장음표시 사용
81쪽
Exceptio s. XXV. Fluit praeterea ex nostra Regula, quod Mulier, in--mμliere primis quae pauper est α miserabilis , poenam h. L. etiamsi in po-- cedente. tentiorem facta celso, non incurrat. Tuschus T. VI. lit. P. Conclus G. n. s. Baldus P. I. Cons I. n. a. Deficit enim hic dolus in ceden- . tis intentione , ut pote cum mulier videatur actionem potius pro molestiis litis avertendis cessisse, quam ut alterum, duriore adversario opposito,opprimat. Cui dc addo, quod sola etiam ignorantia' Iuris excuset foeminas, quoniam illis licitum est Iura dc disputabiles possitu uti Baldus loquitur cit. l. ignorare. Et quanquam non
nesciam, non ubique sussicere allegationem ignorantiae Iuris, cum ista se non extendere debeat ultra casus in Legibus expressos, quorsum vid. L. ult. C. detur. σ fact. ignor. & Ssortia Oddus ae R fl tutisne in Integr. P. I. qU. Io. ara. a. qui istos ea sui in quibus foeminis jus ignorare permissium est, ordine recenses; attamen illud negari pariter non poterit, non opus esse, ut ad illos casus recurramus, si in aprico est agere mulierem de damno vitando ; ibi enim generaliter excusat ignorantia Iuris per famosissmam L. Eraor 8. I de Jur. act. Ignor. Aug. Beroius Vol. II. Cons n. n. 7M PauhChristianaeus Vol. II. Dec. o. n. o. Λndr. Tira quellus ad L. Si unis quam C. de Revoc. Donat. inpraefat. n. Isto. Franc. Vivius lib. II. Dec. σ3. num. σ-Capyc. Latro Plec. I . n. aa. re M.
Eaeeotis g. XXVI. Nec puniendus ille secundum praescriptam nor-
in mimina- mam in L. nostra est, qui ob lites criminales patrocinium Potentio- libui. ris advocat ;: summus enim in jure favor sanguinis est, quem redimere quocunque modo licet L. r. 1. de bon. eor. qui avr .sent. mora. At cons L. II. C. de Transfact. quod in tantum procedit, ut etiam illud pium reputetur, qRod impenditur in redemptionem captivorum pel carceratorum , licet hi ex delicto suo has poenas sentiant, per Clois ad C. Sacrorum IJ. Caus Ia. qu. 2. Et si desideretur ex reingula nolira ratior, hanc reddo; quoniam dolus longissime abest ac tali cedente, qui tam sollicite vitam suam conservare intendit, ad quod quis ipsa Natura. duce compellitur. Vid. Hippol. Riminaliadus I. r. GUI . n. . &seqq. Cons. Sichardus ad L. . C. de Alienas. DE. mut. caus. Hi ne quoque est, quod eessionem per carceratum Fisco Ecquis vero neget hune inter potentiores referendum
validam elle statuant Dd. Quia praesumitur facta , ut se liberet ce- , dens
82쪽
densa careeribus, Baul. AEmil. Veralius P. I. me. toff. Alexander Trentacinquius Var. ResoL l. II. de Postia. Resu. ll. n. v. in M.
