장음표시 사용
261쪽
Praeterea quia illic in fine legitur , ut ultimo assci fur supplicis , fi quis eius Consistitionis inveniettiresse transgressor: quam illud abhorret a Romanorum Pomiscum Consistitionibus , tit violatoribus poena mortis etiam irrogetur. 22 Quomodo isitur Leo VIII. Romanae Ecclesiae olim Protos criniarius, ideoque moris Curiae Romanae non ignarus poenam huiusmodi constituisset in Constitutionis violatores Nec mirum alicui videri debet , tam hoc , quam illud Η driano I. suppositum ab homine schismatico decretum collectioni suae Gratianum inseruisse . Etenim Gratianus non habuit detestam Auctorum , ex quibus decreta collegit. 23 γNeque ponderi potes , hos duos canones , qui h lentur apud Gratianum dis. 63. can. Hadrianus, σcan. In Synodo , nisi etiam aufioritate Ivonis Camorensis , qui Sigeberto antiquior fuit. Exsant enim in Pannormia , his Pannomia , ut rectius scribi deberet, Aonis lib. 8. cap. I 33. O I36. Hoc , inquam , responderi non potes , quoniam Auctor Pannomiae Ronis, non suis Ivo , sed alius recentior , qui canones collegit magna ex parte ex Hone , sed Mindit etiam aliquos ex decretis, quae facta sunt pose obitum Ιvonis. Itaque -- catur Pannormia Bonis , quia es quas compendium Decreti Honis , non quod auctor compendii fuerit 1vo. Quod enim auctor Pannormiae fuerit Hone pserior, collisitur ex lib. 8. , tibi ponuntur multa decreta Inn centii II., qui sedis pos omium I nis. Vide lib. 8. ca'.
IAI. I 42. I S. I 9. 132. Quemadmodum igitur in Pamnormia inυeniuntur canones Innocentii II., qui fuit D
ne posterior , et ita potes feri , ut canones illi DoHadrianus , In Synodo dejumtisnt ex auctore, qui vixerit post Ivonem. Certe canones isi in Decreto Iumnis , cuius Pannormia dicitur esse compendium, num
s 24 ὶ Annis quindecim. Ivo enim obiit anno IHI. ct
nocentius V. Pontifex creatus est anno Irro.
262쪽
tico inveniuntur. Ita Bellarminus. as Labbeus quoque & Pagius Pannormiam Ivoni Carnotensi abi dicant. 26 Adiudicat vero Balvetius in Praefat. ad Antonii Augustini Dialogos De emendatione Gratiani, fretus vetulltissimo Codice m. S. Victoris Parisiensis: idem tamen subdit , eum Antonio Augusino dicendum , addita esse decreta illa Pannormia. Praeterea ument hoc etiam, Petrum Diaconum lib. q. Chron. Casin. cap. 97. scripsisse hoc modo: Innocentius Alemmanorum o Lotheringorum terram ingressissa Lothario Rege iuxta Leodium excipitur virgam ct anultim ei iuxta morem antiquum confrmans. Apage Commentum putidissimum . Institit quidem Leodii Innocentio II. Lotharius , ut sibi restitueret invesituras nuper dimissas ab Henrico IU. sed frustra prorsus institit. Qua de re aperte testatur S. Bernardus, qui epist. Iso. ut Innocentium II. rerum praecIare gestarum recordatione excitaret ad coercendam ambitionem Philippi nescio cuius , qui sedem Turone sem occupare tentabat, ita scribit de congressu ejus Leodii habito cum Lothario Rege : Sed nee Leodii cervicibus imminens mucro barbaricus compulit acquiesce- e , obsequi, obedire nimis importunis improbisque pinulationibus tractindi atqtie irascentis Regis. Neque solum Innocentius, sed ipse etiam S. Bernardus Lothario murum se opposuit. Audacter enim res iens Rosi verbum malignum mina libertate redarguit, mira auctoritate compeg it. 27 otio autem Frisingensis narrat , Lotharium modeste quidem exposuisse Inn centio II. detrimenta regno suo illata per abrogati nem invest rarum , ipsas autem investituras ab eo
as in In Reeognitione Librorrum suorum , qtiae exstat rem.
s a.6 ὶ Labbeus apud Bellarminum De scriptor. Eccles adan. 1 88. tom. 7. pag., Pagius ad an. et III. g. 16. a Auctor vitae S. Bernardi Ab, Clarevallensis lib. a. p. x. apud Surium die aci. Augusti rem. 4. pag. 247. & apud Baronium ad an. Iaar. f. 7. Vide annotat. a. ad Innocentium II.
