Disputatio juridica de potentiore cessionario ad L. 2. C. Ne liceat potentiorib. Quam in illustri Fridericiana praeside dn. Joanne Samuele Strykio, ... d. 16. Febr, a.r.s. 1693. horis locoque solitis publico eruditorum examini submittit Caspar Wilhel

발행: 1706년

분량: 91페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Dg SΕssu ET RATIONE LEGis. non videns, nec timens aliorum potentiam atque Opzs, prout coccaetiam pingitur Iustitia ad aequalitatem inter Cives magis servandam. Eleganter Innocentius IV. inquit: Coeant D cs sisici Iudices , G prudenter attendant ut in Causarumprocessibus nil veniora odium res favor usurpet, timor exulet,praemium aus exfeditatiostrae--i Iustitiam non evertat Odflatera sent in manibus ances ad . pendant aequo literamine G. Cap. I. de Sement. Ur Re Iuri in sillinc prudentissit meJustinianus Imp. miserorum Tutelam Iudi eum S cramento munivit, ne a quovis statim potentiore tenuiores opprimantur. Nov. v. CV. I. g. l. Nec enim obquamvis potentiam tremendum Iudici, nec ob amicitiae Augusti perdendae metum, inno centissimus statim Salvator mortis Reus judicandus ; contemnat rectus Iudex Potentiorum iniqua volentium odia, inimi et tias insidiasque. Gabriel. Alvare et de Velasco Tr. de judice prefecto Robr. XIII. Annot. Unic. n. I. Hoc qui facere ambigit, ac potentiam alterius partiumrς spicit Iudex, eique favet, sine consideratione justioris causae, omne aequi bonique fundamentum subvertit, inlust jullis praeferens , ac Iustitia in non nisi pro tegenda malitia praesa . ferens. Id vero quantopere detestandum . ac quam facile. indb Rei p. ruina metuenda, bonis omnibus constat. Optime igitur ii3jure noli ro conititutum , ut nemo cogatur liqvidum jus cumsilliquido compensare L. Mi. g. I. C. de Compensit. Surdus Cons. a Abbas Panormitanus in Cap. Io. X. de Ado Instrument. Matth. essem becius P. IV. Conf6Mnum. . Quorsum faciunt lepidi isti Aecursii Versus.

Plus valet in dubio passer, quam tib dubio Grus, . Et qui binos Lepores una sectabitur hora, tina quandoque is quandoque carebis utroque.

Quod enim jus mihi ante certo competebat, incertum redditur,. poliquam potentioribus quae proxima hujus rei ratio eis) per ta-ilem eessionem Actionum, via voracitatis aperitur ; militat enim ferumque praesumtio invasionis, impressionis, ac voluntatis di propositi delinquendi adversus eum, qui potentior est. Ioh: mamesius Consiliorum de Iur. Pontis. T. V. Cons. μυ.'Consiliorum Iur. Cip. Cent. II. ConfIL m . i. Fr. Niger Cyriacus Contr. ει- H rense

72쪽

tur. Est in eadem hac opinione Groenem egit Bach ovius ad frem. Drum Vol. I. Disp. p. th. Io. lit. F. quem refutavit Venerandus Dn. Parens in Usu Moderno ff. tit. de Procuratoribus 9 3I. Alt probat suam rationem Grocne. egius ad L. aa. C. de Nocurat. non posse Procuratores hodie dici Dominos litium, cuni in ipsos non feratur sententia. Sed nihil hoc ad rem facit, nam& Iure Canonico Pro' curator est litis Dominus Cap. I. de Procurat. - . non tamen prae cise vult Ius Canonicum,ut in personam Procuratoris feratur lenientia. Et injure Civili,condemnato licet Procuratore, Principali tamen competit Iudicati Actio L. a1.1f. de Proeurat L. A. M.1. da Reisae videatur prolixius D n. Parens cit. Dc. s. 4o. tibi in fine ex

Rec. Imper. de g. dcunit auth N. probat, posse etiam hodie iin procuratorem ferri lententiam, add. B. Auus DD. Brunneman. ad L. V. C. de Procurat. Exell. D n. Consit arus Ioh. Chtistoph.

