde cosequutus sum: Quippe ' uix sim i uestibulo reo usque tam pressi ut si no docti et erudititqd nec p aetate licet studiositam nome mihi uendicare no dubite. Sed qm& tua sem p & doctissimo tholum snia fuit si acadimica pipateticis misceret: eum utracp secta 5c rectius habitu' & locupletius: aggredieda mihi hac Muincia existimaui: ut iam P mei uicibus ingenii: P mea quata maxima potassiduitate&diiij gentia Platone cu Aristotele & uicissim alternis studiis Aristotele cu Platone con/serre. UeFut tepmonitore prius rata nuc adiutore opus et tuaeque erit hvanitatis

N in me beniuoletiae n5 deesse sposito meo atque eo Oe ta honesto do liberali id O cumulatissime abste factu censeo si libru tuu de imortalitate aios ad me mise ris. Quo ueluti pmonstratore quodam in Platonica disciplina phetu' me ut op/to: ita confido. Quis enim fici no: quo si uera esset pythagoreorum sententia reuixisse Platonem crediderim non queque maxima in eo doctrinae genere de se ipso sibi polliceatur. Tu modo mihi non desis: Quod impetratum abste pluribus contederem:nisi ipsa qua tu plurimi iacis honesti ratio hoc idem a te contenderet. Si enim pro amicorum utillitate dci linandum aliquatenus deuia de Cicero noster Ecchilo tipiens Se Theophrastus grau1ssimus philosophus existimarunt: Nonne erit in tam honesta petitione amici inmo homini defuisse flagitium Fac igitur ut Uia diu adhortatione sequor tua ope etiam aliquando consequar. Qui enim hac itate mihi auxiliari possit preter te habeo neminem: quando quidem ut speciosa alia complura atque preclara ita platonicarum retum cura apud nostrae aetatis homi, nes penitas exoleuit. Vese . Ioannes Picus Miran. Hermolao. S. Onstquicq habeam te dignum quoq scribam ad te scribo. sed idcirco tari tum ut rescribas. Alioquin mihi nec causa est lambendi ulla neca umeritum . Quippe st damnatim semper eorum sententiam qui ad amicos

306쪽

seribendum sentiunt ut hoc quasi debitum pendatur amicicim. Est enim hoc totuscribere de litteras missitare amicitiae quidem sed insimae de selidiuscule: quae sua ui subnixa non stet satis: queratque aliunde unde consistat atquaei ipsi, animi secessibus iam penitus radices egit: quid amabo adminiculis litteraru eget. Dabo igitur Hermolae barbare ob id ad te meas ut quas maxime desidero tuas alli

ciam.Tu contra ne a me frustra desiderentur tuas reddes ς cumulatissime. Vt. n.

infirmi est animi adhibere litteras amicitiae quasi tibicines ne vacillet: ita facilem praestare te amicis ais beneficum liberalitatis est & beniuolentiae singularis: Valeti musicam Ptolomel iidineomodo non sit tuo ad me dedas suturam hie ad dilaes pauculos. Quid . n.ate non audacter petam: cui ego iam pridem mea omnia uoui dicaui Ioannes Picus Miran. Hermolao. S. Ιhi nunq aut placui magis aut debui copiosusqhoc tempore quo unam epistesa ad te mea tam suaves ta eruditas tam tui persimiles litteras agmeuocarim. Quod si &abfuisse te parauiodu illic sui & desiderasse me biennium consuetudinem tuam in causa fuit cur haec ad me scriberes: non potest mihi illud quicquid sit mune non esse iocunduriam abunde unae litterae tuae uotuomne meum non adimplerunt solum sed etiam superarunt: nam ut epistolae elegatiar amoenit tereruditione suauitate tacea cuius lectio uel beneficii uicem cumu/late exigit: Quanti apud me esse credis p tam amanter tam benigne atque adeo ex animo in amicum te mihi dedas.& quo nec optare mihi quicq maius ausim in me omando undiq; tuam iuram tam liberaliter pollicearis : Quod quidem ge/nus ossicii no recipiendum adeo sed mihi ambiendum etiam lateri ingenue nec coram erubescerem. Quippe nec ipsi stoici ut nosti απια picis probat: nec iter has

