Petri Musæi ... dissertatio, qua Locus Pauli Rom. V,12. in quo omnes peccarunt, Kat' anthropon consideratur, explicatur & quod peccatum originis sit formaliter peccatum, in argumentum assumitur ... defendit Heinricus Friesius Salaviensis Borussus

발행: 1674년

분량: 138페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

vat. Interim minuendae poenae quin virtualis illa poeni. tendi voluntas causa esse possit, nemo temere negabit. Ita Tyriis Sidoniis promisit Servator tolerabiliorem conditionem ex praevisa virtuali poenitendi voluntate , puta quod poenitentiam actura fuissent in cilicio seinere, si apud ipsos facta essent miracula , quae in urbibus Coragin Bethsaidan facta sunt. g. 1 3. Patet ex his , neque nos accedere Pelagianorum sententiari neque dissentire ab Augustino, cum posteros virtuali voluntate in Adamo peccasse si ανΘζω disputamus Pelagiani enim posteros, nominatim parvulos, quos a peccatis actualibus immunes esse constat, etiam ab originali peccato liberatos volebant parvulos au tem dicebant mori baptismo in poenam destitutos, quod

Deus virtualem eorum peccandi ac male agendi voluntatem praevidisset. Quem errorem nos merito etiam atque etiam rejicimus, vehementer detestamur. Primum enim supponimus, posteros omnes, sine aetatis discrimine, adeoque infantes justitia originali carere, eatenus natura filios irae esse, ac reos aeternae damnationis. Id autem quomodo defendi possit contra adversarios , qui peccatum Originis non voluntarium,adeoq, nec peccatum

esse objiciunt, praecipua nobis cura est. Deinde Augustinus quoq; cu negat,virtualem peccandi voluntatem imputari, non respicit ad primigenium illum statum, in quo primi parentes erant conditi; multo minus considerat, quid ex

praevisione Dei facturi fuissent posteri, si in eode statu co- exstitissent: sed de statu hominum post lapsum disserit Non inquirit, quid debuissent facere posteri, quatenus adimaginem Dei facti,4 sub rigore pacti legalis constituti concipiuntur, sed quid statuat Deus de praevisis suturis ho-

Pi minum

132쪽

Iis minum meritis, postquam peccato eorrupi supponuntur. g. 4 . Principaliter quide contra Pelagianos disputat, morientes parvulos non puniri ob delicta, quae 5 missuri erant, si rationis usui supervixissent verum huic tuendae thesi adspergit, sanctis ac fidelibus non imputari virtua. Iem peccandi voluntatem,& subinde ingeminat dictu nisapientiae Cap. V. plus est , ne mahlia mutaret intellectumrim aut nesctio deoperet mmam Livi. Quia nimirum hi pro bene iacio lauditur, per immaturam mortem pecoeandi illecebris subtrahi, utique recta concludit Augustianus, iri ualem peccandi voluntatem non imputari. Si enim illa imputaretur, per tam mortem non eripeis retur sanctus, adeoque nec beneficium in mortis celeritate ullum haberet. Quanquam a sanctis idelibus ad morientes sine baptismo parvulos non videtur valer consequentia. Nam in illis ac tu est aliquid, ob quod pla.ceant Deo,& reri assionem futurae voluntatis malae conis sequantur, quod fidem esse diximus. In his vero tale

quid non est, quatenus sine baptismate mori concipiuntur ut ergo procedat consequentia, hoc tantum videtur docere velle Augustinus, Deum nec salvare nec damna reli mines, pro futuris meritis, seu pro praesenticuisja,q, ita tu conditione in quem sensum allegat illud A potio a Cor. V io Factaq, ad parvulos applicatione,qui sine baptismo moriuntur, non eos docet puniri obfutura malitiam, qua implicarentur, si viverent sed ob peceatum originis, quod jam morientes actu formaliter habent. g. i s. Quin autem vir u lis bene vel male agendi voluntas ad aug'ndam vel minuendam damna.

toruat pinaana, vetadruo traiici sti Dei beneficia, vel ad

133쪽

III similem effectum aliquid conserre possit, non simpliciter negavit exquisiti Scriptor judicii Quin imo contrarium ipse docet de Tiriis&Sidoniis, ex verbis Christi Luc. X. Concedit, praevisam virtualem mattendi voluntatem esse ipsis causam minuendae poena in die extrem judicii, quod diserte ait Servator Sed negat, esse ob illam viris

tualem voluntatem a poena damnationis plane liberandos libr. de dono perseverantiae cap. IX. Si etiam,inquit,

secundum facta, quae facturi essent, s viverenι, mortui iudicantur o profectis quia sideles suturi erantisti atrii Sidonii sese cum tiantismi cum fuisset evangelium raἀcatum, non sunt xis puniendio punientur aurema falsum es igitur,s secundum ea mortuos iudicari, q facturi essent stadeos

viventes evangelium perveniret. Quod quomodo ad parvulos sine baptismate morientes applicet , sequentia ipsius verba oculis ingerunt. Etsi hoc falsum eri puta quod Tiri QSidonii per virtualem poenitendi voluntatem a

poena liberentur ) non es cur dicacur de infantibus, qui pereunt sine baptismate morientes, boc in eis eὰ merit4 fieri, quia praestivit eos Demost viverent, praericatumqHisiis fuisset evangelium, insideliter audituros. Resat igitur, ut solo peccato Oinginali teneantur obstricti is prope r foc solam eant in damnationem quoniam videmus assis eandem babentibus causam, non is per Dei gratuitamgratiam regenerationem donario οὐ occviso, ius tamen juduio, quoniam non es iniquitas apud Deum quosdam etiam post aptumumstras me vivendoste rituros et tu hac tamen vita quomque se eant, detineri: qui non perirent sies corpori mors lapsum eorum praveniens subveniret quouram nultas moriuus Iudicatur ex bonis seu malis , quae

