Historia vniuersitatis Parisiensis ipsius fundationem, nationes, facultates, ... à Carolo M. ad nostra tempora ordine chronologico complectens. Authore Caesare Egassio Bulaeo, ... Tomus primus sextus. ..

발행: 1670년

분량: 942페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

Vniuersitatis Parisiensis.

diceremus, sequeretur absurdum, scilicet quod Papa vigore dictae Epi

Deiae pollet derogare omnibus Constitutionibus sacrorum Conciliorum i o. α omnem bonam Politiam euertere, quod est valde in conueniens, cum non habeat potestatem ad destructionem, sed ad aedificationem, i. ad UCorinth io.

Apparet ergo ex his quod Papa pro libito suo non potest dis luere 'Concilium generale: ista enim non concordant, dicerepose Papam iudi ica a Concilio in ea ubi sis, quod Papa negare non potest; de ex alia par. Ρre, direre Papam posse dis luere Concilium .id tibuum suam. Aut enim aliquis 'Papa erit haereticus ante Concilium, vel tempore Concilij. Si ante Con

cilium, ipse nunquam confregabit Concilium, si haeresim pertinaciter V defendere voluerit, alias ini; ce et sibi laqueum. Si tempore Concilii erit 'haereticus & sciuerit contra se ferendam sententiam, sicut de ferenda est contra pertinaces, statim dissolueret Concilium, si verum erit di. 'ςere quod ad hoc passim potestatem habeat: Et ita nunquam sententia 'posset fieri contra Papam liae reticum: Et ita ius quod dicit Papam in eam ' aeresis polle iudicari per Concilium , erit ludibrio dc frustra. Potius ergo 'dicendum est quod in tali easu de in simili quando ipse scandalizaret Ee Hesiam notori E. Ecclesia habet potestatem conet regandi Concilium ge 'nerale, pro vi decretatum est in Concilio Constantiensi quod Papa pro 'Mbito suo dissoluere non potest. Et ita nec Concilium Basileense ipse 'Eugenius tunc Papa poterat tunc dissoluere, sine eius expresso consen 'su , debebat quippe ipse Eugemus cum transferre voluit ipsum Conci- lium Basileense. recordari illius decreti, quod ipse per suam adhaesionem approbauit expressE, ubi decretatum est dc declaratum omne Con cilium quod isto durante contingeret alibi erigi, non fore Concilium, sed schismati eorum conuenticulum. Intelligitur autem durare donec ex . . consensu duarum partium iuxta tenorem decreti super hoc facti fuerit is di sibi utum. Debebat etiam recordari quod si iuxta decretum Concili j ia Constantiensis locum futuri Concili j alio tempore celebrandi sine con- sensu Concilij actu confregati assienare, de nisi ad loca ibidem declarata ..imi ita re non posset nihil ominus posset Concilium actu congregatum sine ... eius consensu dis luere, vel ad alium locum transferre. Debebat prae-terea non obliuisci Decreti facti super conuentione Graecorum Perip. sum approbati quo cauetur Concilium in Basilea firmiter permansurum, iadonec Graeci ad portum peruenirent per Concilium Basileense nomi- randum Si hoc Papa aduertisset, nullatenus Concilium transtulisset: Si iaer o transtulit vel dis luit, dicitur hoc secisse de facto, quod nullius est . . roboris vel momenti; de tantum de 6. Concluso ne principali quamuis iaplura possent huc adduci. sequitur . & vltima Conclusio. Et quoniam sacra Synodus Basileensis quae secundum veritatem non- dum dissoluta existit ex Conclusione praecedenti, propter pr tensam eius iadissolutionem de facto praesumptam a quibusdam creditur in depositione iarugeiiij tunc Papae, de consequenter in Electione D. Felicis Papae V. perperam procesiisse, ideo pro ipso sit haec Cones usio 7. de ultima. Sus p depositio de ipso Eugenio olim Papa II . fallae per farrem Concilium ia si ense censendae sunt υalidae atque iustae, Ele lioque ex post Dicta D. Feb.

cis Papae m. ad Rom. Pontificiam per idem Concilium censenda G Canonica qui ias. rpro Rom. Pontifice vero indubitato ab omnibus viatoribus necessario A

bendus e , eique obedientia praestanda est a cunctis Chri i Fidelibus fab pe- iariculo salutis aeremi. Ista Concluso tria dicit: primum de suspensione de . depositione Eugeni j olim Papae IV. 1 de Electione D. Felicis Papae V. Et . . 3. dicit quod ipsi D Felici omnes ad praestandam obedientiam sunt ad ci

Haec Conclusio magis ex processu hine inde facto probationem suam ta ςcipit, quam ex scripturis, ad quem processum in hoc casu debet se Qui-- libet referre. Iam pro processu ludicis praesumendum est donec probe o p contrarium. In hoc autem casu non potest ostendi contrarium, clim ATom. V. T Te

522쪽

si Septimum seculum

V talis Iudex protulerit sententiam a quo appellari non potest. Tribunal

o. namque viai uersialis Ecclesiae supremum est in terris ex 4. Conclusione: quod refutari non potest. Per appellattionem enim eum Iudex aditur D superior, sententia inferioris Iudicis contemnitur, neque eius iudicio D statur. Sed quis dicat sententiam uniuersalis Ecclesiae praesertim in hi,' quae alutis sunt, contemnendam de sponsam Christi reformandam nul

