Inscriptiones Graecae Palmyrenorum : cum scholiis & annotationibus

51쪽

36 ΤΠOMAE SMITHI ANNOTAT.ro abhorrere. ita Graecis Pygmalion pro Phygmalion , nomen Phaeniciae originis, ut dudum obse vavit Scaliger: quod tamen illo modo scriptuni occuserit in fragmentis Menandri s Τυρω βεβα πλευ-

Sed de statu hujus urbis, quot quantasque mutationes, immota, ut videtur, regiminis politici forma, servatis nimirum suis iuribus priscaque ἀυτονομία,

postea subierit, sub Assyriis, Persis, Macedonibus,

Parthis, Romanis usque ad tempora Aureliani, qui illam victa Zenobia, foemina potentissima, expugnavit , tandemque ob stragem militum praesidiariorum , quos illic reliquerat, Romam petiturus, a rebellantibus civibus sectam, acri indignatione accensus, reducto ex Europa exercitu , in Palmyrenos immanissime saeviens, evertit: quomodo etiam sub Christianis Imperatoribus denuo instaurata floruerit , ad dignitatem& honorem sedis episcopalis erecta , novisque propugnaculis μέριον istud a gloriosissimo Imperatore Justiniano munitum fuerit, donec labascente Graecorum imperio occupaverint Arabes barbarique Turcae, disserere non est animus: cum ea cuivis Lectori in istorum temporum historiis Graecis Romanisque vel mediocriter versato satis obvia sint; quorumque, si quis id opsrae pretium fore duxerit. compendiariam narrationem ex capite tertio dissertationis secundae longe eruditissimi viri, D. Novi sit de epochis Syro-Macedonum petere possit. Quod vero auspiciis Seleuci Nicatoris, totius Syriae domitoris, ex ruinis ruderibusque , quae Assyrii induxerunt , quasi de novo condita , maiorique quam antea habuisset splendore aucta fuerit Palmyra , licet

id ex expressissimis Strabonis, Appiani , aliorumque test L

52쪽

1N MONUMEN. PALMYR. 37 testimoniis non constet, tamen concinne accommode colligi posse videtur. Nam Rex ille, prudentiae ac fortitudinis laudibus pariter insignis, ut utar verbis Ammiani Marcellini lib. xiv. abusus multitudine hominum , quam tranquillis in rebus diutius rexit, ex agrestibus habitaculis urbes construxit, multis opibus Armaι ct viribus : quarum ad praesens pleraeque licet

Graecis nominibus appellentur, qua i dem ad arbitrium, imposita sunt conratoris, primogenia tamen nomina non amittunt , quae eis Asria lingua institutores veteresum

tirunt inque harum numero Palmyram sive Tad- moram, urbem binominem, jure recenseri posse quid vetet ' praesertim cum non longe post inter celeberrimas Syriae civitates eminuerit. Palmyrenos autem insignandis annis aera Seleucidarum pariter ac alios Syriae populos usos fuisse, sequentes Inscriptiones luculentiss- me demonstrant: de qua hic ώς ον παροδ' paucis

agam.

Haec aera deducenda est a decimo tertio anno post Alexandri obitum, cum quo concurrit primus Seleuci annus. Anno enim superiori, h. e. duodecimo a morte magni Macedonis, ad finem vertente, dux ille sortissimus e partiariis Alexandri succetaribus, expugnata &capta Babylone , Asiae, & praecipue totius Syriae, imperium sibi posterisque suis victricibus armis a Teia ruit. sa) Eusebius de demonstratione Euangelica lib.

VIII. καθ' oν i. e. temporibus Oniae Pontificis , Σέλευ- Βαβυλων et κραδί sis, τs τους AHα1-δάδημα, ετσι δωδεκα - την Ἀλεξάνδρου τελευJὴν. Quod prae

lare quoque observavit Vlugus Belgus, Tameriani magni nepos, in dissertatione de Epochis celebrioribus Orientalium, quam Vir Doctissimus stannes Gravius,

C 3 olim

53쪽

nus , Persico S Latine edidit. cap. II. de cognitio ne Dochae Rumaea sve Graecae: cujus verba haec sunt.

