장음표시 사용
161쪽
sa inlisa gracia electo es Cabildo de la Plem de Fahen, sabit,
remo P aquellos para quien quiero bien, en qui M. Sepades, que Non Gonetaedis Aretobivo de Tolado, F et Cabilia de usa mi ma lesia, se me emblaron querellar , e dicen, que Don Garcia Ametsi ho ae Semilla lis mueve plemo, e los face citar para 'Burgos, ante Jueces dei T a. en rarou de la Guestra Eglem, di de la de Cordoma, diciendo, que fore en su Proetincia, o que son sus Smfraganeas. Et saberis qπι, ὸ poderis faber, que despues que Comdoma, di PMen Deron de Christianos, sie re fueron Sufraganeas, e entenencia de L Olefa de Tolido. G tan adina como et Redi Don Ferrando mio Abuelo las priso , lago las dio at Aretobispo Don 'Misigo, di d la Olsa de Tolido. Et despues de esto omo
mente. Onde vos rugo, e mos mando, que seades con et Aret
bispo, con la Olim de Tolido en guardar, cor en constjar, eren defender et derecho de la Olem de Tolido, assi como se refcises. Et en esο faredes is que deberis, o d si que sodes tenm
m de meta la flet Ucrivir por mandari dei R . A. Perer. V. Xerὸn Falconero. Ιdem latine redditum: Sanctius Dei gratia ,, Rex Castellae , Toleti, Legionis, Gallaeciae, Hispalis , Cordubae, Murciae, Giennae, Algarbiae. I ibi, Joannesse Michael, eadem gratia Dei electo, & Canonicis Giem nensis Ecclesiae dilectissimis, mihique charissimis salutem. Archiepiscopus Toletanus,& ipsius Ecclesiae Canonicininis biscum per nuncios expostulant , quod Garsias Hispalen-
162쪽
is sis Archiepiscopus sibi inserat litem, vocetque apud Ji, δε dices Pontificios pro Ecclesia vestra, & Cordubensi, sua is in Provincia eas esse jactans, proindeque Suffraganeas Ec-- clesiae suae. Vos autem nostis, aut saltem noveritis Comia dubensem. ac Giennensem Ecclesias, ex quo in liberi, A tem assertae Christianis redditae sunt, Sustraganeas semperis ac Toletanae subjectas fuisset siquidem quum primum , A Ferdinandus Rex noster avus suam in potestatem illas r is degit, Rhoderico statim Toletano Archiepiscopo, & EGis clesiae ipsius subjecit. Succedente tempore qui suerunt Aiuia chiepiscopi Hispalenses, ut Patruus meus Philippus Primis ceps, ejusque Successor Raymundus pro aequitate iacturosia se nunquam sunt rati, si ejusmodi contentionem moverent: - neque admirari non possumus id recenter factum esse . M Quare vos oro, atque insuper mando, ut cum Archiepia ., scopo, Ac Ecclesia Toletana unanimes tueamini, semetis, is ac defendatis jus Toletanae Ecclesiae, quemadmodum ad ,, haec usque tempora per vos actum filii ι sic ossicio vestroia functi eritis, beneque de me meriti. Non enim voluerim, probaverimque fraudem fieri donationi, atque ordinati A ni Mi mei Ferdinandi Regis, aut Ecclesiae Toletanaeri praeeminentiae, qua ipsa antiquissimis ab temporibus prae-- fulget. Neque enim ex dignitate, arbitror, sacerem . si is Toletanae honorem Ecclesiae paterer violari, quem eXtolis iere, tuerique summopere aveo, ne a Majorum meorum
ti Regum exemplis videar discessisse. Ob id potissimunia
is vos, Vestramque Ecclesiam quam maximis fas erit com- modis. ac muneribus cumulabo. Datum Matriti 6. Idus se Decembres, rae nostrae I 328. Ego Gundi salvus Pereg Α A chidiaconus Ubedae Rege jubente curavi ut scriptis mamri daretur. A. Perez. V. &c.
