장음표시 사용
511쪽
c Put ehius 499Marius Plautia Sacerdos Romae docuit, sicut ipse indicat npraefatione ad Maximum & Simplicium, clarissimos viros. Cassius Basai , inter Lyricos numerandus, vixit saeculo a N. C. primo, sed misere periit incendio cum villa sua, ardente Uesuvio. Persius ad eum misit Satiram VI. ait 'I. Attilius crisiis Curius Fortunatianus, Gyraldo dictus Donaistianus, vixisse videtur temporibus GORDIANI & PHILIPPI Arabis, ic scripsit Vitam Maximi, qui & Pupienus dicitur. ACassiodoro in Rhet. vocatur doctor novellus, S legendus commendatur iis, qui brevitatis sunt amatores. Rus de Histor. lat. l. a. e. 3. Fabricius Biblioth. Iat. 796. rarit 3M. Licinius Rufinus , grammaticus antiochensis, IC. consul ecthesaurarius, Gentilium addictus superstitioni, tempore M. Aurelii Severi ALEXANDRI claruit, h. e. saeculo III. Remandde Iuris peritis l. I. e. n. nig 7oT. Moster Hypomnem. ad Morishofit Tom. III. 128. S de homon. 4O3. 62P. Rur. Theodosius Maerebius, homo. Ut Videtur, graecus, &nescio an non gentilis. philosophus eximius 6c eriticus acutissimus.
HONORII & THEODOSII augustorum gratia floruit, cubicularii dignitate, eonspicuus, ut qui ab illis ipsis vir illustris apis
pellatur. & in Sommium Scipionis commentatus est. Plagiariis vulgo adnumeratur, cum tamen ipse ad evitandam calumniam
precetur, ne sibi vitio lector vertat, si res. quas ex Iectione varia mutuaturus sit, illis saepe verbis . quibus ab ipsis auctoribus enarrata sunt, explicuerit. I. Alb. Fabricius Biblioth. lat. ceto.
ram erga parentes obedientiam demonstravit, ita ut a pueritia nunquam eos of nderet, a rixis etiam, fit gloriae cupiditate alienus suit. Cum e tenensi aeademia Lipsiam se eonserret, di vulgaretur ibi ipsum depositionis ritu nondum initiatum esse oportuit eum illas ineptias, quas Gregorius naU- ην --cat, subire, & vexationes tolerare e postea in Sallustium notas composuit. & obiit Stadae A. isos. aer. 2s. ante, quam Notas in Grammaticos suos elaborasset. Mortuo Conr. Rmerhusius parentavit. Collectionem autem atque editionem Grammaticorum horum, ut ipse memorat. nec non ranaηκι ad annum Isos. p. Ias auctoribus Ios Scalae s et Rr Iae. Diqitigod by Corale
512쪽
Iae. est aggressus. Idemque in Ep. dedieatoria narrat. quantos labores in explendis, restituendis et emendandis illis sustianuerit. Et hane restitutionem agnoscit cum Morbo' l. c. p. m. Io. At, Fabricius p. 78i. qui Pulichium vocat doctissimum iuvenem, si ut Scaliger in Scaligeranis 33o. doctum S egregium iuvenem, S in ep. ML summae spei adolescentem. His adde M. Adaismum in Uit. philos 4s7. qin & Ios. Scaliter. epistoIam gratias pro dedicatione Pulschio agentem p. 62. exhibet, in qua heros ille litteratorum profitetur, noe ingratissimum saeculum tam praes antiopere indignum esse: meritoque modestus alioquin auctor imterdum dixit. nea intestigara ba iure plerosque, Pid in eo opere a se pro flitum sit, quantoque .d sibi iabore eonstiteris. Sed mundus vult decipi & maioris interdum aestimat deproperata & neglecta, aut trita & vulgaria, carbonesque pro auro, di auram pro Iunone vel
Dan. P AREI Mellificium atticum. Franeossint Ica . In eo, uti prae se sentitulus. flosculi ex omnium Poetarum grate rum pratis decerpti, in locos communes ordine distribuuntur, e que non tantum philologiae & poestos graecae, sed de ceterarumcisciplinarum, atque in primis elegantiae atticae studiosi uti posisunt. Servit enim non tantum carmini graeco condendo, sed di Iatinae dictioni atticis eiusmodi elegantiis, cui id volupe, di propositum est Soligerum, υρ--, Calaubonum, Puteoum S uastismimitari, exornandae. Afri m Polyh. liter. T. I. lib. lV. 68. deIectum maiorem S distinctiorem ordinem hoc in libro desiderari posse iudicat. At vero nos praesente etiam Catone contenti esse possumus: nam delectus non potuit rationem habere, qui ex omnibus graecis Poetis delibare flores animum induxerat; nee ordo in tali argumento plane ineptus est, qui ad norinam alphais heti institutus. 6c ubi titulorum mdex praemittitur. In Epistola dedicator a auctor proverbium hoe, Quod νοpissa in seu, hoe suus -h-a in Graria, explicat de philologiae studio dc gloria, quam Attici suam secerint. . '. Dano Parem, Philippi filius. Davidis nepos. Indesessus studiorum hamaaiorum cultor, edidit Medullam historiae ecclesiastu
