장음표시 사용
31쪽
Notitia Poetarum πραπης ημ τριακοτης τε - ἔκατοστῆς 'Ο- λιμπιαδ . Temporis ratio praeclare conis venit in Philoxenum poetam, qui cum Dionysio seniore vixit. Discimus etiam ex hoc carmine, quod in Tlepolemi victoriam comis positum est, eum Myris, Lyciae urbe, oriundum et Polycrito patre natum fuisse. Samius. Duo exstant eius carmina T. I. p. 483. in eandem spoliorum tauri seu uri Pae nici dedicationem a Philippo rege factam quam celebrauit etiam Antipater Sidonius T. II. p. Io. No. I8. Praeclara de hoc Samio poeta
primus docuit Reishius, qui monuit eundem esse, qui a Polybio V. p. 499. et p. I 437. Samus dicitur, sed male. Priore loco Polybius ita: κατεγραφον δε εἰς τους τοἰχους - τον περιφερομενον Hχον, μη τοτε τῆς μιδεοτη
γονου, σ/τροφος δε τῖ βασιλεως ' o δε ιτίχος ἔνορας το Δῖον ου βελος λεπάτο. quem quidem versum expressum esse ex guis ripidis supplic. v. 86Φ. οής τον αβρον ου βελος λέ- το, praeclare vidit Io. Toup. Emend. in Suidam T. III. p. Ia4. Philippi regis vitia videtur aegre tulisse, eiusque odium contraxisse, quod satis aperte tradit plutarchus de Discrimine p. 33. qui Samium recte appellat. Cf. Reishe Animadv. Vol. II. p. I38. Inter sectum denique a Philippo fuisse apparet ex Polybio p. 1437. Samii meminit Meleager vero si i4 Coronae.
32쪽
νετο-- διδάσκαλος τοῦ δευτερου Πτολεμαες. εγραψεν επι αμματω - ἐλεγείοις κομ αλ-λα. Scholiastes Theocriti ad Idyn Vll. so. ο δε Φιλ τας Κουος το γένος ἡ ως ενιοι 'PO , ποιητης, ωος Τηλεφου, ubi Cod. Vaticanus Τηλες ἰλου praefert. Verm puto lectionem
T si quidem is est Telephus Philetae
Pater, cuius nomine carmen aliquod inscripse. rat Philetas. ut tradit Apollonii Interpres ad Argonaut. IV. II I. Suspicor enim iid in motatem patris a phileta scriptum esse. Nominat eum Theocritus, cui similiaris suisse dieitur a Scholiasse; Arati Solenss aequalis appellator in Vita Aratea Cap. a. De patria eius dubitatum fuit; sed qui eum Samium dic ret, neminem adhuc praeter interpretem Theocriti reperire potui. Plutarchus Opusc. Moral. p. 708. E. Philetam poetam et Prodicum Sophisiam νέους μιεν δε Mu νοσωδεις κώ τἀπο- κλινοπετεις suisse reserti De morte Philetae eadem cum Suida tradit Athenaeus IX. p. 4os. ubi profertur epigramma in tumulo eius positum :Σεινε Φιλητοις εἰμι ' λογων ο φευδομενος asωλεο, νυκlων μοντἰδες Dπέeιοι. A 3 Prin-
33쪽
Notitia Poetarum Prineeps elegiae post Callimachum dicitur a
Quin liliano, eumque ducem in hoc carmine habuit Propertius, ut ipse pluribus locis non sine magna Philetae laude profitetur. Auctoritatpin eius adhibet Elymolog. Mag. in vocuνη. Glossas laudat Elymol. M. V. Πρρηεννησο et v. μνος. De Philetae αται, hic ab . the. Haeo saepius laudatis vide Reinesii V. L. p. 26. Philetam in epigrammate et in προέοις laudat Stobdeus p. so8. ed. Wechel. in Mercurio p. 486. in Cerere p. 3Io. Praeter ea vide Steis phan. Byz. V. Iχνοψ et Φλιῆς. Dubitatum olim fuit de scriptore Noeξιακων, quorum carminum alii Callinum, alii Philetam autorem perhibebant, ut docet Heraclides grammaticus pp. Eustath. ad Homer. p. I 88 . CV quo manifestum est apud TZetetem in Lycophr. p. 633. pro Φιλτεας D Vlτω Nοιθακων legendum esse Seci Heraclides intelligebat Philetam Ephesium, quem memorat Schol. 