De graecorum nominibus Theophoris

11쪽

1. C. I. G. 0rpus inSeriptionum Graecarum. 2. I. G. Inscriptiones Graecae .

12쪽

reli esse, Berlin 1893.

17쪽

De6s, qui in carminibus Homeriei c0mmem0ranlur, e diversis regionibus Graeciae paulatim pr0gresso totam terram oecupa88e et insedisse aliis 10eo suo dem0tis aut in ultum novum receptis iam saepe demonStratum est; sed in perscrutanda Graec0rum religione, de qua tam variae sunt d0etissimorum hominum tamque discrepantes atque in diversissimas partes di8cedentes Sententiae, ut etiam de pringipalium de0rum origine ae sedibus alii alia c0ntendant, etsi difficile est numerare qu0 viri quanta eientia quantaque in studiis suis varietate et c0pia suerint, qui n0n una aliqua in re separatim elab0rarint, tamen parum adhuc tributum esse mihi videtur Graec0rum nominibus ad deos pertinentibus, quae antiquo Secuti the0phora appellare c0nsuevimus. i)Quo cultus de0rum testim0ni multo sinceriorem nobis aperiri religi0nis Graecae intellegendae s0ntem existimo, quia nomina hominibus data ptime indicant, quo animo ingeni0que sit populus Vel gens namque iis ipsis ea, quae antiquitus memoriae sunt tradita,

magna fide conservantur ae retinentur et quaedam novae c0gitati0ne rationesque n0 prius, quam unditu a popul redoptae sunt, redduntur atque refulgent. Haec nomina, de quibus agere mihi pr0p08ui, ut et ingulorum patriam deorum et Graec0rum in dis venerandis Sum aem0rem perSpiceremus, primus tractare conatus est Theodorus

Pano sic a S. D. P. A. 18 39, p. 13048. cf. 840, p. 33348.). Qui, quod illa haud satis expl0rate percepta erant et c0gnita, cum nondum de iis idone m0d disputavissent grammatici, ultra terminum ade0 8 progressus, ut Si eum Sequeremur, ullum nomen Graec0rum, qu0d40n esset the0phorum fuisse paene negandum 8Set. Cuius ex commentariolis exempla testim0niaque, quibus haec re Si Athenaeiis X 4 0.

18쪽

complobaretur, promere Si pervacaneum esset, ni Si 0stulare visa esset virorium lictoritas doctissimorum Hermanni gener et

Ottonis ruppe, qui magna ex parte rati0nei eius decepti

salsae sententiae sese addixissent et ad similes argumentationes essent adaeti. In the0ph0rorum igitur numero non Sse ponenda censeo nomina 'Ἱππαρχος, Ἐπίκουρος aliaque eiu m0di, quae, si essent derivata a Neptuni et Apollinis c0gn0minibus, in suffixa -to Vel f exirent. Quin etiam nomen ε ast a' et8i, qu0d attinet ad Drmam, nihil habet offensi0nis, tamen ab Apolline Separandum 88 put0, quia illud a ba8i, quae praebetur nomine Θεcts yic, seiungi nequit. Quae cum ita Sint, an Ostia, quamquam ip8 ea, quae exp08ui8Set, ambigua 8Se nec dubio carere sentiebat, tamen n0 continebatur, quin longiu pr0e ederet proferretque in medium cogitati0nes nullo modo pr0babiles. Quod si n0mina hominum cum deorum c0gnominibus congruunt, ego quidem Π0ndem0nstrari arbitror illa ab iis esse ueta, sed apparere Graecogdiis eadem epitheta atque h0minibus imposuisse. Quam rem ita se habere singulatim, si ostensi data erit, aptissim qu0que loeo idoneis argumentis allati c0nfirmabo.

optime iterum edidit Gustavus enseter, 110mina Graecorum arte grammatica tradiavit, acutissime do the0ph0ris disputavit Ioannes Antonius Letronne,p euius libellus, quanta sit laude dignus, nulla ex re melius intellegitur quam ex eo, qu0d adhuc valent omnia sere, quae exposuit, neque unquam Sunt in dubi poSita.' Qualis autem suerit illa ratio, iis rebus ostendere liceat nomen K si sto cum Mercurii cogn0mine ea iv et i γε Gro cum Marte comparato Hesychii glossemate incertissimo conectitur S. B. P. A. 18 9, p. 39 et . 141). Oppidum vero Ioa λιοπολις nomen a Cerere, quae cognominabatur Oυλla, duxisse contenditur S. B. P. A. 1840, p. 345). Sed ioc ipso exemplo conexum nominum oppidi atque deae interpretatione artificiosa laetum esse bene demonstratur. φ Eclio lexido omnia fere testimonia Ominum, quae a scriptoribus

