장음표시 사용
341쪽
genti Ord. Can. Reg. S. Augusini Episcopi Brixiensis, aviore
Anonymo Canonico Claustro. Neoburgenti fere aequali, ex Codice Praepositurae Tirnile inensis nunc primum vulgata. XXIUChronicou gintiens vetusius ab anno Christi MLXXV ad annum MCLXXIX. avioribus duobus Anonymis Coenobilis L etlensibus Ord. Cliterc. ex Codice autographo ejusdem Coenobii . accedit Fragmentum Hs oricum de nudatoribus Μο- χε nasterii Zoellensis ex Codice ejusdem Coenobii. XXV Chrο-niram Zmetiense recentius a Christo nato usque ad annuin MCCCXCIX .autore Auonymo L etlensi, ex Codice, ut videtur , autographo Emetiensi ; accedunt Additamenta historida ad annum M CCC LVlI, ex Necrologio Ziellens excerpta. s Q XXI I sutoris ineerti Chronicou Austriacum ab anno primo aera
Christi ad annum ejusdem MCLXXXIX Seeulo XIII conseri.
pium, ex Codice Zmetiensi ejusdem aetatis, & ut videtur, authentico, neglectis tamen iis, quae ex Hermanno Contracto 67 sere desumta annum Christi roi 2 praecedunt. XXVII Narratio bisorica de eleetione Lotharii Ducis Saxoniae in Imperatorem Romanorum Moguntiae anno Christi MCXXV, autore Λnonymo aequali, ex Codice Got icensi, quam a Celeberr. Eceardo in Quaternione suo notis illustratam editam esse, alis 2 bi monuimus. XXVIII Narratio Genealogica Posterorum S Levoldi austriae Marchionis. autore Λuonymo, ex veteribus
77 membranis Mellicensibus. XXIX Frantisi Patavi Oratio de S. Leopolri Austriae Marchione . qua ille in Senatu Ecclesiasi leo
A. I 48 contendit, Leopoldum Pium in Sanctorum num rum solenni ritu esse reserendum, ex MSto Mellicensi, Surio 674 9 Pol manno. XXX Buba Innocentii VIII P.R. de Canoni. ratione S. Leopoldi Austriae Marchionis , ex Codice Mellicensi 682 ct Polamanno. XXXI Autoris incerti breve Chronion Austriacum, res a Veteribus Λnstriae Marchionibus re Ducibus seirpis Babenbergensis gestas usque ad Rudolphuin I Imperatorem complectens, ex Codiee Monasserit S. Petri Salisbu, 686 genti. XXXII Bernardi Norici, ut Cremi sanenses existimanti Chronicon Austriacum ab origine gentis usque ad annum Christi MCCCVIII perductum. ex Codice autographo Cremi sa
342쪽
uensi. XXXIII Merologium Monasterii B. Μ. V. Dulis ad Scotos Vianva Austria ex Ioanne Raschio. XXXIV Pastrami sunt zonis Confulis Hiennensis Chronicon sustriacum ad A. I 3CI. inde a Nicolao Vi chel Caenobita San- urensi usque ad MCCCX continuatum. ab Monymo demum ad A. MCCCCLV produ-'ctum, ex Codice M S. Claustro Neoburgensi chartaceo. XXXVII oria Inventionir M. Reliquiarum duorum Anon morum ad D. Hippoluti in Auseria, auctore Amonymo Canonico Reapulari S. Hippolytam, ex Codice membranaceo Coenobii Al-tenburgensis Ord. S. Benedicti in Austria interiore auctius luam a Bollandinis Sociis edita, ct einendati iis.X XVI. nonyniel ι-ebieno Leobium, Duben,oppidum Styriae Superioris) Chron con VI Libris conprehensum, a Christo nato usque ad annum M CCC XLIII. accedit brevis continuatio ab anno M CCC XLV ad annum M CCCXLVlI, ex Codice Claustro- Neoburgensi. Seeuli XU. XXXVII Monymi Caeuosita Zivitiensis Chronicovab anno DCCCC XXVIII ad MCCCLXXXVI, ex eliartaeeo codice MSto Claustro. Neoburgenti. XXXVIII Anon mi narratio de Praelio nidericum Pulcrum inter V Ludovicum La-srium habito A. MCCCXXII, cui Autor intersuilia videtur, sermone