ιθ Haec epocha die Lunae, elapsis annis duodecim solaribus a morte . flexandra, Alii Philippi Graeci, initium duxit. Ab hoc ipso tempore, ut annotavit Elisebiu S, την Ελ-

baeorum historia. Ibi enim appellant in λη βασιλ-ας - ληνων. Inde ab Arabibus & Persis sera haec nuncupata Epocha Graecorum, sive communius, Docia Rumaea, sive Rumaeorum I. e. Graecorum. Chrysoccae ἔτη Pωμαων. Ita. Orientales

olim Graecos appellabant, ut hodie Turcae. Juxta hanc aeram multae civitates populique Syriae & Mesopotamiae , & Arabes quoque , tum Christiani, tum Iahom medicae insaniae & superstitionis sectatores &discipuli, annos suos computare crant soliti: qua potissimum usus est cὰ Albatanius in suis coelestibus observationibus, quas Aracae sive Aractae ad Euphratem ante octingentos annos habuit. Incepit ergo haec aera anno periodi Julianae 43o2. a calendis Octobribus ih. e. annis ue I 2. ante vulgarem Christi epocham r quod cx Inscriptione XI. ubi de tempore, quo Julius Philippus Arabs praesectus Praetorio erat constitutus, agitur, certo constat. Hinc facili applicatione anni aerae Seleucidarum, in marmoribus recensiti, annis Christi assignari pos Iunt. Plura hic addere nunc non necesse erit. Qui subtiliores intricatioresque Syriacae chronologiae apices edoceri vult, adeat, quidem cum fruin

54쪽

IN MONUMEN. PALMYR.ctu maximo , consummatissimos horum temporum supputatores, Joscphum Scaligerum de emendatione temporum lib. v. Iacobum Usterium Armachanum de Macedonum & Asianorum anno solari , & supra laudatum Henricum Novistum. His praelibatis. ad annotationes in marmora Palmyrena, quae primo loco& praecipue explicanda suscepi, progredior. Ad monumentin grammn.rIXo . An ab Arabico perturbatus inconstaus in consilio ' MORIMor Nomen hoc apud Syros satis commune, in hisce monumentis quinquies reperitur. Moκιμος, stabilis, constans, nimirum a quarta Tnargatione του

', inde mosiam, successor, quasi positus &constitutus loco alterius; ut explicat doetillimus Golius

ΚΑΙΛΚΙΑΛCiCΟΥ. Ita in exemplari ex Syria transmisso, quod apud me habeo. VOX, ut Videtur, admodum perturbata, nec qualicunque conjectura facile restituenda. Quid si, unica litera transposita, legeretur. Κ ΛΚΙΛΛCICΟΥ ' a Olaba, commorin inquietinfuit, &a PRPst, lanieto, vehem ns, conjuni tus, individum socius. Spd sortasse probat ratius videbitur legendum ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΙΑΛCICoΥ , in quo nomen Dei, cum epitheto, coratinetur. IX, aeet,ut, Ebraice, aetet, Ara

55쪽

o THOMAE SMITHI AN NOT A T. MA... ΟΥ Ιn MS Incertum , an MAAX t, MΑNNAIOΥ, vel quippiam tale: nec resert. Si numeri recte in charta , prout exstant in marm re, signentur, erit haec Inscriptio omnium, quas viderunt nostrates Οιλιατόροι , antiquissima, anno nimirum aerae Seleucidarum CCC. XIV. h. e. aerae Vulgaris Christi tertio. Sed spero Descriptorem mihi a daciae veniam pro candore suo indulturum, si, an non illic exstitisset DIY, quo anno & mense monumentum sequens Elabeli conditum erat, dubitavero. Praeterea

figurae literarum cum tanta antiquitate non conveniunt.

Nam ut optime observavit Vir Eruditissimus, D.

Harduinus, M C pro Σ vix occurrit in nummis aut mammoribus ante Domitiani principatum, post illum non aliter

ferer veteri forma pingendi σίγμα per Σ prorsus ablegata. Quod de characteribus literarum E & Ω pariter dicendum est. Hoc plane invictum mihi videtur

argumentum , aut Quadratarium aut Exscriptorem in notatione anni hujus marmoris errasse. SANΔΙΚΩ. Ita semper scribitur cum Δ in hisce m numentis.