19쪽

PIui ima quoque ad theophora e0gn0Seenda attulerunt

Augustus te et riderieus echiel, i qui quam bene

Neque tamen Hermannus Usener exemplum ab illis datum Secutus egi, Sed in appendice libri, quem scripsit de de0rum n0minibus G 0tternamen, B0nnae 1896), rati0nes Theodori Panoska redintegraVit. 0 quidem I0eo non superfluum esse mihi videtur

mentionem facere nominum AT 76ικράτης, T aTέων deterorumque eius generis, quae ad deorum n0mina reserenda 88 ratus ad sententiam suam confirmandam usurpat. At equidem si statuo: primum 8Se 08tulandum, ut nomina, Si quae ad deo pertinere conteitur, inveniantur in regione certis finibus circumclusa neque usquam alibi, deinde, si ita res se habet, alia qu0que argumenta testim0niaque asserantur; namque maxima Opus est auti0ne, quod

etiam nomina non the0ph0ra interdum definiti spatii terminis septaeSSe ac contineri optime d0cemur n0minibus German0rum. Quinetiam nomina 21rasto coρος similiaque ad raθ0ν allio Papertinentia arbitratur Usener sed eadem rati0ne non 80lum dei melioris et de optimi cultum colligendum esse obliviscitur

1894, ed. - . B. CL Ernestus Forstemann Alideuiselles amenbucii , Bonnael 900, 2SSim. Si cum eius generis numinibus, quorum cultus est inferioris aetatis, theophora conectere volumus, fortasse hoc loco asserre licet

Quando enim me in hunc locum dedit xit disputatio, me in quaestionibus quoque lythologicis Useneri sectana non sequi Oiniue morandum est mihi quidem ea, quae acute atque subtiliter ad religionem posterioris aevi cognoscendam prompsit, nullo satis certo argument dat ad antiquissima tempora transiluisse videtur Cuius rei testimonio sunt haeci

20쪽

et i doro , quibu8ssum e0mparandum 8se apparet Indi eum usu lutta ut Persi eum Ohudo tu Vanhu AEdivi. Ut de n0minibus huius m0di recte iudicemus, Graec0 et genere c0mpositionis, qu0d

grammatici Ind0rum a frihi appellant, saepe 808 88 et elementa, quae in quibu8dam nominibus orta sunt, ad alia qu0que interdum transtulisse nobis oblivione n0n est obruendum. His rebu8, quas, ut nomina Graecorum intellegeremus, haud parvi esse momenti d0euerunt Augustus Ficli atque ridericus Bechiel, magnam partem nominum in δωρος, θεμις, Zalta, at a Dalia8que V0ce exeuntium interpretari p0ssumus; qu0 Si secerimu8, illa non iam in theoph01 0rum numero habebimus. Sed ut hoc facilius apertiusque explanetur, n0nnulla n0minum cum Stirpibu8ύωρο- et oro c0mp08it0rum exempla, sicuti sors tulit, adrepta afferre iuvabit: Ἀγχὶσld υρος Μυσκιος A. M. XXI1896, 46. 21γλαόδωρος κρ=ὶφιευς I. G. VII 2719.0Ἀγνόδο ρος Atheniensis Lys.

Them. 13, alii. 3. S . . Chr. n.

Hydrelae. I. Se P. Chr. n.

Κλεόδο ρος I. G. I 454. ψευδουρος Hunt coli. I 117. exempla: dea, cui nomen est 'hi odia, non postea Hecata in aequo posita est, sed VOX Eira odia, tuae oecurrit in inscriptionibus Thessalicis, nihil aliud est quam cognomen, pio in eadem regione atque Εκατηortum esse infra exponam ac Similiter a principio deus ἰατρός eum Apolline est coniunctuS. D i. e. o αγλα δουρα εχ ει Vel φερ si, cf. ευκιππος ' o λευκονιππον χει Theocr. XIII l). : Noni in lio modo impressa ambigua sunt.