g. XXVII. Excipitur quoque ille a Lege nostra qui eddit po- Exceptio θ)
tentiori necessitate pressus: quemadmodum enim in omni nego i celsiotio necessitas cxcepta tacite, Aymon Cra vetta P. I. Cons. u. h. oti m Wc sic Hieron. Marilianus Cons. 7s. nst. Don. Gai si a Mastrillo P. II LDec. aIAE. n. Is Alexand. Stiatieus Observat. Prac . c. IAE. n. yy.p. Id. ita& hie idem obtinet, & generaliter quoque qui prohibitus alienares tamen id facere poteti ductus necesstate.Barthol. Bertaretois et si
Λccedit ratio , quod hic pariter abesse videatur dolus, ut hisscimpune tali moJo cedi actionem Potentiori posse credam. Ad istam inecessariam alienationem referenda etiam illa cessio, quae fit a tali cedente, qui potentiori obstrictus est, ubi cedens excusatur, dum se liberare intendit a debito. Robertus Maranta demutiglica alisnatione prohibita s. roo. quo casu Cautela est,ut incessione necessitas, vel justa causa cessionis specifice exprimatur. Dn. Parens Trast. de Cautelis Comractuum MLI. IV. c. a. q. s. XXVIII. Ad necessarias celliones etiam illas reserendas Adnecessita puto , quae ob paupertatem fiunt, in defectu enim pecuniae etiam tem refertur magna consistit necessitas..Don Garsias Masinit. Dec. ι . n. 2p. non ροσις enim videtur alio, premere velle , qui ipse penuria alimentorum premitur ; Hinc licitam inpotentiores esse Cessionem , si urgente paupertate fiat, non immerito statuunt Dd. Aug Beroius Vol. I. ConfrII num. a . Paul. de Castro ad L. per Persu 22. C. Mand. n. . Multa enim sunt alias prohibita, quae ob paupertatem tamen concessa. Marc. Ant. de Amatis Dec.pr. n. tri Sic Clerici prohibentur Patrocinari in Cap. dilectar . in sin. X. de Exces Praelat. Si tamen Clericus pauper sit,hoc ei licet, Pyrrhus Corradus in Praxi Dispensat. A solis. I.F. c. q. n. 2. s. XIXX. Possent plura afferri de necessitate Cessionis in plura adne hac vel illa persona concurrante. Sic Mandatarius tenetur Dnocessitatem cedere Λctiones, ratione mandati quaesitas L. i. Manc Lpertιncntia. f.pr. . eod. L de acqu. post . Frantakiua ad iit. Man- remissνδε
83쪽
puam liberam personam, nec obligatio, nee Actio acquiri potest. L. tr. L ff. de pign. Act. c. rasi. g. 2 1. de V. O. L. . v. ι igitur C. per quas person. b. s. Insi. eod. Sic etiam Creditor correo debendi 'qui solidum jam tum solvit,cedere tenetur Actionem suam,Anton.
Faberi. II. Confectu'. c. IJ. Heig. P. I. 3 . num. ρ. Franc. Mantica de Ticit. σambe. Conbent. L IJ. tit. 2. n. s. Cum autem caetera quae restant exempla ,deducure, prolixum nimis foret,& pio positi habenda ratio , illo labore jam supersedeo , cupidum
Lectorem ad B. Brunnem anni n. decismne Iionum re versuris e .sitem ad Lentali Tr. δε ione .c. p. remittiens, qui ista uberrime tractant. Potius, quicquid in materia cessionis necessariae deesse videri posset, generali principio includam , quod tamen ex βgnia. praecedentibus fiuit: ubicunque necessirio quis penetur alte. ri,etiam 'otentiori, cedere , ibi cessat decisio Legis nostrae, Ralso manifesta est: quia ibi dolus ac propositum nocendi abest.
Ita ergo combinantur haec eum f. praec. U.
Exeipium n ' XXX. Exceptionem etiam formant Dd. in Cessione fa- Dd. litem ista Potentioribus, nulla adhuc lite mota ; titulum enim nostrum nondum mo- saltem de eo casu intelligendum,ubi illud , quod ceditur, contro- έν versum, aleaeque Iudiciorum commissum. Anton. Mornacius adris. ne lic. Potent. insin. Sed vereor, ne id contra intentionem Legislatorum inseratur. Voluerunt enim Imperatores fraudes evisere,alteriusque oppressionem dolosam impedire. Sed, quaeso, an ita fraudes evitantur Certe inventa Lege, inventa etiam mox fraus esset,si hoe admitteretur. Posset enim hac ratione quilibet Actiones suas dubias ante litem motam potentiori cedere, quo ille experiatur in judicio atque quod Iuri deerat,minis potentiaque sua suppleat. Accedit, quod nostra Lex principaliter de Actore cedenteio quatur,hunc Vero pro lubitu, antequam actionem intentavit,d - iose potentiori cedere posse, quis non vide tyRes itaque omnis a generalibus principiis superius propositis dependet, quorsum Lectorem remitto, caeteras Exceptiones quas Dd. rmare hic solent, sic- eo pede transiens cum omnes ex uno deriventur fonte. Pos exce- g. XXXI. Demonstravi hactenus usum L. rationemque apinstiνnes se- plicandi,ita ut nihil hic dubii residere apud qucia uam possit Enim
84쪽
vero non solent contenti esse Dd. sola decisione Legum expressa, quuntur col- sed plerumque, vel occasione verborum certorum, vel propter ra- lectioneI σtionem adlectam,quaedam ex LL. deducunt, quae tamen expresse in L. illis non deciduntur. Inde modus decidendi Doctoribus frequentatissimus, ex argumento Legis,originem traxit. Quorsum collimant utilissima opera Augustini Barbosae. quae Collectaneorum nomine inscribit. .
