장음표시 사용
231쪽
non esset , sed quod armis & copiis careret , quas contra ipsum mitteret. Quid enim ' Persequeris nos ,
inquit , υrannice vexas militari carualique manu. Nos inermes ac nudi, qui terrenos oe carnales exercitus non habemus, in camus principem exercitus omuis creaturae sedentem in Caelis , Chrisum , qui es super omnes
exercitus supernarum virtutum , ut immittat tibi Daem
nem , scut ait Aposolus : Tradere hujusmodi Satanae in interitum carn1s, ut spiritus salvus sit. i4 in Potin estne quidquam dici clarius t Nonne asserit , se traditurum eum Satanae , hoc est anathemate innoda- . turum , ac proinde effecturiam , ne ipsi amplius tributa ab Italis conferantur P Subiecti enim populi nota tenentur obtemperare haeretico Principi ab Fidelium communione per sententiam Pontificis segregato , sed. mi sunt ab ipso deficere , praesertim si potestate sua abutatur ad religionem labefactandam. is Id quod praestitit Leo Isaurus , qui sacrarum imaginum usum& cultum abolere conatus est emista edicto , & persecutione saevissima in earum cultores excitata. Hanc esse veram & germanam Gregorii II. sententiam facile cognoscet, qui eius epistolas legere non gravabitur. , porro Paulus Diaconus , & Anastasius Bibliothe carius narrantes, Gregorium II. compescuisse confilium & motus Italorum , qui a Leone deficere me
ditabantur , i5 describunt primas Italorum sedia
tio- 14 ὶ Epist. I. ad Corinthios eap. V. s. as S. Thomas a. a. quaest. Ia. art. a. Eeelesia infidelitaωκα illorum, qui fidem susceperunt, potest sententialiter punire , er conυenienter in hoe ptiniuntur, quod subditis Fidelibus dominaVInon possunt. Me enim vergere posset in magnam Fidei eγνω-prionem, quia . ut dictum est ; Homo apostata pravo corde machinatur malum, & iurgia seminat , intendens homines separa-νe a Fide. Et ideo quam cito aliquis per sententiam dentintiatur excommunicatur propter apostasiam a Fide, ipso facta eius subditistini absoluti a Dominis ejus , ct iuramento Deliraris , quo ei
16 in Paulus Diaconus lib. 6. De gestis Langobardorum cap. 9. rom. I. Scriptor. Rer. Italic. pag. so6.: Hae tempestate Leo Imperator apud constantinopolim Sanctorum imagines depositas im
232쪽
sones , quas Gregorius studio paterno & Sacerdotali auctoritate sedavit , ut sibi furentis Leonis animum conciliaret. Hoc tamen nihil obstat , quominus postea Gregorius Leonem, quem nec admonitionibus , nec beneficiis abducere potuit ab impietate , percusserit anathemate , atque Imperii parte multaverit, Ita sis, quos antea in officio continere studuerat , iurisiurandi religione solutis , ne ei tamquam pertinaci in repugnando , & Catholicis insectandis tributa solverent. Ego quidem existimaverim , Gregorium II. eo alacriori animo insurrexisse adversus Leonem obstin te manentem in incepto , quo majori erga ipsum humanitate usus antea fuerat e tantoque libentius in reum animadvertisse , quanto magis necessaria erat animadversio , ut resipiiceret , & ad se tandem aliquando
rediret. At Gregorius III. proximus Gregorii II. successor Leonem ut Imperatorem agnovit , numanissimis litteris curavit deducere ab errore ; & in illis , quos ab communione Christianorum semovit , non numera
vit : quod certe fecisset, si eius decestar eumdem ana thematigasset ; nec Italiae populi ad illum pro emendis imaginibus supplicationum septa unanimiter dis xissent, 17 3 si antea et vectigalia pendere recusa ,sent. Pulcre enimvero . Md quid inde ad rem nostramὶ An ignoras, Leonem, etiam postquam anathemate confixus est, ac multatus tributis Italorum, Orientis Imperatorem esse non desiisse An non meministi , nos asserere non toto Leonem Imperio , sed
Imperii parte duntaxat privatum Quidni igitur Gregorius III. illum haberet pro Imperatorest Oidni etiam cendit. Romano quoqua Ponto ei similia fidere , si Imperialam
gratiam habere villet, mandavit, sed Pontifex hoe serere contemsit. Omnis quoque Ravenn exercitus , vel Veneriarum talibων iussatino animo remeerunt, o nisi eos prohibuisset Pontifex, Imperatο
νem super I e constituere fuissent verus. Eadem habet Anastasius Bibliotheearius in Vita Gregorii II.