Germanico, ex Codice Claustro. Neoburgens. XXXIXTabulae Claustro-Neoburgensis da primis sustriae Amretionibusta Ducibus Stirpis BabeMorgensis, eorumque Conjugibus f LGberis , aut ore Ladistio Anthaimis, cperiam quoque conseren re Jacobo Praeposito Claustro. μολγιnsi, ex editione Basileensi MCCCCXCI. XL Matthaei et jusdam vel Gregorii Ilagoni Chronicon Austriae Germanicum a condito mundo ad Annum Chrisi MCCCXCVIII perductum. ex Codice Ticnsteinensi. detractis nempe iis . quae sabulose ante annum Cirrist, Io tradita leguntur. XLI Appendix ad sud Gronicon ab A I3Sς ad A. r*93 , e Codice Dominicariorum Uiennensium eruta. XLII riti Arvec ii e Presbyero secuturi Caenobii Eberiburgensis Ord. S. Benedisti m Bavaria prioris Chronicon Urιacum a fabulosis nostrae gentis primordiis urque ad tempora 'Dderici Imp ratoris vulgo III producrum, nunc prinin m ex C dice , ut videtur, Elographo in. lucem dati a. Haec ita con-
343쪽
gesta, descripta, collata. recensita erant, cum Rev. Petris. Sodali R. P. D. Bened .cto Bonnethi comite. Waldhusium. Canoniain Ord. S. Augustini in Austila inferiore nondum visam. veterum librorum indagandorum causa, excurreretent Bernardus Noricus de Lauresco fur es Pataviensus Pontificibus .a Sodalibi is Creni innensibus tam pervicaciter ne-
gatus, in Codice chartaceo treceniorum amplius annorum Nosito in primo sere aditu sese offert, quem adeo in fine hujus
Tomi additum, L. B. indicamus. Rev. autem Pezium hoc ve. hui omine accepto. inter varia, quae ipsi in opere tam laudabili obvenient, dura atque molesta, nunquam non bene sperare iubemus.
Ad Dissertationes doctissimi petii toti operi praefixas revertimur, unum alterumve delibaturi, dictu lique, plura sorte, quam alias solemus, pauciora certe, quam antinus sert.
harum deliciarum ut vides B. L. ct veniam dabis 3 cupidissis
I. I mus. De varia pro ratione temporum austria nomenelatura di sertatione agitur secunda. Λustria alia est superior ad utrum' que Danubii litus versus oecidentem sta,alia inferior ad eadem litora versus orientem; utraque adeo est vel Cisdanubiana tibΛunro nempe venienti, vel Transdanubiana. Haec probe te-2 nenda sunt. Cisdanubiana ab oeni Danubiique eonfluensibus ad citium usque montem t en a Veteribus M. risum appellata est. Clarissime Ptolemaeus: Noricum tremi. nos habet ab Oceasu Enum fluvium, a septemrione Danubii pa tem , qua est ab Eno usque ad Cerium montem , ab ortu Solis 3 ipsum montem citium se. Crevit inde Noricum, quo factum, ut in Mediterraneum oc Ripense tribueretur. Extra dubium est. Auctriam Cisdanubianam pntissinium ad Ripense pertinn-4 isse. Austria citerior ultra Cetium montem, ad Leytham flu-
vium usque, eodem Ptolemaeo autore, ad Pan uiam Auferis-
rem pertinuit. Λ ria Transdanubiana seu ulterior magnae Germaniae portio fuit. 9 veluti frons , quod Tacitus ait, 6 Marcomannorum & Quadomin regio. In eadem confedere Meulo U Rugii. unde Rugilandia nomen, quo cum Gerciti pervenisse Odoacrum, regemque Rugiorui Teletheum ina. gna Diqiligod by Corale
344쪽
gna elade assecisse, narrat Paulus Diaconus. Seculo vi Hun S. τ seqq.
ni & Avares rerum potiti sunt in Pannonia, nec intra montem Cetium se continuerunt; Aneses duormn regnorum, Germani et puta & Hunnici, limes dicitur ab Eginhardo in Annalibus; .
