De consolatione ad Liviam [microform]

발행: 1911년

분량: 51페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

nata quod alte es quodque os fetibus aucta duobus quodque etiam magno consociata Iovi. quod semper domito rediit tibi Caesar ab orbe gessit et invicta prospera bella manu quod spes implerunt maternaque Oia NeroneS, quod pulsus totiens hostis utroque duce Rhenus et Alpina valles et sanguine nigro decolor infecta festis sargus aqua

Danuuiusque rapa et Dacius Orbe remoto

Appulus huic hosti perbreve Pontus iter)Armeniusque fugax et tandem Dalmata supplex Summaque dispersi per iuga Pannonii et modo Germani Romanis cognitus Orbis Gaspice quam meritis culpa sit una minor. adde quod est absons functus nec cernere nati Semineces oculos sustinuere tui, qui dolor et menti lenissimus influit aegrae, accipere e luetus aure coaeta tuos praevertitque metus per longa pericula luetum. tu quibus auditis anxia mentis eras:

380 385 390395

395 leuissimus et 396 accipere es acciperes accipere A in

est ictu . . . Suo BaehrenSit 8.

385 sq. trist. IV 2, 2 decolor ipse suo sanguine Rhenu erat, ep. ex P. III, 4, 10 squalidus immisso fracta sub harundine rines Rhenus et infecta sanguine portet aquaS.

sod se mollitos ante timore gradus. Iuppiter ante dedit fati mala signa cruenti flammifera petiit cum tria templa manu:Iunonisque gravi nocte impavidaeque Minervae sanetaque item magni Caesaris icta manus. sidera quin etiam caelo fugisse feruntur Lucifer et solitas destituisse vias: Lucifer in toto nulli comparuit orbo et venit stella non praeeunte dies sideris hoc obitus torris instare monebato mergi Stygia nobile lumen aqua. at tui qui superes maestae solacia matri comprocor illi ipsi conspicia e Senex. perque annos diuturnus eas fratrisque tuosque

et vivat nato cum sene mater ΠUS. eventura precor deus excusare priora

dum volet, a Druso cetera laeta dabit. tu tamen ausa potes tantum indulgere dolori. longius ut nolis, heu male fortis ali. vix etiam fueras paucas vitalis in horas, obtulit invita cum tibi Caesar pem admovitque preces se ius immiscuit illis aridaque assus guttura tinxit aqua. nec minor est nato servandae ura parentis: hi adhibet blandas, nec in iure, reeeS. coniugis et nati meritum pervenit ad omnes:

402 tua templa I sua . Cupem s 403 iun0nis soni que Ηgravi nocte : gravis notae HK gradus note i 404 sanctaque et mensi , i, corr. Leo divini soni et HK sancta quoque Immeriti insius manus domus austerius 40 pereunte B 410 numen o nomen Di I 411 super es B A J 41 et ventura ιν 416 velit I 41 ausa usque minsius tanto O, corr. Burmctnnus tu tam incauta potes Dat otio is quin etiam H 42 sed sine i Inhenius 42 coniugis is corr. eae ii B. 425 met. XIII, 18 ut dolor unius Danaos pervenit ad omnes.

42쪽

coniugis et nati, Livia, SOSpe ope S. supprime iam lacrimas non est revocabilis istis quem semel umbrifera navita lintro tulit. Hectora tot fratres, tot deflevere sorores et pater et coniunx StyanaXque pueret longaeva parens tamen ille redemptus ad ignes nullaque per Stygias umbra renavit quas .

contigit hoc etiam Thetidi populator Achilles

Iliaca ambustis ossibus arva premit. illi caeruleum Panope matertera crinem solvit et immensas fletibus auxit aquas consortesque deae centum longaevaque magni Oceani coniunx Oceanusque patero Thetis ante omnes sed nec Thetis ipsa neque omnes

mutarunt avidi tristia iura dei. 440pribe quid huc repeto Marcellum Oetavia flevito flevit populo Caesar utrumque palam. sed rigidum ius est et inevitabile mortis,

stant rata non ulla fila renenda manu.

ipso tibi emissus nebulosi litore Averni, si liceat forti verba tot ore sonet: quid numeras annos Vixi maturior annis: acta senem faciunt, haec numeranda tibi his aevum fuit implendum, non segnibus annis: hostibus eveniat longa seneeta meis l

ceat verbo . . . sonent B 44 et 449 m. rili metu situ Scaligerum coniecisse meis notat Nein8iu8.433: et XII, 593 iri adhuc operis nostri poDilator Achilles. 450 am. II, 10, 17 hostibus reniat ita serer meis idem versus initium etiam . m. III, 247 ep. e P. IV, 6, 35).

