장음표시 사용
61쪽
Cons Lendersheim de Iure re Privileg. Nobic liber. Uerum non poterit absolute haec quaestio decidi. Licet enim Prin-eeps Imperii inon habeat Iurisdictionem in Nobilem , saepius tamen tanta potentia est,ut istum facile, praesertim si vicinus sit, opprimere possit ; quamobrem semper ad hanc circumstantiam respiciendum. Facit hue privilegium, quod Principibus Imperii competit, dum non nisi coram Austregis conveniri pos. sunt. Herm. Vultei. in I. I. C. ubi Senat. vel Clariss . num. 3. σθρυ. quam vero hoc privilegio dissicilis reddatut conventio, euilibet eonstat ; quandoquidem dissiculter conveniri a Dd. dieatur , qui ratione fori est privilegiatus. Aym . Cra vetta Confros. n. ult. Ioh. de Grassis Tr. de Ce . Jur. σ -.inpr. Imo
etiam in Camera Brincipes non sine gravi dissicultate dc magnis sumptibus conveniri possunt, Vid. CarpZ.LyROP. Io p. n. II. σ
g. XXIV. A Principe progredior ad ejus Cancellarium An Cancel- .& Secretarium quos Baldus P. I. GUINI. re Cardinat Tuschus iariis σει-
μarit. Conclus T. VI. D. P. Conesus. μ'. num .F. inter poten- cretariustiores referunt, addita latione: quia durissimum est,cum talibus Hincipissse Ossietalibus ligitare. Mea si adlicienda sententia, haec res pa- potentior. liter nec assirmari indistincte nec negari potest. Dantur enim diversi generis Principes,& sceptus quidam praeter nomen Principi, nihil possident : Hi eum ipsi non tim intur , nec magna Ministrorum ratio habebitur. Quod si tamen Magni Principis vel Imperatoris Cancellarius sit, lubens in Baldi sententiam descendo i facile namque Iudex pro eo sententiam ferre
solet, ne in odium Principis incidat , utpote ad quod magis, quam ad veritatem & Justitiam attendi solat, prout ex sacra pagina exemplo Pilati constat Iob. s. v. ta. σ seqq. 3. XXV. Sed quid de Notariis Potentiorum dicendum. Nisariis P. illine etiam prohibentur actiones in se transferre i Sunt qui hOe ιὰ, υγtima firmant, propter L. iamc. C. Si Recter Pror. ubi quod de Prae' anpossint eeside Provinciae statuitur, otiam extensum ad ejus domesticos & H Actisne ..
62쪽
AS CAP. III. similes. . Pariter in L. Unic. s. 3. Contractu. Iudic. habetur: Administratores Urbis Constantinopoli. anae & Provincias mo-d erantes, nec emere , nec donationes recipere posse sine iussu principis, quod ad domesticos quoque eorum trali itur. Unde Regulam formare solent: Quodcunque prohιώuum in Principalibus , locum etiam habet in eorum familiaribuι Quia tu videntur omnia consensu Domini facere. Quoesum &respextile videtur Seraphinus Olivarius Ra ZZalius P. I Dec. 32 . n. r.
