장음표시 사용
151쪽
DE HAERETICI NONNULLIs, arci 11s
De merosum nonamimum Antiquitate expui sone.
Longe pertior est aliorum quorumlam Haereticorum origo, di
quam Marcionitarum , adeoque ad Institutum nostrum nithoium aptior, praecipue, cum ex illorum tempore invento, MareiΟ- origo te. nitarum etiam tempus invenire, certe certius determinare dis stimoniis
sicile fututinii non siti . Ut ab iis incipiam, qui prae aliis mi βx nori negotio determinari interrunt, statim Valentinianos aggrediar. Valentinus Romam venit, ibi Haeresin suam sparsurus, Hygino Romanum Episcopatum tenente. Id est, ex meo Systemate circa XX. Si igitur probem illo revera tempore id contigisse, demonstratum erit me .recte Chron ologiam meam statuisse. Undique igitur rationes, uidicia conquiram hanc thes ostensurus. Primo Clementis Alexandrini testimonium omni exceptionema; us est, cum nemo eo aptior ad haec Investiganda fuerit, tum ob antiquitatem, cum ob eruditionem, itinera, dilige
rem omnium GHaereticis scriptorum librorum lactionem dcc. Icutio Valentinum sub Hadriano floruisse, de usque ad Ant a. ninum. Di ilia i Corale
152쪽
ninutii Pium duralia dicit Locum jam supra allegavimus illustravimusque. Lirium autem Hadriani est . XVII. Antonini A. XXXVIII. Diu autem docuit Valentii vis. Erposub initia Hadriani ortus sileri oportet. Secundo Accuratius adhuc id ostendi , annus examquaeri poterit, si confora verba Clementi citata cum Irenaeo L. III. Cap. IV. ubi Valentituas dicitur sub Hygino ortus, sub Pio soruisse, rusque ad Anicetum vixille. Sedit Hyginus annos IV. Pius XX ves ut alii xv. de quo suo loco, Anicetus XI juxta alios sere XX. Valentinus ortus est sub Hygino, S circiter II annos sub eo floruit, sub Dio XV. vel XX sub ivitia Aniceti, sorte anno eius I. II. vel ILobiit, summa annorum XIX. vel paulo plurium, ponarruis circiter XX. Et cum mortuus sit Valentinus sub initia Antonini pii Abanno eius II vel III., nostro circiter CXL. retro nomeremus annos XX. incidet alantini initium in A. CXX. ubia nobis constitutum fuerat.
1 ertio. Victorinus quem Aut bertus sequitur in Comm. in Apoca)ypsin, Valentinum late apostolica collocat. - aetas apostolica, etiam tempus prini inpostolorii successionis dicebatur, quod usque ad A. CXX circiter, ad sinimuin
CXXX extendi poterat. Quarto Justinus Martyr, contra Haereses scribens, V lantinianos mutavit, ut liquet ex Tertuli C. Valent. Cap.
V. Hoc auton opus, ueno teste, sub Hadriano scriptum
φώ-um linquit)fuci unt, , .demriminios ref palum semen felici successit. Haec Irenaeus circa A. CLXXV. scribebat, lene jam fere octuagenarius. Unde qui eo senioressiterunt ac ante eum vixerunt, jam dudum mortui Lus erunt, B dudum contra Montiniatio scripsisse, -- nimiiiii XXX vel XL ante annis, ire A. CXL si mu
153쪽
sis againui, aliutinum mos in se omnem suam Docitrinam a Theotide, vel ut recte correxit Angliae decus interus Theuda auli comite accepisse. Paulus autem mortuus erat ante A. LXX ejusque Comes certe XXX vel XL mi,
rum tunc esse debuit. Auli vix ultra . C. vivere potuit. Et si eum audiveri Valentinus, certe LXXm'. ad XXXmum.
annum circiter censendus est id fecisse. Unde vitae limanae ratio non patitur, ut ultra A CXL rixerit, adeoque post A. CXX. Haeres sparserit. Hoc argumentum mihi invictum
videtur. Dices mentiri Valentinum. Sed probo, praecipue eunt fateantur antiqui Theodam illum Heterodoxum lentinianorum magistrum fuisse. Et concessi, eum mentiri, is
certe rerum sutus esse debebat, ut cum aliqui veri specie id ei posset: Dixissietne se Magistrum audivisse, ipse juve .
