장음표시 사용
311쪽
1oannes Picus Miran. L .francisco nepoti. S plurimam.
- Ratissime mihi suerunt littere tue. Non ob id modo φ iampridem de te. g nihil audiueram. Sed&sea mihi significabant quibus sum mitifice delectatus: quando eadem S tibi sunt grata & deo gratissima esse non dubito. quoq1 nihil dubites si modo qua caepisti uia perrexeris mercedem tuam copiosam in celis esse suturam. Ego nundum satis habeo exploratum eudum Romam mihi sit necne. Et quantum equidem assequi possum coniectura i futurum potius credo ut illuc mihi eundum sit: causam nosti. hoc ubi certum habuero sta/tim te certiorem reddam ne si huc sorte ueneris quod alioquin ego sumopere uel lem aut me hic non inuenias aut statim discedente me in patriam tibi sit redeun/dum. Interim domi esse poteris nisi tu quidem aliter sentias. Sed re illud memineris habere te uxorem cui no aliter corpus tuum q deo ipsam alam debes. Est illius desiderio aliqua ex parte satiriciendum: cogitandumq; cibi est quid illa ex habitu
corporis ex aetate aut appetat aut appetere possit. Quid ex pudore ex uirtute non
petat. Cur enim pudeat haec scribere quae & paulus scribit apostoluς Nulla est se/re res in qua te magis suspicer errare posse. Et quide falluntur nostri homines plu/rimum qui obligatas quidem addictas sibi uxores putant suas. Luxoribus ni hil Sed posse de se: quicquid illi cenietini pro arbitrio statuere. Denit tuus to tus esse non potes qui semel nuptiarum legibus te subiiciens uxoris esse uoluisti: potes nihilominus totus esse dei quem'ubi promereris dum ut legi eius obtem/peres tibi ipsi etiam in his quae sucit dei minus obtemperas. Sed de his alias tecum
coram etiam sum loquutus. Ego ut primum aer uernauerit hoc est inter primos quadragesime dies. cum me. s. ex his graeco' libroru fasibus extricauero statim istratiam uetuam. 1 terim sacris litteris instat praecipue euangelicae lectioni quae animum identidem ad deum adducat: quem inde abducere & mundus re demon il Ie illecebris hie fallaciis dies noctes non cessant. Vale animae dimidium meae&deum ora pro me. Cumprimum de mea romam uersus profectione aliquid sta
tuero te certiorem reddam Aoren. xxvii. Nouembris. Mcccclxxxxii.
Ioannes Picus Miran. Ia. Antiquario suo. S. Mer uoluptates iquas cum eram Florentiae de Politiam eo uetudine mai xime capiebam. Viri mea sententia nostro aeuo omniu litteratissimi noerat illa mediocris si tuas ad ipsum Epistolas graues illas semperi& elegantis ut qua accepisset statim mihi dabat legendas. Delectabat i illis me uehemeter & prudentia quaedu singularis, qua magnis etiam i rebus negociisq; tracta dis a prudentissimis commendaris S orationis cultus at sobrietas:tum p in nonullis honorificam nostri mentionem faciebasi non solum mihi tuae litterae place
tanti sed in illis quot ipse mihi placebam, Scilicet testimonio tanti uiri cedente co
312쪽
scientia: quae non nihil dissimulans quod sentiret: qua tapsa se proderet, non m a gnopere pugnans & propemodum uolens fallebatur: Ita duplici nomine ties eradeuinctust inde tuae uirtutis hinc collati sapius in nos non ossicii modo, sed bene/ficii: cogitaui non semel agere tibi gratias per epistolam ine sorte patu gratus aut
ne tecum rusticus existimarer:Verum cum tu Politianusq; noster pulcherrimum quoddam inter uos litterarum commercium exerceretis motui musis importuna
Pica obstrepere quasi male uocalis Anser alterne sibi concinnentes olores inter turbarer Alioquin tibi animum nostrum per Politiannm nostrum patere sciebat Tum conscius infantiae meae interprete utebar eloquentissimo. Nunc ab ipso mi Dis ad nos tuae litterae sunt i quas ad Ricium nuper dedisti/Iuuenem ingeniosum: squibus tantum tribuis mihi quantum nec optare ausim nedum mereri me creda Rupit officii magnitudo nostrum hactenus ne is an in ciuile certe non superbutilentium nec potui tibi non agere gratias mortales,non st premas me laudibus immodicis quas non agnosco: ted ' ita me ames ut tuum illud alioquin constans robustum iudicium tantopere tamen in nobis sub amoris pondere uacillaverit. Debeo igitur tibi super q uel ego possim persoluere uel tu facilectedere nec e Miltam arduum tam difficile quod non aeque pro tua dignitate sim lacturus fac pro mea salute. Tu quod in Politiano me possidebas hactenus, nunc uero nihil muta/ta re tuis tantum rationibus Pici nomen quod suberat explicabis . Uale. Ex Agro Ferraciensi die. xxviii. Iunii. inccclxxxxvii.