233쪽
iam ad illum scriberet, & ad pravam , quam animω imbiberat , opinionem deponendam hortaretur , Mdecessoris sui vestigiis insistens benignum se ac mitem ei primum praeberet, ut hac ratione eidem errorem eriperet Τ Haud equidem dubitaverim, id eo consilio fecisse Pontificem, ut Imperator paternis suasionibus
permotus ad meliorem mentem reverteretur. Sed nori modo epistolas humanitatis & amoris plenas non aC- cepit aequo animo : verum etiam Gregorium Presbyterum α Constantinum Debensorem, 18 qui eas Constantinopolim detulerant , per annum detinuit in custodia , & Romam injuriis affectos remisit.
Ideo autem Gregorius nominatim non recensuit Leonem inter segregatos ab Ecclesiae communione , quia in ea Synodo neminem anathemate damnavit nominatim , sed universe tantum cavit, ut si quis deinceps antiquae consuetudinis Apostolicae Ecclesiae te
mentes fidelem usum contemnens , adversus eamdem merationem sacrarum imagivum . . . depostor atque A
Drusior , ct prophanator vel blasphemus exiliterit , Hextorris a Corpore o Sanguine Domini nosri Jesu Christi , -l totius Ecclesae unitate atque compage . I9 Gregorius igitur III. epistolis , legationibus , Conciliis Leoni Isauro restitit, qui magis exacerbatus ac furens patrimonia sanctorum Apostolorum ab Siculis o Calabrispendi solita in publicum aerarium conferri iussit. ao γAd extremum miserunt quidem Itali ad Leonem supplices libellos pro erigendis imaginibus , verum se re per ofῖο menses detenti , remissi sunt similiter eum expro- 18 Defensores erant Cleriei Melesiae Romanae, qui id habebant operis ac muneris , ut pauperum praesertim atque Ecclesiarum defensionem susciperent, ct commodis eorum consulerent, ipsius Romanae Eccleuae patrimonia in diversis provinciis msita curarent, legationes obirent, de rebus S personis Ecelenasticis iudicarent. Desen res septem Regionarios instituit SoGregorius Magnus lib. R. epist. 14. Vide Baronium ad an. f. 16. & Ducangit Glossarium. iν Anastasius in Vita Gregorii III tom. 1. 192. pag. 7sisl ao Theophanes in Chronographia pag. 263. edit. Venetae Vide Muratorii Antiquitates Italicas medii aevi tom. s. dissertis 49. Pag. 798.