ni adhuc , jam ante LX vel LXX annos defunctum Z Septim Aristissimo nexu inter se jungiintur omnes illi antiqui Haeretiei, qui coi, unctim nothici vocabantur Ita ut sere eodem tempore fisam emergerent, de plerisque dubium erit uter utrius IV epeo extitisset. Vid. Irei, i, δέ ex eo Epiph Haer. Valent f. s. cc. Imo vide cunnes antiscnos inter quos de hac re constat. Unde quicquid de Mamcionis aetate diximus, qui Mim post Ualentinum Romam usnit . quaecunque de Carpocrate , Cerdone altisque, eodem cum Valentis tempore cariis, stemus, huc reserenda sanu, ct uuterius dicta mei protanti f. a. Interim non possviri non luc in aere persuasum ni Valentiuum jam priusquaminoniam veniret, Haeresin. suam vilenii docuisse per aliquot annorum tempus. Cuius niti es paucis '
Secundo. Iam di mi est ex ipsorum antiqueriim, pinphanai aliorumque propria confessione, incertum esse in Monam illius tempori, Haereses posteriores prioresve essent, iis se exceptis
154쪽
eeptis, quae ad certas Epochas Historicas alligatae reperiuutur. Verbi caulla, dubium esse, iii prior Carpocrate, Valentino de aliis nonnullis. Attamen iidem auctores alibi evidenter Cam pocratem, Baslidemque aliosque Valentino priores asserunt, eos itinere Valentini Romano antiquiores esse constat. Igitur iam per aliquod impus, incertae durationis, Valentinus Ha -
resin sparserat, antequam Romam veniret. Tertio. Istud longe manifestissimum Heracleo Valentini discipulus fuit Reserunt Irenaeus L. II. Cap. IV. Clemens
Alex L. I GR. IX. Tertuli adv. alantin. p. IV. oris genes in soli. p. o. Epiphanius, c. Ut adeo de hac ieci ubitari non queat. Deinde Cerdo Heracleone posterior. jusque discipulus fuit, ut Epiplianius aer. XLI. initio, diserte monet. Jam Cerdo I omam sub Hygino venit ante Marcionem, eodem sere cum Valantino tempore, Haeresin suam sparsurus. Hoc notissimum. Inde vero sequiim, V lentinum jam per temporis non exiguum pacium docuisse
Wiusquam Romam venii et Instituit enim Heracleonem, Heracleon Cerdonem. tamen Cerdon una cum Valentino Romae docuit.
Non eodem jure asseniit Vir Chattigius, de Haeres. . ILCap. VII. o. s. Marcionem Haraesiti suam prius praedic vis quam Romam veniret. Duobus argumentis id conficere conatur, I quod Philastrius Marcionem narret ob Haeresina Ioanne postolo pulsum, S: Epheso fugatum. 2. quod piphanius Μarcionem Haeresin suam in Syria sparsisse dicat, priusquam Romam veniret. Sed quod ad i. attinet, hilisibi iam ae fidei auctoris, traditionem sabulosam esse ipse lati,gius agnoscit, nemoque negare sustinebit. Quoad et nusquam hoc de Marcione Epiphanius Lapsus est se Iitigius, quod de Cerdone narratum est, Marcioni tribuit, etiamsi
nec de Cerdone hoc α, λεξε habeat Epiphanius, sed solumi Syria venisse, Romaeque Haeresin evomuisse Cerdonem dicat. Injuria igitur insurrexit Ittigris adversus constantissimam de lipsi Marcionis Romano narrationem.
