Scripta quae manscrunt omnia.

발행: 1896년

분량: 672페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

341쪽

LIBER I 17 20. 249sus,inervam, ' sed quomodo idoo. Si aestimationes tuas Vendere non potes neque ollam denariorum implere, Romam tibi remigrandum est satius est hic cruditato quam istic amo Video is bona ordidisse; spero idem istuc familiares tuos. Actum igitur do sest, nisi provides. Ροω mulo isto, quem tibi oliquum dicis esse, quoniam cantherium comedisti, Romam psosia Sella tibi erit in lud tamquam hypodidascia proxima eam pHVinu sequetur. 16 MX.

CICERO S. D. L. PAPIRIOLΡΑΕΤΟ. Tamon a malitia non discedis tenuiculo apparatu Isignificas Balbum fuisse contentum. Hoc videris dicere,1 cum rege tam sint continentes, multo magis consularis eas oportere. Nescis me ab illo omnia expisca tum recta enim a porta domum meam ' Venisse neque hoc admiror, quod non suam potius, sed illud, quod non ad suam. Ego autem tribus primis Verbis: m Quid nostoriastus 3 At illo adiurans nusquam Mumquam libontius Hoc si verbis adsecutus es, auris ad 2 te adferam non minus elegantis; sin autem opsonio, peto a te, ne pluris esse balbos quam disertos putes. Μ cotidis aliud scali impedit; sed, si me expediero,s ut in ista loca venire possim, non committam ut tofero a me certiorem factum putes. XX.

cICERO AETO.ses Duplieitor dolositatus sum tuis litteris, et quod ipso Iris si quod is intollori iam posse ridere me autem

a te ut scurram velitem malis oneratum Sse non mo-

342쪽

250 EPISTULARUM

lost tuli illud dolso, in ista loca Venire me, ut constitueram, non potuisse habuisses enim non hospitem, sed contubomalem. At quem virum non eum, quem tu es solitus promulside conficere integram famem ad ovum adfero, itaque usque ad assum vitulinum opera perducitur. Illa mea, quae solebas anto laudare, O homino facilom o hospitom non gravem l abierunt;

nam omnem nostram de re p. curam, cogitationem dediconda in senatu sententia, commentationem causarum

abiecimus, in Epicuri nos, adversarii nostri, castra 10 coiecimus, nec amo ad hanc insolentiam, sed ad illam tuam lautitiam, vetorem dico, cum in sumptum

habebas etsi numquam plura modia habuisti. roin te para cum homino st daci tibi res ost, o qui iam aliquid intollo at δ ανιμαθεῖς autem homines scis quam 15 insolontos sint) dodiscondae tibi sunt portellas si a tolagani tui. Os iam ' ex artis tantum habemus, ut Vorrium tuum s Camillum qua munditia homines, qua elegantial Vocare saepius audeamus. Sod vido

audaciam etiam Hirtio cenam dedi, sine mone tamen. 20la a cena cocus meus praeter ius servens nihil non

potuit imitari. Haec igitur est nunc ita nostra manΘsalutamus domi et bono viros multos, sed tristis, et hos lastos victores, qui me quidem perofficioso et por manter observant. Ubi salutatio defluxit, littoris in Minvolvo, aut scribo aut lego; veniunt etiam, qui me audiunt quasi doctum hominem, quia paulo sum quam ipsi doctior Indo corpori me tempus datur. atriam eluxi iam et gravius et diutius quam ulla mater

unicum filium. Sed cura, si me amas, ut Valens, ne Mogo te iacente bona tua comodis statui iam tibi noaegroto quidem Moere.

343쪽

6 Verborem meorum, ut scribis, fulmina' Tum insanires, si consequi non posses cum Vero etiam Vinea

me prius inrideas quam te oporist. Quare nihil tibi Opus os illud a Trabea, sed potius πότευγμα meum. Vorum amo quid tibi ego videor in opistulis nonno id plebes sermone agere tecum nec enim semper eodem modo. Quid enim simile habo spistula aut iudicio aut contioni quin ipsa iudicia non solemu omnia tractar uno modo. rivatas causas, et eas tenuis, agimus suptilius, capitis aut famae scilicet omatius opistu- 1 las πεr cotidianis Verbis texere Olemus. Sod tamin, mi asto, qui tibi venit in mentem negare lapirium 'uemquam umquam nisi Nobeium fuisso morunt enim patricii minorum gentium, quorum princeps L. apirius Μugillanus, qui censor cum a L. Sompronio Atratino fuit, cum ante consul cum Odem fuisset, annis post R. c. CCCXII; sed tum apisii dicεbamini. ost hunc III fuerunt sella curuli anto L. Ρapirium Crassum, qui primum apisiua est vocari situs. Is dictator cum L. apirio Cursore magistror equitum factus est annis post Romam conditam CCCCXV et quadrisnnio post consul cum K. Duilio. Hunc secutus est Cursor, homo valde honoratus deindo L. Μasso odilicius indo multi assonos. Quorum quidem tu omnium patriciorum imagines habeas volo. ad Deindo carbonos o Turdi insecuntur in plebsi suo arunt; quo contemnas censeo; nam praeter hunc C. Caribonem, quem Damasippus occidit, civis e re p. Carbonum nemo fuit cognovimus in Carbonem et eius