ubi dicit: Cessionem octam ministrμ, 1 1 C situlo essefactam. Sed optime rejicitur iita Regula ab aliis, nec eam huc quadrare dieit Hippolitus Riminaldus LI. GU. I . f. 3. seqq. cum no-itia L. poenalis sit, ideoque restringenda , nec subsit tanta ratio incutiendi terrorem in domestico, sicut in Principali. Allega
tam rationem: quod familiares omnia facere praelum antur consensu Domini, bene temperat Marc. Ant. Natta T. I l. Cons t. n. esse. in his quae pertinent ad Dominum. sy Nobilis s. XXVI. Ad Nobiles pergo, quos inter Potentiores nus flocc- ω'. merat Cald. Pere ira depotesate Nominan I c. l. num. δ. Verum quo fundamento, non adjicit, nec egQ perei pere valeo, qua ratione adversarium opprimere possint. Nisi fortasss illis ii, sit cum abjectissimae conditionis homine , verum sic nobilitas illos non potentiores reddit,cum idem possit Civicus,qui eminentio. ris sortis est. Quae omnia ex praemisso principio fluunt. Nec huic assertioni contraria sunt quae s. VI. seupra posui, ubi propter potentiam interdictam esse Nobilibus negotiandi lieentiam statui. Ibi enim de qualicunque potentia mihi sermo est , hic saltem de tali,quae adversarium terrere & opprimere potest. Q n miles fir g. XXVII. De militibus pariter controversia est. Glossast sentior. A I ..pen. Τ. de Alienat. Dd. mut. Perb. cum miles ad potentiores militem refert. Sed refutatur ab Hippolito Riminaldo l. I. Cons. ι . I. ro. itidem , quia hic putat intelligi potentiores ratione osticii vel dignitatis ; Quod confirmat L. 2. C. de Adpo-Mat. divers. Jud. ubi dicitur, quod Decurio possit esse Advocatus, qui tamen aliqua ratione potontior est. Existimat igitur,
63쪽
si in nostra L. intelligeretur potentio alia ratione, quam ossicii, non Decurio admitteretur ad Advocaturam. Verum potius Glossae subscribam, desumpto tamen temperamento nostra ex Reetula: modo talis mites sit, qui terrorem incutere & alterum opprimere possit. Quod certe in militibus dignioribus & actu militantibus locum habet, cum hi dissicillime conveniri possint, dum mox in hoc, mox in alio loco degunt, atque lites suas non jure, sed manu, non Legibus sed Legionibus decidere solent. Ernest. Cothmannus Vol LRUR. g. n. φ . B. ΛVusDn. Brunnem. de Cessione Action. σ Versuris c. a. s. ro . Adde Richterum P. I. Dec.IM n. 7. ubi fraejudicium. Et ratio Riminaldi Iam tum explosa est ; allegata Vero L. a. nihil ad rem facit, cum in Decurioia necesset periculum opprimendi adversarium. Hoc tamen sin. gulare est in d. L.Fen. . de Alienat. Dd. quod, etiamsi Actioeessa militi, dccedens eam amittere deberet, ex constitutione
nostrae L. a. tamen possit experiri postea ; quod Glossa favore militum introductum autumat,& sic fingitur cedens magis rem, quam litem in militem transtulisse. s. XXVIII. Porro insigni Privilegio gaudent Viduae quod provocare ad Iudicium Principis pollini, ut ibi conveniantur L. Unie. C. mando Imperat. inter Pupili. Viduas relatias miserab.pers cogn. Ubi sub nomino viduarum ςti-m Virginς4 obh, Meomprehendi Dd. volunt. L. a a. SU F. de HS. Hilliger in D. o disis is
hellum lib. t . e. ao. lit. B. CarpZOVius ob. a. Resp. N. n N. σ eis λ, isti stis Vincent. de Franchis Dec. roo. n. II. γ seqq. non autem illas quae luxuriose vivunt. Hilliger d. L Christinaeus Vol. II. . Dec. M. Quo eximio Privilegio inOti quidam, eas inter poten- tiores retulerunt is Aymo CraVetta T. III. Cons. IS. n. aa. AEgid. Belle mera in Cap. a. . de Menat. Jud mur. n. s. Card. Tu schus T. VI. tit. P. Concl. θ. n. I. Sed nulla pariter ratione,cum premere alios non possint,& hoc privilegium ipsiis potius ideo concessum qum alteriusZotenuamper horrescunt, uti ex prisIa Legis
64쪽
ire ac beneficiis eos dignos censuir , qui amore sciemiae exules facti, de Hvisibus pauperes, semet i os exinaniunt, νitam suam 8 An his periculis exponunt , σ a vitissimis ope homini ι quod graniter ferendum esto corporales injurias stine causa perferunt:
' . uti verba P. Auth. habent Hinc Petr. Rebutas de fiet ilegii Scholiarium PriviI. Π7. n. I. qui habetur in Tractatu Tractatuum Vol. XL fol. sa. & Paris de Puteo de Re integri Feud. c. Iso. n. Ir. re a. eos potentioribus accensent, hae moti ratione, qtira expresse illis d. Aytb. coneestum, quod conveniri non possint, nisi coram Domino, id est Nutritio Academiae, vel Magistro, hoc est Rectore Magnifico, vel Episcopo, qbi plerumque est Academiae Cancellarius; uti has voces eXpIicat B. D n. Brunne mana d. Anth. n.F. videatur tamen Ant. Matthaei ad lib. s.ff. t . b. e. s. n. I . Attamen, non eXissimarim iὶaec iussi cere,ut quis potentior in sensu Legis nostrae dicatur, cum ex his nondum colligi possi, eos statim adversarios suos oppresturos. Interim in Regno Galliae cessiones Aelionum litigiosarum in Scholares ses. Studiosos fieri prohibitae,prout ex Ioh. Papponi O m Arest. Regm ane. IIII. tit. δε vice de iistie.I. refert Ioli. amesius ConmBorum de re Pontis. T. II. Cons. yci . u. II. Tu op an sit s. XXX. Non etiam hic tacendum illud est , quod interpo/on ior γε- Dd. disputari solet : An liceat Aetiones cedere Tutori contra
spectu sil- Pupillum , & an respectu pupilli Tutor dici possit potentior
B. Cum Tutor pro lubitu Pupillum premere experientia teste,poΩfit, etiam Potantioribus eum annumerant Durandus in Specis Asuo qui hine κατ' εΘχῆν Speculator dicitur tib. a. Part. r. p.37y. Marian. Socin. Iunior lib. L. Cons. I δ. n. II. G I . In eo vero ridendus est Speculator, quod Tutorem dicat Potentiorem ratione ossicii : quod si enim ratione officii ille saltem est Potentior, qui Jurisdictionem in alterum habet, uti hoc omnes Dd. e plicant supra S, 2 i. citati, non quadrabit hoc ad Tutorem. Sed - ad ipsam quaestionem accedamus, ubi quaedam se offerunt, quae quidem vulgatissima sunt, sed in decisione huius quaestionis non Observata a Dd. Nimirum constat ex ipsis Institutis , & quidemq. ult. de Auctoris. Tutor, quod, quoties inter Tutorem & pupillum Iudicio agendum, Curator in illius locum dandus sit, quo inter
65쪽
interveniente Iudi enim peragatur. Cons. SchneideWinus dc Vinnius adh. g. Post a vero Iure novissimo prohibitum, ne debitor vel Creditor Pupilli Tutor fiat,' vel si jam Tutor sit, perp*- tuus Curator ei adiungendus, qui res odiat, ne fiat adver in ado- Iescentem,aut om substantiam, a eo qυι eum habet obtigatum, tilia malignitas Nov. II. cap. I. re a. Quibus cognitis,cuiuslibet judicio relinquo. an non plane inutilis sit luee quaestio Z Cum sic Tiatori omnis potestas premendi Pupillum adimatur. Quod autem Tutori vel Curatori cedere prohibitum , id ea propter factum , ne talis Tutor redimat Actioncm inanem & inutilen spontra pupillum, ae postea ei Apochas aliaque Instrumenta subtraliat. offons. de olea Tr. de Cession. Jur. N I. t. a. qu. M um. I.seqq. B. Dn. Brunnem. Tr. de Cession. AII. cap. a. g.,δ.p. s. Non tamen nego. tutius esse talem cellionem prohibere, ne etiam occasio delinquendi suppeditetur Tutori . . n. g. XXXI. Incidit hic quaestio,an non actio ab excomm Annicato alii cessa, qui non excommunicatus est , videatur cessa communis Potentiori t Ansam huliis rei praebet Λndreas Ricciullus de D- tus Potentior
re personarum extra Ecclesiae gremium exissentium I. q. c. ya. n. sit excomm
M. Poterat videri quod sic , quoniam enim excommunicatus nic Ieragere, 6c stare in iudicio non potest Cas. Intelleximuου p. X. de Ράiciis Agid. Bellemera ad h. Cap. princ. CV . de Rescripe. mes. Fede r. de Senis Cons. Πα in prisc. Jacobus de Bolui se in Apib. deii lig*. r. hinc ille posset potentior dici, qui non est excommunicatus, cum eX communicatus non potuisset suum consequi. Sed Resp. negando, poterit enim e Scommunicatus per procuratorem se defendere,Felinus Sandenus ad A Cast. 7. X. de judic. n. I . Λndreas Ricci ullus cit. l. n. 2y. Ergo etiam cedere alteri actionem suam potest, modo alter non sit in nostro sensu potensetior ut adversarium opprimere possit.