VII. Hinc aperte conjicitur quanto jure Gundi salvus detrectaverit litem: etenim quod ad Giennensem Episcopulum spectat, nulla extitit aequa causa, cur Archiepiscopo ,& Ecclesiae Toletanae Garsias Hispalensis Archiepiscopus auferre jus illud conaretur, quo in Ecclesiam Biatiar ab antu quissimis temporibus utebatur ι cujus sedem ad Giennam esse translatam, ubi erat tunc temporis, demonstravimus. Huc jura possessionis accedunt in Giennam, & Cordubam, de qua Hispalensium Archiepiscoporum antea nullus Tolet R a. humi
163쪽
num deturbare molitus erat, uti prae caeteris Philippus Primceps D. Ferdinandi filius, quem pater minime esset passus illis orbari Ecclesiis, quae Memoriali teste ad Metropolim Hispalensem spectabant ex Apostolicis sanctionibus. Quod e Regis Sanctii verbis conjeci, peculiari Pontificis Summi rescripto S. Rex Ferdinandus obtinuit , ut Giennensis, ac Cordubensis Ecclesiae Suffraganeae permanerent Toletanae. Quum interea Cordubensis Ecclesia nequaquam Suffraganea esse posset Hispalensis; ideo neque Philippus Princeps, neque tot praestantissimi, qui eum sequuti sunt Hispalenses A chiepiscopi Cordubam Hispali restituere moliti sunt. Ex quibus evidens, apertumque fit, Divum Regem Ferdinam dum utramque Ecclesiam, vixdum in libertatem asseruit, Archiepiscopo Roderico. ac Toletanae Metropoli subjecisse. VIII. Sub finem pag. 3 88. Memoriale pergens dicere in Toletanam Ecclesiam, Regesque Catholicos: inquit,
Prelados, aῬiendo lis Senores Redies hecto causa sva la de Toleri. Toletana Ecclesia hoc semper nixa fundamento est, Re- gia nempe auctoritate, quam tum ipsa, tum ejus Praes se les jactant, namque ipsius Ecclesiae causam Reges fece- runt suana . Quod quam injurium Ecclesiae sit, Regbhusque Catholicis nemo non videt, utpote quos Ecclesiasticae causae patrocinantes praedicat, praeter eorumdem auctoritatem, nullo munitae praesidio. At enimvero quisnam a
sus unquam erit citra perduellionis crimen, imaginari, non enim dicam asserere, quod tot, tantique Reges, qui ab Urbe Toleto vindicata Hispaniam moderati sunt, ejusmodi susceperint causam defendendam, gravissimorum neglectis virorum consiliis, qui pro ingenio, scientia, prudentia rem prius totam cognoscerent, indeque Majestatem Regum docerent, oculisque ipsorum subjicerent, quibus Toletanae Sed is aequis, sima causa rationibus fulciretur Ita scilicet per summum
scelus incauti, audaces, imprudentes Reges Omnes accusa
IX. Luce igitur ipsa clarius est , gratiam qua Reges nullo non tempore Toletanam Ecclesiam prosequuti sunt , a prudentissimo profectam consilio esse, ac firmissimis id niti fundamentis, quod causam illius Ecclesiae fecerint suam . Quae
164쪽
Quae porro sundamenta sicuti gratiam praeiverunt, ita etiam in Toletanam Ecclesiam, Praesulesque ipsius perpetuo dur, turam pollicentur. Quumque Reges omnes Catholici tuiti illam sint, suoque ipsorum favore prosequi non sint dedignati , dubitandi locus non remanet, quin futuri Reges pari erga illam benignitate sint usuri. Quapropter non admirari
homines non poterunt audientes levissimis haerere fundamentis causam, quam Reges omnes tuiti sunt. Et , si Memoriali teste: La molantia de los Principes pueri mudarse , quandono sa a laneada en ta justicia de la causa. Voluntas Primis cipum mutatur, quum aequitati causae non haeret, ideoque, ait, Christianissimi Galliarum Reges licet Ecclessiae L .gdunensis Primatum jamdiu defenderint , ab ea mox discesserunt sententia ; omni proculdubio Reges Catholici, qua
fuerunt constantia in asserendo Ecclesiae Toletanae Primatu, ea causae magis aequitati, quam voluntati morem gessisse dicendi erunt . X. Alia etiam occurrunt tum Regibus Hispaniarum , tum Pontificibus Summis minus conVenientia . Pag. 38q.
