Scripta quae manscrunt omnia.

141쪽

LIBER II 16 17. 49 omnia praesidia, qua magna et firmis paraVeram, com- motus hominum non dubio formons dimisi Rationes mei quaestoris nec verum fuit me tibi mittere, nec tamen erant consectae eas nos Apameae deponere cogit 5 bamus. Do praeda mea praeter quaestores urbanos, id est populum Romanum, terruncium nec attigit nec tacturus est quisquam Laodiceae me praedes accepturum

arbitror omnis pocuniae publicae, ut et mihi et populo cautum ait sine vecturas periculo. Quod scribis ad ins10 d drachmum CCCMoo, nihil est, quod in isto gonero

cuiquam possim commodare omnis enim ominia ita tractatur, ut praeda a praefectis, quae autem mihi adtributa est, a quaestore curetur. Quod quaeris, quidoxistimo do legionibus, quae decretae sunt in Syriam, 15 antea dubitabam, Venturaene essent; nunc mihi non est dubium, quin, si antea auditum erit otium ess in Syria, Venturae non sint; arium quidem successorem tarde ideo esse Venturum, propterea quod senatus ita deorsuit, ut cum logionibus rot Uni epistolas ro is spondi Veni ad alteram. Ρetis a me, ut Bibulo te quam diligontissime commendem. In quo mihi voluntas non est, sed locus osse ridetur tecum expostulandi. Solus enim tu ex omnibus, qui cum Bibulo sunt, certiorem me num-s quam fecisti, quam valde Bibuli voluntas a me sine causa abhorreret. ermulti enim ad me dotulerunt, quom magnus Antiochiae metus esso et magna spes in me atque in exercitu so, olitum dicere quissivis se perpeti malle quam idor omisse auxilio meo; s quod ego mei quaestorio te adductum reficere dopraetore tuo non moleste ferebam, quamquam, quem ad modum tractarere, audiebam. Blo autem, cum ad

Thormum do arthico bello scriborsi ad in litteram numquam misit, ad quom intollogebat ius olli porta culum pertinere tantum do auguratu filii sui scripsit ad me; in quo ego misericordia commotus, et quod somper amicissimus Bibulo fui, dedi operam, ut si quam

142쪽

humanissime scriborem. Illo si in omnis est malo- Volus, quod numquam existimari, minus offendor in me Sin autem a me est alienior, nihil tibi insas litto me proderunt; nam, ad senatum qua Bibulus litteras misit, in iis, quod mihi eum illo erat commune, sibi soli adtribuit se ait curasso, ut cum quaestu populi pecunia permutaretur; quod autem meum erat proprium, ut alariis Transpadanis uti negarem, id etiam populo se remisisse scribit; quod vor illius erat solius, id mecum communicat. Equitibus auxiliariis', oinquit, cum amplius frumenti postularemus'. Illud oro pusilli animi st ipsa malovolontia tollini atque inanis, quod Ariobarzanem, quia senatus per me regem appellavit mihiquo commendavit, iste in littoris non regem, sed regis Ariobarzanis filium appestat. Hoc si animo qui Mint, detortoros fiunt rogati. Sed tibi morem gessi litteras ad eum scripsi. Qua cum accπω ris, acies, quod Voles.

Scr. Laodiceae in m. Maio a. o mo'. soΜ. CICERO IM. S. D. Q THERMO Rom. Ossicium insum orga Rhodonem ceteraque mea Simdia, qua tibi ac tuis praestiti, tibi, homini gratissim'

grata esse Vehementer gaudeo, mihiquo scito in dios maiori cura esso dignitatem tuam; quae quidem a te sipso integritate et clemontia tua sic amplificata ost, ut nihil ades posso videatur. Sed mihi magis magisque cotidis do rationibus tuis cogitanti placo illud sum consilium, quod initi Aristoni nostro, ut ad me venit, ostendi, gravis te suscepturum inimicitias, si adulescens soporans et nobilis a te ignominia adfectus esset. Et herculo in dubio erit ignominia; habos enim neminem honoris gradu superiorem illo autem, ut omittam nobilitatom hoc ipso vincit viros optimos hominesque innocentissimos, legatos tuos, quod et quastior est et M

143쪽

LIBER II 17 19. 51 quassior tuus. ocere tibi iratum neminem posse e spicio, sed tamen tres fratres summo loco natos, promptos, non indiserto te nolo habere iratos iuro praesertim; quos video deinceps tribunos pl. per triennium fore. Tompora autem rei publicas qualia futura sint, quis sest mihi qui tam turbulenta videntur fore. Cur ego to volim incidero in torrores tribunicios, praesertim cum sine cuiusquam reprehension quaestoriis togatis quaestorem possis anteferre 3 Qui si se dignum maioribus a suis praebuerit, ut spero et opto, tua laus ex aliqua

parte fuerit; si quid offendorit, sibi totum, nihil tibi

onderit. Qua mihi veniebant in mentem, quae ad te pertinere arbitrabar, quom in Ciliciam proficiscebar, exi- 1 stimavi me ad te portere scribere tu quod egeris, id vesim di adprobint; sed, si me audies, vitabis inimi-estias et posteritatis fio consules.

