장음표시 사용
181쪽
conspicuus, Theologus gravissimus, meritissimus Praesul multis abhinc annis occurrit: Magnus nempe Archiepiscopus Valentiae D. Thomas Villanovanus, qui sermone primo de S. Ildephonso prope finem, post relatam S. Leocadiae mirabilem apparitionem sic prosequitur: Sed quid hoc, aut quantum ad illam inaestimabilem gratiam, quam promeruit, m Virgo sacra Caesesi Curia comitata, ei apparere, o eum loqui dignar iur. Felix Ecclesia Toletana tantae Virginis praesentia consecrata:
sacerrimum Templum ruginae Caeli mestigio sublimatum , quid minus hales at illo Templo Salomonis mirifico i Tlusi quod filius
illud, te JMater sua praesentia decoravit. Fateor, Fratres, quoties Templum illud ingredior , nescio quid in me reSerentiae o deet rionis inmenio. Caelestia ibi mestigia impressa manserunt. XXVII. A quocumque haec D. Thomae de Villanovata Verba lecta erunt, is fateatur necesse erit, nullam de hac historia dubitationem ei occurrisse, quin persuasum potius suis se, quod Sanctissima Virgo per se ipsa ad Toletanam Ecclesiam descenderit.. XXVIII. At vero si forte id sibi arrogaret improbrutas, seu res ad defendendum suscepta, ut luculentum adeo testimonium diluere conaretur, en aliud eX altero ejusdem S. Archiepiscopi sermone de ipsemet D. Ιldephonso pros ram testimonium ita manifestum, ut ne maXimae quidem temeritatis ingenium valeat retorquere . Ibi pariter S. Le cadiae admirabili apparitione relata prope finem sermonis
haec habet: Deinde per se ipsa Virgo nocte festi, quod in laudem
perpetuae illius Virginitatis idem Sanctus instituerat, publice iuisco praedicationis apparens; decora ipsum propria manu induit τροste Sacerdotali, qua in sacris ute etur sacrificiis. Si quid de at quo Sanctorum fimile audistis, dicite. Ego, fateor, non audisi: nam etsi Teata Dei genitrix apparuisse aliis dicitur, sed non ita. Existimo igitur, o Gulo Apostolo Filium, cu Ilde onso Matrem hoc priSilegium contulisse, ut Sere, o misibiliter per se apparere
ante horam mortis dignarentur.
XXIX. Quumque de hoc testimonio satis constet nul- Ius remanet dubitandi locus, quin, ut sanctissimus, doctis, simusque Praesul affirmat , credenda sit Sanctissima Virgo per se ipsa descendisse , ac devoto sibi Ιldephonso sacram
XXX. Reliquum mihi esse video, ut e Conciliis testi-
182쪽
monia proferam, quae profecto non desunt praeclara & evi- dentia . Concilium Rupe-Fideli habitum, quod Card. BDionius memorat Annalium tom. 8. ad annum 63T. Pag. qa s. necnon Emin. Aguirre tomo tertio Conciliorum Hispaniae pag. 33 8. eX ejusdem Cardinalis correctione sic loquitur ad
rem nostram. Mater Dei , idi Salmatoris nosiri Domini Pesu. 3ar tomia
risu gloriosa ac semper Uirgo Maria , Cane anum, ac suae Himginitatis specialem Praeconem Peatum Ilaephonsum Patriarchalis comit pag. 33. Toletanae Ecclesiae Praesulem, ac 'Mctorem p t sui assumtionem descendens de Caelo Em reo, corporaliter visitavis, ac donis, o muneribus spiritualibus decoravit, in Agnum spiritualis , seu fingularis dilectionis, or amoris Sicini sorte hic Textus commenti-tius videretur, is apud Eminentissimes Viros supra laudatos purum putum inveniet. Hoc solum discrimen offendet i ter utrumque, quod Card. Aguirre pro iis vocibus spiritu libus, spiritualis, posuit fingularibus, o fingularis. XXXI. Hic autem praetermitti non debet Baronii Ca dinalis hac de re judicium ; qui nisi miraculum reapse uti
constans affirmat, veritati certe admodum consentanea ejus