haud ita multo post principium incongrue, atque indecore loquitur de Sanctio Quarto, qui cognomento fortis fuit appellatus. Superiori diXerat pagina, Sanctium affirmasse, quod Ferdinandus ReX ejus Avus vixdum Giennam, &Cordubam recepit, earum Ecclesias Roderico Archiepiscopo, & Ecclesiae Toletanae subjecerat : verba Regis protulimus numero seXto, ubi epistolam ipsius integram exhibubmus. Quae autem spectant ad rem nostram, ejusmodi sunt:
Iugo las dio at Aretobispo Don Rodrigo d la Vlesia de solido. Quumprimum Ferdinandus Rex noster Avus suam in ,, potestatem illas Cordubensem,&Giennensem Ecclesias , , redegit , Rhoderico statim Toletano Archiepiscopo , &Ecclesiae ipsius subjecit. XI. Id vero negat Ecclesia Hispalensis loco superius allato, affirmans Cordubam, Giennamque Pontificum D cretis Toletanae subjectas Ecclesiae suisse, antequam Hispalis instauraretur, deinde addens: por la disposcion de ei Samo
Elausula no se conforma con Ias dispositiones Esliasicas , I Can nicas. se Non eX S. Ferdinandi Regis diplomate, ut nepos
165쪽
is ejus assirmat laudata in epistola, cujus clausula non comis venit cum Ecclesiasticis, Canonicisque sanctionibus . Genus id loquendi inossiciosum videtur erga Regiam Majest tem; etenim rem non esse, uti Rex ait, asserere. perinde est, quasi mendacii Regem palam arguere, quod nullo pacto e cusari potest. Fuerit enim minus vera, minusque legitima Regis sententia: diei poterat: Hac in re falli Rex midetur, sive,
Certa utitur ambiguis aut denique, rem ille totam non tenuit. Publicis autem scriptis consignata audacissima illa verba r. Mimme es ita, ut 'Mae Urmat, nunquam adducar ut credam ab Ecclesia Hispalensi prosecta esse, quippe quae debita erga Regem ossicia non ignorat.
XII. Verum enimvero quid i Nonne & Rex Alphon-sus Sapiens in ipsam eamdemque sententiam dedit literas ad Hisipalenses nobilissimos cives Vallisoleto s. Calendas
Martias I 3Iq. IErae nostrae , nempe anno Christi Ia 6. t Hisice in literis, quas in Hispalensis Ecclesiae Archivo servari testatur Didacus Ortig in annalibus amplissimae illius Urbis, ubi quae afferam visendi copia erit, Sapiens Rex ait: 'Reu deberis saber, que la ulesia de S illa, que mis Padre, ν Io g namos, la hiet imos Cathedral. ,, Nosse oportet, quod Hispa-- lensis Ecclesia, quam ipse, meusque Pater ad epti sumus, & Cathedralem instituimus, &c. Regem sane imprudem tem l Non enim assequutus id fuit, quod tandem a Mem riali docetur hanc nempe clausulam cum Ecclesiasticis, CDia nonicisque sanctionibus non convenire. Ua clausula no se conforma con las HO Mnes Blesasicas, a Canonicas. Re quidem certa, si Regis hujusce verba eo sensit accipienda essent. quo Sanctii filii Ecclesia Hispalensis accepit, pro eo ut Sapiens appellari posset, inscientissimus rerum ab omnibus haberetur. Equidem pro cereo habeo quidquid ipse asserit. secum alios esse omnes dicturos, ubi memorare ορο teat Ill. D. Aloysium Salcetum Hispalensem Archiepiscopum renunciatum, seu praesentatum a Rege, neque tamen Ecclesiasticis, Canonicisque Sanctionibus quid contrarium sentirent) Rex fecit Archiepiscopum Hispalensem D. Moysium Salcetu- . XIII. Quum igitur dicta Principum reputari oporteat prudenter adeo, adeoque sapienter effata, ut nihil apprime sibimet minus conveniens includant a negari idcirco non
166쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. 13s PARS I.
