T. Calpurnii Siculi Eclogae 11. Recognovit adnotatione et glossario instruxit Christianus Daniel Beck

61쪽

CALPURNII

Detondent, viridique greges Permittere campo Tt xos et primi suadet clementia solis.

Tim. Hos annos canamque meam, milii care, senectam Tu iuvenis carusque deis in carmina cogis 2 1OViximus, et calamis Versus cantavimus olim, Dum secura hilares aetas ludebat amores. Nunc album caput, et Veneres tepuere sub annis: Iam mea ruricolae dependet fistula Fauno. Te nunc rina sonant: nuper nam carmine victor 15

Risisti calamos et dissona flamina Μopsi,

Iudico me. Mecum seniox Meliboeus utrum- quo Audierat, laudesque tuas sublime serebat: Quem nunc, emeritae permensum tempora vi

taex

Secreti piss orbis Iaabet, mundusque pio-

Quare age, si qua tibi Meliboei Datia vivit,

Dicat honoratos praedulcis tibia manes. Tim. Et parere decet iussis, et grata iubentur. Namque fuit dignus senibi , quem comine Phoebus, Pari

62쪽

Pan cliIamis , fidibusque Linus, modulatibus Orphetis. 25 Concinea ent, atque acta Viri laudesque sona

rent.

Sed quia tu nostrae Musam deposcis avenae, Accipe, quae super haec cerasiis, quam vides ad amnem, . Continet, inciso servans niea carmina Iibro. Tit. Dic, age; sed nobis ne Vento gauula pinus Io Obstrepat, has ulmos potius sagosve pet8mus. Tim. Hic cantaxe libet: virides nam subiicitheaebas Mollis ager, lateque tacet nemus omne ζ quieti, Adspice, ut, eccet procul decerpit gramina

Omniparens aether, et, rarum causa. II- quoa es, 35 Corporis et genetrix, tellus, Vitalis et are,

Accipite hos calamos, atque haec nostro Μ ' liboeOMittite, si sentire datur post fata quietis. Nam si sublimes animae coelestia templa Sidereasque colunt sedes, mundoque Dum1- Iur et 4o

63쪽

CALPURNII lTu nostros adverte modos, quos ipse benigno Pectore fovisti, quos tu, bleliboee, probasti. Longa tibi, cunctisque diu spectata senectus. Felicesque anni, nostrique novissimus aevi Circulus, innocuae clausevunt tempora vitae. 45Nec minus hinc nobis gemitus Iacrimaeque

fueres

Quam si florentes mors invida pelleret annos. Nec tenuit tales communis causa querelas: ΙΙeul Μeliboee, iaces letali frigore segnis Lege hominum, coelo dignus, canente senecta, soConcilioque Deum. Plenum tibi ponderis aequi Pectus evat. Tu xuri collim discernere lites Adsueras, rarias Patiens mulcendo querelas. Sub te ruris amor, sub te reverentia iusti Floruit, ambiguos signavit terminus agros. 65Blanda tibi vultu gravitas, et mito severa Fronte supercilium, sed pectus mitius ore. Tu calamos aptat o Iaba s, et iungero cera IIortatus duras docuisti fallere curas. Nec segnem nobis Passus marcere iuventam. 6o Saepe dabas meritae non vilia praemia Musae. Saepe etiam senior, ne nos cantare pigeret, e

64쪽

6 Laetus Plioebca dixisti carmen avena. Felix o Meliboee, valet tibi frondis odorae Munera dat, lauros cnuens, ruralis Apollo : 65 Dant Fauni, quod quisque valet, de vite Tace.

vi oss

De campo culmos, Omnique ex arbore fruges. Dat grandaeva Pales spumantia cymbia lacte, NeIIa serunt Nymphae, pictas dat Flora coro

na S.

Μanibus hic supremus honos. Dant carmina Musae; ToCarmina dant Μusae, nos te modulamur avena, Silvestris nunc te Platanus, Μeliboee, susurrat, Te pinus; Teboat te, quidquid carminis Echo Respondet silvae; te nostra armenta loquuntur. Namque priris siccis phocae pascentur in arvis 75IΙirsutusque freto vivet leo, dulcia mella Sudabunt taxi, confusis legibus anni Nossem tristis litems , aestas tractabit oliris, Ante dabit fores autumnus, ver tabit uvas,

Quam taceat, Meliboee, tuas mea fistula Iaudes. . . do Titi Perge, puer, coeptumque tibi ne desere

65쪽

Provehat, et selis dominam perducat ad urbem. Namque Luc e silvis praesens tibi fama benignum Sisarit iter, rumpens liWoris nubila plena. 85Sed iam sol demittit equos do culmine mundi, Flumineos suadens oegibus praebere liquores.

