장음표시 사용
391쪽
ditos, quorum bono communi. prospicere debet , , de
linquat,&injustus sit. tvri . , - . . .. tis lis
3 IS. Hoc ex communi sententia statui P. Lu- .
set ab tinere . Respublica namque non est propter Re gem Ssed Rex propior Rempublicam , ut tuam defendat, administret, in gubernet, non adstatim arbitratum 'vanitatem, commodum sed ad Rei blice commune bonum: quosne adductaegentes praefecerut Fbi Reges, ac Principes, atquε eis id jus quod habent, testatemque tribuerunt. Hucusque Molina. Mod aequus arbiter dijudicet y quodnam emolumcntum
392쪽
assequentur Resna Hungatiae, & Bohemiae, Austria, Stiria, Carinthia, &c. Sive SerenisIimus Carolus succedat, sive non, in Monarchia Hispana i " extraordinariis exactionibus , oneribus subjacere necesse sit, ad hoc bellum subitinendum; quin ipsis affulgeat , vel minima utilitatis spes. Imo occasione ab hoc bello sumpta RagoZZiani perduelles. vel seditiosi status praedictos incursant , populantur , divexant: Scficile concludet, etiam quando justa subfuisset causa , satius fuisse ab hoc bello abstinere in gratiam subditorum, quam cum tanto eorum dispendio intulisse, & prosequi, praesertim, cum honestissime abstinere potuisset.
3IT. Sed quomodo inquis potuisset Augustis simus Caesar commode ab hoc bello abstineres haec enim est Molitiae conditio , ut reum laethalis culpae constituat Principem , qui in magnam Subditorum jacturam bellum suscipit. Culpa erit Libalis eontra suam Rempublieam ejusmodi bellum susciperes eommovi ab eo possit abstinere. Hoc opus , hic labor est. Videt Monarchiam Hispanam a propria agnatione avulsam, ad aemulam familiam traductam, & poterit commode abstineret Posiat commode, posset utiliter, posui decorὸ , si magis pater , quam Austriacus his ri voluisset: si, prout Carolus II. secit , agnationis amorem justitiae, publicae tranquillitati,M subditorum incolumitati litare maluisset. Enim vero, si Caesar s Lapatrem meminisset , non Austriadem ι quid sua inter-
393쪽
Contra GALILO. Resem PQ ppum 3 6 seget, regiuirent in Hispania sui ex filio, quam ex filiata
lepotes plane nihil. Nam ea agnationis suspirata . nservatio, Austriaci nominis perennitas, mutatanagloxia ex virilis seminiscontinuatione resultans, quae-cim sunt potius phantastica sensus idolas vim verae perpetuitatis monumenta . Numquid periit gloria lagii, quia sceptrum ad prolana virilem Alphon si I. Ormesinda transvexeriti Obliterata sorte sunt Alpho- si usdem, & posterorum gloriosa facinora , quia ad 'Navarnei generis viros Sanctia sceptrum suo conjugio
transtulerit Sepulta ne est Ferdinandi I. memoria . , quia ejus neptis Urraca suis nuptiis Burgudorum Co-mitum sanguinem tot saeculis in Castella regnare fecerit Alphonsi Raymundi conquisita trophaea , Ferdi uandi Sancti vindieata Regna, Ferdinandi Aragonii, adauctae ProVinciae, excidere memoria, quia per Ioan- nam Austriades eorunt. loca subjeret Sicut ergo aliarum gerunim masculinitas superiorum Regum nomimina tumulare potis non fuit 3 nec Francigenarum vi
rilitas partae ab Austriacis gloriae aliquid detrahereta poterit. Constant, semperque constabunt aliis egregia gesta, quantumvis sceptrum per mille stirp discurrirat. Caeteroqui,intereste Domus Austriacae me ius c6sultum esset nuptiis pacatissimis Serenissimae Archi- ducissae, a Carolo II. commendatis, a Christianissimo Rege gratanter admissis, a Catholico postulatis,quam turbida succellione Sereniss.Archiducis; hac bellum acre, diuturnum, funestum imminebat, cui juxta
394쪽
37o Injustitia Telli Austriaei
praesentem rerum constitutionem, nec Hispani seli, nec Austriacis conjuncti, nec qderatis hodie Principibus colligati, repellendo fatis erant. E contra vero, e celebrato connubio arina Regum Chri iliantisi ini, de
Catholici seni per Caesari praelio fui sient, vel ad Hua- mos perduelles edomandos, vel ad Europae Pro vincias , quae Othomano subsunt, barbaro jugo subducendas'; in quibus gloriosius, securiusque sceptrur posset Serenissimo Archiduci asseverari . O quanta Europae Catholicae gloria derivallet, nisi misera catastrophe canistissimam Caroli II. intentionem pervertisseti . ,
' 3i8. Haec tam perspicua sint; quod pateant ut sertur) lippis etiam atque tonsoribus; consultissime igitur,ti commodissime Augustissimus Leopoldus ab hoc bello abstinuisset: prudenti illinum enim est, quando per bellum obtineri moraliter Id, quod in votis est,
dicauius etiam iii iure; non potest; arma continere ;sicut prudens Imperator non minori gloria praeliunia octillat', ubi oc copiarum numerus, ic situs inaequaliam eriturii' infelicem certo ominantur ; quam ubi vi
ctoria ondent, illud committis; alioquin partem gloriae reputare, pugnare sine victoriae spe , vanani, inutilem gloriolarii dicam, cui perbelle congrueret relebris illa Tertullian.sententia, irb.de pudicit. cap. a
Id nullum bonurer , iquam τδnum. 'prodessisse, quod est non prodest . . .
