장음표시 사용
11쪽
resipiscat , ut eonuertatur ae uiuat i ae suos libi osmni malitia rcfertos, exemplo Augusini cuius regulam profitetur retrami, erroin que reuocet. Quod si recuset Iutherus,breui eme christiani prinucipes suum officium secerint, u ores eius, eum Pipsum si in errore perstiterit) ignis exurat. Interea nobis uisum est in eaptiuitate babylonis quaedam loca commostare lectoribus, in quibus praecipuum latet uenenum . Ex quibus aperte satis constabit, , quam exulcerato animo aggressus sit opus, qui cum
publicum bonum praetenta, nihil praeter malitiam' ad scribendum asserat. Ut haec doceamus, quae diximus, haud longe nobis
petendae probationes sunt: nam nequis ob eam rem sursum, deorsum cursitet, Lutherus ultro sese, atque animum suum primo statim principio prosdit. Quis enim dubitet, quo tendat. quo se proripiat is, cuius vel . . hunc unum uersumligerite
12쪽
mal omne potissimum ex facie digno scitur, ita ex hac quoq3 prima propos stione clarescit, quam suppuratum , ac putridum is habeat cor, cuius os amaritudine plenum, tali exundat sanie. Nam quae de insdulgentiis olim disseruit, ea plaerisque multum uidesbantur adimere non modo de potestate Pontificis, uerum etiam de bona spe, ac sancta consolatione fi
dclium t homines que uehementer animare, ut in poenitetiae suae confisi diuitiis, ecclesiae thesaurum, ecultroneam Dei benignitatem contemnerent. Et lasmen ea, quae tum scripsit omnia, iccirco mitius accepta sunt, quia plaeraq3 disserebat duntaxat, non asses rebat. Subinde etiam petens doceri, sese q3 pollicens meliora docenti pariturum. Verum istud quam simplice scripsit animo, homo sanctulus , cs omnia restarens ad spiritum, qui fetum effugit: hinc facile de prehenditur, quod simul, atq3a quoquam salubriter est admonitus: ilicet pro benefacto regessit malediuctum , conuiciis, ec contumeliis insaniens r quibus
operaeprectum est uidere, quo uesaniae tandem proxuectus est. Ante fassus est indulgentias hactenus satib tem
Lutheri siretio. spiritus sanctus effugit
13쪽
tem ualere ut praeto eulpam etiam a poenis absoluci. rent, quascuu uidelicet uel ecclesia statuerat, uel suus cuiq3 sacerdos iniunxerat. Nunc uero no eruditiones ut ipse inquit sed malitia tantum prosecit, ut sibi ipsi contrarius indulgetias in uniuersum condenet. Ac nihil aliud eas dicat esse, quam meras imposturas ad nihil omnino ualere, praeterq3 ad perdedam hominum pecuniam, ac Dei fidem .ina in re quam noscelerate modo, uerum etia furiose bacchatur, nemo est qui n5 uidet. Nam si nihil omnino ualent indubgentiae, sed merae sunt ut Luth ait imposturae, tunc necesse est impostores fuerint, non hic tantum Pon tifex Leodecimus cuius innoces, es inculpata uita, mores q3 sanetissimi ab ineunte aetate per orbem totam satis explorati sunt quemadmodum in epistola, quadam ad pontificem Lutherus etiam ipse fatetur uerum etiam tot retro laculis omnes Romani ponti fices, qui quod Lutherus ipse commemorat indula gere solabant, alius remissonem annuam, alius triennem, quidam aliquot condonare quadragesimas, n5 nulli certam totius poenitetiae partem tertiam puta, uel dimidiam t aliqui demum remissione indulserui α poenae, es culpae plenariam . Omnes ergo si uerat dicit Lumerus fuerunt impostores. At quata magis cum ratione creditur huc unum fraterculum morbidam esse ovem, q3 tot olim pontifices perfidos suisse passores 'Nam Lumerus ut dixi)cuiusmodi uir sit, quam nihil omnino charitatis habeat, euidentissi me
14쪽
declarat: quum non uereatur tot sumnis, tot sanctis pontificibus tantum crimen impingere. Si Deus in Leuitico dicit omnibus: Non eris criminator, nec susurro in populis: quid de Luthero censendia est qui
tam immane crimen no in unum alique laomine.