4 e I oldit Tr. de jure Ratificat.tit. de Sentent. σ Re Dae n. q.p. 4 . s. IV. Altera GroeneWegii ratio, omnes posse coram suis moraturiu4icibus in ius vocari, omnino vera est,ωpraxis quoque Germa- altera Eatio. aliae suffragatur, ipsos Principes Imperii suos habere judiees. Verum refractarios, uti sub jungit Groenemegius, ab illo judice coer-eeri posse, si potentiores sint, vix, ae ne vix quidem credo. Exempla id quotidiana docent, ubi, si inter Principes Imperii, etiam pares, lis sit, in Camera quidem facile sententia .ferri solet, verum quis hic eoercebit refractarios Z In vulgus constat, quam dissici bessint executiones: Hi ne subsumere facili negotio licebit, quid sentiendum, si res agatur inter impares. Et si tandem potentiam etiam in minori gradu accipiam, pote statem qua coercendi potentiorcs judicibus tribuam, metus nihilominus obstabit, offendendi tales potentiores, qui nocere postea possunt, de quo fxi Capy. s. a .

f. V. Tertium quod urget Groen. egius, pro deliruendo Refutatur . L. nostrae usu, erat, quCd omnes LL. poenales, aliquem jure suo pri- tertia Easto. vantes,hodie sublata sint.' Sed contrarium probo ex L. Extat. U. Τ. quod mei. Caus c L. Si quis in tantam 7.G. unae Vi quae LL. pariter iure suo contravenientes privant, sed abrogatae tamen nondum sunt. Quamquam id negare nequeam,quosdam Dd. uti praeter Groen'regium eouarruvias I. Resia. I . n. 7. & Farinacius P.L-CI. η. ςam lavcri opinionem, etiani ista. LL, in usu βω- - . . ' .

73쪽

plius non esse. Nullam autem rationem probantem aliam asteis rimi, quam, se non vidiste istas LL. in ferenda sententia observa tas. Sed cum expresse hoc mutatum non reperia ur , quare stare prohibeatur λ arg. L. a7. C. de Testam. L. ya. in sis. C. de Appeliat.

Mevius P. I. Dec. m. dc mero non usu Le X nee per lo Q. annos tollitur. Ioli. Guti creZ Pracf. quaest. l. I. qu. 77. Tabor de Altero Tan-lo P. II. Art. 3. n. g. Hi ne valere adhuc hanc L. Extat. re L. Si quis in tantom constat ex ordinat. Camer. Wormat. de Anno Vat. A

Vrrastruen- g. VI. Discussis sic argumentis Groen. egit, jam firmiter

statuo nondum abrogatam Legem nostram esse, sed in viridi adliue observantia esse, vel este debere ; licet non negem, quandoque rationes politicas obstare, quo minus hane exceptionem opponere liceat, eo ipso tametr juris auctoritas non tollitur. Et ita judicatum invenies o p. Mevium P. II. Dec. I ψ. & B. Brunnem Cent. I. Dec. 13. Philippi d Dec. Elect. 4o. Ob a. n. o. De jure Saxonico minus id dubii habet, utpote quo Legem nostram in. usii adlauc esse eonstat ex Edcto de Cessione Nominum σ Obliga ionum a Ser. Elem Sax. Iob. Georg. II. c. I. Eebr. ἰsq. proin lato & Ordinat. Proce 'sis Iudiciarii tit. ff. de hypotheca express j. Ami nis' g. VII. Sed nec Germanis Francisque quondam Legis Eu- temporibui jus usus neglectus ; apud Nisigothos enim idem fere usu frequenia 'haec lex οῖ - tabatur: cujus rei duae extant LL. clarissimae in Lindenbrogii Co-ta. dice I L. Antiquarum, quariun altera reperitur inter LL. Hloth. Letes LVi R LA. tit. I. L. g. Ejus haec Verba sunt , utcunque habens caussam, gothorum. ad majorem personam se proster ea contulerit, ut in Iudicio per illisae Patrocinium arie frium suum stofi opprimere, i ais causam, de qua agitur si juss.1' fuerit, quasi vicitus perdat e Liceat Iudici mox uti videris queincumque potentem in causa cujus liber patrocinari, de Iudicio eum abicere. Altera Nisigothorum L. reperitur' l. a. tit. I. L. M. ubi laaec verba: Nulli isceat Potentiori,qyami e esi