quas graeci 'αρ Μ dicunt ametioes ulla esse potest aut laudabilior aut honestiorea: si modo inter illas est quae dicitur cupiditas nominis 5c gloriae praestari uero mihi hoc nec ab ullo uberius potest q a te ipso i in quo uirtutes omnes uelut singulae sibi palmam certatim uendicantr& ego cui debeam libentius habeo me certe neminem. Est igitur haec mihi pollicitatio tua tam gratatam appetenda si honorifica qua uel id maxime plurimum gaudeo egredi. cuiusda amoris in me tui & amatissimae uolanta is fidem facit. Habeo tandem quod ut diu antehac desideraui: 1ta nunc serio triumpho .Habeo inq Hermesaum barbarum latinae linguae delicias &bonarum artium omnium insigne promptuarium mihi no beniuolum solum sed amicissimum. Habes & tu itidem Ioannem Picum Mirandulam ita tibi deditum. ita tui studiosum: ut qui deditus qui studiosus esse magis non possit : mutuis ad uersum te officiis: quando prestare nihil uel grande potest uel Hermolao dignum laturum imparem quide et fiucto animu spectes certe uel aequale uel se ore. Vale.

307쪽

Ioannes Picus Miran.&C.

Ihil mihi dulcius suit da hie ap nos esses tua consuetudine: nihil ite utilin us: ea in te mo' suauitas ea est doctrina. uide alit j mihi dulcis V gratus

sueri du te fruebarcu nunc da abes nihil mihi sit dulcius tui memoria. Sed p isto si amicitiae sedes animus est & nos id maxime sumus aius. s. ut scribui Plato Ad Aristoteles non est cur possint dissidiu iter nos facere ulla uel loco' remota uel diuturna te tu interualla. Cogitaba aut nunc aliqua etia alia rone cosequi possem ut tecta essem nec* aliud in mente uenit q ut nostra de septiformi i lex dies geneseos enarratioe lucubratio ad te ueniret. St. n. libros quasi liberos parimus:&patris maxima pars in filio est: veniam ego quoq; ad te in illo que genui. excipe igitur ueniete ad te filiola meu ut me solebas hilaris ae lubens placebit Eo qa amas. Scio de displicebit itide qa amas. Na eiusmodi pietatis e & eope errata quos amas mus signatet 1trospicere ut emedemus & itrospectis leuiter idulgere ne vexemus. Ioannes Picus Miran. .F. B.C.Th.

Alue pater dilectissime en tibi Apolloniu que si tu e uirtuti tuis i me ossis ciis no debere: debere certe uel his litteris qbus eu emagitas latus in illis amor tata livanitas Esi. n.& sumi amoris quo illuc uocare quo tu iam pumis i. ad ai. purgatione hoc ead uera Belicitate: 5c sumae humanitatis hortari

me qj aequale cui lege dicere qsi filio potes. Sed utina usu eueniat aliquado ut in secestu aliquo una aliquado me philosophari possimus. uidebis ap me nihil ee priusq ut pietate cu sapientia coiuga. Uidebis hoc mihi ee psuasissimu nulla esse la pientia que aeternae s nobis sapietiae imagine obliteret. 6c similes facit brutis insipietibus iteste habeo colubernale angelii tacitu me quotidie de meis studiis lucro apγmnere quatu inde ad certamen purgadi ai instruelior sortior euado. Omnifaria hec disciplina' tractatio & qcqd litteraepmitterae nobis possunt cute colorat & qsi

pigintata facie nos reddit formosiores. At sana firma robusta mete spelare no aliunde possumus Q a uitae itemtate ta moribus i a diuina deniq; religioe uolete igitcogis ut ita dixerim)magis uelle. Sed 5e tuis me sinis pcationibus iuua ut post 1 metia qd & ego polina dc tu me uelle tantope uis Vale pater amatissimeque uni ce amo que i oculis sero .Floretie. xiii. Ianuarii. Mcccclxxxx.eXpecto tua omnia Politianus meus delicie totius litteraturae tibi ad bi salute 1ubet. Ioannes Picus Miran. Hermolao barbaro. S.

Emini me csi deliberare qua na potissimu ex Italiae gymnasiis mihi sedem ad phiae studia deligere cume multa patavium uocaret libellus illuc petisse ut amor i te meus que ia diu aio nutriuera mutua cosuetudine tibi

308쪽

palam esset: pataviI l, nisi ut multo ante fama ebori, t Hermolaum tame quis credat nec ut di mecquada procrastinatione edi. - . R iaepe euenit ut du oblata occasione desidiosa rei me uehementer penitui 'v - ea ut lubrica est manibus elabatur. Huius doctrinam tuam rumore tiri &-P quam antea rerum omnium ut idum Romanum themia b PQueram ea nuc his oculis his auribus agnodiis de ratiocinandi scienti, dictionum diuitie quies ethe, n diui. Deus bone quantum doctrine Hq

I I kequens uotum ut Varronis diuinaumsumanarum*-kripta aliquando reuiuiscerent ut esset apud quem latine physicas rat,ones edit eremus Tu uero & illum N probatissimos quesis reserens eum te nobis exhibuisti ut nihil aliud supersit quod desideremus q ut graeca alia interpretando & tibi uberiorem laudem patias et cumulatius de naturati hy storia & de studiosis omnibus bene merearethaec omnia doetissime Hermolae ad nihil aliud spectant nisi ut me tibi amicissimum esse itelligas: me ita uirtutes tuae

ad te & amandum & obseruandum accendunt ut nemini etiam ex cognatioe tua in amore concedam. Sanciet haec inter nos epistola amicitiae foedus: ut honestissγmum certamen mutuae cistatis subinde certemus. Ioannes Picus Miran. Andreae corneo urbinati. S.

