장음표시 사용
191쪽
no sunt de permanentia, loco, ac praeeminentia sedis EpiscopaliS. VII. Hoc sensu eos Canones accepit Zonaras, sic alterum ipsorum eXplanans: Pragmaticis igitur hujusmodi, vel
publicis Upis Ecclisiastici quoque ordisis di positionem accomm dandam es suadet Canon, ut seu nostrae Urbis Episcopatus appellatione , 1eu Metropolitani fastigii honorem Imperator indu erit e dem prorsus orine, ac jure Ecessasticis quoque legibus habenda esse censeatur. Theodoro item Balsamoni aequa fuit sententia in Canone Chalcedonensis Concilii a ait enim: Quae ab Imperatoribus per publicas formas, flet ejusfiones Imperiales pro innovatis , vel innotandis a se cimitaribus deceFnuntur, maneΥe , ut d
creta fuerint, utpote quod Ecclesia debeat sequi, quae sic decernum tur. Νon autem idcirco facta fuit Imperatoribus, Laicisve Principibus potestas condendi Ecclesias, Diaeceses instituemdi, commutandi Metropolitas: quam, utpote spiritualem a Christo Domino Ecclesiae concessam, Laicorum Principum nullus habere posset. Enimvero sicui fas esset Principum , , pro ea qua pollet auctoritate commutandi, diruendi, insta randique urbes, novos creandi Praesectos, novamque suis inditionibus Regni formam inducendi , juXta venerabilium . Decreta Conciliorum Metropoles immutare; id prosecto, aut Christi Vicario conveniret, in quo uno haec inest potestas,
aut Concilio, supremi auctoritate capitis annuente .
V ΙΙΙ. Suppositio quinta. Definitionem admittimus , quam habet Ecclesia Hispalensis explicationis loco magis tariae Primatus arcta ea significatione accepti, qua nostraisputatione accipimus. Gia vero Primatum suisse te poralem dunt at Vicariatum, quem aliquis, seu aliqui obtinuerint Ecclesiae Praesules peculiari Pontificum mandato ad rem nostram non facit; definitioni addendum illi est : Fimmam, constantem, suaeque sedi anneXam, qua in re nobis cum, ni fallor Hispalenn constabit Ecclesiae. Primas igitur, de quo impraesens agitur , sic erit per nos definitus: Pr mas est Metropolita, qui Metropoli propriam jurisdictionem res
nens in Tromiscis, habet insuper auctoritatem, o jurisdictionem firmam, constantem, suaque sedi annexam in reliquarum Proeti clarum Metropolitas, juxta sacros Canoves. Hac porro suppos,
tione, qua nihil desiderari potest amplius ab Ecclessia ΗLspalensi, quaestio nostra procedet, hac disputatio tota a
192쪽
solvetur, ut omnes clarius intelligant, cur Toletana Eccle- 11a Primatialis nuncupetur. Quae definitio licet constet, ut Logici a junt, genere & differentia; de differentia solum quaestio erit, genus enim nihil ad nos: Toletanum enim .
&-& jampridem fuisse Μetropolitam a
jurilaictionem habere, habuisseque in sta Provincia clam a est omnium nemine, unde id solum probandum restat , quantae antiquitatis Toletanae Metropolis dignitas sit, sed ue Illius auctoritas: in caeterarum Provinciarum Metropolitas,'
qa instituti nostri pars magis ardua est, magisque Ope
cum Ecclesia Hispalensi constat de illa item Θωη t. 7.η- . clausilla: Puxta Canones, Praesul enim qui vere Primatis dignitate utebatur , triplicem diversi generis jurisdictionenia habuit, quae singula jurisdictionis genera pro vario quo acci PIebantur sensu sese invicem excedebant. Quaejurisdictio suam ad Parochiam Dioecessis nomine ea tempestate aliud accipi
conruevit) immediate spectabat; qua major, qua minor erat duabus caeteris: minor, quatenus ad subditorum causas tam 'tum eXtendebatur, cujus ob eorum paucitatem usus inse quenS erat: major vero erat ob majores Iurisdictionis actus,'