74쪽

qui commistis, causam suam ulla ratione committere, ut nec aeqvans

sebi buspos epotentia σprimi res terreri. Nec absimile est illud Edictum quod reperitur Edicto Theodorici Regis c. qq: NuIus,e potens Theodorici γRomanus aut Barbarus tanquam defensor aue ius sator negotio Regis. mis eat. Et piaeced. cap. 43. Nulgus ad solemem Romanum aut barbarum profrias quosibet titulo transferat Actiones. Quod si fecerit,jacturam litis jurgator incurrat,σ is qui si ceperit, medie- earem pretii reo aestimatae Ario cogatur inferre. Quorsum etiam pertinet ejusdem Edicti cap. Iaa. Amittant repetitionem debit. Creditores, qui cautiones debitorum suorum potentibus tradiderint, σFer eos magis exactionem mutua pecunia voluerint procurare.

s. VIII. Non suffeit autem esse Rempubl. Legibus optimis Transus ad instructam, sint etiam oportet, qui iura regere possint L. a. s. II. . alterum de Orig. Iur. L. l. LM . de Pentri Inois. Nam is verus finis est I uris- membrum prudentiae, ut jus ad actiones civium justa interpretatione applice- hujus Sectio tur. Hinc postquam de valore atque observantia Legis nostraenis diximus, jam quoque de applicatione ejus ad factum, in quibus casibus L. valeat, in quibus minus, quaedam asserenda, ubi notandae sunt tum Limitationes Legis, tum eius Exceptiones. s. IX. Primo igitur restringendam Legem nostram censeo, Limitatur ad Cessionem Actionum in Potentiores, inter vivos factam. De r) modo fiat hoc etenim casu loquitur Lex nostra, non de Cessione per ultimam cessio intre voluntatem Chynus de Pistorio adh. L. a. Generaliter namque hoc vivos. sere asserunt Dd. quod prohibita alienatione per Contractum, non videatur prohibita per ultimam voluntatem, Bartholomaeus Chasi senaeo ad Consuetud. Burgund. Rub. IV. des Droiis re onori. agens mariszs. 7. F. 6o. cum coactam talem alienationem dieant Doctores Tuschus T. I. lit. C. Contius aοδ. n. r. Ioh. de Immola in L. Si ita quis Τ. de V. O. Alexander Uol. II. Cons. σ3. Accidit & ratio, quod in ultima voluntate non praesumatur dolus quia immemor salutis aeternae nemo praesumitur decedere. Can. 'Pancimus M. Caus a. qu. r. L. uis. C. ad L. Iul. Repetundar. Excell. Dn. D. mild-voget Antecossor Ienensis de atii Agonizantium cap. I. g. Io. quae Disputatio extat inter Dispp. Dn. Parentis VoII. Di . V. add. Fran ei st. Mant. de Conjecturis ultimarum potantarum quamvis adhoc

75쪽

non omnis moriens sit S. Ph. Frangelisea : Sed respondeo:

non ex specialissimis exemplis malorum hominum universialia as. ferta in frigenda. vid. AEDis'. de E fat. ontiz. e. I. g. Ii Zimitatur g. X. Limitatur ultimo L. nosti a , modo cesso Actionum in amodo ces potentiores fiat dolose, animo opprimendi adversarium, Richter, sis fiat dolo- P. I. Dec. 3ν. n. s. re Cons 1 . n. v. oe. Ia. Henricus Pirhing in Iur.

