장음표시 사용
531쪽
eisiim Lee, qui tamen aeque ac Georgius Sinai ridge Epist. Bristo. lien sis, anteqi iam hie tertius Tomus prodiret, ex hac vita di scenit,tuna Grabium, ut ipset ' suis schedis notavit, plus centum triginta veris ad hunc tomum spectantes ex antiquis Ecclesiae scriptor bus&MSS. exemplaribus eruita, dc locis suis in hac e. ditione restituisse, quos minores literae a textu Alexandrino discernant, deinde editionem hane exemplar Grabianum cum aste. riscis obelis S reliquis IIexaplaribus notis accurate res erre, tum aliquot eommata Jeremiae, quibus LXX verso, Cap. VIII, Io, I IIa, XXVI li,44.-49, Lit, 2 8-3O, careat,& quae neca Grabio adjecta suerint, nec ex ejus scripto, quod nominavit quidem sed inveniri non potuit & ita procul dubio periit,peti potuerint ex Flaminii Nobilii nolis, quae in T. VI Bibl. Polygloti Waltoni extant. sippleta esse,postremo commata 6,I, 8 Cap. XJer. post 9 studio eri exprem. Ac ut melius de codice Alexandrino Propheta. rum constet, hic uti in pro legomenis secundi tomi factum, exhibentur & lectiones eius in Bibliis polyglottis Waltoni vel non a curate expressae vel plane omissae,& codicis Alexandrini in Propheti; sphalmata & diverta ejusdem scribendi ratio, qua eum vocales tum consonantes sunt permutatae, consonantes adlem. loco duplicis consonantis simplex,& loco simplicis duplex apparet; luamvis fateri oporteat, tantum specimen hujus rei a Gra-bio esse conse flum, neque omnia, quae huc pertinent, ab eo ani madversa. Antequam ab his Autor Protegomenon abit. illusitat quaedam LXX versionis loca, ct contendit, Abdiae XIII le. gendum esse quod eum, qni face aceensa in bello ad pugnandum dederit signum, & sine scelere violari non potuerit, notat, cui hebraeus textus prorsus consonet; atque Mai. II, I sLXX recte legi N In N Gq δε αλλον, quoniam Propheta arguat Judaeos uxores pro lubilii repudiantes & alias ducentes, cum sebre debeant, aeque illas ac se secisse eundem Deum dc non alium. Ac quoniam in edendo Ieremia Grabium multum iuvit Regius Codex, is qui horum protegomenon est Autor illum Pr phetam a Cap.XXVI ad L It percurrit ostenditque,quomodo ea. quae in Alexandrino codice omim aut minus accurate expreta sint, ex illo ui ct Marchaliano, scutia Patrum Societatis Jesu, qui
532쪽
MENSIS DECEMBRIS A. MDCCXXI. fra
eum illo prorsus conveniat, emendata sint atque suppleta. Εκ. hibet idem collationem Vaticani & Alexandrini Codicis in Pro. phetis Hosea,Amoso, Micha ct Joele a Grabio Distam. qui etiam Barbarinum Laudinumque codices a. Theodoreti te stionem in auxilium adhibuerit; ubi dc contra Capellum docetur Hos I. io LXX legisse & κίε ύτειν etiam fgnificare pro .
spera incrementa capere, oc in eodem loco com . 2 2 LXX neque
quae non tantum aliquot capitum Jesaiae variae lectiones codi. cum Vatieani & Alexandrini producuntur, sed etiam hujus cum Hexaptis convenientia ostenditur. ut Alexandrino eodici sua constet autoritas. quae & contra Morinum variis exemplis defenditur, in quo etiam duo insignia additamenta Jes. IX, 6 &LXVIII, i legi animadvertitur. Tum disseritur de duobus regiis codicibus, quibus Grabius in adornando hoc Tomo usus est. x ex eorum posteriori summa capitum Jesaiae graece breviter si . nitur, in quo tamen Prophetae minores in cap ta divisi non compareant. Asseruntur tandem conjecturae,quas Grabius in textiun intulit, quarum causa ab eo Mai. II, I6 ενδοιμοιbe pro εβοιμιαlα, Jes. XXX, Io δοτια pro λαλια, V. I 6 αιαβαται pro 3α--,LVII, I 8 παθηνοῖς pro Jer. XVI, 26 Mαναα pro μαννοὶ fit positum. Ceterum id adhuc monendum est, quod etiam in protegomenis indietatur, non tantum multa comismata Jm iae hic comparere, quae in aliis LXX editionibus de si . derantur,ut sunt Cap.X,6-I O,XI,7, 8,XVII, I, Α, XXVII, I, 7, I 3,I4, 17. i9-22,XXVlII, 14 2o,XXlX, Ἀ-2I, XXX, IO, I I, IS, 22,
XXXIII, I*-23,XXXIX, - I 3, XLVI, 26,XLVIII, qς,ψ6, 7 XLIX L . - 8,lal, a, 3, is, a8, 29, 3ο, ne quid dicamus de variis vocibus, quae in aliis editionibus frustra quae iur, in hae vero ad commata persecte exhibenda leguntur, sed etiam Njusdem Prophetae capita a XX V ad LI,si Alexandrinum eodicem cum Hebraeo conseras, multum a se distare, &quae hic in posterioribus habet, illum in prioribus tradere; quemadmodum , quae subjicimus, clarissime docent. LXX Alexandr. Hebraeus codex. Cap. XXV, I-I . 3 -39 est Cap. XXV, l Iψ&XLIX,3s-39. Tit et Cap.
