Elementa iuris feudorum, tum prouincialium, tum imperialium, reipublicae RomanoGermanicae ... Auctore d. Iac. Gabr. Wolfio ..

발행: 1741년

분량: 500페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

Praeterea ego nullus dubito, quin Deligiti. Imperatori neganda etiam sir potestas, mβtis pireum in modum legitimandi, ut peti re Uς ρ μm scriptum ipsius disertis verbis ita legiti. N 'ε mali Ec in seuda Imperii maiora, in de trimentum agnatorum, succedere queant so). Nam lmperatori non licet, per Capitulationem iam, leges Impe-xii publicas atque obseruantiam, quibus& ordo suecedendi in seuda Imperii est definitus, pro arbitrio mutare, ac seu da Imperii maiora, cui libuerit, largi

Quemadmodum porro & polyga. De filiis ismia ad coitus pertinet damnatos; ita Pstriamia profecto nullum est dubium, quin filiisv Aex eiusmodi coitu suscepit exsules esse debeant successionis ; quum, ex princi piis iuris, omnino sint illegitimi sq).

I. XIII.

έ Quod de ι vetullgus in iudieio suo de pas.

262쪽

g. XIII.

De filiis, Nec minoribus dubiis obnoxia s z.- ret speciςS : Si Princeps Euangelicus, is si, in nuntio legitimae coniugi misso, aliam fuscinis. duXisset, atque eX hac siilios sitscepisset licet, ex principiis I Ctorum Euangelicorum , posita iusta diuortii cause, du

bia cuncta facile solui queant. r g. XIV.

D. inesu. Et quum illegitimorum nomine edi atque iam comprehendantur incestuosi omnes, adulterinis. atque adulterini; per se patet, nec hos ad successionem seu dalem esse admittendos. Quoniam autem ius Canonicum valde extendit incestum ς ac nostri Imperii Principes Euangelici a Potestate Papali, iurisque canonici auctoritate omnino sunt liberati; consequitur Prose- isto, ipsis nec alium incestum, nisi iure , diuino

LIPPI MAGNANIMI polygamia satis perspexit, rom. VII. tinenFfol. 4. et s. inquiens:

263쪽

diuino disertis verbis prohibitum , im pedimento in successione esse posse Q. f. XV.

Post: haec liberi quoque, ex matri- De filiisnaonio morganatico susicepti, successio- more Mnis in seuda exsiles esse debent. Est V autem matrimonium ad morganaticam,

cs io ibid. p. 6 gine . Illustr. Dn. MD SE Rusein loc. eap. III. f. I . pag. a 2. seqq. 0 II. F. et '. L. B. descΗENCκ in eamment ad eonsuet. Dud. lib. III. rit. VII. testatur, antiquissimuin se vidisse codicem, in quo matrimonium ad mareengabieam lemam fuerit. Fuit autem morgengaba, antiquioribus etiam Germaniae moribus, matutinale donum, amabero nuptiarum die nouae eoniugi datum, aut fallem promi spum. Quod voeabulum quamuis nonnunquam pro dotalitio usurpatum fuerit, adnotante B. G. s TR v v Io, inlinivr. fud. ea'. GLadi. I. p. αIo; hoe tamen abusive factum; atque adeo eauendum, e quis existimet, haee esse synonyma r da-cent enim monumenta, tam antiquiora,quam recentiora, veluti pacta dotalia plurima, insigne inter morgengabam ct dotalitium intercedere diserimen. Nempe in matrimoniis personarum illustrium ac nobilium aequalibus & selennibus usitatum & olim fuit , ct hodie passim est, ut sponsus, in pactis dota libus, futurae eoniugi utrumque promittat, morge abam , quam paulo ante definiui, V dotalirium. quod in easum mortis mariti P a consti-

264쪽

a 3 ore t disertum, ne mater aque, ae Iibe i, dignitatis maritalis es paterna partici-pei fierii nec liberii ex isto coniugio pro-

daturi,

eonstituitur. Illius plenum In uxorem trans, it post traditionem dominium a quo defle, Liente, ex promissione peri potest, modo conscensio thalami fuerit peralia, stragulum

