Disputatio juridica de potentiore cessionario ad L. 2. C. Ne liceat potentiorib. Quam in illustri Fridericiana praeside dn. Joanne Samuele Strykio, ... d. 16. Febr, a.r.s. 1693. horis locoque solitis publico eruditorum examini submittit Caspar Wilhel

발행: 1706년

분량: 91페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

DE sgusu Er RATIONE LEGI s. 31 quarum decem & novem tradit Petrus Rebuisus in L. Cedero Hem as. . de V. Cflet. ρυ. esseqq. g. VIIL Cessionem vero Actionum in specia se dictam dς- ii Dcssinio , quod sit Iuris nostr aeontra alium eo petentis in aliun , istis,oris facta translatio. Alphon s. do olea Tr. de Ce ne Actionum tu./γυ-

L. qu. I. n. Isto. Bartolomaeus Beria2Zolius Consultat. deci . L. eqsis II. GH. υ. n. 7. Iob. Yanez Partadorius Disserent o. I. I. Proinmiscue autem sumuntur phrases. cedere Actiones ψ σ cedere Actionibuου opu ae ultima locutio habetur in L. 27. g. I.F. de minor. L. ar . de λ. V. L.3. s. s. . de in rem Perf. L. n. s. u. . Asolui. Effectus ejus consistit pol illimum, in potestate exigendi & lib diis e tandi Ioh. Althutas in Dicaologicat. n. c. II. n. to Hercules ematia. Marescotius Variar. Resolui. t. a. c. Iac. n. s. hinc cessio pro solutione est. Christoph. Crespus de Ualdaura Obsius. n. ILm . ubi tamen requiritur ut de jure cedentis appareat, alias televare non dicitur celso. Ioh. Petr. Actolinius. Resol. Forens

S. IX. Exposita indole Cessionis Actionum , dicendum AB d eris paucis est, idemne sit cedere Aetiones,& mandare. Et sane non mandare desunt qui pro iisdem haec habeant, inter quos est Hotoman- Aesio,em yrrus Observat. Iuris Lib. 6. cap. res Hugo Donellus lib. as. Com-cedero. mentarior. c. s. Ioli. Althusius in Dicaeologics l. I. c. D. n. t. Autores Ne-n qui expresse haec verba habet: Mandatur etiam actio nominuantes. andantis exercenda, quae vocatur Actionis cesso. Praecipuum eorum fundamentum positum est in L. Moasinus resst . dos t. Ubi interdum cedi Λctiones, interdum mandari dicuntur. Verior tamen eorum est opinio , qui diversas has phra se; esse asserunt. Nec facit quidquam L. Modestinin K. Non enim sequitur: utuntii r ICti promiscue his vocabulis, Ergo nulla inter ea differentia est Nam hoe argumentum in iure nostro non procedet, cum in L.Fussu ructumas. . de liberat. U. etiam cellio dc venditio pro Synonymis habeantur, quis vero dixerit,illa non differre t Dicendum itaque, improprie ibillhq ri JCtos. . In quo tamen consistat diversitas,non una omni-

52쪽

CAp. III. um est sententia. Recenset varias opiniones Alphons de olea d. Tr. ti . I. qu. a. n. 27. N. Ubi tandem n. v. hanc suppeditat quod per Cessionem utiles Actiones transferrantur in Cessionarium,quas suo nomine ext rcet: Ubi vero actio nundatur, solum exercitium directa misi Actionum transfertur, quas

nomine mandantis exercet mandatarius. Arridet eorum lententia, qui ita differre has voces statuunt, uti dilfert Genus &Species,& omne mandatum Actionum esse Cessionem,sed non omnem Cessionem dici posse Mandatum asserunt. Inde ceditur etiam actio causa Donationis L. II. C. de Donat. B. D n. Brunn. Tr. de Ces Action. c. I. n. Ioo. oe in Commem. ad L. n. s. Videatur Ioli. a Sande de Amon. Cessione c. . n. I. Thom. Carlevallus de judiciis T. II. l. I. tis. II. Di . s. n. II. Alphons de olea eis. β.M. eq. is..ha g. X. Pariter & delegare actionem aliud est, quam cedere, tam is P g qu/ tamen Voces Dd. miror, interdum pro iisdem habui G.