66쪽

Idas, Alcon. Formosam Donacon pucae Idas et pum Alcon Ardebant, Tudibusque annis incensus uteTquo In Donaces Uenoem iuxtata mente Tu bant. . Hanc, cum vicini flores in vallibus horti Carperet, et molli gremium compleret acan- . tho, 5 Invasere si inui, venerisquo immitis rateTque

Tum primum dulci carpobant gaudia surio.

67쪽

Nine amor, et pueris iatri non puerilia vota, Quis anui teae quinque litem es, et cura iuven

tae.

Sed postquam Donacen duri clausere Paren

tes, . io Quod non tam tenui filo de voce sonaret, Sollicitusque foret plaguis sonus, impaeoba cer viri, Suffususque riabor crebro, venaeque tumentu Trim Vca o ardentes flammati pectoris aestus Carminibus dulcique paxant Tolovare querela, 15 Ambo aevo cantuque Par es, nec dispare foTma, Ambo genis laeves, Dec intonsi crinibus ambo ;Atque sub li ac platano moesti solatia casus Alternant, Idas calamis et versibus Alcon. I. Quae colitis silvas Dryades, quaeque antra Napeae, uo Et quae marmoreo pcde, Naiades, rada secantes Littora purpureos alitis per Mamina Boa es, Dicito, quo prato Donacen, qua forte sub umbaea Inveniam, roseis stringentem lilia palmis 'Nam villai iani trini perierunt ordine soles, 25 LX qtio consueto Donacen exspecto sub antΤΟ. . Interea, tamquam nostri solamen amoTis Hoc laxet, aut posset rabidos medicaro furores,

68쪽

Nulla meae ivinis tetigerunt gramina vaccae Luciferis, nulloque biberunt amne liquores: Io Sicca oue laetaxum lambentes ubea a matrum Stant vituli, et teneris mugitibus aera com

plent.

Ipse ego nec molli iunco, nec Vimine lento, Porseci calathos cogendi lactis in risus. Quid tibi, quae nosti, Telaxam 2 scis, mille ii ven Cas 55 Esse mihi; nosti numnuam mea mulcti a va

care.

Idas ille ego sum , Donaee, cui saepe dedisti Oscula, Deo medios dubitasti rumpexe cantus, Atque ira lex calamos Euantia labra petisti. IIen, lieul nulla meas te tangit cuaea salillis 24o Pallidior buxo violaeque simillimus era O. Omnes eccet cibos, et nostri pocula Bacclii IIorreo; nec placido memini concedere somno. Te sine - vae miserol -- milii lilia nigra videntur, Pallentesque Tosae, nec dulce Tubens hyacin

Nullos nec myxtus, nec Iaurus spirat odoxes. At tu si venias, et candida lilia fient, Purpureaeque rosae, et dulce Tuberis hyacina thus;

69쪽

CALPURNIITum mihi eum myrto laurus spirabit odores Nam dum Pallas amet tua gentes sanguine bacis

Dum Bacchus vites, deus et sata Poma PIHM. ' pus, P seua laeta Pales, Idas te diliget unam. Haec Idas calamis. Tu, quae Tesponderit Alcon Versa, Phoebe, Tefer; sunt auTea Caaemina Phoebo. A. - Ο montana Pales, o pastoTalis Apol

lo, 55

Et nemorum Sylvane potens, et nostra Dione. Quac iuga celsa tenes Exycis, cui cura iugales Concubitus hominum totis connectore saeclis, Quid merui 3 cuae me Donace Da mota reliquit 2 Munera namque dedi, noster quae noui dedit Idas: 6oVocalcm, longos quae ducit, asidona, cantiis; Quae, licet intcrdum contexto vii ine Clausa, Quum parvae Patuere so3 cs, ceu libera, iami Noxit et agrestes intex volitare volucros: Scit Tui sus Temear a domum tectumque subire, 65Viminis, et caveam totis praeponere silvis. Paeaeterea lenorum lepor em, geminasque Fa Iumbos

70쪽

Nupm, quae potui, silVarum pTaemia, mis. Et post haec, Donace, nostros Contemnis amois Tes 2 Forsitan indignum ducis, quod rusticus Alcon ToΤe cupiam, qui mane boves in pascua du

cam.

Di pecorum pavere Meges, sormosus Apollo. Pan doctus, Fanni Vates, et pulcher Adonis. .

Quin etiam fontis specillo me mane notavi. Nondum rua pureos Phoebus eum tolleret orintus, *5Nec tremulum Iiqnidis splenderet Iumon inundis. Quod vidi, nulla tegimur Ianugina malas: Pascimus et crinem: nostro formosiox Ida Dicor, et ' hoc ipsum mihi tu nara axe solobassPurpiiveas laudando genas, et lactea colla, 8o Atque hilare oculos et sormam puberis aevi. Nee sumus indocti calam s : cantamus aVena, Qua divi cecineve pa ius, qua dulce Iocutus Tityaeus e silvis dominam pervenit ad DTbem. Nos quoque, te propteΥ, Donace, cantabimux