hoc atavi monuere mei proaVique Nerones Deuerunt ambo unica bella duces hoc domus ista docet, per te mea, Caesaris alti exitus hic mater, debuit SSe meus. nec meritis, quamquam illa iuvant magis, afuit illis, mater honos titulis nomina plena vides. 456 consul et ignoti victor Germanicus Orbis, cui fuit haec mortis publica auSa legor. cingor Apollinea victricia tempora lauro et sensi exequias funeris ipse mei, decursusque Virum notos mihi donaque regum cunctaque per titulos oppida lecta suos, et quo me mei portaverit illa iuventus quae fuit ante meum tam generos torum. denique laudari sacraio Caesaris Ore emerui lacrimas elicuique deo. et cuiquam miserandus ero iam comprime fletus: h0 eg0, qui flendi sum tibi causa rogo.'haec senti Drusus, si quid modo sentit in umbra nec tu de tanto crede minora viro. 470 est tibi sitque precor, multorum filius instar parsque tui partus est tibi salva prior, est coniunx tutela hominum, quo OSpite VeStram, Livia funestam dedecet esse domum.

45 me Ius D 455 quicquam O, ori . Gronorius illa ipsa Baehrensium affluit 1 457 consul et v. Ipta: 0nsulet 458 qui O, corr. ipsius fuit haec seripsi fuit eum 462 victaque Helnsius 463 portavit C 466 emerui A, et merui 469 sensit ' 172 est serissi sit O it eiustus sic a Zotto. Publii Ovidii Nasonis pistole consolatorie ad Liviam AuguStam de morte Drusi Neronis filii eius qui in Germania morbo periit C. 46I trist. IV, 2, 20 eumque ducum titulis oppida erepta eget li47l her. I, Il est tibi sitque precor, natu qui . . . t 472 ep. ex P. II S. 48 pars fuerit sartus sola caduca tui.

43쪽

Pars altera.

uua aetate consolatio ad Liviam conscripta sit. Altera liuius disputationis parte proposui mihi de

aetate et auetore consolationis quid iudicem proferre. Hae de quaestione novi aliquid me proferre neque Velle neque posse iam in praselatione diXi. Immo vero sententiam argumentis ab aliis confirmatam tuor ac defendero debeo contra hutschium, qui ipse postremus hanc rem aggressus probare conatur OnSolationem anno R. Chr. n. nono statim igitur post Drusi m0rtem, compositam esse'); quantopere autem viri doctissimi argumentatio quasi adillet et laudicet, videbimuS. Ad rem diiudicandam primum agendum est Sequor argumentandi ratiotiem qua hutsellius usus est de Versibus consolationi 283 sq. adie Ledaeos, concordia sidera, fratres templaque Rontano conspicienda foro. quam parvo numero implevit principis ero

in patrium meritis occubuitque Seneae. Nec Sua conviciet miSerum me, munera DruSuS

nec Sua Prae templi nomina fronte leget.

I in commentatione quae edita est in Pauly-Wiss0Wae encyclop. real. Ol. IV, p. 933 Sq. Sub voce consolatio ad Liriain.

Qua legimus in his versibus illustrantur a Dion Cassio 60 27 ot a Suet0nio Tib. 20 narrantibus Tiberium anno

p. Chr. n. seXt dedicasse Pollucis et Costoris suo fratrisque nomine de manubiis. De hoc templo Ovidius quoque dicit fast. I, 704sq. tu quae ventura praecedet syta K dendos, hae sunt Ledaeis templa dicata deis. si furibus illa deis si cures de tyente deorum