se. Can. meth. nova T. l. ad rit. de Alienat. Iud. mut. casi. n. y.R. 7II.,levius P. III. Dec. Fo. Abbas Panormitanus ad Cap. a. X. Lle AlienIud. muti eos Secus vero esset, si fieret bona fide e. g. Si Actio indubitata, & ego sim Amicus illius potentioris' Abbas Panormitantis ci . M . Tuschus T. VI. lit. P. Conclus 4s. n.I. Petr. Rebusside Privileg. ScholariumstriP ITI. n. Zα aeuotuplex s. XI. Dolum cum in cedente requiramus , de quali dolo rus sit re hoe inteli endum,& quomodo probari pol Iii nunc dicendum. Di quis hic inteue viditur autem communiter dolus, in verum & praesumptum: Ue- statur. rus vocatur quem L. dolum statuit, etsi illum 'ex indiciis ila con- Iecturis colligat. praesumptus autem, quem prudens Iudex .sumit exaliis conjecturis& indiciis, quae in jure scriptae non leguntur. Menoch. de Praesumst. l. T. praesumst. s. num. f seqq. idem de

Arbitr. d. causa υ . n.Jy. Vincent. de Franchis Dec. Ies. n. CG Dec. aos n. V. Alvar Valascus Confuse. IIo. num. aa. Conferatur

Franciscus Gallus Tractat. novissime edito de Fructibus Disp. ari Art. g. n. v. p. -/I. qui de hisce prolixius agit. Nobis hic praesumptus dolus suis cit omnis enim dolus seu verus seu praesumptus delicturi est, hine eum committetis puniendus L. p. s. a. . aec Minor L. I. II. ff. Desof. FrancisC. Vivius L. I. Dec. ID. n. I. Au gust. Beroius Vol. III. O . ror. n. U. Tiber. Decianus ML IH

moviodo f. XII. Cum autem dissicillimae probationis dolus sit, quo-dia probari niam in animo consistit , Mascardus de Probat. Conelus. DI. n. tipossit. disquirendum est, qua ratione de eo constare possit. Arguitur vero dolus ex indiciis perspicuis, quae ad ejus probatio dem sufficiunt L. Dolum L C. de DoLmal. Surdus Dec. a . n. a. Francisc. Dua mrenus adiit. de Alienat. Dd. mut. Caus is operibus ejus pag. VI. Anton. etia Cons. XI. n. a. Inde Andreas Alciatus in L. Siquis

76쪽

t et frusti ET RAT1ost L gars dolus in alienationibus prabari possit: inter quas est etiam, si alienatio in personas prohibitas facta. Conferatur Bartholomaeus a Chassenaeo ad Con eluae Burgund. b.xdes Retralis s. Iag. UIn illis enim quae Legibus prohibita, semper praesumitur dolus. L. I. J. ad L. Corn. de Sicar. L. 3. C. de Injur. Petr. Paul. Parisius GL LConst. s. num. G. i . σ Vri. IV. Cong. Fa. n. II. Coferatur hic omnino Celius Bargalius integro Tractatu de Dolo. . . s. XIII. Quoniam vero tam exacte nondum de dolo eonsta- ces sinarius re potest, optimum consilium est, ut pars altera Cessionario Iura αβ pr mentum Calumniae deferat ex quo facile apparebit, an dolose litems i ,' I r m. hanc in se derivaverit. Anton. det Re de Dramento Calumnia c. u. ' mnum. tr. q. Hieron. Marilianus Dec. 2I. n. r. Quod juramen tum tam sanctum in judiciis habetur, ut ejus originem ex jure divino trahant Menoch. de Arbitr. Jud. quaest. casu ao. n. l. Antonis FernandM de Otero Tr. de Pascuis e. U. n. ro. hincque omitti illud non posse,ilc si omissum , sententiam nullam esse, statuunt Rotandus a valle , Cons. 7I. n. . Gallius L h obf. δ . Κlochius GL LGU. . n. O. N GA III. Cons. ἰδα n. r. Cedenti vero, quia cesso ne hae Legibus prohibita suspectum se reddidit, Iuramentum pur gatorium Iudex deferre potest, ut ista praesumptiones elidat. s. X lv. post Limitationes sequuntur EXeeptionesi nulla enim I qui 1 fu tam fit ma Regula est, quae eas non patiatur L. asta. Τ- ῶν- ὰaeceptiones. tamen ita intelligendum, non quasi exceptio Regulam destruat, sed quod eonfirmet eam potius in Casibus non exceptis. L. ra. Ideni . de funae instruct. Barbosa Loc. Comm. l. T. CV. U. axiom. 24. Ast cum plures sint ex ceptiones, plaeet hic iterum compendio aliquo memoriae consulare, atque ad certum Principium revocare, quae a Ddi afferuntur. Sit itaque generalis Regula : Ubicunque aguia.

