장음표시 사용
351쪽
rum progenitor , cujus posteri originum Libro II exponimis
tramnus Dives. quem Acta Murensia memorant, eo etiam p i ticinum argumento, quod Novienteni Mianasterii ab Ethie ne I Alemanniae Duce restauraii & dotati Λdvocatiam gesserit. Ex hujus liberis eminet Lamelinus Comes de Λltenburg. Gunistramni divitis filius. quem sibi tiberi homines in loco, quem a subterraneis muris antiquitus constructis, mrum appellabant. optarunt de seniorem. Ille vero annuit, ct tam diu, inquiunt Λcta Murensia, in hoc illis praefuit, quousque totum in suam ρ resarem tamjuste, quam iniuste contraxit. Lancellino siliu fuit Rad boto. Λcta Murensia: Heredes venerunt hucusque ad locum,
quod dicitur m ach, ibidemque jussu Radeboronis fui Q rLaneelim, ab istin loci hominibvs eum injuria re redierunt. Radebotoni uxor fuit Ita Friderici Lotharingiae Dueis & Beatricis Filia . quae illam injuriam liberis hominibus heredibus tactam eondito Monasterio Murensi expiavit, k decora Capetingorum, Ottonum etiam Saxonum S Carolingoruin in Hab urgicam gentem derivavit. Fuit enim Beatrix, mater Itae. soror Hugo. nis Capeti, Filia Hugonis Magni ct Hedmigis. avo adeo terno Hemico Meupe, Proavia vero Hatui otionis illustriq eon. juge sata. quae ipsa Ludovicum Pium Avum maternum ciebat. Frater Rade tonis fuit Temerus Episcopus Argentinensis.. Monasterii Murensis in patrimonio suo, ex sententi, nempe Ita Λmnis, conditor, filii vero Otto, Albertus. Imrnharius. qui Abi, fratribus puta mortuis, tunc Penuus locum vindicavit . ut loquuntur ficta saepius memorata, immatura autem morte pravo
tus III Idus Novembris vitae finem sortitus est an. AI VI DO-
minua Incarnationis, filiusque ejus otio in Advocatum pro eos constitutus est. Otto gen Nit wemherum.Λdet heiden de um6 neburg. Wemherus vero Λdelbertum, cui obtigit Uxor Ita. veteres Welphos f& Billinganos , Reges etiam Hungariae . cNor egiae vetustos Habi purgicis iungens. Ita enim Genealogia
352쪽
nu. Idem ille Albertus est Rurilphi Imperatoris proavus, Risis M*bui Avus. Pater vero Albertur. Charta mitinensis Rudolphi Hub urgidi. At satiae Laiadgravit. postea Romanorum Imperatori .a Guillimanno publicata: Tam nor, quam bona recor. dationis progenitores nostri, Comites videlicet Asiertur. mia
hi Lande avio Pater, nobis tribus fratribus Patruus, phus Avus, Albertur Proavuνθα qua Omnis illa de Perleoniis ct Aniciis, Majoribus Austriacis, sabula, magno etiam Lambeis elo adamata, prorsus deletur, qua Petrus III Perleonius, Adel-berti Pater, Rudolphi Imperatoris Avus singitur, commento sim tui, ct eo minus serendo. quod illae origines Perleouiae, si v rum amamus, tandem in Iudaeos Λpellas desinant. Habspitris gii sunt. Alemanni sunt Austriaci, quorum augustissimum Go. nus in principe, quo majorem prior aetas non vidit. CAROLO UI, Imperatore Pio, Felici, Augusto, superstes, ut multa & maseula sobole firmare velit divina bonitas, omnes
boni precantur. Origines sequuntur Probationes sive Monumentorum Codex, quorum fide illae nituntur. Continentur autem praeter Fragmenta nonnulla, Legis Alemannorum. Vitae S. Odiliae re.