Sod ait huischius sedem a fratribus Votam anno a Chr. n. Septimo conflagrasse, quam ad sententiam confirmandam testimonio utitur issoWae Analectorum topogr. Rom. p. 16 Gesanim. Abh. ur rom. Relig. u. Stadigesch. p. 273); ubi ne unum quidem orbum invenies de templo a fratribus dedi ato neque enim ullum fuit templum praeter illud a. u. 270 Ρostumio dedieatum, a Tiberio refectum. Ergo irravit huisellius autumans ad aliud 'semplum consolatoris verba referri posse atque ad hoc anno p. Chr. n. sexto votum Neque dubitari potest quin post hunc ipsum innum consolatio tons ripta sit. Qu0d cum ita sit, problema ipsum plane solutum est Oaret senim omni veritatis specie Liviae ipsi viginti fer annis post Drusi obitum carmen dedicatum esse. Nam quicumque tempore aliquo intermisso consolandi aggressi sunt ossicium. Omn0SQXeusationes in prooemiis protulisse videmus Si Seneca didit ad Marc. I, 7 tertius iam praetorii annu et q. S. cf. Gerchium de consolationibus p. 4 sq.). Confirmatur se ration inter vidium se consolatio- non Livia intercedente. Quod si ostenditur consolatorem locis quibusdam in carmino suo tristia epistulasque ex Ponto imitatum esse, id qu0d huisellius negat - Onsolatio certe post ista carmina vidiana composita St.

Sod hac do ocium alii ita disputaverunt ut quae sit illa rati dubitari non debeat; quorum disputatione eum

Si uisellius verbis contrarium Rufumans ne conetur quidem refellere, supersedemus repetere quod illi recte exposuerunt

44쪽

dico praeter ceteros Haustium l. c. p. 335 sq. et teding- tum l. e. p. 21 Sq.). Omnes locos Ovidianos ab illis viris doctis partim

accurate tractatos, e quibus satis evidenter apparet uter poeta alteri exemplo fuerit, hutschius intactos relinquit. Unum vero in transitu quasi et cursim attingens exposuisse se censet Ovidium omnia carmina sua et multis locutionibus et totis versibus X Oe uno carmine sumptis refersisse quem locum accuratius iam inspiciamus:

tris V, b. 24

vitat ametque virum, quoniam Sic cogitur, abSenscon Sumatque annos, Sed diuturna, HOS.

et cons. 101

te queritur casusque malos irriSaque vota accusatque anno ut diuturna SMOS.

sed diuturna eradegu in idorsprueli stetit mi sitos. μΗaec igitur ost kulsellii argumentatio qua se demonstrasse Satis putat quae ratio statuenda sit inter vidit tristia epistulasque et alia carmina atque consolationem.

Sed primum imitator, utercumque est non Solum unam Vllabam sed etiam verbum mutavit. Orro

libenter concedo in consolatione sensum hoc quidem loco non ineptum, sed optimum esse. Apud Ovidium autem illud sed diuturna non solum optimum est, Sed ipSum demum toti loco pondus coloremque ut ita dicam praebet. Ρoeta hoc vult consumat annos quos fatum constituit i. e. suos); sed hi anni fato destinati sint preeor quam plurimi.

Est igitur sed diuturna δια ε σου quasi illatum qua de

causa vero huisellius in hoc Versu offendat, non intellego. Ergo non dubito dicere ut multos alios hune quoque Versum consolatorem ex Ovidio hausisse Addo aliud. Id quod sex multis l0cis' apparet, auctor consolationis priora quoque carminaOvidiana, dico illa ante annum a Chr. n. Onum OmpOSita, excerpsit, quod ne hutschius quidem negare potest Satis habeo hos locos afferre: Rm. III, 9, 3 cons. 40her. XIV, 6 cons. 165Rm m 6 86 cons. 226am. II, 10, 17 cons. 50her. I, 11 cons. 71 Secundum igitur sententiam illius viri docti est vidius et sexemplum et imitator consolatoris, quae quidem opinio omni veritatis specie caret Immo ueto consolationis et prioribus carminibus et tristibus epistulisque ex Ponto Ovidianis Sus St. Sed sunt alia quoque argumenta quibus pr0bari potest consolationem ierte non statim post Drusi mortem scriptam esse. In versibus 11-416 poeta optat, ut iberius iam solus sospes diu cum matre vivat: at tu qui supere maestae Solacia Diatri, comprecor illi ipsi convicture seneae

1 cf. Hauptium l. c. p. 33 atque illam collectionem uebneri in Hermae volumine XIII, p. 150sq.), quem quidem rem nonnumquam in al- sum augere Lutschio l. c. p. 941 concedo. Omnino enim non tam singuli loci quamquam ne eos quidem mittere licet inuam carminis color qui character dicitur spectandus est. Et hunc colorem consolationis Liviae prorsus esse vidianum primo obtutu intellegi potest. ertinet ni fallor ad consolatorem id quod disertis ver his iudicavit Friedlaen-derus de toto tempore Neroniano Sit Gesch. HI p. 407): Auch b-gesehen vo diesen Exercitien scit ludis rhetoricis bestan die Diletianten poesie und selbs die de eigentlichen Dieliter line ZWeilalgum roben, o nichi gum grossienaei in Reproducti0 de classischen romischen de griechischen Muster. . . . ab es doch sogar vidis cheund Vergili sche ichter d. h. 0lche, die ilire edictite nur ausWendungen, Phrasen und Versen Ovid und Vergils versasiten. Infra ad hanc rem redibo.

