장음표시 사용
11쪽
qui ad Eccles confv. L. C de precib. Imperator. olier. L. a. de O . Magistr. milit. L. r. de incios fen. Augustialis. L. ra. de s io R dior. μον. L. a. de Ucio civit. Jud. L. a. de O c. mitior. Judie. L. s. ε. I. I. de Mor. L. t s. de defenseor. Civit. L. . δε ABoeatis ἀυ. Juae L. I. ut nemo Frisar. timc praediuis imponat. L. Ilo. de iis quae υι met. L. I. dein integr. Res. L. R. qui Legitim. person. fland
L. o. de fer. L. c. de Iurisae omn. Jud. L. a. ubi de Ratioe n. L. Un. deprohis.sequest. L. t. de indicit. L. N. de Temb. L. II. quod cum eo qui. L. q. qua res venire non posi L. la. de Vini. L. I. .s. c. de Commerc. L. . deoon l. L. ao. de Nust. L. I. Si nust. ex Res trist. et . L. s. desec. Nust. L. II. solui. Matr. L. Isdos Constant. --rrim .sLfuer. L. N. qui dat Tutor. Fos. L. i. s. de Liberi. L. N. ao. de Testam. L.3. depraescr. Io. vel ψo. ann. L. f. de fruct. L. . de Reyud. L. Io. II. deprec. L. I. II. M. de Oserib. p H. L .δ. Si al. res pign.d u. L. I. quae res sten. oblig.psi. L. N. de Except. L. ao. de infant. exposit. L. ar. de Donat. L. I. de jure liber. L. al. de his qui accus non
prox. Sor. Seris. L. a. de Agent. in reb. L. Io. II. N. I . de Falatis Sacri larg. L. Ia. de Caprensianis L. p. de Decam L. I. de Mensor. L.
12쪽
Da Issc RIPTIONE LEGI s. Mesall. L. i. de Commeat. L. I. de Littor. Cus. L. de Vetermet. L. a.- parit. praefecit. Urb. L. N. dae Cobora. LI. 4e irref O . L. i. . I. de Execut. L. . de Lucris Advocat. s. XIV. Humanis erepto tandem Honorio , Theodosius LL. ά ra o
Iunior seu II. Collegam Imperii elegit Valentinianum IIL Sub EUBJun. σ
quorum Imperatorum Regimine saluberrimae pariter prodierunt Vagensinia- , Constitutiones. Codex noster sequentes habet: L. a. de umma no m. ς-- Trinitate L. p. ro. II. de SS. Eccles L. M. al. aa. HEpis. L. Ia, dedita, Episc. Audiem. L.F. LI. G Haeret. L. f. ne Sanct4bapti . itere υν
13쪽
Restant Con- g. XV. Expositis jam egregiis maximeque toti Imperio
suurιones salutaribus Constitutionibus, quibus Imperium Romanum Or-q adam δε- narunt Imperatores nostri, quaedam adhuc restant accuratius M perpendenda, quae vel vitii, vel certe erroris arguere possent nostrum Codicem. omnium primo sese offerunt oculis imspicientium quaedam Constitutiones , quibus praefixum in Inscriptione nomen unius saltem Imperatoris ex istis tribus cernimus, uti L. S. C. de Codicili. L. . C. de Metasiariis L. C. de Vesib. Holober. L. o. C. de funae rei pri t. L. Ia. C. de Palaris. Sacr. largition. L. ult. C. de Tyron. de singulis quaedam erunt
speciatim afferenda : Constat namque, si solum Theodosium Iuniorem excipiam, omnes simul cum Collega suo, nunquam solos praefuisse Imperio. Examen L.I. g. XVI. Hinc patet ex dictis, illas Leges, in quarum In-α decidirili. scriptione THEODOSII nomen solum reperitur, facile salvari posse,modo Consules atque Annum, quo publicatae sunt,in medium adhibeamus. Sic ind. L. 8. C. de Codicili. haec videri est Inscriptio:
P. P.& hate subscriptio: Dat. U. L Mart. Consant. Victore V. C. Cons. a . Facile hic suboriri posset dubium, de quonam Theodosio loquatur haec Lex ; verum resolvit hoc dubium apposita sub-
14쪽
scriptio ; in illa enim cum ment o fiat Anni εχ . secundum sic. computationem Contii, non poterit hie subintelligi Theodosius M. cum iste iam tum ante annos aliquot diem suum obie- rit. Deinde & Consul adjectus, VICTO R, quod superest dubii removere potest , utpote qui subiit Consulatum Λnno ψr . pro ut constat ex fastis Consularibus vid. Freymonii Symphoniae juris Chronologica p. 37o. Alius quidem adhuc fuit, qui voeatur SEXTUS AURELIUS VICTOR, qui Consulatum gessit, anno Christi 369. teste Freymonio est. l. Rag. gari
Verum tunc temporis nondum publico admotus erat Theodosius Magnus, ut & iste nullum nobis movere possit scrupulum.