tustissimum, Codicis pergameni manu scripti, qui Historia de Corpore Domini inscribitur, a MLiltero ad Kontgshovium ediis tum , Vitae S. Deleoli; Vita S. Odiliae ex Mabillonio. Geneat gia S. Odiliae, ex Chronico Xontgshovii Latino. Bestii Uera Origo Hugonis Regis Italiae contra Gasparum Seioppium, Wiberti Archidiaconi Uita B Leonis IX Papae, Origines Murensis Monasterii. additis Diplomatibus longe plurimis Honaugiensibus, is Murbacensibus ex Mabillonio, Veraliacensibus, Pulta. tiensibus, Grandivallensibus ex Daeherio. Tullensibus ex Benedicto Tullens,variis ex Guillimanno. Coccio, Uignerio, B luetio. Ughello, Cointio, Petro Maria Campo, Joanne a Bois seo, Meibomio. Christophoro Harimanno, Crusio. oecupat extremum Jo Hermami Schmine ii Historiarum G Hoquensia apud Marpurgenses Pros Publ. Dissertatis Historico . Gonealogica, in qua di uiritur: Num Adalrieussine athi.
353쪽
Celeb. Eeeardus, opere licet suo sere absoIuto oblatam sibi, eum mire eum iis . quae ipse in originibus disputavit, eonsentiat, dig. I gnam exilliinavit . quam in fine adiiceret. Scilicet cum deean. tatum illud Stemma Archinoaldinum etiam Cl. Tolnero in Hi. storia Genealogica Serenissilinorum Hassae Landgraviorum valde placuerit, quos per Lotharingiae ix Brabantiae Duces inde prognatos esse multis demonstrare aggreditur, operae pretium visum fuit Cl. Sehminehio penitius in ictas origines inquirere. a quod ita effecit . ut primum de Erchinoaldo&Leudeso Majoribus Domus. quae poterant, dixerit, deinde Anonymi Uini. sani narrationem, 'omnis illius fabulae sontem, excusserit, suas demum de Majoribus Atliici conjecturas, quas Vocat, in me.. 3 dium attulerit. Erchinoaldus dubio procul fuit Neustrius, eum palatium habuerit vici Peronensis; ct in Rothomagens agro 4 praedia . Pater illi suit non Erchinoaldus Burgundiae Patricius. ut vult Clar. Tolnerus, sed sorte Erchinoaldus sub Dago bertos Major Domus. Ipse anno tertio Chlodovaei II, Kgane mortuo. 6 dignitatem Majoris Domus in Neustria obtinuit. Mortuus anno 6;6,quod Noster contra Bollandum, Blondellum, Spenerum.
I 2 Henschenium, Tolnerum docte evincit. Erchinoaldo sui ccessit Ebro inus, qui cum sua potestate abuteretur, di mortuo Chlotario Rege Theodoricum optimatibus non consultis, Regem constitueret, omnium odium in se concitavit. Coeunt Franci, &Rege illo vitio creato in Dionysiacum, Ebroino Majore minus in Luxoviense Monasterium detrusis. Childericum Regem Amstrasiae, Neu striae etiam & Burgundiae Regem dicunt An. 6 o. qui vero civibus & proceribus gravis A. 673 a Bodilone inter. 33 λλirMulsoaldus Major Domus ex Neustria infida in Austrasiam fugit. Neustrast Leudesum Majorem Domust, mox The
doricum e Mon isterio eduetum Regem constituunt an. 573.
quod ubi audivit Ebroinus, in spem Majoratus recuperandi adductus e monasterio aufugit, disertustis Leudesio insidiis α1 3 674 eum perfide obtrimeavit Aia itaque hujus I.eudesii filius, s suit Athielis 3 Ita vult Anonymus Urstisanus. Sed idoneus veri 1ν autor non est, de rebus Metili VII Scriptor Seculi XIlI,variorum praeterea errorum reus. Λit enim, DagObertuin Monarcham
354쪽
Franciae universae factum an. 63I, quod an. 6 2 8 aeeidisse certo certius novimus. Idem confundit Erchinoaldum primum dc secundum. Maiorem domus sub DagOberto cum Majore domus sub Chlod vato II. Nec Dagobertum I & II satis discernit. Narrat Chlotharium constituisse Ebroinum Majorem domus. quod a Francis optimatibus laetum est: Ebroinum a Chil deri eo Monasterio inclusum esse, qnod a Proceribus Neu striae fa mim. Childerico nondum rerum Neustrastarum domino : Leudes,um Ebeoino flatiin suffectum, quod ante Chil derici mortem. Detiim non est : Leudesiuin Germanis vocari Leuthericum. quod uti probari poterat, ita diversos eos fuisse viros, ipse insequentibus assirmat: Leudesium jam Majorem domus duxisse uxorem & genuisse Athicuin, cum patre suo superstite & Chil-derico II regnante matrimonium inierit : Ada triet uxorem se.