45쪽

perque ii nos diutumius a fratrisque tuosque

et Dicat nato cum Sene utier Grai S.

Mirum esse quo casu illud poetae desiderium venerit, recte iam te lingius vidit l. e. p. 25). Idem suo iure dieiteuuio sui tam bona oracula dederit post eventum ea dedisse Versibus deinde 270-S significari triumphos illos

quos Tiberius egit anno a Chr. n. Sext et anno . Chr. n. duodecimo de Germanis eis igitur contineri non eventura sed iam facta recte iam Ribbeckius ' monuit. Si igitur summam facimus quaestionis adhuc institutae dicendum est consolationem Livia nullo modo statim post Drusi mortem sed post annum p . Chr. n. SeXtum decimum compositam esse. Ergo apparet eam Livia ipsi minime destieatam esse esse potius armen SeholnStilum, quam Sententiam quam paulis tam disertis verbis pronuntiavit iam Bu0ehelerus ἡ Ρl lologis 'he ritili, Bonnae 1 ST p. 15): . . . doni Alterium nisi ammt das Produci, docti insem puteron aliisunderi, O boim Ersierbondor ahren oesi die gel0hrten Versemacher uliniichwi guvo die Rhetoren, at die iuuelle serier0dsamheit versiegie ges 'hielitlieli Thomen und Siluati non boli0bigfingierten, una in de Holle ines sivid. iecione at Cicero, thren Sehulwit Z libon. μSod cui notati consolatio tribuenda st Ut 0rtius iudieiuni faetamus, tertio iam contemplemur, quae ratio intercedat inter Senecae philosophi scripta et lio carmen. Intercedere talem rationem iam Hauptius . c. p. 340 aliique recte viderunt. Solus huisellius ullam rationem sextare inter Senecam et consolationem negat sed Oeos ab aliis conlatos ad obrussam exigere omisit, non aliter atque in Ovidio vidimus Sed videamus quo modo res Se

habeat. Multis enim locis, non die uno loco ut hui- solitus similitudo inter Senecam et consola10rem tanta esst, ut alter alterum esse usum lue clarius sit. Contemplemur loco ipsos: 0ntemplandae autem sunt imprimis Senecae consolationes ad Marciam et ad Polybium scriptae. Quibus in consolationibus Seneca duobus ostis com-

momorat Liviam ipsam et Drusi obitum, die ad Marc. III 1 2 o ad Olyb. XXXIV, 5. Habet autem quae refert de morte Drusi Seneca e Livio, qui in ultimo peris capit de illius obitu rettulerat ei epit. 140).Ρrior igitur loco apud Senecam haec legimus: Sen. ad Mare. ΠL 1.2eonsolati ad Liviam Livia amiserat filium

turum principem, iam magnum ducem: intraverat penitus Germaniam et ibi signa Romana fixerat, ubi vix illos isses Ro

In expeditione deeesserat ipsis illum hostibus inegrum eum Veneratione et pace mutua prosequentibus nec Optare quod expediebat audentibus. Accedebat ad

illae pro ae lublica obierat, ingens eiVium provinciarumqueo totius Italiae desiderium ieri quam effusis in ossicium lu- v. 14 maaeimus ille armis, mazimuS

Romane, triumphum protulit in terras in eri umgue not aS v. Si urbs gemit et utiun miSerabilis induit i num v. 201 omnibus idem oculi, par est concordia flendi

46쪽

gubre municipiis Oloniisque usque in urbem ductum erat funus, triumpho Simillimum. Non licuerat matri ultima oscula filii gratumque Xtrem Sermonem oris haurire.