potest utramque propositionem legitimo, & Catholico se su intelligendam esse, Reges nempe haud seculari qua pollent auctoritate Ecclesias erigere, ac renunciare Antistites. verum qua sunt auctoritate juxta id quod Apostolicae SN di expresserint, a Summis Pontificibus id consequi, tum ut Episcopi Suffraganei fiant Metropolitae, licet ante non fuerint , tum etiam ut Ecclesias ipsi antiquas instaurent, recentes constituant. De hoc suspicio nulla meo in animo su oriri potest, sicuti, arbitror, nec in prudentis alicujus viri rut, si serie S. Regi Ferdinando venisset in mentem Cord bensis Ecclesiae Μetropolitanae institutae Suffraganeam decla- .rare Hispalensem, consequi id valuisset, haud Regia usus auctoritate, ut consilium permutationis ejusmodi expleret, nam Pontifex ejusdem precibus motus tanti Regis Voluntati adhaesisset, qui de Ecclesia tam bene erat meritus. XIV. Ecquid i Nonne multis id factum fuit in Hispaniarum Ecclehist Cur Emeritae sedes auctoritasque omnis ablata Compostellam transferturi Cur sedes Illiberis, quae Suffraganea erat Hispalensis, Granatam translata Metropolis declaraturi Cur sedes Aucae , quae Tarraconensi subji-eiebatur, Burgos transvehitur, fitque Μetropolis 3 Cur V lentiae Ecclesia Toleti jam Suffraganea, nunc Metropolis facta t Cur vetustissima Biatiae Ecclesia ad Giennam transi ta e Cur denique nulla Hispaniarima Metropolis quos ante Barbarorum illuviem Suffraganeos habuit, nostra hac tempestate iis non praeest ' Nisi quia Reges, quum aliud expedire censuerint, eas ob causas, quarum compotes Rinmanos fecerunt Pontifices , iidemque causas ejusmodi comprobarunt , translationes illas, qua amplificando, qua munuendo effecerunt i Hanc porro esse propositionis Regis
utriusque, Alphonsi Sapientis, & Sanitii Quarii ejus filii
sententiam intelligo. X V. Sic profecto jam senseram virtute id singulari pe suadente tum Catholici, ac Religiosissimi Regis Ferdinam di, tum filii ejus Alphonsi sapientissimi viri ι quum meas V
nit ad manus monumentum eruditionis plenum de quadam controversia super Decimis pro uno ex Canonicis Hispalensibus. Hic monumento praefigitur titulus. Disiursus hi-sorkus, in quo per rerum gestarum seriem demons tur S. Regem Ferinanium III. O , ofum A. cognomento Sinentem illius Duiligod by Cooste
167쪽
illius filium, rerumque Praedeceseres, Castella, er Legionis Roses habuiste jus disponendi de Decimis terrarum , quas e Sarraceuorum manibus recuperabant. Carent quidem numeris p
ginae , sed duabus & viginti constat, quarum prima imaginem praesert S. Regis. In duodeviginti dividitur numeros. suumque habet prooemium. Editum fuit Neapoli A. I 681. Superiorum permissu . In calce est subscriptio Rhoderici de Quintanilla, Archidiaconi Xerae, dignitatis, & Canonici Metropolis Hispalensis. I. U. D. XVI. Monumentum istud non dubito, quin gravissimae in ejus Ecclesiae Archivo locum occupet asservando eidem aptissimum, exhibendo item paratissimum a quippe res est de jure ipsius, deque negotio tanti momenti, cujusinodi sunt Decimae. Huc accedunt rerum pondus, atque eruditio , necnon documenta institutum auctoris probantia, praeterea partus ingenii est viri praestantissimi, cui Canonic rum inter Hispalensium Primores virtutis ornamenta locum dignissimum compararunt, luce autem publica donandi illud potissima ea ratio