장음표시 사용
711쪽
reserendis non cogitat, dum jurat, ut oblata agendi occasio
juramentum in memoriam revocet, vel revocare possit, quemadmodum in ipeciali juramento . a 28. ii freh. em'r. .i ac facilius is lita perluadeat, qhiasi ad aetum quendam i sp talem liti, generali contento ob circumstantias praesertim in easti emcr- reme obvias non adstrinxerit 'fidem suaui; Uiltra juramenti
Fec .rbs edrymmu misinis c , quain generatis. . Videmus in dies generalia iuramenta promistoria neile vi- olari, quasi eorum violatio pro periurio minime sit habenta
' .dc multitudo' errantium errori huic patrocinium parete videtur. i, Quamobrem volim Ca, quae hic deinonstrantur, probe
. perpendi, ut maior sit juramenta generalia servandi religio, quam vulgo esse ibici, qu madmodum este debes, nec jura- 'menta istiusmodi generalia tandem in actum vanum abeant, cuius nulla est utilitas. Ceterum haec disserentia quoque probe alipndenda venit , ne periurii infamia eadem notes viola..tores juramvnti generalii , qua merito notamur violatores specialis.
g. 9I 6. 3 Hierὸ Si quis petit remissionem ejus, quod jurato promise; is per δε- 1 emi em jurato quid promittit juramento equidem , is si itia si O confirmat, se animum praestandi , quem habet, non mu-νj j si ι- l. 9za. I quoniam tamen alteri praestandaen non uirium. quod jurato promissum; si is hoc sibi praestari nolit . 049. ; consequenter si piaestationein rem ut . 93. , non ideo promitisse censendiis est, . quod remissionem pctere nolit, in arbitrio omnino promistarii relinquens, utrum remit. tcre Velit, nec ne, dum eam petit. Quamobrem si petit re- mi: soncm , nil facit, quod se non facturi promisit. Quoniam itaque tum demum pci junis dicendus est, quando quid
facit; quod la non facimum jurato promisit c , 9a 6.); qui petit remissionem ejus, quod jurato promisit, ispenurus non est.
712쪽
-i iretens remissonetri non, mutet ala in vim praestaricli. quod se praesti rum jurato promist, vel exinde apparet. quod : eundem non deponat, si denegetur remit Ilo petenti. Immo . si animum praestandi, quod se praestiturum jurato promist, de- , poneret, remissionem minime peteret. Novi equidem hanc , , Petitionem a nonnullis Petri tum referri: attamen hi nota taendere Videntur ea, quae de animo praei standi, quod pro-Jam est non mutato a petente modo diximus vel in ca sunt opinione, quasi iurans Deo sese obliget ad dictis fidem 'addendam, a qua obligatioris is, cui juratum est, eum libera
re nequea . quod dubium posterius jam vi te rem c irmn not. g. 9so. . iam vis in iuramentis admitten dae non sim taci-
iae exceptiones & conditiones nec tamen ex adverso verba quoque jurantium extendi debent ultra ea, quae iis-
Si premissimis alecti facis exigi possit, J uramento μυ- An promisemi nem panna m emfirmare non licer; iure orem in furio'posiust. Mnem poe-Quodsi enim poena promissioni adjicitum promitor declarat nate in jura se hoc daturum, vel facturino, nitia eterit proiiusso ig. 6o6.), mendo con- consequentcr cum juramento confirmetur dictorum verita. mare ti- . 8sud, quando juramentum ad promillionem pomalam ac-ceat. cedit, cum eodem declares te animum praestandi, quena nunc habes, non mutaturum 9aa. , juramento quoque noea aliud coiifirmas, quam te, quod pinnae nomin C pr ηnitum,
praestiturum, siquidein promita non steteris. 1 uodsi ergolpoena promissioni adjecta facile exigi possit. juramentum pro actu temerario habendum s. 27 7. , adeoque illicitum est i . . .u78.), consequenter promissionem poen lem litic in casu juramento confirmare non licet. erat unum.