4ristoph. ad Pacem p. 7o3. ad Aues P. S88. et inde Suidas in voce Bακις. mafalcas T. I. p. I9o. Sicyonium fui soconstat ex Athenaeo IV. p. I63. Meminit etiam Meleager. Carmen IV. tantam habet cum altero Asclepiadae Samii similitudinem, ut definire non liceat, utrum ex altero fit expressum. Discimus praeterea ex Strabone L. IX. p. 63a. Mnasescam Sicyone ex Plataeis oriundum fuisse, ubi refertur etiam initium
eatinitiis Theodoridae No. VIII. T. I. p. 43. qui
34쪽
e grammalographoran . et qui de poesi Mnasilcae eum odii et inimicitiarum suspicione iudicauit. Locus Strabonis a nobis laudatus effugit diligentiam virorum doctorum, qui velut inito certamine Theodoridae carmen emendare atque interpretari inis nituerunt. Vide Koen. ad Gregorium de Dialectis p. II9. et Io. up. in Addendis ad Theocritum Wartoni T. Il. p. 39s. Iudicium de aetate Mnasaicae totum pendet ex disputatione, quam deinceps de Theodorida instituam. Theodoridas T. II. p. 4I. Hoc nomen fere innumeris locis cum Theodoro, Theodoreto Permutatum a librariis fuit. Nos ea carmina, quae quidem ex MStorum librorum fide ad Theodoridam autorem relata sunt, pervestigabimus, ut hominis aetatem certis indiciis oppressam teneamus. Primum igitur Meleager Commemorauit eum in Corona, ubi aior ταντε φιλακρητον Θεο ρίδεω ερπυλον. Cum
libri quidam scripti φα λα ῶον praeferrent, Reiskius ea lectione abusus est ad Theodori- dae patriam indicandum; sed quoniam istam scripturam falsam esse satis constat, opinionem Reishianam omittimus. Heraclitum philosophum memorat Carm. XVIII. In moristem Mnasaicae Sicyonii Carmen est VIII. Intumulum Euphorionis Carmen IX. scriptum est, quem quo minus cum Reishio Chalcidenissem poetam esse statuamns, obstare videtur Suidae locus in Euphorione, ubi Chalcidem sim poetam in Syria sepultum esse tradit; M.
35쪽
vero Theodoridas memorat Euphorionis i mulum apud bnga illa crura, quae Athenas cum Piraeeo i ungebant. Quodsi tamen, ut volebat Helladius, Euphorion patria quidem Chalcidensis fuerit . Atheniensis vero Θises, i. e. ciuitatis donatione, potest sane carmen Theodoridae ita explicari, ut dicamus, ab Atheniensibus exstruetum fuisse cenotophium. quo memoriam Euphorionis ciuis sui bone. starent. Atque hanc quidem opinionem plune confirmare videtur locus Clementis Alexandrini Stromat. V. p. 678. ubi laudatur Eu-pbOrionis αντιγραφη Θεωμαν, lege Gεοδωρ δαν. Eodem modo pluries in ipsis Anthologiae libris scriptis nomen istud corruptum exstabat. Hinc igitur conficitur aeta tem Theodoridae fere usque ad OlympiadeαI36. pertigisse. Euphorionem enim Suidas olymp. Ia6. natum esse tradit. Nescio an idem sit Theodoridas Syracusinus, culus Verissum hexametrum profert Hegesander Deuphus apud Athenaeum VI. p. 229. cit. L. VII. p. 3oa. Scripserat ille Dithyrambos, ex quiribus unum, Κεντ υρους, nominat Athenaeus XV. p. 699. Tarentinum videtur sacere Pol.
