장음표시 사용
31쪽
earu T II. que in mediam mensis incidunt Idus. Add. Ioh. Iae. Hosta n-nus in Lexico UniversaL T. III, voca Idus. Iam in hoc mense Iu- Ilo Idus veniunt die I 3. qui fere est medius, ab hoc si retro quaeramus diem quintum connumerato die II. exit undecimus , α
hic est ille quo publicata nostra Lex est. Explieis αν g. VI. Sequuntur in subscriptione haec verba: Non. VII.
VII. re Thὸ- dos secunda Hice Augustis Uuobus. Scilicet: Cum P.
Od. II. M. pulus Romanus perta sus esset primi status , qui regius erat, cone'. propter Tarquinii, ultimi Regum laevitiam, ejectis Regibus, per Brutum & Collatinum, de novo regimine eogitabant. Quam ob rem in dictos Brutum & Collatinum , tanquam in libertatis suae vindices , Imperium transferebat Populus Rom. ac Consules eos appellabat pro Regibus, ut consulere se civibus suis debere meminissent. Luc. Annaeus Florus lib. l. c.st. g. I. s a. Coepit itaque status Monarchicus converti in Popularem partim&Aristo craticum, usque dum Iulius Caesar,per varia rerum discrimina, sit mmam sibi rerum acquisiverat. Verum, cum admodum apud Romanos exosum esset nomen Regium, Imperatoris titulo contentus erat Caesar, & Augustus etiam postea callido commento Imperatorem se , id est exercitus Ducem maximum,ae Tribunum plebis ad tuenda populi commoda , cui tamen libertatem eripuerat, nominari, ae quasi modestior videri volebat , quo Imperium ita sub larva antiquae Rei p. exerceret. vid. Bodinus de Res. l. a. c. δ. p. a I. & Dn. a Pusendor o J. N. σG. I. g. c. s. g. l . . Iob. Cum ergo firmandum adhuc esset Imperium , quocunque modo se Populo Romano submittebant primi Imperatores, unde Consulum dignitatem etiam recipiebant, ut in omnibus se comprobarent arbitrio Populi Rom.
hine est quod toties eos Consules fuisse legamus, etiamsi Impe- riali jam tum splendore fulserint. Idem jam judicium esto de Honorio nostro & Theodosio. pliei in s. VII. Denique ultima subscriptionis pars tangenda est, numerus V quae nobio ἀπ-m pShibet, quo LςX nostra promulgata populo;
32쪽
Dt suas crapTIONE LEGI s. sequentibus vero characiaribus ille exprimitur : o . Quam Unde origi- autem agnoscat originem Chara cur hic , non una est Seripto- nem trahatrum Mathematicorum opinio. Alii enim ut Valla & Carda-isu numerin. nus chalacte res hos indicQs ecte volunt ν Ahi Phoenie ibus adscribunt: Alii Saracenis ; Alii e Graecis literis corruptis eor orintos elle autumant ' Alii aliunde derivant vid. Agid. Straucis' ae Numerorum doeIrina A b. p. T.
s. VIII. Optima, tamen illorum videtur Opinio qui e ' Vera sentoniarum ortum in oriente quaerunt, Doeent id fi) figurae ipsae, i qui4 fias=obis ιγ
eas accuratius consideret ' nullam enim habent similitudinem is ratio. eum characteribus Gi arcis,nullam cum Latinis, Optim. m tamen
eum linguis orientalibus. sh Notum est in universo oriente observari ordinem a dextra verius sinittram, qui idem & in hisee numeris attenditur. ιγ Documento quoque est eorum appestatio,dum Ziphrarum nomin veniunt et Quod vocabulum Arais bicum Zeroph ab Hebraico Zaptior descendit. Vid pota Str. uinclitum cit me. Gerh. Joh. Vollium de Mathematicis Scientiis p. I . qui allerit caeteros Europaeos accepi Ile hunc numerum ab Hispanis i eos a Mauris; illos ab Arabibus ; lios a Persis vel Indis. S. IX. Non tamen multum uitta AOo. annos est, quod ta- auisndoles numeri apud nos in usu esse ceperint. . Quod proficit scire, innumerindijudicandis nummis veteribus , si enim tales numeros in illis in apud nos reis
venias,certit m erit argumentum, non magnae cile eos Vetuitatis. eepius.