513쪽
Ε bibliotheca Mart. BGrι . In Antiquario praeter antiqua di Obsoleta verba ac voces minus usitatas. dicenaique sermulas inis. Ientes, plurimi ritus populo romano ae Graecis peculiares exponuntur & enodantur. Adiecta est in fine vetustiorum vorum emGlossariis aliquot ab Henr. Stubans editis eodem farrago. utili labore hane collectionem instituisse audiorem, iudicat Merh fis Polyh. T. I. lib. IV. Io7- Quod autem ad expositionem grae
eorum S romanorum rituum attinet, Collactores Actor. erudiim
ad A. I I . p. M. et Praeserunt Sam. Pulse Lexicon antiquitatum
Ianus sive Ioannes Laπνεηνινι , Guillelmi quod nomen saepe suo adiunxit filius, rost hiensis, primum macad. patria pOM . deinde vero in sorana mathematicas scientias docuit, S scripsit Carmina graeca & latina. Epigrammata Graeciam antiquam, Verissionem latinam Sphaerae Procli Diadoebi. Elementa sphaerica, di sis nomine Dubπον in. Querimoniam de suo di aeadem. ranae statu. nomen aue illustris quidem mathematici philologi di poetae adeptus. sed taedia etiam sinistrae fortune abunde expertus, obiit Sorae A. ἀβ. aet. 68. Plura de eo vide apud Miseraem in Hypomnem ad Banholinum de Scriptis Danorum p. 2 p. ubi & Ioach. Minsuae Thomae Rarthol si elogia, quibus celebrant Laurenhergium, adieruntur. Adde με g-- 46
sive Lexicon latino-ger anteum. Norimbergae I668. In eo v res a latinis scriptoribus, iisque tam veteribus, quam recentioribus usurpatae, item significationes, tonstructiones, elegantiae . Emuis lae, proverbia exhibentur, cum Indice germani o Iocupletissimo. In istoladeditati demonstrat, litteras ae scientias humano generi diis vinitus concessis esse, tantoque deposito mortales non sine speciali
514쪽
s ri rost. crame divini Numinis favore se gratia frui, pariterque ostendit sata linis euae graecae & latinae, & heidelbergensem celebrat Universitatem e qua subinde viri prodierint eruditi. In Praefatione autem rationem instituti sui exponit, postque illam Catalogum exhibet auctorum latinorum iuxta tempora & saecula, ut & Notas Romanorum. Multa, teste Morbosia Polyhistor. T. I. lib. IV. ris. hae M Lexies habentur, qua frustra in versimis auu Lexiem quaruntur, 'μ-
pii Paedagogium. παμαγωγον. -ιδαγωγιον. Paedagogium. 80 'S . - . . Sed alii legunt, pabuli . Christ cistar. in Fabri Lexico, v. Papilio. Quoad est adverbium, non prae
Ilnuouo Dissionario reale italiano-tedesto di Mattia CRAM ERO id est, Dictionarium italico-teutonteum. Noribergae iscidi Editio nova priore, quae hane XV. annis antecessit, longe eis mendatior & auctior. Altera eius pars est Dictionarium teutoniis co-italicum, A. I oo. Et sic opus hoc constat II. volum. In praefatione praesentis Dictionarii italico-teutonici exponit auctor cautiam ouae ipsum ad illud scribendum eompulit , itemque modum in eo adornando, di scopum, quem sibi variis in partibus praefixit. Nimirum commotus is hune ad laborem est impersectione Dictionariorum italicorum e. g. Ant. Oιdini, Dur. Re retri, Nathan. Dhue e. ι, Vacerons , Phil. He uti, calderin suis δι, & anon mi, euios Τrilingue lexicon editum est Francofurti iri 8. S alterius, eu-iux Italico-gallieum dictionarium prodiit Duillierii in Helvetia;
- itaque 318. Papilio, Gezeli. Γun. I. s. 3.