verba sunt; profitetur enim se . nihil offendere quod repugnet, quin potius non pauca reperire, rei testandae quam accommodatissima , . Audiant docti homines studii causas procul habentes, & judicent: Audiant & ii qui studio afficiuntur , & veritatem nancisci metuentes rem disquirere negligunt. Sub anni 637. finem, pag. 076. postquam attulit rem eat Iuliani Archiepiscopi Toletani mente, ait: Qui ejus si dem Sancti opuscula legerit, videritque quam ardenti simo Deige- ρ' . nitricis amore ipse flagraverit. or quam copiose prosequutus fit lamvis ejusdem Sand fimae Mariae Deipara, non adaeo, puto , mira bitur ,s taee H ipsa munus fuerit consequutus. Non latebat certe doctissimum Cardinalem quid Theologi sentiant de Christi,ae Deiparae apparitionibus ; tamen ad trutinam appenso eXLmio amore illo, quo S. Ildephonius erga Beatissimam Vi ginem inflammabatur, ejusdem laudes promovebat, singularemque puritatem asserebat ; inde rectissimum protulit j dictum , sacile posse credi, quod miraculum id singulare
XXXII. Cardinalis Baronii verbis licet non paucis , nec parum significantibus, majora, & significantiora illius Breviator Ill. Henricus Spondanus adjunxit fidem faciens
183쪽
miraculum vere esse factum, uti nostri testantur Historici. Quare quum S. Ildephonsi virtutes, ac miracula Per eum facta recensuerit, simulque prodigium grande apparitionis S. Leocadiae attulerit, non unum id beneficium ab ipso divinitus acceptum suisse testatur; Sed etiam , quum immenso arderet SanctiFmae Dei genitricis amore scujus laudes,qcultum in suis opusculis copiose prosccutus es dunum eum eadem misericordiosissima Hirgo censuerit, quem praesentia corporali visitaret. Si e gravissimus hic Auctor Gallici generis quem pietas, &ratio magis mOVerunt, quam aliae quaelibet causae, quibus miraculum ad credendum difficile videretur, ac prodigium
XXXIII. Quod omnium postremum promisi Tradbtio est: ea vero est constantissima totis quam late patent Hispaniis. Quotquot religionis ergo Sacrosanctam ingredium tur Toletanam Ecclesiam, ad Descensionis Cappellam se comserunt venerabundi, lapidem inspecturi S S. Virginis vestigiis impressum: quemadmodum Thomas de Villanova jam tradidit: Caelestia mestigia ibi impresa manserunt. Idem viri omnes amplissimi agunt, quicumque res memoria dignas observant, quae sacra hac in Ecclesia servantur: Principes. Episcopi, Nuncii, Cardinales. Summus item Pontifex Iam dabilis Μem. Innocentius X ΙΙΙ. quum anno III O. Toleto transiret, ipsum lapidem veneratus fuit, qui perpetuum rei monimentum in Cappella Descensionis Beatissimae Virginis crate occlusus ferrea custoditur. Extat hoc ipso in Templo Impis, in quo vetusta majorum tradsitione, ac meneratione constat Amriam descendentem Vestigio constitisse. XXXIV. Hoc tota fatetur Hispaniar Hoc vetustista
mae traditiones asserunt: Hoc majores nostri semper tradiderunt : Hoc exterae gentes Hispanorum traditioni adhaeremtes assirmant. Quae quum ita sint, quid igitur Hispalensis
Ecclesia de gentis nostrae honore maximo suspiciones, atque scrupulos aucupatur, quaestionemque constituit, de re, quam exterae etiam gentes fatenturi Patet, patet unde prosecta haec suspicio est: non veritatis amor. sed simultates in Tolet, nam Ecclesiam suspicionem hanc excitarunt ; quam certe ita
XXXV. Ecclesia Hispalensis videtur nodum quaerere in scirpo ; dum ex libro de Discretione spirituum ab Em. Card. Bona
184쪽
conscripto rem mutuatur, quae, quod majus est, ad suum institutum nihil spectat; quare mente non assequor, cur duS Ibbri duodevicesimum caput proserat ab hac re prorsus alienum. Decimo quidem nono 1e Apparitionibus res est, num fiant rea- Ii, ac physica praesentia personae, quae apparet. Numero item quarto fatetur dubitationi locum esse nullum, quin Dominus nosterJesus Apostolo Paulo apparuerit qui cum VillanovanuScomparat apparitionem Virginis D. Ildephonso, Tametsi amtem Em. idem Bona de Angelorum Regina minime tenendum esse ait, quod ipsa per se appareat, tamen vel rudioris ingenii homines norunt regulam