장음표시 사용
311쪽
LIBER VIII 11 12. 219s o libontius non intercede , quod quosdam, qui decemerent, Videret confici nosse. Quod ad sin publicam attinet, in unam causam omni contentio conlecta est o provinciis. in quam adhuc incubuisse cum senatu ompeius Videtur, ut Caesar Id. Nov. decedat Curio omnia potius subire constituit quam id pati, ceteras suas abiecit actiones. Nostri porro, quos tu bene nosti, ad extremum eri me rem deducere non audent. Scaena rei totius haec: a Ρompeius, tamquam Caesarem non inpugnet, sed, quod illi aequum putet, constituat, ait Curionem quaerere discorvias, valde autom non vult et plane timet Caesarem ' os dosig. prius, quam exercitum et prοVinciam tradidorit accipitur satis male a Curione, et 1 totus tua secundus consulatus exagitatur Hoc tibi dico: Si omnibus rebus prement Curionem, Cassar de-lando intercessorem si, quod videntur, reformidarint, Caesar, quoad volat, manebit Quam quisque sententiam dixorit, in commentarios rerum urbanarum ex 20 quo tu, quae digna sunt, selige mutua transi in primis ludorum explosions et funerum et ineptiariini ceterarum. Iura habet utilia denique malo in hanc partem errare, ut, quae non desideres, audias, quam quicquam, quod opus si praet0rmittatur. Iibi curae a misso do Sittiano negotio gaudeo; sed, quoniam Sussi' caris minus certa fido ' eos tibi visos, tamquam prο-
Ser. Romae ire. XII K. Oct. a. 704 509.s6 CAELIUS CICERONI S.
Ρudes, tibi confitori os quor de Appi, hominis 1 ingratissimi, iniuriis, qui me disse, quia magna mihid obat boneficia, coepit et, cum homo Varus, ut ea solVeret, sibi imperare non posset, occultum bellum
312쪽
220 ΕΡISTULARUM mihi indixit, ita occultum tamen, ut multi mihi renuntiarent, et ipse facile animadvorterem male oum de me cogitare. osteaquam Vero comperi eum conlegium temptasse, deinde aperto cum quibusdam locutum, cum L. Domitio, ut nunc est, mihi inimicissimo homine, deliberare, Vello hoc munusculum deferre Cn. Ροmpeio, ipsum reprenderem et ab eo deprocarer inimriam, quem Vitam mihi debere putaram, impetrare a me non potui. Quid orgo ' si amo quasi aliquot amicis, qui testes erant meorum in illum meritorum 10 locutus sum. Osteaquam illum, ne quo satis faceret quidem, me dignum habere sensi, malui collegae eius, homini alionissim mihi si propior amicitiam tuam
non aequissimo, me obligare quam illius simias vultum subire. Id postquam resciit, excanduit et me cau-15sam inimicitiarum quasrem clamitavit, ut, si mihi in pecunia minus satis fecisset, per hanc speciem simultatis um consectarer. ostea non destitit accersere Ρolam Servium accusatorem inire cum Domitio com filia. Quibus cum parum procedersi, ut ulla lege mihi soponerent accusatorem, conpellari ea lego me Voluerunt, qua dicere non poterant insolentissimi hominos summis Circonsibus ludis meis postulandum me lege Scantinia curant. Vix hoc erat ola elocutus, cum ego Appium censorem eadem lego postulavi. Quod melius 5 caderet, nihil vidi; nam si est a populo et non infimo quoque adprobatum, ut maiorem Appi dolorem fama quam postulatio attulerit. raeterea coepi sacellum, in domo quod est, ab eo petere.
Conturbat me mora servi huius, qui tibi littora asattulit; nam acceptis prioribus littoris amplius dies quadraginta mansit. Quid tibi scribam, noscio. Scis
Domitio omitiorum diom timori esse. o exspecto valde et quam primum Videre cupio A te peto, ut meas iniurias proindo doleas, ut in existimas et dolor asst ulcisci tua solere.
