Primatus Hispaniarum vindicatus, sive Defensio primatus ecclesiae Toletanae adversus memoriale ecclesiae Hispalensis, in tres partes divisa. Hispanice conscripta a ... Nicasio Sevillano, ... Latine autem reddita a Cajetano Cenni ..

171쪽

arrogat praestandum aliquid muneris, tam insani, tam Vehementis instar est vitii, ut mentis aciem retundat, ne illaveritas elucescat, quam pia suadet ratio; contra Vero pem spicaciores oculos reddit, quo difficultas voluntati sit obvia , quam intellectus celatur. Id unum molitur, ut udem sacratioribus iaciat rebus per summum nefas , quodque pietas credendum suadet , in dubium revocet . Haudquaquam eXpendit quae maXime , quaeve minimum suo instituto conveniant ι totas animi vires intendit ad rem . propositam deprimendam, cujus mcellentiam nec vult f

teri , nec serre. Haec detestabilis vitii conditio est ι quo magnanimi. Summique Principis mentem foedari posse imcredibile est. II. Ea propter magnanimitatem, atque eXcellentiam. tanti Principis religione , ac pietate praestantissimi cujus modi Ecclesiam Hispalensem considero a vitio isto abhorrere sum ratus idemque dictum velim de nobilitate, vi tate . consilio, sapientia cujuscumque e Canonicis Hispale sinus: quos iisdem dotibus ingenue fateor nullo non tempore Ornatos fuisse . Caeterum quum necesse habeam id ublium exprimere, ut inde animauversio palam sit, praestabo id quidem, invidiam tamen omnem atque iram, quantum in me erit, vitabo. Gravissima igitur illa noxa detegitur Mem. pag. 337. ubi Memoriale tela sua contorquens in rem, quam omnium maXime Veneratur , deque ea imgenti tenetur sollicitudine Toletana Ecclesia, caeteris dignutatibus, honoribusque posthabitis; utpote cujus honore summo ac praestantissimo nihil habet antiquius Hispania tota , tela inquam sua illo contorquens, turbare conatur pacificam possessionem, traditionemque immemorabilem atque constam

tem in Hispaniis, permanente , ac perspicuo S S. Virginis Mariae descendentis testimonio, quum devotissimum sibi sumque praefectum sacello D. Ildephonium Casula donavit, beneficium certe singulare, qua est infinita benignitate, in Α

chiepiscopum conferens, necnon in Toletanam Ecclesiam , ,& civitatem, denique in totas Hispanias: namque e Caelo ipsemet immortalis jam, atque gloriosa descendit non secus

atque olim vivens mortalem hanc vitam, Caesaraugustam venire non fuit dedignata .

III. Reseri citato loco, quod Archiepiscopus Rhode

172쪽

ricus in Synodo Lateranensi IV. coram Innocentio III. Pom si He Ρtifice contra Compostellanum Archiepiscopum allegavit ,

presentia. o Templum suum a Deipara sanctificatum esse is praesentia sua. Postmodo in dubium revocat, ac negare contendit singularem eam gratiam, quam Auctores omnes constanter tenent, neque de illa citra temeritatem dubitare quis potest. Enimvero si christiana pietas antiquissima tra- uitione firmata, vetustissimis item monumentis testata, spontaneae callidi alicujus ingenii subtilitati esset obnoxia, quidquid de divina gratia pie creditur, deque Sanctorum miraculis, facili negotio vocaretur in dubium, nec diu esset , quum maximo pietatis christianae detrimento negaretur. IV. Operae pretium erit ipsius sententiam exhibere, ut perspicuum fiat, quam cupide enitatur turbare constantem adeo traditionem gratiae caeterarum facile principis quam Hispaniae nostrae Deipara largita est, per se ip1a descem dens ad sibi devinctissimum Ildephonium. En Memorialis verba: Supuso oti Treudo, que la ouadre de Dios baxo en persona d aquei Templo para esta suncion ut S. Ιldephonso daret casulam) en L quai no conmunen facilmente los Theologos, I los Samos , I en que semeiantes apariciones se executen con la Malpresencia de las personas, que en olos cases se dicen aparecerse :co3no entre toris lis que esa materia la demenuran, Io nolo et Carianes Tona en su tralaia de Discretione Spirituum capite I 8.