Animadvertit hoc Ioseph Scaliger, qui idco Marquardi Freherinummum illum magnae quantitatis , qui effigiem habuit Con stantina Imp. equitantis, antiqum elle negat, cum in eo compa Teant notae hae Arithmeticae 23 . Vid. Ioh. Iacob. Hod man. in
Lexic. Universia T. V. sub voce sifras. ys. . b. X. Ultimo loco, cum nihil dicio numero adjectum sit so .inis in subscriptione Legis, videamus, quaenam aera ibi subintelliga Pὰgoissis tur. Et facile hie se offert responsio, este illam Hram Chri iij. '-sobse 9ii
nam, quae a tempore nativitatis Salvatoris nostri originem du- b, ὸ fcit. Verum dolendum est vehementer, quod tamdiu hanc au-
33쪽
Christianam jam tum profitebantur Religi ouem. Donec tan- dem Dionysius natione Scytha & Abbas, cognomento Exiguus, morem numerandi annos a Nativitate Christi circa Annum 117. Iustiniani M. temporibus, cum ederet Cyclum Paschalem, primum introd cere conatus est. Cum ante ea tempora, vel ab Imbe Con it ores a Consis tibin, vel Diocletiano Imperas. vel denique ab Indictione annos suos computarint veteres. Faciunt raue
ea quae in Epistola ad Petronium , Episcopum, Quam re eitat Beda de Natura rerum cap. pr. ipse de se feribit Dionysus Exi-
guus: Sanctus Cyrillus egerba ejus sunt, Alexandrina urbis Am,, chis Piscopuw, Cyelum suum sy. annorum a9 anno Diocletianiri, carpis, re ultimum in a I. terminaris. ' Nos ab anno a r. se ei νά- , Tyranni flotius quam Principis, inchoantes, notaimin,, circulis nostris memstriam imis persecutoris innectere, sed ma oris elegimuι ab incamnatione Domini Jesu Christ annorum tem pora praenotare, quatenus exordium spei nostra notius nobis exi-' ,, fleret, causa reZarationis humana item passio Redemptorisse nostri evidentius eluceret. iMuo ρά,-- Quo Vero tempore in actis publicis Epocha Chri- in actias, li--us, pari scζpta, non perfecte constat. Sane anno FIT. non- ώ ὰλ csen dum Publicis scriptis adjecta fuisse videtur, propter Mnesi. siana μγ- quae ς. nno emanaVit: In qua recensentur annorum species, sari est' d. quibuβ Instrumenta & Acta publica cons gnari debent ut sint f γ authentica, dc nominantur anni Imperatorum, Consulum,atque Industiones nulla vero ibi mentio fit anno rvm Domini. Et ipse Imperat . in Novellarum subscriptione, scepe quidem annos Imperatorios, nunquam tamen annos Christi ad lecit. Quod si vero tum temporis jam tum in usu,publicisque scriptis inserta fuisset Epocha Christiana', Imp. vllibi istius etiam mentionem fecisset, ac suis scriptis adhibuisset. In subscriptione LL. Codicis reperitur quidem Epocha Christi, sed minime credendum, illam Legibus Iustiniani tempore, adjectam. Hinc in Corpore Glossato' non reperitur iste numerus, nec in Charondae &Haloandri editionibus Corporis Iuris: Pariter in Codice Theodosiano, Editionis prioris, quae prodiit Anno MDLXVI. cura Iacobi Cujacii, Omisia
34쪽
omissa est Christi Epoclia ; eadem tamen invenitur ad jem in novissima Editione Codicis Theodosiani a Iacobo Gothosee4oedita, sed parenthesi includitur, quod sinc dubio signum est, numerum hunc in MS. repertum non mille. Igitur privati cujusdam ICti, & forte Dionysii Gothosredi, studio adjectum fuisse numerum existimo ; quem deinde in suo Codice Theodosiano secutus eli Iacobus Gotho tredus. Constatagitur ex dictis, non certo definiri posse, quo tempore Epocha Cbristi publicis usibus fuerit applicata. Ioh. Baptisti Ricciolius in Chronologia RUormata T. I. lib. I. cap. I. g. pag. Soo. dicit, eam publice adhiberie cepisse demum in Italia circa annum yyo. IN Belgio vero circa annum 62O. 3c circa annum 78 o. in Francia ; Sed in Hispania multo serius. Add. Wilhelm Langius lib. I. de Mn. Christι cap. r. Confer etiam Petavium in Do Irinia ce oram,ilcar Scaliger um de Emendatione Ie urum.