f. XXXII. Cum itaque in promulgatione constitutionis no-GEMis 1 strae principalis Legislatoris intentio fuerit, dolum atque animum Objiii Dci nocendi opprimendique adversarium evitare , uti id ratio primae ctυγὰ ea, pariter & secundae L. satis evincit, Hinc poenam etiam jactur cau' etiamsi cessiosae obtinere puto, si quis dolose in potentiorem cesserit, etiam si istasse nota.
cessio ex alia causa sit nulla : Qua in re innumeros invenio adversarios,quos inter Alphons de Olea Tr. de Ces. Jur. σ AEI. Tit. ILqu. . contrarium prolixe deducit. Et est olim iam tum agitata ista controversia inter Bariolum &Bald tim. Bariolus etenim ad L.F.
f. 3s de Leg. praesi. statuit, illum non cadere jure suo, cui cedere Aetiones non permissum, etiamsi in potentiorem tesserit. Addit
rationem : suia, quando agitur de amissione rei ex ahquo contra is , a jure velflatuto prohibito, talis stoena non habet locum scomractin es nusim. add. Pios . Farinae. OFer. Crim. P. IV. I. I. conspo. n. 39. Ioh. de Nevi Zanis Cens. r. n. II. p.is. Baldus ex adverso in L. ControdierisI3. g. . . de .is qui not. inf. n. a. expresse haec verba habet: Si Lex tum Barto
sis siquissura celerit, Magnati, uniatur in X. Enniatur, licet cessio ὀ π σ Bal de jure non valeat, dummodo prima facie habeas periem cessionis. - . Rationem hanc suppeditat: Quoniam nullitas actus, non excusata poena Legali, ubi Lex non requirit, nisi nudum factum. s. XXXIII. Sane si intentionem Legislatoris attendamus, Salui opinio sine dubio praevalebit Baldi opinio ; Cedentis enim malitia erat defenditur. perfectissima , & tanta , quanta ad amissionem Causae sufficiebat, quod vero illa cessio non valuerit, hoc non per ipsum stetit, nec illum poenituit , sed casu extraneo factum, ex quo dolus ipsius non
debet sentire commodum. Nec quidquam ad rem facit quod a Rfertur : Ubi jus cessum non transfertur in ce sonarium, quia cessio fuit nulla, remanet illud apud cedentem Ualen Zuela Velasque Z T. I. Cons. ia. quo concilio Erolixe contrariam opinionem defenlt 3 Non
85쪽
Non enim postum illud generaliter admittere : nam dc ipsa ces sio in potentiorem L. nostra nulla redditur ; interim tamen nullo modo jus apud cedentem remanet, sed id amittit. . Nec ullius valoris est distinctio , quam affert Alphon sc de olea cta. s. 36. an se. Cessio Lege nulla sit, an ex alia causa ; illo casu poenam obtinere, hoc autem non ; cum Lex hie non nudum factum sed effectum validum respexerit. Vna namque ratione probabit Osea hic validum effectum desiderari posse, cum totum negotium cessionis inpotentiorem sit invalidum ; Ipla Cessio redditur nulla , uti modo dictum : Actio Actori denegatur : Cessus debitor a faciendo vel praestando liberatur: Potentiores a Patrocinio arcentur: Brevibus: Nihil hic ab omni parte ad effectum deducitur ; quomodo ergo effectum validum expectare possiti Conua mentem L L. ista proferuntur. Exempla singula, quae ab olea afferuntur, non tangam, unicam tantum instantiam afferre liceat: Matrimonium contra
Ius Divinum initum, sine dubio nullum est , de quo videri poterit
Disp. nosra de Matrimonii Nullitate thes δ. σθει. nemo autem negabit, puniri posse, & debere etiam contrahentes. Ex quibukfacile apparet, poenam obtinere etiamsi cessio nulla fit, modo cedens animo opprimendi adversarium actionem serio in Potentiorem transferre voluerit.