515쪽
itaque studuit, ut eorum defectum, lapsus & inconsiderantias eo rigeret, suisque observationibus compensaret di expleret. Mon Dravit quoque rectam significationem vocabulorum, eorumque, nee nou phrasium genuinum usum di adplicationem . additis etiam terminis & locutionibus. quae in Statu. iurisprudentia, ecclesia, militia S commercio usurpari selent. Et sane tantum praestitit, quantum antehac nemo, ut a-ώr Nova bibooιλ T. V. 4sq. h. non dubitet scribere 2 cra--ἐ Lexieon iraticaem extra controversia
am est φρι imum. At quaedam tamen suut notanda. res Camelatio , clambelotio, i Aliud docet Lauiam Itiner. In-- Schamiot, Κameloi, Zeuch l diae orient. φ94.
CII. U Idea dei seeretario, h. e. Idea secretarii, per BarthoLEUCCHIUM. Venetiis 16 . Constat hoc opus N. Partibus. in quibus collectae exhibentur epistolat optimorum auctorum Uariique argumenti, di quidem in genere aemonstrativo, narrat inrise, negotiorum causia scriptae, oblatoriae, civiles, gratulatoriae. gratiarum actoriae, Iaudatoriae, discursivae sive disiertationes de peis culiaribus materiis: in genere deliberativo, exhortatoriae, cons Iatoriae. aequalem dolorem significantes, petitoriae, commendatoriae. systaticae, commissoriae; S in genere iudiciali. defensoriae a pue excusatoriae. Et primae Parti praemittitur Tractatus de forma imitationis, eum aliquot monitis ad eum, qui vult aut debet agere secretarium. Certe hie liber illis, qui ullum italita in lingua exercere volunt, valde utilis est.. Bartholomaeus Meehain, nobilis moguntiaeensis. da Mon-xa, in Statu mediolanensi academicus insensatus perusinus. perplures annos secretarius Cardinalia da --σοι in urbe Roma.
