장음표시 사용
21쪽
L. Si me in vacuam 34. f. seruus D. de adq. posses tract.
L. Seruus hereditarius ic. D de stipulat. seruor. trach. 2.
L. Si in emptione 3 . *libet u D. de contrah. empl.
22쪽
postlim. rei, tract. 3. cap. 7. n. s. pag. 2 ' o.
tract. 3.cap. 9. num. a. usque ad fin. cap. 217.
. L. Si is qui pro emptoreas. D. de usucapionjbus, Is .ctat. 3. c. o per totum, p. 23 Q
L. singularia I s. D. de reb. credit. trach. s. cap. I I .n. 1 3. p g λῖ S. L. Si me in vacuam 3 4. g. fin. D. de adquir. post rach. 3.
certum petat. tract.q. cap. I.
tract. . cap. 2. n. a. pag. a Io. L. Si quis 8. f. i. D. deleg. Hiract. A cap. a. num .7. p. a SI. L. Si mandatu 1 9. S. Paulus, D. mandati, triach. q. cap. 3. n. a. pag. a Fq. L. Si paternam, C. ad S.C. Vellei a tr. . c. 3.n. 9. p. assa
ius. tract.4. cap. s. n. 9. IO.&II. pag. 2IS. L. Si ex duobus I a. f. I. D. de duobus i eis, tract. q. c.3. num 9.pag. χΙΙ.L. Si ex duobus II. S. I .D. de duobus reis,tract.q. e. s. n. 13. pag. 237. L. Si madauer o 22. g. inter
L Si mandatu A s.finitim. D. mandati, tract/. cap. I. n.
23쪽
L. Si per imprudentia I L. 3. vlt. D. de euictionibus,
L. Stichum 's. f. aditio, D. de solutionibus, tractri. cap. 8. num. 8. pag. 282. L. Si id quod a I. f. I. D. delibetat. legas. tract. q. caps num. δ. pag. 28 . L. Stichum 93.f.aditi O, D. de so Iut. tract. 6. cap. 9. n. .p-g. 28 S. L. Si debitori . D. defideiussor, tract. q. cap. 9. n. 7. infin. pag. 288.L.Si decesserit ε. D. qui s ti se .cogant. tract. q.cap. 9. n. . ' pag. 289.
L.Si duo 93. vers idem , de sequenti, D. de solutioni b.
. L. Stichum 9s g. quod vulgo, D. de solutionibus, tracti
27.28 pagi i7. L. Transfugam si bn prin.
24쪽
deficiens cum onere accresseat, & de contributione Legatorum Trachitus .
Illustres Iuris tractatus , quos explicare institui, metito primum sibi locum vendicat contributionum materia, a Papiniano Iurisconsultorum subtilissimo plurimis in locis, sed praecipue 1n l. in ratione ia. F. quod vulgo, D. ad - L. Falcid. tractata ) tum propter DieμRorum ordinem, eum ea terae leges quas hic liber continet
25쪽
fieultatem, de subtilitatem elim utilit te eoniunctam. Edam enim ut Senec. lib. 6. de Benef. cap. i. selibre exercendi tantum in em1 cassa quaruntur , ct se erex αν quadam ct dum quamutur oblactamento sunt,st quasi ta Uui,' ter qWas , quaestionςm qu M aggredimur iure possis conna:
De iure accrescendi inter heredes,Hillius caiise V orb
iis non adierint hereditatem deficientes eorum portiones , caetetis inuitis & ignorantibus tacito rure accresceret,atque ita in hereditatibus ius acer escendi et aain
inter inuitos locum habete constat ex l. si quis heres 3 s. l. cum heres 32. 3. qui ex parte , d. qui ex duabus , s s. g. vlt. l. qui patri sy. l. seruus communis 67. D. de ad Iusther ed. l. 3. f vir. D. de bonor. possess. l. testa in ento O. E. de impub. l. quidam elogio io. C. de iur. de lib. l. unica, f. - his ita definitis, vers. in his, C. de caduc. toll. mod equ1dem accrescendi ius ratio ipsa tulis , de necessitas induxit ut interpretum tam antiquorum, quam recent Iorum re cepta sententia est, Bart. in l. re coniuncti, D. de leg. 3. num. 9. & in d. l. unica, f. his ita, C. de eadue. tollend. Bald. iii l. mihi, & tibi in prin. D. de leg. I. Odo Redus, Ludovicus Romanus in l. unica, C.quando non petentium partes, quos resert Ias in d. l. re coniuncti num. Ii 2. Uo ne l. lib. 7. comm. cap. I a. Anton. Fab. de Err. prag. de caua 49. Err. i. Cuiae. lib. 7. quaest. Pauli in l. si duobus 3T. . testam . milit. Gitan . sup. Codie. in l. i. C. delit. nouissime Franciscus Broeus su p. Inae ad tu. de leg. t a,
I Sed ei rea rationem illam iuris indagandam varian ''terpretes: antiqui namque serE omnes post Bartol. loci id
26쪽
De origine iuris accrescendi. F.