234쪽
probrationis iniuria portitores . ar) Quid ita λ quia videlicet , ut captus meus est , Gregorii ΙΙ. auctoriatate Itali a Leone jam defecerant. Hic vero negatur, Gregorium II. auctorem fuisse Italis , ut ab Imperatore desciscerent. Quis enim sibi persuadeat, Pontificem , qui erat divinae Scriptura eruditus eta violasse mandatum illud Christi Domini : Reddite ergo , quae sunt Caesaris, Caesari ; et repugnasse D. Paulo scribenti : omnis anima potesati-hus sublimioribus subdita st , 24 reddite ergo omnia fus debita , cui tributum , tributum , cui vis H, --. Eliges : item repugnasse S. Petro : Subtilii esse omnλCreaturae propter Deum , Me Regi quasi praecellenti , sis Ducidius tamquam ab eo misss' aue ) Nae tute divinarum litterarum maxime ignarum Gregorium II. facit , qui eum contendit , Leone Isauro tributis Italiae multato , recitata Scripturae praecepta violasse. Ergo Gregorius ignoraverit , illud Christi iussum e Reddite , quae sunt Caesaris, Caesari , intelligi de C sare legitime imperante λ 26 Ergo conrrtum ipsi non fuerit, generales illas sententias ita eue accipiemdas , ut significent , tamdiu Regibus , Principibus, Magisratibus , o reliquis, quorum potesati subiicimur , obtemperandum esse , suamdiu ea praecipiunt , quae Catholicae Fidei, & religioni ac pietati in Deum non
repugnanti & s quid improbe, s quid impie imperent,
t dii in Anastasius in Vita Gregorii III. tom. I. g. 193. pag. 17s. αα ὶ Anastasius in Uita Gregorii II. tom. r. f. x77. pag. 163. a 3 ὶ Apud Lueam in Evangelio cap. H. 23. α Quam sententiam cupio υos, ct omnimodis moneo eu stodire in exhibenda νmerentis summae ct Apssisae sedi , σBeati Petri Vieario fietit ipsem vobis υuItis a tiniserso serva νῶ Imperio. S. Bernardus epist. r 83. ad Conradum Regem Ro
l as S. Paulus ad Rom. eap. XIII. 7. S. Petrus epist. 1.
a6 3 s. Ioannes Chrysostomus hom. 7x. in Matth. pag. 613. τυ vero cum audias νεddenda esse Caesari , quae sua sunt ; iii foliam diei non dubita , qua pietati ae religioni nibu inerunt . Nam quia Fidei ae virtuti obes, non casaris , sed Diaboli tributum oe vectigaι es.
235쪽
eum id non ex potestate , sed ex in initia atque αὐ- peruerstate agant, omnino non esse audiendos P et Improbe autem atque impie imperabat Leo imagines sacras tolli . Prosecto hunc esse verum ac germanum citatae Scripturae selisum, nemo nisi qui praejudicatae opinionis tuendae studio coecus est , vel primo intuitu non videt. Quid igitur explicata implicas , re e lutos conmisis , ut ingeniis tardioribus , qualia in hominibus plura sunt, videaris dicere aliquid , cum Scas nihil ρ 28
s ,γ Careelii sinus Romanus De quarto praerepto eap. x s. atque adeo ipsa Ecessa , euius doctrina rensenda est , tua in illo Catechismo traditαν , ut ait ipse Natalis Alexaniser in Theologia Dogmatica lib. a. De Sacramento Poenite xiae art. 6. pag. 43 3. edit. Venetaean. 17 34. 28 S. Augustinus lib. 4. Operis impersecti contra Iuli sum cap. 33. vide Bellar num lib. a. De Rom. Pont. cap. 29 in responsione ad tertium argumentum tom. T. pag. 34 .