nemo

.eγου acti. f- δε μη t. Dn. Stru V. Exercit. I. rh. D. Carprov. F. II. C. N. def. Issi Cessionis autem vox magis ad creditorem perimet, quod demonstratum dedi supra g. . Deinde non licebit ideo confundere delegationem ac cessionem, quod delegatio consensum requirat Creditorii , nec eo invito vel ignorante fieri possit L. c. C. de Novat. & intercedit inter delegantem ac delegatum quidam contractus Mandati,arg. L. II. . de Novat. Hugo Donullus Comment. lib. V. cap. 6. Cessio vero contra de-pitorem etiam invitum dc ignorantem fieri potest, quia debitor novae obligationi non accedit, sed tantum veteris solutio& exactio alteri mandatur. Quae diversitas expresse habetur in L. I. C. de Novat. Nam per vendisionem & mandatum nominis in ista L. i. cessio intelligitur, cum hae voces promiscue Occur-r ant in jure, uti dixi s. praeced. Porro cedens directas Actiones non amittit. Pqulus Galleratus de Renuntiationibus T. L. fib. I. c. q. n. ψε quanquam alias Cessionarius omnia ejus jura con-

hquatur. Alexander Sperellus Decisionum Fori Ecclesas. P. I.

Dec.

53쪽

Dec. II. n. V. per delegationem vero nec directae apud eum permanent,quia obligatio penitus extinguitur. Ioh. Yane 2 Par-ladorius Duferent. Fo. g./.n. I. Rerum quotidianarum l. a. cast. An. P. I. I. ra. l It, si n. a. Quanquam inficias ire non possina, interdum improprie Celliones vocari delegationes ut L. II. C. de DonaI. L. I. C. de Contr. Jua. Tut. videatur prolixius Chrisian Lent de Nominibus σ Actionibus cessis CV. . memb. . Ioh. det C a stillo in Tratit. de Ii Uructu c. D. n. I. Petr. Greg. Tholosamis i aI. Syntagm. cap. Zo. n. c. Hahia ad mesen bec.

tit. . de Norat. in fine. F. XI. Atque haec pro generali intellectu vocis cessionis Remissio ad sufficiant ' cui vero non videntur sussicere, iste praeter illos Au- Autorer. tores, qui speciatim de Cessionibus commentati sunt, consulat Ioh. Bapt. Cardinal de Luca Tract. de Credito pluribus locis Eundem de Pensionibus Dis ιυ. or. qui Trach. repet itur inter opera eius Tom. XIII. Eundem in Thea r. Veritatis re Iustitia

Discurs 172. Prosper. Fagnanum ad tit. Decret. de Alienat.

Daemtit. Ioertium Cherubinum in Sullario Metno Romano T. IV. Concluso. σ7. Urbani VIII. Add. Francisc. Solgado de Somoeta in Labundo Credit P. III. CV. VI. I. un.p. sim. seqq. Ferdiuan Λrias de Mesa Varirr. Resol. l. r. c. N. πβqq. JOh. Francisc. Λndreoli Controvers. Forensa a. Surdus Vol. I. Cons. 22. Augustinus Bero ius Vol. I. ConfiΙ7. III. re iv. Alphons.

de GuZman. Tr. de Eriction. qu. Π.per tot Paul Gelleratus de Renunciationibus T. I. lib. t. CV. . per tot. Francisc. Card. Manli ea de tacitis Γ ambiguis ConPentronibus i. q. rit. U. COS-mus Nepita in Consuetudines civitat. Catin sit. Jδ. Ioh. Wa-mesius Consitiorum seris Cinitis. Cent. I. Cons. ψ7. Franciscus Vivius Decis Neoposit. l. I. Dec. Ist. Petrus Bixiensis Episc. in Repertoriosub voce Cedere Franciscus Gallus Tr. de Fructibus Disp. SL Art. σ. n. a. er sequentibus aliique,quos

hic adducere omnes, operae pretium non existimo.

g. XII. Iam autem propius ad istam Actionum cessio- Natu8a Cesnem, de qua loquitur haec Dii putatio accedendum est, atque ex Gκis inti

54쪽

Mum hauri- ipsis Iuris nostri civilis principiis de ejus natura ferendum Iu .enda ex Iure dicium. Ex Jure Civili dixi, vip o te ad quod semper recurren- Cirili. dum , & cui ipse Pontifex se videtur in hac materia specifice

conformasse , quod ex Cas. 2. X. δε Alienat. Dd. mut. verbis Iegitimaesan Iιones colligit AbbasPanormitanus αἰά. CV princ. Sicuti enim Leges non dedignantur sacros Canones imitari, ita& sacrorum statuta Canonum , Principum Conititutionibus adjuvantur , uti elegant cr dieitur in CV. ι. X. de Nov. Per. LiciInm ce- ere acti

nego nunc at.

