Vita Vincentij Laurei S.R.E. cardinalis Montis Regalis Ruggerio Tritonio Pinaroli abbate auctore. ..

101쪽

QVisquis legis errata sic corrigito: reliquoru

sit quae forte supersunt, nulla hic rationem habendam duximus, cum possint vel a m diocriter erudito Lectore inter legendum facilli-

In epist. non longe a sim , tenui . leς a tenuis. pag. 3. Latriensiq;- Satriensisq; . ead. Condobettae. Condoblettae. Iob astantes Principes, dele vocem astantes. Iq. firmandum. sermandum. 26 essecutura . assecutura. 29. Betori. Beton. xi. quam annuente. quam ut annum e. 33. Rogli Domina. Bo .glk3q. clarum. char Mn. 39. pertinae cereὸ pertinae siceret 43. uniuersa. uniuersae. So. Lauscoronae. Lan scoronae. 36.& priuilegiorum. ut priuil. 37. Laus coronae, Lanscoronae. 3 a. pererahi. pertrahi. 8 o. vidmus. vidimus.

me castigari, nam exigua Omnino sunt, at se Omnia in uniuersum ne tantillum quidem dissicultatis id sententia parere poss*nt.

109쪽

tiam sadhiberet, hoc imalevoli non solum in illo, Vt par erat, non commendabant, sed & vitio vertebant. qui vero cum eo familiarius Vixerunt, asseueranter, iussoq; sacramento cotendere possunt, neminem ipso magis ingenuum, magi siue sincerum, & qui magis an imum in fronte gereret, pos se excogitari. neq; enim quisquam ex tot natio innum hominibus, quibuscum illi usus, aut nego tium ullum fuisset, inueniri poterit, qui ab eo aut dictis, aut factis unquam deceptus suerit. Simplicis siquidem veritatis perpetuo amicus, cultor Sextitit; fraudis, mendacij m inimicus. Corporis quoq; formam, staturamq; Vincentio nonnulli paruam, nec valde egregiam esse obi)ciebant. quam tamen ipse excellenti quadam morum specie decorauit, ut& ad dignitatem apposita, dc tanquam speculum, certam honesti faciem

exprimere videretur. fertur olim Ioannes Cafa,eruditissimus ille, ornatissimust vir, qui de moribus ad aulicos homines scripsit, priusquam libellum ederet, ab ipse Vincentio, quem luem aulicorum fere omnium elega ntissimum appellabat, plurima

excerpsisse . non satis certe eum commendandum

saepius dixit , qui, si quod sibi impedimentum natura impositum esset,admirabili illud industria superasset.Quamuis autem Vincentio gracilitas corporis esset, assuit tamen robur ad vigilias, libera-

110쪽

lest labores sestinendos firmissimum Vix quispia

craderet, quam parce somno uteretur. Accidit se .pe, dum iter una faceremus,Vt, licet ne horam quidem decubuisset, itatim tamen e lectulo surger

atq; in equis esse voluerit. Non defuerunt etiam, qui Vincentium improbandum ducerent, quod interdum amicis conuiuian imis lauta, ni misi splendida praeberet. Sed cur non sit potius lauda. Uns, si,ut in amandis amucis modum non habebat, ita, quo maiorem illis

honorem tribueret, vel eaecedendum quandoq; ambitrareturξAm icolum sane conu ictu tatopere oblectabatur, ut ili is accumbentibus vix perpauculum cibum caperet, ac se se eorum presentia, tanquam

esca conquisitissima, pasceret. Vnum semper es.secit,ut nunquam mentim sine sacra aliqua lectio ne extrui vellet. quin & ipsemet plerumq; plura disserere solitus fuit; ex quibus doctrinae, pietatis suae uberrimi, & lectissimi fructus decerpebantur. Recordor cum Carolus Cardinalis Borromeus clarissimum illud sanctitatis, religionisq; lumen paucis diebus antequam Deo animam reddere Taurinum venisset, eumq; Vincentius ad prandium inu1tasset, inter nos consilitatum fuisse, num frugaliter,uel lautius potius excipi deberet,iuncque Vineentium dixisse: imo quo maior nobis, sanctiorinhospes futurus est, eo etiam maloii apparatu, cul, tus