장음표시 사용
91쪽
ea si quis accipit parum adipis, parum sanguinis, parum de carne pecudis immundae, parum de carne cadaveris, parum de carne piscis immundi,& parum de carne avis immundae, & porro ex aliis rebus vetitis, omnibusque ad tantum, quantum est bliva, jumstis, hanc mixturam comedit, non vapulat, Idem de eo valet judicium , quod de eo, qui dimidiam partem
XVII. Omnia cadavera inter se iunguntur, & cadaver discerpto quoque jungituri Et sic omnes pecudes seraeque immundae junguntur inter te. Sed caro cadaveris cum carne bestiae immundae non conjungitur. Tali modo: Qui accipit aliquid de/cadavere bovis, & cadavere capreoli, de cadavere galli, colligitque ex omnibus .tantum Carnis quantum est oliva, comeditque illud, is vapulat. Pari modo ficonjunxerit quod mediam aequet olivam, de Cadavere pecudis mundae, & tantundem de carne discerpti, vel etiam tantum quantum est dimidia oliva de cadavere, &aeque multum de carne animalis viventis mundi, comederitque in is vapusat. Par ratio
cst Carnis cameli, porci, leporis. Si quis E . enim
92쪽
enim ex his omnibus conjungit, quantum est oliva, illudque comedit, is vapulat. Si quis vero conjunxerit, quantum est dimidia oliva, de cadavere bovis, &quantum est dimidia oliva de carne cameli, non conjunguntur, & sic quoque Caetera. Sed caro pecudis immundI, &avis immundae,&lpiscis immundi non conjunguntur invicem, propterea quia diversa sunt nomina. Ecce enim quodlibet iblorum speciale interdictum constituit, quemadmodum exposuimus. Sed inter sic junguntur omneS aves immundae, quem admodum & sibi invicem pecudes seraeque immundae. Haec est regula generalis: Omnia vetita eodeur interdicto, conjun guntur i duobus autem interdictis prohibita non conjunguntur ; praeter cadavet& disterptum, quia discerptum est princi Pium cadaveris. l
XIIX. Quicunque aliquid comedit docadaveris aut discerpti vel bestiae qui serata immundae pelle, ossibus, nervis, corni bus, ungulis, & unguibus avium, eo loco abscissis, quo sanguis ebullit,& stcundi earum quamvis illa sint vetita, a plagi tomen tam Mus est, quia haec non sudi
93쪽
esui apta, nec commisiCentur Carni, ad ais . quandum magnitudinem olivae. .
XIX. Coagulum ' cadaveris, & coagu- Ium immuodi licitum est i Ejusdem enim conditionis est, cujus reliquae in corpore sordes, & propterea licet caseum coagus Iare coagulo pedoris, quod mactavit alienigena, imo & coagulo bestiae feraeque immundae. Ipsia autem coaguli pellis, est instar reliquorum intestinorum vetita. XX. Peliis, quae in facie asini nonnun- quanto enascitur, licita est. Ratio enim E a ejus .
Coagulum cadaveris. Spiritus S. i plum animalis ventriculum vocat nap Dem. MIX, 3. Sed Talmu-dieis interdum, Nam locum AUoda Sara c. 2. II. . . qui est in responsione R. Jo suae, non autem illum, qui est in exceptione R Ismaelis, supra c. 3. ira l. l 3 de pelle coaguli s ventriculo inteIlexir Autor ) ut ' & Maimonidae nostro, significat τδε πυετίαν τὴν - καλὸς γενιρ εχίνω potius ἡνωξω ut Ars de Pui t. An . s. c. I S. loquitur, i . lac in ventriclito conde latum, quod L Talmudici permirtunt ut in f Ost. 1 2.