g. XIII. Est vero Actionum cessio regulariter non prohibita,vid. Ius Municipale Vicentinum L .F. Io r. b. Hector Capyeius Latro Decis Neapolis. I . n. o. I Q. Bapt. Vivianus in

Rationat. Jur. Pontis . ad Cas. a. X. de Alienat. Jud. mut. Notabilis tamen consuetudo Italiae & tu primis Civitatis Ferrariensiis est qua Forensi contra Ferrariensem Actionem e edere non licet nisi cessio voluntate ejus fiat, contra quem facta. vid. Joh. Bapt. Pigna in Statui. Civitatis Ferraria lib. II. tit. XI. Noliris autem moribus id cuivis licere, ex modo dictis patet, modo cedens potestate alienandi gaudeat. Ioh. Petrus ActoImius miri.

Forensia. n. loI. qui enim nullum jus habet in re , quam cedit, nihil eedit, Seraphinus Olivarius Razzallus P. II. DM. N I. n. a. cum per cessionem Dominium in cessionarium transferatur: Berlich. P. II. Conclusa'. Cui consequens est, repeti non posse, quod cessum. La urent. Brancatus E isom. Canonum omnium sub voce. IUS. Quacunque autem ratione actiongs cedantur,

nihil refert, nam dc per Donationem cedi posse consΙat L .per diversas aa. C. Manae Matth. Nesiam becius Vol. III. Cons. So. n. I. Cujus tamen rei perpetua limitatio est si non sint talia, quae personae cohaerent, quae enim ad haeredes non transeunt, non possunt cedi, uti vulgatissimum in hac materia Principium se habet.L. Ex pluribus ga. Τ. de Administ. σ Peric. Tutor. Thom. Carlevallusis Jussiciis T. IL tit. s. Dio. ao. N. 2. Amator

Rodriqueet de Consus. Creditorum P. I. an. l. n. II.

55쪽

Ig. XIV. Verum enimvero non ex omni parte licita e es. Interduisso est: impugnatur enim ista quandoque rationes monae ceden- cesis Actio-tis,quandoque ratione juris, quod ceditur , quandoque ratione Π m pro b fraudis de persona aae personam commr e , quandoque a ratione simulationis, tam praesumpta quam nera ; uti distin. guit Bartholomaeus de Salye et o L. a. n. y. De istis vero omnibus hic dicere, miti tuti mei ratio prohibe ne in ii actκ tum excrescat haec Dis .itatio , saltem hoc notandum ratione sersonae, cui ceditur, prohibitam cumnem Actionum esse, sistat in po-eemiorem, de quo casu nobis hic agendum. XU. Et quis non a Potentia aliorum abhorreati edo' Ajὸ, rictus exemplo Iphicratis, qui, eapitis Reus factus, Iuvenes quosdam gladiis instructos coram Iudieibus collocavit, qui eis mucrones ostenderent, quo facto, tanto terrore percussi ut Iudices eum absolverent. Polyenus ςσατα γεματων. Arrident Potentes ut saeviant, blandiuntur ut fallant, alliciunt ut occidant, extollunt ut deprimant, uti, alio tamen genere, loquitur Gabriel. Alvarez de Velasco Tr. ae judice Perfecto Rubr. XV. Annot.sin. n. ao. σseqq. Hinc periculosum, admittere potentiorem tu usurpationem sui juris,Math. me sembe eius UM VLT COUI L ut note, cum potentia faeiat, quo minus quis idonee conveniri possit & durior reddatur adversarius. Marcus Antonius Natta Tom. lli. Cons. i. n. . Semper enim talis potentior exactionem etiam cum iniuria & oppressione alternis impedire censetur, L. fi de O e. Praef. Tiberius Decianus GL II. Resp. v. n. I/7. eum ipse Legibus facile. coerceri nequeat. Guglielmus Dan ΟZetus Dec. Ua. n. c. Nicol. Ruher.