Praecellenti ait doctissimo. Uro domino Iacobo Antiquariolane patri. Ioannes Picus Miran. Andreae Comeo. S. D.
Atis eiu est plane uotis meis abunde satis Andrea carissime. Quans do qde ex tuis ad Christopho' utri nim carissimu litteris accoepi istic
tecta tuo & comodo S dignitate uiuete . Est. n. suit temp hoc a me op tatu maxie tibiee bene at beate & quo nihil demu heo maius dicere P meritis
tuis .QJ qse euetu'nuq dubitaui. At hoc unu mihi sempeos litit dum uel lingua tibi supstes esset iubi ubi gentium Bres sutum te i sublim Noui V citra adulatione dictu sit at tui genetolitate ιq nihil humile aut plebeiu patietur. Noui uirtutes tuas doctrinam mores atque prudentiam : Quae omnia te quomque colli neabis facile perducent. Valitudinem tanta tibi timeo tot morbis ab ineunte aetate ut mihi narrare selitus est hac usque die oppressam debilitata tam magis q fracta, adeo de illa tuu movit Uenia ut uinci neEiat: sed ppetua quada tarditate sua aduersus Artunae ictus strenue pugnet habe quaeis no minus ualitudinis rorie qfortunata quasso qde hae ubi uita deficit nullae sunt. Q ducto de me apoes honorisce uerba iacias facis tu Oe pro tua & humanitate ι 6c uetere i me beniuoletia debeoque ob id tibi tin quatit si debet maxime: Sed uereor ne tua ipsemet tela rete
313쪽
Xas dum meas 1neptias, Se quae mihi in aetate teneiare nugae profluxerat in publitum euocas sunt enim ea omnia inepta satis & inerudita uel si etiam cum eis benignissime decidatur monea certe sunt quae eam quam de me isti homines oratroetua opinionem iam iste conceperunt i substinere possint, Qualiacuque sint mitteda duxi ut tibi uel totius famae dispendio satisfacerem. te tamerreatum uelim tuthaec leuiora omnia habeas: Nam si res tande desiderabis meas i& grauiora habemus in manibus que ad umbilicum nundum ducta sunt. Et haec quoque ipsa quae misimus absolutiore poscebat lima. Veru & tepora S philosophiae studia, qbus maxie inuigilo ab ope me diuertetui. Redibimus tam aliquado admulas & siild excuderimus tuis auribus dignit curabimus ad te stinus delatu iri. Vale. Ioannes Picus Miran. R. C. C. s. Atreus nosteruit ossiciosissimus&salutem mihi plurimam tuis uerbism dixit&quo me amore qua beniuolentia prosequare apertissime decla/rauit. pollicitus insuper & tuo inomine studium operam tuam si quacido his mihi uti contigerit. Cui officio utinam par essem pater humanissime. Suscipi enim me in tuam fidem 5e inter tuos connumerari Ac optaui semper & speraui. At obuium habere te ultro me tam benigniteritam amicis tam liberalibus pollicitis adeuntem & quasi ad amicitiam si licet sed p te licet uocantem tuam re spem meam & uotum omne superauit. Quid enim aut quantu est ab eo inuitari a quosuerat satis no excludit Quamq secisti rem θc si non me te tamen dignam. pote
ram enim pro meis me itis non admitti. Non poteram pro tua humanitate etiam
non uocari. Quamobrem quantum aut mihi gaudeam aut tibi debea quo pa/eto explicem qui nec concipio: Certe ob hec tanto magis tibi debeo quanto minus hec que nulla ex parte)mihi tu debeas. que enim nimis sunt illa grandia 6c ni mis multaque & Mattheus, & amici reliqui rettulerunt ex uoluntate potius si ex iudicio me extimantes. Sed qualis tamen aut quantus sum patiare me quoq; in
