장음표시 사용
171쪽
CC 'IL Artaxerxes res Imperii sui constituit. MN Ium Cerimnicum usus mentio in nummis. q. CCXXIX. Dio Cos. II. Alexander in Campania versa--. re exis irruptio. Legationes a Romanis ad Persas, contra. V . Alexander proficiscitur in Orientem, ubi rebus dispositis in Persas movet. Bellum geritur Alexander Antiochiam redit.
A CC XL Alexander Persas quiescere videns Antiocheni, desiciis se tradit. Origenes Antiochiam venit. A. CCXXXI CCXXXIII. Alexander in oriente motiis
A. CCXXXIV Persae , postquam IV annis quievissent, secum do movent. Secundum bellum Persicum , a quo avocatur Λ-lexander ob motus Germanicos Romam recit Imperator, ibique triumphat. - IMAlaxando in Germaniam exercitum ducit, ubi occiditur. Dissero, ut apparet ex hac Chronologia, in multis a Pagio. uem nunc fuse refellere non vacat Sussicit Pacem quatuom
decennalem hic locum non habere. si ab A. CC VIVvel C r. annosam retro numeres, incides inis C In& CCXV post quos Bella Caracallae, Macrini cum Parthii. Aviti cum Macrino gesta sunt. Haec lassicere possent, sed adhuc pauca quaedam sententiam meam firmatura addere
Primo hique assim testimonium Historicorum Oaentalium apud Hei otum in Bibl. Orient sub nomine AHschu: Babe gin Reserunt nempe illi hunc Artaxerxem seu Hsilaum annis XIV. regnasse Agathias habet XV. , circa annum suum X multas provincias Romanis eripuisse. Jam mortuus est anno CCXLI. Ergo Provincias illas anno CCXXXVI. vel ore occumvis. Atqui restit Herodianus Persas post praelium cum Metiscio, sertum, per III. - In annos R T manos
172쪽
cCXXXIII habitum. Secundo Artaxerxes Pariliorum jugum excussit
XXVI Et non diu post Romanos aggressus est, statim
nempe cum interiorem Regni sui statum pacatum constituisset. Sic Herodianus, Agathias, Orientales. Quis ergo credis derit eum sere decem annos expecitavisse donee Romanis bellum inserret. Biennium ei concedo, quod omnino sussicit. Tandem sententiam meam demonstrant nummi apud Mediobarbum p. 324 ubi ex una parte Alixander cernitur, ex alio victoriaeefigies cum Inscriptione VICTORI AUGUSTI, A vocibus VOT X annus autem decimus Alexandri, annis Chrisse CCXXXI. A CCXXXII. respondet. Ergo tunc bellum habebat Alexander ωjam Persas vicerat. Et sane illudis aetas non patitur, ut Anonymum nostrum ad Alexandri finem demidamus. Nam a tempore oblatae d-itiadi, Apologiae ad ultima Alexandri tempora, anni sere LXX. intercedunt Non igitur potuisset tune Miltiades in vivis esse. Quod utpote niaxim momenti probe notandum. Tandem si quis adhuc de hoc dubitaret, verba ipsa An nymi eum plus quam satis refellent. Ἀgit enim de Pace universali, ita ut .... micuiare ρον --rsali bH- ανόνι turbaterit. At quanti momenti, praecipue in oriente, ubi auctor scribebat, bellum illud fuit, quo Artaxerxes Parthos Im sperio Persico privavit ἰ Hoc bello Asia fere tota turbata n vam Gentem, quae se regeret, accepit S Parthorum Imperium cecidit. Imo constat e Cirummis, aliquod bellum Germanicum
illustre annis CCXXIX. siisse, ut apud baedi barbum pag. ii iii videre licet. De quo Historicos non loqui, mirum so s. nisi in Alexandri rebus omnia ab iis tuse