L0ngo itinere reliquias sui prosecuta 10 per omnem Italiam ardentibus rogis quasi totiens illum amitteret, inritata ut primum tamen intulit tumulo, simul et illum

et dolorem Suum so Suit nec plus doluit quam aut honestum orat in Caesare ut

v. 63: et quo me mei portaverit illa iuventuS199 obria th rba ruit lacrimisque

rigantibus ora 27 funera pro saeris tibi sunt luce ut triumphis v. 5 sq.: at miseranda paren Su- prcma neque oscula faeit frigida nec fori membra tremente Sinu non animam apposito tussientem eaecepit hiatu. v. 173 funera ducuntur Romana per

oppida Drusi 345 quid deceri Drusi matrem

matremque Neronis

aequum in filio. Quamquam Lut solito conesed hac in quaestione tota Saepe peccari quatenus quae toti huic litterarum generi

Sive Saeeulo cuidam communia sunt, pro certi ingenii in-vsentis habentur, qua de ausa ego quaelumque Om

munia videbantur omisi et eos tantum locos affero ubi apud utrumque de eadem re, scit de morte Drusi sermo est , tamen opinor his locis vel ex collatione apparet alterum alterius descriptionem non Solum OViSSe, Sed etiam ante oculos habuisse. Conexus quidam deinde extar videtur inter Seneca consolationem ad olybium scriptam et epicedion Drusi inspicias quaeso haec verba:

1 recte ante kutschium iam Ribbeckius iudicaverat de hac re, cum dicit Rom. Dichiun III, p. 138 ἡdie Verbreitun Solcher Ge-danken verhenni, e si alle in us en inschlagenden christen Seneca herleiten iit. μ

Sen. ad ol. 1, 5 consolatio ad Liviam

Tiberius modum tamen lugendi non sibi tantum, sed etiam aliis fecit ac totum

exercitum non solum maeStum, sed etiam attonitum corpUS

Drusi sui sibi vindicantem ad morem Romani luctus redegit. Unus locus quem ius attulit, hie est: Sen. ad ol. 20. 2v. 85 vidimus attonitum fraterna

morte Neronem

v. 171, 172 abstulit invitis scit. -- litibus eorpus veneribile frater et Drusum patrio quod licuitq/D dedit. ad hanc rem diiudicandam hulseh- consolatio ad Liviam . 361

nunc et rebus tanta in edente ruina in te solam oculos et tua damna refer.eat nunc aliquis et singulas comploret

Atque in litteris Latinis saepe inveniri i nunc Ommemoravit. Sed non hoc agitur, immo quam Verisimile sit utrique sua sponte eam ipsam locutionem neadem re Oeeurrisse. Qua de causa censeo haud permultum profecisse hutschium, qui putet se probasse nullam rationem exstare inter Senecam et Onsolatorem, cum

ostenderit illud ι ιne saepius in litteris Latinis inveniri. Sed satis de singulis locis. Senecam vero carminis imitatorem dici non posse Shui sellius ipse concedit dicit gemi War es in h0chst ungit ictilicher Gedank0, di im gangen Oh geordneten struisse Gedankenrethen Senecas aus dem ori vagen undi larer Disposition entbehrende Geditate herleiten uwoden ). Contra scimus Senecae opera tam nota fuisse ut Quintilianus cum indignatione quadam dicat inst. X, 1, 125 tum autem solus hi fere scit Seneca in manibus

1 rectes iudicavait mureschius quoilue, cum dixit in consoL

47쪽

od leseenthmi fuit, et paulo infra 127 i sed piscebat propter

sola ilia et ad ea se quisque dirissebat est issenda ita pot- rut deinde cuni se is faret, eodem modo dicere Senecam infumabat. Iam huius disputationis summam faciamus: apparet auetorem quicumque consolationem Liviae composuit, usum

esse Senecae consolationibus a d J Iarciam et ad Polybium seriptis quarum illam anno . Chr. . quadragesimo aut initio sequentis anni scriptam esse Bureschius offondit l. c. p. 110-114) hanc anno quadragesimo terti sive quarto a Seneca y Corsicae scriptam isse constat. Ergo post annum quadragesimum quaesum composita est consolatio Liviae. Et intra viginti fero annos proximos, si ii et

Primum inim num itiam Senecam maxima auctoritate usum isse it eripia itu viguisse motum est haud perninito post citerum studium tristinorum, imprimis Ciceronis revixisse clam Quintilianus, qui anno . Chr. n. undeseptuagesimo Romam venit. corruptitan et omnibus et itiis fraetum dicendi sentis revocare ad Ser riora iudicia

contendobot inst. X. 1. 125 Caput mutem illius torrupti generis dicendi erat Seneca, in quem Quintilianus saepius invectus est ei supra) Quo tempore igitur consolatorem