H tu, enim nisi hostis fidei. Quantum tamen possibile est hic de proposito

suffeti, ostendi potest l. pars huius 7. Conclusionis isto modo. Suspen ' so de depositio de ipso Gabriele tunc Eugenio Papa factae per Concilium V Basileense, sunt factae a Concilio generali legitime congregato nondum V dissoluto ex praecedenti conclusione: Concilium autem generale potuit V de potest sacere huiusmodi suspensione R dc depositionem, cum etiam' potestatem habeat supra summos Pontifices ex 4 Conclusione, summus.' que Pontifex tenetur de est adstrictus obedire Decretis Concili j gerie ' ratis, quibus si non obedierit, poterit puniri per Concilium generale ei V 1. Cone lusione. Si ergo ipse Eugenius aliquid huiusmodi comi serit, si eut de facto commisit, propter quod de iure Papatu priuari debeat

' non dubium quin Concilium generale poterit eum congrua animaduer

' sone punire, etiam usque ad sententiam depositionis procedendo, ex ' quo in corrigibilis apparebat. Et hoc patet specialiter ex decreto ii. ess ' quod incipit: Quoniam Frequens. Quod etiam ipse Eugenius approbauit' per suam subsequentem adhaesionem, sicut de omnia alia Decreta facta V &sendi in quo decretatum est quod si Papa attentaret dissoluere vel ' ad alium locum transferre Concilium Basileense,& infra . menses ab hu iusmodi facio non desisteret, quod eo ipso esset ab administratione su L. ' pensus, quae administratio deberet esse ad Concilium deuoluta. Quod si V huiusmodi poenam per i. menses animo indurato sustineret, quod contra . ipsum deberet procedi ad priuationem inclusiue per Concilium generale. quod de factum est exigentibus suis criminibus ec excessibus in processuis re sententia depositionis nominatis, quae hic pro expressis habeantur. Nec videtur obstare his C. Matitem ii. dist. voi videtur dici qaod Concilium non habebat potestatem proserendi sententiam contra Mar is cellianum Papam de haeresi impetitum, quia sacrificauerat Idolis, quam uis idem Marcellianus thurificationem huiusmodi confiteretur. Verba

enim ibi posta non sunt verba Cone iiij, sed Nicolai Papae ad Michaesertiis Iruper. Et quidquid dicat ipse Nicolaus, veritas est quod Concilium

is non ob misit condemnare Marcellianum de haeres propter defectum po-- testatis, sed quia idem Marcellianus per metum coactus fuerat thuri fica reis idolis 6c erat corrigibilis, A per consequens non debebat deponi a . q. 3. , Dicit Apostolus, ut dicit Gloss. in dicio C. Nane aurem. Certum est enimo quod de haeresi contra Papam potest agi dicto C. sPapa, in quo casti

is Concilium senerale est Iudex, ut notauit Ioan . Andreae de Archidiaco. si nus C. 3. de L .ereticis lib. 6. Et non solum in casu fidei, sed etiam de facio is cunque crimine notorio de quo scandali aretur Ecclesia, posset accusari

is de iudicari per Concilium, ut notat Glossi in Cap. Si Papis. Quia erno is ipse Eugenius erat in corrigibilis, non est iste casus similis illi. Ereto te is qui tur quod huiusmodi suspensio de depositio de ipso factae per Cori ei

si lium sunt censendae validae atque iustae. Igitur i. pars Conclusionis vera. o r. Vero partis eiusdem Conclusionis veritas videlicet quod Electio do

,, D. Felice Papa V. sit censenda Canonica, sic ostenditur. Hii iusmodi eo imis electio facta est a Concilio generali habente potestatem a Christo ere 3 si Conclusione. Quod potuerit facere huiust odi Electionem quan a iamo Electio Rom. Pontifici, pertinere videatur ad coetum Cardinalium, Patais tet hoc per decretum Concili j Basileensis a principio decretatum. Irio principio enim Concili j Basileensis decretatum est quod si durante Cori se cilio Basileensi, contingeret sedem Apostolicam vacare, quod elocrio,, Rom. Pontificis non in alio loco fieri deberet nis in Concilio generali , , quod Decretum ipse tunc Eugenius per suam adhaesionem approbatile i

523쪽

Vniuersitatis Parisiensis.

expresse scut& alia omnia decreta facta de fienda. Ex quo ergo sedes va- eauit pro depositione, poeterat eiusmodi Electio fieri canonice ac iustE i o. praemissa citatione legitim a contra Cardinales de alios sua interesse pii tantes. Sed videtur huic bstare C. Deei de Elect . ubi dicitur quod Ec clesia Roni superior est alijs, quia ibi ad Superiores non poterit recursus haberi, quod loquitur dedissicultatibus emergentibus circa Electionem summi Ponti ficis. Si ergo non po test recursus ad Superiorem haberi, ergo nec ad Concilium & per consequens non poterat electio fieri in ipso Concilio , sed non obstat hoc: Loquitur enim ibi Alex.3. habendo res pectum ad tempus in quo vacante Ecclesia Rom. Concilium generale non erat congregatum, nec specialiter congregari poterat, alias illo congregato posset ad illud recursus haberi super difficultatibus emer gentibus circa electionem Rom. Pontificis, Ir. Cap. si duo 7 9. dist cum ibi 'notatis in Glossa, dc per Ioan . Andreae in Cap. de Renune. l. 6. in Nouella: Us enim non posset, iniuste intromisisset se Concilium Constanti ense de 'depositione Ioannis XXIII. de electione Martini Papae, qui a toto orbe 'plo summo Pontifice tentus de habitus est, nec usque nunc per quem - 'piam contrarium dictum esse repertum est. Constat ergo quod ipLaelea v

ito facta a Concilio Basileensi de D. Felice fuit de est Canonica atque '

usta. Igitur i. pars Conclusionis vera.

sed pro 3. parte Conclusionis quod videlicet ipsi D. Felici ab omnibus VChristi Fidelibus sit praestanda obedientia sub periculo salutis aeternae , 'Probatio ex praecedentibus notissima est. Si enim electio eius est Cano 'nica ex r. parte huius Conclusionis , ergo pro summo Pontifice est lia.