Coaesiti. n. p. quod adduxit inter Consilia Praestantissimorum

JCtorum Laurentius Nirchhovius Vol. IV. Confas Inde a Carolo & Ludovico Impp. optime conili tutum, ut, siquisfoten' tum quemlibet expoliaverit ae admonente Episcopo non reddiderit,exco mmunice ur; sunt verba l. c. tis. a L insuis Capitulis seu Legibin, quas refert Lindenbrogius.

56쪽

CAP. III. Principalis tentiam aliorum in jure nostro vel expresse constituta, vel certest fotentior, Ox ratione LL. deprompta.. Ita expediti Iuris est, Fide jussorem non habet be habere beneficium excussionis sive ordinis, quo a Creditoribus cnefici mo eonveniri prius non valet, quam excusio debitore Prinei pali. dinis. Cessat autem hoe, si Principalia notorie sit potentior, ut Fiseus I.

Princeps, arg. Nov. q. cv. l. CarpIO L. DruF. For. P. II. Cong. 1δ. ἀορ.. Vincent. Carocius is Excussione Ronstrum P. II. ρυ. a. n. M., qui tamen hanc rationem adjiciunt:. quia Fiscus vesPrinceps semper solvendo sunt, quam minime admittendam censeo , quin potius haec substituenda : quia Potentiores sunt dissicillimae eonventionis 3c exactionis. Ideo etiam reprehenduntur a misi en bachio ad . tit. de Fi ejusf. th. II. Cons. Tiberius Decianus Vol. II. Res . v. n. Iao. Bariolus in L. Marcellino. I. secundum alios a . . de Fideis or. Hippol. de Marsiliis in Repnit. Rubr. de Fideisssor. quae est inter Tractatus ejuι varios Volumine separato comFrehenses.

Nobilespro- f. XVII. Porro Nobilibus interdictum negotiari ,& Mi-hibentur ne- litibus conducere aliena praedia , ac Procuratores vel Fideju eo lari, quia res eNistere, illud L. Nobiliores I. C. de Commerc. oe Mercas. hoc pote utiores L. Milites II. C. Locat. Petrus Paci onus Tr. de Location. σCond. cv. to. g. F. σseqq. certe ob nullam aliam causam, quamis ob odium Potentiae, quod ind. L. s. indicat adjecta ratio : Ut se inter plebejos G negotiatores facinus si emendi νendendique,, commercsum, quam facilitatem impedire videtur Potentia no- ilium. In L. s. vero hoc docent verba : ne vicinis eraPespra risumstione cinguli miti aris existant. Quid vero hie subintelligas aliud, quam potentiam λ Cons. L. uti. C. Locat. Nov. II c.I.

Λst nocendi potentia semper respicitur , sicut nocendi actus, Roland . a Valle g. go. Carol. Annibal Fabrottus βασι

gistratus urbani emere vel domos exstruere , nisi Principis rescriptum accedat, non poterant, neque donationes a subjectis acceptare, nisi deposito Magistratu donatoris consensus acce-

57쪽

Dg S gusti ET RATIONE LEGI s. dat expressus , & scripturae traditus; ves tacitus, qui colligitur ex silentio quinque annorum, a tempore depositi ossicii inchoandorum. Magistratibus provincialibus autem simpliciter omnes Emptiones aedificationes, Donationes interdictae : Licet Reseriptum adsit, & licet deposito ossicio donatoris ratificatio

accedat. L. Un. C. de Contract. Iudic. L. de Contr. Emst. L. n. Qis his quaevi mei vewausa. Cujus ratio alia certa non

est, quam ne Potentia illus adigantur subditi vel vendere quod

vendere noluerunt,uel vilius vendere quam proposuerant. Mo

n. r. Exeeptiones & extensiones illius vid. ap. D n. Brun n. ad L. Un. C. de Contract. Ju ic. n. 7. eq.- g. XVIN. Pariter si Minor locaverit domum alicui po- asinortentiori, quanquam alias minime hoc contractu laesus siti, Gi Deauis po-

enim laesus, contra omnem contractum restituitur,& sic res du--υμ- bio caret. Patrus Paci onus de Locat. σ Coia . cap. o. s./ - uisur.