quamcumque generalem suas pati exceptiones: Quamobrem quum ipse hanc apparitionem min, me eXprimat, quam docuimus ratam haberi a Theologis praestantissimis , gravissimis Historicis, Praesulibus amplissimis, Sanctis Viris, Conciliis venerabilibus, vetustissima Hispan rum, & eXterorum traditione. Ecclesiae consensu in officio S. Ildephonsii, cumprimis autem ab ipsamet Μariae Virginis Descensione solenniter celebrata, huc spectare doctrina ejus credi nequaquam debet. Itaque suspicio haec fundamemto haeret nulli, & rationibus quibuscumque destituta est , quin etiam non deesset fortasse, qui imprudentis, ac praee, pilis judicii eamdem nuncuparet. Quod ad me attinet suadere nitar alienissimam eam esse ab Ecclesia Hispalensi. XXXVI. Antequam venio ad aliud docendum, serio hanc rem animadvertam necesse est. Descensionem Beatis. mae Virginis tenet Hispania tota, ejusque adventum immo talis jam, atque gloriosae ad Toletanam Ecclesiam aeque ac alium ad Caesaraugustam adventum visum S. ApostoloJacobo, ruum adhuc inter mortales degeret, celebrat Toletana evem Ecclesia tota in Dioecesi Descensionem ejusmodi, propria ac reali persona immortali, ac gloriae participe, eX Pontim cum Summorum auctoritate, quemadmodum Caesaraugusta mortali sub spolio adventum ejusdem solenni voto prosequbtur. Testis lapis ille est, qui Toletana in Ecclesia colitur, sacratissimis signatus vestigiis, non secus atque in Caesaraugustae Templo columna, quae vulgo Plar nuncupatur.
XXXVII. Hispaniis id summo singularique Vertem dum honori esse, quod S S. Virgo vel post assumtionem suam, sua ipsius praesentia nostra Regna inviserit, nemo nescit. Quod hinc pietati, ac Religioni erga ipsam Deiparam incre-
185쪽
t metum accedat ob singulare beneficium in nos praesertim coli lato quis non videt i Gravissimi Scriptores historiae id res, runt, Theologi doctissimi tuentur, amplissimi Cardinales fa-
tentur: testimonia Sanctorum roborant; Sacrosancta Conc, t Iia exaltant; constans traditio praedicat; Toletana Ecclesia , t Pontificum Summorum auctoritate nitens celebrat. Quami obrem si Sacrum Inquisitionis Tribunal scripta ea Omnia , damnavit, quae controversiam excitabant, num vere dum ho- mines inter viveret, Caelorum Regina Caesaraugustam advenerit; ita posse ipsum prohibere jure videtur, ne omnium teratur manibus Μemoriale id, quod revocat in dubium , utrum S S. Virgo e Caelis advenerit Toletanam Ecclesiam, ut S. Ildephonso traderet sacram vestem . Ego certe, quod potui rem totam exposui; sententiam vero non est meum pro
187쪽
immo plerique, quorum copiam asseremus, e gentibus petentur eXteris, eosque inter aliquis, quem quoniam studio partis vacuum Ecclesia Hispalensis declaravit, certum habeat testem necesse erit. Postea Veniam ad Summorum Pontificum minime controversa testimonia quibus evidenter comruet quidquid Μemoriale vim eorum infirmandi causa est commentum . Hispanorum quoque Regum testimoniis locus non deerit,quae stabilitam possessionem testatam reddent,quum inter hos D. Ferdinandus III. censeatur, qui Hispalim suo Regno adjecit. Hinc disputatio procedet ad postremum , firmissimumque rationis fundamentum, ubi argumentis, avictoritate, exemplis patefiet, Praesuli, & Ecclesiae Toletanae omnia illa convenire, quae de essentia Primatus Vult esse , Hispalensis Ecclesia. Tertia demum parte operis, disput tionis finis atque conclusio praeclarae fient responsiones iis quae objecit Eccle11a cadem, quarum quae sortioribus, ut putat, argumentiS, frequenterque. adhibitiS datae erunt, tam clarae , tam evidentes futurae sunt, ut suspicioni vel levissimae aditus omnis praecludendus sit. Quae quum praestitero, me operae pretium fecisse, institutum meum eXplesse, summam que operi posuisse manum videbor.