Quod si tam quis mihi objiciat, non sine Collega Imperii fuisse
unquam Theodosium iuniorem ' Illi respondeo: nullo hoc fundamento niti. Postquam enim Honorius Anno Christi secundum computationem Contii) 23. Asclepiodoto & Mariniano Coss. vivis ereptus , solus Imperium gubernavit Theodosius usque ad Annum q2 . Freymonius cit. Trare pag. 87σ.erseqq. quo tempore hanc Constitutionem edidit. Idem judicium adhibendum ad L. 7. C. de Metasiar. re ad L. f. C. de Vsib. H lob. Utpote quae, eodem Consule, VICTORE scilicet promulgatae. g. XVII. In Legibus jam eo inmemoratis recte Iaactenus I9- de L- sese habuit inscriptio, verum restant quaedam quae dubio non Ia. C. de Pa- earent: Qualis est L. Ia. C. de Palatιn. Sacr. r. largit. Cui se latin. S sum nomen THEODOSII adscriptum est, sequenti vero L. I .erar. Iurg r. in Inscriptione habentur haec verba , IIDEM AA. Ab una itaque Eicendum. parte error admissus sit,necesse est. Animadvertit hoc Diony-lius Gotho Dedus in not. ad istam L. fit. q. ubi ita Inscriptionem supplet I p. Theod. cs Valent. Maximo C. S. L. quod facile ad mittendum censeo. Nec praetereunda est L. c. C. defiandis ei privatae. Ubi Inscriptio solius ARCADII memi- uid de L.Mnit de hoc vero extra dubium est, eum nunquam absque C. de funae Collega imperasse. Vix melius haec lex explicari poterit, quam exreι priν. ipsis, unde hausta est, sontibus, id est ex Theodos no Codice ubi L .ra. ιis. ulti L. a. huic Lesi haec inscriptio praeposita Arcad.
15쪽
Es Hon. Λ A. Vincentio P. P. Gast. Ex quo patet, non a solo Arcadio hanc Legem esse profectam. Addenda tandem etiam uid de L. est L. M. Cis Tyronibus quae HONORIO ad scribitur soli, sed mi. . C. de Tr nus recte.Variant tamen circa Inscriptionem istius Legis corrigendam Critici: quidam enim legendum malunt Anastasius A. quidam Impp. Honor./Theoae A. A. Com. S. L. quam diffe- 'rentiam observat Dionysius Gothoseedus ad Z L. sit. t. innat. Mihi posterior arridet Lectio, ut pote quae ex asi e convenit cum Lib. I. Codieis Theorissanitis. s. L. M. unde iraec Lex finalis petita. s. XVIII. Dixi jam de illis Legibus, quibus praefixum est nomen unius ex antea laudatis tribus Imperatoribus, Q. VeI ARCADII vel HONORII, vel THEODOSII. Iam ut ordinς procedam tangendi erunt quidam Textus, qui vel duobus ex nostris, vel ipsis tribus Imperatoribus conjunctim positis, adscri- Examinatur buntur, non tamen absque erroris nota. Primo se mihi osteri L. Un. C. de L. Muc. C. de Crim . Pecul. Cujus Inscriptio ita se habet. Invpp. Crim. Pecul. Honor. Theod. Arcad. Α Α Α. Rusino P. P. Atque hienemo ignorabit, praeter intentionem quid admisi ite erroris Tribonianum. Arcadium namque ut ipsa nativitas priori loco prae Honorio constituit, perperam ultimo hic loco potuit, Theodosium ipsit praeferens, utpote qui Arcadii erat filius, vid. quae dixi s. s. huius Capitis. Et si tandem hic intelligatur Theodo- . sius Magnus, Arcadii &i Honorii Pater, male sic postponeretur filio Honorio. Annotavit errorem hunc Iacobus Gotho De dus lib. IX. Cod. Theodos tit. II. ad discriptionem L. I. a. Ex quibus textibus hanc Legem desumptam dicit, sed a Τriboniano deformatam ; Dum ex L. r. Cod. Theod de Crimine peculatus Inscriptionem, & ex Lege a. ibid. textum & subscriptionem de sumpsit. Quae tamen Conjungi non possent, cum Rufinus, ad quem scripta Lex ista, jam tum Praefectus Praetorio fuerit Anno . Christi 3 m. vid. t Iacob. Gothose. Consularia Theodosiana seu rouologia Cod. Theodosiam seu, hoe Anno. Ipsa vero Lex lata HO