hiarem scurram; quid iis improbius' is hoc amicor meo, Rubriae filio, nihil dico. Iros illi fratres uorunt,

344쪽

, Cn. Μ. Carbones. arcua . Flacco accusant condemnatus, fur magnus, ex Sicilia Gaius accusant L. Crasso cantharidas sumpsisso dicitur. Is et r. l. ditiosus si . Africano vim attulisse existimatus est. Hoc vero, qui Lilybaei a ompeio nostro est inter ofectus, inprobior nemo me iudicio fuit. Iam patorsius accuEatus a . Antonio sutorio atramento apsolutus putatur. Quam ad patres censeo revertaro plebeii quam fuerint importuni, Vides. H. 10

Ser. Ort in Naeviano m. Iun. aut Quirit. a. 709 459.

cICERO METO. o vorscundiam ' vo potius libortato loquondi. Atqui hoe snon placuit, homini minercule acuto, etsi Academiae nostrae cum eo magna rixa est sed, 5 ut dico, placet Stoicis suo quamque rem nomine RP-pinare. Sic enim dissemini, nihil osse opaconum, nihil turpo dictu nam, si quod sit in opscenitate flagitium, id aut in re osso aut in verbo nihil esse torti 1. In re non est. Itaque non modo in comoediis res ipsa onarratur ut illo in Domin ο: Μodo forte, Nosti canticum moministi Roscium: Ita in d0stituit nudum 'Totus est sermo verbis tectus, re impudentior), sed αβ otiam in tragoodiis. Quid si nim illud: Quas mulier una quid, inquam, est:

ssurpat duplo cubilo 2 quid 2 30

345쪽

LIBER I 21, 22. 253 Huius cis rei Η1 cubile inire est ausus' γquid est: V1rginem me quondam invitam per vim ios lat Iuppitor. 2 no iolat' atqui tam significat, sed altorum nemo tulissst Vides igitur, cum eadem res sit, quia Verba non sint, nihil videri turps Ergo in re non eat multo minus in verbis. Si iam, quod orbo significatur, id

10 turpe non est, Verbum, quod significat, turpe esse non polost. Anum' appellas alieno nomine; cur non suo potius Si turpe st, ne alieno quidem si non est, auo potius Caudam antiqui penem' vocabant, ex quo

est propior similitudinom ponicillus' at hodis ponis 1 est in obsconis. At voro is illo Frugi in Annalibus suis queritur adulescentis poni oditos osse. Quod tu in epistula appella suo nomino, illo sectius penem'; sed, quia multi, factum est tam opscenum quam id Verbum, quo tu usus es Quid, quod vulgo dicitur:

20 cum nos te voluimus convenire', num opscenim est'Μomini in sonatu disertum consularem ita loqui: Hane culpam maiorem an illam dieam γ' potui opsconius 'Non' inquis inon enim ita sonsit'. Non orgo in verbo est; docui autem in re non esse nu8s quam igitur ost Liberis dare operam quam honesto dieitur etiam patres rogant filios eius operae nomen non indon dicere. Socrato fidibus docuit nobilissimus fidicen is Connus' vocitatus si num id obses- num putas L Cum loquimur omi', nihil flagitii diei-30 mus at, cum bini' opscenum est. Graeci quidem', inquies. Nihil est orgo in verbo, quoniam et ego Grasco sol si tamen tibi dico bini', idquo tu facis, quasi ego Graeco, non Latino dixorim. Ruta si monta recte utrumque; volo mentam pusillam ita appellaros ut rutulam' non licst Belle tectoriola' es orgostiam pavimenta' isto modo non potes. Viden igitur