134쪽

consequerentur salutem.

g, i 6 Quomodo exposuimus Augustinum ita etiam accipiendus est aetqueet, ubi in Augustini verba si e

commentatur Nam merita Ab conditione non sun ver/δ-cenda merita propter quin au strαmium autpoenam aliquis eou-

sequatur. Suis enim dic c. liquem defacto meruisse praemisum aut poenam, quam habet, quia si hanc auctilam occasionem pra mambus habuisset, benὸ aut male operatu fulsi ori samertia conflicta esse, nemo dubitet quoniam si retributio absoluta est, meritum etiam esse debet suo enim revera fisturum non est, suo pacto ad praemium aut poenam potest imputari Quod quomodo quousque praecise dehominibus post lapsum valeat, neque ad protoplastos in statu integritatis spectatos extendi, neque ad posteros, quatenus in eodem statu finguntur fuisse, applicari debeat, ex dictis puto manifestum est adeo ut res uberiore declaratione non indigeat.

Errata νε F. . n. retrb pro peccaro lege peccato M. O lin. pro forma lites lege formaliter. g. s. .lin. . pro inferiorii lege inferior. .s .lin. I. pro Petum lege verisan. g. 6O. lin ult. pro a temul lege autem,ut f. 7 i. in s. nescio qua incuria irrepsit accusatiYus comminationem ;substituenda est ejusdem cassis vox obedientiam. Ibidem omissa est praepositio SH ante ablativum promissio et legendumq adeo est sub promissioni. g. O3. in . at pro Etsi lege Et si Reliqua errata cordatus Lectori, nobis non monentibus, facilἡ emendabit.

135쪽

Peccato originis, actuali.

i. An detur peccatum originis Assirmatur, contra Pelagianos, Socinianos, Anabaptistac quosdam Remonstrantes, nominatim contra Episcopium, Curcellae. um&alios. 2. An detur peccatum originis tantum quoad materiale, quod non sit formaliter peccatum Negatur contra Zvvinglium&alios, qui peccatum originis nimium

extenuant.

3. An peccatum originis sit voluntarium e Affrinatur, sed certori sano sensu, ut obnitentibus adversariis oc

curratur.

. An peccatum originis nihil aliud sit, quam imputatio peccati actualis Adami Negatur contra Albertum Piggium4 Ambrosium Catharinum. 3. An peccatum originis sit mera privati, Negatur contra quosdam ita statuentes Scholasticos. 6. An peccatum originis propagetur per naturalem generationem Assirm. . An peccatum originis, per traducem propage tur Ar firmatur, sed certo ac sano sensu. g. An si Deus anima mereat, ipse sit autor causa propagati peccati originis Negatur, id sequi. p. Quaenam tandem sit vera cauu propagati peccati originis Respondetur, esse plures causas. io An peccatum originis sub una eademq; ratio. ne a pluribus causis procedatὶ Negatur. II. An

136쪽

α An peecatum originis formaliter sit ipsa hominis substantia Negatur contra Flacium. Ir. An per peccatum originis homo propriam amiserit substantiam,& prorsus aliam acceperit Cognata quaestio priori est, legatur, contra et gelium . quanquam is sibi non constat. 13. An peccatum originis promereatur iram Dei

atque aeternam damnationem: Affirm contra Zvvinglisum&alios, qui peccatum riginis non tam peccatum, quam qualemcunque esse morbum statuunt.1 . An salva justitia bonitate sua possit Deus decernere, ut homo pecceis Absit, ut tam impi de Deo sentias, cujus justitiain bonitas infinita est ac summata. Quod observandum est contra praedestinatos, praedoni natianos, qui hodie in Belgio Ante- ac Supralapsarii

dicuntur.

1 f. An Deus operetur in hominibus peccata Ruegatur. Vide Gregorium Ariminensem libr. II. sent dist. 34,

I6. An peccatum aliquod natura sit veniale Nega,

tu contra Pontificios. II. Quo sensu peccatum aliud ad mortem , aliud non ad mortem esse dicarur i. Joh V, 6. II. Resp. per peccatum quod est ad mortem, peccatum in Spiritum S.& per

aliud, quod non est ad mortem, quodvis aliud peccatum, etiamsi natura sit quoque mortale, intelligi.18. Quid sit peccatum in Spiritum S. Resp. amm, quo doctrina , quanquam est cante Spiritu S. vera agnita, abnegatur ex mera libidine, cum proposito perseverandi in tali Ieccato, re in iustam poenam deserente Deo. Reliqua, quae addere consilium erat, charta non capit.

SEARCH

MENU NAVIGATION