isse Bersu indam, sororem Billhildis, conjugis Childeriei II α
neptem ex sorore S. Leodegarii, cum Cl. Schminckius do fleostendat, illam Billhildem Sigeberti Austras ae Regis fuisse sisIiam . quem Chil derici II suilia patruum, vel ut illius aevi homines loquebantur, avunculum, satis constat. Est itaque sibi. cui non Leudsi Filius sed Leutharii sive Liutherici Alemannorum Ducis, viri in Australia maximi nominis . cujus Ducatum Chil dericus filio conressit, quam sententiam, a Schminckio sub conjecturae nomine viris doctis commendatam, admodum firmat doctissimi Reeardi assensus. Prientio superest totius operis, de qua, cum sngulare argumentum contineat, dicturi eramus uberius, nisi vereremur, ne patriae amore longius abrepti aliis videremus in his nimii. Commendanda tamen est iis . quibus nominis Germanici gloria curae cordique est, quam Vir illustris Abbas de Campis, qui ab aliquo tempore motis optimo diligentissimoque Viro p. m.
nieli controversiis exteris etiam innotuit, nuper impugnare coempit . assirmans: Imperium Romanum Occidentali non solum a Chlodovaei tempore usque ad Carolum M penes Reges Franc
rum fuisse; sed etiam post eum dignitatem Imperialem innara
obiae Franciae insolubili vincula ad nostra usque tempora connexam manere, M sque avio Francia su ideo nunquam non Im- Uu a per
355쪽
peratorer vocasse. Suave somnium est, quod uti ea tempestare. cum Ludovicus M. Oibis Imperium assectaret, Abbatem do Campis faelle ludificare potuit, ita miramur merito, illud inter publicas Galliae calami tales proserri, quibus florentissimviri Regnum prorsus alteri magis dolemus, qtiam ut Imperiali splendori. qui per tot secula in nostris Atigntiis continuatus est, admodum metuamus. Interea re in eo suam patriae pietatem probavit Celeb. Εecardus, quod nsolentem illam opinionemeariosis, fictis, nutantibus tibicinibus suffuliam levi brachio prostraverit.
niassoris Scriptorum cum ad Indulgemias Pontificias generatim , tum admotas initio Seculi XVI inter D. Mamtinum LutherumqIoannem Tetzelimia controversas lenientium Collectio, prolego enis suis es notis instructa.