ter omnes esse qui tuas uirtutes ut taceam caetera colunt Ac admirantur per quas
in te est uidere,& quod uincat antiquitatem , 5c quod uinci a posteritate non pos sit ut dixerim hoc metito cum inte nihiliquod uel i honesto uel prudentia uel do/ctrina sit positum desideretur.desiderari hoc una debere ab omnibus/ut per te alij quando iuxta Platonis uotum summa potentia cum suma sapientia coniungatur: Sed haec a deo a te intretim hoc peto se rogo ut mihi non reserende gratiae neque enim locus aut per tuam amplitudinem aut per meam tenuitatemi sed teliandi animi erga te mei testandae fidei&obseruan occasionem prestes. Experieris Ioannem Purum hominem supra omnem opinionem tibi deditum& deuotum de quo polliceri magis tibino potes sed potes ea ora qualiacum sintqsunt 1 eo Oustu Oe cu uteris spledoris tui aliqd inuehes fient magna cu tua esse ceperinti qua dum sunt mea maina esse non possunt . Vale.
314쪽
Ioannes Picus Miran. suo Alexandro cortesio. S.
l . Ratissimae mihi Merui litterae tuae quas no ut putas ad ignota ignotus: g sed ad amicu&Oe uetere amicus ne dii ad notu notus nup dedisti no sti. n.& tu me antea ut scribis/& dignu existimasti que amares. Ego itide de tua do strina atqi uirtutem a pleris p tu a Politiano nostro saepius audiui cuius iudicio P no eo fidat fecit ille apud me tuae mitatis fide sacere pol & apud teceptae meae iam pridem beniuolentiae. Cui quidem & si erat maxima per epistolatam tua eos scito cumulos accessisse quos coope aio uel pauci possint. Quid . n. il/ta suauius io eruditius ut edo statute amabilis 3c puccio neo de me amice magis q uere loqueti largissime subscribes psecto nec mihi QR illa gratius a te pote
rat cotingere. nec tua de me opinione Uq honorificentius P qbus uniuersis Se re bigratias ago qmaximas &quecuci, aut mea aut in me sunt debere Alexandro meo me coliteor. epistola qua petis nostra ad Laurentium medice ad te mitto. Ioannes Picus Miran. Dominico beniuenio. S. - Alue mi dominicei domini Artem: Aeetegratae mihi Merui litterae tuaes gratius *-cora ex katre dum hic agebat &plitteras ex Petto antonionta cognouifirmiori te esse bitu corporis & meliori stomacho. Cura si nos omnes si littere tibi sunt curae ivalitudinem tuam de qua profecto non ob id tantu sui semper & sum sellicitus ste amo amo. n. uehementer)q ppea s, litteras amo quas tecum simul periclitari & αedo & certe seio. Si qua nostra de te beniuolentia tibi rettulit severi fidem habeas plenissimam si quid de nostris laudibus tam parum ei
credas il ille me multum amat. Commentariolum nostrum non est v, admiretis otiosi cu esse uoluimus i& omnino nihil agere id egimus animu remittetes potius Q intendentes. Omnino preludium est comenrariorum quae in platonis symposita meditamur.Erit in illis quod tu saltem ames & laudes qui omnia nostra amas αlaudas De concilio de questionibus i ut puto rettulit ister ia nosti cur scripserim me tibi laborare quod a me maxime lubens faciam cum te intellexero ex ea qua laborasti huc ut corpo is imbecillitate, in primam optatam cp ualitudinem restitutum squam tibi eo animo precor & opto quo mihi tu salutem animi precaris Moptas. Vale ex sexta. x. Nouembris.Mcccclxxxvi. Ioannes Picus Miran. Andree comeo. S.
