장음표시 사용
101쪽
bent ut possessionem habere, iure non possidere dicuntur in l. si eum , qui 16. D. de donat. inter i. stipulatio ista a s. g. liaec quoque stipulatio , D. de verbor. obligat. ergo si caeterae personae. quarum possessioni leges non reflagantur,iare ciuili possident, possessio tutis est , non facti: ut tenet Bartol. in praesenti num. t. Cum an .7. laso. 32. Paul. de C stto in s. adipiscimur num. 3. Couar. in regula possessor. a.
39 Vnde bati. in praesenti num. 6. Zasius ibidem nostroruin doctissimus Didaciis Couat. in d. tegu possest M. loco supra citato, distinguendum existimaut, utrum do possessione acquirenda tracte mas , an vero de adquisita. Vt quoties possessio adquiritur, & ut illi loquuntur, est in fieri, facti si Gai ve id quoties adquisita, de in esse producta est, iuris esse dicatur. Sed minus rectξ, nam iuris Consultoruni responsa in d. l. denique i 8. D. ex qnibus cauc malo.& ind. l. po: sessionem 29. in sca hoc titulo. & ind l in bello iΣ. F. ficti, D. de captiuis, quae possessionem facti elle ata mant, non de adquirenda, sed de iam adquisita , & in esse producta pollessione tractant ; cum de illius interruptione, vel amissione loquamur: interrumpi autem , aut amit E ii, ut si quae tali adquisita est, non possit. Omittimus igitur hane distinctionem , & aliam eiusdem Battoli, & aliorum in l. si is, qui pio emptore IS. nuin .i o. D. de vis capio.ut alia sit possessio,quae multum iuris, & multum facti, alia, quae multum facti, & parum iuris , alia vero, quae multum iuris, ει parum facti habeat. Reiecta etiam opinione Alciati iii trictatu de quinque pedam pr*lcriptiove , Petri Gregor. dict lib. i. sint ag. cap. 3 3. V con. lib. 2. declarationum c. 33. Cuiac. adiit. C. de adquir polles. & lib. a. quaest. Papiri. ind. l. denique. Fac hin. lib. 8. controuers. cap. s. ciuilem possessionem , naturali distinguentium , ut illa iuris . haec Gi stacti fit. Dicendum existimamus cum doctissimo iuris interprete Anton. Fab. in rationali ad Pandect. in d. l. denique , possellionem a facto incipere , ficti esse , er ex L ctis rara με nari, quantum ad propriam suam naturam , & substantiam pertinet, d. l. denique hac l. nostia, S. i. & f. si vic
102쪽
De possessionis dignitiones 83
vxori, d. l. possessionem infra hoc titulo, d. l. r. f. Scaevola, d. l. in bello, f. facti, cum supra adductis: quia possidere nihil aliud est , quam rem tenere, & in ea sedere aut stare , ut supra a nobis explicatum fuit. Habet autem plurimum iuris, quoad effectus ex ipsa permanantes.Nam cum . ex possessione tam multa prosiuant iure ciuili commoda, fieri non potest, quin cum de possessione tractatur, ius nostium se interponat: id edque possessionis ius dicitur, in d. l. peregre η . in principio infra hoc titulo, d.l. nemo,
C. eodem, d. l. si ea res 3 i .f. iin. D. de actio. empl. Verum id exit in secum possessioni est, & illius naturae extraneum, di alienum, ut Papinianus eleganter exprimit in l. posse Dasio η . infra hoc titulo in illis vel bis: Cum re naturaliter a frutiluario teneatur, ct plurimum ex iure possessio mutuetur, ut doceat, ex iure plurimum possessionem accipere, non ius aliquod in se habere ii illudque, quod accipit, mutuatum eue, non propitum, quasi ex iure mutuo aceipiat, quod ex
se ipsa habere non potest. Indeque est , ut illas personas, quarum possessionem ius non probat, non possidere iure ciuili, dicant Consulti in d. l. si eum, qui 26. D. de donat. inter. d. l. stipulatio ista 38. f. haec quoque, D. de vel bor. obligo quia aliae personae sunt: quae lare ciuili possident;
non quod possessio illarum sacti non sit, sed quia habEt .