Lisiae, . impensis Ioannis Christiani Martini, 272I, 8 Adph. I plag. I 8.Fdem, quam Cl. Autor in alia Schedarum ad Indulgentiarum
historiam pertinentium Collectione, superiori anno in Λ-ctis nostris mense Novembri laudata, dederat, futurum, utra. pissimu in Seripium. Instructionem puta Subeommissariorum Uberti Moguntini,juncta alia rerum non ubivis obviarum farraingive. proxime in publicum ederet, nova hac collectione n per luci publicae exposita abunde liberavit. Affert autem, postquam nonnulla de ejusmodi collectionum utilitate, satis, ut opinatur. cum autoritate Lutheri, Chenmitii dc Hottinge. Eorum, tutu exemplo virorum celeberrimorum, Sechendoria,
356쪽
MENSIS AUGUSTI A. MDCC XXI. 34 r
- Tenetelli, Harditi, Loescheri asserta, ptae satus est, I Literras ΠΙClementi VI P. R. ad Joannem ct Ioannam Franciae Reges. quod Rexs Regiua possunt in locis interdictis Iacra celobrare,
quod hossunt eligere Confessorem, quod Confessir potes murare
vota Duramenta eorum ex Luca Dacherio. II Christiani Boin. ho meri, Iulii II P. R. Subcommissarii, Literas Indulgentiarum pro tutela partium Livoniae in subsidium Sanctae cruciatae conistra feroeusMos Ruthenos, Haereticos N Schismaticos, Tartar rum insidelium auxilio fretos , A. I sis conscriptas, ex authen tico exemplo. IIIJoannis Tei Zelii, Lecmis X ad Germanorum Prou neias Commissarii, Literas Indulgentiarum, Guardiano Minorum in lanndinationis societatem allecto, A. I Is editas, ex Loeschero. IV Bartholomari Farratini, Leonis X Commissarii, Literas, Romae Isrs Nov. datas, ct a Jo. Sollic ero Theologo Norico ante Secillum editas. V Fra ncisci Tripontini J. V. D. Hospitalis S. Spiritus in Saxia de Urbe autoritate Apostoliea ad partes Alamanniae Commissatir, literas confraternitatis praefati Hospia is ex MSto. VI Alberti Archiepiscopi Moguntini & Magde burgici, S. R. I. Electoris & Archi ancellarii, Instrumomem summariam pro Subcommissariis paenitentra artis T confessoribus in exeeutionem gratiae plenis aram tu dulgentiarum , ac aliarum pleni marum facultatum in favorem Basilicae Principis Λpostolorum de urbe, ex veteri exemplo Bibliothecae hujus urbis Senatoriae. VII M. Lutheri Epistolain ad Albertum Archiepiscopinu, ex Maperi Ecclesia Rapaea Luthe-
ranae resormationis Patrona. VIN & IX Sermonem Lutheri de Indulgentiis, cum Resutatione Ioan. Tet zelii ex exemplo vetustissimo Bibliotheeat Lips Paulinae. X Martini Lutheri defensionem Sermonis siti de Indulgentiis, ex Tomo I Alienbui gensi. XI Martini Lutheri Epistolam ad Hieronymum Scultetum gente Silesium, Ecclesiae Brandenburgensis Episcopum, ex coluistione Epistolariim Lutheri per Aurifabrinia. XII Leonis X. P. 'R. Mandatum Thomae de Uio Cajetano, Cardinali & suo ad Maximilianum Imperatorem & Chri liternuin Daniae Regein Legato, datum irr8 s Mali, ex Odovico Raynaldo. XIII No.vam decretalem Leonis X P.M. de Indulgentiis aia. IN S condi-
357쪽
tam, ex Τ. I Jenensi di Wittebergensi. XIV Leonis X ad Helvetios de Indulgentiis Epistolam. ex Hottingero. XV Formulasn nullas ex olsciis Anglicanis ad indulgentiarum mercaturam sacientes. ex Burheto. XVI Septem Kalendaria. in quibus Romanae Ecclesiae Indulgentiae secundum mensium de dierum ordinem indicantur, ex Eliae Eliingeri Historia Ecclesiastica See. xV. Neque vero solam collectionis laudem tulit Clar. Κappius: praefatus etiam est istis Scriptis omnibus atque singulis, ita ut uniuscujusque historiam ex monumentis fide dignis. qua licuit . congesserit; tum quod pleraque Latino, quaedam etiam Anglico sermone essent scripta, in usum nostrorum hominum. qui bonarum literarum saepius expertes ea tamen quae tuna gesta sunt, prorsus ignorare nolunt, Germanice Vertit, notas denique haud indoctas passi in adiecit, in quibus praeter ea, quae ad locorum obscuriorum ilhistrationem faciunt, valios variorum errores annotavit , dc Luuaeri inprimis memoriam adversus seeus sentientes defendit. Ita celetarrimi Harditi de Te-etelii munere atque autorita: e sentenuam ex literis hujus Quaestoris corrigendam esse monet. Ita Poenitentiarium S. Petri Romanum P. Ba Massarum de pecuniis Fabricae causa exaetis mollius loquentem redarguit. Ita pessimae formulae ergo : Si hae vice non morieris, fulva sit tibi nihilominui ista gratia, quanda alias fueris in articulo mortis. Pontifices a Van penio excusari non patitur Ita Ludierum contra Maimburgium,ambitionis α iracundae declamationi; maculiinast lcare ei cripientem, ta-etur. Ita Georgium Iosephum Eggium calumniarum in Luclierum effusarum merito reum agit. Ita J. Hem icima H a tingerunteirea diem editae Decretalis Leoninae bis errasse demonstrat. Sane uti prudentioribus, qui noruns, qtiam necessaria si nostro aevo harum controversiarum omnium etiam antiquissimarum repetita praelectio, haea longe gratis ima fore confidimus, maxime cum allata sint Viris aliis doctissimis nondum observata, ita Clar. Collegam rogamus. ut sua tu hoc studio. rum genete sedulitate atque doctrina identidem publica commoda promoveat.