Τ si ad te litteras dedi aut raro aut nuq icogitaui tam de te & tuis rebus 'e aut tape aut semp. Sed nolo tibi spe uendere nec mus ad te scriba O faciam in tua utilitate q cu scribere potero qd piscerim. Qiiod si nuq pro
tuo uel meo infortunio continget malo credas me nihil potius astustra in tuis re
315쪽
bus laborasse. Sed sorte laetior tibi erit fortuna st aut ipse speres aut illa soleat carmina nostra no est tua laura moretur qm reuocata ad incude sui ut pressus ais formentur nec prodire, quo nunc sunt uultu laudent in publicu. Differt aute emedatione instans ratio fit urgens noui operis quod habeo in manibus hortatu Laurentii medicis in quo dauidicos hymnos non solu illumino longiori interpretameto sed qm quos ecclesia decantat hi a lxx uersi sunt interpretibus eamq; trassationem plusq sexcentis locis uti parum fidelem hebrei coarguunt ego proprietati iniγxus hebraicae & cha Jaicae litteraturae cum Ec sensuum interitati illos ab omni iudeorum calunia assero & defendo. Reliquum non est quod scriba nisi ut me Hermolao quotiens hominem uides totiens non uulgariter comendes. fac item uir doctus Ac grauis Iacobus uolateranus amari se a me uehementer intelligat a quo si epistolas sim machi ad paucos dies da. exscribantur unqimpetrauero perpetuo
me sibi beneficio deuinciet. Vale. Mcccclxxxviiii. Ioannes Picus Mirari. Baptistae Marino preceptori suo. S. Vid contrabis secuitem fanineontra quam preceperi atq; ideo inlatia tiq bi 1 sc ipsetim preptori Si preceptor no es iure tuis non sto preceptis Si pceptor es iure te appello preceptorem. Tu uero quid discipulum renuis quem tantopere laudas. pugnant haec inter se nisi alterum forte amoe)s est alteruiudicii & cuius laudes predicas ex beniuolentiareiusdem errata uereris ex conscie/tia. ne stibi pudorem faciant quae possis serte laudator non possis preceptor non agnoscere. At recipe quaeso me uel hac lege in participatum disciplinae ut te ego in nostrae si qua erit gloriolae participatum admittam plagas substinerem solus. Sed quid frigidis locis moror ardorem tmeae letitiae quam ex tuis litteris ex tua tana ui tam hinorifica laudatione concaepi. nunc demum mihi arridet. Nunc mihi es grata heptaplus mea postsi sub tuo preconio quast clipeo palladis iam se ostentatemulis invulnerabilem. Hortatis metu ad alias hoc genus scriptiones quod seu sera faceres nisi dum mihi plena adeo cera subscribis igniculos bonae imittens spei sitisses me ad scribendum q suerim antea longe sortiorem. Adeo enim tam iudicio tuo mihi confido ut quod totius instrument1 ueteris enarrandi onus suscepi. Cui omnino sum impar iam tame Blito longe fortius seram uod attinet ad librox Hetasse tibi melius satisfacerem si indicem haberem eorum librorum qui sunt apiad
te quoniam possent multi ad rem tuam facere quibus tamen no egeres ιLaurentiis medici tua predicta uirtus te fecit commendatimimum unq ster nos metio de uiris dinis huius aetatis, quin plurimus in re sit guatinus presertim cum noster ininuenit Politianus interuenit autem semper qui tibi tantum tribuit qua
316쪽
tum nemini.Vale nostrorum optime at doctissime&pictorium nostrum coes delitias quantum potes meo nomine saluere iube.