346쪽

254 EPISTULARUM

nihil osse nisi inoptias, turpitudinem nec in Verbo sae nec in re, itaquo nusquam oss6 Igitur in orbis honestis opscena ponimus. Quid enim non honestum vorbum est divisio' at inest opscenum, cui respondet intercapedo'. Num haec ergo opscena sunt No autem ridicule, si dicimus: Ulle patrem strangulavit honorem non praefamur; sin s Aurolia aliquid aut Lollia, honos praefandus est. Et quidem iam otiam non obscena Verba pro Obscenis sunt Batuit ' in quit, impudenter, Hepsit multo imputantius'. Atqui 10 neutrum est opscenum. Stultorum plena sunt omnia. Τestes' orbum honestissimum in iudicio, alio loco non nimis, si honesti colo Lanuvini', Clitomini non honesti. Quin ipsa res modo honesta, modo turpis; suppossit, flagitium est iam erit nudus in ballaeo non 155 reprehendos. Habes scholam Stoicam: ὁ σοφις et δ' Mρημονήσει. Quam multa ex uno Verbo uolo adis sus me Omnia audere gratum est; ego servo et servabo sic nim adsuevi Ρlatonis Vorocundiam. Itaqus octis Verbis ea ad B scripsi, quae apertissimis agunt Stoici suas illi stiam crepitus aiunt aeque liberos ac mesua esse oportere Honorem igitur . artiis. Tu in diligo si Valebis.

XXIII.

Ser. in Cumano m. intere. μα. a. o 6 69. as

cICERO ΑΕΤΟ. Here vini in Cumanum, cras ad te fortasse sol cum certum sciam, faciam te paulo ante certiorom; sis Μ. Caeparius, cum mihi in silva Gallinaria Ob-Viam Venisset, quaesissemque, quid ageres, dixit te in ah lecto esse, quod ex possibus laborares. Tuli scitiost molesto, ut debui, sed tamen constitui ad to Voniis, ut si vi rom is ot viserem et cenarem etiam non onim arbitror iocum itiam de arthriticum labore

347쪽

LIBERI 22 24. 255 Exspecta igitur hospitom cum minime edacem tum inimicum cenis sumptuOSiS.

Scr. Romae ante med. m. Febr. a. II 6 39.

CICERO ΡΑΕΤ S. D. Rufum istum, amicim tuum, de quo iterum iam 1 ad me scribis, assiinarem, quantum possem, etiamsi ab eo laesus essem, cum te tantopere Viderem eius causa laborare cum oro et ex tuis littoris si x illius ad 10 mo missi intellegam et iudicem magna curae ei salutem meam uisas, non possum ei non amicus SSO, nequ solum tua commendatione, quae apud me, ut

debet, viae plurimum, sed otiam voluntate ac iudicio meo. Volo inim te scire, mi laeto, initium mihi 15 Auspicionis et cautionis et diligontia fuisso littoras tuas, quibus litteris congruentes fuerunt aliae postea multorum. Nam o Aquini et Fabratorias consilia suntinua d me, quae te video inaudisso, et, quasi divinarent, quam iis molestus Asem futurus, nihil aliud 20 egerunt, nisi me ut opprimerent. Quod ego non suspicans incautior fuissem, nisi a te admonitus essem. Quam ob rem iste tuus amicus apud me commendation non eget. Utinam ea fortuna rei p. sit, ut ille animum meum gratissimimi possit cognoscors Soda has hactenus. Τ ad osnas itare desisse molast fero magna enim to dolectatione si voluptato privasti deinde etiam Versor licst nim Verum dicere), ne nescio quid illud, quod solebas, dediscas et obliviscare, cenulas sacere. M Nam, si tum, cum habebas, quos imitarere, non multum proficiebas, quid nunc te facturum putem Spurinna quidem, cum ei rem demonstrassem et Vitam tuam superiorem exposuissem, magnum periculum Summae rei p. demonstrabat, nisi ad superiorem consue-35tudinem tum, cum Favonius flaret, revortisses; hoc

348쪽

tempore ferri posso, si forte tu Digus ferre non posses. Sed mehercule, mi aete, extra iocum moneo te, quod pertinere ad beate vivendum arbitror, ut eum Viri bonis, iucundis, amantibus tui vivas. Nihil os aptius vitae, nihil ad sat vivendum accommodatius Noe id ad Voluptatem refero, sed ad communitatem Vitae atque Victus remissionemque animorum, quae maxime

sermone officitur familiari, qui os in conviviis dulcissimus, ut sapientius nostri quam Orasci illi συμπόσια aut συνδειπνα, id est compotationes aut concenationes, o nos convivia', quod tiun maximo simul vivitur. Vides, ut is philosophando revocare coner ad cenas. Cur ut alsas id foris conitando facillime consequere. Sed cave, si me amas, existimes me, quod iocosius scribam, abiecisse curam rei p. Si tibi, mi aste, si persuade, me dies et noctes nihil aliud agero, nihil curare, nisi ut o cives salvi liboriquo sint. Nullum locum praetermitto monendi, agendi, providendi hoc denique animo sum, ut, si in hac cura atque admi nistration vita mihi pononda ait, pr claro actum me ais cum putem. Etiam atquo etiam Vale.