unde Austriae citeriori ista aetate Hunniae & Avariae nomen. De Hunnia testantur breves Francorum Annales, antiquissimus Cod ex apud Aventinum, Epistola Eugenii II; de Avaria diplomata apud Hundium &Bernardum Fratrem. Austria inseri. x or Pannoniae etiam nomen est sortita. Ita in diplomate Elia. meram mensi apud Fratrem, & in Eginhardo. Seculo X, XI. XII Austria omnis orientalis plaga s Amrha e Marcha, ut Isin Diplomatibus Ottonis III apud Hundium; S in alia ejusdem Imperatoris charta ,& Henrici III Literis Osirrichidi Oserrubi appellata est. Orientalis etiam proviucia & Marchia sive MDNehu Orientalis in Praeceptis puta Henrici II a Beriholdo Constantienti Orientale Regnum, ab Ottone Frisingensi, orientalir Teutonicorum Marchia, immo oriens. Ita enim Henrieus I a. Dux Austriae in Diplomate San-Petrinens; In nomine sanctae sindividuae Trinitatis: Ego Henrictis Dux Orientis Zce. st in alia charta traditionem Monasterio Ad montensi saetain continen . te : Anselmur Ministerialis Heinrici Ducis de Oriente vendi. die S deleeavit ipse s uxor ejus s filii e us locum curtis apud Chremes Erembe, in Oriente i cc. Accedit autoritas Annalium Fuldensium: Imperator per Haismariam ad orientem proficiscitur, veniensque prope flumen Tullinam, monte Comiano coli quium habuit, ct Martyrologii Benedi sto Bucani: Item S. Κ Iomanui Martyris, qui in oriente passus est, quem in Austria intersectum , ibidemque coli satis constat. Bavaria etiam Orien- titialii nomen tulit, quod Bavarici sere juris esset . antequam in reculiaris Provinciae formam . Comitibus & Marchionibus fropriis datis, redigeretur. Novissimum nomen est Astria. quod eum a situ regionis manifestam originem trahat, non ab Rustro, qui medium Solem amat. sed a Germanica voce osten, ante Seculum XI tamen non auditum est. Primum nempe in
Tabulis Ernesti Marchionis, qui ab A. MI VI ad A. M LXXV legioni praefuit, ct Litetis standationisMonasterii S. Nicolai em
345쪽
tra muros urbis Pataviensis a B. Mimanno Λnno MLXXIV da.
Diff. II Nominibus veteribus commodum junserentur Veteres Austrie Inquilini. sed hae dissertationes ita sunt bonae frugis pleni minae, ut omnium epitamen conficere non liceat. Neque tamen injucundum erit, saltim Iconem gentis Austriacae, ab A stilaeo homine prosectain ex illa secunda Dissertatione hie legi ite, iis, quibiis multa est cum Austriae civibus eonsuetudo, si bitrio 'de veritate relicto. Austriaci tam ad belB, quam in fine. ρd pacis arx 1 gregis fum , aptiores tamen adposteriores ab mitius es tinius ιngenium, quo a reliquis Germaniae pum lis praecipue disrunt. Hine brevior eorum es minias pertinax ira, G amplior nuetur ab hoste, etiam que epi me vicerunt,
ae denique Aenuntiores victoriae. Divinam religionem sudi se curant, a supersitione tamen remotiores. In luxum faciles bonorum malorumve exempla celerius sectantur, vi uo, aredum . . alieno damno fatis cauri. Principes suos patrum loco Icmper habuerunt , elementiori imperio adsueti. Splendidis eonviviis aeadium magnificentia, copioseque apparatu mirifice delectantur, eoque in genere totis patrimoniis deprimo loco nonnunquam δε- certant. Multi prodigalitati, quam liberalitati sunt propiores. Candor animi maximus faciles amicitia ae minor taciturnitas. Ingenium phriique Austriacis majus est, quam in eo percolenda contentio, quae or accesserit, cereris Ge=manis literas σ celerius, Upenitius adsequuntur. Foris ampliuι valent, quom domit, ubi indulgentius habentur. In consiliis mimo purumque congressurer maximas desiniunt, non perinis fortes T constantes in iis, qua probarum, exsequendis. Vino, quod nobile o generosum patria prosera, num plures Abi morbos concilient, an curent Austriari, dubium est. II pietas inedpauciorum diertim, curare habent ae colunt. Urbes Tusculanis beatiores plerique putant. Gravioribus laboribus ferendis impares, civilibus artibus acrius iustam, licet exterorum artificia suis omnel praeserant ae de
mirentur. Nemo, quod inemei proposuit, se consecuturum Imrile desperat. His quisquam vehementi me amat, patici vcla Fufimam frisaam probant, siservienaum At. Falluntur
346쪽