cessat dotas, spericulum oppressionis, ibi licet in potentiorem facta cessis, tamen poena L. cessat. Quam Regulam &

intentioni Legislatoris & rationi textus nostri, de qua CV.I. g. ult. dixi exasse congruam puto. Ista enim ratio , quae praeprimis in dolos metu oppressionis consistit, ubi cessat, ibi etiam Legis cesssat dispositio. Francisc. de Amaya Obserrat. Iuris .i. c. II. n. I. p. . . iv. Iacob Coorςn Obserp. V. P. Jo

77쪽

Exceptio sis q. XV. Ex hac Regula iam deduco, non loqui Legem de ees- in Patre qui sione quie fit a Patre in filium potentiorem, propter vinculum perse s Plio. sonarum, dc quia non videtur talis cellio dolo te facta. Ioh. Cepha lus i. I. Cons. 7osi n. II. Trentae inquius m pro . libri de Retract. Con- DK v. v. s. quod Dd. etiam ad filium spurium propter eandein rationem extendunt,Caldas Pere ira de Emstione c. as. n. G. Ampli tur id, & ad omnes alias coniunctas personas extenditur, in quos, licet potentes fiat, impune Actio transferri potest, ob cessantem

potuit Ioh. Cephalus i. t. Cons M. n. St. Cellio Vero quae ex praecedente justa causa fit, licita est, uti dixi Cap. III. s. II. vid Baldus i. r. Conf. s.f. XVI. Iude fere hoc generale elicere volunt Dd. quod Res ali

nari etiam alias prohibitae, in conjunctos nihilominis possine

alienari. Franc. Ripa l. I. Responsor. c. t. n. . oe l. a. c. U. n. M. Carol. Anton. Bottilierius de Success. ah Intest. Cas. I. Theorem. VI. m. T. Imo plane non Vocant illud alienare, quod in proximum Consanguineum transfertur. arg. L. yy. s. F. . de Leg. Barthol. acliassenaeo ad Consura. Burgund. Rub. X. des Retriuiis s.f. in .

g. XVII. Declaratur illud Exemplo pupilli,qui,quamvis Tu

toris auctoritas accesserit, donare prohibetur. L. aa. os . . . . re L. t . C. de Administr. re Peris. Tutor. Ioh. de Neviganis Concso. n. o. ita nec mortis causa donatio procedat, L. I. s. r. . de Tu-re L oration. dictrab. quae tamen, quoniam semper revocabilis L. - . . Io. f. de Mori. Ca . donat. ipsius patrimonium non videtur posse diminuere: Sed additur ratio in L L. quod sicuti testamenti factio pupillis concessa non est, ita nec mortis causa donationes permittendae, utpote quae per omnia fere Legatis aeqv ipa ratae sunt Potest tamen s. r. Ins7. de Donat. Verum eoniunctis personis, veluti matri aut so donare con- rori,si aliter se tueri non possint, alimenta conferre etiam per sim- Iunctis. plicem donationem potest. L. . in .F. Iui Pupili. educar. L. r. q. a. re .f. de Tut. σ rat. disr. Aug. Bero ius Vol. I. Cons. IIci. n.s. Surdus G alimentis tit. I. qu. o. n. g. Tςlsaurui Dec. Na. n. y.

nare non

78쪽

s. XVIII. Praeter alienationem adhuc plura beneficia stini, Ob vorem quae ob cognationem quibusdam concessa. Ita quando lis inter par- cognationistes est, satisdandum est sistendi judicio L. a. s. a.st. quifatis . cog. remistitur