bendus & per consequens sibi obedientia a cunctis Christi Fidelibu, est

praestanda, pro quo possent adduci multi Canones. Et patet hoc exprecae per extra uagantem Bonifacii amsanctam, quae expresse determinat, .. quod subesse Rom. Pontifici omni creaturae humanae est de necessitate .. salutis. Et patet id Rom. i 3. Omnis anima potestatibiu bublimioris a sab- ita sit, non enim es potestas nisi a Deo, quae autem 'nt a Deo, ordinata sunt, iaitaque qui potestatι re it, Dei ordinationi re it; qui autem refigunt, sibi .. sis damnationem acquirunt. Item ystet per illud Deuter. 17. ubi dici- iatur. Qui autem superbierit nolens obedire Sacerdotis Imperio qui eo te ore mi- ..ti rat Domino Deo tuo se Decreto Iudicis, moriatur homo i . Et facit ad

hoc quod dicit Maximus in Epistola directa Orientalibus quem allegat ia2. Thom. in Tract. contra Errores Graecorum, cuius quidem Epistolae iaverba sunt ista. Coadunatam ct fundatam supra Petram Confessionis Petri .. icamus uniuersalem Ecclesiamsecxndum desinitionem Saluatoris in qua necessa - iano salutis animarum nostrarum est manere se ei obedire fuam semantes fidem es iacos sonem. Si itaque Ecclesiae uniuersali obediendum est, ut deductum iaest in . Conclusione, ergo&summo Pontifici ab ea electo, cum Eccle- ias avniuersalis non videatur errare posse circa Electionem Ro. Pontificis, iaex quo hoc videtur esse de pertinentibus ad salutem. Nec in hoc casu iaadbibenda est aliqua neutralitas ut videlicet electo nec deposito praeste- iatur obedientia. Probatio huius patet exprobatione 3. partis istius Con- iactu sonis. Si enim tantum D. Felici obediendum est & non alteri sub pe- iariculo salutis aeternae, non potest esse ibi aliqua neutralitas. Esse enim iain neutralitate aut est esse in Ecclesia aut extra Ecclesiam,cum non detur iamedium. Si 1. damnabile est secundum August. in lib. de fide ad Petrum . iarxtra enim Ecclesiam nemo saluatur , ut in C firmiter de summa Trinit. de Asde Cath. 5c secundum B. Hieronym. Q cunque ab unitate ei ostiG cit te Ecclesiae se separauerit, nee peccatis solui, nec tam ingredi potest, ut su- tapra allegatum est. Senuitur, scilicet in Ecclesia sic esse est subesse summo iaPontifici. Vel ergo uni tantum vel pluribus. Non 2. quia plures simulta sie non possunt , quod probatione non eget; ergo sequitur quod uni tan- tax m. Et si uni, vel ergo ab uniuersali Ecclesia reprobato habendum est. ει Vndere Euan elium ii per eam non fuisset receptum, recipi non debe- ιι x, ut supra allegatum est, si vero ab uniuersali Ecclesia electo, hoc est δε

524쪽

116 Septimum seculum

sub esse vero summo Pontifici & per consequens non esse in neutralita te. Praeterea non potest quis simul ei te fidelis de infidelis, cum fide, si e

' virtus quae consistit in indivisibili, nec suffcit inaedere unum art. nisi crea' dantur omnes, cum fides in se comprehendat credulitatem omnium Ar ' ticulorum. Vnde dicit B. Thom. 2.2. quaest. I. art. 3. quod qui discredit

unum art. fidei, non habet habitum fidei formatae neque informis. Ec paucis interpositis dicit , Manifestum est quod lare qai mi erat dot ni Eccle- ' si e tanquam in Algibili regulae, omnibus assentitκr quae Ecclesia docet, alio ain 'si de Vi quae Ecclesia docet quae vult, tenet, o quae Vult non tenet, non inhaeret' ducisinae Ecclesiissimi in adibiti reguia, sied propriae voluntati. Haec B. Thoni.' Constat autem quod non inhaerere doctrinae Ecclesiae damnabile est. Ex ' quo ergo iste casus de quo sermo est, contingit fidem, quia articulum' quo creditur Ecclesiam esse sanctam i Ergo in hoc casu non potest quis V esse neutralis sne peccato infidelitatis & sine periculo salutis aeternae. Si

V cut enim peccatum mortale contrariatur charitati; ita etiam secundum

V B. Thom. ubi supra, discredere unum art. contrariatur fidei; sed Charitas V non remanet in homine post unum peccatum mortale, ego neque fides V postquam discreditur unus articulus fidei. Nec cautum videtur in castu' imo insanum de damnabile, sequi vocem de tumultum populi, si in con ' trarium niteretur, cui non est commissa fidei defensio qui audire tenetur' & obsequi, non docere, docendus quippe est populus non sequendus. 62. ' dis. Docendus. Nec in hoc casu Praelati Ecclesiarum referre se debent ad' summum Pontificem tantum , dicitur enim i quibusdam. Videant iaci qui' dirident de Papatu, cum conuenerint in υnam,i Eum sequemur qui sequendus exit.' Res enim haec fidei est, euius defensio pertinet non solum ad summum V Pontificem, sed de ad omnes Praelatos, qui succedunt ad locum Aposto ' lorum unde & Paulus non restitisset Petro in faciem qui fuerat eo supe- perior in administratione, nisi fuisset ei par in fidei defensione, ut diu' cit B. Thom. 1.2. quaest. 33. art. . ad x. Nec in casu hoc utilis est dilatio ad adhaerendum uni parti, imo est damnabilis. Aut enim expectatur victoria unius partis, aut clarior informatio de veritate Quaestionis in huiusmodi differentia sic exorta. Sed utrunque erroneum est. Nunquam enim, si pars habens iniustam causam vincere videretur, licet in veritate , non vinceret, quia fides semper inuicta manebit sicut de Ecclesia cum Vin si ci creditur sub pressuris & tribulationibus non vincitur, sed vincit, ei adhaerendum esset 3 Absit. Quis enim diceret trucidatoribus Martyrum is de Occisoribus Apostolorum qui fidem conabantur destruere, adhaerendum esse Et si vincere videbantur licet non vincebant, sed trucidatos si essiciebant victores plusque assii gebantur trucidantes quam trucidati,