395쪽
Ex eodem capite i ustum bellum,quia sine fru- . israri, nec ferat, Hispanis repugnan- : atibus preteseae Caesaris
3 is. π Xculpandum aliquatenus foret hoc bellum, Augustissimus Caesar illud fuisset aggres sus, Ma certis documentis, quod Hispani Proceres Regna , Provinciae, Civitates huic Catiaolici Regis Philippi successioni ex animo refragarentur, quamvis, externis suffragiis, tempori servire compulsi, declar tioni Caroli Il. subscripsissem - Tunc enim, cum bel-
. tum non tamab extrinseco inferretvi , quam ab intrin-
shco pullularet , spem aliquam certiorem boni eventua posset ingerere . Sed e contra. res se habuit. Nam Catholicus Rex noster Philippus ad successionem juribus sibi debitam, & testamento Caroli 1 I. adiudicatam, ii bentissime, & ex animo fuit invitatus, ex corde excep tus, ex mente acclamatus, tia singularissimis plausibus , . ad avitum culmen evectus. Nec alicujus internae repugnantiae, api aversionis, Vel levia specimina produci possunt. Id quod palam convincit iuga arrepta a pauci illis, qui ex privatis motivis , ncm ex publica cauti, dissensisse deprehenduntur. Nam si semen aliquod discordiae, internae cognovissent, de rebus. Austriacis Aa a a pQ
396쪽
potius esset consistere, quam fugere. In his ergo circunstantiis satius fuisset a bello abstinere; quam arma movere. Quid enim Serenii simus Archidux in Hispania, Hissipania ipsa enixe repugnante , consequi posse
3 io. Idcirco prudentia Philippi II. a cunctis c5- mendatur , qui post obitum Henrici III. Regis Christianissimi, in quo virilis Valesiorum soboles extincta fuit , quamvis ex Elisabetha defuncti Regis filia natu prolem , geminam, suscepisset , Eli*lsthania Claram , M C triarinam , succeisonem filiabus mini-ro Assictavit. Non quia, si ex occasione bellum fuis, esus mendum, lex Salica multum fortὸ illi neg iunia' facesseret et bene quippe istebat, Anglo bujusmodi legem minime imped ise, ne successionem Regni Regiae. amationi dissicillimo bello disputassem ; quod potiori titulo aggredi Pnilippus potuisset , eo casu ,
quo proximior. agnatus.vigesimo secundo tantum, agnationis gradu praenaortuum Henricum contingebat ; adeo ut non pauci Iurisconsulti autumarint, jus eligendi Regem ad Rempublicam fuisse devolutuata. sed quia, ut sagax erat,contemplabatur, rem illi foreta cum gente, quae externum dominium, vel legis suae , violationem, nonnisi extincta pateretur, in juribus suis propugnandis obstinata , & flectinescia , maxime fax te Hemico tri ultra agnλtionem, ultimi Regis voluntate ; ex hoc bello, sub cognationis obtentu, parum lanae, di nonnisi tribulis irretitae ut dicunt re.