Enimvero qui promissionem pinnalem acceptat, ei perinde cst, utrum promittens stet promisso, an quod poenae no-
713쪽
mine promissum praestet 6o6. a , conlaquenter eum iuramento adstringatur fides promissoris 934. , non minus ejus fidem adstringere licet de eo, quod poenae nomine promissum, praestando, quam de praestando eo, quod aliter promissum, nisi temerarie hoc fiat. Quoniam itaque temerarie hoc non fit, si poenam facile exigere non datur, quin hoc in cassi promissionem poenalem juramento confirmare liceat, dubitandum non est. secarausim. Cum promissor promissario perfecte sese obliget 3. 363. . semper ipsi competit ius exigendi id , quod promisit: immo
ipsa promissione hoe jus in ipsum transfereur c 3. 36 I. , unde oritur ista obligatio vi demonstiationis superioris L 363. . Haec vero miniume obstat, quo minus fidem pronestientis iuramento adstringas, ut de sereanda fide. fis certus cs. 916. . Quamvis ergo tibi etiam comperat jus exigendi poenam , promisso steterla promitar, id ramen minime obstare potest, quo minus fidem promittentis quoad praestationem ejus, quod poenae nomine promissum, adstringas, ut de ea sa securus, M. hi alias distane fuerit eam exigere.
GDquisis bellum juramento consim re Mn Ecet. Qui enim jurat, jurejurando se obligat alteri ad dicendum verum 88s. , & fidem suam ei adstringit de dictorum veritate 3. 883. . Quamobrem cum ad dicendum verum se alteri obligare & fidem sitam ei adstringere de veritate dictorum, atque moraliter falsum loqui sibi mutuo repugnent s salsi quium licitum juramento confirmare non licet. Si faiuloquium lieitum est, jus tibi est moraliter salsumi
quendi I o. γαπ. ε. Phil. prael. -υ , Quodsi vero Mejure uti volueris, alteri te obligare non potes P moraliter v rum loquendum, consequenter tibi ipsi imponere necessitatem moraliter falsum non loquendi g. II 8. para r. Phil.Waαι rea Quam haee fini absurda nemo non intelligit. f. 9 9. Diuitiaco by Coost
714쪽
De Asseveratione, Iurejurando F Volo. 66s
s. 939-μsi toruimm licitam juramento confirmat, pejerat. Iu- an istiurat enitu se moraliter verum loqui, dum sal um loquitur. Sed qui in oraliter falsum loquitur, dum se moraliter verum rumloqui jurat, pejerat I. 9:6. . Ergo qui falsi niuium licitum
juramento confirmat, pcjerat. . Quoniam omnis pejeratio illicita est f. 9a . , hine etiam patere poterat, falsiloquio licito iuramentum addere non licere. Sane quando pe)eratio colliditur cum filsiloquio licito, lex prohibiti va colliditur cum lege permissiva 3. I 63. r6s. IIO. Part. t. Phil. prarit. -m ). Enimvero si lex prohibitiva colliditur cum permissiva, permissiva cedit prohibitivae f. a tr. Pan. t. Ρω. 'act. κων.), adeoque satisticiendum prohibbrivae aO8. Part. r. 'a I. unis . Quamobreni non pejerandum, ut moraliter falsum loqui possis. sed a falsiloquio alias licito abstinendum, si absque juramento hilsiloquio lo
Vbfum est pollicitatio Deo facta. Unde vovere dicimur risam Fidid, quod Deo pollicemur. Quoniam itaque pollicitando D.