358쪽
Bellii an dige Te formation D A M.
Historiam Reformationis Evangelicae illustra tia, edita
a VALENTINO ER NESTO LOESCH DEO, D. Consistorii supr. AURIC O Superint.
Dresae Tinus I ad annum Irim Lipsiae, apud Haeredes Grossianos, I72o, Φ.Alph. s pl. 3IUbila, quibus annis abhinc quatuor purior Melesia In hisee
regionibus tripudiavit. S. R. Editori occasionem dederunt. ut singulis anni istius saecularis diebus dominicis praecipua fidei emendatae momenta historica auditoribus suis e suggestu sacro explicaret. Cum igitur praeter ipsius spem dc opinionem rarissima & antiqua satis res hasce illustramia monimenta quotidie ad illum allata fuissent, ere Ecclesiae esse judicavit . ut paulo luculentius omnia haec enarrarentur, suis ubique confirmata et suffulta testimoniis fide & autoritate dignissimis. Primum hocVolumen Polemissi ino Dinorum Regi quem Evangelici Regis noni ne aliorum, qui Christianissimi, Catholiet, Apostoli. ei & Fidei Deselisores audiunt, exemplo ductus compellavit, sacratum dicatu inve , 38 capita comple 'itur, quibus ea, quae negotium istud vel praecesserunt, vel in eadem re usque ad anni i s II finem peracta sunt, recensentur. Quatuor priora capita originem dc inerementa Papatus Cap. Iuxque ad See. XVI sistunt, ubi in primis controversa illa admodum illustris, quae inter Martinum Pollichium, Mellersadi. tim a patria vulgo dietum. &Conradum Wimpinam a. iso summa cuin animorum contentione agitari coepit, exponitur. Ille enim eum humanitatis studia, Poeticae nomine tune nota. ct Philo,ogiam nimis extolleret, eandemque majorem Philo. sophia praestare Theologiae usiun contendens. S. Seripturae digni ratem instingere vid oreturi sententiam ejus scripto, quod
359쪽
Apologetieum Theologiae dicebat C. Wi inpina oppugnabat. Pol ictilini fidei errorum in haud paucis incusans; ex quo tempore varia ab utraque dissentien: imn parte scripta erisi ea prodierunt . donec lis haec post aliquot tandem antrorum decurius, in-c . V cestum, quo victove, fuerit composita. Cap. V purgandae eo tempore fidei ct doctrinae nece istatem demonstrat, quum corruptillimi ubique mores, superstitio, discipliuae ecclesiasti. eae negle lius, effrena Clet icorum avare & superbe imperitandi libido, di flagitia maxime detest inda caput suum ubique.& Romae inpriinis, extulerint, quae mala omnia in quatuor Classes, Theologicam , Politicam, Oeconomicam ct Academi.cam ab Autore dividuntur. Quae Ecclesiae conditio adeo per-Vi dita dc ruinae proxima crat, ut omnium consilia, C. VI enarrata, per multos Seculorum decursus penitus irrita suerint, licet jam See. VIII post Bonifacium c lirodegandus sive Grode- gangus Germanus, primus sorte huic morbo epidem leo me. delam afferre studiiecit, dum Canonicos in Diceeeli Metensi, cui Episcopus praeerat, ad ossicium suum redire coegit. Quem consequebatur sub ejusdem Seculi finem Carolus M. qui Alduini ali. orumque auxilio omnes alios in negotio hoc feliciter peragendo superavit. Idem quoque conati sunt Ludovicus Pius & Carolus Calvus, Imperatores; Sec. XI Monachi Cluniatenses