Ioannes Picus Miran. Antonio picimgno. S. D. Ihsi tota uita mihi suit iucudius his litteris quas nuper a te accepi plenas amoris officii humanitatis ita sim seelix ut te non fallo=nisi m hi ille sorte
dies iucundicu quo me ipse & grimanus nelcio tuus an meus magis id conuenistis amicei&honorifice salutastis sqqenim uelut personam mutuati non qui eratis sed quasi nescio quos lepido c5mento nominum mihi uos exhibuistis Iuauissimum tamen uestrum ingenium singularis doctrina amabilis grauitas illiberalis modestia j genua os flepidissimus sermo: grimannum mihi εc picimannuapertos uero p representabant. Quare dc si ipsa falli nomenclatura fraudari tameuoluptate non poteram que mihi ex uobis debebatur. dissimulare nomina potui/stis uirtutem non potuistis que suo se prodit fulgore 6c latere nescit.Illa de rebus physicis tam grauis tractatio ille acres contortae argumentationes illa iudiciaca figatissima quos poterant alios q uos ipsos m1hi denuntiare Gratulabar ego me
cum met tacitus cum uos audiebam laetati nostre quae non unum ut putabam gri mannum non unum plamannum sed duos gri mannos duos picimannos secun/dior protulisset ut autem mihi noster Politianus qui nam fuissetis indicauit iam non tam aetati meaeg meo caepi iudicio gratulari ita mihi agnouisse in uobis om/nia sum uisus quae in illisa. uobis costantissimo esse omnium testimonio deprehederam. Sed uide ut me agunt transuersum 6c a tua epistola ad se uestre laudes abducant. quamq Sc illa eodem quoque uocat uel nolentem sed reprimam me ne uidear quasi mutua opera uelle laudibus satisiacere quibus tu plurimis me cumula stique siue exanimi sunt propensione siue ex iudicio nescio honori an uoluptatimini maiori suerint.Debeo plurimum mi picimanne animo isti erga me tuo: Sed quaeso tu quo si quando accidit de me periculia de mea. s. inre uoluntate. Cognosces hominem ita amantem tuae uirtutis de studiosum ut nec ipsi nimam tuo primas inte amando sim concessurus. Vale. die. ix. Iulii.Mcccclxxxinu.
Ioannes Picus Miran. Ignoto amico. S. D. Visquis es noster eris,postqRoberto salutatonis utp eius ae se sin/q grapha es coiuctissimus legi Ilas tuas ad mitridate quas illi absenti redγdere non potui. Amare te in illis cui no tam iam eo note st te Robertus
amat/q ' te amare leas,Et es e principalius sacra' res & legis studiosum esse cognoui. Ei qm de his que petebas uisus sum mihi posse aliqua ex pte tibi satis sacere
317쪽
herem quos colatere sed me illi aroma qsi anteambulones dominu esserui.&ego ipse haec petasatus iam re caligatus 1 procinctu cu essem ad te dedi tam familia iter st festinanter. quod peris dς Iosepho scias iustum Iosephum apud hebreos nos eriri. Sed Iosephi Fub ma- .breuiarium quoddam in quo S multa sunt co/mentitia j& que de decem tr bubus ibi leguntur que post babyllonicam captiuita/tem postliminio non redierunt ea esse notha 6c adulterina ex hebreis mihi plures consessi sunt. Quapropter illorum Iosepho nulla oino fides adhibeda. In Iosephonem scio esse quedam que de Christo 5c fidem 6c honorificam satiant mentione