236쪽
De Translatioine Regni Francorum auctoritate S. Zachariae Pontiscis. Gris Merovivorum , qua Franci Retes μίcreare soliti erant, usque in Hildericum r Regem , qui kssu Stephani a ) Romani Pontificis depostus ac detonsus , atque in mona sterium trusus es , durasse putatur ; quae licet in illo finita posse videri ,
tamen 1amdudum nullius vi oris erat , nec quidquam in se clarum praeter inane Regis υocabulum praeferebat. Nam ρο opes o potentia Regni penes Palatii Praefe- flos, qui Majores Domus dicebantur ad quos summa Imperii pertinebat, tenebantur : neque Regi aliud
relinquebatur quam ut regio tantum nomine contentus ,
crine profuso , barba submissa 3 solio remeret, ac spe
riemi , ) Alii Childericum , alii Hildricum moeant, as anno
7 2. ad an. 7so. imaginem, quae hic deferibitur, Regni gessis. Bollandus in annotat. ad vitam S. Caroli Magni Imperatoristom. a. Iano pag. 878- num. 6. a Primus, ut id fieret, annuit Zacharias, postea ratum habuit Stephanus II. eius iaceetar. Cavillatur Natatis Alexandre t Dissertat. a. in Hist. Ecel. nec. VIII. tom. s. pag. 74o. salsam esse narrationem inhardi, quia dicat Μeνου-gitas submissam barbam aIuisse, eum CIMoveus III. mortuus fir anno aratir et s. Dagobertus III. annσ ao: Theodoricus IV. anno a 3. Childebertus III. amno Ig. Nam 'inhardus eum dieit barba submissa, non loquitur de Regibus imberbibus, sed adultis, qui a Clod eo Magno I 8. numerantur . Sisndratus in Gallia Vindicata Dissertat. a. f. a. pag. 4OS. Ioannes Hermannos Sehminckius ire Dissertatione praeposta Eginhardo De Vita & gestis Caroli Magni eura sua edito rBarbae quidem Mero vivorum eap. xo mentionem facit , verum ibi de tora primae stirpis gente i non de hoe , vel illo Merουingo singillatim ) uir, quos barbam aluisse, nemo est, qui in
237쪽
Hem dominantis oen eret, Legatos undecumque venien res audiret , eisque abeuntibus responsa , quae erat ed
ctus, vel etiam 1ufus, ex sua velut potesate redderet reum praeter inutile Regis nomen, o precarium istae fiapendium , quod ei Praefestas Aulae, prout videbatur , exhibebat, nihil aliud proprii possideret , quam uuam σeam perpamu redditus villam , in qua Domum , ex qua famulos sti necess bria ministrantes , atque obse
quium exhibentes , paucae numerositatis habebat . cu cumque eumdum erat, carpento ibat, quod bobus iunctis , oe bubulco rusico more agente trahebatur', A MPalatium , se ad publicum populi fui conυentum , qui annuatim ob Rgni titilitatem celebrabattir, ire, sc δε- mum redire sole t. At Regni admini rationem, omnia , ouae vel domi, vel foris agenda ae disponenda crant, Praefectus Aula procurabat. Quo incis tum , cum Hildericus deponebatur , Pippinus pater Caroli Regis , iam velut haereditario iure fungebatur . Itaque Pippinus, penes quem erat administratio summa Regni , per auctoritatem Romani Pontisicis ex Praefecto Palatii Rex consitutus es . Haec Eginardus in Uita Caroli Μagni. Idem in Annalibus ad an. 7 V. ita scribit e Bur- eardus Utarziburgenss Episcopus , O Folradus Presb ter Capellanus mio sunt Romam ad Zachariam Papam , tit consulerent Pontificem de caussa Regum, qai illo tempore suerunt in Francia, qui nomen tantum Regis , sed nullam potestatem Regiam habuerunt . Per quos praedictus Pontifex mandavit , melius esse illum vocari Regem , apud quem summa potesatis consseret, dat que auctoritate sua iussit Pippinum Regem conisitui . Et ad an. 73o : Hoc anno secundum Romani Pontificis sanctionem Pippinus Rex Francorum appellatus es, ct ad huius dignitatem honoris tinctus sacris
- Ex his Minhardi verbis ita collisit Ludovicus Th