tamen gaudet Restitutione in integrum : partim ob favorem fragilis aetatis, L. I. pr. f. de Minor. partim etiam Ob odium potentiae, ne minor in futurum laedatur, dum non posset consequia potentiore restitutionem Domus locatione finita. Iam autem etiam minori restitutio datur, si saltem laedi possit; arg. L.M. S. r. f. de Minor. ubi restitutio in integrum concedetur minori compromittenti , quia laedi posset. vid. Λymon. Cra vetta a Sa- viliano Vol. I. Conf. Na. n. . p. viso. Quod beneficium ad Ecclesiam, utpote quae gaudet jure Minorum, pertinere quoque,Vult Abbas Panormitanus ad CV. i. x. de Arbitr. n. i. g. I IX. Ulterius, quand do permissum est Vasallo udum nondum alienare de quibus casibus vid. Bartholomaeus a Cla assenae .potes aliena ad Consuetudines Surgundicas Rubr. III. Des heri 9. I. n. 7. σ ri in poten-

seqq. pag. θ. Capyeius Galeota Respons Ascal. XII. liorem cVJ u.NT. potest quidem illud alienare in majorem,quia honor est Domini cui loquuntur Feud istae si vasallus substituat alium se meliorem , sed non in potentiorem, Jc qui dissiculter conveniri potest, quia potentia quae gravat, est potius Oneri, quam ho

58쪽

Iesu. Potentior

non potes heres insti

tui. Iuramen

tum perhorresentia. nori. Marc. Ant. Natta T. III. Cons. I. n. . σε. Baldus in C. I. Colum. a. de Alienat. Hud. Nec translatio Emphyleusis inpotentiorem Domino directo permittitur. Andreas Alciatus Res onsorum L L Cons. ag. n. 7. Iacob. Menoch. de Praesumst. I. I. Praesumpt. I . n. v. Bariolus I. I. Cons Uci. n. a. Natta cit.

Cons. l. n. 7. σ seqq. s. XX. Deinde singulare est, quod quamvis constitutum sit. L. I. Ee Alienat. Jud. mut. quod istud edictum de Alienatione Iudicii mutandi causa, locum non habeat, si quis heredem instituat, tamen exceptio sit in Principe, qui in testamento heres iustitui non potest , siquidem appareat fieri illud

litis causa & ut durior adversarius Creditoribus opponatur. 9.ult. Inst. si' ib. modo resam. infirm. L. sen. Τ. de hereae Insiit. L. aa. g. a. st . de jure Fisei cum illis periculosum soret in eos scribere, qui possunt proscribere, ut de Augusto dicebat Pollio. Et ita Testatoris bona a Fisco occupantur. L. ult.=. qui testam fac. sol missenbech. ad s. iit. de hereae Insiit. n.I. Cardinalis Tuschus Prant. Conuus Jur. T. VI. lit. P. Conclus. μου. n. Io. Plura adhuc sunt, quae in odium potentiae in iure nostro sancita sunt, quae tamen omnia si hic referrem justo forem prolixior. Uni eum tamen adhuc adjiciam quod ob odium potentiae in jurg. Canonico salubriter constitutum , atque hodienum adhuc m ribus Observatur , quo adversarii potentia mihi excusationem

praebet , si in isto loco litigare nolim, cum judcx hoc casu ple

rumque corruptus ili suspectus videatur. Quo casu jurare teneor, me perhorrescere coram illo iudice litigare,a quo non milcorruptam dc iniquam Iustitiae administrationem expecto , &cujus ideo dioecesin intrare non audeo. Cv.flatutum n. s. tiis Rescript . in . Inde hoc juramentum perhorrescentiae a Dd. appellatur , quorsum vid. Andr. Aleiatus Re Fons L es confFa. n. s. Ioseph de Sesse Tom. II. Dec. v. n. H. Seraphin. de S ε- Taph. de Privileg. Iurament. Prisis. r. n. aδ. ibi en perhorres repotentiam re favorem Camill. Boreli. insumm. Dec. rit.

