장음표시 사용
31쪽
trabere, ubi nupιiaru in Iere nectuntur Regesi subilia dejuribus Ferdinandi vel antiquis reviviscentibus, vel novis recentiori beneficio ab Ecclesia donatis , eidem Coronae accrevere citerioris Siciliet, S: Navarrat Regna,prout omnium Europae Gentium historiis manifestumst, de ex nostris Historiographicis dilucieὸ scribunt Antonius Nebris ensis, Mariana , Zamalloa,& alii complures in Ferdinando Catholico. Hanc vastissimam successionem post obitu Ioannis Principis , Ferdinandi I fabellae unici masculi aditura foret Isabella filia majornatu, Emmanueli Lusitano justo vinculo copulata; nisi & ipsa pau- Io post Ioannem acerbo fato pretrepta, in filium Michalem Omnem spem traduxistet. Sed cum hic adhue trimulus vitam priusquam gustasset, fastidii siet, Io cum secit Ioannae avunculae, post Isabellam Ferdinando natae uxori Philippi Austriaci, Maximiliani Caesaris filii. Hoc conjugio Monarchiae alioqui amplis simae, & prope immense magnitudinis, novo jure ad venerunt Burgundia , Brabantia , Flandria cum reli
qui rovinciis Belgicis 3 postidea quidquid Austria
des in Germania, & Austria ab Alberto tunc usque 2 conquisierant, & possidebant. Ita ex variis quasi elementis sicut de Roma Florus scripsit cap. I. congregaviis eorpus unum Monarchia Catholica.Et tanquam si ejus juliae eo utentiae sit non esset tantum externa iarum ditionum augmentum , quandiu universeniae continenti jus non diceret, per obitum Henrici
32쪽
Contra Catb. Hi .Regem misippum V. 1 fRegis Cardinalis, Lusitania, & quidquid sive in Asia,
sive in Africa, vel America ejus coronam respectabat, Philippo Secundo jure Isabellae genitricis tandem cessit , licet hanc portionem audax juxta, ac stlix Lusitanorum perduellio Philippo inarto arripuerit. Ex Philippo I., & Ioanna Conjuge duplex Austriadum linea processit; altera Caroli imperatoris , Ferdinandi Caesaris altera. Prior per Philippum II. producta usque ad Carolum II. nuper defunctum,Hispaniae haesit, deinde jus dixit Hispanis, Italis, Belgis. Posterior, cedente Carolo jura sua, de Philippo II. annuente , Austriae consedit, ic status, quos domus Austriaca patrimoniales in Germania obtinuerat, moderata est, Imperiali lauro semper illustris, ob Sanguinis splendorem, militarem virtutem , de divitias, quibus eminuit, ad tantum sine interruptione evecta fastigiu. Haec in Augustissimo Leopoldo nova in dies gloria is cumulata perseverat, eique jugem perseverantiam permultas annorum myriades fusis votis devotὸ adpre
Philippus III.prioris lineae nobile germen, piissimus Hispaniarum Rex, multa utriusque sexus lectis sima prole dives, filiam natu maximam Serenissimam Iniantem Annam Mauritiam Christianissimo Regi
Ludovico XIII. eam avidὸ expetenti, nuptui tradere statuit. Sed antequam ultimam manum apposuisset co- tractui , prudenter consideravit, fieri posse, attenta . humanarum rerum instabilitate , de vicissitudi ne- ,
33쪽
ι α Iniustilia Selli austria ei
quod extincta sine liberis prole virili , ex legibus Reagnorum ad prolem Serenissimae Infantis devolveretur successo: sanὸ devolutio ingentem Catholicae Monarchiet jacturam procuderet, ejus dominiis inPr vinciam redactis. Hoc Hispanos permissuros nullus credebat 3 cum quia ex ejus primaevis legibus consum: tudine firmatis, contendunt nulli potentiae accedere 3 posse; sed in se ipsa Hispanicam Monarchiam subsistere debere 3 Regemque in ea teneri solium figere , non inde extrahere. Tum quia Hispania acerrimὸ disceptabat primatum inter Regna Catholica, ut pote quae antὸ alia Reges ab