quum causae in prima instantia tamquam ordinaria jurisdicti ne cognosterentur. Quae autem subditos, simulque PraesiDles Sustraganeos spectabat jurisdictio,nempe Metropolitae propria ob infrequentiam actorum minor, ob eorum autem numerum, in quos illa mercebantur , mador : aliorum
quippe Episcoporum causie occasione tantum appellationis cognostebantur ; quo tamen cassi omnes qui Suffraganeis ant subditi , singuli etiam Metropolitis obtemperabant. Quae demum jurisdictio ad eum uti Primatem ' pertinebat longe amplior fuit quantum ad terminos, omnes enim Episcopi, ac Μetropolitani ejusdem Provinciae ipsi quodammindo subdebantur ι sed quantum ad Iurisdictionis actus , amgustior; Primati enim perquam minimos actus, & reS committunt Sacri Canones. Ipsa autem jurisdictio, utpote ordinaria, defectu Praesulis in sede permanebat, namque ut di-Ximus, Cathedrae, & Ecclesiae, non personae fuit anneXa; quod exemplis in Toletana Ecclesia planum fiet. X. Supponendum est insuper velut minime dubium , 'quod alium nullum Episcopum praesedisse in Synodo utut
193쪽
congregata intra fines atque Iurisdictionem Primatis, leve admodum argumentum est ad negandum Primatum . Hac de re ita omnibus constat, ut revocari ab eo tantum possit in dubium, qui sacris legendis Conciliis temporis omnino nihil insumsit: nam iis Legatus, seu Legati , Pontificis nomine, semper praesederunt, quanquam in finibus &jurisdictione Patriarcharum haberentur. In Ephesina Synodo Ο cumenica tertia D. Cyrillus Alexandrinus Patriarcha praefuit , tametsi Ephesina Ecclesia, tanquam Autocephala ab ejusdem Cyrilli auctoritate immunis esset, quod Ecclesia Hispalensi clam non esse evincit sermo, quem habet de Ephesina eadem Ecclesia . In quarta Chalcedonensi Chalcedone celebrata, D. Leonis Magni Legati Paschasinus, & Lucemtius praesedere . In Oecumenica VI. Constantinopolit na ΙΙΙ. Theodorus, Gregorius, & Joannes, tanquam Papae Agathonis Legati, quorum primi erant Presbiseri, te tius autem Diaconus, praefuerunt. In septimo demum generali Concilio Nicaeno altero. Hadriani Pontificis Legati duo Presbyteri, uterque Petrus nomine,praesederunt. Liquet igitur, Pontificios Legatos, quibus Apostolicae Sedis vices,& auctoritas inerant, ubicumque Synodi haberentur, principem occupare locum . primosque obsignare consuevisse: neque adeo e frequenti hac praerogativa ductum argumentum suit unquam, quod dignitate atque auctoritate, ratione sui, Iocique quem tenebant, aliis omnibus praeirent, qui in commessibus, aut sessionibus inferiora subsellia habebant, ac loco pariter inferiori subscribebant. X I. Hujusmodi tamen praeeminentia non omnes Legati fruebantur , sed illi duntaxat, quibus in mandatis erat Pontificis auctoritas, qua praeessent Conciliis, ut monuimus, docetque Caes. Ssondratus; quod patet ex Constantinopinlitana Synodo aliquibus quinta Oecumenica, nobi S tamen non ita, ut diximus partis primae cap. 6. n. Io. Ea in SP nodo tum praesedit, tum subscripsit primus Menas Constam tinopolitanus Patriarcha, Legati vero Pontificis Agapeti alios post Episcopos obsignarunt, uti habetur e subscriptionibus ad Antimi damnationem . . Quamobrem ambigitur, num primo Arelatensi Concilio D. Sylvestri Legati praeessent , quorum licet quatuor principio sit mentio, nullius postea occurrit subscriptio. Itaque Pontificius duntaxat Legatus
194쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. 163 PARs II.