XIX.

Ser. in castris in Cilicia a. d. XI K. Quint. a. 704 599.2 M. TULLIUS M. F. M. N. CICERO ΙΜΡ. S. D. C. COELIO L. F. C. N. CALDO Q.

Cum mptatissimum nuntium accepissem to mihi quaestorem optigisse, eo iucundiorem mihi eam sortem sporabam fors, quo diutius in provincia mecum fuisses; a magni enim videbatur interesse ad eam necessitudinem, quam nobis sors tribuisset, consuetudinem quoque ac cedere. lostea, quom mihi nihil nequo a s ipso nequo ab ullo alio do adventu tuo scriberetur, Verebar, ns ita caderet, quod etiam nunc Vereor, ne, ni quam ad tu in provinciam venisses, ego de provincia decederem. Accepi auto a te missas littora in Cilicia, cum essem in castris, a. d. x K. Quintiles scriptas humanissimo, quibus facile et officium et ingenium tuum e spici posset, sed neque unde nec quo die datae essent,

144쪽

M PISTULARUM LIBER II 19. aut quo tempore te expectarem, significabant, nec is,

ciui adtulerat, a te acceperat, ut ex eo scirem, quo ex loco aut quo tempore essent datae. Quae cum essent incerta, existimavi tamen faciundum esse, ut ad te statores meos et lictores cum litteris mittorem. Quas si satis opportuno tempore accepisti, gratissimum mihi sederis, si ad mo in Ciliciam quam primum Veneris. Nam quod ad me Curius, consobrinus tuus, mihi, ut scis, maxime necessarius, quod item C. Vergilius, propinquus tuus, familiarissimus noster, de te accuratissime scripsit, valet id quidem apud in multum, sicuti debet hominum amicissimorum diligens commendatio, sed tuas litteras do tua praesertim dignitate et de nostra 'oniunctione maximi sunt apud o ponderis. ini tuaestor optatior optingere nemo potuit. Quam ob rem, quaecumque a me ornamenta ' ad te proficiscentur, ut omnes intellegant a me habitam esse rationem tuae maiorumquo tuorum dignitatis. Sed id facilius consoquar, si ad mo in Ciliciam Veneris quod ego et mea et rei publica et maximo tua interesse arbitror es

145쪽

Ser. Romae vel eae a. OI 539 se in 702 529. CICERO ΑΡΡΙΟ ΙΜΡ. S. D. Si ipsa res p. tibi narrare posset, quo modo Sese 1 haberet, non facilius ex ea cognoscere posse quam X

libori tuo hania ita est homo non modo prudens, Verum etiam, quod iuvet, curiosus Quapropter illo 1 tibi omnia Oxplanabit id iam mihi si ad rovitatem

os aptius et ad reliqua res providentius. De mea autem benevolentia erga te etsi potes ex eodem mania cognoscere, tamen Videntur etiam aliquae meae partes; sic enim tibi persuade, carissimum te mihi esse cum 1 propter multa suavitates ingenii, ossicii humanitatis tuae, tum quod o tuis litteris et ex multorum sermonibus intellego omnia, quae a me profecta sunt in te, tibi accidisso gratissima. Quod cum ita sit, perficiam profecto, ut longi temporis usuram, qua caruimusa intermissa nostra consustudesne, et gratia et crebritate et magnitudino mesorum meorum sarciam, idque me, quoniam tu ita vis, puto non invita in eo esse facturum quam quidem ego, si forte de tuis sumpsero, non solum Παλλαδα, sed etiam 'Aππιάδα nominabo.

Cilix, libortus tuus, anto mihi minus fuit notus; sed, ut mihi roddidit a te litteras plenas et amoris et

146쪽

54 EPISTULARUM ossicii, mirifico ipso suo sermone subsecutus est humanitatem litterarum tuarum. Iucunda mihi eius oratio fuit, cum de animo tuo, de sermonibus, quos de mohaberes cotidie, mihi narraret quid quaeris biduo factus os mihi familiaris, ita amon, ut Phaniam valdo sim desideraturus. Quem cum Romam remittes, quod,

ut putabamus, celeriter eras facturus, omnibus ei de Tebus, qua agi, quas curari a me Voles, mandata dea velim.s a VHorium iureconsultum valde tibi coninendo, o sed ita etiam, si non est iure consultus melius enim ei cinere Veso, quam ipse aliis solst Valdo hominom diligo est ex meis domesticis atque infimis familia ribus. omnino tibi agit gratias, sed idem scribitis litteras maximum apud te pondus habituras. Id sum isne allat, etiam atque etiam rogo. Vale.