declaramus, nos velle quidpiam alteri praestare ac in hoc propositio perseverare . 3670; qui votum facit, Deo de Graciti else animum aliquid aciendi, vel non faciens, o sie in hoc
'sito perseveraturum. E. gr. Quando aegrotus declarat, si Deus ipsum sanitati re stituetit, se velle quotannis inter pauperes certo die decem au. reos disti thuere, votum facit. Similiter votum facit, qui declarat, se certo die anni jejunare& diem integrum precibus aemeditationibus sacris transigere Velle. Votum faciunt monaehi, dum Deo pollicentur perpetuam Castitatem, pauperiaistem & strictam erga superiores obedientiam. Votum faciebat Cisretur , I. Imperator Romanus, cum pestis Vietinae grassa. Irobu Iur. t.Pars Iu
715쪽
retur, se D. Caroli dominias templum extructurum, si ex pesta. salvus evasissetia
. 96r. Votum ser. Votumsem irre, ves assimplere dicitur, qui ea facit, vel non mari velaHBest, quae se intrum, vel non se uirum, aut dat, quae se da-
Ita irinia VI. Imperator votum servabat, vel adimplebat, dum peste extincta, ex qua salvus ovaserat , D. Creolo Lyrm
Gu votam facis Deo dat dem de voto semania. Etenim qui votum facit, Deo declarat fibi esse animum aliquid faciendi, vel non iaciendi, & se in hoc proposito perseveraturum 9 fio. adeoque affirmat, se praestiturum quod dicit. Enimvero qui hoc assirmat, fidem dat s. 738 . Ergo qui votum facit Deo dat fidem. Servat autem fidem, qiu ca s, cit, quae se facturum, vel non facit, quae sie non facturum, 'aut etiam dat, quae se daturum dicit s. 96i Quamobrem cum fides detur de eo, quod nos praestituros dicimus . 73 80; qui votum Deo facit, fidem suam dat de voto adimplendo
seu servando. Dare Deo fidem res ardua est: non minore igitur religionoe vovendum, quam iuramentum. Immo Votum proxime ac cedit adiurandum. Declaramus enim Deo, nos quid ta- cere velle & in hoc proposto sore constantes, quem omniscium. esse novimus, ut adso ipsi per se constet de Veritate dictorum. nee alio teste praeter se habeat opus. Nonne igi rur perinde est, ac si ipsum testem veri ratis diistorum invocaremus' Da inus Deo fidem, & hoe ipso diectaramus constam iam volun- tutis g. 37.).' Quamobrem cum Deus non modo intima a nimi nostii perscruretur, Verum etiam fiatura praevide. it; non. no hoc perinde est, ae si ad ipsius testimonium de side data 1 i uobis Disj j oc y Corale
716쪽
De Asseveratione, Iurejurando es Volo. 667
nobis non fabenda pro caremus y Novimus quoque Deum punire tam mendacium , quam fidei sallaciam. Quando igi-itur Deum cerium ac securum esse volumus de veritate di 2 ' , Tum dc conflantia animi: nonne hoc perinde es ac si ipsum tanquam vindicem mendacii ac fidei fallacis invocaremus ' PDtet adeo voto tacite inesse quce iuramento insunt f. 8, 2. l, consequenter id quam iroxime ad juramentum accedere.. ' s. 963. Potum sieri debet amimo maxime deliberato. Etenim bomo animus de nil quicquam agere debet, absque animo deliberatoi 39o. . bberatus ad Quare nec votum facere debet absque animo deliberato. r autem ipsi negotium, dum votum iacit, cum Dco omniscio quisitus. f. 3C2. para. I. Tiaol. nat. , & futurorum omnium praescio j.s a 8. pari. I. Neoc Rat , ac Vindice malarum actionum seu carum, quae legi naturae adVersiamur I. IOSO. IO8 I. pari. I, ,
Neol. na . . Quamobrem Votum fieri debet animo maxime deliberato 38T,
Quo maius arduum fuerit negotium, eo magis esse debet animus deliberatus, quod nemo non concedere tenetur , qui quid sit animus deliberatus novit f. 387. . Ostendimus a tem suot g. 962. , rem maXime arduam esse votum. inamobrem Line statim intelligitur requiri ad votum animum m vi me deliberatum, .non modo ne quid temere voveamus, V . rum etiam ne vota non servando Posthac fidem ipsi Deo d, tam 962. sallamus. Quamvis enim votum concK3iatur .subincle in utilitatem hominum, mox tamen videbimus, quod primario respiciat Deum.
