Scripta quae manscrunt omnia.

321쪽

LIBER I 1 3. 229rs fugit aut aliquid cogitat o habes navem paratam'. Denique levissimo qui suspicaretur, et qui fortasse me optime novisset, putaret, idcirco discedere, quod quosdam homines oculi si fore non possint. Haec ego suspicans adhuc Romae maneo, si tamen λεληθότως consuetudo dium cassum iam obduxit stomacho meo. Habe rationem msi consilii Tibi igitur hoc consso, latendum tantisper ibidom, dum offeresset haec gratulatio, et simul dum audiamus, quem ad modum

1 negotium confectum sit confectum enim esse existimo.

Μagni auiam intorerit, qui fuerit victoris animus, qui

exitus rerum; quamquam, quo me coniectura ducat, habeo, sed expecto hamon. Io vero nolo, nisi ipse rumor iam raucus erit factus, ad Baias Venire; erit 15 enim nobis honestius, etiam cum hinc discesserimus,vidori senisso in illa loca ploratum potius quam nisi tum Sed has tu molius modo nobis stet illud, una Vivsro in studiis nostris, a quibus antea doloctationem modo petebamus, nunc Vero etiam salutem non deesse,s si quis adhibere volet, non modo ut architectos, Verum otiam ut fabros ad asdificandam rem publicam et potius libenter accurrore si nemo utetur opera, tamen et scribere et logor πολιτεια st, si minus in curia

atque in foro, at in littoris si libris, ut doctissimis veteres lacerunt, ' gravare rem p. et de moribus aclogibus quaerMe. in haec videntur; tu quid sis a

turus, et quid tibi placeat, porgratum erit, si ad me

scripseris.

m. so Ser. Romae patia ante F. a.

cICERO VARRONI. Etsi quid scribsrom, non habebam, tamen canini 1 ad te sunt non potui nihil daro. Quid ergo potissimum scribam Quod velis to puto, cito me ad te osse a Venturum; is Vide, quaeso, satisne rectum sit mos hoc

322쪽

tanto incondio eivitatis in istis locis osso dabimus se monem iis, qui nesciunt nobis, quocumque in loco Linus, undem cultum, eundem Victum esse. Quid refori famon in sermons incidemus'. Valdo id, credo, laborandum est, ne, cum omnes in omni genero si scolorum si flagitiorum Volutentur, nostra nobiscum aut inter nos cossati Vituperetur. Ego ero neglecta barbarorum inscitia persequar quamvis enim sint haec misera, quae sunt miserrima, tamen artes nostrae nescio quo modo nunc uberiore fructus ferro Videntur, quam dolim ferebant, sive quia nulla nunc in o alia adqui scimus, sive quod raritas morbi facit, ut modicinas

egetamus, eaque nune appareat, cuius Vim non sonti

bamus, cum Valebamus. Sed quid go nunc has ad te, cuius domi nascuntur, γλαυκ' εἰς Ἀθήνας Nihil sscilicet, nisi ut roscriberes aliquid, me expectares. Sic igitur facieS. IV.

Ser. in Tusculano inter rara et IV Id. Iun. a. o 6469 cICERO VARRONI. 20 Περὶ δυνατων me scito καπα ιόδωρον κρίνειν. Quapropter, si Venturus es, Scit neceSS QSA t V nire; sin autem non es, δυνατον est te Venire. Nunc

Vide, utra te κρισις magis delsolet, Chrysippi an haec, quam noster Diodotus non concoquebat. Sed do his setiam rebus, otioSi eum erimus, loquemur hoc tiam κατὰ χρυσιππον δυνατb est Do iochio mihi gra tum si nam id etiam Attico mandaram. Tu si minus ad nos aecurremus ad te; si hortum in bybliothoea habes, serit nihil. M

323쪽

Scr. Romae in m. Iun. a. o 969.

CICERO VARRONI. Mihi vor ad Nonas bono maturum Videtur fore 1 neque solum propter o p. sed etiam propter anni tempus quam istum diem probo, itaque oundem ipse s quar. Consilii nostri, ne si eos quidem, qui id socuti non

