장음표시 사용
551쪽
innotuerit. inamobrem eum proinissarius promissarem ultra voluntatem tuam sibi obligare nequeat ad dandum, vel faciendum acceptatione sua β. 3 8a. ; si promissor vclit, ut valeat promissio, si acceptetur, ea stati in valet, quam primum acceptara fuerit, etiamsi acceptatio eidem nondum innotuerit: quod ii vero idem nolit promissionem valere, nisii quando acceptatam intellexerit, non ante valet, quam acceptatio ipsi. innotuerit., Moauit iam hoc Gratius de I. B. & Ρ. lib. a. e. II. I s. R ex iis, quae sequuntur, patebit, non inanes singi subtilitates. Ipsius autem propositionis veritas adeo manifesta est, ut sine probatione facile admittatur, quemadmodum quoque ean
dem sumit Grotius & qui ipsum presso pede sequitur Pulfendor ι de J. N. & G. lib. 3. c. 6. f. I s. Sed in eo potissi
Misba S pr mi sor Velit, μt πεseat acceptatio, si accepta a fieris, ac
interea moriatur, antequam acceptatis Ipsi innotuerit ; promitis va-Si vero n--omissionem valere, nisi quando acceptatam in- a s resxerit, α interea moriatur, anIequam acceptario ipsi innotesceret,itari VHζt- -- r iam non valem anse mariatur promissor, quam ccceptatio facta. Etenim si promissor velit, ut valeat ac ceptatio, si acceptata fuerit; ea statim valet, quamprimum acceptata fuit, nec obstat, quod acceptatio ipsi non innotuerit s. 7a s . . Quamobrem si moriatur, antequam acceptatio, ipso nimirum adhuc vivente facta, innotescere potuerit; mors ejus minime obstat, quo minus valeat promissio, cum, quod, ante mortem proinitaris jam validum est, morio ipsius invalidum
552쪽
De modo sese asteri obligan6, 3o 3
lidum fieri nequeat, neqire enim pis promissat io acceptando quaesitum cI. 38eto, auferri iterum potest o. 336. Para. Σ. . r. nat. Valet iraque promissio, si promissor velit eam valere, si acceptata fuerit, utut ante moriatur, quam a ept tio ipsi innotuerit, seu innotescere potucrit. PMderat 'rimum, Quodsi promislar velit acceptationem sibi innotescerς debere, antequam valere debeat promissio; nec ea ante valet, quam ac atatio ipsi innotuerit .ris . . Quodsi crgo moriatur, antequam accoptatio ipsi innotescere potuerit; ut ipsi limotescat heri nequit, adeoque impossibile est, ut promisso fiat valida. Quamobrem si promis r nolit valere promissionem, nisi quando acceptatam intellcxerit, ea non v let, si moriatur, antequam acceptatio ipsi innotesccxe potuerit. erat secundum-Quodsi promi r moriatur, antequam acceptatio facta fuerit, cum fine acceptatione obligatio prouiissoris non sit valida I. 363. , dum moritur, promisi ario ad nihil adhuc obligatus est. amobrem eum nemo mortuus alteri obligari possit; si post mortem promissoris fiat aceeptatio, nuIlum inde jus consequi potest promissarius. Promissio itaque
non valer, nisi ante mortem promissoris fuerit acceptata.
Qisad tertitim Erotio l. c. f. II. aliter videtur: existi- .mar enim aceeptari possc promissionem, etiam mortuo proinmitare, cum perfecta sit ab una parte, quanquam revocabiliter, quod in legatis apertius conspiciatur. Enimvero alia ess Iegatorum, quam eorum, quae inter vivos promittuntur, ratio. stator emm vult, legatum a legatario non ante acceptari posse, nisi se mortuo , atque adeo nis mortuo restatore acce. Wando jus aliquod acquirere Valer. Contra promittentem' autem pro vero haburi nequit, nisi quod sussicienter indicavit si . 4230. Quamobrem ex eo solo, quod alicta promia', sitit, immo etiam voluerit, promissionis efficaciam initium
553쪽
capere debere ab eo tempore, quo ea aeceptatur, nondum in telligitur, eum velle, ut etiam post ipsius mortem acceptari
possit. Aliud enim est definire tempus, a quo alteri obligatus este velis; aliud vero velle, ut suum in bonis succetarem alter sbiae, bligare possit invitum se mortuo: id quod suo loco. quando de legatis acturi sumus, apertis, perspicere dabitur.