263쪽
retiisse , nullo modo refert. et 8 Quis igitur , nui sorte aliquis Calvini de grege obtrectator , fidem
suam adjungat Petro Diacono , qui in gratiam eiusdem Lotharii a ersus aperissimam veritatem de tam situris , a mat eas ab Innocentio Papa in eo conven
tu Leodiens tithario fune concessiss8 29 Hactenus mihi videor potissime dixisse de Synodo , quae falis tribuitur Hadriano I.
s 18 Eeee verba Ottonis in Chron. Iib. q. cap. Ig. Indeque profectus i Innocentius in apud Leodium Belateis Urbem is nodum Episcoporum remiscam Regem Lothariam ad doensionem fanctae Romana Etaesae inυitavis. Qui nibu cunctatus , exposito tamεα prius modeste, in quantum Regnum amore Eeclesiarum atrenuartim, investituram earum qu nro sibi dispendis remiseris , Lum Romana Eesesia promittit. ι αρ ὶ Baronius ad M. 131. 3. S.
264쪽
lDe Constitutione Lud iei Pii ad S. Paschalam LPAschalis puὶ expletam consecrationem folemnem .
Legatos cum epistola apologetica oe maximis muneribus Imperatori Ludovico Pio misit, insinuans non se ambitione, nec voluntate, sed elefiisne o populi a clamatione huic succubuisse potius , quam insiluisse Aiagnitati . Huius baiulas fuit Theodorus Nomenclator , qui peracto negotis o petitis impetratis super confirmatione scilicet pacti γ' amicitiae more praedecessorum suorum reversus es. Romam rediens non tabulas modo pacis amicitiae, ut moris erat, a Ludmico accepit Paschali Papae deferendas, sed etiam consitutionem, qua Imperator donationes ab Ais Pippim, o a P are Carolo Apostolicae Sedi facias ratas esse iussit &lificavit, a declarans ad extremum , liberam esse velle elestionem o coronationem Romani Pontifers, nec ad aliud teneri, qui creatus es Pontifex, nisubi es consecratus , Iegationem mittere ad ipsum Imperatorem , qua eum de sua promotione faciat certi rem, 3 & inter se ac Pontificem amicitiam, caria ratem , pacem friet, scut temporibus Caroli Mamielli Maia Iut , Pippini mi, o Caroli Magni INGratoris genitoris consuetudo erat faciendi . Huius
Natalis Alexander in Hist. EeeI. saee. IX. S X. Dissertatia. Pag. ars. tom. 6. : ironomus Ludovico Pio imperanta . rebus Palatinis intererat, ct seripsit de eius Actis re Vita, quamidit oe eomperire potuit, tit ipse testatur in Prologo. a in Cointius in Annalibus Ecclesiasticis Francorum ad am
3 ὶ Baronius ad an. Srε. f. Io T. sunt verba Constitutionis apud eumdem Baronium ad
265쪽
Constitutionis partem publicarunt Ivo , Gratianus , Volaterranus , s Auctor amoumus , qui Micher
spergenses Annales scripsit , o Ge Ohus Praepositus Aricia pergensis lib. 1. De inυestigatione Antichristi . 6 Integram primus edidit Sigonius , sed ca
rentem urbscriptionibus , & erroribus haud expe tem . Baronius deinde ex Codicibus Vaticanis , qu tuor exemplarium jacta smul collatione , emendavit ,
Annalibus Eccleuasticis inseruit , variasque lectiones margini adjecit . 8 Gretserus emendatam inclusit Commentariolo De principum in Sedem Apinolicam munificentia , Sirmondus Conciliis Galliae, Baiurius Capitularibus Regum Francorum , Labbeus Concili rum collectioni maximae , Cointius Annalibus Ecclesiasticis Francorum , ubi eam divisit , illustravit ,
atque ostendit partim continere donationem novam, partim confirmationem eorum, quae Romanae Eccle
siae donata & restituta fuerant. V Quod colligitur
ex ipsamet Constitutione, quae tam sub initium, quam sub finem dicitur Pactum confirmationis . Eademque sorsitan de caussa a Leone Ostiensi vopatur Pactum constitutionis confirmationis . Io Itaque recte. Gre sest
s Ivo Carnotenss in Lib. Deeretoriam pari. s. cap. si . Gratianus dist. 63. cap. 3o. Volaterranus in Commentariis Urbanis lib. 3. Geographiae Pag- Σ1. ε ὶ Gretserus in Commentariolo De Imperatorum , Re gum , ac Principum Christianorum in Sedem Apostolicam m nificentia eap. 4. t m. s. pag. 633.s et Cointius ad an. 81ν. f. s. Sigonius lib. 4. De Regno Italiae ad an ga7. pag. 17 I. 8 ὶ Baronius ad an. 8r7. f. I.. RI4.s y Gret serus De Principum in Sedem Apostolicam muni
Eodem modo, & eodem saeeulo Auctor Chronici Vulturne ss lib. a. apud Dueheseium tom. 3. Scriptor. Hist. Franc. γνεῖς. & apud Mutatorium tom. x. pari. a. Scriptor. Rer. 1-talic. pag. 369.