Sunt, non paeniteret, nobis paenitendum putarem secuti enim Sumus non spem, sed officium, reliquimus autem 1 non officium, sed desperationem. Ita eroeundiores fuimus, quam qui se domo non commOVerimi Saniores, quam

qui amissis opibus domum non overterunt. Sod nihil minus fero quam sevoritatem otiosorum et, quoquo modo se res habet, magis illos vereor, qui in bello 1 occiderunt, quam hos curo, quibus non satis facimus, quia vivimus. ihi si spatium fusti in usculanum anto Nonas veniendi, istic t Videbo; si minus, persequar in Cumanum et ante to certiorem faciam, ut 1 vatio parata sit. 20 VI. Sor Romae inter XII et VI K. Quint. a. OS 469. CICERO VARRONI. Caninius nostor me tuis verbis admonuit, ut scri 1berem ad te, si quid ossot quod putarem te scires oportere. Est igitur adventus Caesaris scilicet in expectatione, neque tu id ignoras. Sed famon, cum illo scripsisset, ut opinor, se in Alsiens Venturum, Scripserunt ad eum sui, no id faceros multos ei molestos fore ipsumque multis Ostia videri commodius eum 30 exire posse. Id ego non intellogobam quid interssset; sod tamon Hirtius mihi dixit stis ad sum et Balbum et Oppium scripsisse, ut ita faceret, homines, ut Ognori, amantis tui. Hoc ego idciro nosse s volui, ut 2

324쪽

232 ΕΡISΤULARUM scires, hospitium tibi ubi parares, vel potius ut utrubiquo quid enim ille facturus sit, incertum est), et

simul stintavi tibi, istis esse familiarem et consiliis eorum interesso. Quod ego cur nolim, nihil vi-dso non enim est idem ferre, si quid ferendum est, et probare, si quid non probandum ost Etsi, quid non probem, equidem iam nescio, praetor initia rerum; nam has in voluntato uorunt. Vidi nim nam tu

aboras nostros amicos cupere bellum, Hinc autem non tam cupere quam non timore ergo haec consilii fus 10runt, reliqua necessaria), Vincero autem aut hos aut illos necesse esse. Scio te semper mecum in luctu fuisse, cum Videremus quom illud ingens malum, alterius utrius exercitus et ducum interitum, tum Vero extremum malorum omnium ess civilis olli victo 15riam quam quidem ego etiam illorum timobam, ad quos Veneramus crudeliter enim otiosi minabantur, oratquo iis et tua invisa voluntas et mea ratio nunc vero, si essent nostri potiti, Valdo intomperantes fuissent, erant enim nobis perirati quasi quicquam de sonostra alute decreVissemus, quod non idem illis com fuissemus, aut quasi utilius rotis fusti eos etiam ad bestiarum auxilium confugere quam vel mori vel cum spe, si non optima, at aliqua tamen vivero. At in perturbata re p. ViVimus. Quis ogat E0d hoc ido s5rint ii, qui nulla sibi subsidia ad omnis vita status

paraverunt; huc enim ut Venirem, superior longius, quam volui, fluxit oratio. Cum enim is semper m gnum hominem duxi, tum quod hi tempestatibus os prope solus in portu fructusque doctrinae percipis eos, 30 qui maximi sunt, ut ea consideres eaque tractes, quorum et usus et eloctatio est omnibus istorum si actis et voluptatibus anteponenda. Equidsm hos 4 uos uaculanenses dis instar esso ita puto libenterque omnibus omnes opes concesserim, ut mihi licsat vi nulla as interpellant isto modo vivere quod nos quoque imi-tismur, ut possumus, si 1 nostris studiis libontissimo

325쪽

LIBER I 6 7. 233 conquiescimus. Quis enim hoc non dederit nobis, ut, cum Opera nostra patria sive non possit uti alvo nolit, ad eam vitam revertamur, quam multi docti hominos fortasse non recte, sed tamen multi etiam rei p. prae ponendam putaverunt ' Quas igitur studia magnorum hominum sentontia vacationem haboni quandam publici muneris, iis concedente re p. cur non abutamur 2 Sod plus facio, quam caninius mandavit, ' iuro enim is quid ego scirem, rogarat, quod tu nescires, ego tibi 10 ea narro, quae tu melius scis quam ipse, qui narro. Faciam orgo illud, quod rogatus sum, ut eorum, quae temporis huius sint, ' quas tua audiero, ne quid ignores. o.

15 Ser. Romae m. m. Maio a. 708 6 69.

CICERO VARRONI. Cenabam apud Seium, cum utrique nostrum resodita sunt a s littoras. ihi vero iam maturum Videtur; nam, quod ante a te calumniatus sum, indicabos malitiam meam Volebam prope alicubi esse, si quid bonae salutis, σέ τε δ ἐρχομενω nunc, quoniam consecta sunt omnia, dubitandum non est, quin equis

viris. Nam, ut audivi de L. Caesare filio, mecum ipse: Qu1 hie mihi facio patri γ' scitaque non lassino aput istos, qui nunc dominantur, conitaro. Quid faciam tempori sorvisndum si Sod ridicula missa, praesertim cum sit nihil, quod rideamus: Afri ea horribili tromit horrida terra tumultu .s Itaquo nullum est ἀποπροηγμενον, quod non Verear.