516쪽
post spatium vero XII. annorum, relicto aulae splendore ae stridore, in patria sua faeerdos saecularis. coneionibus. studiis. & 1ibrorum compositione reliquum vitae tempus consumsit, donee A. ins . morbo contagioso Interireti miliai P. I. Phil. Pleis
lis in Athenaeo litteratori mediolan. p. 73. Mamas Polyhist. lib. L336. Fuit vir peritissimus divinae scientiae, & politiorum litterarum. pluribusque orbem eruditum seriptis. tam sacris quam saeculariis bus, locupletavit. videlicet Meditationibus in passionem fit moristem Christi, Coneionibus in diebus S. Trinitatis. Ioannis baptista. Assumtionis Sc Incarnationis, Nativitatis it Corporis Christi. Doctrina orationis dominicae, Consideratione VII. dierum hebdomais dis. & Observationibus in membra corporis Christi; traduxit elisiam in vulgarem, hoe est . italicam linguam historicum. libros Hieronymi P ιιι iesultae de Bono statu religionis, S Horatii προ ηι Historiam de Laurem, eique librum sextum ipse addidit. CIII. PINDARI n sive opera, eum Erasini SCHMIDII versione nova, rationis metricae indicatione . dispositione textus, & commentario. Wittebergae Isis. Quae editio inter celeberrimas, ut Creuim ait Tomo I. Methodor. p. 2I8. merito aestimatur. Schmidii eruditis commentariis illustrata. Recentior est ox niensis de anno ig97. sol. curata a Richardo M.' 6t Roberto miaped, qui eam vulgarunt eum Er. Schmidii versione & Io. Maisdict/argumentis ae paraphrasi, variis lectionibus di notationibus eriti- eis ex eodd. MM. Bodleianis S prioribus editionibus. maxime Schmidii Commentario, tum Scholiis graecis emendatioribus . viissa Pindari recens adornata, Phleeuntis Tralliani de Olympicis fragis mento, Sc chronologica serie Olympiacarum, eum annis muniadi. Olympiadum , Urbis conditae, si Aerat ehristianae collata a Guil. L G, episcopo vigorniensi. Exstant autem hodie, atque hie exhibentur Pindari Carmina XLV. epinicia lyrica, quae Stroisphis. .Antistrophis & Epodis constant, videlicet XIV. in ολυμεια- , XII. in Πυλοεικας, XI. in νη-Nκα, Sc VIII. in I.λιονικας. In Praefatione Sehinidi/υ de praestantia huius poetae loquitur, deque
labore, quem ipse scriptori emendando subierit; in Prolegomenis
517쪽
autem de Pindaro ipso, eiusque vita, de Olympiis, quibus subiungit Chronologicam seriem, Olympiorum & Pythiorum cum annis mundi, ante nativitatem Christi, ab Urbe S ab Epocha Christianorum, collationem ostendentem, denique de ει , ποφη, υτ πο- , επωδω, κωλοις, pedibus & carminibus lyricis. Vbi sciendum
quod singula, sive earmina Pindari constent tribus hisce, πο- φη, αν πο*η dc retro L. &-appellari primum seu Primam partem , quam in choro , a dextris se ad sinistra
circa aras vertentes: ανχιτυφω secundum seu secundam partem , quam a sinistris ad dextra se circa aras moventes ;denique tertium seu tertiam partem, quam ad aram in medio consistentes decantarunt. Tandem subiunguntur
operi duae Dissertationes eiusdem Schmidii, una de Dithyrambis. altera de insula Atlantica, quae hodie America dicitur, & veteribus
etiam cognita fuit. Pindarin, Thebis Boeotiae natus, nee tamen Motica sus Daiphanti tibicinis filius, infans expositus, si fabula vera est, ab apiis Dus nutritus, a patre S matre Myrto tibiam didicit. 6c lyram a Las hermioneo. Fuit sectator Pythagorae, &IX. lyricorum me istarum facile princeps tantamque carminibus dorice scriptis celeia britatem sibi acquisivit, ut Lacedaemonii & Alexander M. Dum in Boeotios saevirent, Pindari tamen domui pepercerint, immo αDiis carus credebatur. Neque tamen caruit obtrectatore Ambiamaue, & videtur obiisse circa Olympiadem LXXXIIX. nonagenaiario maior; obiit autem, & exhalavit animulam vagulam blandulam, vanulam, S lyricis assuetam nugulis lusibusque, inopinato, in gymnasio aut theatro, quum reclinato in gremium pueri Theoxeni quo unice delectabatur, capite suaviter dormiret. Εr. Sehmia diis in Prolesomenis, S lo. Alb. Fabricι- Biblioth. gr. lib. II. c. In
p. sti interim ob poesin ec dictionem magna nactus est elogia,
quae non tantum Magir- p. si & Poρι-Buunt p. 9. sed di Sihmiadius noster in Prolemmenis, & Fabriciu I. c. collegerunt, ita ut Plato eum vocet sapientissimum, Aeschinα magnum, Athenam maiagnae vocis, H ra ius cygnum. qui volatu suo sublimia petat, nee imitabilis sit. PF- us sublimis oris poetam; Quint liaηκ t autem omnia illa complectens scribat: Novem stricorum loVe Pindarus ρm
518쪽
sos Theocritus. Mosthu'. Mou. Simm astrumqua evia, ct velut quodam eloqu/ntia flumine, propter qua Horatius .emini eredit eum imitabilem. De imitatione tamen nune aliter senistiendum, postquam ille, industria virorum doctorum, in primis
Er. Schmidii, repurgatus & emendatus est. Schur essehias in Bibliothecae Schrader. P. I. Κ 4. observat, Pindarum ut plurimum σomittere studuisse; unde dixerint, carmina eum scripsse αmγμα. His adde Dav. C reaum Program. A. Isy6. d. I'. MartiI, I. m. Beris Ioram Dissert. acad. I6s. N Genium de iurib. librar. Dissert. I. 9a. CIV.