266쪽
Gret rus , Donatis Ludo inci, inquit, non tam es no-- donatis , quam confirmatis o missabitis earum ,
quae iam a Pippino, Carolo Magno factae fuerunt, ut patet ex ipso diplomatis contextu. ir Hactenus sunt , qui meminerunx Constitutionis Ludovici Pii post Leonem Ostiensem : deinceps qui
ante eum meminerunt . Restilendi enim sunt , qui dicunt , Leonem ostiensem saeculi XI. scriptoremiuisse primum, qui mentionem fecerit de ea. Ioa nes VIII. in Concilio Romano I. anno 877. celebrato , de eadem Constitutione loquitur ad hunc moindum : Ludomicus maximus Imperator , Pater huius a Deo elefii Caroli Augusti qui tunc imperabat trum solium adeo religione imitatus , pietate laudabilia
ter aemulatus , ut o paterna disini ctilius vota emga praelatam principalem Ecclesiam liberalitatis insignia Pius natus Muipararet oe roboraret, sed θ uberibus beneficiis o an ilibus munificentiis , ut haeres gratiss-mus, ampliaret. Ia Praeterea Vido Imperator anno 89 I. IX. Kal. Mart. ut se Pontifici Stephano V. gr tum praeberet, privilegia ac dona a Pippino Rege, Carolo , o Pio Imperatoribus Romanae Ecclesiae data probavit. ia Etiam Otto I. Magnus, & Henricus I. Sanctus e)usdem Conititutionis secere mentionem rquin
t xl ὶ Lib. a. Contra Replicatorem cap. 6. tom. pag. 383. Petrus de Marea lita 3. De Concordia cap. o. g. Ia..' Lu dovicus Pius in sua Constitutione nihil fibi auctoritatis neque in Romanam Provinciam . neque in ceteras reser vir , prae resolas preces o intercessionem suam erga Pontificem , s quis a iudieibus oppressus ad se confugeret. t ix Apud Labbeum tom. p. Cone. pag. 296. Idem Ioannes VII. apud eumdem Labbeum pag. 8ρ. &rs6- Epist. xxρ. Caroli Calvi, & Ludovici Germaniae Regis fratris filios, & Ludoviei Pii nepotes alloquens, meminit pacti, quαι aυi se patres eorum sancta Romanae Eeelesia promiserunt . Et epist. ao6. Carolum Crassum memorati Ludovici Germanias Regis filium monet , ut unum de pactis , s prisilegia Sanctae
Romanae Ecclesia more parentum suorum renovare er confirma-
νε studeat. t 11 ὶ Sigonius lib. 6. De Regno Italiae ad an. 89 r. pag.