Sed, quod quaeris, quando, qua, quo nihil adhue scimus. Istuc ipsum de Baiis, non nulli dubitant, an per Sardiniam veniat, illud 4nim adhuc praedium suum

326쪽

non inspoxit no ullum habet deterius, sod tamen non contemnit. Ego omnino magis arbitror po Siciliam Veliam, sed iam sciemus adventat enim Dolabolla. Eum puto magistrum fore. Πολλοὶ μαθηταὶ κρεισσονες διδασπιάλων. Sed tamen, si sciam, quid tu constitueriS, meum consilium accommodabo potissimum ad tuum; quare X-pocto tuas litteras. m.

Ser. in Arpinati Visut V Id. Quint. a. 709 6459. 10

CICERO VARRONI. Etsi munus flagitare, quamvis quis ostenderit, ne populus quidem solet nisi concitatus, tamen ego xpectatione promissi tu moVeor, ut admoneam te, non ut flagitom. is autem ad te quattuor admonitoro 16 non nimis Verecundos nosti enim prosocho os illius adulescentioris Academia0. Ex o igitur media excitatos misi qui metuo ne te forte flagitent; ego autem mandavi, ut rogarent. Expectabam omnino iam diu meque Sustinebam, ne ad te prius ipse quid scriberem, 20 quam aliquid accepissem, ut possem te remunerari quam simillimo munere; sed, cum tu tardius facere id est, ut ego interpretor, diligentius, teneri non O-

tui, quin coniunctionem studiorum amorisque noStri, quo possem litterarum genere, declararem. Feci igitur 5 sermonem inter nos habitum in Cumano, cum Aset

una omponius tibi dedi partes Antiochinas, quas ut probari intolloxisso mihi vidobar mihi sumpsi ΡΗ-lonis. ut fore ut, cum legoris, mirere nos id locutos esse inter nos, quod numquam locuti sumus; aediso nosti morem dialogorum. Osthac autem, mi Varro, quam plurima, si videtur, et de nobis inter nos, oro fortasse sed superiorum temporum Ortim rei p. cum

Sam sustineat, haec ipsi prasstare debemus. atmo

327쪽

LIBERIX s. 235 utinam quietis to oribus atque aliquo, si non bono, at saltem corio statu civitatis has intor nos studia

exercere possemus quamquam tum quidem via aliae quaepiam rations honestas nobis ot curas si actiones darent; nunc autem quid est, sine his cur ViVere Θ-

limus mihi Voro cum hi ipsis Vix his autem detractis no vix quidom. Sed haec coram et saepius. igra tionem et omptionem felicitor Vonire Volo tuumque in ea ro consilium probo. Cura, ut Valeas. 10 IX.

Scr. in castris Caesaris c. n. m. Iun. a. 706 489.

DOLABELLA S. D. CICERONI. S. V. g. . t ulli nostra recte V. erentia minus abollo habuit, ras corium scio iam convaluisse eam; a praeterea rectissime sunt apud o omnia. Eis nullo temporo in suspicions tibi debui ventro partium causa potius quam tua tibi suadere, ut to aut cum Caesare nobiscumque coniungeres aut certe in otium referres, praecipue nunc iam inclinata Victoria ne possum quis dom in ullam aliam incidero opinionem nisi in eam, in qua scilico tibi suadero Videar, quod pie facere non possim. autem, mi Cicero, sic haec accipies, ut, sive probabuntur tibi sive non probabuntur, ab optimo certe animo ac oditissimo tibi ot cogitata sis scripta esso iudices imadvortis Cn. ompeium nec

nominis sui nec rerum gestarum gloria neque etiam regum ac nationiin clientesia, quas ostentare crebro

solebat, esse tutum, et hoc etiam, quod infimo cuique contigit, illi non posse contingere, ut honeste effugerea possit, pulso Italia, amissis Hispaniis, capto exercitu Veterano, circumVallat nunc denique, quod nescio annulli umquam nostro acciderit imperatori. Quam ob rem, quid aut ille sperare possit aut in animum GVerte pro tua prudentia sic nim facillimo, quod tibi

328쪽

utilissimum erit consilii, capies. Illud autem a te poto, ut, si iam illo vitaverit hoc oriculum tis abdiderit in clas8em, tu tuis rebus consulas et aliquando tibi potius quam cuivis sis amicus Satis factum os iam to via officio vel familiaritati, satis factum etiam 3 partibus et ei rei p., quam tu probabas reliquum est, ubi nunc est res p., ibi simus potius quam, dum illam Veterom sequamur, simus in nulla. Quare Velim, mi iucundissimo Cicoro, si foris ompsius pulsus his quoque locis usus alias regiones petere cogatur, ut 1ο tuos vel Athonas vel in quamvis quietam recipiaAcivitatom. Quod si eris facturus, velim mihi scribas, ut ego, si ullo modo potero, ad te Golem. Quaecumquo de tua dignitate ab imperatore erunt impetranda, qua est humanitate Caesar sacillimum erit ab 15so tibi ipsi impotraro, et meas tamen preces apud eum non minimum auctoritatis habituras puto. Erit tuas quoquo fido et humanitatis curare, ut is tabellarius, quem ad te misi, overti possit ad mo et aris mihi