effectus ex iure quasi acceptos, & mutuat6s. Ex quibus apparet, sententiam Corrasi in rubri c. huius tir. num. 3. Eue- irardi Bronchorst enantiophan. centuria 3. assertione 97. existimantium possessionem mixtam esse, partim facti,pat ' - . , tim iuris; non aliter veram esse, quam si ita,Vt diximus,ac- cipiatur. Nam si naturam possςssionis in iure partim consistere crediderunt, a vera longe iuris ratione vagantur,
cum totam eam facti esse , satis ex supra dictis constet, &
er vera iuris ratione docet Anton.Faber. Cuius viri nomen .
sine laude eommemorare , nefas illi qui Iuris prudentiam amauerit, qui doctissima, ingenio, iuris scientia, legum interpretatione , doctrinaqηe resertissima illius scripta euo. luerit. Praesertim autem mihi quem laudibus ornauit, quεciarissimo amici nomine , & titulo devinxit, nostraeque, F a am
103쪽
amicitiae, & necessitudinis aeternum posteris monumen, tum suis scriptis extare voluit, cui incomparabili beneficio cum parem gratiam referre non possim ; habeo tame semperq; habebo qua maximam animus meus capere poterit. 1 secHndum requisitum, quod in possidentis persona nostra exigit diis nitio, illud est, ut non solum corpore apprehendat possessionem, sed animo et Din. & affectu: diximus enim: cum ammo sibi possidendi comune lam, detentionem esse debere,vi Consulti docent in hac l nostra 3 i.&ini. 3 3. r.&. f. Neratius,& ς. in amittenda,l. quemadmodum 8. l. qui iure I. infla hoc titulo. Vnde illae personae, quae animum vel consensum non habent, possidete non possunt, hac l. nostra, g ubi latius dicemus. Nec sufficit ad veram posisessionem qualiscunque animus , nisi possidendi sit sibi ipsi non alii: ideoque is, qui precario rogauit, ut in fundo moraretur, fructuarius, colonus , inquilinus, depostatius, ciseruus, quamuis in fundo sint, Sc possidendi animum habeant,tamen,quia non sibi, nec suo nomine, sed domino,&illius nomine possident, possessionem non habere, & non possidere dicuntur in nostra l. f. per eum, l. s. s. illud infra hoc tit. l. certe 6. f. is qui, D. de praecario, l. adquiruntur io. in fine,D. de adquir. re r. domi a. l. nunquam 3 I. l. non solum 3 s. g. quod vulgo in fine, D. de usucap. l.officium 2.in fine,D. de rei vindicat. l. Celsus s. S. I. D. ad exhib.
3 Nec obstat, quod praedita personae naturaliter possidere dicantur in l. naturaliter i i. in princi p. iii fra hoc tit. L communi 7.f. neque Colonis, D. ad exhibe n. l. videamus 38. f. si possessionem D.de usur. l. i.f. i. D. Pro herede i hoc enim ad Lustum insistendi, vel incubationem naturale referendum est, non ad Vero: possessionis adquisitionem , ut eleganter Vlpian. expxosiit in l. 3. 3 vlt. D. de vi,& vi arm. dum scribit, usum fructuarium qu/titer qualiter esse quos in p. sesione , ut nudum tenendi factum , & improprietatem
huius possessionis deuotaret. Quod & alii Consulti expliae uere, qui magis proprie vel botuin significationi adstricti, fiuctuarium, seruum, colonum , & similes non possidere, sed naturaliter, ves corporaliter rem tenere, vel naturalitςr posse it et
104쪽
De possessionis diffinitione. 3
fessieni incumbere, scripsere l. s.f vlt. D ad exhibend. l. quod seruus a .l. possessio 49 in principio, & g. i. in f ho c tit. Eorum namque ministerio possidet dominus ,icuius nomineres possidetur , quia vi eleganter Celsus se tibic in l. quod
meo i 3. hoeti t. non idem est possidere, re aliena nomine possidere, nam possidet cuius nomine possidetur. Detentionem itaque tantu simplicem habent squam nostii no male asini P appellant vel in possessione sunt quod diuersum est, ac ii possessionem haberent, i. si quis ante io. f. t. infra hoc tit. Cuius rei argumento est, quod Consultus scribit in l. penult. hoc titulo, nec usum fructum alterius possessionem impedire ; nec alterius possessionem , utendi fruendi iuri obitare: id eisque polle apud unum esse possessionem, apud alterum vero usu infructum, ut accidit etiam in specie te ius in d. l.Celsus, f. i. in fine. D. ad exhib. At qui si usu fructuarius veram aliquam possessionem haberet, impediret utique quominus alter possideret; cum conitet, duos possidere no posse, ne quidem diuersis possessionum generibus,l. 3. g. ex contratio infra hoc tit. Atque ita has personas nullo modo possidere, recte existimarunt Conna n. lib. r.