pracitatis existimant ea ratione ius acet escendi inductum fuisse, nequis decedat pro parte testatus. -pto parteantestatus ex l. ius nostr a T. D. de reg. iur. d. l. si duobus 3 7.. D. de testam. milit. quorum opinioni, adherent Vaaquea de successionum progressu in praefatione num. a. Matheac. de via iur. lib. 1. cap. eto. num. I a. Trentacinquius de sub-'astitutione par. I. cap. II. & ad illam respexisse videt Wr Cicero de inuentione i 'ius pecunia, inquit, plures dissimilibus de capsis haredes esse nonposunt , nec a nquam factum eri Malius testamento, alius lege heres esset. Verum enim verb bane veram, gernianamque rationem non eise apparet ex eo, quod in legitimis ab intestato successionibus haec ratio cessat, eum etiam iure accrescendi non admisso, defunctos pro parte testatus, pro parte intestatus decedere non pos- tamen in illis ius accrescendi locum habere:certi i ris est l. i. g. si nemo D. ad Tertyl. l. si ex pluribus 9. D. de suis,de legit. l.unica, C. quando non petent. pari. Part. ind. l. re coniuncti, num. 9. Ias. num. II 3. Anton. Fab.d. de cad.
Deinde quia si quis ex pluribus patribus fuerit institu- eius,quamuis substitutum habeat vel coheredem, non laicte potest unam aliquam p .irtem omittere, sed ei caeteras ad euisti Omnes etiam inuito aecreseunt, i. si solus 8a. in principio, P.de adq. hered. & tamen huc casu non erat superiori rationi locus, cum pars repudiata a d. substitutum vel . he xedem pertinet et : atque ita semper, & in solidum testat decederet ille de cuius successione agebatur: non igitur ius accrescendi illam habet originem, nequis decedat pro par- se testa Ius, pro parte vero intestatus. . Vnde vera &iprimaria istius iuris ratio est heredita- 5tis indiuiduitas , & personae desuncti representatio , nam cum pei sona ipsamet decedentis indiuidua sit, & hereditas similiterque heres ad hoc inducerentur, ut eam represen tarent, l. hereditas 5 i. D. de adq. ret. dom. l. heres,& hexeditas a a. D. de usucap. l. Nouatio 24. D. de nouat. auth. de iure iur. mor. praest . in prin. eo l. s. Glos. in l. cum amatae, C. de rei vend. Hotman.Ill. q. aseffectum necessa-
27쪽
rio est ut hereditas etiam sit indiuidua, l. Pomponius 8. Infin. D. de rei vend. l. i. g. qui mino , D. si pars lier. quam diuidere aut scindete heres non possit, nec pro parte defunctum representate Glos. in l. a. ad fin. D. de Praetor. stipui. sed statim ei aliquam partem adeunti caeterae omnes tacito iure accrescant, vel inuito. & ignoranti , l. si plures IT. D. de cond. inst. l. I. & a. l. si quis . f. in omni, l. si ex
a sse io. l. si ego 16. l. si duo 38. l. cum heres sq. g. qui ex Parte cum l. seq. l.cum hereditate s s. l. si is qui 36.l qui patii sy. l. si tu ex parte 76. l. seruus communis 67. D.de adq. hered. l.haec scriptura io. g. r. l. si separatim 3 o. D de cond.&demonstr. Naturali enim , & ciuili ratione euenit , ut unum aliquodicorpus individuum pro parte tangi aut teneri non possit quin totum teneatur, & ut apprehenso Vniuerso integrali, vel continente censeantur aprehendi omnia comprehensa, & contenta sub illo uniuersali, l. an pars 3. D. pro derelicto, l. vulgaris 1 i. D. de sur. 6 Atque hane iuris acerescendi otionem , expressit Iustinianus in d. l. unica,f. his ita, C. de eaducis tollend. in illis vel bis, ct hoc nollemib. 3ρβο sare Moes ι, si suas porιiones 3amrinoucrint , cum sit absurdum.eiusdem hereditatis partem quidem nescere part/m vero respuere , insinuauit Anton. Fab. dicta de cad. 49. et rore r. & ante eum, & tradidisse, & exposui Dia Duare n. lib. I. de iur. accresc. cap. a. Amon. GO me Z I, tom. Variasum cap. Io. num. 27. notat Osualdus in Donet.