si quibus fuit una mens ut eos, nec violentia frangeret, nec ira subuerte-- ret, nec a deuotionis obsequio timor mortis cohiberet, ut dicit B. Cy-- prianus in E pi stola de laude Martyrii. Nunquam si princeps, aut Populusis alicuius terrae a fidei veritate dc doctrinae discedere vellet, vel actu disce -- deret, sequendus esset; ab st. . Si autem in hac re dilatio eligitur, ut habeatur clarior insormatio, non- sine est hoc se ostendere dubium in fide, dubius autem in fide haereticussi est, unde enim poterit expectari clarior, certior & verior informatiosi quam ab Ecclesia uniuersali, cum ei sancti Doctores sua dicta submittarie si tanquam in fallibili regulae quae errare non potest ex i. Conclusione. Sisi enim alibi recepta fuerit, suspecta erit, moneta namque recepta dc noriis de publica ossicina suspecta est, nec de bono metallo de iusto pondereis praesumitur fabricata. Sic suspecta erit doctrina, quam expectant subis neutralitate stare volentes, Si non receperint da publica ossicina uniuero salis Ecclesiae: nonne moneta de falsitate suspecta asserenda est in pu -- blicum ossicinam ut probetur Nonne si Doctores Catholici in materia se fidei sibi ipsis contradicerent, ad Ecclesiam esset hae e differentia resereri - , , da, cuius determinationi standum esset 3 Estne alicui in casu nostro siccitis ec in alijs omnibus plus credendum, quam Christo Filio Dei dicenti Petro

525쪽

Vniuei statis Parisiensis. si

si non audierit, Le Ecclesiae, tanquam tribunali supremo 3 ubi est doctrina publica in deviabilis dc sancta cui nullus nisi hostis Christi contradicere

potest. N on est ergo neutralizandum in hac re cum sit res fidei , hoe est enim claudicare ad utramque partem more Prophetarum Baal quibus dictum est per Heliam Prophetam, 3. Reg. t 8. V aequo claudicatis in duas partes, Do na est Deαι , 6equimini eum , si autem Saal, oequimini Gem; quid illis claudicantibus acciderit in scrip tura ibidem testatur quia Uinterfectio in torrente Cyson. Et quod illis in corporibus accidit, for midandum, ne id eueniat neutraligantibus in animabus eorum, dc prae serti in quibus cura animarum com δε est , hoc est enim esse neque ea lidum neque frigidum, Apocal. 3. Vtinam esses catidus, aut frigidus , sed '

quia tepidus es , O nec calidus, nec frigidua, inopiam te euomere ex ore meo.

Non recta quippe est intentio viam neutralitatis amplectentium & di centium, cui partiali j adhaerebunt, illam sequemur, si de recte sapien ribus intelligeretur, rect E dictum esset. Non h c loquutio suffici t ad pro fessionem fidei Christianae iuxta dictum B. Gregoris in Homilia dicentis. 'o plebe Christiana hane nonnian qui Chri m ideo prositentur , quia μηIIos 'Christianos consumne esse: nam si nomen Christi in tanta gloria hodie non esset, ' t prasi fores Chrisii Messa non haberet. Non ergo ad probationem ei vox 'oscit quam Z endit a verecundia prasso generatiratis. Haec ibi. Abij cienda est ergo opinio de hac ipsa neutralitate, propter haec quae dicta sunt 'ab omnibus qui videri id esse cupiunt fidei Christianae cultores, vitamque 'optant promereri beatam, quam nobis praestet Deus per secula Bene dictus. Amen.

Et haec est gloriosissime Princeps, Christane & Illustrissime Rex, 'Domine nobis gratiosissime i sententia de professio veritatis nostrae quam 'ex diuinis & Canonicis collegimus scripturis Ec quam in hac uniuersitate 'pro fidei sanctae custodia positi de Regiae Majestatis vestrae abundantis 'simis stipendi js soli sub umbra celsitudinis vestrae quiescentes, cunctis 'qui telum Christianae Religionis habent, quibusque talus cordi est, de potissimum huic Christiano de inclyto excellentisvinae potentiae vestrae 'Poloniae Regno amplectendam, tenendam & prostendam persuademus,

ne ut in exordio verba dicta recenseamus , as utero S. Matru Ecclesiin, per ..concilium generale praedictum veraciter repraesentatae oberrantes, aliis ..terquam praediximus sentiendo de ipsa ad deuia de falsa prolabi videa- iamur. Quoniam haec est sola de unica Mater nostra per quam regnamus iaad vitam, extra quam salus esse non potest. Et ob hoc si quis eam deserue- iant, si quis eam docentem tanquam Magistram veritatis non audierit, ut is ad falsa corruat, taliaque loquatur de sentiat, necesse est, Propheta te- stante, Erraxerunt M utero, loquuti sunt falsa. Quamobrem cum haec ve- ritas talis sit ut nulla ratione taceri debeat aut possit, nos eam taliter, ut Apraemisimus profitemur, oramusque altissimum de spiritum veritatis, ut iacuncti Ecclesiarum Praelati & s dei eolumnae quibus est commissa fidei iadefenso tanto seruentiori Spiritu de promptiori animo eadem prose- quantur quanto maiori suarum sibique commissarum animarum inuol- uerentur periculo, si iam requisiti obmutescerent, de quibuscunque is suspensionibus vlterioribus indulgerent, de ne sensui proprio inniti vi- ..d mur, haec scripta nostra Ecclesiae uniuersalis quantum necesse est tu. .. dicio corrigenda limandaque de emendanda submittimus, parati in his taquae minus oculate digesta forent, sentire tenere dc credere scut sentit credit de tenet uniuersalis Ecclesia Mater nostra in qua error esse non α