iud in tam multos, tam ueneiados spargit antistites,. idem v non in una quapia urbe susuirat sed per totum buccinat orbem de Si maledictus in Deuteronos mio dicitur, qui clam percusserit proximum, luanta maledictione percutitur, qui palam tantis opprobriis insultat in Waepositos ' Deia 3 si homicida es ut ait Euangelista nec uitam habet aeternam, qui odit si astrem, an non hic aeterna dignus morte parricida est, qui odio prosequitur patrem Qui cum eo usq3 prosgreditur, ut neget italaulgetias quicq3 ualere in terris, frustra cum eo disputem, quantu ualeant in purgatorio. Praeterea quid profuerit cum illo loqui, quibus subsidiis liberemur a purgatorio, qui totu serme tessiit purgatorium funde quum pati no possit, ut pontifex quenqs eximat, ipse sibi tantum sumit, ut neu mine ibi relinquat. id attinet cum eo pugnare, qui pugnat ipse secum fquid argumetis promoueam si cu eo agam, ut donet quod ante negauit, qui nucid ipsum negat, quod ante donauerat Verum quantumuis disputentur indulgetiae pontificis, neceste est inconcussa maneant uerba CHRISTI, quibus Pestro claues commisit ecclesiae, quum dixit. Quicquidligaueris super terra, erit ligatum ec in coelo: α quic Leuitici
15쪽
quid solueris super terram, erit solutiim ec in coelo. Item quorum remiseritis peccata, remittetur: ec quorum retinueritis peccata, retinebuntur. Quibus uris bis si satis constat sacerdotem quemlibet habere pora testatem a mortalibus absoluedi criminibus, ec aeter anitatem poenae tollendi, cui non uideatur absurdum sacerdotum omnium principe nihil habere iuris in i poenam temporariam e verum aliquis fortasse diceti Lutherus ista no admittet, sacerdotem ullum quies ligare, uel soluere, aut pontificem summum plus hasbere potestatis, quam alium quem uis episcopum , immo quam quelibet sacerdotem. At quid id mea, quid admittat, aut quid no admittat is, qui quorum nihil admittat nunc, eorum plaeraq3 paulo prius a misit: qui q3 omnia nunc reiicit solus, quae tota tot
seculis admisit ecclesiae Nam ut caetera taceam, quae nouus iste momus reprehendit certe indulgentias, si pontifices peccauere, qui concellerui, immuniS a peccato non erat tota congregatio fidelium, qui eas tamdiu tanto consensu susceperuit quorum ego iudicio, ec obseruatae sanctorum consuetudini no dubito potius acquiescendum, quam Luthero soli, qui totam ecclesiam tam furiose condemnat . Cuius non modo summum pontifice conuitiis insanis incessit, uerum etiam proclamare non ueretur: Pontificium ipsum inane prorsus nome esse, nee re quicquam aliud esse Lutherus censendum, quam regnum Babylonis, ec potetiam libros suos Nembroth robusti uenatoris et eo que lectores orat,
16쪽
orat librarios, ut omnibus, quae prius de papatu sci iupsit exustis, hanc unam propositionem teneant.
absurdum uotum est , quod quae ante scripsit, flammis optat 'absumi. Erant enim plaemu flammis digna: sed multo tamen ista propositio dignior, quam, exustis illis, iubet uelut dignam aeternitate substitui. Quanquam quis non hic quoq3, nisi qui malitiam
norit, miretur inconstantiam Nam prius papatum negauerat esse diuini iuris, sed humani iuris esse concesserat. Nunc uero secum dissidens, neutrius iuris esse confirmat et sed pontifice sbi mera ui sumpsisse, atq3 usurpasse tyrannidem . Sentiebat ergo pridem, humano salte consensu, propter bonum publicum Romano pontifici super ecclesiam catholicam, dela tam esse potestatem. Id que usqueadeo sentiebat, ut Boemorum quoq3 schisma detestaretur, quod se ab obedietia Romanae sedis abscinderent: pronuncians eos peccare damnabiliter. quicunq3 Papae no obtemperarent. Haec quum haud ita pride scripserit, nune
in idem, quod tum deaestabatur, incidit. Quin istud quoq; smilis est conssatiarquia quum in concione quadam deuouet igni. Lutherus sibi cotrarius Lutherus nuper Boemos detestabatur a
17쪽
Lufeterus contra facitae docet i
Lutheri cos quadam ad populumi excommunicationem doceat esse medicinam, ec obedienter. patienter que serens dam . paulo post exeommunicatus ipse, id q3 meristissimo iure: sententiam tamen tam impotenter lux lit, ut rabie quadam suribundus in contumelias, conuicia, blasphemias, supra quam ullae possint aures scrre proruperit sic, ut suo furore plane perspicuum seu cerit eos, qui pelluntur gremio matris ecclesiae, stastim furiis corripi, atq3 agitari daemonibus. Sed istud rogo, qui illa tam nuper uidit, unde nunc subito uidet, nihil se tunc uidisse ι' Quos nouos oculos insduit e An acutiore cernit obtutu postquam ad susperbiam solitam, ira quoque superuenit, ec odium, es longius uidelicet prospicit, usus tam praeclaris con