cb2ctio II. , s. XXXIV. Pari ratione Potentiorem etiam poenam extra poterii r ordinariam incurrere, licet debitor bona fide cesserit, deducit opti pisisiendus me B. Dn. Brunneman. in Tr. de Cessio. o. σ Ver fur. e. 2. n. 3 6. quamvis δε- modo potentior animo opprimendi reum, actionem susceperit. Ajον bonam Culus rei decisio partim ex praeced. g. dependet: Ulut enim deces-δεισὰγit. sione bona fide facta non loquatur L. atque eo casu non locum esse poenae, dictum superius I. H. b. cap. cum tamen ab una parte dolus adsit, Lex vero omne propositum Potentiorum opprimendi alios exstirpatum velit e Rep. potentem hic omnino ex sensu Legis nostrae puniendum existimo. Conctio III. XXXV. Ulterius ex ratione L. nostrae & ipsa Rubri ea inferremus L. licet,prohiberi Potentiorem non suo saltem nomine experiri, cau- etiam poten- iamque in judicium deductam peragere , sed nec alieno nomine. rior alieno ita,ut etiamsi vellet, tanquam Proeurator non admitteretur. Paul. nomine agat. Lay mannus ad CV. a. X. de Agim t. Jud. mut. caussast Tuschus T. VL
86쪽
T. n. lit. P. Concl. ys. nna. Paul. de Castro ad L. nostr. n. a. A d id enim praecipue attendendum in Rep. ut finis Legum obtineri queat, ac sedulo cavendum, ne ulla ratione fraus fiat Iuri nostro. Quamvis pnim Lia. principaliter deΛctione translata loquatur,succurr it tam euRubrica, quae de Actore aeque ac Reo loquitur, uti demonstratum de ..dimus superius Cap.ILI. S. y. s. oey. Accedit etiam ratio Legis, cretri dolus aeque a Potentiore procuratore,quam ab illo, in quem translata actio, abesse debeat, & par sit ab uti aque parte metus oppi essionis, Imo non solum Ρrocuratoris munus subire prohibentur Potentio. res,sed nec pollulare pro aliis possunt, nec per alios aliis patrocinium ullo modo praestare ; generalis enim nostr L. σ L. t. dispositio est,
ac utroque casti opprimendi alterum datur occasio, quae evitanda. Frant2kius L I..Res Io. n. aa. σ num. 2I. ubi prolixe contra Cujacium Gothone dum disputat, ac v. assi adjicit: In Rep. Romana , praesertim sub populari ita tu,receptum fuisse, quod Viri etiam illustres &claris limi Causas oraverint, cum autem illi autoritate sua non raro
abusi Oerint,liorum tandem patrocinium penitus interdictum filisse. g. XXXVI. Ex eodem ronte fluit, illicitam esse cessionem Ulus' cissimo IV. fructus, quae fit in potentiorem. EX pendenda tamen prius illa Dd. mei oratis opinio , qua usum fructum per cessionem extraneo factam exti,gui Cesso Qui defendunt; uti faciunt atquc id ex L. st. C. de U fructu dictu eunt fructi inpo Donellus Culacius aliique magno numero citati a Ioanne det Castil-yentib=om. .lo n. de Isu Oct. eap. O. n.F. qui tamen illos refutat numeris sub --Πυr u lisquentibus, cujus etiam opinionis sunt, cessionem usus fructu, lici-mu eod. iam esse statuent s, Arias Pinellus P. III. ad c t. C. de bon. m. tern. n.po es δ9p.seqq. Martin Monter a Cueva Causar. OPE. Regu. Aragon. Dec.