Senecam doctitasse atque ic eius Ieriptis argumentum quasi ad carmen conscribendum sibi sumpsisse veri simillimum est Nonne tum cum Seneca princeps ut ita dicam litterarum erat. 4. e. sub Nerone Caesare accedit

Graecis et om tua script hist erit. Stud Lips. Ol. IX, p. 4 et Optima P aeque poetae suppeditabant, plurimosque locos philosophi antiquitus poetis excerpetunt quos aut disertis rei bis ea scribebant aut disiectis metri mei ibri ad sermonem accomomodabant. Nic Ariochus Socraticus ille diu losus poetarum locis et apertis operti refertus est; sic

. . . . nec aliter, uno excepto Seneca, ceteri omnes, cuius rei

aptissima exempla si )ersunt Ciceronis et Plutarchi vi ae huc pertinent scripti . 1 lion facio cum Bureschio qui censet a Seneca abiudicandam esse consolationem ad Polubium.

aliud argumentum. Neque enim iniuria quaestio est mota, num omnino post Neroni mortem consolatio Liviae conscribi potuerit. Post mortem enim huius imperatoris, in quo gens Iulia exstincta est, ea quae familia Augusti acciderant accuratissime exornandi et explanandi studium

quod inesse consolatori ex omni fere versu apparet certe non iam commovebat homines, ut recte monuit Sehangius de incerti poetae consolatione ad Liviam deque carminum consolatoriorum apud Graecos et Romanos historia diss. Marb. 1889, p. 12. Immo compositum est carmen eo tempore quo omnes in domum Augusti oculos convertere nondum desierant, id est quo Nerone mortuo gens Iulia nondum

erat Obruta, i. e. ante R. S. Terminus ante quem consolati compo Sit esse non potest supra demonstravi hoc factum non 8Se ante R.

44 - firmatur setiam ali argumento, dicendi proprietatibus quibusdam quas in consolatione invenimus Satis certam ad aetatem definiendam ansam praebet versus 393 addo quod est ubsens functus sensus adde quod absens

mortuus est, neque tibi necesse fuit oriam et ob oculos morientem illum aspicere letius enim feriunt animos mala quae abSeH-titus accidunt piam quae in oculos incurrunt et coram avi-ciuntur. De sensu igitur dubitare non licet absolute positum est functus pro ita morte functus. Neque autem ante senecam invenitur hoc vocabulum nomine non appOSit O cf. auptium l. c. p. 31l); cuius in fabulis vocabulum functus notione verbi moriendi primum exstat: cf. Thy 749utinam arcuisset ne ego functos humus Med. 999 iusta iam functis halent i a me sepulti. Inde ab Seneca saepius functus

mortuus scriptum videmus, ut apud Statium Theb. III,

143 IV, 483 VIII, 11 aliosqu0. Circiter mediam igitur

primi p. Chr. n. saeculi partem voeabulum functus in usum

receptum videtur esse ei Sedimayeri adnotationem in G0ett. Gelelirio Ang 1882, p. 33). Vel hac de causa

Shui solii coniectura stare nequit. Ego autem O Rrgumento adducor, ut eo certius dicam consolationem Neronis temp0ribu esse fietam, quibus temp0ribus in versibus

48쪽

faciendis innummeram hominum turbam occupatam fuisse notum est h).

Certius vero de auctore consolationis ipso dici nihil potest tantum hoc apparet eum sibi proposuisse facere hoc carmen quasi Ovidium personatum non aliter atque plurimos versificatores spuria condidisse sub personis')magnorum aureae aetatis poetarum' Schangius i. α). Ad inom totius disputationis perveni. Restat nunc ut summam quaestionis faciamus: Cum auctor consolationis templum illud anno . Chr. n. Sexto a Tiberi dedicatum commemoret, cum Ovidii tristibus et epistulis ex