Dantur enim adhuc rationes alit, cur valeat .legatum , etsi post mortem demum testatoris acceptatum.
Guomodo promissor velit, ut Meat acceptatio,. etiamsi post mortem 2 Miso υa fisam demum fiat, 'se autem moriatur, aritequam promissio accepta lemepsit, ta fuit ; facta acceptatione post mortem ipsius promissio valet. .Et restiatione enim si promtisor velit, ut valeat acceptatio, citari si post mor-
. diis mortem telia suam demum fiat: hoc ipso declarat, se velle promissa- omissoris rio obligatum esse de ptaesenti, antequam acceptatio fieri posis, ct . sit , perimat obligationem, secuta vero eandem subsistere faciat. Promissionem hoc modo fieri posse patet ex iis, quae in demonstratione propolitionis superioris f. 7 s. , moriatur, antequam pro- missio acceptata fuerit, obligatio ejus, quam stibimet ipse ultro imposuit, jam adest, & iacta acceptatione post mortem ipsitus subsistit. Qxiamobrem patet, si promistar velit, ut va-- Aeat acceptatio, etiamsi post filouem Ham Ginum fiat, ipse autem moriatur, antequam promissio acceptata fuit; ' facta acceptatione post mortem ipsius promisso valet.
Hoc demum modo intelligitiar, i quomodo obligatio transire possit in haeredes, quae quamdiu nondum existit, in eos transire nequit. Et quamvis sine acceptatione alias promistar non obligetur promissario s3. 36s. ; non tamen hoc obstat, quo minus etiam jam obligatus haberi velis, quando praesumis acceptationem promissarii. Quodsi enim fallat praesumtio, obligatio perimitur; si non saltat, sed acceptatio sequitur,'
554쪽
m modo sese asteri obligandi. sos
. ea subsistit. Facile autem apparet, quando vis acceptati nem adhuc valere debere, etiamsi te mortuo demum fiat, te praelamere, quod promissarius promissionem si acceptaturus, . immo tantum non pro certo habere, quod sit acceptaturus. Praeterea vehementer velle debes, ur rem promissam accipiat promissarius, nec morte tua eius jacturam faciat. Alias enim non clarares , si promisso, te mortuo, minime essemam alia quem haberet. Neque vero est, quod existimes, inanes fingi subtilitates. Etenim quid impedit, quo minus praesenti ctu statim tradas rem, quam absenti Fomittis, etiamsi igno- . res, num eam sit accepturus' Nonne vero perinde est, alteri velle esse obligatum, & actu tradere, antequam constet, numst accepturus. Nimirum in utroque casu actus perfectuscem setur a parte tua, adhuc perficiendus ab altera: quod poste- rius nisi fiat, quod perseitam erat a parte tua, iterum resti dirim Atque nunc demum intelligitur, promissionem spectari posse ut persectam ab una parte, quoniam nunc pure vis, ruod alius non vult promitar nisi sub tacita hac conditione, acceptetur. Quoniam tamen contra promissorem pro vero haberi nequit, quod non susticienter indicavit . 4 ago; ideo nec gratis sumi potest, ipsum velle ut promissio habea-- tur persem a parte sim, adeoque ut valeat acceptatio post mortem suam facta. Sane multae sunt rationes, cur alteri hoc, vel istud promittamus, quod non promitteremus, siquidem nobis constaret, nos brevi morituros, quemadmodum non destini rationes plures, cur alteri actu rem quandam d mus, quam non daturi essemus, squidem mortem instantem praevideremus. Quodsi adeo acceptatio post mortem facta sine ulla restrictione validam iniceret promissionem; promissor promissario contra voluntatem suam obligari posset: quod Omnino absurdum 382. . Ceterum rationes adhuc aliae . adduci possent, quibus evincatur, promissionem ante acceptationem non haberi posse pro persecta a parte promitaris, ita ut a voluntate promissarii unice pendere, utrum eam sub-