Sed eadem esse penitus cum his que in latinis codicibus leguntur non assererem nisi exemplar grecum cuius hic mihi nulla est copia recens legerem re ut ad ea ue/niam que de chal deorum hebreorum litteris desideras: percunctatus sum ego sepe & missi Matem di multos hebreos de his que apud Hieronymnm ingaleato Plogo leguntur ubi ille scribit eosdem olim suillelammaritanorum& hebreoru catacteres .Esdram autem post instaurationem templi sub zorobabel alias adinve/nisse litteras que nunc sunt in usu nescios se huius mutationis oes predicant i& qd est maius pro comperto habent hisdem qu1bus nunc utimur in hebraica litteratura apicibus usos & Molem dc patriarchas antiquos omnes. Cui sententiae ut nunc mim, subuenit, fidem maximam iacit scientia cabalae cuius is iptores qui cum iso Esdra in synodo suerunt sub ipsis litterarum cara steribus 8c inutis quibus nunc legem descriptam habemus dissimulasse Mosem diuina mysteria 5e uolunt & pro bant quod esse nullo modo posset si aliis Moses ab his quibus nunc utimur caraγ steribus usus suisset. Quo tam tutati dictum Hieronymum possim hoc unum habeo quod nuper legi in commentariis libri quem pater antiquus Abraam decreatione Didit dum enim duas illas & triginta portas quarum meminit auctores interpretantur dicunt numerii illum ex decem numerationibus & duabus ac uiginti littetis conflari . Reliquas aute litteras que sunt memladeiphe chiaph.& nun que duplices dicuntur quarum caraeteres sunt ab episcopis siue presectis additas fuisse hoc sorte Hieronymus intellexit cuius testimonium 8e habeti apud omnes omnibus in rebus debet Sc habetur profecto apud me sanctissimum. Alphabetum chaldaicum quod petis nec a mithridate impetrasses nihil per illa
licet ut a me impetrare possis a quo posses omnia. Nam ille docere me chaldaica linguam nulla uoluit ratione nili adiuratum prius & quidem conceptis uerbis ne illam cuiqvaderem: facere fidem huius rei tibi potest noster Hieronymus beniuenius qui cum adesset sorte dum me ille docebat Harens mittidates hominem eliminauit. Sed ne fi ustra omnino scripseris uicarium habeas pro caldaico arabicum alphabetum i quod mea manu tibi annotatum mittitur. Resiquum quod sitibam nihil est nisi me tui quisquis is fesse non posse nin amantissimum si ego te amaritissimum esse bona' artium intellexero. Vale ex batta.x. Nouebris. ccclxxxvi.
318쪽
Ioannes picus Miran.Io. Francisio Pico nepoti. S. Tix es fili quando no tau id tibi inbuit deus ut bene uiuas. Sed ut benes uiuens a malis tam ob id max e quia bene uiuis Interim male audias. Da n. laus a laudatis laudati & iprobari ab 1 probis. Sed non nea te
istice appello qa haec tibi calunia gloriosa et sed O dominus Iesus si uerax imo ipsa uefitas e sutura assirmat mercede nostra copiosam in coelis itu male dixerint nobis limes &dixerint oemalia aduersus nosmetietes ppeum. Apostolica si nescis
haec dignitas er Dignu haberi q p euagelico note ab impiis infameris Quado apostolos legimus apud luca gaudetes ac5spectu abiisse cocilii qa digni habiti essent
quibus P note Diti columelia irrogaretur. Gaudeamus igitur & nos si lata apud Deu gloria digni sumus: ut eius gloria i ignominia nostra manifestetur. Et si quida mudo durii patimur ac molestu dulcissima illa domini uox nos cosolet. Si uosmudus odio habet scitote qa priore me uobis odio habuit. Si m udus allu odio ha/buit p que factus e mudus nos uilissimi homutiones & si stagitta n a pensitemus dignissimi Oibus oris=us adeo si qs dirahat si sis maledicat aegre seremus ut ne