313쪽
cMLIUS CICERONI S. Gratulor tibi adfinitat viri modius fidius optimi 1 nam hoc ego do illo existimo. Cetera porro, quibus adhue dis sibi parum utilis fuit, et astate iam sunt
decussa, et consuetudine atque auctoritato tua, pudore Τulliae, si qua restabunt, confido Moriter sublatum iri non est enim pugnax in vitiis neque hebes ad id, 1 quod melius sit, intellegendum Deinde, quod maximum est, ego illum Valde amo.' Voles, Cicero, Curionem nostrum lautum inter 2 cessionis de provinciis exitum habuisse; nam, cum de intercessione referretur, quae relatio fiebat ex senatus 15 consulto, primaque . arcelli sententia pronuntiata esset, qui agendum cum tribunis l. censebat, frequens senatus in alia omnia iit. Stomachos scilicet ompeius agnus nunc ita languenti, ut vix id, quod sibi placeat, reperiat Transierant illuc, rationsm eius h 20 bendam, qui neque exercitum sque provincias traderet. Quem ad modum hoc ompeius laturus sit, cum cognoscam quidnam rei publicae futurum sit, si ' aut non curet, Vos senes divites idoritis. Q. Hortonsius, cum has litteras scripsi, animam agebat. 25 XIV.
c LIUS CICERONI S. Τanti non fuit Arsacen capere et Seleuceam is opugnare, ut earum rerum, quae hic gestae sunt spees s culo careres numquam tibi oculi doluissent, si in re pulsa momiti vultum vidissos agna illa comitia fuerunt, et plane studia ex partium sensu apparuerunt;
314쪽
perpauci necessitudinem secuti officium praestiterunt. Itaquo mihi os Domitius inimicissimus, ut ne familiarem quidem suum quemquam tam oderit quam me, atque e magis, quod per iniuriam sibi putat ereptum au rarum, quoius ego auctor fuerim. Nunc furit tam gavisos homines suum dolorem ' unumque move iam diosiorem Antoni; nam Cn. Saluminum adulescontem ipso Cn. Domitius reum fecit sane quam superiore avita invidiosum quod iudicium nunc in exspectatione est, etiam in bona spe post Sox. educaei absolu 10tionem.
Do summa ro publica aspe tibi scripsi me in annum pacem non Videre, et, quo propius ea contentio, quam fieri necesse est, accedit, eo clarius id periculum apparet tropositum hoc est, de quo, qui rerum O-15tiuntur, sunt dimicaturi, quod Cn. Ρο eius constituit non pati C. Caesarem consulem aliter fieri, nisi exe citum si provincias tradiderit, Caesari autem persu
Sum est se salom esse non posse, si ab exercitu recesserit fori illam tamen condicionem, ut ambo exer 20
eitus tradant. Sic illi amores et invidiosa coniunctio non ad occultam recidit obtrectationom, sed ad bestii se erupit neque, mearum rerum quid consilii capi am, reperio quod non dubito, quin te quoque haec deliboratio sit porturbatura Nam mihi ira homini 25bus his of gratia et ' scessitudinem cum causam scillam undo homines di Illud te non arbitror fugere, quin homines in dissensione domestica debeant, quamdiu civiliter sine armis certetur, honestiorem sequi partom, ubi ad bellum et castra Vontum sit, firmiorem 30 et id melius statuere, quod tutius sit. In hac discordia video Cn. ompeium senatum, quique res iudicant,
secum habiturum, ad Caesarem omnes, qui cum timore aut mala spe Vivant, accessuros exercitum conserendum non esse. Omnino satis spatiis ad considerandas utri 35 usque copias et eligendam partem.
4 rops oblitus sum, quod maximo fuit scribendum.
315쪽
LIBER VIII 14, 15. 223 Scis Appium censorem hic ostenta facere, de signis et tabulis, do agri modo, de aere alieno acerrime agere 2
persuasum est ei censuram lomentum aut nitrum esse. Errare mihi videtur; nam sordes eluere est, Vmm
sibi omnis et viscera aperit. Curre, per deos atque homines et quam primum haec risum Veni, legi Scam finia iudicium apud Drusum fieri, Appium do tabuliso signis agere crede mihi, est properandum. Curio noster sapienter id, quod romisit de stipendio ompei, 10 fecisse existimatur. Ad summam, quaeris, quid putem futurum. Si alter utor eorum ad arthicum bellum non eat, ideo magnas inpendere discordias, quas ferirum et vis iudicabit ut0rquo et animo et copiis est paratus Si in ' suo periculo fieri posset, magnum 1 6 iucundum tibi Fortuna spectaculum parabat. XV.