59쪽

Dg Sgusu ET RATIONE LEGrs. omnino de hoc Iuramento Gerh. Feliman. Tr. de Dram. Perbo Mescensosve de Eberatione bonaespei. g. XXI. Λsi non uno modo quis potentior audit, sed Va' Sao tishui ii respectus adsunt. Vel enim ratione officii seu Iurisdictionis, vel ratione eerti privilegii, Vel Nobilitatis , vel divitiarum ei υγ poto, uel ratione difficultatis conveniendi alter altero est potentior. his , De quo tamen Potentiore nostra L. loquatur, die ii dissicillimum est. Plerique eam ad potentiorem ratione osseti restringunt, utpote qui praetextu officii potest esse terribilis adversae parth& ostendere ei vultum minantem & terribilem, ut in terminis loquitur Abbas Panormitanus ad Cap. a. st . d. Anenat. Judmue. U. n. I. Add. Λugust. Barbosa a d. s. a. n. . Quod Iacobus Caneerius Variar. Resolui. P. II. CV. Ia. 9 I. O si . ita explicas, ut ille intelligatur ratione osticii potentior, qui ha bet merum vel mixtum imperium in illum adversus quem fiteessio, quo respectu adversario terribilis esse possit. Ad quale Imperium seu Iurisdictionem etiam respexit Besoldus P. V.Cons Ua. n. v. Menoch. T. XI. Cons tosta. n.so. I. Cardi. dinat. Tuschus Pract. Re I. T. V. tit. L. Cona. iv. n.F. Sane non posse lue dari eertam Rcgulam , sed potius Iudicis arbitrio hoe relinquendum esse, statuunt Prosper. Farinacius Fragment. Criminat. P. II. δει. L. n.sy. Meno citius de Praesumst. l. s. praesumst. Iv. n. ZI. Verum lioc non sufficit, nam inquirendum est, quomodo judex arbitrari debeat, ut conscientiae consulat , nee Legi sit contrarius.

f. XXII. Proinde sequenti prine ipio totum negotium Reruturae hoe,disseillimum alias, expediri posse existimo: anuicunque M. in tacli satu constitutus est, ut alterum terrere, premere

s opprimere possit, illi altero es potentionis sensu Le

gis nostrae. Quod non saltem constitutioni L. I. C. h. e. ubi generaliter dicitur : ne tenuiores imFortunis potemium in recessionisin opprimantur convenit; Sed a ratione etiam Dd.

60쪽

6 CAp. III.

n. io. est Meno citii Vol. I. Confra. n. I. & de praesumptioni mi. 3. fraesumi. My. n. VI. aliorumque praecedenti 5. adductorum, ne se . potentiores terreant a Persarios vel o rimant, add. AZoin Summa Coae ad h. L. a. Quod autem ex hac ratione collige

re velint, solos potentiores quoad Olficium hic intelligi, rectae

rationi minus videtur consentaneum. Ponamus namque Ca

sum : esse litem inter quendam valde mediocris sortis, & alium maximis divitiis praeditum , an non hic istunt facile protrahendo lites Jc procrastinando opprimere valeat λ Profecto quotidiana hoc praxis docet. Interim tamen in tales quamvis di. tissimos , sit non Imperium & Iurisdictionem in alterum habeant , impune cellionem Actionum admittunt Dd. contra ex- pretiam voluntatem Legislatoris. inanquam non diffitear, esse quosdam, qui ad nostram sententiam collimare videantur,

ut Francisc. Niger Cyriacus Controν- Foren L. a. Contr. 3. n. 33.Vseqq. Aymon Cra vetta T. m. Cons s. n. N. σ ao. Boni facius de Uitalinis Clement. a. n. st 2. ut fit. pcndent. Contardus de Moment. possess. Limit. L. n. n. n. lol. σθω. Simon a Groene egeri de LL. a, rogatis ad L. I. C. h. t. Ioh. a Sande. e Cessime ΛύIιonum c. . 6 y. qui nostram opinionem probat per expressa Verba L. I. potentiorum Demorum opibuι. Licet etiam

line & inda sibi ipsi sint contrarii. princeps s. XXIII. Hoc jam fundamento praesupposito , facilis

Imperist erit ad speciali ora applicatio. Quapropter formemus de sin- potentior - gulis Iudicium, de quibus Dd. solliciti l unt, & primo omnium simini ne- de Principe videamus, quid statuendum. Casus talis est : LisH.Do. mihi cum Nobile immediato est, ego actionem meam cedo Prinei pi Imperii, quaeritur, eessane Λctio inpotentiorem sit ΤNegat hoc Besoldus P. H. Conf232. n. 3 o. cum ille saltem sit potentior, qui vi & ratione offieii, quam tam de iure quam de facto habet, terrorem inferre vel opprimere alterum potest. Iam autem constat, Principi Imperii regulariter nullam Iurisdictionem in nobilem immediatum competere , cum ille non. Principi, sed Imperio tantum subsit per Ree. Imperii G A9. ἰ3 2.

SEARCH

MENU NAVIGATION