Sed in eo cognati beneficium habent prae illis, quod, cum illi Fide- quibidam jusi. res locupletes dare cogantur, his qualiscunque Fidejustor sus, Fide sm,

ficiat. L. r. a. oes. F. In juc vocat. ut eam G. Imo ne quidem lu-ratoriam cautionem illis necessario praeitandam volunt Corasius. in Misceli. l. s.c.Ioset. tot. Hering de Fideissoriam c. δ. n. so. Hugo Donellus tib. 6. cap.p. fit. h. ibique Hilliger, moti argumento L.s . g. . f. de Iurei. In qua Lege occurrit insigne mendum, dum legitur, neque Patrono neque Parentibς, quod mutandum est, &pro neque legendum aeque,quod patet ex L. Τ. eoae ubi expresse contrarium asseritur, quod i cilicet Patronus non teneatur praestare juramentum Calumniae. Hugo Doneli, M. XXIV. Cas. N. tit. Qubi Hilliger testatur se in Codicibus aliquot manuscriptis vocem aeque iiivenisse S. XIX. Sic Tutor etiam, si aliquo vinculo necessitudinis vel ob storem assi nautis Pupillo coniunctus sit,non temovetur a Tutela , licet se Cognitionis suspectum reddiderit, sed ei saltem alius Curator adjungitur. L. p. Tutor non de Suspect. Tut. quod intelligendum , si suspicio non sit adeo mouὸ ur a magni momenti. Guttierea de Tutel. P. II. c. R. I. n. rt. Quod si Tu ela s*nihilo sejus propter utilitatem Pupilli removendus sit talis Tutor pectus. illud beneficium tanquam cognatus habet, quod, cum alias ob iu- ιspicionem remotus T utor infamis fiat, iste tamen infamiae notam non incurrat. I a. Inst. de Suspin. Tutor. add in simili L. n Τ. dodolo malo re L. s. g. δε. 1. de doli mati re me . Excepi. Zoesi v s adtit.

s. XX. Sunt multa alia adhuc in jure nostro ob se Vorem eo --C. sanguinitatis constituta, quibus Ompibus hic recensendis lubens supersedeo,viderint tamen , quibus Volupe est, illa ap. Tira quellum i--- de Re rou.Gentilitio inpraefat. n. Ja. N. Suffciat demonstrasse non sine ratione Dd. exceptionem a Lege formasse in conjunctis personis, cum idem quoque asserant, quando de alienatione in fraudem Fisci disputant , ubi pariter alienationem in personam coniunctam licitam modo non capitalis inimicitia inter cedentem

79쪽

& cessionarium fuerit, tunc enim praesumitur in fraudem Fisci. Se- uo VCi- bastianusGvargi ny deci secat. Bonor. ConclusasAE .a .Quod autem vis c/vitati hic de Cessione Actionum in conjunctas personas diximus,idem excessitI. tendere quid a uolunt ad universitatem,si ea a cive exilla universitate cessa Actio,quia universitas erga Civem & incolam loco patrisest Bald. Lib. I. ConfaII. col. I. Menoch. N.Confv.nda. quam tamen extensionem non admitto cum illa coniunctio quae inter universitatem & Cirem est,nimis remota sit,ssc a ratione Doctorum aliena. Illud adhuc antequam Iudicium meum subjungam addo; excipere Rebuffum ab hoc privilegio conjunctarum personarum Vitricum& Novercam , quod ab hisce cessio in Scholarem filium non procedat , quoniam cessaret ratio: quod inter conjunctas personas non praesumatur fraudulenta cessio , propter affectionem vel mutuum amorem inter illas personas ; 'tricuae enim , inquit parum amat privignum , c Noverca minus, quia ilia dis persona solent plus is erre quam dare. Rebuis de Privileg. Schelar. Pris. I g.