fuit, ut sententiae a Sacra ROta prolatae in Ecclesiam Hispalensem fieret satis, qua damnab tur in controversia cum Canusianis P P. & Collegiata E clesia de olivares. At vero e Canonicis nullus id novit, si Memoriali sit fides tradenti, Cordubensem, & Giennensem Ecclesias Toletanae subjectas non suisse ex S. Regis Femdinandi donatione, ut Sanctius ejus nepos affirmat, cujus propositio cum Canonicis Sanctionibus nequaquam com nit. Neminem quippe latere poterat propositionem laud tam auctoritati respondere illi, qua magni ii Reges usi sunt: Gothi enim Reges Catholici. eorumque Successores Caste, lae, ac Legionis ad usque S. Regem,& Alphonium Sapiemtem nomine ipsius filium, vel Apostolica Sede id ferente. quae nunquam contradiXit, mel, ut facilius credi potes, ou fidem sedis speciali privilegio praeeunte , multas exercuerunt actiones ad solam Ecclesiasticam jurisdictionem laectantes, cujusmodi sunt praesertim novas condere Ecclesias, ac veteres
XVII. Quamquam vero quae attulimus verba Regem Reccaredum respiciunt, quum comprobaVit, mandavitque ut Toletana Synodus cogeretur; numero tamen sexto haec sequuntur: Et sane non aliter quam Apostolico pri*ilegio haec, oralia Diqitirso by Cooste
168쪽
alia similia Regum gesta, concernentia iurisdictionem Resesia L.
cam manasse, Dadet continuatus usus eorumdem ... μία sedes erigendi , erectas transferendi . Dureolam Messiatuendi. Quod roborare pergit variis allatis tum Regum Gothorum eXemplis , tum Legionis, & Castellae usque ad Ferdinandum, filiumque hujus Alphonsum. Itaque ne latum quidem unguem ab jure Canonico distare videntur quae filius, & n pos S. Regis Ferdinandi sunt loquuti: siquidem pro jure illo condendi, ac transferendi Ecclesias, Toleti Suffraganeum facere Cordubensem Episcopum, & Hispalensem E clesiam constituere Μetropolim potuerunt ; quae ab ipsis es secta cum Canonicis, atque Ecclesiasticis Sanctionibus mirum in modum conveniunt.
X VJ II. Aliud demum occurrit pag. num. 6 I. maxime contumeliosum Honorio ΙΙΙ. Pontifici Summo; pr feram ipsa ejus verba: Don Rodrigo Zimener Aretobispo de T ledo, comentio d terner d DCilla, aua antes de remurarse, pura prostiirando su cercana resurreccion optimum sane Prophetam i qui nulla praeeunte id suspicandi prudenti ratione ante annos triginta, quae futura erant praevidit, en et ano de I 2I8. que sue et primero de H Redinari de su Conquistarirnu Fernando, impetro un Breve de Honoris III. en a quat et dicho Pontifice de motu proprio, corno et dice, pero E la me ad , por las in ancias de ei Pretido , dice, orrina, manda, que lagoque Semilla sea conquillada, su litem, ' Trelados a an de recon cer at de Toleri por su Trimari . ,, Rhodericus Ximenes Tot is tanus Archiepiscopus ab Hispali coepiti imere, prius etiam ,, quam instauraretur, tum quum proxime futuram illius is restitutionem praesagiens. anno I 2I8. primo scilicet Re-- gni assertoris ejus maximi D. Ferdinandi, ab Honorio ΙΙΙ.is impetravit diploma, quo ipse PontifeX motu proprio, ut se ait, re autem Vera motus precibus Archiepiscopi, jubet, is decernit, mandat, ut quumprimum asserta in libertatem A fuerit Hispalensis Ecclesia, tum ipsa, tum ejus Praesulesse Toletanum Primatem agnoscant. Diploma ipsum altera in operis parte eXpendendum erit, nunc vero inexcusabilis attendenda injuria est, quam Honorio insere Memoriale .XIX. Pontifex affirmat conditum a se diploma motu proprio; Memoriale autem negat motu id proprio factum esse . Quinam perspicue magis mendacii Pontifex accus