533쪽
ACTA ERUDITORUMCap. XXVI, I 28
grumuinicalem explicationem so versiculorum ex libro Ualmorum Is sversiculorum ex caeteris libris V. T. in quibus omnes radices pure Hebraicae cum nonnultas radicibus Chaldaicis 6occurrentibus tamen in libris Hebraicio inveniuntur, G in hac clave reserantur, es juxta grain maticas regulas resolvuntur es explicantur, Iore
534쪽
Oxonii, e theatro Sheldoniano I7i9, sol. maj. Plag. I 6ωSI vel nullo alio, eerte hoe duplici nomine opus hoc onnii admiratione est excipiendum, quod ab illustri Autore; quod . que ex novo orbe, praestantissini illesauri instar. inaudito hacte. Nus exemplo prose thun, praecipuam orientis linguam ad ultimam occidentis regionem delatam, ibidemque a litiniane dignitatis viro in delitiis habitam esse testatur. Autor hujus operis, qui Armigeri & Regis Magnae Britanniae Consiliarii titulis eminet, atque supremi causarum judicis in Caresina. Indiae occidentalis provincia, munere jam a quatuor lustris strenue defungitur, non soliam leges, in coloniis Angliemis hactenus latas, magna cum solertia col legit, quas etiam cuin veteris orbis legum peritis communicare constituit; sed &, saerarum litterarum dulcedine captus. incredibili labore dc industria, gravissimas inter oce
pationes suas, Hebraeae linguae cultoribus elavem ejusmodi comparare haud est gravatus, qua intimos saerarum litterarum rece
1us faciliori negotio possint reeludere. Opus itaque in Cartaina compositum, itinere ob publiea negotia facto in Angliam, Oxonii suis sumtibiis splendidissime excudi curavit ob publicum hoc documentum in illustrium εβόναιο φίλων, imo, quod magis
mireris, in Lexicographorum munerum, magna cum laude re serendus.
Ipsius tamen operis non diminuenda est praestantia, in quo multa peregregie atque solertissime col lecta, ct magno cum di
scentium emolumento concinne non minus,quam ingeniose dis
posita inveniuntur, quae filistra alibi quaesiveris : id quod, ortu, methodo, ae ordine huius operis ex praefatione Auctoris strictim delibatis, uno alterove exemplo probatum dabimus. Nempumirifice Cl. Autori placuit Johannis Leushesi industria,qui in Psalterio hebraice editos64 versiculos stellulis notavit, in quibus omnes v es Psalniorum. & radices usitatiores II 8 habentur; in fine quoque hujus Psalterii ex aliis libris Bibl icis eatalogum s 46 versiculorum contexuit, in quibus caeterie 683 radices inusitatiores, in codice enim sacro dautur I 867 radices pureHebraicae, si ex Buxtorsit Lexico eas numeraveris) cum nonnullis
535쪽
radieibus Chaldaicis inveniuntur. Multis vero dissicultatibniquum inventum hoc Leusdenianuin obnoxium esse animadveristeret illustris Autor, pro suo sacrarum litterarum promovendarum studio id ipsum iuvare, dc tyrones a molesta radicum investigatione liberare, iisque vocum hebraicarum genuinam si gnificationem, grammaticalem resolutionem, usumque biblicum commonstrare Voluit. Quem in finem textum hebraicum lionam versiculoruni nitidissimis chara fletibus, ct in eorum gratiam, qui viva magistri voce destituuntur, vocum hebraearu in laetionem litteris latinis exprimi curavit, verssonem latinam eamque litteralem apposuit, singulas voces grammatice resolvit, te vissimis minutiis grammaticalibus non praetermissis: tum radicum minio distinctarum, & derivatarum vocum Agnificatio. nem,sexionem dcufum ex optimis Grammaticis c Lexicogra.