555쪽
mere velit, nee ne , nisi quae Ascinuis abunde sussicere ad
Si promissor acceptasionem prasimis; promissis fassi intefferain, ut valeas, si acce alio facta id in casu ostposito, ut valeat, si acceptaram inusiexerit. Etenim si promissor acceptat nempraesumit, probabiliter ipsi est, promissionem acceptatum iri g. 244. pari. a Pr. nud, adeoque eandem jam praevidere sibi videtur, c sequenter quodammodo perinde est, ac si eae jam ipsi innotuisset. Nulla igitur ratio esse videtur , cur promissionem tum demum valere velit, si acceptatam intellexerit, nondum Vero, si acceptata fuerit. Quamobrem si Promis r acceptationem praesumit , promissio facta intelligitur, ut valeat, si acceptatio facta sit. αuod eras uχωm. Enimvero sp acceptationem non praesumit, oec probabi-Id ipsi videtur, promissionem acceptatum iri . cit. , sed iubisibilat. Quo magis itaque optar, ut ea acceptetur, vel vel etiam dubitat, num acceptaturus eam sit promissarius; comagis desiderat, ut acceptatio sibi innotestat, ut num valida sit promissio sibi consted 36 s. . Quamobrem velle potius vicitur, ut valeat promissio, si acceptatam intellexerit, quam ut valeat , si acceptata fuerit. . si ergo promi r acceptationem praesumit; promissio facta intelligitur, ut v Rar, si acceptatam intellexerit. diuod erat Hrerum.
Si rem attente consideres, faciis animadvertes, te in rata. priori Iam oblimium promissario libr videri, cum de actu obligatorio perficiendo non dubites, in postulori autem e , sit, quia de eo perficiendo adhuc dubitas, nosse desderas, vid futurum sit. Alve adeo prior promittendi modus comvenit casui priori; posterior autem posteriori.
556쪽
739. Quoniam in promissionibus mere liberalibus aceeptatio i mori praesumitur, nifi prostent rationes in contrarium; in onerosa pro Ra ravero non praesumitur, nisi adsint rationes evidentes in con Merales mirarium . 7 o, quando vero promi r acceptationem praesumit, promissio facta intelligitur ut valeat, si acceptatio resistam- facta sit f. et 8. , adeoque statim Valet, quamprimum a facta. ceptata fuerit s. 7 a s.) , adverso quando protritor a ceptationem non praesumit, promisso facta intelligitur, ut v leat, s acceptatam intellexerit s. et i 8. , adeoque tum demum valere incipit, quando acceptatio ipsi innotuit f. 7is.); promis D mere liberalis sarim valet, quam'imum acceptara fuit.
etiamsi acceptatis 'missori non innotuerit, modo non adfuerint raris nes evidentes, ου quas de acceptatione futura Abitavit promissis . ex adverso autem promissio onerosae non valet, si omissari mn im notueris accinatio, modo non a sint rationes evidenses. ob quas a ceptati em 'aesumebat. In casu particulari facilius est judicare, quinam fuerit promittentis animus, sive promissio mere liberalis fuerit, sivemnerosa. Etenim quando de praesumtione acceptationis st mendum, ad rationes potissimum particulares in casu dato a- ω nimum advertere tenemur, ut appareat, in quamnam comtradictionis partem animum inclinare potuerint. Sed hoe magis spectit ad interpretationem pactorum δc promissionum, seu conventionum quarumcunque, & ad doctrinam de praeis sumtionibus, a quibus haud raro ilIa pendet, quam ut hie I ci de iis pluribus fit agendum. Immo si Logica probabilium ' '. extaret, qualem jam desderavit Leibuntur ; ex ea petenda forent principia generalia ad talia demonstranda rigoro sua. '
Similiter quoniam in promissionibus mere liberalibus u
557쪽
antequamismotu ris accepi tis.