16쪽
haec subjungi debuisset Inscriptio : Impp. Honor. s Theo A. L. Aureliano P. P. II. omisso Arcadii nomine , quippe
qui jam anno 4o8. suum obiit diem. Quae Inscriptio etiam cumChronologia convenit,ex qua constat, Aurelanum dicto anno*is. Praetorio Praefechi munus subiisse; vid. Iacob. Gothose. dicta chron ogia Coric. Theodose ani a une annum s oucd. Proses graphiasub Poce Aureliani II. p g.ne. 'g. XIX. Explicata sic Lege . ista, facile apparebit, non Corrigitis agensiim nostrum mereri L. Unic. C. de Abigeis utpote cujus haecInscriptio L. est Inseriptio : Imp. Honor. s Arca . A. A. Pasphilo. m. C. de Nomina etenim Imperatorum hic inverso ordine posita esse, absters. docet nos Codex Theodosiamu lib. In tit. I. L. S. ex qua desumpta haec Lex est, prout illud observat Iacobus Gotho edus in not. ad istam L. . II. Hinc non errabimus, si ex Codice Theodosiano Iustinianeum eorrigamus ; prarptimis cum nulla adsit ratio, cur in promulgatione Constitutionum HON ORIUS, utpote qui aetate minor est, fratri ARCΛDIO sit anteponendus. g.XX.Nec absque lima dimittenda est L. I. Deos scio et V. ωσLI. C. Dd. cujus inscriptio merito in dubium vocatur, cum haec ex deo . Cis. his verbis constet ; Im π.Arcad. TheodosqHonor. &c. . Notum vero est, Theodosium Arcadii fuisse filium, adeoque non priori loco ponendum Honorio, suo quippe Patruo, erat enim tum temporis, cum haec publicaretur Constitutio, admodum adhuc juvenis. Corrigendam itaque istam inscriptionem censeo ex Lib. I. Codicis Theodosianitis.y. L. . ubi huius Legis sedes est. Ibi autem legitimo ordine positi sunt isti tres Imperat res. ARCADtUS scilicet primo, secundo HONORIUS & THEODOSIUS ultimo loco. g. XXI. Pariter quoque obscurius conceptae sunt Inseri-namitiesu, ptiones L. ad. σ . C. de Statuis re magis. quae sie habent Theo inferis io L. Areari s Valent. Ubi vero Gentium tum temporis, cum Valen a. i. σ atinianus imperaret,erat Arcadius 3 Hic enim cum Anno Chri e Martiis ssti o8. elset mortuus , quomodo has publicare Leges po- agimtuit,quarum. I) Anno q23. 2 Anno 39. 3 6 4. promul'gabatur Videndum itaque quid habeat Theodosianus Coderi.
17쪽
ptione, omisso scilicet Arcadii nomine. vid. Coae Theodos lib.XV. tit. . L. I. jam vero facile ex hoc constat, cum iidem Imperatores tres istas Leges condiderint,quid de L.3. F sit judicandum. m. 33 . s. XXIl. In L. I. C. de Privileg. Sebolarium haec reperitur
Ieg. Scholari F Mag. O . Vitium esse in hac Inscriptione nemo non videt. Theodosius enim hic cum Arcadio jungitur, uterque vero eum Valentiniano. Quod si Theodosium M. dicas, qualis tandem erit Valentinianus 3 vel erit secundus nominis sui, dc sic perperam postponitur Arcadio ; vel erit tertius ,& sic pariter male observatus ordo, dum Arcadius diu antequam hic ad Imperium evemis, diem suum obiit, prout superius dictum I. . oe . Succurrit hic Dionysius Gothoseedus in animaisersionibus ad ha1 o Legis Rubricam: Ubi aliorum opinionem affert, qui talem
substituunt Inscriptionem: Imn. Theodo M s Valentinia-xus ΑΑ. Florentio Magistro O iorum. Cui lectioni fa-eilius subscribo. Iudietum de s. XXIII. Ultimum quod adhuc residet dubium occurrit L. a. re 3. C. in L. a. oes. C. de Desertoribus Ubi pariter Nomina Imperatorum is Deserto' inverso ordine posita sunt. Inscriptio haec est: Imrip. Arcari. ν. dius Theodos. θ Honorius A. A. A. Fc. Ubi Patruo suo