Non coagulant pelle coaguli cadav/ris ,)ed tamen ip scsQulo cadaveris, o coagulo pecudis ab alienigena mactatae, ero. ouam ob causam ' Ouiu lac in Gn. triculo eollecturin es instar excrementi jam σύ i., C Onc celeberri Metari a d vota Sara c. a. tm 6
94쪽
ejus eadem est quae excrementi & urinae, quae licita sunt. Dantur tamen pelles quaedam pareS earni, quarum si quis tantum comedit, quantum est oliva, eodem loco habetur, ac si carnem comedisset, ii, que si eas comedit dum molles sunt. XXI. Horum itaque pelles carni pares stini : Pellis humana, pellis porci domestici, pellis tegens gibbum cameli, cui nondum ullum onus fuit impositum, nec onus attigit. Ista enim adhuc mollis est,
pellis pudendi & quae sub cauda est, pellis embryonis, pellis erinacei, lacertae, stellionis, atque limacis. Omnes illae pelles quoad omnia fiunt instar carnis, dum fiunt molles, tam quoad interdictum comestionis, quam quoad pollutionem. . XXII. Dictum est de ' bove lapidibus obruto : Exod. XXI, 28. AE comedatur
caro Debouὲ Dp dibus obruto. Processum iudicialem eum lis capitalis bovi intenditur, observandum, D. M Ramma c. g. e . Differt autem hos lapidibus ob tutus ab alio quocunque bovis cadavere ratisne usus, cum videlicet aliorum discerptorum & eadaverum carnes alienigenis dare aut canibus objicere liceret; quod praemium canibus pro observato erga Israelitas silentio obtigime creditur in Sehemoth
tibia, observante Men. ben Israhel cintil. in Deus.
95쪽
caro ejus. Qui autem poterat fieri, ut comederetur caro illius, postquam lapidibus abrutus erati Ecce enim ille soret cadaver. Non igitur alia est Scripturae mens, quam ut d Ceat te, quod quando finitum est de bove quodam judicium, E 3 isque.
qu. a 3 At ex eo, quod cani objicit, aut Euthaeo donat, aliquid usus capit Paterfamiliaς. QuamvisnDn exerceatur mereatura N, n tara tib
cadaveribus, neque discerptis, nequo abominandis, neque repentibus. Scheuiisb. e 7. m. 3. Ast ipse etiam usus carnis immundorum post mortem eorum erat vetitus. Bada Ramma Ierus e. 7. sub fini ι n no
suid sibi uolunt verba Lev. Xl, .cte. Et immundi erunt vobis r Tam quoa tutor dictum esus, quam quoad interdictam usus. Osssibus tamen, pellibus, nervisque ubi induruerint usibusque ab artifice aptata fuerint, uti licet, Mani Mischne ad balach. praeced. A bobus igitur ad in nos descendit bos lapidibus obruendus, simulae in eum lata est sententia, quamvis nondum execuin
Bos qui a judicio exit ut lapidibus obruatur, si vel a Domino suo consecratur, capax non es consecrationis, s mactatur ab eo, euro ejus vetita est Bava Namma c. 4. Imo ita vetita, ut nec canibus nec
96쪽
isque damnatus est ut lapidibus obruatur, vetitus sit, factusque par bestiae immundae. Si quis autem poenam C italem praeverteret legitima cum mactatione jugulando , vetitum foret eo frui, & si quis
CarniS ejus tantum, quantum est oliva, comederet, iS vapulaxet. Porro quand0 lapidibus obrutus est, vendere eum non licet, nec canibus objicere, nec donare Cutharis. Propterea dictum est: NE comedatur caro ejus. Fimo autem bovis' lapidibus obruri licet uti. Si post dictam jam sententiam cognoscitur eum falso crimine: damnarum esse lapidationis, v. g. si mendacii convincuntur testes, qui adversus eum producti fuerunt, libere P exit, & inter armenta reliqua pasicitur ; Si autem innocentia ejus demum, postquam lapidibus suit obrutus, innotescit, ecce illo frui licet. λ
De membro animalis vivi, ct furtas
TR ditione Doctores nostri a suis
97쪽
gis Deut. XII, 23. NE comedas de eo, cujus anima est cum carne, lignifi- Care, quod vetitus sit e sitis membri de vivo animali rosecti. Imo quod de membro etiam viventis intelligenda sint verba Dei ad Noachum: Gen. IX, 4.) Sed carnem
D t. XII, 23. Receptissima est inter Iudaeos haec interPretatio , nec a veritate aliena. Cum enim in praecedente hemistichio Deus elum sanguinis Pro- hibuerit, hic esu in membri de vivente interdicit, concesse libertati pro lubitu came vescendi in terra Israelitica, quo indultu non fruebantur inde'. serto, utpote mera comedentes sacrificia pacifica, duo interdicta addens, etiam cum mundis animalibus vescerentur, observanda, quorum Postremum est circa quod hic versamur zM quod exponit R. Levi ben Gersome
I Itan non comedes istud, in quo anima adhuc est cum carne, i. e. membrum de vivento, nimirum quia anima actuc habet facultatem, qua immittero posset in istud membrum, necesssaraum idi nutrimen' tum. Comment. in Leg=s II 8. col. I Gen. IX, 4. Quod hoc Ioco Deus cunctis Noachi . posteris prohibuerit membrum animalis vivi, con-1entiunt omnes Iudaei, num simul etiam interdixerit esu sanguinis, sub judice lis est, Assirmant nonnulli nixi asserto R. Chaninae filii Gamlielis semur.