Imperii legibus prorius liberos , Christianam Religionem prosetas obtinuisse, sbi persuadeat. Hanc itaque maximi quidem momenti dis 1- cultatem explanare gestivit, priusquam conjugio irrevocabilem assensum praestaret. Re diu multumque sit- data, his cautelis in 1 dera itum est. Nimirum. Serenissima Infans paternae,maternaeque hqreditati renuntiaret dote assignanda contenta. Rex ipse Catholicus , pacto convento cum Christianissimo quod uterque pro sitis respectivὸ dominiis vim legis habere voluit , ne aliquando utraq; Monarchia cum alterutrius praejudicio c misceri, aut copulari posset Serenissimam Infantem; ejus prolem sive masculeam , sive q-neam , a successione, de spe seccedendi in Monarchia Hispana perpetuo exclusit. Hanc conventionem ante,
de post conjugium, quibus optavit vinculis firmari, obtinuit: Et per generalia Castellae comitia legitimὰ
34쪽
coacta probari, ac pro lege rogari, assecutus fuit. Philippus IV. filiam itidem majorem natu Serenissimam Infantem Mariami heresiam Regi Christianissimo Ludovico XIV. nunc stliciter regnanti,quem Deus diu sospitet, desponsaturus, hoc recens exemia plum prae oculis habens non declinavit ad dexteram vel ad sinistram ; sed genitoris vestigiis totus insistens
eandem haereditatis paternae, & maternae renuntiationem exegit, eandem exclusionem, pacto convento, edidit, eisdem roborari cautelis obtinuit ; hoc solummodo excepto, quod exclusionem per Regni comitia probari, ac pro lege rogari non contendit. Caetera paria sunt. Ex hac Serenissima Conjuge Ludovicus magnus unam eamque virilem prolem suscepit, Sereni Disimum Delphinum, qui ex SereniSsima Marianna Christina Bavara tres filios procreavit. Serenissimum Ludovicum Ducem Burgundiae natu maximum : Serenissimum Philippum Ducem Andegavensem Secundogenitum , & Serenissimum Carolum Ducem
Biturigensium genesis conditione dumtaxat postremu. Alterius Philippi IU. filiae Serenissimae Infantis Maria garitae , quae Augustissimo Leopoldo nupsit, seboles prorsus extinta est λ eaque propter nihil halin eum instituto nostro commune.
Carolus Secundus piissimus, Sc dulcis memoriae Rex, Philippi I v. filius relictus in Regno Succetar, cum diutino, de obstinato morbo ancipiti sortuna confligens ; dum jam aegritudini naturales vires siccumbere
35쪽
bere animadvertit ; prudentissima de multis nominibus commendanda resolutione, quae circa successionem imminebat , vel post ejus obitum emersuram credebat controversiam cum evidentissimo Patriae detrimento , ultimis tabulis dirimere decrevit. Sed ut qua . par erat maturitate in re tanti momenti procederetur: primum consuluit viros dόctissimos, de timoratissimae eonscientiae Praelatos complures, qui , re matura reflexione trutinata , de ad legum amussim ponderata , sua sensa Principi exquirenti sine affectione exposuerunt. His habitis, nec adhuc, ut tenerrimae conseientiae erat, plenὸ quietus, viam, quam ex juris prudentissimorum Virorum judicio inire decreverat, Romano Pontifici aperire voluit, sub cujus ultimo consilio, & approbatione tutius, & sine conscientiae reprehensione decideret, tantique momenti negotio tanto arbitro stliciter terminato, in pace quiesceret.Obiit
tandem Carolus aeternis Hispanorum, Subitorum ,
bonorum omnium lacrymis parentandus,obiit,ingenti sui relicto desiderio ; obiit suis, quam Vivens amantissimus, tam moriens beneficus ἱ & tabulis resignatis , constitit. Ipsum, praemissa congrua, & juribus con
mi declaratione renuntiationum, S exclusionum Serenissimarum Infantium sororis , & amitae, Serenis.