Pula earnalis non fuerit seeuta. Dotalitii auitem usustumi, post mortem mariti, vidua gaudet. Rem optime illustrauit si v N DLIN-εiva in dissert. de emtione uxorum, dote, trmor evaba cv. 3. U . Quoniam autem matrimonium ad morganaticam, ut supra iam monui , verum est coniugium; consequitur, perperam id ipsis m, tanquam iuri diuino naturali contrarium, reiici ς ri feeitam

2 u N I QI v M, in den in Consiliu om. II. p. 3318. Nempe eiusmodi auctore. male arbitrantur, iuris esse diuini naturalis, ut uxor ac liberi partieipes fiant dignitatis mariti ae patris; nee non, ut vidua iustum etiam, Pt ratione huius dignitatis, dotalitium accipiat, . liberique patri heredes existant. Verum e nim vero sitauia haec sunt somnia , neque quisquam probabit unquam, DEum iure naturali talia praecepisse. Cognoscimus enim ope rectae rationis , dignitates a DEo non esse eonstitutas; sed moribu ciuilibus artibtratiis introductas, post i conditas cusitates; e pari quoque modo ierem habere eum sucossi mei siue legitima, siue testamentaria g

265쪽

Hiari, insuda, aut alias terras suce dere queant; sed prouisione quadam ipsis adsignata eontenti esse debeant. Die an die lincte Dand. Quod quidem coniugium verum est, nec cum concubinatu confundendum; quoniam verus d

claratur consensus coniugalis; sed non est iustum, seu ciuile ac solenne. Qualia matrimonia saepius , in emolumentum vel liberorum prioris coniu*ii, vel agnatorum, a statibus Imperii nostri sunt

Contracta.

Eadem est ratio liberorum ex ma. De Meris trimonio inaequali procreatorum in Quam natis'

parentes vero regula amoris tantum obligari, ut liberis prospiciant de sustentatione; quod etiam in pacto morganatico rectissime ordinatur. Neque rem acu tetigit s TR V. K I v s, qui in exam iur. seud. cap. VII. qu. 6. existimat , pactum morganaticum continere tamen dissidentiam erga DEum. Omnis enim fidueis in DEum proponit eius pro missionem. DEUS autem nullibi promisi se eunctos Principum liberos, quotquot eorum fuerint, pro dignitate Principali, quam lautissime alere velle. 8

266쪽

inaequalitas repugnauit moribus Germaniae, inde ab antiquis temporibus. Notatu dignus est locus ADAMI BREΜEN

SIs, qui circa finem seculi XI. vixit &scripsit): sinobilis nobilem ducat; li- ,her liberam ; libertus libertam; ser-BVuS ancillam sy)ri. Neque iuuat filios, ex eiusmodi coniugio natos, si postea ab Imperatore ad dignitatem Principum evecti fuerint, cum facultate succedendi; nisi consenserint agnati , quiPpe quibus ius iam legitime quaesitum inuitis nec ab Imperatore potest aufferri. g. XVII. Quodsi post sponsalia sponsius, per--μ' qegre absens , morte impeditus fueritio q' ε' quo minus benedictione sacerdotali matrimonium rite constammauerit, ac Prae

nantem interea reliquerit siponsam,quaelium postea peperit; de hoc quaestio

est: virum ad successionem admittique,t 3 Quam amrmare solent Interpretes; nec sine ratione. Quoniam enim defunctus parens ritum benedictionis sacerdotalis nec contemsit, nec neglexit;

cn .em loenm optime illustrauit V. C. Ο pi us in tradi. de disterentiis S. R. I. cim tum N nobilitatis immedioeae Seci. III 3. . ubi simul ostendit, matrimonia inaequalia editam paenis moribus Germaniae fuisse notata. ,

267쪽

f. XIX. Quodsi vero catholicus Princeps, Quidsi di

consecratione presbyteri nondum tin- pensauerit eius, dispensante summo Pontifice, or- 'Pa' dines sacros deposiverit; atque adeo impedimentum cessauerit; nullum est du- . . bium, quin in Electoratum, aut Princi- Patum secularem, prout occasio tulerit, succedere queat. Quoniam autem, casu successionis iam existente , PrOX, .miori agnato praesens statim ius est quaesitum; prudentius agit eiusmodi Princeps ecclesiasticus, ut mutationem status ante istum perficiat. Alias enim proximiori agnato ius iam quaesitum in- vito non poterit avfferre.