Comment. cap. IO. Cui c. lib. 9.-obseruat. cap. 3 3. Anton.
Fab in a. to m. rational. in d. l. Celsus,*. I & in d. l. commum 7. g. neque colonis, D. communi diuid.
In rebus possessis requirit nostra definitio, ut eorpora, Astes sint: nam eum possessio deletio sit, & eorporale factum
cotineat: in corporales autem res neque tangi, neq, appre- hedi possuri, princi . Inst. de rebus corpora. & ut Lucret. lib. I. scribit. tangere aute, aut tangi, visi co pus, nulla poteH m: consequens est, vi in illis possessio locu non habeat, l. 3. in princi p. in L hoc tit. l. li aedes 32. D. de seruit . urban. l. .*. si viam, D. de usu cap.& consequenter,nec traditio, nec usucapio. l. seruus 3 q. f. I. D. de adquir.rer. dom. l. v sucapionem 9. D.
de usu cap. datur tamen in illis quaedam quas possessio , l. vlt. D. de serui tu. quam per usum, S: ad uel sarii patientiam adquiri constat exl. 6 dare, D. de usu se. l. si ego II. f. r. D. de Publicia, l. i. f. nia. D. de seruit ut . & asua : docentias in praesenti uum. 77. Ripa in rubrie. de caus possessio.
105쪽
ubi tractat, quibus modis possessio iurisdictionis acquiratur, Gilchen. de pse scriptio. pati. 2. memb. 3. c. I 2.
CAP. III. De diuisione possessionis in Civilemes naturalem, siue
iustam,es iniustam, an duo possint eaudem rem p Here.
1 Ostquam naturam possessionis diffinitione proposita I explicuimus, restat nune, ut illius diuisionem propo- L namus : e . quidem unicam esse polleasionis speciem existimarunt Acurs. in l. licet, hoc tit. & in I. si ut certo,
6. duobus vehiculum , D. commodati, Placentinus , Petrus de Bexu, Iacob. de Puteo , ut refert Ial. in praesenti n. q. Socin .n. 3s. Ripan. 28. Corracin l. naturaliter, s. nihil commune ia 6. Alciat. n. a I. Quia ad differentiam , siue di-dinctionem unius speciei ab altera, requititur subitantialis, siue essentialis differentia, atqui iuste, vel iniuste pos- sidere, vel ciuiliter aut naturaliter , non ad substantiam, sed ad modum possidendi pertinet, & qualitatis est adiectio, vel accidens , non autem possiessionis essentia i igitur non potest diuersam unam ab altera speciem constituere, praesertim cum Coniustus scribat in l. s. g. genera in s. hoc. tit. υnicum esse possessionis genus. Constat autem, apud Consultos idem genus significare , quod apud Philosophos species A. in stipulationibus sq. D. de verbor. Obligat.