q. 8. Constat ergo ad Commodi tempus Pacem hanc res vi hi rendam esse. Coepit nempe is CLXXIX. labente, cummam Montani us amp. Marcomanius 'inis quiesteret, de duravit usque ad
173쪽
A CXCIII quo ipsis Cal. Ian. Commodus interficiebatur , ori eo vel usque ad Martium ejusdem anni, tertinacis monem, A. XII l. aliquot mensibus. Ita scripserit Auctor noster A CXCIlI. Et mortua erit Maximilli A. CLXXIX. Citiusmontanus se Priscilla. Scribebat autem Apollonius iis vivis. Ergo non post A. CLXXVII l. Tunc quadragesimus erat annus ab ortu Montanistarum. ataque non post A CXXXVlli orti sunt. Sed probabile est, maximillam non tam cito post Montanum mortuam de Apollonium non statim ante mortem uerontani scripssse 'laqueiterum eum Maximilia A. CLXXα, momtua si ponamus Priscillam antea, Ontanum vero . Et eumE CLXXV. mortuum, pollonium A. CLXV l. scripsisse. piphanio Sic origo Montanistarum ad A. CXX Ut spectabit. mos au- concili tem annos ideo prae aliis assumpsi, ut in gratiam redirem cum Epis phanio, qui Montani ortum alicubi, ut vidi in XClli aluus post Christum passum collocat, id est anno CXXVI. esse citer. Item idem Epiphanius se anno XIl post id tempus, scribere dicit, quod mendosum est Sed alibi nempe aer. XLVIII. 3. 2. non CXII annos, sed CCXC. habet, quod iterum absurdum. Sed gendum CCL scribebat enim .
CCCLXXVI. Et sicilis lapsus , ---α in ι----. At in Mars si Hypothes serene A. CCXX quod absurdum
quoque, quia ex uter nemo εννεν, 'κοντα exsculpet.
His omnibus perpensis nemo dubitare potest, Montani priam initia ad A. XXVI. pertinere. Sed ex Historia liquet eum per aliquot annos Vaticinatum esse, antequam sectatores colligeret, dogmata Haeretica hargeret. Itaque Haeresi Montanisticae orium in A. xxxvi differre possumus, Hadriani decimo nono. Et sic omnino Epiphanium secum ipso& nobiscum conciliare possumus. Pro . XIX. Antonini Pii, non Antoninum Philosophum , sed Hadrianum legendo.
Et sane huic conjecturae non necessitas modo Historiae, sedo vel rim Epiphanii nexus suffragaturi dicit enim ont
174쪽
m. Scripsisse supponamus A. XIX. Igal riam, facile est Criticum quendam oui serius prodi iste Montanistas legisset, voces Antonim ιι qu auccessii , iterposuisse. Nec obstat quod asdit Epiphanius de Tatiano QEncratitis, sed favet potius. Nam eos sub Hadriano collocat, 'amen Montanistis ouγχ δε- Dcit Scio eum coaevo est Aroxime siquemes soruamsi disnis distabant, vel de orditie, in Epipnani Libro, observato hoc intelligendum. f. o. f. . Expendimus tempus orta Haereseos Montanisticae. e Cp Nunc utile foret quoque ex antiquo aliquo auctore expiscari. . δ' sub quo Episcopo Roniano fuerit. Id enim non parum Chr ' nomine, actantiae causa, assumpto, apud Episcopum tunc R manum gratia polluisse. Et cum Episcopus in Prophetias Montani agnoscere .pacem Ecclesiis dare paratus foret , Praxea id consilii ruptum esse. Quaeritur itaque quis suerit Episcopus ille Addit Tenullianus Praece res hujus Episcopi ontannm damnasse. Ergo sinem duo ves tresipiscopi Romae sierunt tempore Montani ante istum, de quo hic agitur. Si igitur hunc norimus, sciemus quoque quis ille fuerit, sub quo Montanus prodierit.