passim allegati a Ioanne det Castillo. Et profecto,ut rem in compendium non video, quare usu fructuarius cedendo usumfructum eum admittςre debeat , modo hic jus primum usus fructus a commoditate & perceptione fructuum distingvas. Illud enim Ius , perpetuum est & semper apnd cedentem remanet; Uti id prolixissime deducit Ioan.Garsitas cit. l. n. isi.37.σseqq. Add. Dn. Pctrus Mul- Ierus Anteressor lenensis Add. ad Struvri Synnium. Exercit. II. th, .
87쪽
Π.lit. e. Hinc quando in jure dicitur, licere Usufructuariore in uissumfructum data vel frui,vel locare eam,vel vendere,vel aliis fruenis' dam dare, id non aliter reputotur, ac si ipse uteretur vel xetineret Usum fructum. Quod expresse docet Ulpianus in L. Arboribus ra. s. a. Τ de Uufructu. cons L. II. σ o. eod. Lδ. pr. . de re . Auctor.Jud. Foss. L. ιI. s. a. f. defign. L. Necesario I. s. . . deperis. σ commossi rei venae g. r. IV. de tu re Habit. ibique Anton. Eichardus in Comin
I. Const.2a. d. - σ P. R Const. a. D.s. σ Dec. Uy. add. Borgninus Cavalcanus de Use ructu mulieri relicto. Nec quidquam contra hanc opinionem probat L.y. C. de inust.. utpote quae de alienatione , nono usus fructus, sed fundi loqui tuc, uti cx ipsis ejus verbis patet. Licet igitur ex praedictis constet, Usum fructum cedere omni jure esse permissum, tamen si usus fructus in Potentiorem ipso Domino cedatur, illicitam esse cessionem argumento L. nostr. evincor prae primis si id redemerit potentior, ac dolus ab una vel utraque parte concurrit. Si enim ita possessionem etiam rei in usum ructum datae consequeretur Potentior, metus subesset, ne post mortem cedentis proprietario difficilis reddatur rei recuperatio; res lenim periculi plenissima est, cum Potentiore etiam in justissima causa litigare. Cosiectio V. s. XXXVII. Legem. nostram, nisi in Casibus exceptis, ubique Minor si vim suam exserere,hactenus demonstratum. Sed quid si minor ex
caus cecia tali cessione ceciderit,an non restituendus t Sane ob aetatis fragilita-derit non re- tem ac insidias aliorum, generaliter in iure nostro constitutum est,ut stimur. minor ubicunque laesus, restituatur L. l. . de minor. L. I. re a. C. de
, autem hic dolo suo atque fraude propria minor laedatur, restitutioni locus non est; in delictis erit m nunquam minorem restitui,apertissimi Iuris est,frustra quippe hic LL. invocat, qui contra eas quid committit. L. Auxilium I . Τ. de Minor. L. I. C. Si advers delicitum Ssortioddusdem integr. Resi. qu.δo. art. I. Nicolaus Boetius Decis Amrea qu. 6. n. ff. Antonin. Thessaurus Dec. IM. n. s. Franc. Gallus Tr. de Fructib. Disp. Isi Art.F. n. sta. Nec deficit ratio; nunquam enim in
delictis dolus abesse potest, utpote qui in dubio etiam in illicitis praesumitur L. M non Convirili. C. de Injur. Sed fraudes nemini esse lu- ero , ne inique patrocinari debent. L. Verum θ. f. 7.ΤEro Soc. L.