κατα την των Ταραντίνων γλωσσαν βοεια
36쪽
epigrammGographorum ustum Σειρωνῶαν alicubi appellauerat, quod indicat Stephanus Byzant. h. v. Theodoridae ιμελος in Λ morem commentariis Dionysi τῆλεοΓου explicatum memorat Athenaeus XI. p. 47S. Vide nunc, quantum tribuendum sit coniecturae Reishii. qui Theodoridam Sicyonium a Philopoemene Olymp. 148. I. sium una cum Lycorta Polybii parente in legatione ad Ptolemaeum Epiphanem, teste Polybio in Excerptis Legat. 3T. eundem esse cum hoc noris io poeta stipicatui est. Hedylus T. I. p. 483. T. II. p. Sa6. in
Corona Meleagri est. Incertum Samius au Atheniensis suerit ex Athenaeo VII, p. 297.
qui filium ait fuisse Hedylum hunc Hedylae
filiae Moschinae iamborum poetriae, cuiu ipsius Hedylae carmen aliquod Σκυλα inseri. pium ibidem laudatur. Certum aetatis inductum habetur in carmine IV. ubi Ctesbium mechanicum memorat, qui sub Ptolemaeo
Philadelpho magna artis sama floruit. Cf. omnino Fabricii B. G. vol. II. p. 392. Menai. nit etiam Sicelidae i. e. Asclepiadae Samii in carmine II. quod inter Paralipomena relatum est T. II. p. sa6. Conuenit huc ii primis io cus Elymologi et M. p. 7a. l. Is. 'Hδυλος την επιγραφην διοι δυο λάμβδαονομάζει το ἀλυτας αλυτας. Fragmentis
Hedyli diligenter ab I L Brunchio collectia adde loeum Strabonis p. 683. ed. Casaub.
37쪽
χευρια δι εἰαρινῶν ἔδρα κομεν Alcaeus Messenius T. l. p. 486. Carmen XXII. quod refertur a Plutarcho T. II. p. AIq.vit. Ρarall. est in contumeliam Philippi regis a Titor victi olymp. 14s. anno 3. cui respondet ille disticho satis virulento, quod ex Plu-tprcho relatum lesitur T. I. p. 49a. Ex priore carmine male intellecto Alcaeum poetam epi. Fram matarium, qui lub Tito Uespasiano vixerit, insulse procudit Tretres in Praefatione ad Lycophronem, ut olim docui in Periculo Critiςo p. 98. Alcaeum Comicum Vossius
ad Catullum p. 4a. autorem epigrammatas ex plutarcho posti facere maluit; sed male. Aleaeus Comicus cum Aristophanis Pluto prolata in theatrum Pasiphae publice decertauit Archonte Antipatro, ut constat ex argumento Pluti Aristophanei. Cf. etiam Pollux X. r. p. IIII. et Eustath. ad Homer. p. ISTI . lin. 43. Duos Alcaeos epigrammatum scriptores, M cedonem , alterum blassenium, Scaliger ne-
38쪽
stio quibus rationibus adductus agnoscit contra Guiliandum de Papyro p. 8. - Cprmine V. Dorotheum Thebanum , muscum, me morat; Carm. XIX. luget mortem Pulatae hiastrionis notissimi sub Philippo et Philopommene, ut constat ex Plutarcho in Plii poeni. P. 36a. ed. Francos et Pausania in Arcadicia p. IOI. Titum Flaminium iterum nominat Carni. XVI. Clitomachum Thebanum He moeratis filium Isthmionieen laudat Carm. IX. quem Pa'sanias Eliac. II. cap. I s. vicisse ait
olympi; Olympiade i42. Philippum regem
acerbe sed vere dicit 'Oιveχαροντα μονομμα- τον Carm. XV. quod bene conuenit cuin iis, quae de venefiςiis Philippi inter epulas refert Pausanias in Achaicis p. s o. Carmen xlII. iqMacynum Aetolorum urbem o Philippo ca piam, expressit Alpheus Mitvlenaeus, omisso tamen Macyni nomine, No. VIP T. II. p. Ia9. Auctor carminis VIII. in Codice Palatino Mi. τυληνα ος sed recentiore manu inseriptus adipellatur. Carmen XXI. in libro Salmasii hancitiscriptionem habebat: 'Λλκαίου Mιτυληναου
λετο D τῆ σχολη της νεας ακλησὶς -ὶ τῶ γμακαρω se γορla τῆ μιαγ ου. Sed Λlcaeo Mitylenaeo nihil omnino commune fuit cum hoc nostro Draeter odium tyr nnidis, quod carminibus acerbissimis in Pittacum et Myrsi, tum effudit. Carmen IV. vulgo male ua inscriptum legebatur in editione Wecheliana y. 624.