sepius, quam fallunt, nec a vitio Vud eos procul abest, qui te.ctior apparet, Ad risum proni tristium is acerborum facile ob. livisuntur. Dum summa rarum salvasit. minora non gravaten gligunt. In Dissertatione V quaeritur, nuin LeopaUus I idem veteri. Differt. Ubus Livaldus. Liuipaldus, Leopaldus, Livoldus, Lusoldus, f. IN LeupoIdus. cognomento Illustris,e nobilillimorum Comitum Baben i gensimu stirpe descenderit 3 Res omnis nititur testi- Σ1nonio otionis Frisinstensis Episcopi. S. Leopoldi Λul irrae Marchionis filii: Ex hsus Alberti sanguine Albertus, quipo
modum in rebiam Orientalem des, Pannoniamsuperiorem Ungaris ereptam. Romano Imperio adiecit, origimm duxisse tra.ditur , α consecta est, si quidem, ut bene monet Noster, Ottonem trad. tio non sesellerit. Ille Albertus, quem Annales Austriaci ob Hunnos saepius si os , Victoriosum appellant, Henriei, quem per injuriam Rebellis nomine insigniverunt, Filius. Avum habuit nostruin Luitpaldum. Sed an Luit paldus patrem habuit illum Adalbertum Z Sane nomen Patris ignoratur. An itaque ille Adalbertus 3 Variae hic fabulae ct errores, in qui- 3bus confutandis N.ster hic deludat. Idem tamen Nostro verisi. 9 millimum videtur. hoc argumento: Albertus Victoriosus originem suam duxit exsanguine Alberii ultimi Baben bergensium;
autor est Otto; sed non ut a Patre, Patrem enim habuit Henricum Rehellem; nec ut ab Avo, Avus enim fuit Leopoldus Illustris. ergo ut a Proavo, quoipio conficitur, Albertum fuisse Leopoldi Patrem. Videant rei historicae peritiores. ntura haec necessaria consequentia nitantur. Iam ad tristia sata Alberti digreditur Pezius. & ea Hattonis perfidiae tribuit. Nova quae- ΙΘsio oritur. quo anno Marchionatum Austriae adierit Leopol-dus 3 Variae iterum lententiae, in quas accurate inquirit Rev. Pegius. Dubius est Annus, ignoratur etiam Imperator. eujus he. 18
fieto id factum. Maxime tamen probabilis opinio est, quae id contigisse ait Anno DCL CC XXXV. autore Chronographo Leobienii, homine in indagandis rebus Alistriaeis industrio, anno Leopoldi sere XXX, iuvenistaetate & viribus florentis.
qualem praefectum infida illa provincia sibi deposcebat. Pr
347쪽
- xima opinio est allegantium Annum DCCCCXXVIII, quae etiam fige Anonymi Lmetiensis nititur. Omnium autem conse
, ius est, intra annos DCCCC vix DCCCCXXXV Marinio- natum iniisse Leopoldum, ex quo satis patet, deberi id He rico I Aueupi, qui ab A. DCCCCXX ad Λ. DCCCCXXXVI te.
11s Lepida est Fabula, quam Conradus de WiZmberg. ab A. Christi ri ad An. Iro 3 Abbas Mellidensis, in Brevi Chreni- eo de primis Austriae Marchionibus ad Leopoldum II seripto memoriae prodidit. Dum adhue adolescens. inquit Conradus de Leopoldo Illustri, die quadam in venatione per avia secutus fu-ἐJt Imperatorem, solumscilicet solus. Es ille ferampercussumis
arcum fortius attrahens comminuisset: Juvenis arcum Illum, ut erat contentus, manui cunctantis promtistae inseruit: Me. que Princepi percussa fera, super alacritate adole, centis detrictatus, sub autoritate regia promisit ei Terram, quam si pro xime vacare contingeret ipsique eompeteret, atque pro memoria σ confirmationepromisi, quia nullus interfuit, dedit ei a cum contritum. Non multo post tempore mortuo Marehione δε- striae, cum multi procerum quisque prosi instarent Imperatori, prorumpere in medium juvenis cum ausatione fracti arcus, regalis promi nis petiit executionem. Cui Princepν, nihil mora. rus , industri suam commemorans, auctorisate regia Μarui. am traditam consirmavit. Lepida, inquam, est fabula, cui omnem demere fidem nolim. neque tamen addere, ciun P etius noster probe observet, fuisse eam Leopoldo virtutem .d si otioni redas, etiam necessitudinem, ni, absque illa indu fria, quam in venatione Regi comes demonstrasse a Conrado
dieitur, Rudigeri de Proclara nuper defuncti provincia m γ' rito ei delata sit. Anni. in quibus Austriae praefuit, nunc Deilo invenire dantur LIX.s Leobiensem sequaris, LXVI, si Z cellensi Tedas. Anno enim '94 in civirare minetBurg, tesse Chronographo Saxone, ubi Bernvardi Episeopi hospes militum o lusibus intererat, eumfagitta mprotiis vulnerarus obiit. Ea.dem, re prolixius quidem Dilmarus, quietiam Wirciburgi sepultum amrmat, quod Mellicenses ex lapide sepulcrali ne.