praeerat, qui vices, & auctoritatem in mandatis habebat: eaque propter compluribus in ProVinciarum, Nationumque Conciliis Vicarii aliquot Episcopi, aut Pontificum Vice*erentes praesederunt ι & laudata in Synodo Arelatensi Μυrinus ejusdem civitatis Episcopus praemit, ut idem Slandratus loco praedicto adnotavit: argumentum minime obscvirum, Legatos auctoritatem vicesque Pontificis ut praesid rent, in mandatis non habuisse . - XII. Alvero ne Hispalensi Ecclesiae sorte videar auctoritate illorum rem probare, quos ipsa venales, Apochryphos, & commentorum fictores appellat, ut Primatum adstruant Toletanum, secum benigne agam; etenim praeteream Μa cum Μaximum, Haubertum,Julianum PereZ, Auctoresque
alios, qui tanquam supposititii penes recentiores susque de que fiunt; tametsi homines ingenio, & eruditione praestam tes non desint, qui horum causae patrocinati pro virili sint. quorum auctoritas tum profertur, tum admittitur in sacris Ecclesiae Curiis Romae. quod Em. Card. Belluga praestitit Em. 3 etaia in Sacra Congregatione Rituum, quum S. Fulgentii Ca thaginensis Episcopi ossicii causa velitabatur pridie Calendas Septembres III.α Qua occasione Cardinalis hic amplissimus jure ac merito Criticorum ejusmodi vehemens dicendi genus distringit: nihilo tamen secius agedum commentitii sint, sint Apochryphi, sint qui legitimi testes proferantur indigni in causa tanti momenti, quanti haec nostra est: non enim aequitas, veritas causae ambiguis eget i stibus, dum minime dubii complures suppetunt, quorum integra fides tanti est apud homines rationis compotes, ut de ipsorum auctoritate nemo audeat suspicari.
XIII. Quoniam Ecclesia Hispalensis destruere constutuit Toletanum Primatum, ideo documenta omnia, omnes
que Auctores excipit , quibus is facillime comprobatur. At certum mihi est eidem in omnibus morem gerere ; quin etiam nulla per me fiet mentio de iis documentis ad causam asserendam aptissimis, quae tanquam falsa ab ipsemet rejiciuntur. Hujusmodi sunt Decretales Pontificum Summ rum epistolae, qui ad usque quartum & octogesimum quarti seculi annum floruere, illis autem ex epistolis ea suppetunt testimonia, quae satis superque ejus argumenta diluerent , mihique prosecto probantur maxime . Enimvero si eas epia X a stin Diqitiroci by Cooste
195쪽
stolas praecipui Doctores adhibuerunt in rebus Dogmaticis, ab in Iris ut Parte prima docuimus, ad perennem S. Sedis successi rinvs N 1 nem demonstrandam, Petrique auctoritatem in iis, qui sequuti eum sunt Pontificibus Romanis , cur Toletanum ad Primatum confirmandum non valeant i Sed esto a id quoque permissum sit adversanti; profecto aequitas causae, quam defendo, tam perspicua est tantaque luce fulget, ut vetustissimis iis monumentis posthabitis, alia tam multa sint obvia, quorum manifestam negare auctoritatem, ante hoc tempus inaudita praecipitis judicii sententia esset. Haec vero si somte critici doli alicujus incusarent , ab omnibus Gymnasiis amandandi esse viderentur. Nos interim quocumque Vocamur a Memorialis auctore ire non recusantes , arma illa missa facimus, quae victoriam pollicentur: iis enim decertare deliberavimus, quae proponuntur, quaeque OmneS aptissima judicabunt ad singularem de hoste triumphum reportam dum , qui sitis nimio plus viribus fidens nos lacessere non
Auctores aliquot recensentur e multis qui Toletani Primatus causam tu mur.
L A cimm testimoniis comprobatur, Toletanam Primariam esse antiquiorem immasione Maurica in Hispaniis. II. Testimonium Ioannis Morini Scriptoris Franci. IIL IV. n. Francisci timi Coriolani Scriptoris Itali.
VI. Spondarii. VII. Lucii Marisaei Siculi. VIIL P. Iacobi Gordon Soc. 'μ natione Scoti. IX. P. 7o: Saptistae Raccioli Me. yyis Itali ; in Io: ADνsii Ga bridi Germanici Scriptoris. X. X L XII. P. Petri Josephi Camilii Soc. 76M Scriptoris Franci . XIII. Genebraria Franci ; Petri mere ex Hollandia. XIV. Cardinalis Deoiatii. XV. X v I. Λ nisi Cirmnii Franci . XVII. Francisci Halter Franci .
196쪽
XVII L n. Francisci Tredon Nemaus is impi Spiritin Flectier. XIX. D. H-yci Gom age. XX. Nullus ex praeditas, Auctoribus ab M ia petitus es. XXI. Laiadas omnes Auctis integrae fidei haleri debens. XXII. Gastaris Iba ex , in Mare bimis de Munde rta panorum. XXIII. XXIV. Cardinalis quirre. XXV. Gasae de Da a. XXVI. Meolai Antonii Hispalnsis Ecclesia Canonici. XX VII. M. Petri Medime Hispalensis. XXVIII. Perri Marce Aragumensis. XXIX. Francisii Risa de Vergara. XXX. 'annis Martines Silicet. XXXI. IV hi Pessisser de Tiabar. XXXII. Salmarinis θλestri de Velasio H palensis canonici. XXXIII. n. Prauexitii Sandos Pampeloriensis Epimpi. XXXIV. Ambrosii de Morales.