in Gallia&Cisteretenses, interque hos inpriinis Bern hardus Claraevalis Iensis; See. XIV Durandus, Episcopus Mendenss, qui conet. lium sibi exposcebat, quod Ecclesiam ad Dei Legem ct Evam gelium emendaret, conquessus sinant, Ecclesiam Romanam a regia veritatis via nimium quantum recessisse. conjugium Clericis ademptum, Monachisque justo plus otii esse indultum Carolus IV item di Wincestaus, Imperatores; donec Sec. XVeonestium Constantiense R Basileense, eo fine convocata, cor VII rigere omnia & emendare,sed thisira, anniterentur. Auspicatis-suium igitur, quod Lutheriura expectabat, negotium praesagiebant veluti multorum vaticinia, sonania aliaque omina, imo& variorum satyrae, quarum 2 nonnullae ex rarissimis Pas quillo.
quasi sternere st hominum animos praeparare Poteraut, cOm-
360쪽
MENSIS AUGUSTI A. MDCCXXI. 34y
memorat,quorsum pertinent Academia ruin origo 2 incrementa, literarum & inprina is linguarum studium revocatum . ars typographica, ingeniorum excellentium ad siunma quaevis nato. rum copia, turbae per L. Vallam. Capnionem, Erasmum, a liosque excitatae, ct multa alia. C. t X miserrima Ecelesiae sa- C. IX. cies vivis coloribus depingitur, quo fine dens simaam testium veritatis Evangelicae sub Papatu nubem Celeb. Autor adducit, qui omnes uno ore confessi sunt, imminere maximam quan- clam Ecclesiae mutationem. Hinc tandem C. X Lutheri vita us. X. que ad A. I s I sistitur, in quo heroe omnes boni admirati sunt naturae ingeniique dotes,videlicet memoriae tenacitatem, aciem judicii, vocis suavitatein, cultumque totius corporis eximium; tum animi virtutes, candorem non fucatum, in adversis animi magnitudinem, moderationem, αυτάρκειαν & gnavum in laboribus sit beundis studium, neque minus raram eo tempore
doctrinam. dicendi facultatem promtissimam, in disputando α ιλιανι tum denique dona coelitus expectanda, quae Theologi ix administrantia & sanctificantia dicunt, quorum illa ex B. Viri pro servanda doctrinae puritate servore, in explieandis sacris literis dexteritate . in iniseris erigendis & solatio confirmandis peritia elucescunt; haec vero ex fidei vere heroicae fortitudine , pietate germana, in precando ardore aliisque virtutibus, quibus rarissimo exemplo ornatus erat. C. XI Scripto- XL mira, qtiae Lutherus ante reformationem edidit. recenso pe texitur prolixissima, in quo labore feliciter expediendo haud parum excellentissimum Λutorem adjuvit sermonum i clecti num B. Lutheri nondum editarum exemplum. quod A. I s 16, Is 17. Is I 8scriptum fuit; integri quoque I9 Sermones sacri A. I sI7 a Luthero dicti, aliaque ejusdem scripta i stius anni inserta hic leguntur. C. XII omnium, qui tunc summas imperii sin. XII. gularum Europae regionum tenebant, nomina, aetas, animique propensiones indicantur. C. XIII plerosque istius anni eru- XIII. ditos, inque iis Theologos, praecipue in Variis Germaniae Reademiis docentes, eodem modo depingit Autor. C. XIV varios Mo. XIV. nachorum ordines, qui tunc ilorebant, enumerat, quos inter eruditionis modestiaeque laude potissimurn eminebant Augu-