Scr. Romae tertio quartove m. a. 703 5D.

M. CICERO PROCOS. S. D. ANIO PULCHRO IΜΡ. Cum et contra voluntatem meam et praeter Opi Mnionem accidissol, ut mihi cum impori in provinciam proficisci necesse essot in multis ot variis molestiis cogitationibusque meis haec una consolatio occurrebat, quod neque tibi amicior, suam ego sum, suisquismposset succedere neque ego ab ullo provinciam aces asp0rs, qui mallet eam quam maxime mihi aptam e plicatamque tradero. Quodsi tu quoquo mandem domo Voluntate erga to spem habes, ea te profecto numquam fallet to maximo opere pro nostra Summa coniunctione tuaquo singulari humanitato etiam atque Metiam quaeso et peto, ut, quibuscumque rebus poteris poteris autem plurimis), prospicias ot consula rationi bus mois Vides ex senatus consulto provinciam essΘhabendam. Si eam, quod eius acer potueris, quam

147쪽

LIBER UI 1 3. 5bo editissumam mihi tradideris, facilior ori mihi quasi Moursus mei temporis. Quid in eo genero ossicors

possis, tui consilii est; ego is, quod tibi onis in

mentem mea interesse, valde rogo. Huribus orbis ad te scriberem, si aut tua himianitas longiorem orationem expectaret, aut id fieri nostra amicitia pateretur, aut res Verba desideraret a non pro se ipsa loqueretur. Hoc velim tibi orsuadeas, si rationibus meis provisum a te esse intellexero, magnam te ex eo has perpetuam Voluptatem esse capturum. Vale. ΠΙ.

Ser. Brundisi metinis mense Maio a. 793 5D.

CICERO S. D. ΑΡΡIO ULCHRO. A. d. x K. Iim Brimessiim cum Vonissem, Q. Fa 11 bius Vergilianus, legatus tuus, mihi praesto fuit aquom ex tuis mandatis monuit, quae non mihi, ad quem pertinebant, sed universo senatu Venerant in mentem, praesidio firmiore pus esse ad istam provinciam; -- sebant enim omnes fere, ut in Italia supplementum a meis et Bibuli logionibus scriberetur. Id cum Sulpicius consul passurum se negaret, multa nos quidem questi sumus, sed tantus consensus senatus fisit, ut mature proficisceremur, parendum ut fuerit, itaque secimus Nimo, quod a te petii littoris iis, quas Romaeas tabollariis tuis dedi velim tibi curae sit, ut, quae uincessori coniunctissimo et amicissimo commodare potestis, qui provinciam tradit, ut ea pro nostra consoci tissima voluntat cura ac diligontia tua complectare, ut omnes intellogant nec in bonivolentiori cuiquama succedere nec te amiciori potuisse provinciam tradere. Ex iis litteris, quarum ad mo exempliana misisti, quas in senatu scitari Voluisti, sic intellexeram, permultos a to milites esses dimissos ras mihi Fabius idem domonstravit te id cogitasse facere, sed. cum ipse

148쪽

re senatus consulta quae facta sunt, ad te missa saearbitror. Equidem pro eo, quanti te facio, quicquid

feceris, adprobabo, sed te quoque confido ea facturum, quae mihi intelleges maxime esse accommodata. Ego C. Omptinum, legatum meum, Brundisi expectabam eumque ante K. Iun. Brundisium Venturum arbitrabar. Qui cum Venerit, quae primum navigandi nobis faces πλtas data erit, utemur. IV.

Ser. Brundisi prid. Non aut ipsis Non. Ain. a. 793 5D.

CICERO S. D. P. PULCHRO.1 ridie Nonas Iunias, cum Asom Brundisi litteras 5 tuas accepi, quibus erat scriptum te L. Clodio mandasse, quae illum mecum loqui velles. Eum sane o pectabam, ut ea, suae a te adferret, quam primum cognoscerem. eum studium orga te et motum tametsi multis iam robus spero tibi esse cognitum, a 20 me in iis maxime declarabo, quibus plurimum significare potuero tuam mihi xistimationem et dignitatoricarissimam esso. inhi ot Q. Fabius Vorgilianus etc. Haccus L. f. et diligentissimo M. Octavius Cn. f. demonstravit me a te plurimi fieri quod gomet multis sargumentis iam antea iudicaram maximoquo illo libro

augurali, quem ad me amantissime scriptum suavissi- mum misisti. ea in te omia summa necossitudinis ossicia constabunt. Nam cum te ipsum, ex quo tempore tu me diligere coepisti, cotidie pluris feci, tum 30

acceaserunt etiam coniunctiones necessariorum tuorum

duo enim duarum aetatum plurimi facio, Cn. ompeium, filiae tuas socerum, et . Brutum, generum tuum), conlegiique coniuncti praesertim tam honorifice a s adprobata non mediocre vinculum mihi qui 35