f. 964. Vmens se Deo obligas ad votum servandum. Etenim pol- nismis
heitator se interne obligat ad pollicitationem servandam G. obligatis. Tr6. , ei sciliota, cui quid pollicetur. .amobrem cum. Pppp a votum
717쪽
votum sit pollicitatio Deo facta 3. 96o. ; vovens se Deo)
obtigat ad votum servandum. Quods di eas hominem ad nihil sese Deo obligare posse,
cum jam ad omne opus bonum, quod in ipsius honorem facere potest, jam si obligatus. adoque facere non possit, nisi quod eidem jam debet. Cessare respectu Dei eam rationem,.qua pollicitationem a temeritate absolvimus not. ν. 776. . Te- nendum itaque, quamvis homo obligatus sit ad omnia ossicia , erga Deum praestanda, quae ab ipso praestari possunt; hoc tamen non obstante actum quendam eligi posse ad testandum promtitudinem satisfaciendi ossiciis ema Deum in genere & i . ossicio cuidam in specie, in exemplum inprimis aliorum homunum i id quod ut rectius intelligatur, exemplo voti Carolo VI. Imperatoris modo allati not. 96o. dicta illustrare Iubet.. Uovebat Imperator, si Deus ipsum in peste salvum servaret, seu Creola Borro eis templum extructurum ut gratum scilicetantinum pro beneficio divino declararet. Obligabatur Impe- rator ad gratitudinem erga Deum f. Ia I 4. parn r. pr. nur. , consequenter ipsus erat studere, ut ob malum depulsum promta ossiciorum praestatione eidem placere studeret f. I a I 3 pari. . Iur. nat. . Immo obligabatur aliis praesertim tanquam sinti perior subditis suis exemisum gratitudinis hujus erga Deum
Praebere s=. 93 .part. I Jur. r. inprimis cum eorum magna vis sit in animis hominum, ad bene&recte agendum, pro uti suse ostendimus 3. 26 o. r PDL prati. -iν. 1.& vis maxima exempli superioris in animis subditorum, quem- admodum suo loco ostendemus. Quando igitur Imperator' animum gratum' ergae Deum testaturus in utilitatem aliorum - hominum templum extruebat ;. non faciebat se nis quod absque voto fieri poterat ac debebat. Enimvero non opus erat,
ut praecise templi extructione graditudinem suam pro depulsa peste testaretur non minus beneficii divini o quam' gratitudinis
suae pro eo praestitio memoriam in exemplum aliorum com servaturus. Quamobrum cum vovens hunc modum conser
718쪽
De AFτematione, Iurejurando F Roto
satisfaciendi gratitudini, Deo debitae eligeret: ad beneficii divini memoriam. hoc modo conservandum & promptitudinem gratitudinem suam .erga Deum pro eo praestito testandum Deo sese obligare poterat. Puto igitur abunde jam constare, hominem voto sese obligare posse ad quid am faciendum. Nec dissiculter intelligitur, quod eodem modo se obligare posse ad 'non faciendum. Quodsii eodem modo vota alia distincte quis explicare voluerit, nullus dubito fore, ut & votum animo be- ne concipiat, & quidham eidem infit penitus perspiciat,& omne dubium de obligatione se qua Deo ex voto tenemur, Protinus
Quoniam' vovens se Deo obligat ad votum servandum Presidia ia s. 964. , adeoque fidem, quam dat 96α. , eidem etiam adstringito. 7380', qui vero contrarium ejus facit, adeoque etiam qui non facit, ad quod faciendum fidem suam adstrinxit, perfidus est s. 766. ό s quis volam , quod cit,. non semat, erga Deum perfidus es.
Quonsam perfidia omnis illicita est s. et 4. perfidia nom
ergae Deum illicita quoque esse debet, consequenter cum pV sere Mis. fidus erga Dcum iit,. qui votum, quod iecit, non servat s.
9630,, vota omnino sunt servanda. Tacite intelligitur, perinde ac in juramento, promissions bus & si de data hic supponi, nihil esse in voto vitiosi, ob quod illicitum declarari possit. Quods enim, votum fuerit illicitum,
eum istiu modi votum seri non debear g. IIo. ymi. r. P γνι. prael univ. , peccat quod vovens, id secit 3. 44 o. part se praci. tinfre). Enimvero peccandum denuo non est, ne non pectasse videaris. Ecquid enim absurdius est, quam Pe gato peccati labem abstregere velle φ . .