g. XXXII. Pollem hie de pluribus disputare, an ad poten- De allis potiores referendi, an secus ; sic enim CIVIT ATEM Aymon Cra- sntipoten-vetia T. III. Conf b. n. s. re go. UN I VERSsTATEM Baldus ti ibis pe- P. I. Confist. n. I. Mi NOREM Iacobus de Sancto Georgio inmisse. r. I. C. h. t. n 3. VAFRUM CAUSlOlCUM & SUBDOLUM . Franci se. Duarenus adiit. de alienat. Jud. myri us in Peri-
66쪽
sse potentior Lait o Zbus ejus pag. 13 . CVRl ALES Hippolitus Rimina Idus T. IV.Cons VI. num. Ia. ECCLESlAM Tuschus T. VI. lit. P. Conclus
σου. n. l. V n. a . PGtentiores vocant. Verum haec omnia,& si
plures ad c adjici casus pos lint, ex suppeditata regula decidentur facillime, ad id enim intendere Iudex spmper debet,ut omnes illos, qui adversariis terribiles este possunt, sive palam, sive occulte per interpositas personas vel literas, in potentiorum numerum reserat. Paulus de Castro a L. I. C. h. t. n.y.
g. XXXIII. Adj cienda tamen adhuc illa controversia, quae a Canon illis vehementissime disputatur, an se. Clericus sit potentior Laico Negant hoc plerique in tantum,ut huia cedens. Λctionem eam non amittat, nisi ille clericus potestatem habeat super Lai eum: AEgid. Belle mera ad Cap. a. X. de Alienat. Jud muri cavs n. I. ubi subjicit initantiam, a ui enim, inquit, Si magnus Comes a Paupere Episcoso tenet Dudum Z Docet experi- entia, quoά tunc non opprimit Episcopus, sed opprimitur, σ quod non Episcopuου sed Comes dominatur. Add. Cardin. Tulchus T. VI. lit. P. Conclus ψ . n. ar. Aug. 8arbosa adae Cap. a. n. 3. Bar totus ad L. r. in . de Alienat. Iud. mut. Caus Innocentius I v. ad p. a. X. eod. Videatur tamen Ioli. Iacob de Leonardis a p. Albertum Brunum: Conf tr . n.3 I. σDqq. Ρariter Cleri eum Potentiorem non es le in sensu Legis nostrae,vult Iacobus de Arena de Cessione jur. re Act. in Tractatu Tractatuum Vol. V. fol. I. g. So. itidem ex ea ratione, quia in nostra L. intelligi vult potentiorem ratione ossicii,quod prolixe probare intendit. ConfIoseph Ma se ardus de Probationibus Vol. I. Conclus FSp. n. 2I. Ve . rum res salva est , si nostram pariter hic Regulam applicemus, quod sit enim appareat Clericum premere poste alterum, fortansis ratione dissicultatis conveniendi, vel ratione favoris in aula, pro potentiore omnino habendus, & hinc sessiones Collegio Iesu itarum faelae merito reprobandae. Atque sic explicandus Aymo Craue ita T. II. Cons. 2Go. . Hippol. Riminaldus TIV. Cons surura. Prosper. Farinacius Fraement. Criminat. P. II. lit. L. nGoK. Qiiorsum sine dubio eriam respexit Bellemera in data instantia, si enim inverterem casum, & dicerem Magnum Episcopum a Paupere Comite Faudum nactum esse, certe Belle-