36쪽
contra Caib. Hi . Regem Philippum V. is
Nimirum,cestantibus in eo renuntiationis, &cxclusio
nis justis, veris, & subsistentibus motivis, omni procul dubio succedere debebat, tanquam is, qui linea proprior,b gradu proximior poterat Hispanum Sceptrum independens a Francica Corona, impermistum, & per se subsistens conservare: prout tam Carolus ipse, quam Superiores Reges, & Subditi omnes in votis semper habuerunt, Momni studio, ad primaevarum legum spiritum, pro viribus contenderunt. Sed enim in quale quale agnationis selatium, a qua jura successione evellerant; constituit conjugium Catholici Regis Phi- , lippi Succestaris sui, cum Serenissima Austriae Archi- duci ita, Augustissimi Caesaris filia; ut nomen Austriacum, quod per ducentos fere annos gloriosissime in ,
Hispaniis vixerat, sepeliretur cum honore. Haec Successoris consultissima aut destinatio,aut declaratio, in qua privata agnationis affectio publico
Reipublicae amori, paci, tranquillitati, justitiae obsequi compulsa est; mirum in modum arrisit viris ex aequo bonis , dc doctis, qui optime notant, nullam in casu praesenti vim praetendere ex scriptas vel renuntiationes , vel exclusiones. Sed & id sorsan magis mirabere vulgo imperito, quod ex eo solum principio , quod Rex Catholicus Carolus II. cujus conscientiae illibatam integritatem exploratam habebat, morti vicinus , Sanguinis Austriaci immemor, eam ediderat; inferebat non insulsὸ, vel importunὸ, omnia jura a Francis esk; alioquin non litaturus Rex Austriacus
37쪽
agnationis amorem, quando nihil ipsi praeter unum . Dei judicium resormidandum supererat. Eaque propter,statim vocatus Philippus, adductus, cunctis plaudentibus exceptus, Rex salutatus, & fidelitatis juramento praeeunte, ad avitum Thronum evectus ; quin
per multos menses ullus oggannierit, vel contra musitaverit ; nec Caesar ipse aliquid contra produxerit elattentaverit; nisi quod stabilito conjugio, malis profecto avibus, assensum denegaverit. Denique, inspirantibus Anglis, & Batavis, qui consimili labe deturpatos Hispanos vellent, scilicet, quod legitimo pulso Monarcha, contra jus fasqhe no- .vum intruderent λ ejus consilia , quae tunc usque foras minimὰ eruperant, licet e vaporare caepissent, detecta sunt. Nimirum ex post facto, vana quadam delustis spe recuperandae Monarchiae , arma paravit, Sc pluribus solicitatis, sibique devinctis Principibus , Regi
Catholico Philippo V. bellum unum multiplex nota
indixit, sed intulit; siquidem in eum universa:n fere Christianam Europam obarmavit, multa sibi pollicitus de Subditis nuperi Regis, quae tamen iterata experimenta Neapoli, Lombardiae, & Bethicae capta adhuc dispellere non potuerunt . Quando quidem male suasus Serenissimum Archiducem per Lusitaniae januas,
cujus Regem iniquo Hispaniae fidere denuo sibi obstrinxit; Castellam invehere conatur; sperans fore, ut Hispani Archiducem ut e Cetto delapsum, obviis ulnis excipiant. Ruasi satis non esiet ad eos abalienandos, etiam
38쪽
contra Casb.Ηkp.Regem Pbilippum V. I etiam dum in ipsum propenderent) quod a perduel
libus fuerit ipsi aditus reseratus. Haec belli occasior de cujus eventu exitus dijudicabit: de justitia vero praesens Syntagma , postquam cuncta hinc inde acer Vata eVannaverit, verioribus , ut par est, insillans respondebit.