149쪽

LIBER III 3 5. 57dem attulisse videtur ad Voluntates nostras copulandas. Ss et, si Clodium convenero, ex illius sermons ad toscribam plura et ipse operam dabo to ut quam primum videam. Quod scribis tibi manendi causam sam 5 fuisse, ut me convenires, id mihi, ne mentiar, est

grat a.

Ser. Tradiatibus a. d. V K. Sext. a. 793 5D.

CICERO S. D. APPIO ULCHRO.1 Trallis oni a. d. VI K Sox. Ibi mihi prassio fuit 1 L. Lucilius cum litteris mandatisque tuis; quo quidem hominom nemino potuisti ne mihi amiciorem nec, ut arbitror, ad ea cognoscenda, quas Scire Volebam, aptiorem prudentioremve mittoro. Ego autem et tuas 1 littoras logi libonior si audivi Lucilium diligentor. Nunc, quoniam et tu ita sentia scribis enim, quae de nostris officiis ego adris scripssrim, etsi tibi iucunda

fuerint, tamen, quoniam ex alto repetita sint, non necessaria te putasse), et re vera confirmata amicitia et a perspecta fide commemoratio officiorim superVacanea

est, a partem orationis praetermittam, tibi amon agam, ut debeo, gratias animadvorti iam si didicio tuis littoris te omnibus in robus habuisse rationem, ut mihi consuleres restitueresque et parares quodam 2 modo omnia, quo mea ratio facilior et solutior esse posset Hoc tuum officium cum mihi gratissimum esse dicam, sequitur illud, ut te existimare volim mihi in gnae curae fore atque esse iam, primum ut ipse tu tuique omnes, deinde ut stiam oliqui scirs possint mos tibi osse amicissimum. Quod quibus adhuc non satis est perspectum, ii mihi nolis magis nos hoc animo esse quam non intellegor Videntur; sed prosecto intellegent,

neque enim obscuris personis nec parvis in causis res

agetur Ss hase fieri melius quam diei aut scribi volo. s Quod itinorum meorum ratio ris non nullam in

150쪽

ΕΡISTULARUM dubitationem videtur adducere, Visurusne me sis in prorincia, ea res sic se habet Brundisi cum loquorer cum haesa, liberto tuo, Veni in eum Sermonem, ut dicerem me libenter ad eam partem provinciae primum eSSe Venturum, quo te maxime esse arbitrarer Tunc mihi illo dixit, quod classo tu Velle decedere, per fore accommodatum tibi, si ad illam maritimam partem provinciae navibus accessissem. Dixi me esse factu rum itaque fecissem, nisi mi L. Clodius noster Corcyrae dixisset minime id osse faciendum to Laudiceae ii fore ad meum adventum. Erat id mihi multo rorius multoque commodius, cum praesertim te ita masse a bitriurer. ua ratio postea est commutata. iinc quid fieri possit, tu facillimo statues; ego tibi meum consilium exponam: r. K. Sextilos puto me Laodicea fore. v Ρerpaucos dies, dum pecunia accipitur, quae mihi ex publica permutatione debetur, commorabor. Deinde iter faciam ad exercitum, ut circiter Id. Sex putem me ad Iconium fore. Sed, si quidistinc me fallit inscribendo procul enim aberam ab re ipsa et a locis),η simul ac progredi coepero, quam celerrime potero, et quam creberrimis littoris faciam, ut tibi nota sit omnis rati dierum atque itinorum meorum. Oneris tibi imponere nec audeo quicquam nec debeo; sed, quod commodo tuo fiori possit, utriusque nostrum magni intereti, iret e videam ante, quam decedas. Quam facultatem si qui casus eripuerit, mea tamen in te ninia mota constabunt non secus, ac si s vidissem tibi de nostris robus nihil sum ante mandaturus per litteras, quam

desperaro coram me tecum ager posse. ri

Quod te a Scaevola petisse dicis, ut, dum tu ab-eSSeS, ante Mentum meum prOVinciae praeesset, eum

ego Ephesi vidi, fuitquo insciis familiariter triduum illud, quod ego Ephesi commoratus Sum, nec ex eo quicquam audivi, quod sibi a te mandatum diceret. Ac sane Vellem potuisset obsequi voluntati tuae; nononi arbitror noluisse.