XXXVI. usque ad XLI. Equitis Alo sit de Salaxar. N L L Ex Duaco de Cainym series ingens Auctorum obiter 'fertur.
I. Eliberatum mihi est, nec verba eadem, nec singilla- . tim omnia proferre, quae apud plurimos Auctores Toletano Primatui patrocinantes occurrunt, quorum copia ingens ab Ill. Didaco Caste,n exhibetur tomo primo , nin hisque postremo numero hujus capitis memoratur. Ex iis aliquot ipse proferam, aliosque ξraeterea plureS, quorum plerosque, immo pene omnes, Didacus nec memorat, nec memorare potuit. Id autem moneo instituti nostri esse, ut doceam Toletanam Ecclesiam honore Primatus nituisse antequam Barbari Hispanias invaderent: neque enim nitar impraesens primordia ejusdem Primatus referre ita enim . si forte quae adducam testimonia, a vetustate majori petendam originem comprobarent, quam quae ab aliquibus quaeritur. Pro eo ut meum sit argumentum infirmius, robustius efficietur. Caeterum quotquot Auctores Primatialem asserunt Toletanam Ecclesiam Gothorum temporibus, ii causae nostrae suffragantur, nostrumque comprobant argumentum eos itaque instar testium producemus hac in controversia nostras partes tuentium .
II. Primus omnium hane in arenam descendet vir doctissimus, & juxta eruditissimus Ioannes Morinus Ecclesiae Hispalensis assertor ac vindex, proindeque prae caeteris mam
197쪽
Xime incorruptus, omnique exceptione major. Ipsius testimonium eXactissime producam, ut soleo. Ecclesiasticarum exercitationum libro primo, pag. 27s. ad marginem fici gitur: Toletano Timatus asseritur. Quam rem intus sic declarat : Tandem admittentibus Gothorum ibus in Concilio Tokiano XII. er γε ra II9. De Christi 68 I. magna ex parte toti compos fit Toletanus Archiepiscopus: ita enim cap. 6. decernittir , unde placuit omnibus Ponti ibus Hispaniae , ut salvo privilegio uniuscuiusque Dominciae, licitum maneat deinceps Toletano Pontisci quoscumque Ragalis potesas elegerit, etiam dicti Toleiani Diascopi judicio eos dignos esse probaeterit, in quibuslibet prominciis iudecedentium sedibus procere Praesules , o decedentibus Epistopis
eligere succesores Ita autem brevi tempore inCaluit au oritassa, ut duodecim pos hoc Concilium annis de Trimatu Toletam nihil amplius amiseretur ... Ne autem existimes Hispanos Disi pos, minimum sibi tribuentes hanc auctoritatem, in Toletanum DA
opum contulige, Cindisfuinthus primilegium istud a pontifice ii
petramerat . . . Ab eo tempore Conciliis Hispaniae Genera ibus praesuit Archiepiscopus Toletanus. Resuperato tandem Toleto ab Alphonsiostmo, Primarus quoque ei A Urbano secundo resitutus est. Sic laudatus Morinus libro praedicto editionis Parisiensis amno I 626. Qui auctor quum Gallus sit genere, & Ecclesiae Hispalensis fautor . studio partis motus esse non dicetur. III. ProXime hunc aeque incorruptus auctor proferemdus ex Italis, doctissimus nempe Fr. Franciscus Longlius Coriolanus ordinis Capuccinorum, qui semel atque iterum asserit Toletanae Primatum Ecclesiae. Auctor hic gravissimus in summa Conciliorum editionis Miserpiae I 623. in notis ad Toletanum Concilium X ΙΙΙ. sic fatur: In Hispania a chiepiscopus Toletanus mocatur Primas; eo quod supra Hispalensem, Composellanam , Pracharensem, Egorensem, Ulusi ponensem, Gr valensem, Casaraugustanam, Valentinam , Burgensem, Tarraconensem, or NArbonensem Ecclesias Metropolitanas, jus, o Primirum habet. De qua re sustus disserit Tinius in Opustulo suo de
IV. Idem Auctor in Breviario chronologico Ponti secum, & Conciliorum ad annum 6 Io. sic habet: Di autern non unius Carthaginens Prominciae; sed totius Usipaniae Toletanus Episcopus Primas eskt ab Ecclesta Romana Toletanam Ec-Asam cosquutam esse, certum est. Sed quando id primum, vobis
198쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE, 167 PARs II.