maminus, De vetere & nova Melesiae disciplina pari. 3. lib. x. Cap. 19. g. gr. pag. - : Zacbarias Pippinum Regem Frane rum nominavit , qui tota illa iamdis fruebatur potestare , π
qui eam a Maioribus suis acceperat , ut plerique iam docti sem
238쪽
unctione, manu sanRe memoriae Bonifacit Anchio; si pi mr ris, more Francorum elevatus is Iolium
Regni in Gestate Suessiona. Hildericus sero, qui DOR is nomine fungebatur , tonso capite is monaseriti mi)us est. Et ad ano 7sq. : Stephanus 'sequaxus Rege Pippino Ecclesiae Romanae defensionis firmitatem accepit , ipsum sacra undiisne ad Regiae dignitatis
honorem consecraiat , ρο eum eo filios eius Canesum , o Carolomoni : mansitque hybems tempore in Fran-
Ex nis redarguitur Natalis Alexander, qui affirmare non dubitavit, nec Zactariae nec Stephani III. Romanorum Pontificum auctoritate Regnum Francorum
a Gilderico III. ad Pippinum translatum esse . is Ejus affirmationem refellunt etiam auctores haud pauci apud Bella inum , Ssendratum, & Serarium Ego eam consutabo duobus locis prolatis, uno
s 'inhardus in Uita Caroli Magni cap. x. E. & 3. Iu Annalibus apud mehe tum inter Historiae Francorum Seripi
Eodem modo est in Vita B. Pippini Ducis & MaiorIs D
mus apud eumdem Duchesnium tom. r. pag. sq;: in libello vetusti Seriptoris De Maioribus Domus Regiae tom. Σ. pag. Σ. in AnnaIibus Titianis pag. ra. Miselianis pag. as. Fuldensibus pag. s 34. Bertinianis tom. g. pag. Is x. & inter Scriptor. Rer. Italicis Muratorii tomis a. pan. 49s. Μetensibus apud chesnium tomo s. pag. a s. Hildeneshemensibus inter scriptores Rerum Brunsvicensium pag. 7ta. & Lambecianis inter Seriptores Rer. Italicarum Muratorii pag. I 3. Anonymus Auctor , qui sub Rege Carolo CaIuo scribebat , apud Labbeum in Nova Bibliotheea Manuscriptorum Libr Tum tomo I. pag 33x. t Pipyinus Pater Caroli Μagni Reeos Franeorum sesus obtinuit, re per auctoritatem Zacharis Papae , er electionem Franeorum, intingente Bonifario Arebiepiseopo Rex factus est. Childerisiam vero, qui fotas Rex de sirpe superiorum Regum remanserar, Regno privatum Clarisum escit. In Hist. Ecel. iae. VIII. Dissertat. a. tom. s. Pag. 73 Bella inum De Rom. Pone. lib. Σ. eap. 17. pag. 32so lib. s. cap. g. pag. 44a. tom. r. ct De potestate ripae in temporalibus cap. 4. & a. pag. 3'. & ς tom. s. Ssendratum in Gallia vindicata Dissertat. a. g. a. num. 3. Pag. gos. &sub
239쪽
subscriptionis appositae Codici pervetusto , qui anno Chri ili 75 . atque ipsius Pi pini Regis sexto decimo
conscriptus est: altero Ludovici II. Imperatoris, qui , utpote Caroli Magni pro uepos , res in familia sua recens gestas ignorare non 3terat. Uerba subscriptionis haec sunt: Florentissimus Pippinus Rex pius , per auctoritatem o imperium sancte recordationis Domini Zachariae Papae , o tinctionem sancti chrismatis
per manus beatorum Sacerdotum Galliarum electionem omnium Francorum, tribus annis antea in Regni
selis sublimatus est . Postea per manus Stephani Ponii fias in Regem ρο Patrictam 8 una cum filiis C
ruo Caraumanno in nomine sanctae Trinitatis timctus O benedillus es. 9 Ludovicus vero Imperator disputans adversus Basilium Macedonem orientis Imperatorem, qui per Legatos conquestus fuerat, quod nomen Imperatoris usurparet, ita loquitur: Praeterea mirari se dilesta fraternitas tua syniscat , quod non Francorum ,sed Romanorum Imperator appellemur e sed scire te convenit , quia nis Romanorum Imperatorsemus , utique neque Francorum . A Romanis enim nomen o dignitatem assumsimus, apud quos pro
. - secto sub nomine Eugenii LOmba di in Regali saeerdotio f. et s. tomis XI. Bibliothecie Pontificiae Rocaberii pag. 3s . Serarium Mo-guntiacarum rerum lib. 3. De S. Bonifacio Notatione 43. pag.