Finis iste Tralliatus anno Domini 1 a. die Marti=. Sequuntur hoc in eodem M S. Victorino notato p . it. 689. Responso

secta Ambassatoribus Papae per D. Iulianum S. Angeli legatum ecp sdentem in sacro Basileensi Concilio. Item Quaed. Ep. facta per M. Thomam de Courcellis Magistrum in Theol. missa Principibus. Item Quaed propositio facta Bituris ex parte sacri Concili j Basil. coram Serenissimo

Tom. V. T Teiij

526쪽

1i8 Septimum seculum

-- Principe supremo D. nostro Rege Franciae sacri Concili j Basileensi si

14 P. cta Bituris per organum M. Thomae de Courcellis coram Rege Franciae

ad quaedam per Episcopum Dignensem pro parte D. Eugenii proposita.

Item Responsio Regi Angliae per sacrii in Concilium Bahleente data ad certas litteras, per suam regiam Majestatem ipsi Concilio transmissas. Item protestatio coram Patribus sacri Concilij Basileensis facta per Ora tores. seu Amba illatores D. Ducis Mediolanensis pro de nomine dicti Du cis anno i 3 S. Item Responsio sacri Concilii Basleensis, Praedicta pro te statio approbata per omnes deputationes dicti ConciliJ ia conclusa in Congregatione generali in maiori Ecclesia Basileensi, die Veneris iue. Septemb. an. 1 38. Item alia Responsio data per sacrum Concilium Ba sileense Oratoribus Serenissimorum Regum Romanorum dc Franco rum, conclusa in Congregatione generali Sabbato i7. Iunij i 39. dcres ponsua est ad quandam scedulam per dictos Ambassatores sacro Conci lio traditam pro & super mutatione loci. Item alia responsio facta petsacrum Concilium Oratoribus Sereni sit inorum Regum Roman. Franciae

ae etiam caeterorum D. D. super quadam scedula dicto Concilio per ipsos exhibita, data Basileae mense Feb i 3'. Item sermo M. Ioan . de Segobia sacrae Theol. Professis ris, factus coram Electoribus Imperij in Maguntia & nuper lectus in generali Congregatione. Item Acta re sesasones Concilij Basileensis. Legitur quoque ad Pag. 3it. longus Tractatus contra Basileenses, ubi agitur de Principatu Ecclesiastico, & Apostolicae sedis

Anno 1 l. celebratus es h Conuentus Moguntinus menses Maio, cuit i. interfuerunt Oratores Regij & Vniuerstatis Parisiensis a Friderico Cae sare per litteras inuitati. Causas egerunt suae quisque partis Eugeniani EcFeliciani Legati. Pro Felicianis eleganter ecfuse M Thomas de Cour celli, quem Historici aiunt authorem fere fuisse omnium Decretorum Basileensium. Pro Eugenianis Ioannes Catuajal α Nicolaus de Classe.

Quibus auditis, in hanc tandem sententiam conuentum est, pro Pace Ecclesiae celebrandum esse nouum generale Concilium extra Basleam ερ Florentiam: & si Contendentes locum eligere nollent, nominatum iri sex loca in Germania de totidem in Gallia , Oratores nomine Caesaris , ac Regum & Principum mittendos eme ad Eugenium mense Nouembri. item & Felici significandum per aliquem ex suis Praelatis, Concilium omninδ inchoandum Kalendis A ligustian. I 2. His ita actis Imperator inuitauit denub Vniuersitatem Parisiensem petiitteras ad Conuentum suum Franc sordiensem eodem anno mense Nouembri celebrandum: quae quidem in Comitiis Centuriatis lectae sunt 7. Octob. anno i l. ut legitur in Achis. Anno Domini I I. die . οἱ Iob.

Congregara fuit misersito ad audiendum tis teras Imperiatoris Romanorum mistis ad me uesitatem. Litterae continebant supplicationem Imper toris , ut Vniuersitus mitteret Ambassatam circa festam S. Martini proxime futurum ad Concitium suum Franc. Fordiae celebrandum, ad ibi constatindum , cooperandumo secum concludendam aliter super fatilo imis defendissimi Schismatis. Quam

Imperatoris seu ticationem Vmuer tau concest, gratias agens eidem super communiciatione suarum titterarum se bonis admonitione ad bonum Ecclesiae.

Paulo ante a Felice venerat Antonius de Boracijs, cuius legatio parum grata fuit Universitati, eo quod contra Basileense Concilium de Pragmaticam Sanctionem declamarit, ut habetur in actis. Anno Domini 1 η i.

die i. Septemb. sacta fuit congregatio Vniuersi talis in S. Berna, do ad audiendum de Boracias iuxta quae attulerat Matri Universitati ex parte summi Pontificis. Proposuit multa de Boracijs in dis amationem Cone IV siue sis in se primordiali propositione. Demum legebantur quae attulerat. Finali ter iterum incepit loqui de Boracijs multa contria Pragmaru Sanctionem Regiam, asserens eam haereticam multis de causis. I a dicendo

ηοη fuit permissas ad plenum loqui quae vestit. Imprimis gratias egit Vmuersitas summo Ponti scit Finalem tamen relationem M. Antoni' de Lorari s resecit.