348쪽
MENfIs AUGUSTI A. MDCCXXI. 333
gant. Uxor ei Rib ara, incertη m. quo genere sata. Filii, Henrieus Ausriae Dux, ct Poppo Trevirensium Archiepiscopiis. Ille posteri; audit Rebellis, manifesto errore recenti Ortim, qui Henricum Comitem & Marchionem Franciae orientalis, Heze- Ionem appellatum cum Henrico Comite & Marchione Orientatis plagae confuderunt. Sed discedendum tandem est ab opere. quod omnium laudem meretur. Nos Reverendo peetio propitium Principem. faciles Bibliothecarum & Tabulariorum aditus, Sodalas eruditione & diligentia haud impares, Austriae vero Diplomaticae, & Annalibus Austriacis faustos natales appre
ORIGINES SERENISSIMAE AC POTEM
ri me Familiae Hab urg Austriacae ex Monumentis v reribus , Scriptoribus Coaetaneis, Diplomatibus Charti que nunc primum continua serie ab origine prima ad Rudo hum Imperatorem umue demonstrarae, es S. Caesareae ac Catholicae Met estati deuotissime oblatae a
Lipsiae, sumtibus Ioh. Frid. Gledii schii B. Filii . I 2I, sal.
Λlph. I plag. I 6 Fig. m. 2.BEne ac laudabiliter celeberrimus Eceardus insiluit, in or gines gentis aligustissimae Hab largo-Austriaeae inquirere, eum, quod infinita prope sabularum, errorum. Opinionum monstra, lae homines in his studiis leviter versatos ad primae initia pei venire non sinebant, talem, qualis omnium assensit est Noster, Vindia em, Viiuin omnis Antiquitatis Germanicax scientissimum, postularent, tum, quod idem animo fingens sor. mansque materiam tanta doctrina dignam . nobilem, excel. lentem, aliam magis excelsam Volo saltim concipere non pote. rat, aut similem huic. quam explicavit. Sane dudum inter rat Reipublicae. ct ad gloriam nominis Germanici pertinebat Lillustrasse ortum tot fius orum , ct in tanta rei histbricae luce expoIuisse, quibus maioribus satus sit Princeps divinitus terris
349쪽
datus, Caesar idem & Catholicus Rex, bello maximus , pace ei.
iam maior, hostium terror, florum aini corianultae amor dc delitium,cujus virtutes nullo vitiorum confinio laeduntur; quam provinciam cum occupaverit non modo Noster. led etiam ornae
verit , non nostras, sed publicas omnino laudes promeruit. Sunt autem in hoc Volumine Originum Libi i II, Monumento rum eo pertinentium Codex. docta Cl. Selim inchii Dissei latici de Athico Duce, dc totius operis praefatio, qua Abbatis de Cain. pis ineptiae Auberianis insipientiores pro merito excipiuntur, de quibus omnibus nobis nonnihil dicendum est. Procem. Hieronymus Vignerius cum ante annos sere septuaginta in origine Familiarum Λluticarum , Lotharingicae, Austriacae .