XXV.

Ser. Laodiceae post Π Id. Febr. a. 704 509.

CICERO IM MEΤΟ. Summum me ducem littoras tuas reddiderunt. lane 5 nesciebam te tam peritum osso si militaris; Ρyrrhit libros si insa video loctitasse. ItaquΘ optemperare cogito praeceptis tuis, hoc amplius navicularum habere aliquid in ora maritima. Contra equitem arthum negant ullam armaturam meliorem inveniri posse. 30

Sod quid ludimus nescis, quo cum imperatore tibi negotium sit. Παιδείαν κυρου, quam contrieram le- gendo, totam in hoc imperio inplicavi. Sed iocabimur

alias coram, ut spero, brevi tempore; nunc atas ad

349쪽

LIBERI 2 26. 257 imperandum B ad parendum potius sic enim antiqui loquebantur. Cum . Fadio, quod scire te arbitror, mihi summus usus est, Valdeque eum diligo cum propter sum inam probitatem eius ac singularem modestiam, tum quod in iis controversiis, quas habeo cum tui combibonibus Epicuriis, optima opera eius uti soleo. Is cum ad me Laodiceam Venisset, mecumque ego eum SSe Vellem, repente percussus eat atrocissimis littoris, in 1 quibus scriptum erat fundum Horculansnsem a Q. Fadio hiare proscriptum esse, qui fundus- cum eo communissasst. Id . Fadius pergraviter tulit oxistimavitque Datrem suum, hominem non sapiontem, inpulsu inimicorum suorum o progreSSum esse. Nunc, si me amas,

1 mi aete, negotium totum suscipe molestia Fadium libera. uctoritato tua nobis pus est et consilio stetiam gratia. Noli pati litigaro atros et iudiciis tu pibus conflictari. Monem stlossions inimicos habot Fadius. Quid multa non mehercule tam perscriberea possum, quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadiumroddideris. Id illo in is positum osse putat mihique

persuadet.

XXVI.

Accubueram hora nona, cum ad te harum exem 1

plum in codicillis exaravi. Dicos: ubi γ' pud Volumniim Eutrapelum, et quidem supra, Atticus, infra Vorrius, familiars tui. Miraris tam exhilaratam esse a servitutem nostram Quid ergo faciam 2 te consulo, qui philosophum audis angar excruciom me Quid adsequar deindo quom ad finom Vivas', inquis in littoris'. An quicquam me aliud agere censes aut posse vivere, nisi in littoris viverem' Sod os sarum stiam 3 non satietas, sed quidam modus quibus cum dis-

350쪽

258 ΕΡISΤULARUM LIBERI 26. cessi, etsi minimum mihi si in cona quod tu unum

ζήτημα Dioni philosopho posuisti), tamen, quid potius

faciam, priusquam me dormitum conferam, non resin

rio. Audi reliqua Infra Eutrapelum Cytheris accubuit. In so igitur', inquis, convivio Cicero ille, Quem aspectabant, cuius ob os Graii ora ob Vortebant sua 2 Non mehercule suspicatus sum illam adfore. Sed tamenno Aristippus quidem ille Socraticus erubuit, inini esset oblochum haboro in Laida. Habeo' inquit, non ha-iρ boo a Laido' Graeco hoc melius tu, si Oles, interpretabere) me vero nihil istorum ne iuvenem quidemmoVit umquam, ne nunc senem convivio delector ibi loquor, quod in solum, ut dicitur, et gemitum in risus maximos transfero. An tu id melius, qui etiam philo-i sophum inriseris, cum ille, si quis quid quaereret, dixisset, cenam te quasvere a mans dixoris Ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum saetis innumerabilia. Quid ad 08 At horculo ' cena non quid adto tibi prassortim. Sic igitur vivitur: Cotidis aliquid nisgitur aut scribitur dein, ne amici nihil tribuamus,

epulamur una non modo non contra legem, si ulla

nunc lex est, sed etiam intra legem, et quidem aliquanto. Quis nihil est, quod adventiis nostrum X- timescas; non multi cibi hospitem accipies, multi ioci. β

SEARCH

MENU NAVIGATION