527쪽

Vniuersitatis pari sensis

sentement de par deliberatiori des Prelais Scautres Gens d Egli se deno redit Royaume dc Daupliane de Viennois, auemblea ea la ville de Bour . ges, par laquelle entre autres c bos fatordonne que les Promoti ons aux digniter Ecclesiasta ques, tant Metro potatames , Episcopales, que a uires Electioni sero ient d'il lec en auant saltes par clection selon l'ord re dex

Concile de Basse, entant qu'iis nous lambient de a Iadite Assem bide rai. sotui abies, aucunx ont vo ulta de se soni et rcea de s e Torcent de inter preter de estendie nostre Pragmatique-Sanction au temps de la date di dit Deeret nil aix Concile de Basse, long temps parauant nos redite 'Cragmatique. Sanction de de Gustente ice uix Decreis de Basse auoir lieu 'Se deuolt sotadeuoir sortir esset en notatis Roraum e dc Dauphine , auant la date de ' Ostredite Pragmatique-Sanction, canten promotion de digniter Ar 'ς hiepiscopales que autres, aut quelles a este pou eu dc d'aut res Benesi donnea ec conserea par noli re S. Pere te Pape E agene, depuis la date '

vicetur Decret Lit a Basse te parauant nostre dite Pragmatique. Sanction Ρestre de nulle vale ut qui seroit contre i intention de nous de de toti te lata '

Bourges, comine dii est: ecmes mement que iusques au tour de la date 'de nostredite Pragmatique- Sanction, les Reseruations Apostoliques, 'mesmement d'Eglis es Metropolimines, Episcopales de autres auolent 'lieu de en dispos it de pourroit dispos o nostredit S. Pere te Pape selon 'lateneue des aceor Is fatis entre lur de nos Ambasia deurs par nous a tur 'reuoyea. Sous Ombre de laquelle interpretation pluueurs litiges,

ylaids , de bais de proce et pourroient inurdre dc aduenir , cn sciuria dent &aduiennent de io ur en io urent re nos subjeis, doni grands inaux 'ci in conueniens peuuent aduenit a la Cho - publique de nostrediti oraume, volitans r ueni raux dissicultea qui I pourroient aduenit . . par telles interpretationet volitentatres quin eloyse i quelque personiae iat te ne nostreuite Pragmati tu Sanction, ne aut re no stre Loy ou Or- donnance interpreter re en tendre, sans fur ce nous conseilier. Et que acetendons a euiter de oster routes vores de matteres de litiges, de bals& discordes enire nos subjet, dc y lenit de metire bonne palx de concor- de de venir i ta verite des choses. Pour ce est-il, que nous eu regard aux iachoses dessus dites de aucti que parauant de iusques au tour de la date de is nostre Pragmatique Sanction, nostredit S. Pere te Page Eugene notoi. rement de har l 'ae cord dessus dii fait entre lur de nos Ambassa deurs a iapourueuaux digniteE Eeelesiastiques, Archieliscopales, Episcopales te iaessa tres de de telles person aut rex, dc Dit les Promotions en tel cas neceis nes qu'il a veu e stre expedient ερ a iurations ober en nos diis Royaxime ...c Dauplian et Et plus eurs sols t auons requis de ce Direpour ceu lxque iaenest olent dignes en entretenant i ac cord d entre tur id nos diis Ambas. ii adeurs volitans o ster toutes doubtes 5 incertitudes queon potirioit alle puer Il oecasion de nostre Pragmatique-Sanction de icelle est re sat ne . iament decertainemententendue selon la voviente que tors autons de ausit

ci selon la veritε, par grant rem eure deliberation de Conseil, auons ditiaec deesare, di sons de aeclarons par laten eur deces presentes, que t 'in- .

528쪽

uero Septimum seculum

est encore nostre intention de voviente de est levray sens ec entention dei i ' nostredite Pragmatique- Sanction, queles Promotions nites par nore V dit S. Pere te Pape Eugene, tant digiis es Cathedrales, Metropolitat V nes & aut res depuis dc selon I ac cord dessus diis, i ait entre nostr edit S. V Pere denos Ambasiade uis iusques au tour de la date de nostre dite Plaet ' matique-Sanction vallient & taen nent, sans ce qu'il soli tot sibi ea auculis' de nos subjeis solent Iuges ou au tres de quelque autori te qu'iis solent de V veni rau contraire. Et en o ut re declarons que t 'intention de nous Ec de V eeux de ladiis Assemblee en fallant ladite Pragmatique-Sanctiori fui de V est depresent nostre intention, que t accord fait entre nostr edit S. Pere' & nos diis Ambassa deurs soli & deme ure valable de sortisse esset, iusque,' au tour de la date de la dite Pragmati tu Sanction, sans auoi raucun re

V gard a la date dudit Decret fati a Basse, par auant la date de nostre dite' Pragmatique-Sanction de qu'il fui par nous receu . Et ne uoulons deri 'el' nostre intention , que nostredite Pragmati qum Sanction, soli en auctae V mani ere est en dueec ait, ne sortisse aucun esset, dc soli tenue dc gardeo temps subsequent dela date d'icelle seu lement. Sidon non sen Maride ' ment a nos Ame et Conscillers les Gens tenans dc qui liendroni nostre' Par lenient ec tous nos Senesthaux , Baillisi, Pre uosts, luges de a uires ' O ssici eis de to us les au tres Iustici ers de nostre Roraume, qu 'ils liennent, ' observent, gardent de tacent tenir, obseruer dc garder nostredite Declaration par tout nostredit Royaume, ians enhaindre, dcc. Donn E i S. . Denys en France, te T. Aoust i i. dc de nostre Regne te iv. Signe patia te Ros en son Conseil, Chaligant, Garmer. Len.ι publicata res rata Paris in Parcimento I . die Axg. I I. Six ChenebranDieso. Octob. electus est in Rectorem M. Petrus de Vaucello Natio. nis Gall. quo Rectore certatum est cum ijs quos Electos vocabant, pro de sensione Privilegiorum : cum enim Ioannes Poquet unus de r . Li- ' brariis eorum sententia iussus fuisset pendere tributum militare , at- que ab ijs ad Curiam Generalium prouocasset, Vniuersitatis adiun-

ctionem sibi concedi postulauit, de concessa est , ut patet ex his coe lita I quae seruantur in Tabulario Academico sub Hisceteris Protectorus

notis, A. I. 7.

