장음표시 사용
111쪽
est esui interdictum, & postea in lucem editur; estque 'tus His scemina, non licet unquam lac ejus bibere dubii causta Lac enim ex omnibus membris oritur; at in ea quoddam est membrum, quod vetitum est i adeoque eadem est ratio hujus lactis; quae est, cum lac animalis discerpticum lacte mundae pecudis confunditur.
. XIII. Si quis praegnantem bestiam mactans, in ea invenit stetum vivum vel mortuum, illo vesci licet, imo & secundis ; Sed si secundarum pars prodi it, eaequQsoetui adhaerent, cum bestia mactatur, illa pars, quae prodiit, sola Velita est, reliquam compdere licet; si vero non adhaeroi ste- tui , tota vetita est. Periculum enim est, ne his secundis, quarum pars prodiit, in- .clusus suerit laetus alius, qui perierit, δι secundae scelus illius, qui in utero repertus est, pari modo perierint, & vix puto opus esse ut addam , si nullus laetus in utero reperitur, secundas omnino esse v
XIV. Si quis bestiam foetam mactans, in
ea laetum invenit, is quamvis iam mensies suos in utero repleverit ,& vitalis esse pO- . tuisset, non eget nova mactatione, sed ut
112쪽
eo vesci liceat, sussicit matrem ejus esse mactatam 3 Si vero η in ilum prodiit nova
XV. Si quis dilanians bestiam aut din
cerptam mactanS, in ea scelum invenit vi-Vum partuique Vicinum, tum ut licite Comedat eum, nova mactatione opus est, nec siussicit quod mater ejus mactata sit; Si vero nondum partui vicinus est, quamvis vivus in visteribus reperiatur, vesici illo non licet, cum eodem loco habeatur ac aliud quodvis matris suae membrum. Foetus qui nondum natus caput extendit, iterumque reducit, licet mater qjus mactetur ante partum, non redditur eadem jugulatione estui aptus, sed nova eget mactatione, perinde ac si jam in lucem editus foret.
x Nn ut ambulaverit ambulationem ungulis suis inis nixus super terram. Diction p. 44T. Non multum dissidens a R. Selomone Maneto,qui interpretatur 'Τ π
113쪽
Vicunque sanguini S tantum, quan tum est oliva, sciens volensquo comiast reus est excidii et Sed qui errore aliquo comedit, testetur offerre κltarificium pro peccato fixum. Et ex F 4 Lego
Reus es excidii. Gravissimis enim verbis hanc poe nam minatur Legislator Deus, inprimis Lev.XVII, Io. Vertam iram meam in eum, qui sanguinem coνι- edit, ct exsindam eum e medio populi sui. Qua propter etiam inter triginta sex delicta, quibus reus excidii poenam: promeretue, recensent Talmudici., ern etim qua D ianvin comedit erethotb. . m. I. Caeterum Crat
Soeriseium pro peeeato saeum. Sacrificia pro pe Cato, quae a privatis olim offeresantur, duorymti erant genetum. Vel enim respectu divitiarum aut paupertatis eivs, qui sacrificium offerebat, variari Potorgnt : sic v. ij. LG. V. quaedam enumargntur delicta, quorum rei, nisi res domi angusta prohibe-hat, offerre tςnebantur agnam vel capram, V. 6. Si vero paupertas tam lautum sacrificium facere Velabat, oportebat eos offerre turtures duos Vel otidem pullos columbarum v. 7. Si ne hi quidem Proptςr penuriam suppetebant, sussiciebat si x usofferret decimam partem bpho. similasinis V. I s.