169쪽
tur Z Ecquid autem magis injurium objici eidem potest . quam mendacii nota i Supremi Principis dictis fidem integram adhibendam esse Canonum, durisque periti recentiO- res testantur. Adeantur Em. de Luca agens de Feudis,&Larraea Allegationum Fiscalium volumine primo; ubi e presse constat de Summo Pontifice ex Clement. I. de Probat. Quare ut laudatus Larraea prudentissime judicat, Instar sacrilegii est de Trincipis assertione dubitare. Quid Vero erit ape tissime, omnique procul officio, atque obsequio asserere haud factum esse motu proprio quoa ipse PontifeX profitetur motu proprio se fecisse, dum a sola ipsius voluntate Pem det fieri, necne motu proprior Iudicium sane est praeceps,
alioque id nomine appellarem, at vereor, ne arguens ipse reprehendar. Quod licet, ingenue fatear , mente assequi me non posse, quo pacto αcusari valeat contumelia haec in Pontificem Honorium conjecta . X X. Neque vero id mihi primo est animadversum et multo enim ante animadverterat Doctor eXimius, cujus Verba majorem etiam mihi ostendunt Memorialis audaciam . Audiamus; plurimum quippe ad rem nostram faciunt. De
rescriptis ille Apostolicis loquens: mando, ait, est clausula,
motu proprio, non admittitur pars ad probandum contrarium: quia est inguere Pontificem de mendacio. Quare abolenda no
bis Videtur propositio ista ex libro, qui praestantissimae, ac graVissimae adscribitur Ecclesiae. De his autem alibi disceptabimuS.
170쪽
Memoriale suspicionem movet omnino a homentem ab Hispanomm pietate: U Nationis honori contrariaULO.
I. II. LII. Memoriale in dubium revocat descensum e GA, S. Id Mnsem donavit casuia: IU. Verba usa Memorialis. V. In veteri Testamento Angelus apparere confimis a Deo misin: in η-m am. tem Christum ac Teatissimam Pirginem poste realiter apparere Iamrilis Dis negari non potest. VI. ciri ius apparuit D. Petro, itemque Saulo, quando eum convertit. VII. Thamisarum er Scasarum diversa opinio de praesentia circumstriptiva. VIII. Auctoritas P. Suareat hac de re. IX. Duplex obiectio a Neologiae candidatis fieri poset. N. Respondetur utrique. XI. us positis adstruitur T. M. V. descensis Toletum. XII. Hac voce Descensus intelligi debet Phisica, realirique praesentia. XIII. usque ad XVIII. Auctoritate Historiograpianum i R. V. descen-
. sus roboratur. XVIII. usque ad XXIII. Ne oporum auctoritare idem emiscitur. XXIII. XXIV. XXV. Monum is solidam . XXVI. usque ad XXX. Sanctorum oraculis confirmatur. NXX. usque ad XXXIV. Concilia , er Traditiones idem comprobant. XXXV. Resellitur Memorialis locus , ubi in dubium revocat certit um hujus deficensionis miraculum.
XXXVI. Lapis S S. V. Mariae messibis Metalus indubiam rei facit fidem.
XXXVII. De toto miracuso impune dubitare nan licet.
I. Q Ι Ecclesia Hispalensis considerasset quam multa is h . bet libellu s a magnitudine, consilio, prudentia , quibus ipsa praefulget, abhorrentia, sub ipsius nomine inscribi passa non esset. Si vero non pauciora perlegisset a CD tholica pietate, & Hispanae gentis aestimatione alienissima omni proculdubio tamquam inclytae adversantem pietati , maximeque Religioni. damnasset. Quum sibi ultro quis