CAP. III. De Sensu s Ratione Legis.
Quod Anatomicis usu venire solet, qui in dillicando Eu-ngre M.
mano corpore , ad viscera progredi prius non Valent, nisi externis partibus dissecatis rite atque explicatis, Vid. Λndreas Vesalius Tract. de humani eo oris Fabrica lib. F. V. . p.rg. idem nunc mihi eontingit, dum prolixius circa involucra quasi externa L. nostrae morari oportuit, ne turbato naturae ordine, confusa reddatur haec disputatio. Iam itaque ipsis visceribus, in quibus vis & robur consistit, manus admovenda, & prout in se tam divisus hic textus est, primo de sensu, de ratione postea Legis dicendum. g. II. Multum vero ad explicationem materiarum facit Rubrica et Mexacta Rubricae expositio , quae non negligenda, ex monito Ul- σ Orca ia. plani in L. r. f. de Reb. Cred. utpote cum a Rubro ad Nigrum interdum valeat argumentatio. Everhardus Topic. Legat. Dc. a Rubrogr. Dn. Lincke duab. Dis . de Rubro'Nigro. Et in-
35쪽
CAP. III. primis in Codice illae Rubricae quae vocem UT vel NE continent, attendendae, cum plenum sensum contineant, & hine tirmam praebeant decsionem. s. t. Ne Fide justores dotium dentur, Ne pater pro filio, & h aee nostra pluresque aliae. Alphons. de olea Ιγ. de Cessiune Jurium σ Action. Dr. I. qu. I. n.F. Ruomodo I. III. Haec autem Rubrica ut eo melius tutelligatur, non Euferat Alie- confundenda ea est cum tit . ff. de Alienat. Iudic. mul. causnistis Ddicii Dct. distinctissima enim haec esse,firmiter tenendum. Qui nam- mutandi que Iudicii mutandi causa alienat, non perdit jus suum, sed illa causa ficta. cellio tantum nulla est Ly.C. se Litigios & lis nihilominus pe-σ Cosso ragitur d. L. I. ibique Dn. Brunne mann in Comment. n. S. atque Actionum in Actione in factum ad intereste saltem tenetur L. i. f. de Anen. Potentiores. Dd. mut. Cauffact. Quae actio,quod singulare est,quanquam rei persecutoria sit,anno tamen expirat L. . eod. quoniam videtur ex delicto dari L. 7. eod. Contra pollidentem autem agi rei Vindicatione potest. Ioh. Bapt.Vivianus in IIonai. Jur. Pontis. adCap. I. X. H Alienat. Daemul. Henricus Pirhing in DirisCan. method. nov. T. I. ad tit. de Alienat. Jur. cos. g. 6 In eo vero alienans punitur , quod ipse debeat agere,& non possit amplius actionem alteri cedere, nec in ea constituere Procuratorem. Iacob Cancerius Var. Resol. P. H. CV. Ia. s. 6y.