106쪽
De diuisitone posscssionis. 87
cap. R Cui ac. lib. 27. Obseru, cap 7. dc lib. 9, cap. 3 3. Gipha. ad nostrum tit. in d. l. 3 3. genera, Bronch Orst. enantiopha.cent. 3 assert. 82. Anton. Fab. in 1 .lom. rationa. in Lofficius . D. de iei vindie. Doctii simus supremi Consilij senator, Mclatissimus Iurisconsultus D. Greg. Lop. Madera lib. I .aniam adueisionum cap. 27 num. l. quarum possessionis specierum metio fit in l. 3. in fine,D. ad exhibe n. l. 2 f. I. D. pro herede, i. i. S.deijcitur,D.de vi, & viar. l. quod seruus a . infra hoc tit. l. stipulatio ilia 33. f. haec quoque,/D. de verb.cblig & non unicam , sed plures esse species possessionis indicarunt Consulti in l.quemadmodu s. ibi: Nulla ρσιβso, infra hoc tit. & in l. non solum s a. f. quod vulgo, D. de
usu cap. in illis vel bis: Cum hae igitur recipiamur 3n eius personam, qui hosfioni in habet: quanto magis in colono recipunda sum, qhi nec vino, nec mortuo domino ullam possessionem habet. Sed in ijs speciebus explicandis varie inter se dissenti ut Interpretςs: alii enim Bart. sequuti, ciuilem possessionem eam esse autumant, quam animo quis retinet: naturale vero cui corpore insistitur: pro quibus est text. in l. a. f. i. D. Pro herede, ubi, cum ciuilis,& naturalis possessionis meminissct Iulianus, naturalis exemptu proposuit in v fiuctua- Iio, colono, & caeteris. qui rei incumbunt, sicut de vi pia n. in l. 3. in s n. cum l. sequenti, D. ad exhib. ciuilis et go pota sessio ea est, quam dominus animo retinet. Facit ediai quod naturaliter possidere piae dictae personae dicu tur in l. naturaliter I 2. in princ. l. possessio 49. in f hoc rit. l. comuni 7.s neque colonis,D. communi diuid. ι videamus 3 8. f po D sessioni et D. de usur. Tertio huic sententiς suffragat in Pon- eponi j respontum in l.& habet II. f. eum, qui D. de precario: ubi rei possissione precario concessa, a duobus eam possideri docemur: quia alter animo postessionem retineat, al- ter eam corpore nanciscatur. Vnde apparet, diuersas esse has possessionis species : alioqui enim nec secundu Trebati j , & Sabinianorum sentem iam duo possent eandem tempossidere; cum id in diuersis tantum possessionis speciebus euenire posse illi existimauerint, i. a. s. ex contrario infra hoc tit. l. duo 12. D.dς pzecazio.
107쪽
6 Alij vero, inter quos Donet. Connan. Anton. Fab.& D.
Greg.Lop. Madera locis su p.cita. ciuilem posse sironem iustam, siue bona fide apprehensam: naturalem velo iniustam esse docent. Quoru opinionem verior ea, esse existimamus,stpote quae manifestis Pauli', & Iuliani responsis in l. s. f. ex contrario, &6 genera in f hoc tii. & in l. duo Is.D. deprecario, comprobatur, in qu :bus cum species possessionis
Consulti referant, Er ιm iam, vel bona, aut mala ta
de habitam proponunt. Et praeterea iuris ratione confirmat ut , nam cum posse si nis species dici non possit, nisi illa, cui verae possessionis disinitio c5 ueniat naturalis fiuctuarii , & caeterorum insistentia, speciem polsessiowis minime conitituere valebit, cum non sibi, cd alijs p ossideant,& il Ie possidere dicatur, cuius nomine possidetur , dict. l. quod meo i 8. in f hoc tit. Id eisque in illis nullam posses. sionis specie locum habere, recte scripsi Consultus in d. l. non solii 3 3. 3 quod vulgo, D. de usu cap. Nam quamuis naturaliter praedictae perforae possidere dicantur, ad factum
tamen tenedi illud refertur argum . text. in l. 3. 3 aperire, D.