Ad secundum. ERTICAN. Male , ni fallor , exscriptum pro EmICEN. Hoc enim monumentum ab Elabeto solo , AΥ. ΤΩ, cita exerte legitur in MS. non ATTolc) sibi &filiis conditum erat. Mannaeus, Sochaeus, Malchus, ad eundem pertinent, & quasi agnomina debent reputari, assumptis, ad ipsum a reliquis ejusdem nomi-

ἀJ De minimis antiquis populorum et urbium pag. 3T. nummis Helodiadum. pag. 3 3. 34 .

56쪽

1 N MONUMEN. PALMYR. Inis distinguendum, & avi & proavi nominibus. Filius erat Vaballathi , quod nomen videtur a Palmyrenis amari: de cujus origine mox agam. sΛΑΒΗΛΟC. Quasi a Deo Belo. Belus autem a . sive contracte II, quod Chaldaice, dominum significat, ut omnes norunt. MANNAIOC. A mana, largitor, munificindvel potius a manua, benevolus ct benignus fuit, bene fecit. COXAEIC. Forte pro COXAHC , diphthongo Min hisce Inscriptionibus interdum pro vocali a posita.' Incertum, an a l. - , saba, Meaba uitate laboris. an potius Elabelus suerit ortu Socham, non a civitate Σοκχωθ, Sochotha in Judaea, quam condidit Roboamus, filius Solomonis, ii Chron. ii: 7. Sed a Sochis ,

ΣοXoIC J Assyriae urbecula , de qua Arrianus in

MAMOC. Ain, sive LI , malech, rex. Nomen apud Syros & Arabes admodum frequens. Maiachus servus Pontificis Judaeorum , apud S. Ioannem Xu III: Io Malachus Nabataeus apud Dionem lib. x vi I. & Agauchus, Podosaces nomine , Phylarchus Saracenorum apud Ammianum Marcellinum lib. xxiv. Ita quoque a pueritia lingua patria nuncupatus fuit Porphyrius philosophus. Nomen enim Malchi praeceptor ejus Longinus in vocem cognatae significationis, ΠΟPΦΥPION, Graecorum auribus longe jucundiorem gratioremque convertebat. Purpureae enim Vestes euuat propriae Regum & Imperatorum. V. En-

C 1 napium

57쪽

41 THoΜ E SMIΤHI ANNOTAT.napium in vita Porphyrii. Ut a caeteris ejusdem nominis recensendis abstineam. ΟΥΑΒΑΛΛΑ ΘΟΥ. Habanthus a vehementi mcntis impetu nuncupatus. , vabaia enim, a rater persecutus fuit praedam, notat. Ad tertium.

Tolbae ab oriente Palmyrae versus Euphratem, quam tertio die attigerunt, lapis muro Moscheae inversim assigebatur, hoc modo inscriptus. ΚΕΡΑΥNIΩ. Poυι fulminatori. Titulus frequens &in inscriptionibus S: in nummis. V. illustrem Spanhemium de usu & praestantsa numismatum dissert. v. &cruditissimum Novisium de epochis Syro- Macedonum, disicri. III. cap. 8. Composita Iovis epitheta apud Homerum & δεργικέραυνο Vel pueris nO

. ATASANTEΛo C. Ista fuit antiquorum temporum orthographia, quam posteriores Grammatici immutarunt. Infinita enim pene occurrunt του ν ante γ 8c uin vetus is membranis, marmoribus, & nummis exempla , cuivis vel indiligenti Lectori satis obvia. ABIAHNOC. Abila urbs Coele-Syriae, quam recensent, ce 2 Plinius & Ptolemaeus in regione Decapolitana. Est & alia urbs ejusdem nominis in Palaestina , quam a priori distinguit Stephantis Bya antinus r δεβίλη πάλιs Iορώνη : h. e. citra istum fluvium , cujus

se at. His . l. v. c. 38. yungitur et i Judaeae latere S

ria Decapolitana regio, a numero oppidorum, in quo non omnes eadem obfrvant. Postea: Intercursant cineuntque has urθes tetra

58쪽

1N MONUΜEN. PALMYR. 43 , cuius saepe meminit Iosephus. Utraque vero regio Decapolitana a numero decem urbium nuncupata sttam Phoenicum quam Syrorum , ex aliqua parte ab invicem interfluo Jordane olim distincta, ob vicinit tem & conterminos fines interdum confundi videtur. Agathangelum vero Syrum potius quam Palaestinum iu sis crediderim. Rcliqua de altaribus aliisque monumentis votivis pro salute selicibusque Impcratorum expeditionibus, pro domus augustae incolumitate , pro denique illorum vitae & imperii 'crennitate, &' de aedium sacrarum apparatu & choragio , a quam plurimis Philologis millies explicata & cognitissima, nulla illustratione egent.