I9. Eadem singillatim versa: si Posuit hic Praesul, Debis param per se ad Templum illud descendisse ob eam cau- sam, qua in re non lacile Theologi , & Sancti conve-- niunt ; similiterque in eo, ut ejusmodi apparitiones fiantis per realem personarum praesentiam, quae dicuntur eo ca- su apparere ; quemadmodum prae iis qui materiam hancia terunt, Card. Bona adnotavit suo in tractatu de Discre-- tione spirituum cap. 18. & I9. Sic Μemoriale . V. Non omnes apparitiones reali personarum praesentia fieri ne Theologiae quidem initiatos praeterit. Qui autem Sacrorum Bibliorum sensum assequi conatus erit, norit Sacrorum Interpretum opinione non Divinam Μ estatem , sed ejus nomine Angelum in veteri Testamento apparere consuevisse , quidquid sacrae paginae frequenter habeant , Deum ipsum Prophetas allocutumia. Qua de re sicut du-

173쪽

PARS I. I 42. . DEFENSIO PRΙΜΑΤUSV od esset nefas, ita novo in Testamento, posteaquam Christus humana induit spolia, reversusque in Caelum est, i pune dubitare quis potest, quin & ipse Salvator, & ipsius Beatissima Μater Virgo Maria, reali ac phisica praesentia . queant Sanctis apparere, quibus Divinae placuit voluntati tantam viventibus inter humanos gratiam elargiri tVI. Quamquam id esse factum certisume affirmari vix possit 1 nihilominus unanimi serme consensu Patres, ac Theologi Principi Apostolorum Petro id divinitus beneficium , obtigisse tenent, quando ab Urbe Roma discedenti Christus in suburbano fuit obvius, dixitque crucifigendum se

iterum Romam petere, quare Apostolus ut Magistri exemplo haereret, retrocessit. Testatissimum quam multis eXemplis est de D. Paulo: id vero prae caeteris, quum Voce ipsum ad se convertit, Ac splendore visum eripuit. De hac Sitir tom. z. cupidus Lector eximium Doctorem SuareZ consulat, qui firmissimis argumentis, multaque eruditione, ut solet, ea disputat. VII. Ut res magis eluceat, ponendum, Catholicos inter Doctores duplicem agitari sententiam, utramque probabilem, super hoc; si nempe corpus uno eodemque tempore duos occupare locos Valeat praesentia phisica, quae schol sticis circumscriptiva dicitur. Thomistae id quidem repugnare asserunt. Scotistae autem, quos Venerab. Societas sequitur hac in re, miraculum hoc minime rapugnanS esse contendunt. Quamobrem ex utriusque Scholae sententia fieri certe potest, ut Dominus Jesus Christus, ejusque Sanctiς sima Mater reali ac phisica praesentia in terris appareant: etenim e Caeli sede, ubi Thronum stabilem, atque perpe- 'tuum habent , nequaquam discedentes , per se ipsi servos obsequentissimos, ac devinctissimos visere facile pomunt. VIII. Ea propter laudatus Doctor jure quidem ac Mems t tis merito di xit: Si autem hoc est possibili, facilius explicantur omnia Scripturae testimonia, ab serendo ita se tam esse . Et ad majorem Christi Majestatem, auctoritatem spectat, ut suo loco , er sede

Regia non recedat ; ει tamen benignitaIis, charitatis ergo interdum amicos inSisat, o sua praesentia reficiat. Si autem comtraria opinio certa esset, nec Deipara, nec Christus per se

apparere possent, naturali circumscriptiva praesentia in Caelo permanentes. Quod sicut absurdum vici eatur, Cardinalis

174쪽

C etanus Angelico cum Doctore, uti SuareZ idem monet loco citato) Christum quandoque in terris apparuisseta ens, consulendus est. IX. Sicut inquam videtur absurdum, mihi enim non ita. Theologus aliquis Tiro duplici via in eam venire opinionem posset: seu eX parte eorum, qui e Caelo in terram descendunt ι sive eX parte Beatorum in Caelorum sedibus permanentium . Quod ad primos pertinet: si una cum Caelcsti sede gloriam simul aliqua eX parte amitterent, qua potium tur: hoc vero ne Theologiae quidem initiatus objiceret. Angeli, quibus hominum cura divinitus commissa fuit, minime commorantur in Caelis, at nostro semper lateri adhaerent in terris a qui tamen beatitudinis dulcedine haud carent. Angeli eorum semper mident faciem Patris, qui in talis es. Quid enim gloriae selicitati obest distantia vel maxima t Redemtor noster Christus a momento conceptionis suae trium &triginta annorum spatio suae peregrinationis perinde beatus fuit, atque modo gloriosus, & triumphator in Caelis.