i 8 ὶ Vide annotat. 4. ad Stephanum II. y ὶ Apud Mabillonium De Re diplomatica lib. 2. eap. 26.
f. a. num. II. pag. I93. S lib. I. tabula 22. pag. 384. apud Ruinarium ad caleem libri De Gloria Gmselibrum Gregorii Turonensis pag. sor. S apud Bollandum in Exegesi praeli minati seeunda ad Martii tomum tertium cap. 3. num. 33. pag. NXI. S in Hensehenii Analectis Bonifacianis cap. I. apud eumdem Bollandum die quinta Iunii tom. I. pag. 488. Henschenius in Paralipomenis ad Conatum De Pontifieibus Romanis Dissertat. 26. De tittiis Regis apud Francos Zaesari auctoritate franslato a prima ad secundam stirpem , tom. R. Maii pag. 6a. num. 3. Si bune locum vidisset Alexander , numquam
.icere potuisset , Annalisam Miselianum secuti M. fribentem fuisse primum , qui Zacharia super illa negorio consulti feretr
240쪽
fecto primo tantae culmen sublimitatis ρο appellationis Gulsit, quorumque gentem em diυinitus sube arandam , o matrem omnium Ecclesarum Dei defendendam atque sublimandam suscepimus, ex qua O regnandi prius , o pulmodum imperandi anEctoritatem prosapiae nostrae seminarium sumst . Nam Francorum Principes primo Reges , deinde vero Im'eratores dictifunt ii duntaxat, qui a Romano Pontifice ad hoc oleo sancto perfusi sunt. In qua etiam Carolus me nus ab avus noser unditione ejusmodi per summum Pontificem delibutus, primus ex ιente ρο genea Mia nostr , piet te in eo abundante , π Imperator Helus, o Corsus Domini factus es . Si calumniaris Rωnanum Pontifi- m . quod gesserit , calumniari poteris θ' Samuelem , quod Dreto nute , quem l e un verat, Duυid tu Regem ungere non renuerit. Verum super Me s es , qui jummo Pontifici saltem unum faciat nutum, congrus profecto illius non carebit responso. Io P
io In epistola apologetiea ad Basilium Orientis Imperatorem apud Baronium ad an. 8 r. g. sq. S 6o. & apud Duchesnium inter Scriptores Historiae Francorum tom. 3. pan. s37.
Idem Ludovicus Pius in Epist. ad Hilduinum Abbatem S. Dionysii. De conseribenda Vita S. Dionysii Episcopi Parisiensis, apud Lab um tom. 7. Cone. pag. Is78.: Sancta record rionis aυus mster Pippinias , propter altare , quod ante sepuncrum saepe fati , saepiusque dicendi domini Dionysi per diυinanso memorabilem reveιationem , jussu ipsius sanctissimi martyris, in sondirem Dei, re Apsolorum Petri s Pauli, qui probentes
Uendebantur , a beato oe angesteo viro Stephano summo Pontiasce dedicatum Hr , intra saera Μusarum solemnia, una cum duo bus filiis, Carolomanno videtieet , ct divae memoria domino sogenitore nostro Carso, 1ure praenominato Μagno , ab eodem mpostolieo Papa in Regem Franeorum tinctus superni muneris bo
Hilduinus in Vita S. Dionysii iussu eiusdem Ludovici Pii
conscripta apud Surium die s. octobris : Gesta sunt autem his in B. Stephano Papa, diυina elementia, adiuυantibus sanctis
postolis Petro ct Paulo , per beatasimum mart=νem mousium, hoc anno, qui est ab Incarnaticine Domini que . V. Kal. Atig si: quo Christi roborarus virtute inter celeb arionem eonsecrati