. Tos Petrus de Vaucello Rector Vniuersitatis Magistrorum Sc Scho-- larium Parisius studentium Certificamus omnibus ec singulis quo-- rum interest , aut interesse poterit quomodolibet in futurum; dictam ,, Vniuersitatem esse adiunctam cum discreto viro Ioanne Poquet alte- o a Librariorum Iuratorum dictae Vniuersitatis 5e Scholari Parisii usis studente in Facultate Decretorum in certa causa appellationis 4 quadam is sententia per Electos Parisienses super facto subsidiorum ordinatorum is pro guerra contra dictum Poquet lata nuper ad Curiam Generalium suis per iacto Iustitiae dictorum subsidiorum ordinatorum per eundem Po- is quet intcrjectae , per quam quidem sententiam praedicti Electi dictum is PQquet condemnauerunt ad soluendum Receptori dictorum subsidiorum o pro D nostro Rene io. Marcas Argenti, lec. Quo circa mandamus om-- nibus dc singulis dictae Vniuersitatis Consiliarijs, quatinus praesito Ioan . - Poquet in prosecutione dictae appellationis auxilium, conii lium de fauori rem praestent Datum sub fgillo Rectoriae Universitatis praefatae anno is Domini 14 i. die is mensis Nouemb. Verum neque a Generalibus sibi satisfactum putauit Universitas: itaque cum in dies magis sua videret imminui Privilegia, alijs 5c aliis subinde conquerentibus, quod aut Tributum Vinarium soluere cogerentur, ut M. Iacobus Fournier Magister in Artibus de in utroque Iure Licentiatus, aut militare, seu ut vocabant pro filio Guemraraxm, ut praedictus Po-quet, ad Regem e suis nonnullos Primariae notae delegauit , qui sartatecta esse priuilegia deprecarentur. Misit itaque M M. Petrum de Brene, Egi dij de Brena olim Prouisoris Nauarrici nepotem dc Io. Pancrchair,

quibus

529쪽

Vniuersitatis parisiensis. 32I

quibus ερ de impensarum securitate cauit, ut patet ex sequentibus litte m notatissimiliter, A i. Y. i i

Nos Rector de Vniuersitas studi j Paris. Dilectis de fidelibux nostri,

II M. Petro de Brene in Decretis Doctoride Io. Pain & Chair in Theol Baccalario formato in Artibus Magistris Ambasiatoribus nostris ad D. nostrum Regem destinandis pro nonnullis negotijs nos de Privile

gla nostra concernentibus iuxta formam, ac tenorem Instructionum per Mnos eis traditarum prosequendarum promittimus bona fide pro qualibet 'die computando a die sui recessus villa Paris. quandiu in sua Legatione 'permanebunt, tradere dc soluere i . solidos Paris videlicet cuilibet ip iorum ii. solid. Paris. eosque reddere indemnes. Et pro maiori securi tate ipsis de facto de prae manibus summam 18. lib. Turon. tradi de liberati 'secimus. Praeterea volumus de consentimus quod quaedam littera obli

g toria a quibusdam Malefactoribus qui nuper quendam Religiosum de ΡDrdine F F. Eremitarum B. Aug. interfecerunt nobis facta in manibus 'dictorum Ambassiatorum ponatur, ut i pii super summa nos contingente '' quas pecunias mutuo recipere possint. In cuius rei testimonium Si gilum nostrum Magnum praesentibus litteris duximus apponendum . 'Datum Parisius in nostra Congregatione generali, apud S. Math. solem 'iter celebrata, an . Domini i i. dies. n ens. Ian. Eremita ille Augustinianus de quo in litteris sermo, fuerat a Ioanne Bo' ait 5: Consociis trucidatus: quamobrem ipsa Univcrsitas apud Praepositum Parisiensem litem intentarat inque Reorum bona omnia & redi.

tus manum iniecerat.

Porro non caruerunt suspicione praeuaricationis D proditionis nonnulli ex intimis Officiarijs Vniuersitatis, praesertim vero Promotor, seu Syndicus, quem Decanus salub. Facultatis Medicinae palam, apud V m uersitatem insimulauit , quod ipsius secreta Aduersarijs panderet de Priuilegiorum abrogationi conniveret. Tunc erat Promotor M. Radulphussaria esse, qui in Comit ijs i . Ian. habitis postulauit sibi licere Decanum extra uniuersitatem inius vocare nisi palam quae dixerat, reuocaret. At ille non ab uno. sed a centum alijsse audiuisse bixit, quod scilicet tutor er uersariorum miser lauris rea elando eis eiusdem hecreta. Vt scribit M. Albescus Scriptoris Nat. Anglicanae Procurator. Anno 14 1. 6. Kal. Maij Eugenius in Sessione Publica Florentiae ce-

lebrata proposuit transsationem Concilij Florentini ad urbem Romam, I eo quod Legati Zara Iacob Magni AEthiopum Regis quem Presbyterum