Badensis dc aliarum multarum detegenda versaretur , concinnavit stemma sacratissinae gentis quod appellat Archimalinum, ita quidem ut Ricimerum Patricium. S. Gertrudis maritum communem satorem iaciat, dc ex Fga Filio, Majore domus Dagoberti I Archimaldum Nepotem, Majorem domus sub Clo. doveo II, huic vero ex Leudiso Filio, Maiore etiam domus, Fi-L. I e. I lium Athicum sive Athalricum Habspurgiorum Satorem tribuat. Sunt varia, quae in hac Genealogia spongiam merentur ex Nostri sententia, illud vero inprimis quod non satis constet c.2 Levisis Majori domus fuisse posteros. Scilicet Athici Aleman. niae Ducis Patrem Letidericum cum Levisio Majore domus consederunt veteres nonnulli, Fragmentum Alberto Argenti,nensi praefixum, Kontgshovit Chronicon Latinum, vita S. Odiliae a Mabillonio postremum edita, Chronieon Novientem se Martenti, dc hos secuti Vignerius, Brnschius . Bucelinus, Chistet ius. Blondellus, lacili errore ob assinitatem nominis. . sed eo magis, praeeunte summo Viro Joh. Mabillonio, nunc abjiciendo, quod aliunde constat, Athicum, quem Leuisii, mortuo demum Chil serico, Maioris domus Filium faciunt illi, regnante Chil serico habui s. filium Adalbortum tam pro-veetae aetatis, ut Monasterium S. Stephani intra muros veteris Argentorati condiderit, eidemque filiam suam Atalam praefecerit. Athieoni itaque Habjurgiorum satori Pater est Liuiberius vel Leutharius Alemannorum Dux, d , si conjecturas ab
350쪽
MEMSIs AUGUSTI A MDCCXXI. 33 s
c ter uiae ductas non respuas Avus, Liuifredus seu Leud fridus, qui A. 188 in Chil deberti R. offensam incidit, Proavus Leutharius Alemanniae Dux , Bucelini in Italia Narsete occisi Frater; reliqui majores ignorantur. Ethiconi uxor fuit Bersuinda, soror Sigrandae, matris S. C. 3Leodegarii; liberi, Ethico, Adalbertus, δόνυμος, S. Odilia Ab. 4hatisa Hohenburgensis, Hugo. De Adalberti Λlemanniae Ducis posteris disserit Noster accurate & prolixe, nos nunc Habspur sqq. xicas origines in Ethiconis progenie prosequemur. Dbiconi TII Duel Alemanniae Filii fuere Albericus Comes & Ethico Episcopus Argentinensis. Fragmentum Vitae S. Odiliae: Ejus Filii Epistopus Argentinensis aequivocus f Albericus Comes. Nepos ex Alberico Berhardus I Comes. Idem Fragmentum: Inter quos Gerbardus Alberici Comitis Filius, qui licet Leone N Umso ferocior aliquando in servor Dei sevierit se. Pronepos se re ignoratur ; ut enim Eberhardo illi jungamus Adelindein
uxorem, quod fecere Vignerius&Chissetius, temporum ratio vetat, octoginta fere annis inter illorum Eberhardorum aetates intercedentibus. Tarentibus Annalibus opem ab ingenio petit Eccardus. Fuit eo tempore illustris Comes Beeo, Alpaidi Ludo.
vi ei Pii filiae matrimonio junctus; huic filii Letardus, Lutardus, puta, sive Leutharius re uerbardus nomina genti Ale mannicae familiaria, quin ipse ille Γυο est Albericus, ex quo Berico, Bergo, ct extruso R, Bego nomen iactum est. De filiis Begonis Frodoardus: quod earnobium postea per precariam iesurAlpaidis vel filiorum eius Letardi s Drardi ad partem p fissonem Remensis' i venit Delesiae. Ebethardi II Filius dubio procul est Gerhardus III Comes bellipotens de Apatiae Partibus. teste Autore vitae S. Delcoli, Adelindis Maritus, Wald radae&ran guinitate S ainicitia junctus. Ebethardo III filius fuit no. smine Hugo I Ad Melius Ludovicilli Franciae Regis uxoris, ct tilfhardi Abbatis Flaviniacensis ct Archicaneellarii in Francia ofrater, uti haee ex diplomate quodam Caroli Simplieis, &Hii-gonis Flaviniacensis Chroni eo colliguntur. Hugoni I liberi III
Gerhardur, Hugo II, mramnus, cognomine dives: ita eni in Autor vitae S. Dei li. Ex his Guntramnus en Hab urgio