DIstinctio cum veritate maximam necessitudinem habet: quia veritas cognosci amat, de dis-stinctio cognitioni iacilem viam parat , fugat namquς nubila,& caliginem, quibus veritas, ne illucescat, obduci, seu obtenebrari frequenter solet . Idcirco qui malam causam promovent, confusa quadam , Se india gesta rorum congerie no tam subiectum orationis elucidant , quam obnubunt, ac artificiosa c0mmistione vel uti tenebris offundunt. Nobis, qui veritatem quaerimus, ad extricandam hanc labyrinthum, quanta multiplici circuitu , bc anfractu, qui de jure Austri co scripserunt, potius obscurarunt, quam elucidaverint, distinctione opus est , qua ut Ariadni glomere ad optatum tandem exitum pervenire valeamus .fed enim in praesentiarum pro congrua distinctione inui-.tuenda, non est quod multum desudenam ό cum ex vi-
.sceribus subiecti, quod versamus distinctio exoriatur, nec opportunior alia excogitari possit. De injustiti . . C ' belli
39쪽
belli Austriaci sermonem facturi, eam luculentius de monstrare nequibimus, quam si ipsi non assistere, sed potius resistere justi belli coditiones evincamus. Cum enim juxta tritum Philosophorum pronutiatum, obliquum per rectum cognoscatur, sicut privatio perhabitum, quia rectum est index sui obliqui; per justi belli characteres injustum detegatur, oportet. Porro ut Iustus1ypsius stripsit civi l .doct. lib. s.cap.q.tribus notis justum bellum compmbatur. Ex justo, scilicet, Authore, justa causa , & justo fine. sellum, inquit, justum tria haee babet. Aulborem, causam, in finem, intellige, , ut ex capitis totius contextura satis sit perque liquescit. Ecce ex belli justi characteribus diis stinctio tenenda suboritur. Bellum igitur. Austriacum iniustum ex Authore, ex Causa, ex Fine demonstrare aggredimur. SECTIO I.
lli Austriari aparte Aurboris ostenditur.
S Uperiores belli justi conditiones agnovere quotquot de belli justitia scripserunt seu Theologi ,
seu Canonistae, quibus praeivit D. August.lib. I 2.contra Faust.cap.76.dcepist. s.& 2o7.Videndi D.T m. 2.2.q.qo.art. I. 3c ibidem Cardin. Caietan. Dominici rinnes, atque alii Thomistae. D.Bonavent. in Specul.
40쪽
Contra Catb. Hisp. Regem Pbilippum V. Isani sine cap. I.in fine. Alexand. Alens 3. p. q. 76. memb. I. Henric. Gand quodlib. I 3.q. Gabriel Bielinq. dist. I s. q. q. Francisc. Victor.in singulari reieci.de jure bell. Castro lib. a.de justa haereticor. punitio. cap . Iq. varru.in cap.peccatum de RegulJur. lib. s. D. Emmanuel GonZaleETHiez.Salmant. Vesperarius ad cap. Si ut de jure jurand. August. Barbos Episcop. Ugen tin. ad cap.Iuliuvi 23. q. a. & alibi cepe. Robertus Cardin. Bellarmin .lib. 3 .de morib. Eccles cap. Iq. Silvest. & alii Summistae , verbo Tellum. Astesan. noster. lib. 2.m. Gq.art. 3. Bartholom. Mastrius in Theolog morat. disp. Io. q. Iq.art. 2.&consentiunt quiqui
alii de hoc subiecto aliquid ediderunt.. Ut vero assumpta thesis luculenter appareat ἰplura disquirenda sunt , quae ad Authorem aggressivi belli justi, vel iniusti dignoscendum plurimum conducunt. Ex q aibus an Augustissiimus Caesar hujus fune stisIimi belli Author julte, vel iniuite illud intulerit iacile erit colligere, ut jam videbimus.
Iboritas ad bellum ossensivum inferendum
I. Onsulto diximus ad bellum osseasivum: nam s ad defensivum quaevis privata authoritassifficit. Privatus enim quivis, dum injuste impetitur, C a aut