Duae tresve notae omnino indicare nobis possunt, quis sum xit Episcopus iste. Primo , enim sub eo Praxeas dicitur fi
ruisse secundo, tempore alicujus Persequutionis siit, nam tunc cum piscopus esset, Martyrium patiebatur,ves potius
eonsessor evadebat raxeas Tertio, Montanistarum vaticinia agnoscere paratus erat. Prima harum notarum maxime ambiagua est, vix enim alibi mentio hi Praxeae quam in Tertulli
no, nullibi tempus ejus accurate indicatur. Equidem e tussianus eum hom-- vocat, -- v. sed generale hoe admodum est, & indicat modo Praxeam aetate adhuc Ter L
iuia uiri Ditem Pacian nos docet, Zephyrinum a Pam
175쪽
aeriter Praxeae restitisse. Quoad secundam notam, cum Pax
perpetua Christiana suerit sub Commodo, de duabus modo Persequutionibus sermo esse potest apud Tertullianum, nempe M. Aurelii 3 septi severi. Illa A. CLXI. ccepit, la lavit sorte usque ad A. CLXXIV. Ista L CCII inchoata,
juxta Dodiuelli calculum is ad cita CCIV. duravit. Tertia nota ostendit haec eo tempore contigisse, quo Alontanistae nondum pro manifesti sisimis Haereticis habebantur , adeoque coadduci poterat Episcopus Romanus ut eos probat s. Id vero ultra Eleutheri tempora non potuit fieri, nam sub Victore M. Zephyrino, ultra, Montanistae maximo in odio erant, de quo vel Tertulliani opera testari poterunt. Et quod ad Zephyriuum attinet, notum est sub eo, ejus Presbyterum Caium acriter adversus Montanistas dilautasse, inuidem non longea Zephyrini initiis, unde iste R. Zephyrinus nunquam o lanistis favere potuit. f. o. Jam colligantur hae notae Zephyrinus Praxeae ho M. r. stis acerrimus Montanistis insensus, non potuit istis favere vel . V.
illi aurem praebere, eumque In primis amici habere. Quem iuni Mon cunque autem calculum sequaris, tempore Persequutionis Seve tantilae.
nan Episcopus erat Zephyrinus. Ergo sub M. Aurelio comtigit Praxeae historia. Igitur vel sub solere ves sub Eleuthero. sed non sub isto. Nam Eleutherus nunque Montanistis
savit, nec ullis Haereticis. Imo violent illimus erga eos suit,
supra vidimus eum cunctos ex Ecclesia pepulisse. In specie Montanistaris Eostem eum fuisse inde pater, quod oportuerit Ecclesias Gallicas apud eum pro ipss intercedere, teit Euse bio L. V. Cap. II. Quae tamen segnis nullum essectum habuisse
legitur. Igitur Montanistis patrocinari non potuit Eleutherus. Igitur haec sub Sotero contigerunt, qui quoque Imperante M.
Aurelio sedit. Equidem rimasius vel quisquis Praedestinati auctor est Soterem contra Montanistas scripssse dicit. Quod ob parvam hominis sdem incertum, meae tamen sententiae non obstat, nam non improbabile est, Soterema Praxea persuasum, sententiae revocata rationem defendisse, scripto publice edito.