67쪽
Dg fgusu ET RATIONE LEGIq. mera ,si respondere teneretur, Episcopum iterum Comiti praeferret. Quamobrem semper hic sialectu & Iudicio opus est. s. XLXIV. Sed jam inquirendum est, eur omnis Cessio in Cur omnis Cletico, prohibita sit Cas. M. X. de Alienat. Dd. mut. ea . Cessio in Cle- cummon omnes possint dici posentiolesy Respondeo diversa haec ricos probri ratio est a priori. Scilicet, quia talis cessio videtur ex fonte cu- bita epiditatis proeedere ; Clericis quippe ab onvii negotiatione abstinendum prorsus est,ac semper talis cessio videtur facta in fraudem & avaritiae causa Ioh. Petr. Surdus GL L. Confaa. num.y. Natta Cons. 7 . n.D. usque a n. Abbas Panormitanus in Cas. . de Vit. re honesi. Curic. Deinde talis cessio non valet tanquam simulate concepta,Rolandus a Valle VOLII. OMPHI. num
mulatae faciant, quaedam etiam de illa erunt afferenda. Est verosis S mula a. Cestio simulata, quando agitur inter cedentem, & eum cui te ditur, ut emoluentum referatur ad cedentem, sed simulatur contrarium, quasi debeat pertinere ad eum cui fit cessio AZoin Sum. ma ad h. tit. n. . dig. . Et regulariter non valet Cessio simulat .MartinusDobberZinus in Repertorio iuris voc. Cessiopag. 77. Nicolaus Vieentius Seoppa ob rνat. Theoret. Prad . ad Steph.
Gratiani Decisiones Olerv. ZII. n. F. Franc. Marcus Dec. Ist. n. 7.
Si tamen Cessio facta voluntate debitoris, non potest opponi e. . ceptio simulationis. Robertus Maranta de multiplici alienatione prohibitas. y7. Vid. decessione simulata Io Bapt. Scanarolus δενι-
ratione carceratorum in adiendice Carceratorum c.y.ns. eq.
s. XXXIV. Praesumtur vero interdum cessio simulata, ut eis dissi pretium non correspondaat actioni cessae, sed pro parte ven profumis sed ita Λctio,& pro parte donata Λnton. Gabrielius Commum Com Celsio simu-
elus lib. II. de Actionibus cinctas. 3. n. . Alexander Trentae in-lara pquius Variar. Rest. lib. II. de Actionibus Refol. a. pr. Baldus ad nostram L. n. s. Joh. Mamesius ConsitiorumJur. Civilis Cent. IV.
Cons. I. n. r. Catellianus Cotta Memoriri. Poc. creditor priori p. m. t . Don Garsia Mastrii l. P. III. Dec. asia. n. a seqq. quae ...
68쪽
Potentior quo respecti, considerau
eAp. III. Cujus rei hic effectus est, quod, si cessio simulata sit, cedens lussuum amittat,nec recuperare amplius possit. Prosper. Farinaeeus P. VI. Oper. Crimis.at de Ar tale mulatione qν. ID. n. o.