397쪽
ferre possie, praevadit: resque suas facilius , utilius , ho- nemusque promoveri posis religionis vel causa, vel occasione, quam astinato filiarum. jure , . si dora
3ar. Nescio an speciosiori belli:gerandi titulus . adsit nunc Augustissimo Caesari, quam tunc Phil ippo
se se olfferebat. Etenim huius conatus discutere , duntaxat lex Salica possσὴ quatitamen nisi arm 5e Harlacorum viribus septa,causam sua perorasset , ficilὸ Anglorum judicio olim utina fuisset; quibus ultimi Regis testamentum excludentis filium , vocantis filiam,&ex filia descendentes, pro textu fuisset. At Rex sapientisiimus noluit inalium conserere, M ad trutinam revocare legem, vel consiletudinem, pro cujusi inviolata existentia bene noverat , I ranc omnem sanguinenialitaturos et consititiusque existimavit bellum diuturianum, Sc sere perpetuum, non excitare, quod gravissima sorte Regnorum jactura, nullo commodo , gerendum foreti quam silicissius jus illud cum tanto discrimine asiarere, etiam quando Francia ipsa internismotiabus misere concutiebatur.Quid iacturus,si eam conspirantibus animis in unameandemque sententiam, india visa conγxisseti Eccur Augustissimus Caesarjuxqu tecumque,ad cujus prosecutione nullain dispositionem internam, sed manifestam rupugnantiamin , Hispanis compererata quiescere n- permitteret commo-M, bc prudenter Prosecto non *oterat non animas vertere, excitandum bellum sevum , cruentiam,
398쪽
diui urnu cum nationibus ex aequo jurium, ac libertatis tenacibus,5 movi potius paratis,quam a cocepto semel proposito ex legibus,ex aequitare,cx re public i,aliquatis per deflectore ; ex quo haeredatariis suis Dominiis nihil commodi, multum jacturae, &stragis imminebat. Bellum, cui nulla secura pax, nullum firmum otium succedere potest. prudentes non suscitant
pientes pacti cause bellum gerunt, in labo spe otii sui tentant. Sallust.ad Cetes f. IV. Ab antipatha, Franeorum ,-Η panorum
nullam fortunatum emendum debuit Au
322. Ed audio non unum susurrantem. Imd ex hoc eodem capita ad bellum Caesar excit tus est . Videlicet, quia persuassus est , Hispanos suscepisse quidem Philippum V. non tamen ex senten-ria ; sed potius temporis angustiis pressos, opprcssOS Regis sui deplorato interitu, impotentes resistere 'praeproperis , de instantibus Gallorum impulsibus; cum arma Caesarea, a quibus salus speranda erat, ob nimiam distantiam accurrere, & prout necesiitas ρο- stulabat, praesto esse nequirent. Caeterum dubitare fas non erat, quin Caesari appropinquanti statim libentissime se dederent, redemptori suae libertatis
399쪽
consentirent. Cunctis exploratum est , & in biviis , ac triviis decantatum utriusque gentis odium, non tam ex causa licet causa non desit conceptum , quam ex 'quada iii innata antipathya , quam caeci in cantilenis , mimi scaeliis irrident, & vel pueri ipsi ubique gentium subsannantur. Haec cum ira sint, nec dubitare de Hispanorum fide debuit Caesar ; nec committer , squin ejus vicem miseratus, manum sublevatricem p
323. Si ex commiseratione bellum susceptum est, gratias agimus, esto nunquam , etiam in gravissimis aerumnis constitutae, Hispaniae miserantibus opus fuerit , quia hucusque ad tantam abjectionem non devenit, quae miseria fuerit De reliquo; quisquis sic se sir- .rasti, plane deciperis, tua assi litione aucuparis, tuisque praejudiciis fucum facis . Causa praesens non volunt a. tis impulsibus, sed rationis dictamine suscepta est defendenda ab Hispanis . Unde nec liti squam obest tua decantata, S vcrὸ ridenda antipathya , quae ab utrius que gentis aemulis , universe Europae praedominam 'ris argia ferentibus hoc praedominium reliquis nationibus, artificiose excogitata, ingeniosis figmentis promota, & salitis narratiunculis, vel observationibus condita est. Sed quando etiam affectus senten- tia haec dirimenda foret controversia, Galli animos non desponderent, nulla enim inter ipsos , Castella nosque, qui primum in Monarchia locum teirent, odii occasio nulla antipathya, sed jugis, mutuus h
400쪽
nor , reciproca Regum conjugia , diuturnaque con*deratio viguit . Quod , si audire non gravaris brevi historiae excursione demonstrabo. 32 q. Regnum Legionense in sua fere infantiata,
tice Castuin, prenepotem Pelagii ; de cujus amicitia ,& observantia erga Carolum Magnum Franciae Regem, S Occidentis Imperatorem,testes sunt quotquot sive Hispani , sive Galli horum Principum gesta scripserunt , quae eo usque processit, ut media adoptione , Alphonsus Carolum in Regno successorem deligere decrevissct ; hoc consilium, licet a Regni Proceribus dispulsum fuerit, ut Regni legibus contrariumi argu-
mento tamen est, illam antipathyam non esse utrique genti coaevam, aut cognatam , ut aemuli ipsis affligunt.
3 1. Adolescebat jam Regnum idem Castellae unitum , Nphonsi UL temporibus ; hic ex Franco Regio Sanguine duxit Constantiam, &cum ipsa ex eo Regno accivit Bernardum Abbatem Cisterciensis Ordin cum pluribus sui sodalitii Religiosis, quos praesecit principalioribus Regnorum Cathedris , Ber- nardo Toletanae destinato, quam primus post ejectos Mahumetanos occupavit et filiamque natu maximam Urracam Raymundo Burgundo Regii Franciae Sanguinis Principi erat enim Hugonis Capeti ex filio Robert9 pronepos in desponsavit, cujus conjugii proles