quae exstant, cum graecis in Theocritum Scholiis, S Ios Seatis ενι, Is Calatibani ac Dan. He Ui Notis ac lectionibus. Ex bibliopesio Commetiniano iso Mitio haec laudatur a Gomem pag. 44s. &-νhosi i Polyh. l. 7. 36o. Recusum est hoc opus Oxonii A., I699. g. Vide Acta erudiι. anni praedicti p. 237. & Io. Alb. Fabricium I. I. Biblioth. gr. c. IT. p. 438. Nimirum hic eduntur I Threerit. ει-λμιον i. e. parvum poema, μι - enim est genus carminis &Ε- pigrammata. 2 Motchi Idyllia, quorum I. est Amor fugitivus. II. Europa, III. Epitaphium bubulci amatoris, IV. Megara, uxor Herculis, V. de Terra mari infesto praeserenda, VI. de Amantibus. VII. de Vespere amantibus favente, VIII. de Cupidine, & Εpigramma in Amorem arantem. 3b Bionω Idyllia V. quorum I. tr dit Epitaphium Adonidis. Simmis ovum, Alae, Securis, SDrinx S Ara. Vbi observandum, non nullos Syringem S Aram Theocrito tribuere. di omnia haec modo dicta poemata, rerum, a quibus nomen habent, figuras repraesentare. Pag. 2I3. Simmiae ovum, ut a Ios i IUelieiter emendatum, quia ordo Scaligero est emendatum. l legendi viro docto non sub- oluit. Io. Alb. Fabricius Bi-i blioth. gr. lib. III. c. IT. P.
Neoeritus, syracusanus. Praxagorae & Philines filius, Sim ebidas cognominatus, bucolici princeps carminis, quemque Metilius imitari studuit, usus est dialecta dorica recentiore, & claruit sub
519쪽
Ptolemaeo Philadelpho; valdeque de eo dubium. an memnis i ranni iussu, ob maledicentiam faucea ipsi fuerint laqueo praecluse.
luis in Vita Theocriti, huic etiam libro praemisia . Gur. γαμ in Hist poetar. graecor. 498. Adrian. Baisierin T. N. Iudicionerud. 247. Metir- 77s. Cro. Methodor. T. L 2I8. Mercit. I. de libris scriptor. Opi. sti & III. D. Mari s Polyhist. I 7. 3so. Est perdiffellis , scribit illustris Baineburg - in Epp. ad Dietericum p. 3r optimas autem in eum. ac Heinsianis praeferendas notas iudicateite Uigeui. assis-, syracusanus, discipulus Aristarchi grammatici, potata bucolicus, claruit sub PTOLEMMO Philometore. Miset n6.L Α. Fabriciis l. 3. c. IT. P. - . Morbos Polyh. l. 7. Iss. Sion, smyrnaeus, poeta itidem bucolicus, Moschi, qui ipsi mortem earmine Iugubri descripsit , aequalis, floruit tempore PTOLEMAEI Philometoris. Io. Alb. Fabrieἐ- 4 r. Hieeum Theocrito. di Moscho dorica dialecto usus est. sicut lyrici tantum non omnes. Morbos Polyh. L 7. 36o.