XXXVII. Talis jam simulatio in omni cessioneΡotentiatibus facta praesumitur. Menochius L 3. Praesumst. Iv. n. M. Glossa ad L. j. f. depac . lis. C. semper enim, ubi non justa causa ad Ost e esitionis, praesumitur simulata Ioh. amesius Consiliorum jur. Oν. Cent. IV. Cons. 7t. N. q. Iulius vero titulus talem praesumptionem excludit. Anton. Gabrielius CommΛn Conelus Lib. II. de Actionibus Concl. S. n. II. 3. XXXVIII. Visis jam Potentioribus videamus, nunc, eulus respectu potentior quis diei do beat. Et profecto mirari subit, in re tam clara , tamque perspicua Imperatoris voluntate, tamen in diversas partes abire Doctores. Volunt enim quidam, quod potentior attendi debeat respectu cedentis , non respectu Aus,contra quem ceditur, Durandus in Speculo l. II. Part. f. T. I. Iacobus da Arena de CesseneJur. σ Action. f. s. in Tractatu Τractatum Vol. V. Cardinat. Tuschus Pract. Conclus Jur. T. VI. lit. P. Conclus. Dr. θ. n. 27. Ioh, ὲ Sande de Cession. Jur. re Arit. Cap. IV. s. p. quod judicatum refert Franciso. Duarenus adiit. de Atienat. Jud. mut. Caus. Sed data Instantia illos con vineamus. Ponamus litem Nobili esse cum Imperatore, Nobilis Actionem dedit Principi suo eui subest ', qui dubio procul Nobilo potentior est: Anne i Am dicemus, Nobilem litem perdere, quia potentiori cessit Θ Minime vero. Ex ipsa itaque naturali ratione cuilibet constabit, opinor, Potentiorem hic considerari, ratione illius Contra quem ceditur, non rationet cedentis. Absurdum enim est , quod allegans vim & merum potentios sit illo, a quo timet, uti loquitur Alexander Sperellus Decisionum Tor. Ecclesiast. P. I. Dec.F. n. 28. Et quid aliud vult adjecta ratio, in L. I. C. h. t. quod tenuiore aeFe importunis potentium interces sonibus opprimantu , quam potentio rom considerandum, re- 1 pectu ejus,in cujus detrimentum fis alienatio λ Hinc evenire facillime potest, ut cessio fiat in aequalem, & tamen poena Legis obtineat, si iste aequalis eodem loco ac sub eodem Iudice cum 'ebitorς ecta vivat, vel alia rationa occasionem habct ςum ma
69쪽
gis premendi, quam a me quidem fieri poterat. - - Imo ita dc inferiori facta cessis interdum potentiori facta dicitur, veluti si Comes Nubili cuidam cesserit, qui in istam debitorem cessum habet Iurisdictionem. Vid. Men Ochius T. I. Conf. II. n. yao. ΛleXander Tartagnus ad nostram L. n. I. aliique. g. XXX lX. Explicavimus hactenus Legem nostram, at- poena cedenαque docuimus, non licere Actiones in Potentiores transferretium inpo-jam attendamus ad poenam, qVae illis, qui contra veniunt, statuta. terulares PΤextus noster vult Creditores jactura debiti multandos. In
quo differre hunc titulum a titulo de Alienatione Iudicii mu- tandi causa facta, dixi superius I. 3. Quod ibi quidem etiana de
Actionum cessione in Potentiores agatur ; verum talis cedens non ea dat Iure cesso , sed tamen non amplius cedere alteri, quantumcunque Vili, possit, neque agere per procuratorem. per Dd. ibi citatos. quibus add. Cardinat Tuschus T. VI. Lit. P. Con elu D. n. I. Ur Conclus vi. n. t. s. XL. Sed nec Potentiores qui ita patrocinium illis prae-Pomae poten stant, actionesque in se transferunt, impuniti esse debent. riorum. Constituerunt enim Impp. Dioclet. & Maxim. in L. r. h. t. huius. rei ultores Provinciarum Praesides. Ubi per Clariis mos viros, qui titulus apud Romanos magnus erat cum & Consulibus tribueretur, Althusius Dicae, gica L l. c. c. n. 2 .seqq. generaliter intelliguntur Potentiores. Puniendi igitur hi arbitrio