39쪽
ra . Notitia Poetarum p. 624. Philippi crudelitatem accusat Carm.
XIV. quod Aratum per Taurionem venenato potu interfecerat: οσπερ ἐτωρείοιο παρατDι φονοιο γευσατ εν α ητω φαρμακα χευαμενος. Alloquitur ibidem Lenaeum: πιο.ως οφaλον η εγκοιρον εὐρῶ ἀραξας λεγμα Φιλιππεουης εξέλον κεφαλῆς. Vbi animaduertendum est εγκαρον pro cerebro di. ci, ut factum est otiam a Lycophrone v. IIo4. Apparet enim utrumque Homeri cum ἐν Κα Hemiro Iliad. I. 378 ita interpretatum esse, quasi legeretur eiacet, quod deinde paullum
innexa voce εγκαρον i. e. cerebrum dixerunt.
Bene hac de re admonuit vetus Homeri Scho. liastes, quem manu scriptum habebat Span. bemius, cuius de Alcaeo hoc locum praeclaretractauit Hemsterhusus ad Aristoph. Plutum p. 8. Noa spernenda est Reiskii coniectura, qui Alcaeum hunc nostrum esse putabat, de quo Polybius Legat. Iaa. ubi loquitur de Iso. crate grammatico et declamatore inepto, qui anno a. Olympiadis iss. cum Leptine legatus
οδοντων αυτον my λαχλευαζοντων. Neque demum quidquam obstat, quin ex coniectura Reishii idem sit Alcaeus Epicureus, quem eum multis Epicuri assectatoribus Roma ei istum Scio memorat Athenaeu. XII. p. 34T. -
40쪽
Aelianus V. H. ix. ia. quod factum est vel Λ. V. C. 599. vel s8o. CSS. L. Postumio Albino et M. Popilio Laena, id est Olympiadagm. quam posteriorem rationem sequitur Perletonius ad Aelianum p. s93. inpriinis si cogites eodem tempore plurimos Epicureae voaluptatis doctores publico decreto a Messeniis patria fuisse eiectos, ut praeter Athenaeum et Λelianum narrat Suidas in voce 'Eπ κουρος. Diuersus est Alcaeus Sardianus, aequalis Mi. thridati. ap. Plutarchum in Vita Pompeii. Pag, q62.
ox Lentulus Gaetullius T. II. p. 166. Iahoe poeta Relahe lectoris spem plane desii. tuit: pleraque enim, quae de Gaetulico tra. didit, salsa sunt. Fuit igitur Cn. Lentulus, qui consulatum eum L. Calpurnio Pisone A. V. C. 7sa. gessit, et ex triumpho ἡe Gaetulia
relato, cognomen Gaetulici traxit. Mortuus
is est A. V. C. 738. una cum L. Domitio CSs. Cornelio Cassio et Asinio Agrippa. Anno sequente filius eius Cn. Lentulus Gaetulicus eum C. Calviso Sabino consulatum gessit; deinde pro eonsule in Germaniam superiorem
abiit, ubi exercitui per decem annos praefuit. Mirum amorem assecutus erat, effusae cleis mentiae, modicus seueritate, et proximo quoque exercitui per L. Apronium non ingratus,
ut de eo Tacitus VI. 3o. Ideo suspectus erat Caligulae, qui euin suceessore Galba misso. E. Sueton. e. 6. occidi iussit. Suetonius in Claudio