Simmἰώ, rhodius, Theocrito antiquior fuit. Salinasius ei griphos notis illustravit. Iosephus autem Balter in emendatione ovi, quae nostro in codice legitur, infelix fuit, nec ordinem legendi observavit. Io. Alb. Fabrici- 446. Morbos Polyhist. lib. VILP. 36LCRMich. NE ANDRI Opus aureum & scholasticum. Lipsiae in . Estque vere aureum. Cr-i- de libris scripti opt. V. 3. In quo continentur, di quidem in I. Parte, PYTHAGORAE ear mina aurea, PHOCΥLIDA L Poema admonitorium, T ΗΕΟ-G NIDIS Sententiae. μο-οugiet libri II. ηερορhtheemataem libri II. NILI Praecepta e in II. Parte . COLUT HI Helenae raptus. TRYPHIODORVS de Troiae excidio. Co INTUS de eodem. ει-dιm Redum Graecorum. LVClANI Somnium seu Sas a GaI- Diqitigod by Corale
520쪽
Gallus. & XENOPHONTIS Hercules, Et quidem P. I. mnia graece S Iatine, cum Commentariolo Neandri. In Epist la dedicatoria Carminum aureorum docet auctor ab initio usit tum fuisse, doctrinam de moribus, brevibus sententiis quasi oraculis includere; alteri Gnoinologici Parti praemittit Carmen graeis cum de miseria atque ac dignitate di gloria paedagogorum; licui Colutho Dedicationem, in qua maximarum calamitatum caussas esse libidines demonstrat, idque multis exemplis probat; & aliam Theognidi, qua ostendit, mox ab initio homines olim recte assuefactos fuisse, idque factum propositis virorum sapientissimis scruptis, neque graecis Patribus improbatam scriptorum ethnicorum lectionem ; ac rursus aliam Tryphiodoro, in qua agit de belli troiani scriptoribus, qui quidem ei sunt 'agrι-ε Oriunm, Demetrius Scepsius, Hegesianax , Acatus, Darm. Dictys, Homerias, tanti a Veis
teribus habitus, ut eius poemata publice recitari praeciperetur, atque ab ALEXANDRO M. qui eo quasi consiliario utebatur.
di temper ad manus habebat, rei militaria viatieum dictus, Hipparis chus, Purre, Maus, Timolaui, Nistus, &-Calaber, nec non de poenis, quae improbis, eorumve posteris a Deo iuste immittuntur. Sciendum porro, Apophthgmata collecta quidem esse a Neandro. discipulisque praelecta, sed in ordinem redacta, ad archetypum auctoris emendata, & edita a Matthaeo Gotho, ecclesiae elrichensis
patriae pastore, genuino Neandri discipulo, qui S in Dedicatione
optime meritum praeceptorem magnis celebrat laudibus, memivitque, Pindarum quoque Theocritum, Apollonium rhodium StLycophronem de graeco latinos a Neandro factos, notisque ili stratos esse; per sophthegmata autem intelligi breves & argutas sententias, non cuiuslibet, sed virorum duntaxat sapientia, doctrina, virtute ac sortitudine illustrium. Scripta prioris Partis eo tendunt ut pietatis, virtutis ac sapientiae studia hominibus commen dent, ac vitia dissuadeant; posterioris autem, ut iustitiam Dei manifestent, qui scelera calamitatibus punit, non tantum in eorum auctoribus, sed & horum posteris. In Luciani Dialogo deliria scholae pythagoricae de metempsychosi exagitantur. & pauperumae mediocrium in vita hominum conditionem, esse optimam litranquillissimam, ostenditur. Xenophon autem in Hercule destrubit certamen Virtutis S Voluptatis, quarum quaelibet illum ad