X. Sed ne objici quidem potest quod ad alteros pertinet. In eo enim gloria omnis Sanctorum sita est, qui in amplissima Caelorum Regione commorantur, ut Divinam contemplentur essentiam una cum persectionibus infinitis ,

quas ipsa comprehendit, atque immensam diligant Dei bonitatem . At vero sit licet accidentalis, seu integralis pars gloriae sanctissimam quoque humanitatem Christi Redemtoris nostri, & sanctissimae ipsius Parentis dignitatem cern re , scilicet sancti eas cernerent etiamsi e Caelis abessent rnam Stephanus e terra vidit Caelos apertos, & supra Empyrei sedem Christi Redemtoris Majestatem suspexit: Quare possent Beati e Caeli regione Christum, atque Deiparam in terris aspicere, atque ita essentialem illam gloriam, qua

modo perfruuntur, accidentalem , seu integralem 1emare .XI. Quibus positis, id tantum revocari in dubium pos set, utrum phisice ac realiter Virgo Sanctissima singulari beneficentia Toletum per se ipsa e Caelis Venerit, ut propriis indueret manibus pretiosa casula Ildephonsum. Quam ipsi1 dubitationem argumentis adeo firmis diluere miait mur, quae pudore offundant ejus frontem, qui sibi id tantum proponens, ut splendori Toletanae Ecclesiae naevos a'Pingat , aut negat, aut in dubium revocat Deiparae largi-

175쪽

PARS

tatem, maximum Hispaniensium pietati, ac praecipuae nostrae gentis gloriae inferens detrimentum . Gae asseram argumenta, praebent Historiae Scriptores gravissimi, insignes Theologi , Sancti doctissimi, monumenta sacra, venerabilia Concilia, Traditiones vetustissimae. Antequam ejusmodi a gumentorum praesidio rem doceo, necesse est ut moneam . id de quo dubitari non potest, nempe oculis cernere perinde esse, ac realem, & phisicam objecti praesentiam videre ι enimvero tametsi ea VOX cernere ad intellectualem & imaginariam visionem eXtendi etiam possit, quum tamen eidem Voci cernere alia Vox additur, oculis, tum ambae illae visiones excipiuntur, & corporalis duntaXat remanet.

XII. Id etiam est certum, dici haud posse Christus,& Sanctissima Virgo e Caelis in terram venire aut descem dere, nisi realiter & per se ipsa utriusque Majestas appareret. Ratio est obvia: nam proculdubio significantior est voX Descensus, quam Apparitis. Quod inter utramque di, scrimen inde oriri potest ι ex varia nempe significatione,&objecto per utramque significato. Revera vox Asiensius phisicam , realemque praesentiam significat in loco , unde ascem dii persona de qua praedicatur Ascensus. Ac proinde Destem sus phisicam realemque significabit personae praesentiam quae descendere dicitur. XI ΙΙ. Exhibeamus jamvero argumenta, quae sumuSpolliciti. R. P. Petrus Ribadineira primo in sui operis volumine , quod nos Sanctorum inscribitur, tam ad vigesimam tertiam diem Januarii in vita S. Ildephonsi, quam ad vigesimam quartam in solennitate B. Μ. V. de pace tota Τ letana Dioecesi celeberrima luculentissime descensionem re

dit S S. Virginis, sic ens : En la Oudad, di Areobispari de Tolido, se celebra una fisa, que es propria sua, F se Eamala

Descenson de mestra Sehora. Por aquei faetor incomparabis, FHgular beneficio, que hieto Dios nuesro Sehor d la Santa IHe- , di Gudia de Tolido, quando la Sacratissima Hirgen i Maria su Midre, I RI nuestra, d los diset di ocho di Dictembre, et dia enque en ta misma Cludad se hacia la Resa de su gloriosa Anunciation, bari de ei Gelo acompanada de inumerabies Angelis , striinnes, F con immensa claridad illustia et Templi de Aledo, dipuse sus Agraris pies en et Delo, F se assensi en Ia Cathedra de Ande San Eriphonse filia predicar, ν missi es sanis Prelado con