lib. 7. cap. 12. lit. C. eum potuis notare debuisset rationem hanc indiuiduitatis , de representationis iam olim traditam fuisse a Bart. in l. r. num. I. D. de adq. hered. & ini. Mulieri, & Titio, D. de cond. &demonstr.& eam amplectitur, & explicat lac in d. l. re coniuncti num. Ii 6. & sequentibus praecipuEnum. I 8. in fine , & superiorem illam quam ex antiquioribus retulimus refert, & iisdem argumentis quibus Anton. Faber usus est conuincit num. II 2.
7 S m 3. Haec itaque est generalis , & primaria iuris accresicendi causaad omnem successionem tam te stamen tari ann uam legitimam pertinEs, alia namque, qua Consulti ut an
tur in L l. ius no st tum , d. l. si duobus , ex hac descendit,
28쪽
De origine iuris accrescendi. 3
oc ad testamentarios heredes tantum pertinet ideoque il
Ex qua iuris accrescedi ratione, & origine apparet per- 8
petam existimasse Duare num lib. t. de iure accresc. cap. I. causam efficientem istius iuris voluntatem testatoris esse, nec melius Osualdum, qui dicto lib. 7. cap. tr. liti. B. assit-mat non efficientem, sed instrunae tale causam esse, quia te
stiator, qui plures heredes instituit, eo ipso volui me videatur, ut deficientes portiones illis, qui adierunt adquirerentur, quasi eos tacite inter se substituisset, i. si Titio, f. i. T. de leg. 2. Constat en m voluntatem testatoris nihil ad ius saccrescendi, vel inducendum , vel prohibendum operari,
nec tanquam causam efficientem, nec tanquam instrumenis
talem , idque euidenti hoc argumento colligitur. Nam intestamento militis sola testantis voluntas spectatur nece L state legum exclusa,& iuris regulis neglectis d. I. l. s. l. eius militis 34. 3. vltimo, fide testamento militis, l. II 3. C. eOdem, sed in militis testameto, & hereditate ius accrescendi locum non habet, i. similes 6. l. ex militari I r g. vltimo, cum duab. sequentibus, I. si certarum i 7. 3 Iulianus dicta l. si duobus a7. ff. de testamento mil. l. hered. 23. F. I. is fami l. erciscund. elegans Papiniani iespbulum in l. filius a. 3. Papinianus de bonis lib. ubi eum miles libertus Ti- rotium in bonis castrens bus scripsisset heredem , alium vero in paganicis, & Titius pro se a parte hereditatem adii Gset , docet Consultus etiam alio repudiante non competere patrono bonorum possessionem eontra Tab. quia bona repudiata Titio non accrescunt, sed abin testato deferuntur , & patronus in bonis castrensibus nee bono tu possessionem contra Tab. habet, nec querelam, I. g. patronus, sis de bon. lib. l. i. g. est, de alius casus, T. si a parente quis sue r. manninis l. nam in bona 3 o. 6. de testamento mil. l. de inofficioso 9.l vltima. C. de in ossi . test. in paganicis autem ideo eam habere non potest, quia adita ex illis non suit hereditas , bonorum autem possessio contra Tab. quae patrono conceditur non competit, nisi adita ex
29쪽
eontra Tab. l. 3. quid ergo , ff. de bonis lib. atque ideo
excluditur patronus a contia Tab. quia in b anis, in quibus adita est hereditas, bonorum possessio locum nun habet, in quibus autem locum habet adita hereditas non est, deius accrescendi in eo testamento mini in E competit ut sufficere posset ab uno aditam fatiIe hereditatem. Admitti tur igitur patronus non iure accrescendi; sed ab intestuo, ut in dicta l. si duobus ti aditum est. & hie est sensus difficilium illorum vel borum dicti f. Papinianus: Insius igitur heras , nim poterit inuitare manumisorem , e .m Titio nihil auferatur, scilicet, quia ex castrensibus bonis suetat institutus in quibus bonorum polsessionem contia Tab. locum non habere probauimus, nec bonis cateras , qua nondum ad causam testamenti pertinent. Id est paganicis, quae ad causam non per tinent testamenti cum ab instituto repudiata sint, & l itio colicredi qui ex parte sua agnouit minime accrescant. Ex plicat Cuia c. lib. I 3. quaest. Papinian. in dicta l. filius, Ant. Fab. de error. pragm. de cad. 72. err. I.