CAELIUS CICERONI S. Ecquando tu hominem ineptiorem quam tuum Cn. 120 Ροmpsium vidisti, qui tantas turbas, qui tam nugax
esset, commorit eoquem autem Caesare nostro acriorem in rebus gerendis, eodem in victoria temperatiorem
aut legisti aut audisti Quid si num tibi nostri milites, qui durissimis et frigidissimis locis, taeterrimas hiems bellum ambulando confecerunt, malis orbiculatis esse pasti vid6ntur Quid iam' inquis. Gloriose omnia. Si scias, quam sollicitus sim, tum hanc meam gloriam, quae ad me nihil pertinet, deridoas; qua tibi exponere nisi coram non possum, idque celeriter fores Sporo; nam me, cum expulisset ex Italia Ompsium, constituit ad urbem vocaro, id quod iam existim confectum, nisi si maluit Ρompeius Brundisi circumsederi. Peream, si minima causa est proporandi isto mihi, quod is vidor et omnia intima conferre discupio, habeo
316쪽
autem quam multa mi Vereor, quod solet fieri, cum te videro, omnia obliviscar. Sed tamen quod ob scelus iter mihi necessarium retro ad Alpis versus imoidit Adso quod Intimessi in armis sunt, neque magna causa. Bellienus, emaismetri, qui ibi cum prassidio erat Domitium quendam, nobilom illi, Camsaris hospitem, a contraria factions nummis ac phia conprendit et strangulavit civita ad arma iit; eo 'l' num cohortibus mih per nives undum est. Usquo quaquo' inquis, se Domitii malo dant'. Vellem qui-1odem Vonore prognatus tantum animi habuisses in Vestro Domitio, quantum facino natus in hoc habuit. Ciceroni f. s. d.
Sor. Infimili XVI K Mai. a. O 6499. 16c LIUS CICERONI S. Exanimatus tuis litteris, quibus is nihil nisi tristo cogitaro stondisti neque id quid esset, perscripsisti
neque non tamen, quia esset, quod cogitares, ΡΘmisti, has ad scilico litis' scripsi. o fortunas tuas, o Ciesro, or liberos te oro et obsecro, ne quid graviuado saluto si incolumitate tua consulas; nam deos hominesque amicitiainque nostram testificor me tibi pr-- dixisse neque femore monuisse, sed, postquam Caesarem conVenerim sententiamque eius, qualis futura osse parta MVictoria, cognorim, te certiorem scisse. Si existimassandem rationem foro Caesaris in dimittendis adversariis ot condicionibus ferendis, oreas; nihil nisi atroxot aovum cogitat atque etiam loquitur iratus sonatuisiuit, his intorcessionibus plane incitatus at non Θ 3ο
hercules erit deprecationi locus. Quare, si tibi tu, si filius unicus, si domus, si Aps tuas reliquae tibi carao sunt, si aliquid apud o nos, si Vir optimus, gener
tuus, alemus, quorum fortunam non debes Velle conturbare, ut eam causa cin quoius Victoria satas nostra M
317쪽
LIBER VIII 15 17. 225 est, odisse aut relinquere cogamur aut inpiam cupiditatom contra salutem tuam habsamus - doniquo illud cogita, quod offensae fuerit in ista cunctatione te subisso nunc te contra Victorem Caesarem facere, quem dubiis robus laedor noluisti, si ad eos fugato accedere, quos resistentis sequi noluoris, summa stultitias ost Vide, ne, dum pudet te parum optimatem esse,
parum diligenter, quid optimum sit, ligas Quod si
totum tibi orsuadero non possum, saltem, dum quid1 domispaniis agamus, scitur, exspecta quas tibi nuntio adventu Caesaris foro nostras. Quam isti pom hab0ant amissis Hispaniis, noscio quod porro tuum consilium sit ad osporatos accedoro, non medius fidius reperio. Hoc, quod tu non dicendo mihi significasti, a Caesar audierat ac, simulatquo havo mihi dixit, Et tim, quid de te audisset, exposuit. Negari me scire, sod amo ab so petii, ut ad te litteras mitteret, quibus maxime ad remanendum commoVeri posses. esscum in Hispaniam ducit; nam, nisi ita faceret, ego,2 priusquam ad urbem accederem, ubicumque esses, ad te percucurrissem et hoc a te prae8ens contendissem ab quo omni Viri rotinuissem. Etiam atque etiam Cicero, cogita, ne te tuosquρ omnis funditus Vertas, ne te sciens prudensque eo demittas, undo exitum Vides nubs tum esse. Quodsi te aut Voce optimatium conimoVent, aut non nullorum hominiis insolontiam Diactationem ferre non potes, eligas censeo aliquod oppidum vacuum a bello, dum haec docemuntur; quae iam erunt Oniacta. Id si feceris, Degorio sapienter focisse iudicabo, 30 et Caesarem non offendeΗ.
Ser. Romae e eae m. Ian. vel m. Febr. a. 706 989.