Ille maledicat male ager Pi icipiamus. Excipiamus haec potius alacres maledictare si no ea talicitas nis e ui 1, uirtute,P uetitarei queadmodu olim heroes nostrii uerbera uincula carceres gladios sustineamus i satis nobiscubene actu putemus si uel co uitia hominii Uroborum s detractiones iodia patiamur ne omni nobis meredi occasione sublata praemii etiam spes reliqua nulla sit. Si bene uiuentem te holes laudent porro uirtus haec tua quatenus quidem uirtus est similem te xpo facit: sed quatenus laudata ei est dissimile: q praemia suae uirtutis ab homihi bus mortem crucis accepit: ppqd& deus ut inqt apostolus exaltavit eu &dedit illi nome qde sup oe nomen. Optabilius igitur crucifigi a mudo ut exaltetis a deo, R exaltari amudo ut iudicetis a deo. Ille . n.ctucisint ad vita. hic exaltat ad gloria r ille exaltat ad casum:hic iudicat ad gehena. Denique si tibi mudus applaudit seri uix potest ut uirtus quae tota sursumere ita solum deum debet habere cui placeat bladieti se paulisper hominu gratiae n5 inclinet:& si de sua et integritate n5 perdit perditia me de totqdcu in terris incipit pisiui ubi ola sunt exigua minus eriti coelo ubi ola ssit tmesa. Fossices columel 1ae q nos tutos reddiit ne aut iustitiae flos pest1fero inanis doriae flatu marcescat aut poculatas rum uisiti uano auctoramis aeternitatis stipendia nobis imminuantur. Amplei tamur fili has contumelias &de sola ignomin a crucis domini fideles serui sanctissima ambitione superbiamus. Praedi/camus inquit Paulus xpm crucifixu hebreis qde icandala fgetibus stultina, nobis arate dei uirtute & sapietia. Sapietia istamudi stultitia e apdeu de stultitia chri/st illa e quae sapietia uicit mu91 p qua placuit deo salvos facere credetes: si ilanos
eos esse non dubitas qui uirtuti detrahunt tuae, de christianam uilfit hoc e sapietiam lania uocant: cogita quata tua eet insania de insanorum iudicio a rectae uitae instituto dimoueri: cu error insemendatione testendus ino imitatioe augedus sit:
319쪽
hiniant illi,Mubentur allatrent tu ceptum perge iter intre dus: Ac de illorum nEquitia at miseria quantum ipse debeas Deo perpende. Gi sedetem in umbra mortis illuminauit,&de illorum tu transsatum qui idensissimis tenebris deuii huc illuc sine duce bacchatur/stiis lucis as ciauit. Sonet uox illa domini suauissima in auribus tuis sempitae mortuos sepellire mortuos suos itu me sequere. Mot
tui enim sunt qui Deo non uiuuntγ& in hoc temporariae mortis spatio flaboriosissime sibi aeternam mortem acquirunt. A quibus si petas quo tendat quo sua studia opera curas reserantiquem deniq; finem sibi praestituerint in cuius adeptione scelices suturi sint, aut nihil omnino habebunt quod respondeant aut pugnantia seca controuersan sibi ipsis uerba uelut phanaticorum deliramenta loquentur. Neque enim sciunt ipsimet quid aganti sed more eorum qui fluminibus innatant male i
portatae consuetudinis ut, quasi tortentis impetu seruntur: S hinc cecante eos ne/quitia unde ad malum Sathana eYtimulante ruunt praecipites in omne facinus coeti duces coecorum/donec improuisa eos occupet morsi& dicatur eis: Amice hac nocte repetent animam tuam a te haec autem quae parasti cuius erunt. Tunc his inuident quos despexerunt laudant quos deriserunt:& imitari eos uellent m non
possunt i quos dum potoeant Sequit persequi maluerunt. Obde igitur fili Carissime auribus ceras δc quicquid dixerint quicquid senserint homines de te pro nihi lo habens solum iudicium Dei speeta qui reddet unicui secundum opera sua in reuelatione sua de caelo cum angelis uirtutis suae in flama ignis faciens uindictam