Honorio praefurtur Theodosius. Sed salva res est, si ad fontem iterum, seu Codicem Theodosianum, nos conferamus. De- sumpta enim est , L. a. Codicis Iustinianei, vel potius repetitae praelectionis VII. Coae Theod. tis. II. L. II. Et L. se . desumpta est ex e aedem tituli L. In Ibi vero mutata Inscriptio,& Theodosius ultimo loco positus. Caetera, quae in nostri Co-dieis Inscriptione & subscriptione habentur, omnia cum Theodosiano Codice conveniunt. uinam s. XXIV. Consideravimus hactenus saluberrimas illas/ primi inveni- constitutiones, quae a laudatissimis nostris Imperatoribus, Λrantur impe- eadio se. Honorio dc Theodosio promulgatae. Liceat jam n o. ris sociis bis, indice Rubro, ulterius pergere, atque cum tres isti modo laudati Imperatores, in inscriptione Legis nostrae, tanquam Col-
18쪽
Dκ Isse RIPTIONE LEGIS.Collegae, conjungantur, quaerere, quinam primi Inveniantur
Imperii socii 3 Dillinctius in ventilanda hac quae si ione procedendum erit, separata namque ab hac ista est: quis primus, confirmato Imperio Romano, in Caesarem assumptus fueriti Dume' iam Collegas dico, intelligo illos, qui statim Augusti facti sunt: nam Caesaresa demum polt mortem Auguilorum eis ciebantur Imperatores. Quantum igitur ad primam quaestionem spectat, non novit Historia priores Imperii socios MARCO AURE
LIO ANTONINO Philosopho & LUCIO VERO:
Vid. Spartianus in Vero. Andr. Tiraquei l. de jure Primogenitorum P. ἰ7. OF in. . n. ari qui fratrem Antonini Annium Verrum salutat ' vocatur & ab aliis AElius. Quicquid sit , in persona tamen conveniunt.) Adde etiam, pro firmanda nostra sententia, Capitolinum in Visa Ansorini Ubi: Tumqueprimum Romnum Imperium duos Auges habere caesit. Sane ignorat priores nosset Codex. Et hi sunt illi Divi fratres , quorum toties in jure nostro mentio fit. Ut in L. R. I. ulae.=. de Tesib. L. Dirifratres ν. F. de Accusat. L. Divi Fras res II. ff. de jure Patron. L. Divi Fratres ansf. de Pan. re L. I. pr. . de Effractor. L. Si nemo N. g. r. f. de Tes.rm. I. & in aliis multis textibus. Non tamen de sunt, qui per Divos fratres, in textibus illis, non intelligi Antoninum Jc Verum stituant , de quibus vide Tiraque Il. cis. rr. qu. II. Osis. . num. 27 Cui dubitationi ansam dederunt quidam Textus, ubi invenitur Antoninus 3c Severus. Sed concludit tandem Tiraquestus n. 23. ex Digestis Florentinis, semper, quando
haec concurrunt nomina, pro Severo legendum esse Verum.
Iam vero si alteram quaestionem tangam , quis scilicet primo in 'uis primo Caesarem assumptiis fueriti puto dicendum esse , L UC IU M in Cas,rem PISONEM primum fuisse, qui Caesaris nomen meruit ; ad quam alismstu. δ' dignitatem evectus a SERGIO SUSPITIO GALBA. vid. Xiphilinus ad Suetonium in visa Galbae. Cons. Almae Viadrinae Decus D n. Becman. in Nor. Dignit. ni tr. Dis . II. ca . I. rh. a. g. XXV. Occupati hactenus fuimus cirea Criticam atque An di μυ- Historicam Considerationem nothrormn Imperatorum ARCA- nem recisio
19쪽
CApum I: Politice disquiramus , qua ratione plures Imperatores summa potestate simul uti possint Τ Tangenda tamen hic prius illa erit quaestio : An divisionem recipiat Majestast qua discussa, facilinem tio priori respondebimus.