Vas proxime ad me dedisti litteras tuas idibus Octobris accepit Quasq is ibis dedisse prius no peruenerunt reseripsissem illico si accepissem,ita

sum ad Bibendum impiger j8c in hoc munere siue studio liue natura minime cessator . Non tamen erat quod uerere is silentio etiam diu turno amicitiam nostram posse labefactari perpetuus amicus sum ego non rem porarius. Et firma satis non est amicitia si qua uelut tibicines has litterarum sibi uicissitudines postuletique ut Plauti dixerim uerbo quasi nutantem infirmulautio furcilent. Sed ut ad ea ueniamique scribis adhortatis metu ad actuosam ui/tam 5e ciuilem, seustra me S in ignominiam quasi ac contumeliam tam diu phlalo hatum dicens misi tandem in agendarum tractandarum rerum palestra desudem. Et equidem mi Andrea oleum operamq; meorum sudioru perdidissem: Si ita essem nunc animatus ut hac tibi me accedere dc assentiri possem . Exitialis haec illa est sc monstro a pesuasio quae hominum mentes inuasit aut non esse philosophiae studia uitis principibus attingenda: aut sumis labiis ad popa potius ingenii, q ai cultum ues otiose etiam desibanda. Omnino illud Neoptolemi habet pro decreto aut nil philosophandu aut paucis pro nugamiis de meris sabulis iam 1lla accipiuntur. Sapientum dicta firma 5esblida se licitate in bonis animi esse: Exytraria hec .corporis: ussortunae aut parum aut nihil ad nos actinere. Sed inquiγα. ita uolo Muta amplectaris ut mariam interim non deseras .hac tibi parte non

309쪽

repugno inec qui id saciunt i damno uel accuso, Sed multum abest ut a conte landi uita ad ciuilem transisse error non siti non trasisse pro sagitio aut olo sub culpae

nota uel taminisceseae: ergo uitio alicui uertetur.& uirtutem ipsam uirtutis gratia nil. extra eam quaerens perpetuo assectet & prosequaturis, diuina mysteriar naturae colitia i perscrutans hoc perfruatur otio caeterarum rerum despector & negligens: quando illa possunt. sectatorum suorum uota satis implere. Ergo illiberales aut non omnino principis erit non mercennarium facere studiu sapienties Quis aequo animo haec aut serat aut audiat Certe nuq philosophatus est qui ideo philosophatus est ut aliquando aut possit aut nolit philosophati. Mercaturam exer/cuit ille non philosophiam . scribis appetere tempus ut me alicui. ex summis Italiae principibus dedam. Adhuc 1llam philosophantium de se opinionem. non nosti: Qui iuxta oratium se regum teges putant, mores pati & seruire nesciunt. Secu habitant & sua contenti animi traquillitate sibi ipsis ipsi supersi int. nihil extra se querunt que in honore lunt apud uulgus in honora sunt apud illos ic omnino que/cuo uel humana sitit libido uel se spirat ambitio, negligunt & contenunt. Q rod 'cum omnibus tum illis dubio procul faciendum est i Quibus se ita indulsit fortu λna ut non modo. Laute & comode,sed etiam spledide uiuere possint. Magne iste fortunae sublimant quidem & ostentant. Sed lape uti ferox equs & sternax sessore