155쪽
i Greenim multivii iunatio, Valentinum sub Antonino. Eleuthero pulsum dicentis, non magis mihi obstat a s pia, ubi demarcione idem recurrebat. De quo hoc ipso
capite dicam. Interim errat Tertullianus, cum Valentinum incaute Haereticis illis adnumerat, qui tunc ab Ecclesia separati fuere. De aliis concedo , de Valentino falsum, quem usque ad initia Antonini de Anicetum vixisse ostendimio. Tertullianiis partim admodum ista expendere solebat. Unde Irenaeo major, integra fides adhibenda, utpote qui coaevus aerat, ciam decrepita aetate sub Deuthero illo scribebat, mose
f. 3. Transeo ad Basilidem, qui ante Valentinum ortus M. 3. est, adeoque ante Hygini Episcopatum. Amnus autem E- sat ibi;
piscopus factus VIII. Ergo Basilide, citius prodiit, illi: Pr
adeoque sub finem Trajani vel etiam prius. Videamus ex Hib storia num recte haec constituta sint. Primo Sub Hadriano floruisse Basilidem eonstat omnium estimonio. Et nemo eum sub Antonino fuisse dicit, nisi ouod clemens Alaxandrinus eum usque ad Antoninum vixisse cicat. Docuit autem diu Basilides, unde inerte toto Hadrianietempore docere debuit. Secundo. Hieronymus in Catalogo sub Agrippae nomine, 'Basilidem sub Hadriano adhuc mortuum esse dicit Quod me cum Clemente cohaeret. Qui enim ultimo Hadriani a no mortuus est, usques ad Antoninum vixit. Et absque ristione Ilio onymum emendare volunt, quos resutavit invicte Pearsonius in Vindiciis gnatianis. Cons. Dodinessus Dissi. III in Iren. Quorum rationibus hoc adde, quod proculdubio
Lusebius legerit alicubi Basilidem sub Telesphoro soruisse. Α 'tiquissimi enim Patres Haereti m ad Episcoporum tempora m ferebanti sedit autem Telesphors, ab tim ad C LAt cum Eusebius annos Episcoporum detruderet, Haereticos quoque rideo Basilidem detrudere debuit, unde eum in Chronico ad c XXXIV. collocat, ut suo nempe se
156쪽
io DE SUCCZSSIONE, Bec CAP. X. Tertio. Agrippa Castor subastrum adversus Basilidem
scripsit Euseb. d. IV. C:ap. 7. In hoc se opere autem Basilidis filium Isidolum uita refutavit Theodor L. I. Haer. Lb. Atqui, qui filium nocilli um Issaei eliarcham jam Hadria tempore habuit, suum riscipulum, is cite ante Hadri dinum in meresin incidit. Quarto Basilides Glauc in Petri Interpretem pro Praeceptore se habuisse ajebat Petrus autem mortuus est . . L. PIL Unde Interpres eius Vix . . attingere potuit. Si itaque hujus Diicipulus ruerit dii des, etiamsi septu genarius si tuatur evasisse, tamen sub finem Hadrum Mutuus eris. Et
Praeceptoris, anniS. Quinto Chron logi nonnulli antiqui, ut Ioel Chron noraisphus aliquis, labiit pharagius Basilidem dc Saxummum sub Trajano poni'a , occiSiratio σμγχeἰνο fciqnt.. Sexto. Hieronymus ijs in Dial. . t ucis non dubitae Basilidem Apostolorum temporibus assignare. Quod sic inte . ligendum, ut de Basilidis uventute non Haeresi res sit. RG vera enim Basilides partim Saec. I. Vixit, de ρος vivente M Iuc,juxta meronymum, Joanne. septimo, Constituti'num Apostolicarim auctor antiquissi-- quie Apostolica: tis monumeotis opsis suus compilavit, Basilidem Saturninum Apostolorum quoque diebus collaciat. Unde lique persuasos fuisse omnes de eorum ima antiquitate vi e tum sentenua cisantur Epistola sub Ignavi