Sed Principibus nostris Euangeli' o. P. H.

cis conditio ecclesiastica nullatenuS POt- pibusΕuam est obstare, quo minus in ElectoratuS, gelicis. Principatus succedant; quum nullis ordinibus sacris sint imbuti,nec ab Episcopis Catholicis clericorum numero Bestimentur. Quare anno Is 98. Arch, Episcopus Magdeburgensis atque Episcopus Hauelbergensis , IOACHIMUS FRIDERI CVS , Electoratum quoque Brandenburgicum acquisiuit. Pariter Administrator Episcopatus Martisbu gensis, IOHANNEs GEORGIUs, Elactor daXoniae euasit anno I 6ia. Quid Z quod Imperator

268쪽

e AF vT X. Imperator LEOPOLDvs Duem Brun inco- nebursicum, ERNESTUM AV-Gvs TvM, Episcopum Osnabrugensem, nonum creauit Electorem; qui & utrumque tum Episcopatum, rum Electora, tum, ad mortem usque suam possedit

De aliis Praeterea alii excluduntur ob inm -π'gnem animi corporisque defectum, ob νση ςs, duem ad seruitia praestanda fiant inepti; quales sunt furioli, mente capti, Caec ,

surdi &e ff). Quod si itaque filius

ob eiusmodi vitia a successione est arcendus, necesse est, ut tempore delationis vitium iam adsit .' ob malum enim,easu fortuito superueniens, seudo non

M. potest priuari m . V g. XXII.

. . t . ' . . .

de malo superueniente. Cons se HIL TE R v s in comment. ad cap. cit.

269쪽

237si. XXII.

Quam iuris & Germanici & perdi Applicatio grini dispositionem A. B. hh eum in adseu modum probauit,ut disertis verbis statue. MFςr rit: Primogenitum sitium sueeedere δε-ribere in Hectoratus p nise forte mense ea- optus, famus, seu alterius famosi notabitis defectus existerer, propter quem ,,non deberet, seu non posset hominibus prιucipuri. o Quae quamuis de solis Electoratibus agant verba; nullum tamen est dubium, quin, ob rationis pa- ritatem, & ad Principatus quam com modissime possint applicari.

f. XXm. .LFiliae quoque, per iuris seudalis re- R misae gulam, a successione hac excluduntur: riam G-1euda enim data sunt, intuitu officiorum, quorum foeminae erant incapaces; prae terea familiae conseruandae caussa con cedebantur; filiae autem nubendo alias

propagabant familias. Quare & .nep tes ex filiabus exsules esse debent. Adique haec regula applicanda; licet quis

ne Erbem inuestitus fuerit, quum vox heredum, pro substrata materia, atque adeo de ordinario successore seudali, sit intelliin

270쪽

intelligenda Secus vero se res haber, si quis inuestitus seb hac fuerit formula:

tunc enim quicunque heredes vulgares admittendi. Alias seuda tamdiu pra- sumuntur esse masculina, donec foeminarum ius succedendi probetur. g. XXIV. Meus tu Quae tamen regula suas passim ae. Milio. cepit limitationeS, Pro diuersis prouim clarum consuetudinibus. Sic Geldria ac pene totius Belgii se a ita sunt com- . . , Parata, Vt & foeminae successionis habe antur capaces; quod & de principalibus verum est territoriis. Vnde in historiis, Geldriae, Brabantiae, Luxenburgi, Flamdriae, Hannoviae, Hollandiae, Zelandiae, Zitiphaniae, ac Namurci plures Remi. nae recensentur succetares. Sic & per

MARIAM, Unicam CAROLI AVDACI sfiliam atque heredem , Bel ea prouineia ex domo Burgundica sta Austriatam transierunt ii .

I. XXV.

SEARCH

MENU NAVIGATION