719쪽
g. 96 T. An otiis a Similiter quoniam vota sunt servanda 966.)adeoque toto si ip- 'vovensse Deo obligat ad votum servandum 96 a. , ab obli. sam a A- gatione putem sua nemo sciosum liberare potest j. 6749; nec vere e Imm fecit ab obligatione es nimplendi seipsum liberare potest. Si quis seipsum ab obligatione votum adimplendi liberare
posset, nulla loret meccssuas adimplendi, consequemor obligatio foret nulla 3. II. 3. Pari l. igia. praes. πιιιυ. γοῦ quod .omnino absurdum. Immo si tibi lus esset te ab obligatione voti liberandi, in tua libertate relictum esset, utrum votum adimplere vestes, nec ne. Voxens adeo pro suo arbitrio tum omne irritum facere posset, ut adeo actus evaderet tem rarius, a quo abstinendum s. 278. . Nemo itaque a voto . seipsum absolvere potest. Quamobrem denta patet, quam sit necessarium, ut vota fiant animo deliberato, ne voventes sectorum poeuiteat: id quod tanto magis opus est, cum vota adimpleri non debeant animo tristi, ut ea.n qu .adimplere mallus, sed hilari.
Voia si eri debent Oimo testinia promptisudinem satisfacienia Uiciis erga Deum et ei in Senere, vel curiam in θecie. Vosui enim fiunt Deo 3. 96o ), adeoque necesse est ut intuitu Dci facere velis, Sucril vovcs te factutum. Quod vcro intuitu Dei facere debes, officium erga Deum est s. et a6. pari. I. Philhracy. univ. , consequenter cum ad id jam natura lucr sis obli gatus s. a 23. 8 t. L. Phil. pracf. uAiυδ, ad id praestalidum non demum te ipse obliges necesse est, consequenter Deoi coblitigarς non potes nisi ad V standum promptitudinem fatisfaci- endi ossiciis erga ipsum in genere, ves cuidam is specie. Quoniam itaque votum faciens se obligat Deo ad idem servana dum s. 9640, consequenter ad faciendum, vel non faciendum, quod sic facturum, Vel non iacturum voret g. 96o. D
720쪽
vota fieri debent animo restandi promptitudinem fatisfaciendi officiis erga Deum vel in genere, vel cuidam tu specie.
Propositio praesens maximae utilitatis est in doctrina voto. rum: vi hisus enim non modo definiendum, quid vovere licitum si, quid non liceat, Verum etiam ea facem praeseri, ut UO eum omne legitimum intimius perspiciamus. Qui attenta mento recolit Oa, quae modo nor. 3. 964.) de voto Carost V LImperatoris inculcavimus; utilitatem propostionis praesemist facile perspiciet, ad quam illustrandam cum exemplum istud abunde sussciar, non opus est ut de aliis cogitemus, quamvis nullum detur votum legitimum, quod simili modo e licatum eidem illustrandae non inserviat
s. 96 9. Quoniam vota fieri desient animo testans promptisu di- rn relanem satisfaciendi officiis erga Deum Vel in genere, Vci cuidam toton-. in specie s. 968. vG.s fler/ ibera de Vtiusmodi affsus, quia i promptitudo satis Muna eiu erga Deum vel in genere, vel
euidam in specie declaratur, aut caltus aramus tam exrernus - quam
internus promovetur, quippe qui uterque ad officia erga Deum
jectat s. ia 3I . art. I. Fur. Rar. . Ita vovemus actus, quibus memoria beneficiorum divin rum nobis praessititorum conservatur , de quibus pro benesmetis ab ipso in nos collatis debitas gratias agendi animum significamus , quibus ad euitum divinum ciscimur aptiores & . quibus res ad euitum divinum destinantur. Quodsi omela omnia orga Deum perlustrare animo attento libuerit, facta comstabit, quales actus vovere detur. s. 97o.
Quoniam vota fieri debent de istiusmodi actibus, quibus .mbri
promptitudo satisfaciendi officiis erga Deum vel in genere, vel cuidam in specie declaratur, aut cultus di Vinus tam 'istius prae ternus, citiam internuS PromoVetur I. 9690; si Deo vovemas,