3μ ιθ nia Cerinthus autem & bipn, quidem non una γstna fuerint, Haeretici Saeculi L. fuerunt, ut notissimum certissimum. Et ego alibi iusius determinandinn in me
Nono. Mimanda minediate successit simoiu sub cri
157쪽
desuficto Saturamus S Basilides Menangro. ren Clemens. Euseb Epiph. S c. Ergo isti dii ineunt qaeculo II. humere. Non enim moror Dod edi commentum de Menandro Hae
leticorum Wii VII. Os Ecclesia discedente, quod is sinduissilito vititur. Concedo ei tamen is animo, Hin
hx hisce omnibus rationibus concludo Baslidem Saturninum, qui uno eodeinque tempore Meuerunt, sub Traiaiano Haeresin propagasse, adeoque Chlorici ostiam riss rara rectειε hi re. s. . aderi rim Valentino aliis notatis viΨisi Cares a gelisteri, stinere tamen Valentini Romano priorem, constat is Id tonde inii abs re erit Chujus tempus investigare, cuin omnino cellii a siqua hujus nota suppetat arta.. Mortuo hempe Carpocrate riusque sit Epiphane orti in in ulter quo di m Marcelsina nomine, Carpocratiana Sectae asdria, ou E ex Oriente ubi Haeretici illi fuerant procul dubio eae Cepnallenia insula, ubi L prphanes docuerat sepultus erat, adorabaturque Romam sub Anicet Episcopo, qui Pio , iste ΙΑyeirio successerat , venit. Illi post adventum dogmata sua
nus, Aee. Quid si annus circiter huius rei gestae reperiri possit omnino retrogrediendo Carpocratis aetas habebitur, & eadem opera tempus habebitiis, quo Anicctus Episcopus fuit.
Celsus qui contra Christianos scripsit, sub Had lano Ἀμtrὶ vixit Origenes Este. Unde non injuria sub Antonino Pilaseripsisse dicetur. Agit autem Celsus de Carpocratianorum, Id arcelli motum Haeresibus tanquam notissimis ap. Orig. L. V. Ibi non potest non agnosci hujus arcestinae secta. Cum itaque mortuus si Antoninus Pius CLXI. citius scripsit
C . Et debebant sane, in scriberes, aliquo iam anniHapsit adveni viar linae. Unde sane is adventus ante A. R CL.
158쪽
CL collocandus. Ex mea vero Chronologia sedit Anicetus, , A CXLI. ad CLII. Ergo firmatur mea Chronologia. Sed ε una figit marcellinae tempus. Et cum Carpocrates diu. admodum docuerit, filius quoque eius Epiphanes ab ipso inristitutus ad XVII mum annum pervenerit, de tam tenera aetate. Haereticorum sere celeberrimus fuerit, ce. arcellina vera post eorum mortem venerit, sequetur saltem XXX annis retro.
Carpocratis originem collocandam esse, adeoque ante. A. M. Unde iterum Haereticorum jam memor tonun . s. praec tempus, de nostra Chronologia firmantur. Caeterum Celsum sub Antonino Pio contra Christianos scrip sisse, hoc ipso capite, novo egregio indicio, probabitur. Cerdonis Expensis ita Carpociatiatus, solus adhuc superest Cerdon, qui
Wmp esse possit, utpote mi sub Hygino Episcopo in
mam venerit. Sed libenter fiteor me nullum peculiare indicium reperire potuisse, quo ipsus aetatem firmarem. Sussicit jam
certum eis militis argumentis Hygini tempus Sufficit eris donem ante xl arcionem, una fere cum Valentino Romam e .
nisse, &mati elicisa nobis recensti συγ υονο suisse. Ita ut ex diis de eo satis superque constet.
s. s. s. s. I in superest fidem meam liberem, promissam Dis
rix ei a quisitionem de Haereticorum ex Ecclesia expultione adjungam. Eddi a Dico igitur Haereticos antiquos illos usque ad Saec. III non.