Ad quartum.

Columnas, obeliscos, & altaria in perpetuam Benefactorum, qui de patria est Dis municipibus praeclare meriti sunt, memoriam erigere , ab omni aevo apud quasvis bene moratas gentes solenne erat , istiusmodi monumentis illorum virtutes & pietatem suamque gratitudinem testatura . BAPEIXEIN. Βαρς ην. ' II, Ebraice 2 , bari , Arabice benedicitione ct copia abundans. Taruch, minister & Amanuensis Ieremiae Prophetae; Βαρουχος Graece, & cum additamento divini nominis Jah, Barachias. AMI CAM coae Amri, Omar, & Omri, nomina

apud Palaestinos, Syros, & Arabes si ςquenti in usu. Hic distinctionis gratia additur Cαμσος a siVqisams , quod Solem significat. Hinc Eseni ,

De bello Judaico lib. u. cap. Iz. .

59쪽

M THO M AE S M I THI A N Noae AT. singulis diebus h. e. ad ortum & occasum Solis, facie εἰς ἀλιον. h. e. ut ego interpretor, versus Solem conversa, solennes orationes habuere , quod alibi su-sus probabo, a s h) S. Epiphanio nuncupantur Σαμ- ψαοι, h. e. Ηλιακοὶ, ut ille recte vertit. IAPIBΟΛΕΩC. Ιαειβολευs eadem vox esse videtur, quoad originem suam, cum de quopostea, licet diversae formae. Notae numerales anni erasae erant, nec potuerunt legit quod dolendum est. quintum AAIAAMEN A. bo , halii, conjux, maritus, conis rubernalis: vel chalit, amicus intimus: &amin, firmus , securus, sidus. ΠANOΥ. Forte aisu, phana, evanidus, caducus,

aetate confectus.

ΠANOΥ MORIMΟΥ. Ita in exemplari manu scripto , iuxta quod harum Inscriptionunt editio in Actis Phi. Iosophicis exigebatur. Ideo male interponitur artic lus Tor, qui hic plane abjiciendus est: Panus M cimus unus idemque est hisce duobus nominibus insignitus. Π ATEIR. . um interpretari oportetr non enim

aliter sibi constabit Inscriptio, cum Alitamenes persp eue hic nuncupetur filius Pani Mocimi, & ΤΟΥ ΑΙ- PANOΥ, Aipanis nepos. Quod vero πατὴρ ita reddi possit, non a vero abhorrere videbitur illi,

loquendi

60쪽

loquendi apud Judaeos, Chaldaeos, & Syros paulo diligentius attenderit. Quod unico exemplo demonstratum ibo. Certissimum est , Nabuchodonosorum, qui pater Baltasaris. Dan. V: S, II, IJ. ter expresse nominatur, fuisse illius avum : Baltasarem identiadem, illius filium nuncupatum, fuisse Evilmerodachi filium, . & Nabuchodonosori nepotcmr quod ex coulata sacra historia cum aureis Berosi & Abydeni se gmentis manifestissime constat. Ad sextum.

ΑΦΙΕΡΩΘΗ AAis NMΟΥ ΤΟΥ AMΦ E Tc - Ita in MS. Legendum omnino A AΥΔΥNAI h. e. primo die mensis Audynaei anni DXLI. quod certissimum est, nec a quoquam negandum. Numerus & ductus literarum hanc emendationem facillime admittunt. In caeteris Inscriptionibus, ut passim videre est, anno at ponitur mensis Syro-Macedonicus. Nec minus solennis fuit apud Graecos & Romanos mos iste menses annotandi. Infinita pene apud Gruterum i , Rein sum, & Sponium occurrunt exempla: ex quibus unum tantum , cum sit prorsus similis argumenti, hic subji

ciam.

DEDICATVΜ K. OCTOBR.L CUSPIO RUFINO L. STATIO QUADRATO COSS.

An lapis iste sit basis statuae aut columnae, sive tabula portae sani, a Materno , Pappo, & Marco dedicati, ii, qui viderunt, In itinerario non animadve