n. s. σι - ,

Ddisium. s. XXI. Sed ut quaedam, quid de Dd. opinione hactenus allata sentiendum, adjieiam, non ausim generaliter asserere, cessionem actionum in Potentiorem cognatum esse licitam , quanquam id generaliter Dd. asserant. De cessione in filium vel patrem hoc facile largior, licet & hic multum difficultatis subsit, ae ubi de dolo constat sine dubio talis cessio non admittenda, propter ea quae tradit B. D n. Brunneman. Tr. de CesC-. cap. a num. Sa. p. 8. σθεν. de aliis tamen conjunctis personis id non aliter admitto, quana' si appareat,bona fide factam cessionem fuisse, nam sub hoc praetextu conjunctionis saepe maximus dolus latitare poterit. Accediti quod Lex nostra abstractive , sine ulla consideratione an personacon juncta sit, an secus, talem cessionem actionum dolose in pote utiorem factam,jaetura litis puniri velit. Circumspecte igitur Judex agere debet,& annon dolus subfuerit, inquirere, ne ullo modo

fraus Legi fiat. Meeptis i XXII. Ex regula nostra L. I . proposita infero et am iu in cesso in lud, noΠ iubjacero illum poenae huic , qui actionem suam cessit inaque Poten- potentiorem quidem, sed qui aequali tamen potentia cum adversa-- rio gaudςt. Voluit enim Legislator saltem mctum avertere , α

80쪽

cavere, ne illi, contra quem cesso fit, incutiatur terror, difficiliorque, ne dicam desperata teddatur causa, id vero cessat, ubi inter pares res agitur. Alexinde. Tattagnus ad h. L. n. a. M. Ant. Natta T. III. Cons. I. n. Io. συ. Besoldus P. V. Cons. Ua. num. v. Paul. de Castro ad L. I. C. h. t. Felinus in Cap. r. X. de ossi c. spotest DL delet. n. . Alexand. Trenta cinquius Var. Resolui. Bb. II. de Postulando Refol. II. n. s. Faciunt huc ea quae Cap. III. S. II. adduxi, ubi docui, semper respectum habendum este ad personam contra quam sit cellio, anne ejus lus periclitetur , in hujus enim favorem haec Constituto composita. Quoties igitur quis impar adversario, tunc si cedat potentiori, excusatur , quia videtur hanc celsonem fecisse non ut dolum inferret,sed ut magis excluderet Hilliger ad BoneV. LIs. c. U. m. m. Casp. Clockius T. II. Cons. II. num. II. B.

s. XXIII. Exeodem axiomate patet, quid sentiendum do il' ιν is taelis ea sibus, ubi vel debitum potentiori cessum, sed tamen tale, quO4 Si debitum aeditum, ἰndubitatum,& sine lite exigi potest, Vel potentiorem, ante cerium cediis exactionem, debiti litis in se translatae poeniteat. Ubi utroque ea su M. impunita cessio. Illo, quoniam potentia creditoris debitor vexari

ac terreri non potest,cum ei idem sit cui solvet. Mev. P. III. Dec. IS. Frant2kius L. I. Rest Lo. num. 3 . AZo In Summa ad. h. e. Sichardus ad h. L. n.F. Richterus P. I. Dec. ycf. n. 7. ubi n. m. praejudιcium habet B. Dn. Brunn. Cent. I. Dec. H. Hoc, quia non puniri potentior potest, ubi nullum praecessit deli etiam, & si praecellerit persub. secutam poenitentiam illud purgatur, sicque res in pristinum statum redit, ubi amplus debitor , quod metuat non habet' cui adjicio, quod Lex haec, tanquam poenalis isc odiosa , non sit amplianda sed

restringenda McV. P. III. Dec. Sa. n. I.

g. XXIV. Ad ea qua modo de debito certo & indubitato Exceptis

dixi, pertinent etiam illa, quae Dd. distinguendo inter actiones rea- in Actione Ies& personales asserunt, ubi dicunt, valere Legem nostram in Reali. eautionibus personalibus, non vero realibus. Beloidus P. V. Consaya. n. asi Rationem autem larius asserti nullam prorsus afferunt, nec forte afferre possunt ir in utroque enim judicio, tam reati,quam personali, aequaliter nocet cesso potentiori facta, di dissicilior ubiquet reo redditur defensio.

SEARCH

MENU NAVIGATION