Ρonto usus sit, cum Senecae con Sol Rhiones O verit et ad eas nonnumquam arte Se applicaverit, cum de certis causis non liceat ultra annum . Chr. n. duo deserit unge Simum progredi, dubitari non potest quin consolatio ad Liviam conscripta sit Neronis imperatoris temporibus ab uno ex illis versificatoribus ignotis quos tum permultos Romae fuisse Scimus.1 Hac ipsa aetate Ovidius quanta auctoritate usu Sit, nuperrime recte exposuit ustius in libro cui inscribitur a literar histor of Rome, cum dicit p. 610 Orid' authorit in the rhetorical school of the prs centur is Ioa n by Quintilian 's frequent citations. His mar on potir vas deci te Manilius Seneca Lucan Silius Statius Martiat, and the criters of Priapea borroto rom im It casMot tinnatura that, esides the Numand Consolatio, many imitations in elestiaes h ould e puri si solsted on his nume. Equali significant of his aride popularit are lines cratched On the realis Ofhouses a Pompeii. f. etiam quod hac de re acute iucundeque exposuit Friedlaenderus Sit Gesch. III, p. 359. 2 v. etiam Zingerietum in libro qui inscribitur Z spateren latetni- schen ichternμ vol. I, p. 102 eine aussallende Erscheinung die viellei hi auch hier noch urg berithri erden Onnie, Ware die in derromischen oesie auffallen haufige, schonorii beginnende und sicli forterhaltende Unterschiebun oder amensentie inung on erithmten Vorbi idern nach denen au sic haupisachlic gebildet atte.'

populator Achillos 33 Agrippa 69 acc. platebrosas . . . Alpes 5 Alpinae valles 385 fuit . . . Andromachae gen. 3I9 Apollinea . . . lauro 459

AStynna ... puer 39 Aurora SI Ausoniae matres, nurus o

Clymeneides Clymenei filia IIIua est in . . . Appulus Spua lis it a supplex S9

Germania r . 27IGermanica signa 335 - cusorbis 457 Germani subst orbis 39I

Iliades . Nernu8 s aram A fluvius Germaniae 386 Threicium . . . Ibyn siliuin Terei, Thraciae regis Osi Iunonis 403 Iuppiter nom. OI sen. Id.

49쪽

Oeniden Meleagrum IoHerculeae ... et a 257 Panope matertera Achillis 35Ρ area 64 plur. Oc. 73

dispersi per iuga Pannm nii 390 Pontus 3SSPunica bella 452 Raetorum 75 Remus Iliades 24IRhenus 385 Martia Roma 2 6 Hiis a ni roc. I9; seu 356pplur. ace per oppida 73; dat. - is subst. 39I indomitos . . . Sicambros II; deletos II Stygia . . . aqua abL Iop RA

. . quas 432

pater . . . Tiberinus 2I roc. 233. 247Threicium . Ityn Veneri 245Zephyris ... ictae nives IOI M6-35

A TA'um Θritum. I. Pars prior: 1 do libris consolationis ad Liviam I de locis aliquot emendandis et interpretandis 36-533 lectio consolationis librorum scriptura et emendatione subiuncta 54-73II. Pars altera de aetate consolationis ad Liviam 74-84 Inde nominum propriorum 85-86

50쪽

vitriis

Natus summenricus Oldeco a. d. VI Id. Mart. anni 1887 patre Henrico, matre ilhelmina e gente Dott- me Nienburgi quod oppidum ad Visurgim situm est.

Patrem ante hos quinque fere annos acerba morte ereptum

mihi esse valde doleo. Fidem profiteor evangelicam. Primo in patrio oppido frequentavi pro inna8ium Sque ad a. 1902. quo anno receptus sum inter discipulos gymnasii Verdensis, quod floret directore riderico Dioch, Viro humanissimo. Vere anni 1905 maturitatis testimonium adeptus Tubingae per sex menses aestivos litieristum germanicis cum philologicis operam dedi quae studia per duo semestria continuavi Bonnae, ubi interfui exercitationibus archaeologicis a Loeschhio rectis, philologicisa uechetero, qui illis semestribus docuit ultimis. ostremo Georgiae Augustae civibus adscriptu Sum, quOrum in numero per septem semestria me fuisse vehementer laetor Aestate anni 191 examen pro facultate docendi superRVi.

orant eo, oh Ienχ, Schwartet, endland sodalis fui per duo semestria, per totidem tempus seminarii germanici ad quod chrode et eissenset benigne me admiserunt Omn1bus his viris doctissimis bene do mo meritis gratia ag Sinceras. Quid vero riderico eo qui studiis meis maxime favit, et M. Ohlen debeam, verbis

dicere On OSSum neque umquam Obliviscar.

SEARCH

MENU NAVIGATION