excutiunt. Certe semper male habenti c uexant potius quinant. Aurea illa optada mediocritas que nos uti mannus uehat equabilius.& Imperii patres nobis uere seruiat non dominet In hac ego opinione perstans cellulam mea mea studia meorum librorum oblectamenta meam animi pacem regiis aulis publicis negociis uestris aucupiis curiae fauoribus. antepono. Nec mei huius litterarii otii illos fructus expecto ut in rerum publicarum aestu atq; tumultu iacter & fluctuem. Sed ut quos parturio tandem pariam liberos & quod scelix faustum sit dedam aliquid in publicum is non doctrinami genus m saltem & diligentiam quod oleat. si ne credas nostrae industriae.& laboris quiri remissum. scito me post multam assiduis indefessi a lucubrationibus nauatam operam hebraicam linguam chaldaicam didicisse, di ad arabicae euincendas dissicultates nuc quoq; manus applicuisse ι haec ego principis uiri S existimaui semperi Ac nunc existimo Sed haec ut uere ita seuere dixerim equidem principes istos excellentissimos in primisit magnanimia Barriduce Ludovicum tita colo & ueneror ut ex italiae principibus neminem magis. 1llime multum multis de causis debere intelligo i& nihil est tam graue nihil tam ar/duum quod mihi si detur lacultas)demeredi hominis causa facturus no sim. Sed quae illorum est amplitudo & mea tenuitas ut ego ipsis non egere non possim lita egere ipsi aut mea opera aut meo istuc adueritu nullo modo possunt Romam ppe diem proficiscar inibi hyematurus nisi uel repes. casus uel noua intercidens sor/tuna. alio me traxerit. Indesertasse audies quid tuus Picus in uita umbratili S sellularia contemplando profecerit aut quid tandem dicam enim quaq arrogatius

quid inquando tu illi istuc accedenti doctorum copiam polliceris aliorum operae

310쪽

indiget in re litteratia. Romae 8c ubi ub1 terrarum fuero habebunt mnespes isti. cui imperenti quem uelut trusatilem ut inquit Plautus mola pro arbitrio uersent. Quod scribis de re uxoriat nec temere nec de nihilo dictum existimor Sed dauus sum, Edippus non sum inre si sim esse uolo. Id quicquid est si uidetur Latius explica sin minus esto harpocrates. Et ut sese res dant i arma tosiliu capio . Rhythmos meos ethruscos non est s desideres. Iam dudum amatoriis lusibus nutium remis simus alia meditantes Sed hoc te quoq; monitum uolo lauram tua. si eam esses

editurus supprimas adhuc aliquot dies. Nam forsan paulo mox legent nostri Eo mines de amore Vide quid dicam que non dum legerunt. Et tu annotare pluti ma poteris que ad rem tuam plurimum lacient. de alibrana quamq dignus non est ide quo uetba faciam i haec tamen dixerim benemefitum 1llu domino male gratiam rettulis e Nec est fugam suam in quemq alium ist in se ipsum reiiciat aut derivet quando meis domesticis quod negare ille non potest no minus sere si mihi debet. sed non seimum nunc ut tu nosti faut fidem sesellit, aut dominu Ludi si/catus est. Scio quid postilinam auffugit in me ille&deme Sed non curat culice elephas Et condonatu tibi uolo quicquid ante hac leuis homo peccarit. sed ne abutatur in posterum patientia mea ne qualem se mihi ille immerito prestitit tallem me ego stli tandem prestare crear. Quod amicum illum tuu cui in amore res male cessi Dapud Florianum nostrum excusauetis tex ossicio secisti:habet ille quidem 5e ex historiis 8e ex poetis, ex ipsa etiam philosophia unde se a nota taminis uendicet habet unde magnorum se hominum preiudiciis davidis presertim Salamonis tutetur rut Aristotelem taceam qui dum nonnullas etiam meretrices sepe deperibati suorum de motibus praeceptorum n1l meminit quado amatae seminae uti cereti eleusinae sacra fecit. Sed ille haec tutamenta:& quali propugnacula sui facino ris non amplexatur modo uel amat ista oditi& reiicit & recusat iacturam quaeri tur suam non culpam deprecatur. dolet 'peccauit non defendit. Et mihi quod uel hoc nomine uidetur Caeteris excusandus p ipse se nil excusat nihil homine imbecillius, nihil amore potetius , Hieronymi illa inuieta re inc5cussa mens dum caelo tota inheret puellarum choris intererat Quae situ pestis potuit uel infestare que non edomabit Si hoc amor in heremo in humo collisis membris in ebdomada tum potuit inedia . Quid in plumacin umbra n omni delitiarum affluentia non poterit c Accedit st ille nunc primo cecidit ruine huius alioquin insolens & igna, rus. De neptuno conqueti potest qui semel tantum nauseagium fecit. Si ad eundem iterum offenderit lapidem inemo manum porrigat. nemo misereatur.Nunc no excusati iure no potjQue ita facti penitet ut fauoρ excusatiois se dignuseno existimet. Sed haec etia nimis quado amicus tuus huiusmodi facti memoria inon

Alii aliquo mo littetis tradi sed qd seques uita eius faciat obliterati penitus cupit.

Vale. ristophorus no aderat ca tuas accepi. domino tuo et ualuersae Bonromeae familiae qua&amaui sempj&nuc plutimu amo. men5 uulgariter comendabis Perusiae. xv.Octo. xclxxxvi. anno statis.