114쪽
Lege manifestum est, quod i on nisi is reus sit, qui quemcunque sanguinem pecudis, serae vel avis mundae aut immundae ab ipsit, quia scriptum est: m. m 6. P .E comedatis usium sanguinem avis, aut bestia n ulla habitationum vestrarum. . Fera autem sub nomine bestiae comprehendi . tur, cujus significationis exemplum habemus cum dicitur: Dor. XIV, 4. s. Hae sunt . bestiae,
. Cons Lev. XII, 7. 8. Quoniam igitur ab alio aliud offerebatur ob idem delictum. appellari solebat
i fendens. Vel fixum & invariatum manebat, ne paupertate vel divitiis offerentis mutabatur. Hoc
erat quod nytap et Nun sacrisci in pro peccato
Hum vocant. Cons. Μοmon. in princip. Comment. ad Ceretbotb' Quamvis Abarbanel existimer, quod arietas illa respectu opum. Imra sis
N, zNJ non tantum referenda sit ad sacriseium pro peccato hominis, qui audivit
vocem exsecrationis, aut aliqua re postutus es, aut juravit praecipitantia labiorum, sed quod sit regula unive alis, spectans omnia peccata privatorum, quαeommemoravit Legislator postquam enim species eo- um recensuit, de omnibus dieit : Si vero non es in manu ejus facultas praefandi pecudem. Comment. asLev. V. Cons ejusd.praef. Comm. in Lev.
115쪽
prea, m. Sed propter sanguinem piscium, locustarum & abominandorum & reptantium animalium comedentes non fiunt rei nomine sanguinis. Itaque vesci licet sanguine piscium & locustarum mundarum, imo si quis illum in vas quoddam collectum biberet, impunis foret. Sanguis autem immundarum locustarum & piscium
immundorum eo nomine vetitus est, quia est succus corporis eorum, sicut lac bestiae immundae. Sanguis autem abominan dorum animalium eodem hic loco habetur ae earo eorum, ut supra monuimus. II. Sanguis humanus cx verbis Scriba-
rum vetitus est , si a corpore separatus suit; Violator autem hujus interdicti ob rebel- . lionem Verberatur. Si quis vero sanguinem gingivarum propriarum deglutit, id ei interdictum non est. Si cui bucceam cibi mordenti in bucceam illam sanguis destillat, . abradendus est sianguis , antequam buccea illa comedatur, quia jam a corpore separatus fuit. III. Illi tantum sunt rei excidii, qui sanguinem edunt emanantem, dum animal F 3 macta-
' Μonuimus. cap. II. n. 9. di IO.
116쪽
mactatur aut caeditur, vel dum caput abscinditur, quamdiu ille nativo colore ru- / bet, & sanguinem intra cor collectum, nec non sanguinem venae sectae, quamdiu manat & esiluit. Sed propter sanguinem stillantem quamprimum vena secta est, antequam incipiat manare, & eum qui stillat sub finem phlebotomiae cum manare definit, non censentur Comedentes rei excidii, quippe cum ejusimodi sanguis sit velut sanguis membrorum. Sanguis enim sustus manans est ille, cum quo anima
IV. Excidii quidem rei non sunt, qui
sanguinem e*pressum & sianguinem membrorum , V. g. siplenis, renium, testium vel eum, qui, dum . animal mactatur, ad cor confluxit, vel in hepate reperitur, Come- .dunt, attame0 si . tantum Comederunt, quantum est oliva, vapulant, quia die uni est η Lm VII, 26.) NE comedatis usium
' Lev. VRa6. R. Levi ian Gersm hune loeum exponens confirmat sonrentiam Autoris nostri n. I. at, '
117쪽
fanguinem. Et in loco illo, ubi docetur, quod comedem sanguinem reus sit exci. dii, Lev. XVII, Π. ait Deus: Nam anima earnis in sanguine est; adeoque nemo reus est excidii, nisi propter eum sanguinem, cum quo elabitur anima. . . V. Si cro Izna Eet ntanar n a fidancnana n n 'M na, zz I ne comedatistilium sanguinem vel avis vel bestitus in ulla habitolio num ves rarum. Νon oportet nos hic exsimare, quod ' funguine ferae vesci liceon Iam ante enim expositimos sectione N pq Lev. IlI, II. in genere, quod omnis sanguis vetitus sit. - - in voce: besia,comprehenditur c fera er pecus. Nam nomen Imngenerale es o utrique competit. Comm. ad i. e.f ia9. -
Sanguinem eum quo elabitur anima. Praecipua enim causa, cur sanguis interdictus sit sub poena excidii, ea est, quod a Deo destinatus sit' expiationi pro . hominibus. Ille autem sanguis, qui aspergebatur altari, erat sanguis vitalis, non autem sanguis exinpressus aut membrorum. Μ mon. de scri f. c. q. o de Iucror. temer. c. I. O a. R Levi ben Gersom atto
118쪽
V. Si scelus in visceribus bestiae reperitur, eodem loco habendus est sanguis ejus, ac si jam in lucem editus foret, propterea rei sunt excidii, qui sanguinem intra cotcollectum comedunt, sed reliquum sanguinis ejus est instar '' sanguinis me brorum. VI. Cor' sane propter sanguinem expressum o sanguinem membrorum nemo est reus excidii. Anima enim carnis in sanguine es, i. e. sanguis es infrumentum animae , per quod isia calidum radicate, o nutrimentum ad par tes corporis deducit, o propterea moritur animal filo sanguine ablato. Comment. in Leg. f I 8. eol 3., Quamvis enim Nachmanides tres numeret species sanguinis, quem comedentes rei sint excidii.