phis, Robert sono. Pagnino, Buxtorsio dc aliis deseripsi; colla. iis subinde antiquis versionibus Orientalibus, prete sertim paraphrasi Chaldaica, &Graecis, quibus LXX interpretes in vocibus hebratis exprimendis usi sunt, verbis sedulo notatis, nec non inspersis passim observationibus philologicis s theologicis, ex prae santissimis Philologis & Commentatoribus decerptis: denique egregio instituto, magnoq; labore Voces non solum onovmur,
earumque disserentiam ex Critieorum sententia, sed et lain tontrarias, imo litteris S sono quodammodo assues, ut una eadem que opera memoriae imprimantur, congessit, α voces quidem sono & litteris tantum cognatas lineis inclusit.
Atque hac methodo in prioribus hisce Partis primae plagulis titulum Psalmorum.& Ps. I V.4, itemque Psalmi II v. I,2 6, 8,
9, 2 & secundum ordinem verborum in his commatibus occurrentium, radices cum vocibus suis derivatis exposuit: α quidem ad titulum ' Id noli solum de utriusquc vocis significatione, grammatica nexione, voce prioris synonviva n, Σ, verbisque graecis βιβλος,βιβλίον,ψαλμοὶ,υ σοι,ώJm,ψαλτηριπέ sed etiam de psalmorum autoribus, collectione, distributione, de versuum numero, & medio totius pialterii versu, de numeri psalinoria in inter Latinos, Graecos & Hebraeos differentia, de
Psalino Isi,de 7 Ps a finis alptabeticis, de I s Psalmis graduum.
536쪽
de Psalmorum titulis, dicendi genere, usu& praestantia, erudite disseruit. Ex ipsa vero clave, ut, quid in illa praestitum sit, evi denter osendamus, nonnulla excerpemus exempla, quae etiam istam huius clavis satis superque demonstrabunt. Prima, quae in illa p. I explicatur, vox est particula N,. quam cum verbis cou- fructam, prohibendi & mgandi advιrbium; cum substantivis ne, absque s cum adjectivis adverbium privandi significare; αinterdum non tam negare quam corrigere, atque per nonsolum exponendam esse; interdum extra locum, uti Deut. XXII, 4; interdum in interrogatione pro ita, ut assirmationem in cludat; interdum nominaliter poni pro W1Jεν; nonnunquam etiam in principio versus positum, in sequentia spargi, ut PLIX. I9, Obsemat, docetque Hebraeos verbo affirmanti negationem. contrarii adjicere ad innuendam certitudinem re perfectionem. contrarii affrinationem negatione indieare, & duabus negativis vehementius negare. Inspersis deinde observationibus malore thicis, quibus in locis & quoties scribatur Nes , vel N, ponatur pro & vice versa, vel pro NI scriptum sit ny , voces lynonymas m 2, 7L. N. Min formulis jurandi, dAN, α disterentiam τδ N, α 'N, quibusve cum praefixi' haec par
ticula componatur, annotat; voces denique ejusdem soni, vel
iisdem litteris seriptas, uti δε illi, tib vel utinam limis in-
elusas exhibet. Ad vocem N pag. 7 radicem inusitatam E N de propagatione& cura nutriendi liberos explicat, adductisque vocibus cognatis In re ocissa S I N nutrivit fideliter. Vocem EN matrem fgnificare, a propagatione re educatione prolis sic dictain, ct de avibus elimam, nec non per metaph. de civitaribus &. viis majoribuι adhiberi ς quoad sonum vero ei confinia esse EN A. & terror: vocem N ct m N, gentem gnatam, populum ab una eademque matre propagatum d notare, atque hoc sensu a ' γ δ π disserre et vocem d iquae nPR, quae sono convenit, cum 7 MN amissa, plerumque evbi tum, & semel tantumpostem designare tradit, atque hac occasi ne non solum de quatuor bili generibus, communi, sacro, B
bylonico α geometrico, sed etiam de triplici, cujus inScripturae
537쪽
mentio injieitur, mensura disserit,& sicuti nomina eapacitatem signifieantia, ad vocem' N, nomina temporum ad vocem si enumerasse testatur; sic voces, quibus Hebraei linearum longitudinem determinant, h. l. Io recenset, nempe, VPKN, ridi
ν P. Radicem sta regnavit, cui qua lonum alitiae est F 'unguesecuit, pag. II cognatam esse docet cum vn ambuliavst, quod Regem oporteat bene praeire subditis, item cum nΠ Iιru-vit, quia magistratus vel regnans debet habere salein sapientiae: ex ea etiam descendere μαλαιος, quia , vel ipso Christo telle Matib. XI,8,τα μαλακα serentes in domibus regum Inveniun.