ero p5tifici, ut anxie, ac solicite de eius iure disceptem, tanquam res haberetur pro dubia. Satis est ad praesens nego: cium, quod inimicus eius ita surore prouehitur, ut sibi fidem deroget ipse, ac dilucide se ostedat prae ma stitia neque constare secum, neu uidere quid dicata. Nam negare non potest, quin omnis ecclesia fides
illum sacro metam sede Romanam, uelut matrem, primatem q3 recognoscat, ac ueneretur,quaecunquestitem neq3 locorum distantia, neq3 periculis interia σAmplitudo centibus prohibetur accessu. Quanquam, si uera diracunt
18쪽
eunt, qui ex India quoq3 ueniunt hue t Indi etiam ipsi tot terrarum, tot marium, tot selitudinum plasgis dis uncti, Romano tamen se pontifici submitstunt. Ergo si tantam,ac tam late fiasam potestatem neq; Dei iussu pontifex, neq3 hominum uoluntate consequutus est, sed sua sibi ui uendicauit:dicat ueulim Lutherus, quando in tantae ditionis irrupit posssessionem. Non potest obseurum initium esse tam immensae potentiae, praesertim, si intra memoriam hominum nata sit. M si rem, dixerit, unam sortassis, aut duas aetates superare, in memoriam nobis rem redigat ex historiis. Alioqui, si tam uetusa sit, ut rei etiam tantae obliterata sit origo: lcgibus omnibus cautum esse cognoscit, ut cuius ius, omnem hos minum memoria ita supergreditur: ut stiri non posssit cuiusmodi habuerit initiu censeatur habuissi legitimum, uetitum P esse constat omnium conlansugentium, ne, quae diu manserunt immota, moueantur. Certe siquis reru gestarum monum eta reuoluat,
inueniet iam olim, protinus post pacatum orbem,plaera omnes christiani orbis ecclesias obteperasse Romanae. Quin Graeciam ipsam, quampad ipsos commigrasset imperium, reperiemus tame, quod ad ecclesiae primatu pertinebat, praeterq3 dum schismate laborabat, ecclesiae romanae cessisse. Beatus uero Hieronymus quantum Romanae sedi censeat deferen dum, uel inde luculeter ossedit, si, quum Romanus ipse non esset, tamen aperte litetur sibi scis esse, si suam paparm. Antiquitas p atus, Graecia Romano pare dipontifici.
19쪽
1. Corinthadii. suam fidem, quibusvis improbantibus aliis, comprobaret papa romanus . cui quum Lutherus tam impudenter pronunciet idq3 contra suam pridem sententiam nihil omnino iuris in ecclesiam catholicam, ne humano quide iure competere, sed papam mera ui, meram occupasse tyrannidem et uehemeter admiror, quod aut tam laciles, aut tam stupidos speret essectores, ut sacerdotem credat inermem, solum, nullo septum satellitio quale fuisse eum necesse est prius peo potiretur, quod eum Lutherus ait inuasiste uel in spe uenire unq3 potuisse, ut nullo iure sultus, nullo fretus titulo, in tot ubi P parta episcopos, apud tam diuersas, tam procul disiectas gentes, tantum obtineret imperium . Nedum, ut credat quisquam populos Omnes, urbes. regna, prouincias, suaru reru m. iuris, libertatis, fuisse tam prodigos, ut externo sacerdoti, cui nihil deberent, tantum in sese potestatis darent, quatum ipse uix esset ausus optare. Sed quid refert, quid in hac re Lutherus sentiat, qui prae ira, atq3 inuidia n5 sentit ipse, quid sentiat, sed bene declarat os: fuscatam scientiam sua, ec cor ipsius insipiens obscuratum, traditum q3 in reprobu sensum, ut faciat, ac dicat ea, quae no conueniunt. Quam uerum est illud Apo. Si habuero prophetia ec nouerim oti mystes ria,ec Oem scientiam, des habuero omne fidem, ita
ut montes transseram, charitatem aut non habuero,
nihil sum . A qua q3 longe abest iste, no illud tantuostendit,st prae furore perit iple, sed istud multo ma
20쪽
gis. st uniuerses si um trahere conatur in perdit ounenti, dum omnes ab obedientia summi Pontificis laborat auertere:cui ipse triplici uiculo tenetur astris Elus, utpote Christianus, sucidos, ec postremo fixa terculus, tripliciter a deo uidissim puniendus. Ne meminit quicq3,quato melior est obedientia, P uitactimae. Nev cosyderat, si in Deuteronom. cauetur, ut qui seperbierit, noles obedire sacerdotis imperio, qui pro tepore ministrat domino deo suo, α decresto iudicis, moriatur: q3 atroci sitsupilicio dignus is, qui acerdoti omnium summo, eidemqs supremo in terris iudici no paruerit. Nam ec quu uocaretur ad pontificem, oblatis expensis, α data fide , uenire taxmen fraterculus, nisi munitus praesidio cotempsit, α iam, quoad potest, tota perturbat ecclesiam, corpus: que totum solicitat ad rebellandum capiti, cui quasi peccatum ariolidi est repugnare, ec quasi scelus idos latriae nolle acqui stete . QVAMOBREM quum Lutherus odio prouectus, se pciritet in perniciem , α legi dei recuset esse subjectus, suam nimirum quaerens constituere et nos uicissim christicolae caueamus, ne quod apostolus ait oper inobedientiam unius hominis peccatores constituti simus multi ed illius inhquitate perosi, domino cum propheta canamus: Inaiquos odio habui, legem autem tuam dilexi.