tina

176쪽

iana Casulla labrada por manos de Angelis. Quae nobis ita sonant: - Ιn Urbe, ac Dioecesi Toletana solennitas celebr A tur eidem propria quae dicitur S. Mariae descensio ι imia signe illud ob beneficium, quo Dominus noster Iesiis Chri-- stus Ecclesiam, Urbemque Toletanam prosequutus fuit. quum Sanctissima ejus Mater Maria Virgo, Regina no- is stra I s. Calendas Ianuarias, quo die solennis ejusdem , ,, Virginis annunciatae sestivitas recolebatur, innumeris Am- gelorum ac Virginum Choris stipata , immenso Tolet, is nam Ecclesiam splendore complevit, sacra suorum pedum A vestigia in illa impressit, consedit in Cathedra, unde Po-- pulus praedicantem Ildephonium audire consueverat, eum δε demque S. Antistitem Casula manibus Angelorum affari bre texta eXornaVit. Haec eX laudato Ribadineira ; cmjus praeclarissimas doctrinae, ingenii, prudentiae dotes ea 'quae ipse literis consignavit satis superque testantur. XIV. Magister Petrus Medina auctor Hispalensis, in libro de rebus gestis, & memoria dignis in Hispania, editionis 1658. ubi de Toletana civitate agit, verbis amoris , ac venerationis plenis grande id beneficium refert, quod Be tissima Virgo in S. Ildephonium contulit. O, inquit,

amenturaris Hos, que tal mererieron mer , , oidos que tal osteron lY mn .Pienaventurari hombre que res merecto, que u Madrede Dios cara a cara te halasse. Proh, felices oculi, quibus se rem tantam cernere datum filii, vosque aures beatae, quae

A talia audistisi Prae caeteris autem felicissimum hominem,ti cui talia obtigerunt, & quem Deipara facie ad faciem , - allocuta est i Bollandus ad vigesimam tertiam Ianuarii diem verba faciens de festo expectationis die, quem D. Ild phonius ardentissime promoVebat, quo in Virginem Zelo, atque veneratione inflammabatur. Eodem quoque die, inquit, solennis ille Deipara de census, o apparisio contiis , qua nunco sicio duplicis secundae classis celebratur, postridie sest talis S. I dephonst. Mariana suae historiae de rebus Hispaniae libro sexto

capite decimo mirabile idem prodigium commemoranS, Γ

fert Ιldepho uni propriis oculis Deiparam aspeXisse, quae

eum allocuta fuit. Immane Volumen conficiam, si cuncta .

reseram Auctorum exempla, qui suis in historiis descensum hunc Virginis reali ac physica praesentia ad Ecclesiam T

177쪽

PARS I. . CAP. X.

XV. Quum vero horum nonnulli ea sint auctbritate , ingenio, sapientia, atque cum primis amplissima dignitate . ut nonnisi reprehendendum videatur nomina ipsorum sit re; eX itS par unum omnigena eruditione, veraque doctrioa praestantissimum nempe Nicolaum Antonium, & Card. Bellarminum proferam necesse est. Eminentissimus hic Praesul in libro de Scriptoribus Ecclesiasticis ad annum 638. S. Ildephonsi virtutes brevi complexus laude ita prosequbtur: Ob lingularem devotionem erga Peaissimam Dei Matrem , or defensionem perpetuae Virginitatis ejusdem Virginum Rama , meruit se felicisimus Antistes non solum in terris intueri eam Uno splendore fulgentem, sed etiam ab ea donari praesara veste

Sacerdotali. Sic Bellarminus. r. XVI. M Nicolaus Antonius, cujus auctoritatem, a que acumen ingenii Ecclesia Hispalensis probare debet, u pote Hispalensis Ecclesiae Canonici, & auctoris ejus, qui rem centes inter criticos locum una cum paucis principem occupat, Bibliothecae Hispanae volumine primo post relatu b. Leocadiae apparitionis miraculum, Sanctissimae Virginis Mariae descensum exprimit his verbis: rue dis post in Ecclesiam die fem Expectationis partus Mariae Virginis adperagersedum matutinum officium mentem, eamdem Filii Dei Matrem in Episcopali Cathedra sedentem oculis mortalibus conspicere, sibique benigne alloquentem aurire, ac de Theseuro Calesi acceptam veri

stem, qua ipse in hoc solenni feso flus uteretur, Hi porrigentem

dorale promeruit. Uuod cum aliis per eum a Spiritu Sancto pe actis miraculis, retulisse Hi Urbanum, o Mantispri Cisita et satur, quorum prior ab Udoro Pacensi Toletanae Ecclesae meter xus methodicus , hoc es Cantor , Emantius autem ejusdem Ecclesia residiaconus , doctrina , sapientia. sanctitateque , is in omni secundum scripturas spe, fide , charitate ad confortandam Eces flam Dei in paniam sub captimitate degentem uterque clarus. Ν mero item sequenti: Egregie autem confirmi famam rei ubique vigentem duodecimi seculi scriptor Hermanus Monachus de mira culis S. Mariae Laudanens. XVII. Luculentistimum hoc testimonium luce clariore non indiget. Idem quippe auctor non ignarus, quam tardi

ad credendum sint recentes critici, quae testibus carent integrae fidei, ac coaevis, aut saltem ab ea multum aetate

non dissitis 1 rem testatam reddidit, ut vidimus duplici via:

178쪽

rorum auctoritate omni eXceptione majorum . . CAP. X

XVIII. Iam vidimus illustrium historicorum quae sit de S S. Virginis descensione sententia: videndum est modo quid Theologi sentiant, a quibus memoratum id miraculum suit. His autem praeserre haud dubie possum maximum Soc. Iesu Theologum Suareg. Semel atque iterum desestis

diebus agit, quos in B. M. V. honorem Ecclesia celebrat, eorumque in numero, quos peculiares Ecclesiae colunt Descensio per ipsum recensetur. Primum tom. I. de Religione: at, ait, alia festustates Virginis particulares aliquorum I

gnorum, praesertim in Hispania, festum Expectationis Descem Mnis Virginis. In libro autem de vita Christi, post relatas Beatissimae Virginis festivitates , quas Ecclesia universalis celebrat, adjungit: Us addi possent fingulares festisitates Vi ginis , qua in diversis TroSinciis celebrantur. males sunt in BD Dania festum Expectationis Virginis; o festum Descen=nis ejusdem: quod in Ecclesia praesertim Toletana antiqua traditione colitur. Et utraque se tisitas a Gregorio XIII. nuper approbata est. Firmissimum plane argumentum Descenssionis B. M. V. reali ac praesenti corpore, tum quia id festum Toletana Ecclesia celebrat, tum quia Descensionis vox illa esset minus conveniens, quum ipsa Virgo per se ad D. Ιldephonsum minime descendisset. XIX. Μagnus alter Theologus , quem jure Mallium

Haereticorum appellant, V. P. Petrus Canisius multa per Vi ginem collata in sibi devotos beneficia quum recensuerit ;Quod si, inquit, miracula miraculis adden a sunt , quibus Ium C isis B. Vst, riae cultores ornat Deus, equidem praeterire non possum, nec debeo Ilaephonsum. Fuit is Toletanus Archiepiscopus, cor in Maria quidem colenda publiceque praedicanda perquam studiosus. Quare quum aliquando mane, multis comitantibus, ad Altare progred retur, mirum dictu Sacrosanctam Virginem sibi apparentem ha

buit, o in Episcopali Cathedra sedentem vidit, fibique blande loquentem audivit, sed.etestem sacram qua in facienda re dimi

na, uteretur Mi ab illa donatam accepit. Qua de re tota loquitur Hispania. Haec Canisius. XX. P. Petri Spinelli Vener. Societ. I. locum prod cere ex libro sexto operis inscripti . Maria Deipara Thro- v-- .p.r rQnus Dei, Neapoli editi centum supra annis pag. I. supe sedeo: quippe singulare hoc prodigium refert nimis laute, Τ ab L

179쪽

ς' ζ' η' Lectoremque admoneo, ut minori cum aliorum' molestia auctorem ipsum invisat. Praetermittere tamen non possum, nec debeo P. Nierembergit adversaria ad locum praefatum. N M.;.6.-h. Deipara, inquit, innumerabili propemodum Angelorum, o Vi ginum stipata comitatu , magnoque splendore circumfusa in hoc templum Gliti descendit Cathedralio in Cathedra consedit . ex qua querba ad Topulum facere consuetaerat S. Ilaephon ius, e que et tem ad sacrificandiran donavit. Hucusque piissimus, ac doctistimus Eusebius Nierembergius. XXI. Numerum Theologorum expleat eruditione, a rue sapientia celeberrimus Caes. Aguirre, cui eminentia octrinae, ac maXimus pietatis ardor, quo Cathedram D. Petri vindicavit, sacrum Purpurae ornamentum, gloriamque in Urbe Roma singularem compararunt. Μ imus hic Theologus Hispaniensium, quae in lucem edidit, Conc,

liorum volumine primo , disteri. IO. PerVetustum aeque ac religiosum Toletanae Ecclesiae morem commendans, ne

pe nocturni officii concinendi sub noctis dimidium in Choro:

H- Mirr- Orte, ait , Descensus Virginis ematris ad Sacratissimum illud

π,.io. zi Templum , quando zestem pretiosam e Caelo detulit fidelissimo sem1 tuo tilphonse Pr uti Toletano, tum contigit, quum ille ad

accinendas nocturnas horas circa mediam noctem accederet. Quo

testimonio quid praeclarius t' XXII. Idem Cardinalis rem tantam semel testari haud

contentus, iterum testatur tomo altero eorumdem Conciliorum, ubi vitam S. Ιldephonsi reserens pag. 638. haec tr . card. Ag m Christi 666. florebat in senis sanctitatis fama S. Ita pag. 61 . phosus P ut Toletanus, pr erim p6t celeberrimam De)cenponem Deiparae ad ipsum, o apparitionem S. Leocadiae ubique notam. Num hisce aliud luculentius desideratur t Gravissimi hujus Theologi laederetur nomen, si ad perspicua ipsiust stimonia, aliunde sumta adjungerentur. XXIII. Alii ergo testes mihimet proserendi erunt quos antea sum pollicitus, sacra videlicet monumenta. Al- meriae Ecclesia in S. Ildephonsi festivitate, S. Praesulis officium peragens quamdam canit Antiphonam reserente Ill. D. Didaco Plateae, ac Fonsecae in Toletani Primatus defen- meriti t. ει sione) qua manifestatur haec Veritas sequentibus verbis per laudatum Auctorem abs re quidem nostra adductis, quibus14 alloquens Toletanam civitatem ; Urbs, ait, imperialis, magnifi

180쪽

ea hodie Dominum, qui fecit tibi haec magna, ut Sanctissima Mi. ter sua in te descenderet, multoque honore 1 ciperet ad honsum Puerum suum , ier tuum sanctum Praesulem. XXIV. Lectiones quae leguntur in festo Descensionis B. Μ. V. quod Ecclesiae Toletana, & ovetensis celebrant. Summis id Pontificibus approbantibus, prodigium singili

tim describunt. Equidem verba ea tantum asteram ex prima secundi nycturni lectione desumta , quae praecipuum meum institutum confirmant. Incarnationis enim Filii ejus se ares. rotis.disso, qui die I s. Calendas Panuarii per uuiversam Bilpaniam ex is decimi Concilii Toletani Decreto celebratur, nocte intempesta descen- M. dit de Caelo Sanctissima Virgo, Virginum or Angelorum comitata oris, or in Cathedra, unde primosus ete a sacere consuem rat . .: confedit. Haec die festo, quem Toletana Ecclesia cel

brat, commemorantur.

XXV. Quantumvis autem ea solennitas propria Tol tanae Ecclesiae sit, universae tamen Hispaniarum Ecclesiae t statam eamdem reddunt, quippe quam singulae celebrant,& affirmant in S. Ildephonsi festivitate lectione altera secundi nocturni. stram Iliphonsus ad preces matutinas Expectationis P. Mariae in Ecclefiam destenderet, comites eius in Ecclem limine fulgore quodam repentino deterriti, retrocesserunt. Ille Sero intrepidus ad Aram progres in Virginem ipsam vidit, o ad raSit , ab eademque molem , qua in Jacrificiis uteretur, accepit. Quod sane testimonium non pii alicujus viri est, non peculi ris cujusdam, at universalis Hispaniarum Ecclesiae,quam,quod Toletana omnia Concilia coluerunt, eo ipsius Decretis summa accedit auctoritas. Quod si Ecclesia Hispalensis quae magni hujus corporis Eccletiae Hispaniensis pars conspicua est, una cum Ecclesiis caeteris & fatetur, & celebrat beneficium illud omnium quidem commune, licet Toletanam praecipue spectet, ecquis ab illius prudentia summa abhorrere id non videt, quoa ipsa una in dubium revocat i Revera, quod amte dixi nunc repetam , si librum suo inscriptum nomine pe legisset, obliterari quantocyus imperasset. Tribus Jam productis monumentis , duo & quinquaginta Doctor Salazis Minsistit Mendoga adjecit, quos Vidisse se fatetur . . XXVI. Attendendum est modo quid Sancti de mir bili re ista senserint. Pauci, quod sciam, rem memorant sde re autem dubitat omnium nemo. Vir sanctimonia vitae