littora roferat. 20

Μ. CICERO S. D. P. DOLABELLAE. Non sum ausus Salvio nostro nihil ad to littor rum dare nec minercule habebam, quid scriberem, 25 nisi te a me mirabilitor amari, do quo etiam nihil seribent moris non dubitare certo scio. Omnino mihi magis litteras sunt exspectandas a te quam a me tibi; nihil nim Roma geritur, quod te putem Scire curarΘ, nisi foris scire vis me inter Niciam nostrum et Vidium so iudicem esse. rofert alter, opinor, duobus Voraiculis expensum Nicias, alter Aristarchus hos ὀβελιζει ego tamquam criticus antiquus iudicaturus sum, utrum sint του ποιητου an παρεμβεβλημενοι. luto te nunc dicors: Oblitusno es igitur fungorum illorum, quos apud δο

329쪽

LIBER IX s 11. 2375 iciam, si ingentium ' cularum cum sophia septi mas 2 Quid orgo tu ado mihi excussam severitatem veterem putas, ut ne in foro quidem reliquias pristinas frontis appareant Sed tamen suaVissimum νυμ βιωταὶ nostrum praestabo integellum nec committam, ut, si ego eum condemnaro, tu restituas, ne habeat Bursa lancus, apud quem littora discat. Sod quid ago cum mihi sit incertum, tranquillono sis animo an ut in ollo in aliqua maluacula cura negotiOVe e 1 aere labor longius. Cum igitur mihi rit exploratum to libentor esse risurum, scribam ad te pluribus. Θtamen hoc scire Volo, Vomenter populum sollicitum fuisse, do . Sullae morte ante quam certum scierit. Nunc quaerere desierunt, quo modo perierit satis pu- 1 tant se scire, quod sciunt. Ego ceteroqui animo aequo fero unum Vereor, ne hasta Caesaris reliciorit. n.

Ser. in Aule Fieuleano paulo post XII K. Mai. a. 709 6459.

deorΘ quam eo casu, quo sum graVissime adflictus; quem ferrem certe moderatius, si te haberem; nam et oratio tua prudens et amor erga me singularis multum lovarot Sed, quoniam brevi tempore, ut opinio a nostra est, te sum Visurus, ita me adfectum ostendes, ut multum a te possim iuvari non quo ita sim fra tus, ut aut hominem me esse oblitus sim aut fortunas succumbendum putem, sed amo hilaritas illa nostra et suavitas, quae te praeter ceteros delectabat, ereptas mihi omnis est firmitatem tamen et constantiam, si modo fuit aliquando in nobis, eandem cognosces, quam reliquisti. Quod scribis proelia te mea causa Sustinere, non tam id laboro, ut, si qui mihi obtrectent, a te refu-

330쪽

mo a te amari. Quod ut facias, o etiam atque etiam rogo, ignoscasque brovitati litterarum mearum; nam et celeritor una futuros nos arbitror et nondum satissum confirmatus ad scribendum. .

Ser. in Puteolano med. m. Dec. a. o 6 C.

CICERO DOLABELLAE. Gratulor Baiis nostris, siquidem, ut scribis, salubres repente factae sunt nisi fori te amant of tibi adson 10 tantur si tam diu. dum tu ades, AEunt Oblitae sui. Quod quidem si ita est, minime miror caelum etiam et terras vim suam, is tibi ita conviniat, dimittore. Oratiunculam pro Deiotaro, quam requirebas, habebam mecum, quod non putaram. Itaquo am tibi misi 15 quam Velim sic legas ut causam tenuem et inopem nec scriptione magno opsro dignam; sed ego hospiti Veteri os amico munusculum mittere volui lovidenso crasso filo, cuiu modi ipsius solent esse munera. uVelim animo sapienti fortiquo siΗ, ut tua moderatio 20 et gravitas aliorum infamet iniuriam.

Scr. Romae m. a. o 646 aut in a. 709 6 59.

CICERO DOLABELLAE S. C. Subomius Calonus ot sus est familiaris st45 Leptae, nostri familiarissimi, oraecessarius. S cum vitandi ossi causa prosectus esset in Hispaniam cum

Μ. Varrone ante bellum, ut in ea provincia esset, inquis nemo nostrum post Afranium superatum bellum ullum foro putaret, incidit in ea ipsa mala, qua summo ad studio vitaverat; oppressus est enim bello repentino,