Aliquot praenotanda ob majorem uuaestionis
I. Non est opus ab ultima aritiquitate repetere Primatiam Toletanam. II. Primariam Toletanam esse antiquam probatis Tullis Urbani IL er cesserum, qui antiquam Toleto di Vitatem restituere, non novam concedere o.
III. Constat sides Epimporum positas esse ab Apostolis in Urbibus, ubi Laici
Principes suam iniustituerant . IV. Auctoritate id adpinatur. V. Siquando secularis curia alio transferebatur , Ecclesiastica itidem transferri
VI. Concilii ciscedonensis Decreto probatur . VII. Patrum auctoritate firmastur, ostenditur non posse institui novas M
188쪽
ΕCCLESIAE TOLET ANAE. Is I PARS II.
tropolis, nisi a Summo Pontifice vel a Concilio, ipsius Summi rintificis CAP- Ι-
VIII. Definitio Primariae. IX. Triplex gurisdictionis genus olim babuerimi Primates. X. Legatus, aut Legati Summi Pontificis semper praesederunt Conciliis. XI. Legis, cpd vices Pontimis non habuerunt in mandatis, non praesederunt cinciliis. XII. Auctoritates eorum non admittuntur , qui locis pla deripobstent, in gratiam re palensis Ecclesiae.
XIII. Eamdem ob causam cimittuntur Decretales Pontificum, qui inque ad quam tum ,-octogesimum annum quarti seculi foruerunt.
Ι. C Uppositio prima. Ad Μemorialis propositum nihil a
o tinet, num ab Apostolorum aevo Toletana Ecclesia Primatus honore constanter functa sit, necne. Ratio patet. In praesentia contendit Ecclesia Hispalensis Primatialem non agnoscere Toletanam: quamobrem sive superet, siVe ,1uccumbat, quid refert aevone illo antiquissimo Hispani, mim Primatu seueretur, necne Toletana Ecclesiat Enimvero
esto: S. Jacobus Apostolus, quum praedicationi dabat operam in Hispaniis, ad ejusmodi honorem eveXerit Tolet nam Sedem, Divusque Apostolus Petrus confirmarit; Quid 11 dignitatem illam legitimis ex causis hoc tempore amitteret Toletana t Etenim Hispalensis jure ac merito, id quod
conatur, indemnitatem assequeretur. Contra vero si dignitate qua olim fruita nequaquam sit, fruatur hoc tempore ,
herbam porrigere Hispalensis, ac Toletanae subjectam se fateri coacta erit. Certum est enim de majori, minorive amtiquitate potissimam non esse quaestionem; dum quaerit in praesentia, an dignitate Primatialis Toletana fritatur, ne ne. Quare, ut apud Scholasticos moris est, do, Primatum Toletanae antiquissimis illis non referendum esse temporibus, quibus non pauci e nostris Auctoribus , atque cumprimis Garsias de Loa a retulere; licet nullo id argumento coinprobet Ecclesia Hispalensis immani suo in Memoriali, pa eisque illis levissimis quae affert, vel rudioris Minervae imgenia valeant refellentis; quod planum me facturum confido , quum ad confutandum accessero. ΙΙ. Suppositio secunda. Nulla item institui potest quaestio, an post Toletanam Urbem in libertatem assertam Summi Pontifices denuo quid concesserint , seu D. Bernardo primo
189쪽
illius Urbis Archiepiscopo, seu alii Successorum: siquidem
constat e Bullarum omnium contextu per ipsos novi nihil concessum esse , at confirmatam, stabilitam, restitutamque pristinam auctoritatem, ac splendorem Toletanae Ecclesiae. Unde necessario sequitur, Toletanam Ecclesiam fuissse Primatialem, ante Barbarorum illuviem, ratione temporis praefiniti haud pensit habita, quum possessio ista coepta est: tametsi quo iterata magis, magisque vetusta existunt Acta a eoessicacius antiqua, pacifica, constansque possessio probari pinterit. Quamobrem quum ego honestissimam Toletanae Ε clesiae causam, atque ipsam veritatem ad defendendum s scepi, haud sane id mihi proposui, ut de recenti aliquo Pr, matu dissererem, in eamdem Ecclesiam, primumque illius Archiepiscopum D. Bernardum collatum, Verum de vetustissima dignitate illa, quae, quum ante Hispaniarum invasionem coeperit, nostra hac tempestate viget ; Spiritus enim Sancti amatu inquam: risu valet quisquam dicere, hoc recens est. Pam enim praecessit in seculis, quae suerunt ante nos. TII. Suppositio tertia. Respublica Ecclesiastica, ut er ditissime Hispalensis Ecclesia, ab ipsis primordiis, qua minus alte, qua penitus jecit fundamenta, prout licitum erat tot inter agitationes, quibus Ecclesia inchoata, aucta, persecta est. Quid enim Christiani poterant horrorem mortis nunquam prae oculis non habentes t Cujus licet omnes appetentes essent, non idcirco per illam licuit suae cuique , tistiti Dioecesis terminos praefinire : & quamquam nec Presbyteri, nec Episcopi deessent, neutris tamen Paraeciae, ac Dioecesis suae destinati limites erant: attamen Apostoli administrationi Ecclesiae consilio eodem inhaerentes, quo Labci Principes Regna moderabantur , landaverunt Ecclesias , Praesulesque in Urbibus Provinciarum praecipuis, ubi Provinciae, Regni, & Imperii Praefecti residebant, constitu runt. Quamobrem Athenis Reipublicae illius intropoli D, vus Paulus creavit Episcopum Dionysium Areopagitam , Divusque Apostolus Petrus Antiochiae primum . deinde
Romae jubente sic D. O. Μ. permanentem Cathedram collocavit, utpote quae Romani caput Imperii, totiusque terrarum orbis Regina est ι eout quemadmodum rerum Principem eam omnes Urbem colebant; ita sacrorum caput Venerarentur; nullae enim Gentes poterant, quod Roma nosset, ignorare. VI. Diuiliasu by Cooste
190쪽
IV. Petrus Princeps Apostolici Ordinis, sita Magnus PontifeX D. Leo: ad arcem Romani desinatur Imperii, ut Iuae meritatis, quae in omnium gentium revelabatur salutem, efficacius se ab ipso capite per totum Mundj corpus dissunderet. Cujus autem Nationis homines in hac tunc Urbe non essem: aut qua quam gentes ignorarent quae 'Roma didicis et i Quod sane con-ulium, pro eXimia illa, caelestique prudentia, qua erant Apostoli, susceperunt. Quum enim eas Urbes negotiis eXpediem dis Principes destinassent, quibuscumque curandum PrOVi dendumque erat rei suae, omnes eo confluebant. Unde majori facto gentium concursu Christianis ad Pastorem confingere deque dubiis ipsum rebus consulere non erat difficile. Rem ejusmodi sanxerunt Apostoli, confirmavitque Di SPontifex Clemens , ut constat ex Decissione S. Anacleti ad Italiae Antistites, quam Gratianus refert in Decreto, licet ab Hispalensi Ecclesia non probetur. V. Suppositio quarta. Quamquam ab Apostolis sanc, tum fuerit, ut Cathedrales in iis Urbibus sedes ponerentur, ubi Principum Laicorum Praefecti residebant ; attamen ubi sitae a principio fuerant, eas perpetuo ibi remanere opuSesse non decreverunt: quum enim pro temporiS Varietate vicissitudinem passiim foret Imperium, civiumque numero detractum esset, non erat cur sedes ibidem Episcopalis permaneret . Quod sane conssilium Ecclesiae fuit, quae annis jam Iapsis quadringentis in Synodo Chalcedonensi statuit, praecipuis in Provinciae, Imperii, Regni urbibus supremas dignitates oportere constitui, mandans ut Laicorum consuetudo Principum servaretur; itaut siquando aliquid ab iis civilis auctoritatis innovaretur. 1sive urbs alia conderetur i, Iustrior, huc Ecclesiastica item auctoritas perduceretur ; Siqua civitas potesate Imperiali noSara es, aut protinus innometur, civiles dispositiones, o publicos opos Ecclesiasticarum quoque Par chiarum ordines sequantur. VI. Quod Decretum VI. Oecumenica Synodus Comstantinopolitana tertia instauravit, mandas ut in Chalcedonensi sancita observentur. Canonem, verba ipsa Concilii sunt, qui a Patribus factus es, nos quoque se amus, qui fic dicit. Si νιηαgenerio qua civitas innomata est, oel rursus innomata fuerit, civiles, ac
publicos opos Ecclesiasticarum quoque rerum ordo sequatur. Quae verba sicuti legum judicium non spectant, accipienda omni