Analecta critica in scriptores veteres graecos et latinos. Fasciculus primus, ... Edidit Io. Gottlob Schneider

51쪽

2 Supplementum

53쪽

α6 Supplementum ἐγεφυρουν, Aιγυαδοι βυβλω ' Αιλιος δε Λιο

56쪽

Commentariorum Eusathii et t. aqi-Vulgo hic apud Fabricium et

in nouistima Dionysii editione τριωiης legebatur, quod felici coniectura emendauit deinde Fabricius de vitio admonitus a Cupero, cuisius verba ex epistola ad Fabricium data ponam ex Sysioge noua Epistolarum ab Glio nostro, viro doctissimo, edita, Vol. i. p. 376. lam me vocat non tam Bibliotheca Latina, quam Eustathius in Dionysi perlegesin, cuius veroba p. I9o. ego, quo sum stupore, capere non possum. Loquitur de Antiochia, et eius subis

vrbio, Daphne, et casus eius recenseti et qui

νης; hoc quid sibi velit, ignoro, nisi sit locutio prouerbialis, desumta a Neptuno, qui

tridente suo terrae motus ciere credebatur,

quam in rem locus elegans apud Io. Malelam Pari. II. p. 3. et ita designetur ingens terrae motus. De βουλευτηρ fmaculo vel euria ab Antioelio ibi exstructa, loquitur etiam Io. Maaleia p. 262. Chronogr. De cupressis a Seleuisco plantatis, et Heracleae nomine, idem p. a So. Id quod sequitur ωερ τους Αντιοχουe

. . . . credo corruptum esse, et debere seribi

Αντι χεις, Antiochenses, qui scilicet terrae motu non interierant, gratias agebant inscriptione illa posita Deo seruatori ; et credo Eustathium, utpote Christianum, inscriptionem mutasse. et pro Au, Iovi, reposuisse Θεοῦ Nam terrae motus hic iactus est tempore Tra iani imperatoris, uti idem Malela narrat p. 330 ι qui

57쪽

3o Supplementum Comment. Εusathii etsilui addit a superstitibus in Daphne templuriuisse conditum, et inscriptum, οι σωλντες

Διι Σωτῆρι. Apud Eustathi uin nescio quid tibi velit D Θεω, et rogo, ut hunc

etiain locum examinare velis; quo nomine me multum tibi debiturum profiteor. - De

inde in sequenti epistola ad Fabricium p. 378. habentur haee Cuperi verba: Nullus dubito. quin apu4 Eustathium in Dionysium seribi debeat tecum Teαiανου, eo plane ducit Matela, et vii irascor stilpori meo, quod illud non viderim, ita tibi de inuentione, et restituto diTelli admodum loco gratulor.' Addendum απιβαλεν apparet etiam ex Etymologico M. in voce Βυβλος, qui locussere totus ex Eustathii commentariis excerptus videtur. Ipsa etiam Dionysii verba laudantur, sed errore librarii nomen Hesiodi in Dionysii locum irrepsit. Reliqua quae historia digna sunt in hoc supplemento, sicile comis paratis Stephano Byetantino et Strabone diiuncti us explicari poterant; sed nos alio properam .

58쪽

Lisiros quatuor de Venatione, qui sulari errore O iano inseria o

bunturi postquam in itinere, quod me suauissmao

Oberlini Argentoratensis contubernio a stractum per varias regionum ambages tandem in alnoenis1imas Viadri oras perduxit, cum ad inuisendum Nogelium, Prosessorem Altorfinum, virum egregium, de curriculo meo me deflexissem, et deinde obiter Academiam Lipsiensem, .ludiorum meorum nutriis culam salutarem, nactus sum eos libros, quorum via tum, cum Oppianum denuo edendum susceperam, inuitus carebam, non ingratum me viris doctis facturum esse spero, si telam , quam Opera mercenaria sine magno lubrorum apparatu, ingenio hoc meo sane per- tenui confisus exorsus sum, nunc animi causa horis subsecivis detexam. Expertus enim sum in eo labore, quod graeco prouerbio iactari solet: κατ οπωρον τρυξ. Mirum in modum adhuc tota mea res tum fluctuabat; quae postquam desedit, et animus meus in meliore futuri temporis spe conquiescere coepit, nunc saltem

59쪽

3a Animaduersiones ad saltem honeste, ut puto, racemari mihi lic bidi sub illam vindemiam, ex qua lucri fructus quicunque colligi poterat, in alienos loculos defluxit . ego vero gloriolam in mustaceo

quaerere cogebar. Primum igitur omnem eam disputationem, quae a me in Praefatione

est instituta de vetustis Oppiani editionibus, quas quidem tum, cum ista scribebam, non ipsa librorum inspectione, sed tantum ex

commemoratione virorum doctorum cogni- fas habebam, accurate et diligenter retracta. binritS.

De Io. Bradam quidem liquido nune pocsum affirmare, sere omnia, saltem praecipua Λldinae editionis vitia feliciter ab eo fuisseeorrecta, ita, ut in Cynegeticis parum aut nihil omnino mutatum sit ab mis. Tumebo, quod non antea solerter ingenium Brodaei et Bodini exeogitauerit; id quod clarissime apis parebit, cum in rem praesentem deueniam, et ad singula carminis loca Brodaei coniectuaras apponam. Accessit deinde ad Oppianum interpretandum Io. Bodinus, cuius liber in exemplo bibliothecae Lipsienss Senatoriae hune titulum praefert : Oppiani de Venatione Libri IV. Io. Bodino Andagavensi interprete, ad D. Gabrielem Bouerium Andium Episeo- sum. His accessi Commentarius varius et mulat lex eiusdem Interpretis. Lutetiae v. Mich.

Vasofanum via Iacobaea sub in ve Fontis. LV. tum Privilegio. Λtque hoe quidem

60쪽

piam libros IV. de Venatione. exemplum, quod adiuncta habet graeca opopiani Cynegetica edita Parissis, apud Vaseo- sanum via Iambaea ad insigne Fontis, MXLIX. quae quidem separatim habebam Argentorati commodata ex Bibliotheca Academiae Goetitingensis, et deinde Norimbergae in infirmctissima viri reuerendi I. Moerili, bibliothmea iterum inspexi, verumtamen hoc exem.

plum Lipsiense simulac ipse ineis oculis usum

pare coepi, statim milii apparuit eundem D. Bodinum auctorem esse editionis Vascosanae cuius tota Arma plane congruit cum ipsa Bois dini interpretatione et commentariis, quos aliquot annis post idem Vascosanus curauit. Est vero haec Vascosana editio, procurata a Bodino, mera repetitio Aldinae, ne una quidem litterula nisi forte per operarum typogr

phicarum errorem immutata. Uerum in comis

mentariis Bod iniis multa editionis Aldinae vitia post Brodaeum emendauit, ita ut, quemadmodum iam supra monui, sere nihil relictum fuerit, in quo Hadta Turnebus ingenium suum exercere atque ostentare posset. Hinc vero iudicari atque emendari debent ea, quae disputata sunt a me in Praesitione de auctore vascosanae editionis, et controuersia, quae fuisse olim dieitur inter Hadr. Turnebum et Io. Bodinum, quorum ille multorum locorum

emendationes sibi a Bodino subreptas esseeonquerebatur. Brodaeum inultis locis uomimuit Io. Bodinus, ex quibus unum tantum