Si autem quis in potentiores transferat jus suum, debiti lactura mulctatur. Quam differentiam etiam admittunt. Bariolus in L. Fensf.de Alienat. iud. mut. eaus aegidius Bellem era ad CV. 2. X. eod. Alio tamen modo adhue differre hos titulos censet Iob. a Sande de Cesson. Action. p. . s. . Scilicet in Inostro iis, C. agi putat de actione in potentiorem, in illo autem fi derein potentiorem,ab eo,qui ejus nomine verebatur ipse Iudicium accipere, translata: Titulum de Alienat. Jud. mut. - . ad Re um ; hunc ne liceariotentioribu ad Actorem pertinere. Quam opinionem desumsit ex Iac. Cujacio l. r. Obssi. Quod quidem ex parte admitti potest,uerum hoc falsum, nostrum tit.'ad Actorem saltem referentum; prout demonstrabimus mOX F. F. Salva tamen haec opinio erit, si ex Dionysio Gothostedo ad hanc
36쪽
Da Sassu ET RATIONE LEGI s. Ruis it. c. ita temperetur, ut in tit. de Alienat. Dd. mut. agatur de re, in hoc de lite in Pontentiorem translata. g. IV. Nondum tamen dimittenda Rubrica, sed de ejus Sensu nostra perfecto setisti quaedam dicenda prius, quam ad ipsam L. pro Rubricae grediar. Bi membrem vero Rubricam esse,vel ex sola ejus perlectione omnibus constare potest. Primo Potentiores litigantibus Patrocinium praestare, altero actiones in se transferre prohibentur. B. D n. Brunnim in Commem. ad L. I. h. t. Posterius obiecium membrum pro objectu habet praeter Potentiores tantum acto- Rubricarem.prius tam actorem quam Reum. Vid. Robertus Maranta etiam reum de Multiplici alienatione Frohibita s. pK. Generalia enim ver- esse probaturba sunt,dc generalis quoque ratio conititui ionis, ne reus auctoritate Potentiorum opprimatur,vel terreatur adversa pars; lamautem Actorem aeque ac Reum terreri polle persona Potentiorum,sole meridiano clarius est. Deinde ipsa vox in Rubrica adjecta: LITIGANTIBUS, hoc abunde probat. Quis enim perLitigantes solum Actorem intelligeret λ vid. Alexand Trentaeinquius Practic. Resolui. Juris lib. II. de Posia l. Resol. a. n. r. Hi ne in Basilicis, ubi haec Rubrica explicatur, exprelle dicitur:
αν-ἐ'νεκεν ἐπωτειν τῆς σικης. Carol. Annibal l abrot-lus Bix λικων T. I. lib. VII. tis.f. n. I. Notanter dicitur καταφευγοντα εις πέο τασια, utpote quod proprie de Reo dicitur, ille enim lite pulsatus fugit non actor: & si voci inhaereamus, omnis fugiens quendam praesupponit, qui eum in talem flatum eonjecit ; de Actore vero, qui proprio motu Actionem instituit, hoc asseri nequit. Porro πτοοςασίαν nihil alὼud denotat, quam si quis alienae causae accedat seu adstet, illamque in sua in tutelam suscipiat. Henric. Stephanti Sιn Gauri Graecae linguae Vol. Idia voce ισηρώ ν qund itidem ad Reum pertinet, ille enim tuendus est, quoniam invaditur ab Actore. s. v. Discassionem hic facit Cujacius d. l. I. OU. I. ubi Dissentis Ci dieit nostram Rubricam tantum ad Actorem, illam vero de iacius. Alienat. Jud. mut. ad Reum pertinere. Verum probavimus E i prae-
37쪽
ΤHEODOSIUS, Augusti fuerunt. Ipsa indoles vocis Augusti
non melius patescet quam si prius vocem Caesaris consideremus, a ui Cesine, magna enim inter has Voces diiserentia est. Circa Etymologi-Huifuerinti tamen verbi Caesaris non ero prolixus,nam varia illa est. QEidam ab eo derivari Volunt, quod caeso matris utero in lucem editus fuerit Caesar. Plin. lib. . Nat. Hist. ev. p. Limnaeus de Dre kl. lib. II. Cap. I. n. IK IZ. II. N. Verum Dn. Becmannus in Notis. Dignis. illustr. Dissert. a. cap. I. num. I. ex Glandorpio de familiis Iuliae Gentis demonstrat, Caesarum nomen illi genti jam Λ. U. C. 3 6. usurpatum fuisse. Plures derivationes vide apud