II Nec hiate interpretationi aduersatur l. sed cum patrono 6. E de bon. pois ibi enim agnita fuerat ab initi tuto hereditas , sed postea restamento rescisso, per bonoru pose
sessionem contra Tab. a patrono petitam , ne cellaria fuit noua voluntas instituti ad agnoscendam bonorum posse si sonem secundum Tab. partis dimidiae,sibi a Praetore con cessam, ut interpretatur Fab. deca. 3 o. err. 8. non igitur ex testatoris voluntate, sed ex necessitate tutis descendit iuuaecrescendi, siquidem, ut ex dictis constat, in militis testa mento, ubi voluntas dominatur, necessitate iuris exclulla, locum non habet. ει Nee sit incit ad voluntatem illam praestinaendam colle redum institutio, ut contra Duar. & Osualdum colligi recte potest, exi. si duobus 37. U.de testamento mil. quo loci quamuis duo fuerint a milite instituti heredes, docet tamen Paulus deficientem unius portionem non aliter alteri accrescere, quamsi hae voluntas defuncti probata fuerit,
ut omittente altero ad alterum vellet totam redire hereditatem:
30쪽
De origine iuris accrescendi. 7
eandem hereditatem vocavit, voluntas haec non colligitur ; nam si colligeretur, satis eo ipso, quod heredes simul Instituti fuerant probaretur , nec requireret Consultus aliam pIaeterea voluntatis probationem. Velum maximam nobis hie ob ij cit difficultatem Antonini rescriptum in l. I. C. de testamento mil. cum duobus milite heredibus institutis, quamuis in diuersis honis paganicis, scilicet in castrensibus, portionem tamen deficientem non aliter ad successolem ab intestato pertinere docet Imperator: quam si liquido probetur testatorem castrensa bona ad eo heredem pertinere noluisse , instituistio itaque in eadem hereditate voluntatis indicium est, nec ad ius ae crescendi in militis hereditate inducendum necessarium est, ut voluntas approbetur, ut paulus in dicta l. si duobus dicebat, quin potius, ut ius accrescendi non concedatur, necessaria est contrariae voluntatis approb
. Sed reiectis A euic Bart. & Baldi in dicta l. I. interpretationibus, quas ingeniose reprobat Fab. de error. pragm. deca. TI. errore io.omissa etiam eiusde Fabri sententia, qui existimat in dicta l. i. non ne atiue, sed affirmat tu E legendum, & loco,verbii notuque repollici νοι thse.Respondendum est in illo Imperatoris rei cripto, ideo necessariam fuisse contrariae voluntatis approbationem: quia Voluntas test totis in fauorem coheredis ad ius accrescendi concedendum praesumebatur. Haec autem praesumptio non ex eo solo oriebatur, quod simul fuerat coheres institutus , quod von sufficere constat ex dict. D si duοι - , sed potius , ex eo, quod coheres frater erat ipsius testatoris, ad quem vero simile est voluiste etiam castrensia bon pertinere , at . que ideo ius accrescendi admittit Imperator , ex presum. Pta voluntate , nisi contraria liquido probetur in militis testamento, ubi potestas iuris non viget, de ius accresce di, & caetera pene omnia ex voluntate illius aestimantur, tradit Don. ad titui. C. de testamento militis in dicta L . Ideoque eum heredes instituit miles ex certis rebus, aut
ς cςztis partibus, trahitur institutio ad solida assem: quia