ur Expositis dein vocibus derivatis db ,ro,np, de mchistarcho, nomina enim propria, suo quodvis loco,etiam refert, nihil certi quidem definiri posse opinatur, quis fuerit; quo senili tamen typus Chrissi fuerit, aperte satis declarat. De nominis divini nirn vera significatione, epithetis, quibus a Judaeorum magistris insigniri solet, lectione, scriptione. synonyinis,itemque an ethnicis, ct speciatim Pythago , qui per τετρακτυν iurare solitus est, cognitum suerit, p. 18-2o multa lectu haud injucunda astemntur. Ambabus etiam amplectimur, quando inter varias τg-fignificationes, p. 48 quinto loco relatum legimus, vocem hanc absolute sine substantivo positam, denotare subjecti sui universalitatem, & in concionibus Iegali.
hus, atque promissionibus evangelicis omnino universaliter acci- vi debere,ut,cum omnes homines peecati accusantur,ct damnantur, ct contra, cum omnibus salus ossertur; omnes credere Iubentur; omnibus re credentibus certa salus promittitur. APmen elaudat radiX ndri, quam proprie confugit, recepit se ad aliquem, sub cujus protectione tutus sit, ut pulli tubalis gallina-rima, per metaph. hcraint, confidit Sc. signiscare : cum di &construi: cognationem habere cum I in vidit, Oc cum robustur, firmatus est suppetiis nitentes enim alicuius Iubsidio oeulos habent fixos in eum, a quo sperant suppetias: a LXX reddi . ἀντ rames, πειΘω ἐπι πειΘω: in significatione Dei convenire cum vU & aliis verbis Derare signis.
538쪽
MgNs Is DECEMBRIS A. MDCC XXI. s 1
eantibus; in significatione autem fiducia cum ni P. & aliis ejus. dem significationis vel bis: differre tamen a mi d, quod hoe verbum lecuritateira ct carentiam timoris, ndri vero quaestionem, uti loquitur, seciuitatis ct tuti status vel, si mavis, animum auxilia solicite circumspicientein notet: seno denique conue.
Dire non solum cum vidit, sed etiam cum mn & nim Misi &Chald. nUn opus habuit: & hinc non , Graecis μοτυ. καταφυγὴ, eum V pD UFlum, refugium, re cum n pn spem
atque ex pectutio m uenotare, p. 49, O ostendit. Ex quibus allatis exemplis neminem amplius latere confidi .mus. clavem hanc non solum a Jo. Mehlsuhreri clave L Hebr. Norib. is98& I 628 in 8 edita, quae omnes Hebraeas voces sen. tentiis tantummodo complectitur, longe diversam esse; sed et . iam Jo. Leusdenti clave Hebr. V. T. I 68l edita , in qua voces a nomalae resolvuntur. nec non Chri Henningit clave linguae Hebr quae Lexiei fluxiorfiani est compendium, ct i 69 in retprodiit,&, si quae sunt alia opuscula ejusdem tituli, multis modis praestare. Haec enim clavis revera est Lexicon Biblicum V. T. in quo voces hebraeae totius codicis sacri grammatice & philolo. gice explicantur, licet in eo a reliquis Lexi eis disserat, quod ab ordine alphabetico recedat, quem index operi huic subjungendus restituet. Quanquam igitur in ea simus sententia. linguae hebraeae tyrones. brevi institutione grammatica praemissa, ad ipsos libros Bibli eos, initio facto ab historicis, debita cum animi ingeniique contentione perlegendos, potius adduci oportere, quam versiculis illis a Leusdenio collectis, inter se plane non eo.
haerentibus, memoriae imprimendis cruciari. praesertim, quiuno υνάφεια genuinam Vocum hebraearum significationem multo facilius S accuratius subministret : nihilo tamen minus omnibus iiq, qui hebraeam linguam addiscere cupiunt, clavem hane maximo commendamus opere, eerto persuas, non solum tyrones. si semel atque iterum clavein hanc perlegerint, ope usuque ejus, linguae hebraeae penetralia selicius ingressuros, dc in ipsius eodi eis saeri lectione, ad quam cum illustri Autore omnes sacrarum litterarum cultores merito invitamus, facilius progres.suros; sed etiam peritiores in explicandis divinis oraculis hae Uuu clave,
539쪽
elave, index promi ilus si accesserit. Lexiei instat commode niaxos esse: quapropter opus hoc eruditissunum qui in primum omnibus suis numeris S partibus ablolutuin videre gestimus.