8 ad Sillanian. non ad veram aliqua posse isonis specie. Quoties ig tur Consulti naturalem possessionem, ut diuersam speciei a Civili;vel ciuilem, ut separata , naturali constiatuunt, per ciuilem, iustam, per naturalem, iniustam sigia i ficant,ut colligi potest ex l. quod seruus et . in L hoe tit. ubi Labeo Ciuilem possessionem iustam appellauit, iniustam
antem naturalis, seu corporalis appellatione explicuit; cum eam ex malefieijs apprehensam assismet: probaturque ma-ὶ nifeste ex d. l. i. f. de ijcitur, &f. quCd seruus cum seque .ri, D. de vi, & vi arm. quo loci cum scribat Consultus , i lum dei j ei de possessione , qui possidet, siue ciuiliter, sua naturaliter Hi, qui & naturalis possessio ad intei dia, mim illud profitiat, id edq; mulierem, in re a marito donata interdictu habere, quamuis possessio illius iniusta sit: ad
ij et t. Colonu, serviana, & caeteros, qui alieno nomine possident interdicto, unde vi experiri non posse. Igitur non habent ullam, nec naturalem quidem possessionem, quam ad' interdictum proficere Consultus scripserat. Non tamen
108쪽
De diutis sne possessionis. 8st
negamus , naturalem hanc detentionem , siue insistentiam a Civili possessione aliquando distingui, vi in d. l. s. in fine, D. ad exhib. d. l. ai. D. pro herede , d. l. . stipulatio ista 38. f. haec quoque, D. de verbor. Lbliga.verum illud noea ratione contingit: quia uiuersam speciem constituat, sed quia diuersum quit sit. Nec ad ram facit, si ob ij cias, usu fructuario interdictum. to Vnde vi,& uti possidetis competere, i, s.f. unde vi, D. de vi, & vi aim. l. vlt. D. vii potat det. quae tamen interdicta non in si veris posse staribus concqdi certum est , d. l. officium 9. D. de rei vindie. d. l. r. 6. deijcitur, α 3. quod sesevus cum seq. unde etiam de naturesi possessione, quam in- fsistem iam dicimus, deeisionem Vlpiani in d. g. deiicit uxintelligi oportere dicendum videbatur. Respodetur enim,vsufructuario interdictum non ad possessionem fundi retinendam, vel recuperandam competere, sed ad ipsam usu fluctus possessionem. inam uis enim fundum domi
no, non sibi possideat, usumfluctum tamen sibi, non domino possidet. Remanet igicut exiij siduas esse possessionis species, Ci- Iruilem, & naturalem: siueaustam. iciniustam , ut Consalti interpretant ut in dich. legib. & docuere Connan. dict. lib. comment. cap. Im Dones .dict. lib. s. comment. cap. P. Anton. Faber in a tom. ratio in d. l. officium, D. de rei vind. Nec aduersantur fundamenta, quibus antiqui Inter-- pretes relati . Iasone in praesenti, num . sq. Vnicam essu possessionis speciem, crediderunt: nam raelectat Glpha. sententia in d. l. s. g. genera .isi hoc tit. existimauxtim dici
posse qubd cum possessio facti, & animi sit, d. l. a. .g I. S.
Neratius, ε. in amittenda, l. i. f. Scaevola, D. si is, qui testam. liber esse iussus est , essentia eius in animo non minus, ouim in corpote; imo multo magis consistit, cum corpus sine lanimo, nec possessionem ad quirat, nec retineat, aut amittat. hac l. nostra i ,.adipi seimur, d. l. 3 f. pri- . di de 3. in amittendar aniaris autem sine corpore , de retinere possit possessionem, & amittere, d. l. s. f. saltus , Sc
109쪽
sis o. s. per eo lonum, in f hoe tit. Sicut ergo animus possessionem in esse producit,& defectus animi possessionem, eiusque essenta extinguit ita & diuersitas alumi diuersitatem debet posse istonis inducete. & illius diuertas species constituere , quae in essentiali differentia distinguantur, si hoc , vel illo animo ; in essentia tamen diuerio , possessio apprehendatur. Qua propter animus bona fide subnixus,&iustus, diuersam producit speciem possessi cnis ab ea , quα
ex iniusto, & violento animo nascitur, ut prudentes nostri non obscure significarunt,in d. l 3.3 ex contrario, & S.ge nera. l. quod seruits 24. hoc tit. i. duo. Is D. de precatio.