Doctores, inquit, noseri, subtili expositione probarunt ob tres sanguinis species reos feri excidii
comedentes, primo ob sanguinem animae, deinde ob sanguinem mactationis, postea ob sanguinem tegendum. G nm. ad Lev.XVII. eodem tamen res recidit, quod videlicet illi rei sint, qui sanguinem vitalem com
η Sanguinem intra eor eollectum. Alia etenim hie ut ' ali hi est ratio sanguinis quam adipis, cum ille semper.& ubique, hic tantum in iis, q e sacrificari, queunt, vetitus sit. Sic adipem foetus comedi posse censet Autor noster C. VII. n. 3. cum tamen sanguis solicite removendus sit; Itaque mactans pdistin dit foetum ti sanguinem ejus educit. Sanguinis membrorum. Qui non quidem sub puen excidii,
119쪽
l , VI. Cor sive assandum sive in olla co- quendum sit, discerperidum est, ut a stan- guine purgetur, &postea sine conspergen- dum, si quis autem, antequam discerperet, coxit, sussicit, modo discerpat post- quam coxit, si quis autem cor omnino non discerptum comedit, non tamen propterea reus est excidii, videlicet si fuit illud cor avis, in quo minus est sanguinis, quam ut olivam aequet. Si vero fuit cor quadrupedis, propterea excidii reus censetur, quia stinguis in corde ejus coagulatus, propter quem rei sunt excidii comedentes, facile olivam quantitate aequat. VII. Si quis hepar dissectum in acetum aut serventem aquam mergit , donec albescat, illud postmodum coquere licet. Solent autem omnes Israelitae leviter flam-
excidii, sed tantum verberum est veri ruς. Nam sce-- tus nondum perfectus ejusdem conditionis cense. tur ac quodvis membrorum matris suae.' Discerpat postquam eoxie. Sie enim traditur sem.
Si quis non disiit cor anre c ionem discindat postquam coctum es, tum eo obci licebit. Unde ex voce coquendi addidit Autor noster, sive assandum sive in olla coquendum, hi, dissentiente direpugnante R. Abrah f. D. Cont. R. Selomo Luria
120쪽
mis illud torrere , A postea vel solum vel 'cum alia carne stimul coquere. Et sic consuetudine notissima nec coquere solent cerebrum , nec assare, nisi leviter prius
IIX. Si quis hepar coquit, quod nee
flammis leviter tostum, nec aceto aut aqua servente perfusum est, ecce quicqtii din olla est, vetitum censetur, scilicet he- par, &quicquid cum eo coctum fuit. AD sare autem jecur in eodem Veru Cum carne licet, sed ita ' ut jecur inseriae fit; si
quid' Ut jecur inferne sis Tam ut haec thesis quam sequens XI d&XIV. iiitelligatur, observare oportet ex re culinar; vetesum libraeorum 'et Iz πῖ' α
ia esllocare veru in clibano, ita ut inferne esset cro Ior ars, tenuior autem superne, F quis autem totum vi super igne collocoς, nullus est respectus partis Ib- perioris vel interioris. lauta mycb e m b. l. . In primis hoc memorabile est in assatione agni Pa-