se paratio. statim, de ipso acto a Communione Ecclesiae ejectos fuisse, cum dogmata sua docerent, sed diu in ea permansisse, & de miri opinionibus ultro citrociue disputatum esse , donecitandem cum succumberent, post mulios annos dicerentur rixemplis huic propositioni fidem iaciam. Primis S antiquissimis Ecclesiae temporibus Haereses in sinu. eius delituisse, nec separationem ab ea secisse testatur Hegesi pus p Euseb. I. III. Cap. XXXII. Et L. IV. xin symeone autem in Episcopum electo non passe, ut perperam intellexit odwellusi, quod circa A. LXX contigit, uilen Man aucto , invidia nempe aliisque politicis rati imbus acce-. Diuili redi Co I
159쪽
dentibus,, sic demum abscessisse Sectas multas ab Ee- elis: Priusquam autem discederent, cave credas eos dogmata sua occuluisse, aut dissimulasse. ad contra fidem omnem Hist
nae esset. Nam praecipuos suos capitales Errores jamdudum
profitebantur. v. g. ritus Testamentinis a malo Principio oriretur, rivitnitum set Ouod Reskrreetio mortuorum futura non
setosuod risim Propheta 'uriiudaiuem esset οῦς- Lege Pudaica M ---μ- οιο f--rer moti Meret: uod μο-s in Christi in Mim male , - -d ipsi inter se dimis sejor est sese invicem damnarent. Haec vivis Apostolis omnia, si opposita fuisse, ante separationem Haereticorum, liquet ex ipso . ., ex iis qui de antiquissimis illis Haeresibus scripserunt, itemque ex ultimae antiquitatis monumentis, ut cognitionibus. c. . Cons. Tertula de raeso. Q. XXXIII. Sed manifestius adhue, in secundi Saeculi Haereticis, videri ista possunt. io igitur Valentinianos, Marcionitas, Carpocratianos, omnesque illas pravissima Haereses, per longum admodum tempus, in Eccles .remansisse, nec non nisi diu post originem, ab aliquo Episcopo Romano aut alii occasione det nos.
Tertullianus diserte militis in locis hoc probat. Nam Marcionem , Valent intim aliosque Haereticos primo in Catholicam doctrinam credidisse, deinde cum ob inquietam semper curi ,
statem fratres vitiarent, semel iterumque ab muthem ejectos, vissime ab eo in perpetuum discidium relegatos fuisse. evero quantum hae Haereses Eleuthero antiquiores sint, jamdiximus. Et id probe noverat Tertullianus, qui diserte his verbis significat, eos diu in Ecclasia luisse antequam penitus diis
Irenaeus L. IV. Cap. IV. ex eo Eusebius asserimi Cerdonem saepe professionem unionis cum Ecclesa secisse , domui sua cocuisse, donec prorsus pelliretur.
160쪽
Ne autem multis hie loca auistorum coacer em , sussiciet. uno luculento documento, Thesin meam Vindicares, nempe
Mbisti hi stilo Hist tu i Qui licet , in inultis retro annis, mripe in te A CXL. M deinde indiutini dogmata sua pagavertist tamen per i lios adhue annos ut Ecclesia commuitione manseriant, ita ut cum Eleutherus eos inde separare' vellet, Ecclesiae Gallicanae, totis viribus obsisterent nec Irenaeus eos in Haereticorum suorum catalogum referre vellet.
Hue quoqtie, huic negotio immorari liceret Anemonitas releire , emante Zephyrinum, qui eos expulit, nullam γeuliarem Sectam constituentes , ita ut gloriarentur totam ante
Ecelesiam in mi opinione fisisse, occi sed ad alia pergo, mihi magis necessaria celsum tamen omittere non pomisnqui fregi6s hane in rem locos habet, ex quibus eadem opera possit tempus, quo scripsit, determinari sic ap. Orig. L. V. p.
272. 28O. Marcionitas, Simonianos, Valentinianos omnes
alios Haereticos cum Christianis caeteris consutast L. VI p. sit. Marcionis dicta e dogmata, ut octoris aptu omnes Christianos tolerati c. allegat. L. II p. 9 8o Christiano cunis os pro variis doctrinis scripturas corrumpere dicit, quod ad Haereticos pertinere notat Origenes L. III. p. r. I. Apud Christianos sere quot capita tot sententias esse dicit, laese rum sectis ita agit, quali Ecclesias diversas non constituerent.
Ex qui , iique Celsae eo tempore scripsisse, quo Marcioniis tae Valentiniani c. nombitu pessi eranti Vero ino adhuc Ant inino Pio coistit.