acceptatio praesumitur, in onerosia non item, nisi utrobique adsint rationes in contrarium ri4. , adeoque promissiomere liberalis facta intelligitur, ut valeat, si acceptatio facta, nisi ob rationes particulares acceptatio praesumi minime potuerit, promissio vero onerosa facta non intelligitur, nisi ut valeat, ubi promistar acceptationem factam intellexerit, nisi ob rationes particulares acceptatio praesumta I. 738. smissis mere liberatis vager, etiamsi promissor moriatur, antequam ipsi in notescere potuerit, nisi ob rationes particulares acceptatio prasimi minime potuerit, promissio autem onerosa non valet, si promissorem mori contingat, antequam acceptario ante mintem ejus facta ipsi annotescere potuerit, nisi rasiones adsint, is quas eam praesums i resigitur. Non est quod exeipias hoc pacto dissicillimum fore ut d finiatur in casu particulari, num mortuo promissore, ant quam acceptatio facta ipsi innotesirere potuerit: de eo enim hic non est quaestio, ubi inquirimus quid rationi, per quam lex naturae nobis innotescit I. as9. para. . u. pract. -υ conveniat Alia vero quaestio est, quid ad praescindendas lites hic conveniat Juri postivor de qua suo loco.
hendarum, velfurium acquirendo
Minister dicitur is, per quem consensium nostrum ab teri significamus. Unde Minister promtumae est, per quem alteri quid promittimus, vel promissionem a nobis factam significamus. Et in genere Ministrum allationis contrassenda appellamus, per quem obligationem contrahi volumus sive ex parte nostri, sive ex parte alterius, aut obligatio contracta significatur. Ministre acce απῶ vocastaur, per quem acceptationem nostro nomine fieri volumus, seu qui nostro nomine acceptat, quod datur vel promittitur, aut accepta
tionem ab alio faciami nobis. significat.
558쪽
E. gῆ. Si ego Volo, ut tuo meo nomine promittas Titio decem aureos , & tu te hoc facere velle promittis atque postea facis, Minister es, quia Titio voluntatem meam significas,
& in specie Minister promittendi, quatenus ipsi significas, quid ipsi promittam. Diei etiam potes Minister obligationis
contrahendae, quatenus acceptatione a Titio facta obligatio- .nem praestandi, quod promtuum est, ad me spectantem contrahis. Quodsi vero velim, ut tu meo nomine acceptes,
quod Titius mihi est promissurus, Minister acceptandi est immo etiam dici potes Minister obligationis contrahendae, quatenus mihi obligas Titium ad praestandum id, quod promisit. Enimvero si tabellarius litteras sive epistolam ad vium deseri, in qua ipsi significo, me eidem promittere rem 'certam; non erit is minister in hoc negotio, & quidem non Minuis promittendi, quatenus promissio per eum Maevio
non signincatur . nec obligationis contrahendae, quatenus per eum Maevio promissionem acceptanti non obligor. Quodsi Maevius ejusdem opera utatur in epistola ad me deserenda, . qua mihi acceptationem significat; erit idem nec hoc respectu Minister acceptandi, quoniam acceptationem factam non significat, nec obligationis contrahendae, quatenus Per eum de obligatione contracta certi non reddimur. s. Tall.