P Santiis. e. T. f 36.V 9. cum tamen non niti per accommodationem satis duram interdictum intelligi possit de sanguine. Raschi huic sententiae vi i detur
98쪽
ejus, ne comedatis. Prohibitum autem his Legibus censetur membrum vivae pecudis, serae vel ovis munda: i non autem an, maliuaa immundorum. II. Allia
detur accedere, simul cum altera veriore S receptiore etiam hanc afferens: En, ΣN tan
. Verbis, inquit, sis: in cujus anima est sanguis ejus, prohibet iis membrum animalis viventis, quas dice-j Uet: quomdiu animo ejus es in sanguine ejus, ne eomedatis cornem. Verba: In cujus anima sanguis ejus, idem valent, quod: dum unima ejus in eo s. Carnem in anima sua ne comedatis, ecce membrum de vivente. Sanguinem etiam ejus ne comedatis. eece sanguinem de vivente. Comment. ad Gen. IX. Contraria ramen sententia, qu3 membri tantum de vivente eius, non autem sanguinis, Noachidis cre- ditur, prohibitus, firmiora non modo in textu, sed& in traditione fundamenta invenit. Si enim inte dictum sanguinis locum haberet inter praecepta Noachidarum, non amplius illa forent septem, sed octo, cum tamen septem tantum numerent tamnui ea Adamo tradita volunt omnia, quam qui hoc septimum in promulgatione Noacho iam, sex antiquioribus adjunctum esse existim nt. Sie R. yose Albo in Sepher utarim. f M. eri rub de Fari:
99쪽
, II. Aliud est membrum, quod praeter carnem & nprvos, ossa quoque habet, Cujusmodi est manus, aut pes &c. aliud autem membrum osse caret, ut lingua, teste splen, renes, cor & similia. . Posterioris
Doctores noseri f. m. dixerunt, quod a principio creotionis statim imperata sint Adamo septem praecepto ς quemadmodum demonstrarum Saniadrin c. 7. ConfSeir inam rabba e. s. ' Et mimonides noster se-Ptvm tantum praecepta numerat, quorum septi mum Noacho traditum sit interdictum membri de vivente, sex reliqua Adamo post lapsum iniuncta notiSsim ordine reeenset: 'ν
mini praerepta data sunt: de Idololatria, do blasphemia nominis divini, de musione Ianguinis, de concubitu isticito, de furto f. rapina, de Fudiciis ι Tr. melachim. e. 9. Refellitur itaque posterior expositio illarum, quas affert Rasibi a R. Μ e Nachma
Rasibi scribito Carnem in anima sua ne comedatis, ecce membrum de vivente; san uisem relam ejus ve omedatis, erae sanguinem viventis: haec autem ejus
100쪽
hujus generis membra, quae videlicet esse carent, sive tota quis amputaverit, sive
tate desiittritur. Nam filiis Machi tantum de mem- . bro animalis viventis interdictam es traditum, ut rei ore exsimant Sapientes ; non autem de sanguine animalis viventis, ut falso opinatur R. Chanina ben Gain . hel. Con f Selden. de Iure Nat. θ Gent. I. VII. c. I. R. Levi up Hotting. Iuris Ebr. .s ' 48. Gemor. Guberi. c. . f 9. Chusiis c. 7.f I6r. θ t 62. Ipse tamen Nachinanides non felicior est in sua expositione quam Rasthi. , Nam appositionem statuit in
verbis: in anima suo sanguine μο 'Vera m B
NI Vera Id earnem in anima seo, quae es sanguis ejus, ne comedatis. Nam anima omuis earnis es sanguis ejus. Lev. XVII, I4.3 Commmo ad Gen. IX. Sed illa appositio non alium ostenderet sensum, quam non comedendam esse carnem in sanguine, i. e. vel sanguinolentam, vel in sanguine coctam, vel cum sanguine, quae omnes inter pietationes abeunt ne quid dicam amplius) a tra' ditione; cui ipse Nachmani des calculum adjicit, quae docet hoc loco prohiberi membrum animalis vivi, sive cruentum, sive a sanguine mundatum, sive erudum , sive coctum, sive assum, sive elixum Eundem errorem errat Abarbanes, gnarus quidςm intelligendum esse h. l. membrum anima Iis vivi, sed minus tamen accurate eIliosin. ouam hic pleri