267쪽
rin verba ipsa in suas Constitutiones transtulerunt ν contextum sere integrum recitarunt. i4 Quare donationis Ludovici cognomento Pii merissima Hylaria Haeretici quidem impudenter , C tholici vero imprudenter tamquam fabulam reiece
Argumenta, quibus usi eam reiicere conati sunt , videamus. Vir GEctissimus Pagius ad an. 8IT. f. 7. haust, quod nollem, ex turbidis fontibtis Goldasi σMolinis , quorum nomina ideo stentio praeteriit. i 6 Ex tot enim, inquit, Pontificibus Romanis, qui dona a Pippino , o Carolo Magno facta memorarunt, nullus est, qui donationis Ludovici Pii meminerit quia nemin 1 tissmum habentes titulum rerum ab Eccle possessarum , fictilium contemsere. Praeterea Otto I. σHenricus I. Imperatores singillatim enumeranx , φια Pippinus O Carolus M nus Ecclesiae Romana don runt, eaque diplomatis suis c firmant: sed donationis Ludoescianae mentionem non fecere, ut videre es apud Baroniam anno 962. 3. 3. ,-ρο annον Io I . f. Tertio, Ludovicus ea donatione concedit Apinolicae Sedi insulas Corsicam, & Sardiniam, & Siciliam sub integritate cum omnibus adiacentibus territoriis : tamen Sicilia numquam in potestate Caroli Magni , nec
is S conserre velit eum Ludovici Pii constitutione , eas habet apud Baronium ad an. a. f. 3. & ad an. ror4ὰ f. 7. ehapud Greiserum De Principum in Sedem Apostolicini munifi
centia Cap. q. s. pag. 631. 6M. 63 s. tom. εὐ
quaest. F. pag. q. Gretserus lib. a. Contra RepIicatorem eap. t m. 6. Pagis 383. Si Me diploma Ponti ei Romano tantum auferret , qNan-rtim triatiis, iam non modo auctenticum, sed etiam , tir ita ιο- quor , authenti eissimum esset , Iiser Mentinus , aut IIbrietixqMilpiam ante paveor annos illud e finxisset. is Fontaninus lib. q. De Antiquitatibus Hortae Coloniae Hetruscorum extremo cap. Φ, Pλg. 93.
268쪽
Denique in ea donatione Ludovicus saluit, ut mor tuo Pontifice Romano, quem omnes Romani elegerint ,sne aliqua ambiguitate re contradictione more canonico consecraretur. Et cum consecratus fuerit, inquis, Legati ad nos, vel ad Successores nostros Reges Francorum dirigantur, &c. quod merum commentum es , cum ipso Ludovico Pio viυente Eugenius ΙΙ. Papa adpinulationem Lotharii Imperii paterni Cineeae saluerit, ut Pontifex Romanus non consecretur, nis in praesentia Legatorum Imperialium, quod toto hoc faeculo re ultra in usu positum fuit , ab que eo quod Clerus Romanus illam donationem in medium attulerit, licet se ab ea leae abhorrere non semel ostenderit: imo Hadrianus II Lrapa illam resciderit , cuius tamen decretum executioni mandatum non fuit . Nullum itaque dr eius fassitate
dubium supere se potes. Leo Osiensis saeculi duoaedimi
initio demortuus , pristis fuit , qui eius meminerit,
ideoque non multo ante ea excostitata fuerit.
Primum, atque alterum ex iis, quae supra diximus, falsum esse convincitur . Nam Ioannes VIII. testatur , Ludovictim Pium aemulatum liberalitatem & munificentiam Patrum suorum, uberioribus beneficiis Romanam Ecclesiam cumulasse. Ottonis vero primi diploma majori ex parte compositum est. verbis ipsis , quibus constat Donatio Ludovicianu, exceptis iis, quae
Otto sub finem Diplomatis adiecit de libera electione& coronatione Romani Pontificis. 17 Henrici pariter diploma magnam Constitutionis Ludovicianae pamtem continet, nomenque ipsum Ludovici Pii. Quam non Ium inficias imus, Henricum I. in suo diplomate siluisse de Constittitione Ludovici Pii , sed etiam negamus, nomen Ludovici pii, quoiu ibidem legitur, addititium essee, ut credit Pagius , falso existimans , eam subdititiam esse . I 8 Praeterea si Ludovici Constitutio ideo commentitia habenda est, quod Otto I. & Henricus I. nullam de illa mentionem fecerint, jam eamdem ob caussam negandum erit v