88쪽
s. s. f. C. de Ino c. Testam. Alphons a Villagus. de Extensione LL. . n. yo.DI. ιυ. Nicol. Vincent. Seoppa Observ. TM r. ad Steph. Graaiani decisones Obs rLm mst Obs V . n. 7. Ioannes Bo- Iognetus Cons aI. n. I. Unc,ubi minor dolose,ac voluntate oppri- mendi alterum, potentiori cessit Actionem, nullo modo restituitur. Quod si tamen ignoranter alienatio facta sit,ac omnis fraus abfuerit, reiii tutio locum habet ; atque ita declium in sὸcra Rota Romana, referenta Dominie. Galesio Tr. de Ressit. in Integr. P. II. pag. zor. n. Alphon L. de olea. de Cessson. AZI. Tu. II. qu. s. n. Io. ubi in Mi nore & Ecclesia ignorantiam, non dolum, non fraudem praesumi aD serit: in culus tamen generalitate dubito. add. Frangkius I. r. MI
s. XXXVIII. Cum L. nostra translationes Actionum in pCbiginis M.
tentiores generaliter prohibeat puniatque , non intς esος isti mps Vistis Hiam sive Actionem Potentiori vendidero, sive etiam ipsi dono dedero,ne,' isabinamque enim per donationem magis evitatur fraus atque dolus,nec ces is,.sat post factant donationem metus oppressionis ; Sine dubio erg. Bis resti hic pariter poena L. obtinebit: Cuicunque enim actui ratio L. applicari potest,illi etiam dispositio ejus convenit. Sed succurrunt verba L. I. C. ne lis. Scilicet, ut in Ariore eu Procuratores insub dia nego- itiorum, vel usurpatos gratia, vel redemptos severa siem ditia vindicarent. Hae vero LL. cum magnam quandam inter se cognationem habeant , non saltem poena ad redemptores litis pertinet, sed & ad illos qui lites gratis sive donationis titulo in se susceperunt. B.Dn. Brun-neman. Tr. de Cessori. ALI. re Ver se. e. a. s. a . ubi differentiam prohibitionis h. L a L.per diversu agnoscit, utpote qua licitum d
natione nomen in alterum tranSferre. .s XXXIX. oceasione verborum,quae in L. nostra babentur zmi, EM; Debisi Creditores iactura multemur, in illam quaestionem inquirere . , plibet; Λn illud debitum, eqjus jactura Creditor multatur, .lucro de- ebitoris cedat, an vero Fisco applicanduint Ab utraque parte Autores reperiuntur.' Alex. Trentae inquius Var. Ref. I. r. de Iure Asia desol. r. n. r.se ' Alphons de Olea Tis. II. P. s. f. II. pro Fisco militant, moti inprimis hic ratione: quod, quoties Lex simpliciter pro ter crimen imponit poenam, nec exprimit eui applicanda sit, tunc ad Fiscum pertineat.L. Multarumi. C. de mod. multar. L. f. σ q. C. de Κ λ δε-
89쪽
Sepulchr. λώ. quod prolixe deducit Trenta cinquius. Uerum isti, textus de mulctis propter delictum djctatis loquntur ; hic vero Actor non mulcham quandam exsolvere tenetur, sed debitum tanturia amἰt-Refutamur. Lit. Hinc ipse Trenta cinquius c. l. n. a. p. II. disit: non procedere dictam suam assertionem, quando poena reperitur imposita, contemplatione partis offensae, vel in conpensationem damni seu injuriae: Atqui hic in sompensationem metus oppressionis, qui indebi- tore erat, jura Actorem Actione privant. Non enim habito respectu favoris liberationis, qui in iure generalis est, L. f. Τ. de O. cs A. primaria tamqn intentio Legislatoris erat, miserjs succurcers, atque ideo in eorum favorem promulgabatur haec Constitutio. Seducitur