ι. g. XXVI. Sunt, qui hanc quaestionem negative decidendam existiment,sequentibus potissimum nixi rationibus: si Quia posito, quod dividi posset in plures partes, plures sic darentur in Rep. Majestates, jam vero cet) duo summa existere non possunt in eodem subjecto, repugnaret enim hoc naturae summitatis, prout nec mundus duobus solibus regi potest, uti Alexander in oratione ad Legatos Darii demonstrabat apud Curtium lib. IV. CV. m. n. aa. Ex quo fluit 3) Non esse in ista Re p. siimmam potesta tem in Civitate ubique suti Majestatem definit Aristoteles) quo. niam actus Imperantis alterius voluntatis humanae arbitrio irriti reddi possunt, dum quod alter Imperantium juberet, alter, qui aequali cum eo potestate praeditus estet, facile posset prohibere. Quod tamen natura Majestatis non admittit. Vid. Grol. deI. R. er P. lib. I. caP. I. g. p. n. I. Accedit ) quod dissie illimum sit
summa Imperia duorum tueri. Sic Remus a Romulo mox incietate depulsus, nec AElius Verus, primus Imperii socius, sine suspicione veneni obiit. Vide ad confirmandam negantium opunionem pluribus Bodinum de Rep. lib. II. Cap. I. Ubi subsequenti ea . a. g. mihi as . facilius tres Imperatores seu Reges admitti posse statuit,quam duos. Hobbesium Cap. 7. de Cive g. & inter nostros Iacobum Lampadium Tr. de Rop. Rom. Germ. P. I.
firmamn g. XXVII. Multi ex adverso statuunt, dividi utique posse .sem Majestatem, cum si) Totum illa sit, cujus natura est, ut possit in partes suas dividi ; & 2 multae quoque dentur Respublicae, ubi Vel penes omnes, vel penes potiores, summa potestas est, in quibus Majestas cernillar divisa. Probant quoque ulterius dividi Majestatem s3) quando popuIus adhuc liber, futuro Regi ali- qn id addit, ut Rex i1he vel cogi vel puniri possit, de qt o Grol. de I. B.σP. lib. I. CAER P. g. I. Vid. pluribus pro hac opinione B Zieglerus de jurib. M s. lib. r. cv. i. g. r. eqq. Nostra Ο s. XXVIII. Iam,quid nobis de utraque sententia videatur,
20쪽
addere,operae pretium esse existimo. Scilicci,quamcunque quis assumat opinionem, nob s non erit contrarius; modo certum adhibeat temperamentum. Omnino enim indivisibilis est Majestas,si eam spectes quoad egentiam ; sive enim sit Rcs . Aristocratica, sive Democratica; una tamen manebit Majecatis essentia. Nimirum non obest indivisibilitati Maiestatis,quod in uno corpore saepius plures Maiestate gaudeant. Nec enim tunc dividitur Majestas, sed vel territorium,intra quod quisque Maiestatem exercet,vel coniunctim pro indiviso exercetur Maiestas. vid. Jacobus Berialiardus Multatus in Repraesentinione Majesaris ImperaIoria in Prolegom. cv. a. s. I. n.D. Dn. a putendoris. de Iure Nat. σ Gent. M. VII. c. p. I. I. Quod si vero Malestatem consideres ratione existentiae, quatenus sic. interdum in
hac vel illa Rep. penes plures existit, tunc divisionem etiam recipere illam secure statues : consistunt enim in tali Re p. penes hunc alia, alia penes illum jura , quae in specie vocantur Regalia & sunt partes Majestatis. Interim tamen non sequitur, Omnes illos, qui Regalia quaedam possident & exercent, summa potestate gaud cro ; Si enim quis non omnes summi Imperii partes habeat, non amplius est Majestas, Dn. a Pufendoris. de r. N. σ G. cit. l. I. II. quod sequenti S. I a. egregie illustrat. q. XXIX. Inspiciamus nunc, dissentientium rationes, quae Eominam non divertent a nobis, si limitationem modo adductam adllibea-tur risiones mus. Concedo enim, Totum esse Majestatem& dividi posse in disseis ira partes, squanquam haec sano sensu accipienda) interim tamen non huic consequens est, etiam quamlibet partem Majestatis este Majestatem , sed tum demum vera Majestas adest, cum omnes ejus adsunt partes , quemadmodum nec totum quid est, deficiente una parte. Cons. Fonseca lib. IV. Inst. Dialecit. cap.y. Adde tamen Scheiblerum Iib. I. Metaph. c. cf. n. ast. Et hinc per se corruit, uti etiam subhata jam tum est in praecedenti s. objectio, de' ducta a Republica vel democratica , vel Aristocratica ; In illis
enim Rebuspubl. exercetur tantum Majestas per plures, omnes vero simul sumpti constituunt unam Majestatem , prout Omnes partes faciunt unum totum. Concedo etiam,quod illi statuunt,
qui dividi non poste Majestatem asserunt, si uuia sic interdum C a plu-