in eos qui non nouerunt Deum ι nec paruerunt euangelio eius. Qui poenas ut ait
apostosus)dabut in interitu aeternas a facie domini fic a gloria uirtutis eius cu uenerit glorificari in sanctis suis &admirabilis fieri in Oibus qui crediderunt. Scri/ptum est inolite timere qui corpus possunt occidere. Sed qui animam potest mit/tere in gehenam.Quanto minus hi tibi timendi sunt qui nec corpo i tuo possunt nocere nec animae: qui si nuc tibi detrahunt ex ratione uiuenti nihil detrahent minus si relicta uirtute uitiis obruatis: non quia illis uitium displicet sed quia detra hendi uitium illis semper placet. suge si tua silus lisei est cordi:fuge quantum po
tes e Num consuetudinem & ad te ipsum rediens saepe in abscondito ora semetissimum patrem clamans cum propheta. Ad te domine leuaui animam meam Deus meus in te confido non erubescam etiamsi irrideant me inimici mei &enim uni/uersi qui sperant interiori confundentur. confundantur iniqua agentes superua/cue u1as tuas domine demonstra mihi ι Sc semitas tuas edoce me iciirige me in uoritate tua &doce me qatu es Deus Saluator meus Sitate sperabo tota die. facilem cogites semper instantem mortem: ec punctu. s. esse quod uiuimus & adhuc puncto minus: tum q sit malus antiquus hostis qui nobis regna mundi promit/tit ut nobis regna caelorum eripiat q Isse uoluptates quae ideo nos amplectuntur
ut stragulent q desosi hciliores qui nos sublimant ut deinde precipitent, si laetates
diuit et qua quanto nos magis pascunt tanto magis uenenant rq breue incer
tumi inratile salsum imaginarium est omne illud quod hae omnia simul
320쪽
etiamhex uoto a uant nobis /prxstare possunt: q magna his & promissa 6e parata sunt si contemptis presentibus 1llam suspirant patriam i cuius rex diuinitast cusius lex charitas icuius modus aeternitas: his at o similibus cogitationibus animu occupa quae suscitet dormientemst escentem accendant vacillante coismenti oc te denti ad coetu diuini amoris alas exhibeant: ut cum ad nos uenetis quod magno
omnes desiderio expectamus non solum quem uolumus, Sed &quile uolumus te uideamus. Vale.&deum ama quem timere olim caepisti. Bigus te salutat . Rera. u.Iulii. mccclxxxxii. Ioannis Pici Miran. Deprecatoria ad Deum. At me deus=summa qui maiestate uerendus Vere unum in triplici nu-iine numen habes Cui super excelsi fiamntia moenia mundi. Angelici seruit turba beata chori. Cuius &imensum hoc foculis spe stabile nostris Omnipotens quondam dextra creauit opus: Ethera qui torques qui nutu dirigis orbem, Cuius ab impe io fulmina missa cadunt: Parce precor miseris nostras precor ablue Leges Ne nos iusta tui paena furoris agat.
Quod si nostra pari pensentur debita lance
Et sit iudicii norma seuera tui
Quis queat horrendum uiuentis ferre flagellii Vindicis: Ac plagas sustinuisse grauest Non ipsa iratae restabitMachina dextrae
Machina supremo non petitura die. . Quae mens no p imae danata ab origene culpe Aut quae non proptio crimine facta nocens.
At certe ille ipse es proprium cui parcere temper Iustitiam ψ pari qui pietate tenes:
Praemia qui ut metatis longe maiora rependisjSupplicia admissis. sic leuiora malis. Nain tua est nostris maior clementia culpis ita dare non dignis res mage digna deo est.
Quaq sat dignit si quos dignatur amare Qui quos non dignos inuenitii pse facit
Ergo tuos placido miserans precor aspice uultu Seu feruos mauis seu magis esse reost . sNempe reos nostrae si spectes crimina uitae