Ioannem vulgb vocant, ad Concilium Oecumenicum properarent ; Romanam autem Sedem commodiorem de augustiorem fore. Alias quoque causas huiusce translationis satis aequas protulit, quae a Concilio acce-litae, a Basleensibus & alijs erga Eugenium minus bene affectis in aliumensum detortae sunt. Interim vero Fridem cus Imperator celebrato ma

gni Principum Legatorumque frequentia, Fran Fordiens Conventu, auditisque utriusque partis Oratoribus. post multas dis poetationes multaque Consilia conclusit quod supra in Moguntino Conuentu conclusam tuerat, celebrandum cile aliud Concilium indubitatum. Quamobrem Legatos misi Basleam ad Felicem, de Florentiam ad Eugenium, quibus Lugenius respondit mirari se quamobrem Caesar alij que Principes aliud concilium peterent, cum ipse Oecumenicam Synodum Ferrariae dc Flo rentiae celebra si et 5c celebraret, si quid esset de quo dubitaretur, ad eam Legatos mitti posse, qui dubia proponerent. Tamen, ut ipsis morem gereret, se cum prim iam Romam peruenisset, quo Florentinum Concilium

transtulerat, conuocaturum maiorem Praelatorum numerum, cumque

eis acturuna an expediret aliud Concilium generale dc alio loco celebrari. Quod Responsum Imperatoris aliorumque Principum desiderio non

iuri fecit, sicut nee illud quod a Felice Caesar praesens acceperat Bas-iςα, ubi illum inuiserat. Quamobrem de consilio Caroli nostri nouum Tom. v. u

530쪽

Septimum seculum

- . . Conuzntum indixit Nurembergae ad annum proximum, ad quem etiami i. per litteras inuitauit Universitatem Paris ensem, ut infra dicetur. Eodem an. conuocata Natio Gall. die 1 Maij concessit supplicationem

P factam per M. Tuanem de Ponto Decianum Prouinciae Taron. qut 'PPA tati

pro quodam Religioso, in quantum videlicet erat Gallicus, quod aliqui Deputati Nationis vellent adire Facultatem Theologiae sibi supplican V do ex parte Nationis, quatinus vellet audire praefatum Religiosum in P justitia & aequitate ad praeseruandum sibi praesentationem quae debebat

fieri de eo, ut dicebat ad Facultatem praefatam pro Baccalamatu in V Theo l. sicut solitum est per η. Ordines singulis annis praesentare eidem V Facultati , altero eiusdem ordinis videlicet Carmelitanum renitcnte ec impediente. C o κτη A Eodem anno, cum Mendicantes ab Eugenio Bullam obtinuissent ad .ik -' uersantem Privilegijs & legibus Universitatis, ipsa Vniuersitas habili, Comit ijs decreuit A constituit non esse deinceps admittendos vilMendicantibus in sinum Academiae, donec tot Bullis suis omnino nunciassent, contrariasque retuli sient , qua dore sic legitur in Actis V V uersitatis. Anno Domini i 1. Vniuersitate conuocata in S. Bernardo' per D. Rectorem 1 o. Septemb. propter quandam Bullam contradicto riam ex directo Priviles ijs Universitatis & specialiter statutis Faculta ' Ρ tis Theologiae a . Ordinibus Mendicantium impetratam a summo Ponia' tifice, conclusum est per Nationem Franciae de conformiter per alias V Nationes, quod priuarentur omnes tam graduati quam non graduati' dictorum . Ordinum a consortio Vniuersitatis; de unanimiter ad supplicationem venerandae Fac ut talis Theologiae, ab omnibus actibus Scho V lasticis, donec & quo usque dicti Mendicantes impetrassent aliam Bullam V nouam contrariam de verbo ad verbum isti Bullae per eos impetratae a summo Pontifice. Quinimo etiam voluit Natio vn 1 cum alijs Nationibus quod habita noua Bulla contraria impetratae, Uniuersitas haberet Midere quid esset actura de noua incorporatione dictorum Fratrum. Et de omnibus istis quaesiuit D. Rector qui pro tunc erat, instrumenta publica.

Signarum Odo de Credulio cum S=ngrapha. Hic mos agendi Mendicantium, haec consuetudo arripiendae occasionis dum alijs rebus intenta est Universitas. Videbant parum bene affectum Eugenium erga Universitatem, eo quod pro Basileensi Concilio diu stetisset: illamque legationibus mittendis N accipiendis impeditam. Ut aptem intelligunt mentem Vniuersitatis, precantur suspendi priuationem, spondentque se ipsi Vniuersitati satisfacturos. Ergo suspenditur

priuatio: interim vero certae leges feruntur ad lecturam Bibliorum de Sententiarum pertinentes. In Libro Procuratorum Gallicanae Nationis c 6 9 ,. ,, Qtum hoc negorium fusius tractatum legitur, his verbis. M 1 Mo i- is Anno Domini 14 2. die H. mensis Decembris tempore Procurationis ς/t Odonis de Credulio licentia ti in medicina concordi ter fuit conclusum in se S. Mathurino ρer Nationes o Facultates propter controuersiam motam si in veneranda Facultate Theologiae inter Mendicantes de alios non Men-- dicantes occasione cuiusdam Bullae impetrarae a dictis Mendicantibus si contradictori E ex directo statutis Facultatis Theologiae de Universitatisse quam plurimum derogantis eisdem, quod articuli sequentes redigerenis tur in scriptis, in libris Nationum: de illos iurauerunt omnes Magistri .is Ordinum Mendicantium tam Regentium quam non Regentium specia-- liter ad hoc vocati, de Baccalari j in Theologia dictorum ordinum in coriis spectu videlicet Universitatis obseruare. Sic vero erat inscriptum in

is scedula. o Super Controuersia nuper mota intervenerandam Facultatem Theo-- logiae studii Paris de DD. Religiosos . Ordinum Mendicantium occa-- sione cuiusdam Bullae nouiter impetratae a D. Eugenio Papa IV. nomineis praedictorum 4 Ordinum quae sit incipit. Ad Iugem Laisae scientiae, Fc P os , , multas disceptationes ec crebras Collatione; sabitas tam per Deputatos

SEARCH

MENU NAVIGATION