176쪽
omnia autem Sotero conveniunt. Persequutionis tempore vixit in mea chronologia se sub Antonino Pio); Haereticis adeo
insensus fuisse non legitur Eo tempore sedit, quo Montanisti: nondum ubique remistantur, Qquo plerique eos Ecclesiae reconciliare volebant; Praxeas sub eo ortus, aetate Tertulliani vivere potuit sote ergo, alius nemo hica Tertulliano respici potest. Insero itaque Montanistas sub Pio debuisse prodire. Nam Praecesseres Soteri eos damnabant, teste Tertulliano. Ergo duo salum, ante soterum, Episcopi Romani ontanistas res
tam potuerunt, nempe Anicetus qui ante Soterum, sius qui ante Anicetum sedit. Fuit adeoque Pius Episcopus Romanus, eum Montanistae orirentur circa A. CXXVI. Quod in mea Chronologia verum, non maino in Pearsoniaoa, in vulsari
impossibile, quae sic falsitatis redar euitur. Dices, potuisse Μontanistas sub Hygino vel citius adnuc oriri, nec enim P re res solinia duorum numerum restringendi sint. Respo
deo, id rationem teniporum non pati Nam Montanistas Haeresibus Valentini marcionis,c, posteriores esse consul, quae sub mgino natae. Et in demontanistarum ori ineis tempore sussiciant. Res diverticulo necessario in Viam redeo,, seriem Epist porum Romanorum expendere pergo, si nempe tempora aggressurus, qui Hygino successit a nobis iam expenso. Sed ante omnia, Chronologia nostra indiciis certissimis ficinanda est, ex dipessionibus nostris petitis.
177쪽
Licet in tanta jam luce chronologiam nostram collocavere q. r. mus, tot Judiciis Historicis fitinaverimus, eum non Notae possit in adeo vexata quaestione ullum argumentum sapere ' ζ' suum esse, convenire arbitror ut ad annos Hygini, in quibus Pontita substitimus, notas colligam, quibus nostram temporum rationem clam fir- veram esse probatur, inuae gillatim demonstratae sunt hi in praecedentibus. Primo Marcio Romam immediate post Hygini morem venit, Cap. IX. . . Venit autem priusquem Haeresin sparseret, quod statim post ab eo factum S: quod notissimum est. Iaereticus vero evasit circa A. CXXII. Cap. eod. S. 3.3 6. Ergo Romam venit eodem anno ineunte vel CXXI. a bente. Ergo tunc mortuus est Hyrinus. Sed ex Chronologia
nostra id verum est. Cap. VII. I. i. Igitur Chrono is
nostra demonstrata est. Secundo. Valentinus Romam venit sub Hygino , quod ex conses est Venit autem circa A. CXX CCap. X. S. I.
Juxta mea rationes A. xx sed stat Hyginus Cap. VII. iid is rationes ure accurat sis.
178쪽
is, DE SUCCESSIONE, c. CAP. XII
Tertio Cerdis sub Hygino Romam venit etiam de eo constat. Venit autem eodem quo Valentinus tempore, ut inde per se sequitur. Ergo A. CXX. Ergo uenim firmatur
Quario Basilides Vesentino prior fuit. Ergo ante Hyginum ortus. Non diu tamen antea, ut ex Irenaeo, Epiphanio, aliisque omnes norunt, sed aliquot solum annis. Atqui Basilide, sub Traiani sine in Haeresin psus est Cap. X. 3. 3. Ergo Hyginus sub Hadroni initia sedere debuit. Hadriani initia ad . CXVII. pertinent, Hygini ex naeis rationibus ad . CXVIII. Igitur recte meae rationes sese ha
Quinto Carpocrates r- ον sui Valentini. us semen Haereticus quam alaminus Romam veniret, ut ex Iren. Epiph. aliisque vulgsre Carpocrates autem ante A. CXX . Haereticus fuit Cap. X. f. q. Ergo Valentini iter infra A. CXX detrudi non debet. Ergo tunc sedit Hyginus , S c.
sexto Μontanistae sub Pio orti sunt, ideoque mortuo iam Hoino. Cap. XI. f. α Atqui orti sunt . CXXvL Ibid. . . Ergo Ninus ante . XXVI. mortuus. Ex meo computo A. XXII. obiit. Recte igitur meum Computum inii. s. a. g. 2. His expensis nefas esset de HyFini tempore ulterius rixandi dubitare, praecipue cum tempus ejus ex iisdem notis historici, heiici smetitu intubus sequentia Episcopbrum tempora mutue da erunt. Successit igitur Hysino Pius, cujus annos sic ni merant Catalogi sedit nempe iuxta Catalogum Liberianum
annos XX. Sub Liti. B. Sub Litt. C.
sub Liti. E. Alia nus Libri Mista
179쪽
Eusebianum XV. Nicephorianum vSuncellianum . V.