Limnaeum est. l. n. Ia. Iy. I .F. ια. Iunge Volsium in Lexie. ειν-mol. sub voce Caesones. Haec vox Caesaris postea magnae semper' fuit auctoritatis; ita enim in Noν.Io. prisc. εν rασι τοι ςγῆς Hνεσιν ονομα τατον ἐτι το Κουσα eg, ό νοuα,6 ω περημῶς ἀῆ-των τῆς βασιλειας συμβολων συμνυνο αετα. Successu temporis autem illi saltem Caesaris nomine veniebant, qui ab Imperatore regnante qui vocabatur Augustus, uti mox declarabimus in in spem successionis adsciti vel adoptati fuerunt. vid. Rudolph. Godo fredi Knichenii Opin Politicum V Ium. II. Sect. I. cv. i. th. a. p. δε σD. Dn. Becman. cit. l. th. a. p. yn Dicebantur etiam Nobilissimi, quod nihil aliud erat quam Caesares. Spondanus T. I. Annal. Eccl. ad A. C. Fay.p. m. Latii Auom g. XXXIII. Augusti Vero vox longe aliam habebat signi
nominὸ usi ficationem, & primus illud nomen obtinuit Octa vianus, a Sena tu Romano,quod ideo recepit, quia invisum adhuc apud Romanos erat nomen Regis. Limnaeus de Iur. Publ. lib. V.Cv. t. n. 31. Deqq. Hinc Xiphilinus in Suetomi Augusto ideo hoc nomine eum insignitum fuisse dicit, quod hominum excederet naturam ; nam ea quae in maximo honore sunt, Augusta esse di cuntur. An vero eadem appellatio ab Λugurio, an ab augendonem trahat originem tra Xerit, controvertunt adhuc inter se Dd. Prius omni no verius esse videtur, cum magnam augurio seu avium gestiti, in negotiis magni momenti , tribuerint Romani venerationem, utpote cum ipsam urbem suam augurio fundatam noverint,juxta
38쪽
Augusto Augurio postquam inestra condita Roma est. Hi ne hoc boni ominis nomen tribuendum censuerunt Octavio, ut potius Augustus quam Romulus, ampliori cognomine, dice retur , quod loea quoque religiosa, & in quibus augurato quideonsecratur , augusta dicantur, ab auctu vel avium gestu gustuue vid. Sueton. in Augoto c. . in . Et quamvis derivationem illam ab augendo jam tum agnovisse videatur Suetonius, quando ab Auctu vocem derivat ' recte tamen ad illum locum monuit Isaacus Casaubonus, augere ibi verbum sacrorum esse. g. XXXIV. Quicquid hujus rei sit, merito illam, a saeris Melitu ab Romanorum deriVatam appellationem, neglexerunt Christiani augendo h Impp., qui & auguria penitus interdixerunt, L.F. C. de Males re die dicitur Mathemat. & ab augendo illud deduxerunt, ut indicio ipsis esset, August/ augendum a quovis Imperatore esse Imperium ; unde vocantur
SEMPER AUGUSTI, germano idiomate rerdes riticis. Cujus vocis originem sine iudicio quidam Λ
cursio adseribunt, cum tamen illam longe antiquiorem esse, doceat Monumentum Romae , in Porta S. Laurentii, conspicuum,
quod eum superiori anno ipse descripserim, & Legis nostrae Λutores tangat, huc referre lubet: S. P. a R.
CONIS. AD. PERPETUITATEM. NOMINIS. EORUM. SIMULACRA. CONSTITUIT.
RANTE. FE MACROBIO. LONGINI ANO. V. C. PRAEF. URBIS. D. N. Μ. EORUM.
39쪽
' Quare Augusti appellatio Imperatoribus actu Imperium tenentibus, propria mansit, quo nomine Ma jestas Imperatoris & Am. plitudo, & Dignitas satis describitur Dd. Mutrius in Repraesentat. Majest. I erat. P. II. CV. U. g. v.P. ZTI. Dn. Becmannus Mi.
Cisseris σ f. XXXV. Ipsi vero, qui Imperatorum destinabantur suc-
Augusti di- eelsores, Caesarum appellatione mactabantur prout dictum p Finctio ex in- cedenti f. ya. Apparet hoc ex textibus variis. Ut ex L. F. seq. spectione te C. de Malefoe Mathemat. Ubi in L. 7. d. t. speciatim Imperator tuum pluri- de suo & Caesaris Comitatu loquitur. Et Inscriptio L.f. C. Si ad-μm An ret. Wrsu remjudicat. Philippum Augustum a Philippo Caesare di. finguit. Quod & observatur in Inscriptione L. 7, C. de R. U.