269쪽
est , Imperatores ante Ottonem & Henricum I. utilam condidisse , quandoquidem hi numquam meminerunt Constitutionum Lotharii I. Ludqvici II. Caroli Calvi, & Crassi, Uidonis, Lamberti, Arnulphi, Ludovici III. & Berengarii I., qui tamen easdem pro Ecclesia Constitutiones ediderunt, quas antea Pippi nus, Carolus Magnus , Ludovicus Pius , ac postea Otto Ι. & Henricus I. promulgarunt . Nullum dubitandi locum relinquit Concilium Ravennayense an no 9o . celebratum. Ibi enim cap. 3. Lambertus Imperator: in privilegium sanctae Romanae Ecclesae , inquit, quod a pristis temporibus per piissimos Imperat res sabilitum es atque firmatum , ita nunc a nobis
firmetur diebus no bis , scut condecet immiatilatum semetur , O sanfla Romana Ecclesa mater nolisa e altetur , protegatur , ac defendatur, quoad Imperis no ries. Et cap. 6. ita respondet Pontifex Lamberto: in pastum, quod a Beatae memoriae vestro genitore Vidone, a vobis piissmis Imperatoribus iuxta praecedentem consuetudinem fastum est, nunc reintegretur , o inviolatum semetur . IV Idem de Carolo Calvo testatur Ioannes VIII. de Uidone Sigonius, de Berengario eoaevus Auctor Panegyris ejusdem Berengarii . Ad tertium quod attinet. Nis Calabriam Siciliam-
ue eodem modo donatam a Ludovico dicimus , quomo-o donationem explicat diploma confirmationis tam Ottonianae , quam Henricianae, nempe non facto posse usionis, sed iure praetensionis , neque re, sed promissione: squidem expresse habet :NIec non Patrimonium Siciliae , si Deus nostris illud tradiderit manibus , ai vindicandum iure belli a Graecis Ecclesae hosia
tom. s. Cone. paget sos. & soy. ao J Ioannes VIII. epist. et t. Stilonius item Ioc. eit. Mnonymus in Carmine Panegyrieo De laudibus Berengarii lib. 4 apud Muratorium tom. a. Scriptor. Rer. Italic. pag. 42Σ. vide annotat. a. ad Ioannem X.
270쪽
sus promer haeresim I massicam , Ad catiamque in que defertam, aliaque mala , Utilicam Sedem infe- santibus, ademe per arma merito repressis. eta Postremum uc refellitur . Nam post Constituti nem Ludovici Pii Eugenius II. decretum suum edussit necessitate coactus ad arcendas turbas a comitiis Pontificalibus . Rem ab ovo narrat Pagius ipse adan. 823. f. 29. Mortuo Paschali, a maxima tum Cisri , tum Nobilium parte anno superiori Eugenius II. Olectus es Pontifex Romanus , σ alter ab aliis, indeque schisma exortum , cuius compomendi gratia missus es a Ludmico patre Lotharius , qui una cum eo ι- perabat. Caussa utriusque coram eo agitata , Eug nius II. legitimus Pontifex asnitur . Ad visanda aurem inpulerum comitiorum dissidia statutum, ut Legati Caesarei confectarioni Pontificis Romani interesent. Ludovicus igitur Lotharium filium suum Romam misit, ut vice sua sunctus, ea , quae rerum necestas se gitare videbatur , cum nomo Pontifice , popκloque Romano statueret atque firmaret . a3 Itaque Eugenii II. decretum , Ludovico Pio non selum vivente , sed etiam volente & consentiente sancitum toto culo ix ultra servatum est , quia necessarium creandis Romanis Pontificibus sine tumultu: ideoque confirmatum anno 847. a Leone IV., referente P gio ad M. eumd. 3. 9. postea anno 897. ab Steph no UΙ. & anno ς . ab Ioanne IX. in Concilio Romano . Ex quibus patet, usum , quem tamdiu Ponti sces exhorruerant tam anxie amoliri enixi fuerant, longo annorum lapsu , rerumque supenda vicissitudine , Q tam Ignatius Sehoari in Collegiis His eis Parti m qiu ti
Eodem modo Ludovieus Pius Paseliali donavit Calabriam ,
quamvis teneretur dominatu Graecorum, a quibus oe a Saraeeis nix Ludoviei II. armis moram Carolus Calvus Romana Eees Fae concessit, ut testantur Annales Fuuenses: Petrus de Marea lib. 3. De Concordia cap. 1o. g. 6.