Xutychismam M. . vi sine immuni satis discrimen, Me quo diarii iis .iet pronunciare omnes Orientales Catalogi in numerum a aiorum XU. consentiunt. Occidentales omnes in annos XIX.
iis exceptis, qui errore manistitissimo laborant. Ingenue fateor anulli propiora esse interia Historica. quae litem Hue dirimere stat. Interim tamen , neglectis orientalibus catali , inon dubito Pio anno XIX. tribuere. Et hoc quidem pro re a te certissima habeo. Nec rationes ejus sententiae hie addere opus erit, quia nullam aliam habeo, quam summet meum Systema Chronologicum sane AE ecior, sequen- cis Episcoporum annos, ad finem ustiue hujus op meeviniereumre velit, fidem meam stringo, eum salta veritate ne unum annum quidem nostris rationissius detraliere posse. Quo 'uot igitur in sequentibus testimonia nostrum calculum firma-abunt, tot omnino sententiam nostram de ii annis veram esse
3. 4. cum in generemni uerim alias, mea mine g. i. ataque ea non recoctumini, quae alii, praecipue rimonius aut i iv et odwellus iam in eam lucem produxerint, cui nihil addi pos- ζia st Cum, inquam, hoc saepe professus fuerim, eo ipso libero ab ampliori discussione quaestionis, num Hygino iuuiis Anicetus siccesserit, ut ego statuo ves Hygino Ante tus, Anicet Pius Exhausit nimirum hanc quaestionem vis Inclytus Peusonius de Success. Diss. I. Cap. I. Et ut iaeorum gratiam , qui ejus Librum non possident aliquid mo- ineam, omnino de nostra sententia dubitari non potest. Ne dis vim Catalogos Oricinias omnes nobis favere, etiam later L.
180쪽
tinos, Prosperis Pseudo- Tertulliatius adv. Marc. L. IIT huic opinio assentiuntur, cui obstant modo Latini atalogi di auctor mendosus optatus. Sed hoc nuntinum. iniis enim fidem densabit Irenae Hegesippo, scriptoribus nempe .uγχ.e,ou. Hegesippin dicit se s. Amen Roma halutasse, cui successerit Solem, Sofero Eleuthertu Ap. Euseb L. IV. Cap. XXII. Poteratne ignorare egestpus, quis ei sente Romanus -- piscopus mi Et an sequioribus Auctoribus potius credemus, usque mutilis e corruptis me horaeo , qui eodem tempore: vixit superfluum est dicere riuum tantum non decies Anice timi Pio, Pium Hygino successisse inculcet. majoris quident, ponderis forent, quas adversarii opponere Blebant quomum. Hi lysius litterae , sed suppositas eas esse constat.
Histea Musonio sise disputatis , siquid addere licebit.
nempe cur eredam filiariam ignari hominis manum atalogis. Latinis iamotam fuisse, quos initio rem se habuisse, Hin , Anieet praeposuisse censeo. Rationes meae sunt. I. Pseudo-Tertullianus, quem iam jam citava diligentero. alias Latinum cataloEum sequitur, quem ante octilos habuisse oum apparet G eletum expiscatus est. Cur itaque ' eum hic sonte suo abscedere diceremusqSunt adhuc manu scripta Libri Pontifiealis quae Pium A niceto praeponunt Varia ergo codicum catalogi Latini efctio. uis dubitaverit genuinam eam esse quae verior ' - . cipue eum illa manuscripta etinctorum sint praestantissim.
30 Varietatem hanc codicum sua sicilini probat, ner catalogus subactu. C. Anicetum omittit, ac sic se habet
omisi nempe Arucetum, quod de eoma adito ob diver ses Libros dubitaret.