Quoniam miniini nonnisi consensum aliorum signifieant, vel consensus aliorum per eos significatilr f. 7 ar. --i- nil agunt suo nomine, sed Domine ejus, qui eorum mimperio niserum ne- utitur, nec sibi jus acquirunt, aut he obligant, sed jur acqui-gotiis no--Minobligarionem contrahunt ad eos oectantia, νι eorum misris alatis niseris urantur. runt.. Abunde hoc patet, modo ad exemplum t. f. III. nimum advertere velis. Habet vero sese minister in promittendo & acceptando, seu obligationibus contrahendis, & j .ribus acquirendis tantummodo per modum instrumenti; ac
559쪽
ideo etiam pro causa instrumentali habetur. Quoniam tam non omnes ministri ejusdem furit conditionis, Deque adeo menties idem efficere valent; ideo Porro exponendum est, quardisserentia inter eos intercecuta Tet 3.' κε μν -- Per minis os nos aliis obligare H jura ab aliis ararimerem fui obli usumM. Etenim per ministros aliis tigilificauius contuli sumgati, nostrum . Tas . . Quoniam vero porinde est, sive alicticovi u fi consensum nostrum veli is aut literis, live pcr iniuiitrum si-1ura ab alti,gnificemus, cum in utroque casu de codem alteri constet. acpιθι Cujus cum nosse interest; dubio caret, quod per Mainistros sist. - consensum nostrum aliis significare valeamus. Enimvero
hoinines ad dandum & faciendum persecte sese sibi invicem obligare possunt mutuo consensu s. 3s7 . Ergo etiam per ministros sese aliis obligare & alios sibi obligare valenti
Ex obligatione nascuntur jura ipsi respondentia 23. 8a t. I. Pr. nat. . Quamobrem cum obligationes contrahi possint per ministros, per demonstratu ; quin per eosdem jura quoque acquiri possint dubitari haud quaquam
potest erat alterum, Quodsi denuo ad exemplum paulo ante cuiat. 3.7a I.) anu muni advertere vesis ; nihil dissiculiatis superesse potarit,
ramam re et oluntate eius, qui misisteris aberius Mitra , post um es. juras amni- quansum iuris in m serum came re vetit Etenim qui minist se habeat. rio alterius utitur, is alii voluntatem suam, seu consensum
suum significare. vel semet per eundem alii, vel alium sibi obligaturus & vel jus quoddam in alium translaturus, vel ab alio acquisiturus g. ai. , & quicquid minister agit, id nohsuo, sed ejus nomine agit, qui ejus ministerio uti vult et aad.
560쪽
De modo sese acteri obligamaei. In
Quamobrem non ab arbitrio mihistri pendet, quid agat, sed
unice id agere debet, quod tu voluisti, consequenter non . plus juris habet, quam t*in eum conferre voluisti. Enimvero a tua unice Voluntate pendet, num & in quonam ait rius ministcrio uti velis, adeoque in cum tantundem juris ad negotium tuo nomine gerendum conferre potes, quantiam tibi visum fuerit. In voluntate igitur tua positum est, quam 'tum juris in ministrum conferre velis.
. Per alium facit, qui ministerio atherius utitur,. quod ipse socere debebat, Vel quia non vult, VeI quia non potest. Multae nimirum sum rationes, cur quid per alios facere malimus, quam ut ipsimer faciamus; nec pauciores sunt rationes, quae impediunt, quo minus ipsimet quid facere possimus , adeoquo per alium id facere teneamur. Quoniam utrumque experientia obvia loquitur; ideo non opus est ut iis rucensendis iram
oniam inister non plus juris habcr, quam in eum Dissereniti
consene voluit, qui ministerio ejus utitur . 7240, minister ministra- , autem consensum situm alteri significaturus Tar. , Vel tan-ram.' tummodo eligit potest eo fmo, ut promissionem promisi is, . aut acceptationem promissarii significet, vel ut ipse nomine
promissoris promittat, vel nomine promissarii acceptet ; mianser vel promissionem promso u se aut accepta Driem promissarii signi re , vel ipse nomine prora seris promittere, vel nomine promoni acceptare potes. Et Mem similiter intesigstiar in aliis ca-sbus contrahendarum Aligationum es acquirendorum ex tis resutianis itum iurium. Majus omnino jus est alteri alieno nomine quid promitten- di. vel alterius nomine promistiam acceptandi, quam ius tantummodo promissionem, vel acceptationem iactam significam di.