a 3 Nec aliud Paulus sensit, in d. l. a. f. genera : Cum enim unicum possessionis esse genus scripsit, adessentia posse iasonis respexit, ac si diceret,quoad summam possessionis idcessentiam unicum genus esse;vt & Labeo docuit in d. l. 3.
f. ex contrario, & docte animaduertit D. Gregor. Lopea Madera, d. cap. 27. num 8. licet eius species sint iusta, & ii
iusta ; si species proprie acipiamus , ut apud Philosophos, nam si ut apud Consultos , pro indiuiduis possidendi in dis, infinitae erunt possidendi species , ut Consultus scribit: veluti pro emptor pro donato, pro dote, pro herede, pro legato,& caeteiae omnea donii iiij adquirendi causae, de
quibus in l. i. & seq. D. de Publicia n. vi iecte interpreta tur cuia c. &iGiphan. ind.L3. .genera. . i. E qu bus descendit . ut cum tam una, qu m altera
possessionis species possessio sit, di ad summam posses
tonis non multum interst, iuste quis, an imuste possideat, quia uterque ri in detinet, vel in ea sedet, aut stat, & utraque vera possessio est, duo eandem rem possidere minim Epossint, etiam ii alius iuste, alius iniuste possideat, d. l. 3. g. ex contrario Nec enim magis possibile est,ut tu iniust ἡ Ω- deas, vel stes in loco,in quo ego sedeo, vel sto, quam ut iu-M. Vnde eandem repugnantiam esse ex natura possessi nis, τε eandem penes duos si eum diuersa est, ac cum eiusdem generis , recte Labeo'. &jPaulus scribunt, in d. f. ex
contrario e quod etiam de dominio dictum est , in l. si ut ιε duobus vesticillum, D. commodati, L Maeatos
110쪽
diistis in princ. art. a. num. F.
Sed tamen eandem rem a duobus possideri posse, si di j suersa specie possessionis eam possideant, sequentibus probare videtur. Primb, quia qui absentis fundum ingreditur, sibi eum apprehendit, possessionem , licet iniustam habere certum est ; de tamen absens animo possessionem retinet, quousque ab ea deiectus sit, d. l. clam 6. . qui ad nundinas, i .si id,quod as.*. vlt. infra hoc tit. duo igitur in solidum possidere rectὸ possiunt. Secundo ex Vlp. in l. 3.in princ. D. uti eos ubi eandem rem apud duos esse posse,docet Consultus,& duas possessiones eiusdem rei,unam iusta, alteram iniustam eonstituit, di quod magis est, etiam duas iustas. Tertio ex l.& habet is . si eum, qui D. de precar. quo loci Pomponius asserit, si aliquis pie cario rogauerit hominis polsessionem.& ipsum possidere,& illum qui concessit, ideoque penes utrumque esse hominem , qui precario datus fuisset, quia alter corpore possideat,alter non discedat
animo a possessione. I Iacobus Cula.lib 9.obserua. cap. 1. lib.t . eap. 2. & ad 76 nostruti t. in d. g. ex cotrario.Bronch. d.centis. 3.allertio. 8a. Emundus Merit. lib. a. obseruat. cap. 3 i. dissensisse in hae quae itione Proculeianos a Sabinianis existimant: Giph. illisa: lentitur in re precario eo cessa; sed generaliter distordase: se negat in d. l. 3. s. ex eonitario. Ego vero , licet ex mente Autorum dissensionem concedam, cum Trebatius, & illius i ectatores Sabiniani iustam, di iniustam poli essionem, vel Civilem i& naturalem concurrere posse affirmaverin duas vero iustas, vel duas Ciuiles, vel naturales simul esse negauerint, in d. s. ex contrario, & in d. bduo I 6. D. de precario. Labeo autem , & Proculeiani nee diuersatum posse ssonum concursum admiserint, d. s. ex contrario. EX LImente tamen Iustiniani , qui haec tanquam non pugnan,
tia in libris nostris proposuit, ita explicati posse censuerim, si dicamus, primam obiectionem non firmo , niti sulcro; nam qui clam fundam ingredirur, licet rem detineat,