CAELIUS CICERONI S. Ergo mo potius in mispania luisse dum quam 135 Formiis, quom tu profectus es ad ompotum quod-
318쪽
226 ΕΡISΤ -- LIBER VI 17 utinam ' aut Appius Claudius in ista parte C. Curio,
quoius amicitia, paulatim in hanc perditam causam imposuit; nam mihi sentio bonam mentem iracundia et amor ablatam. u, tu porro, cum ad te proficiscens Ariminum noctu Venissem, dum mihi pacis mandata das ad Caesarem et mirificum civem agis, amici officium neglexisti neque mi consuluisti. Neque has dico, quod dimdam huic causae, sed, crede mihi, perire satius est quam hos Vidoro. Quodsi timor Vestrae crudelitati non osset, eiecti iam pridem in 10
essemus; nam hic nunc praeter ueneratore paucos nec homo nec ordo quisquam est nisi ompeianus.
Equidom iam effeci, ut maxime plebs et, qui antea noster fuit, populus Vestor esset. Cur hoc γ' inquis.
Immo reliqua exspectate vos invito Vincere coegero. 15' Arruntanum me Catonom Vos dormitis nec haec adhue mihi videmini intollegere, qua nos pateamus et qua simus inbecilli. tquo hoc nullius praemii spe faciam, sed, quod apud me plurimum olet Valere, doloris atquo indignitatis causa. Quid istic facitis proo solium exspectatis, quod firmissimum ' haec vostras copias non novi nostri valde depugnarem facile algores esurire consuerunt.
319쪽
CICERO . VARRONI S. Ex iis litteris, quas Atticus aris missas mihi legit 1 quid agMes et ubi esses, OmoVi quando autem oviEuri essemus, nihil sane ex isdem litteris potui suspicari in spem tamen Veni adpropinquare tuum assii Ventum; qui mihi utinam solacio siti sis tot tantisque rebus urgemur, ut nullam adlovationem quisquam non stultissimus sperare debeat; sed tamen aut tu potesmo aut ego te fortasse aliqua re iuvare. Scito enim me, posteaquam in urbem Venerim, redisse cum Vete-15 ribus amicis, id est cum libris nostris, in gratiam; ossi non idcirco eorum usum dimiseram, quod iis suscenserem, Sed quod eorum me subpudobat videbar enim mihi, cum me in os turbulentissimas infidolissi mi sociis demisissem, praeceptis illorum non satis pa-20 ruisse. Ignoscim mihi, ovocant in consuetudinem pristinam teque, quod in eo permanseris, sapientiorem quam me dicunt fuisse. Quam ob rem, quoniam placati iis utor, Videor sporare debere, si te riderim, et eis, quise remunt, et ea, quae inpendeant, o facito 25 laturum. Quam ob rem, ius inausculano sive in Cumano ad to placebit sive, quod minime velim, Romae,
320쪽
228 EPISTULAR dum modo simul simus, perficiam profecto, ut id utrique nostrum commodissimum esse Videatur.
Ser. Romae pavi post XI K Mai. a. OS 469cICERO VARRONI. 51 Caninius hins idem si idem noster eum ad me pedivesperi Venisset et so postridie mane adris iturum osso dixissos, dixi si in daturum litterarum aliquid mane ut peteret, rogaVi. Conscripsi epistulam noctu nec illo ad in rodiit oblitum credidi. Ac tamen eam ipsam 10 tibi opistulam misissem per meos, nisi audissem ex eodem postridie is mane 'usculano exiturum. At tibi spent paucis post diebus, cum minime exspectarem, Venit ad me Caninius mans proficisci adris statim dixit. Etsi erat εωλος illa epistula, praesertim βtantis postea novis rebus adlatis, tamen perire lucubrationem meam nolui si am ipsam Canini dodi; sed cum eo ut cum homino docto st amantissimo tui locutus a sum, quae pertulisse illum ad te existimo.
2 ibi autom idem consilii do quod mihimst ipsi, ut so
Vitemus oculos hominum, si linguas minus facile possimus; qui enim victoria se efferunt, quasi Victos nos intuentur, qui autem Vietos noAtros moleste ferunt, nos dolent vivere. Quaeres fortasse, cur, cum haec in urbe sint, non apsim quem ad modum tu. Tu enim 25 ipse, qui et meis alios prudentia incis, omnia, credo,
vidisti, nihil to omnino fefellit. Quis si tam Lymosus, qui in tantis tenobris nihil offendat, nusquam incurrat Ac mihi quidem iam pridom venit in mentem
bellum esse aliquo exire, ut ea, quae agebantur hic, o quaeque dicebantur, nec Viderem nec audirem. Sod calumniabar ipse putabam, qui obviam mihi venisset, ut cuique commodum esset, suspicaturum aut dicturum, etiamsi non suspicaretur Hic aut motuit si a