L. II. C. m. herc. L.F. C. de Interae Matr. inter Pupillam re Tut. L. a. σ3. C. Si Tutor. vel Curat. DC Allegar. Excus L. I. C. de Testamento manumis . & in pluribus aliis Textibus. Et haec est ista inter Augustos & Caesares differentia, Quanquam sceptus &Plerumque ipsi etiam Impp. Caesarum nomen retinuerint, prout constat ex Inscriptione allegata, aliisque ac pluribus textibus Iuris nostri , ubi Imperat. se Augustos &Caesares vocant per literas AA. & CC. Non omnes f. XXXVI. Nee etiam omnes illi Impp. sunt dicendi, qui Imperatores in Inscriptionibus Legum Augusti salutantur ; non pauci enim fuerunt,qui horum in spem futurae successionis a vivis Imperatoribus in So- in Legib- e etatem Imperii assumpti, sed morte praeventi, nunquam Sce--gum νβ' piris re vera admoti. Sic Galli &Volusiani LL. ad sunt in Co- - - . dice L. IL C. de Ner. Gest. L. ra. C. fam. herc. Haec constitutio quidem a Gothoisedo Galieno& Valeriano adscribitur, verum rectius pro Valeriano legitur Volusianus, Freymonius in Symes bonia Iuris Chrones. . aa. in Volusianus tamen nunquam ad Imperium actu pervenit. Λ Gallo Patre quidem in Consortium Imperii admissus, verum simul cum eo post biennium interem
40쪽
die. L.y. C. de reνocaia, Donat. L.F. C. de Ddinari L. N. C. Ex quis'. caus D m. irrogat. L. N. C. de Ino . Test. L. a. C. de Hvidendraul. L. f. C. ad L. Ca net deos. Cf. C. de Te sament. mana- misi nunquam enim Numerianus Imperio potius ςst. Nam, cum Pater ejus Carus fulminis ictu periisset, in uintum ipsus intexitum luxisse dicitur Numerian ps, ut fletu etiam oculos suos corinruperit : ubi,cum in lectica Oeclusa quoniam multum ei aer uberat, veheretur, in eadem antequam Imperator factus, occisus est. vid. Dn. Becman n. in Notis. Dign. I str. Dius a. cap. I. rh.δ.8.37. f. XXXVII. Dictis consequens est, quod, cum futuri Im- HoHerni Re perii successores jam tum Augusti dicti sint, antequam re verages Roman Imperium obtinuerunt, non invidendus, sed omnino tribuendus rom etiam ille titulus sit hodiernis quoque Romanorum Regibus, νivo Im- AcunturAuperatore electis. Sic Ferdinandus IV. electus Romanorum Rexgum.
in Capitular.sua in proaem. appellatur: Bil ἀllea Zelten vaeirer ,
des Arith s. Qui ipse tamen nunquam Imperii Sceptra cons tutus. Pariter paucis ab hinc annis, faxit Deus ut felieissime electus Romanorum Rex, Serenissimus Iosephus, in ua etiam
pituiat. titulum semper Augusti tu allcn 3eiten Staim Tei Φε obtinuit, qui titulus merito ex prisca Romani imperii
consuetudine defenditur. Nos pero propretate Aia, quae Germanis in universum omnibuspropria esse debet, Deumsunseces Pen ramur , ut Augustissimum LEOPOLOUM, non nisi post omnes Imperii hoses de virios, Caelo reddat triumphantem, re IOSEPHlinorbi servet , si erantem Parrentu Victorias e quo ita non nomine, sed re SEMPER AUGUSTUS exsa s. XXXVIII. Superat ultima Inscriptionis pars, jus very luta An bi sunt IOANNI P. P. Quis vero hic Iohannes 3 Demonstratient ultim hoc duplex illud adjectum P.P. Fuit sc. iste Praefectus Praetorio. inferiptionis Primus talem constituit Augustus, ex Meeaemiis Consilio,& Uu-literae: Ο -- dem ex equestri ordine, Dicti sunt praefecti praetorio, quia ve- m P. P. teres omnem Magi stratum, qui praeerat exercitui, Praetorem ap pellarunt. Unde Praetorium est Ducis Exercitus tabernaculumvid. Iae. Gutherus de Osiciis dom, Augusta lib. E. cap. I. F. T. Fo. Solennis ideo fuit eorum electio , quia ipsis cingulum dabatur