Iudicis illius, ubi talis cessio facta. Licet enim illius iurisdictioni non subsint, sed illorum contentio alias pon nisi in praesentia Impcratoris dijudicanda dicatur in Legibus Caroli & Ludovici Impp. l. s. tit. 77 .qPas cologie An egisus Abas π Benedictu= .Levιla v. Lindenbrogium. Minor tamen ratione delicti habet jurisdictionem in superiorem, uti eolligit Raphaeet Fulgosius
adn. L. n. I. Raphael Cumanus a nostr. L. Inde verum est, quod dicunt, Reatum omnem exuere dignitatem L. I. C. libi Senatores vel Clarissimi civil. re Crimen. conet emantur. B. Dn. BrunΦnem a n ad illam L. n. a. oe i. Durandus in Specuti lib. II. Parte L. p. ITI. n. I. AleXander Trent acinquius Variar. Resel. lib. II. de Postulando Refol. a. n. r. Facit huc vetus misigothorum Lex, ubi
in tali causi Iudici potestas dabatur, talem potentiorena qui in
70쪽
aliculus caula patrocinatur, de Iudicio abjicere, &si contempserit judicem potens, ac de Iudicio egredi noluerit, poterat Iudex eum in duas libras a tui condemnare ; quarum unam sibi retinere,alteram parti, cui potentior patrocinatus est , adiudicare, ac nihilominus postea Potentem cum injuria violenta a Iudicio propulsiare tenetur. Lindenbrogius in Codice L. L. Λntiqvar inter L. L. Wisigothor. I. a. tit. a. I. I. in . Transtuου ad s. XLI. Constare iam nobis arbitror de vero hujus Le- alterμm gis sensu, quem etiam quam . simplicissime brevissimeque exhi-monisum bet Vivianus antiquissimus scriptor in Tr. quem vocat: Casus hujus Sestis' ianeisu eusae Cod. adh. L. Nunc paucillimis dum Ad finem N L hujus Capitis properamus, de ratione Constitutionis nostrae quaedam afferenda. Ratio Legis s. XLII. Omnibus nempe modis providendum Superio sistra, ri,ne ex alieno facto cujusquam coditio fiat deterior, fraudibusqne quantum fieri pote it obviam eatur. Ioh. Bapt. Vivianus in Rationat. Jur. Ponti . ad Cas. I. X. de Alienat. Iud. mut. Causfict. Eo enim respiciandum, ut remota personapotentioris aqua iurgantes sorte constigant, sunt verba Edicti Theorici Regis e. 4r. quae refert Lindenbrogius cit. Tr. & Iudietariae lites suo potius motu discurrant, quam potentiorum domorum opibus nitantur. L. I. C. ne lic. pot. Si secus fiat , ipse Iuris prudentiae finis ceΩ. sat, dum tali modo suum cuique non tribuitur, sed propter potentiam alterius alteri vel debitum denegatur, vel certe Ius suum difficilius redditur: inde Iustitiae nomen est, quod vim sistat, nec progredi patiatur ir Iustumque ap. Λntiquos id significabat a quo omnis vis summota erat. Hermogen. Thorus ad prine. Inst. de Amon. n. a/. Quod si originem Iudiciorum penetremus, illa introductis Rebusp. ea propter instituta videmus, ne cuiquam civium injuria fiat, sed quisque qualis qualis etiam fuerit, contra omnem invasionem Ρotentiorum defendatur, ne alioqui in armis viribusque lus positum sit. Mine cunstitutum, ut in Iudiciis jura, nobis adversus alterum vel ex pacto, vel aliunde quaesita proponantur,atque ordine, quem infinnem Actiones insti- tutae, explicentur. quo sic Iudex, da facto bino informatus, pro
Iequalitate partibus jus dicat. Coecus itaque Iudix esse debet