. tamen & Mevius. P. II. Dec. n. 7. in not. propter Verbum multentur. Sed non admittenda eli Mevit opinio, indicari hic multam, quae fisco applicanda ; quis enim primo gςneraliter a sserat, omnem multam Flico applicandam i Deinde nec hic adest multa peeuniaria, uti existimat Mevius. Dicas: loco muliae hi ς est id debitumi quod perdit Creditor, cum acquirere potuisset; sed respondeo, incertum xrat, an id acquirere potuerit Creditor ; de debito enim perto non loquitur L. nostra, uti demonstratum superius S. V. h. ςas. Ascidit, quod Fiscus debitum id peteret contr1 rationem L. de novo enim durior adversarius opponerςtur debitori, eum Fiscum inter putentiores reserendum , dubio eareat; quod vero in favorem alicujus constitutum, in ipsius odium non dςtorquendu . L. AEuod favore MC. de L L. add B. Brunnem. ad L. I. Τ. de Alienae. Dd. mur. cos. n. g. idem Tr. de Ces n. - Ucrs. c. a. 3I. Sed objicias, unum idemque est,quoad debitorem,an ille Fisco, an Creditori solvat ; Resaom. deo iterum, id verum esse, si debitum certum , sed de hoc casu non loqui legem, modo dictum. Sermo igitur est de debito incerto, ubi metus oppressionis hoc casu sine dubio prie sentissimus adest. Placet omnino B. Brundem anni ratio, quam affert, ubi de quaestione disputat an ex mente L. Anastasianae superstuum cedat lucro debitoris, an
Oedentis, an Fisco Z ubi debitoris id manere a Terit, s enim, inquit,
nec cedenci, nec cessionario datur Actio, utique rcsiduum nes deris ram manet Tr. de Cession. AU. e. r. n. II. Ego hanc rationem ad propositam quaestionem applico , & dieo : Si Actori non competit Ius
90쪽
potest Actio, vel Actio efficax non est, sed per Exceptionem elidi bi lis, ibi alter non potest ad dandum vel praestandum aliquid compelli;
Ιta Actore non probante, qui convenitur, etsi nihil irae praestet, oblimebit,verba sunt L. Qui laccusare . G ae Edent. Fisco tamen id non praeludicare , urget Carpzov. I. r. Res n. n. b. sed huic Actionem Compedere dieit. Si hoc verum est, valde scire desidero, u nde Fiscus Λctionem habeat, ad pedendum istud debitum Z Λut ex contractu debitoris, aut ex delicto. Certe non ex contractu, nunquam e inimcontraxit cum Fisco ; nec ex delicto cum debitor nihil deliquerit, sed ereditor; Fortassis ex cessione Creditoris habebit 3. Sed ne cedere amplius non poterat, postquam Ius suum,cedendo in potentiorem, i semel amisit. Si ex Lege ipsi competere actionem dicas , quaeso ea producatur, sed nullam invenies, fatente iplo Carpet Ovio E. I. n. v. φ Quid ergo prohibet statuere, debitum id a Fisco nullo jure exigi, fed . . penes debitorem remanere 3 Rem quasi totam perficit L. s. s. de Li l. verb : sed duplum utrum Hsio an A per no Usticandumsit, nihli exprimitur e Fortaysis autem magis adnefario e ut ιd Petati Isiatium habeat, pro eo, quod potentiori adversario travitus es. Cujus L. casus quoniam cum noli ro convenit, ejus quoque de cisionem lubens amplector. s. XL. Ad firmandam eo magis opinionem praeced. s. 'Actor pretam eum Dd. fere omnibus assero, perdere Actorem debitum suumta e , ia- non ipso jure, sed ope Exceptionis, Cuju3 rei magna est differenti mediant. Si enim ope exceptionis res nulla, actor adhuc, si alter exceptionemre, mistam opponere neglexerit, & sententia pro Actore feratur, obtinere poterit: ubi vero ipso jure quid nullum est, sententia pariteo injusta erit,quamvis Reus exceptionem nullitatis non opposuerit. Insu posito itaque casu Creditor debiti liactura multatur , non ipso jure, sed tum , quando agenti ereditori Exceptionem non competentis Actionis opponit debitor: Id quod colligere solent Dd. ex L. I. αλι. verb ut jactura causa alio erentur. afficiendus itaque adhue jactura causae Creditor, sic. mediante exceptione , & ad instantiam partis ; quod si verba a ecti essent reperirentur, tune, id ipso iure fi e ri,eredendum foret, Frant2xius I. I. ResoL Io. num. No. Hilliger ad