LITURGIA: SEU LIBER PRECUM COM-
muniumWadminis rationissacramentorum, aliorumque ratuum ceremoniarum in eccloia Anglicana receptus , c c. Editio tertia
Conflat plagulis dimidiatis alph. I pl. I 8. H quo Anglia, discussis tenebris excussoque jugo et Drum a
decretorum papalium, doctrinam cultumque divinum sanio. re coepit instituere ratione, sua sibi elegit Genda ecclesiastica quae liturgia nomine veniunt, ct ab insiti itis Gene vensis ecclesiae, quam pleraeque Resormatorum ecclesiae secutae sunt,tantum non in omnibus cultus cxterni partibus recessit. Prima, quae publica autoritate praescripta suit, liturgia auspitiis Eduardi UI, a XIII viris eruditissimis. suin me reverendo flenthemio in Statu eccles Anglic. p. 99 memoratis, Λ. I 48 adornata, ct A. H49 supremi senatus decreto confirmata, Londini edita est: sub Eisabetha vero A. I sis ad mentem Martini Buceri & Petri Mat-tyris passim immutata, & in formam hactenus receptam. ct Caroli II edicto A 166r stabilitam, redacta. Atque, ut liturgiam Guil. Laudi, Scoticae ecclesiae A. a 638 praescriptam, ct in Syn do Glasgoviensi postmodum relectam; itemque Eduardi Stephani, istoni, Grabii,&si quae a liae liturgiae privato ausi consilioque prodierunt, in praesenti mittamus, primam illam Edu-ardi VI, Londini A. I i recusam, in sacris piibi icis restitue
dam esse, magno quidem opere et acriter satis multi nuperrime eontenderunt scolas Nova Litt. nostra Iat. ITI 8 p. 2 com munis tamen & usitata hactenus ecclesiae Anglicanae liturgia, utriusque provinciae Synodorum examini subiem ct ab iis apprὐ- bala, locum adhuc obtinet, quae latino idiomate jam tertia vice
540쪽
MEus Is NOVEMBRIS A. MDCCXXl. Mi
prudentiam commendat, quod medium inter duo extrema semis per tenuerit; nec obstinate negaverit, ne ulla; nec facile concesserit, ut quaelibet in liturgia praeseripta fieret immutatior mo-Detque, liturgiae Anglicanae ulum postliminio restitutum, a turis bulentis ingeniis multis modis impugnatum; in nova vero haerecensione omni studio cautum este, ne vel ulla ex propositis im. mutationibus acciperetur, quae ecclesiae detrimento foret, vel
rejiceretur, quae usui esse pollit: hinc sacra peracturis meliorem in calendariis S rubricis praescriptam este directi mem; voeesct phrases obsoletas vel dubiae signifieationis euan aliis. quae ii dierni temporis sermoni magis accommodatae & magis perspicia ae sint, commutatas; se stiones Seripturae, liturgiae insertaς,
accuratius exhibitas; nonnullas denique precum formulas, ad speciales quasdam Oecationes accommodatas, maxime in gratiam navigantium, una cum ossicio probaptismo adultorum es.se adjectas. Prat sationem excipit forma administrandi sacra. ad antiquormn Patrum mentem & consilium accuratius praescribens, quinam textus sacri, quove tempore sint praelegendi. Tum de ceremoniis disseritur, cur aliae quidem abrogatae, aliae vero retentat suerint: & indicatur ordo prielegendi Psalterium. ct reliquas sacraς litteras, additis tabidis propriarum lectionum spsimorum, cum calendaris & tabulis f. riarum; nec non ordo in precibus matutinis & vespei linis quotidie per totum annuinobservandus. Exhibentur deinde θmbolum thanasii, Litania .supplicationes O gratiarum actiones pro variis, quae sese OD
serunt, occasionibus, collere, cum epistolis & evangeliis ex versi. one Casellionis: ordo adminis udae curvae Domini, Paeribais promus cum publicus, tum privatus, baptismus adultorum cum catechismo, dc ordine confirmarionis, formula matrimonii relebrania, ordo visitandi in mos, communio infirmorum. ordo pWosepultura morIuorum, Purificatio mulierum S. comminatio.
seu denunciatio irae ac judiciorum DEI adversus peccatores,ciunquibusdam supplieationibus. Et interposito Psisterio ex vel sone Castellionis, adduntur lyrices in usum navigantium, ac pra, seribitu orma ordinandi diaconor, ae presbyteros, & Archiapi
scopum, aut Discopum consecrandi. Adjiciuntur denique foretu. Uitu 2 ia