incompretum est... Summo tamen honore super omnes alias inspiniarum Ecclesias, semper habitum esse Toletanam ,frequentiora i De celebrata Concilia satis indicant. V. Quam quidem sententiam Coriolanus totam Bar nio acceptam resere, pauca praeter Verba quae omisit. C jus Eminentissimi viri auctoritatem, quia plurimi faciendam scio, novi instar testimonii repetam, argumenti causa comfirmandis necnon adjungam quae Coriolanus praeteriit. Αωnalium igitur tomo 8. pag. 2II. sic legitur: Ut autem non
unius Carthaginensis Dominciae, sed totius Hispaniae Toletanus Episcopus Trimas esset, ab Ecclesia mana Toletanam Ecclesiam esse consequutam certum es. Naeque id semel, sed repetitis sepius Privilegiis perpetuo stabilitum . . . mando autem acciderit, ut T letana Ecclesia ba Eeelsa Romana hujusmodi fit consecuta prim legium , id fateor hactenus inexploratum . . . . Caeterum summo honore super alias Hispaniae Actoas semper habitam esse Toletanam evidens es illud argumentum, quod longe frequentiora illic reportantur Concilia celebria. Sic Baronius.
VI. Quam rem iisdem prorsus verbis tradit Spondanus. Hic Vero notandum, quod gravissimi ambo Scriptores non m 37 solum vetustissimum affirmant Primatum, quem ipse delam dendum suscepi, quin etiam addunt, certum es: firmisimas assequuti rationes quae Toletanam Ecclesiam ab antiquis. ma memoria Primatialem suisse evincunt. VII. Penes Lucium Marineum Siculum semel atque iterum hujusce Primatus fit mentio. Primum ubi describens Hispaniam lib. 2. pag. 9. sic loquitur de Toleto: Hujus Amrises in Hispania secundus es a Rege, non dignitate solum , O amctoritate; merum Giam populis, etectigalibus, o potentia. Et l, bro q. pag. Σi. de Hispaniarum Praesulibus sic: Inter Hispa- - ΝΗ. niae Pontifces, qui sunt numero quinquaginta quinque , Tolitanus Antistes caeteros honoribus, redditibus, o dunitate praecessit. Est . enim Castella maximus Cancellarius, qui nune Hispaniarum 'sematum tenet, ratione dignitatis.
IX. P. Iacobus Gordon Societatis Iesii, natione Scotus sua in chronologia ab initio Mundi ad A. I 616. anno 6IO.
Pag. 3 3. Toletanum, est, Concilium habitum AE de comtremersa ex Primum Toletanae Ecclesia in Provincia Carthaginens. Oio p. rue.
Constat tamen illius nesνil imae Ecclesiae ampliorem fuisse postea,
o in omnes Hispaniae Ecclesias praerogat am. Anno item 6 9. pag. Dissiliasu by Cooste
199쪽
pag. 376. eXpressius addit: Cita uinthus impetrat a Romano Pontifice, ut prima dignitas sit Toleti, ut ab antiquosuerat. Quid clarius desideratur tIX. P. Ioannes Baptista Ricciolius e Soc. Iesu Italus t
mo altero chronologiae resematae ad usum incinae juvent iis , quae in Seminario Parmensi instituitur pag. 9o. ad amnum 6 Io. ait: Concilium Toletanum celebratum sub Rage Gum demaro, pro Primatu Ecclesiae Toletanae. Et Ioannes Aloysius Gotophridus Germanus natione in magno eo Volumineo , quod inscripsit: Archonologia Cosmica, seu Imperiorum , MXn
rum, Principatuum, rerumque publicarum commentarii luculemtissimi: pag. aio. de Hispaniarum Praesulibus sermonem imstituens, sic ora itur: Archiepisi pus Toletanus , Hispaniae Trimas , magnus Ragni Castellae Cancellarius . . X. P. Petrus Iosephus Cantelius e Soc. Iesu Gallus genere, in Volumine, cui nomen: Historia Urbium Metropolitanarum, frequentissime aut exprimit, aut subintelligit Toletanae Primatum Ecclesiae. Parte prima, dissertatione prima , num. 6. diversitatem Primatuum exponens, quos novit antiquitas ; Ut apud Graecos, inquit, ita etiam apud Latinos d versa Primatus acceptio, potestas fuit. Alii jam a primis remporibus integram regebam Diuere , ut 'Dmanus Italiam, tam , thagineos Apricam, o multo post Hispaniam Tolitanus. XI. Idem agens de praeeminentia Praesulis antiquioristum ubi sedendum, tum ubi esset subscribendum, sic: Haud aliter in Hispania antequam Toletano Episcopo Trimatus dignisas permissa esset. . . Ut quero Primatis jura Toletano firmata sunt, i lius suis o S Odis In fidere, o ante caeteros subscribere εἶ quod exemplo nos docent in noua, duodecima, ct aliis Synodis Eugenius, ct Iulianus Toletani. XII. Et loquens de loco praeferendis in sessione Comciliorum Oecumenicorum prae aliis ponit quatuor Orientis Patriarchas proxime Pontificem Summum, ac prosequitur: Hos excipium Occidentis Tutriarcha aliis nomine quidem pares , re tamen, o dignitate inferiores multo. Deinde sedent primates, ut Lugduneos, ut Toletanus. Et paulo insta e An non potior auctoritas, o Moguntinensis in Germania, o in Gallia Lugdunensis, o in Bilpania Toletani, quam Aquileisos in Italia tAquildensis hic Archiepiscopus Patriarcha nuncupatur, nec tamen idem auctoritate in Italia comparari potest cum pra
200쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. I69 dictis Archiepiscopis in Germania, Hispania, & Galliata,
utpote qui suis in Provinciis gaudent honore PrimatuS. XIII. Genebrardus Gallus Auctor ad annum Christi 63 pag. 089. Vel ea tempestate Hispaniarum Primatum ad Toletanam Ecclesiam pertinuime testatur. Idemque assirmat Vaseus Belga Bruxellis oriundus. Quorum licet non probem sermonem de Theodischi Apostδ, partem tamen illam non improbo, quae ad rem nostram plurimum
facit, vel ab anno 6s I. Primatus honorem asserens Tolet nae Ecclesiae. Petrus Opmeer eX Hollandia vir cumprimis eruditus suo in opere, quod opus chronologicum vn esi orbis, inscribitur, Amsteledami editum ann. I 6 II, ad annum Veniens IO88. pag. 368. quanquam nihil de Primatu habet , quo antiquitus Toletum fruebatur; firmum tamen atque constantem asserit ab Urbano II. his verbis : Urbanus ΙLArchupiseopum Toletanum Primatem totius Hispaniae constituit, estque hic dignitate , cu potentia secundus a Tage. XIV. Jacobatius Cardinalis tom. I 3. p. I. lib. I. de ComciliiS art. I. num. 26O. pag. I9O. postquam de Patriarchis, quos aliqui. Primates etiam appellant, dignitate enim se me utuntur aequali, est locutus: Sunt, inquit, etiam Prim res in Italia Arrei scopus Pisanus, in Ungaria Archiepiscopus St, sedoniensis, in Alemania Archiep. Magdeburgensis, in Hispania Amchiepisc. Toletanus, o c. Sic Auctor iste gravissimus, & juXtata, antiquissimus, qui ab annis fere trecentis floruit.
X V. Innocentius Cirronius I. U. D. hunc Marchio de Monddar quandoque Joannem incuria Typographi appel
lat , nam Innocentii ut plurimum eidem nomen tribuit) T losanae in Gallia Ecclesiae Canonicus,& Universitatis Camcellarius in excerptis super Honorii Decretalibus epistolis semel, iterumque agit de re nostra, totidemque vices Primatialem fatetur Toletanam Ecclesiam. Primum in lib. I.
de 'in integrum restit. in notis ad cap. I. tit. 23. ubi sic et Ex quo conjiciendum est hanc controversiam inter M odericum tim nensem Toletanum Praesulem, magni animi mirum, doctrinae
opinione singularem , qui sedebat Jub Honorio nostro, o Archiepi
scopum Thracarensem , qui iugum Toletanum excutere cupiebat, re
minatam, Gel praejudicatam suisse in famorem Tolerant. Apposite ait quidem, iugum excutere, namque ei subjecerat cervicei Apostolicorum sententia Iudicum, qui ut Toletanum. Y A