장음표시 사용
141쪽
sus ni fallor planissimus, cum Clementis scopo optime e haerens. Parenthesin huic loco jam invexerat Dodwellus, inde tamen excludens, quod tanquam improbabile, reliquamque Dodwelli explicationem ut duram merito rejecit Vir sumimus, supraque laudes meis positus, Dominiis interiis A semim nunc Primas, qui utinam aliquid ad illustrandum hune Clementis locum adserre voluisset Nemini sine ulterius in eo laborandi oeum reliquisset. Unum objici posset, nimirum Christi nativitatem non mediis Augusti temporibus contigisse; Sed respondeo generalia verba esse Clementis, quae dedita opera Milubet, utpote uiri eius interesset, tennimii praedicationis Christi potius removere quam approximare. Ita brevi cum postolis agit, ut iam jam monebo. Et si Tiberius pro A gusto legatur, idem nodus supererit, nam falsum est Tiberii mediis temporibus instautam esse vitam Christi, cum Tiberius ann. XXII secundum Clementem imperaverit, Anno vero
O XV passus si Christus. f. . Alteri diffossias ista est Clemens Apostolorum aera f. s.
tem vel praedicationem cum Paulo, sub Nerone clansummatam Reliqua
dicit Sed ex ipsus Clementis resatione alii Apostoli diutiuς: et 'vixerunt. Respondeo, hoc ipsum esse indicium, Clementem tempus remotius pro citimo accipere. Certum est tempus,
quo Petrus QPactis praecipui stre Apostoli mortui sunt, Incertum quo abi. . certius assumpst Clemens, quod
Hypothes suae magis siveret. Imo notato verba ejus, Aristolorum doctrina sique ad Pauli ministerium Iub Nerone abseisitur.
Nonne manifesto isthic adsectatur ambiguitas ' Pauli ministerium inimum erat Apo oram, ratione initii, non rationesni, sed haec confundit Clemens. Tertius nodus est, quod Marcion senior Basilidem de V lentinum iuniores vidisse dicatur, de quo supra dictum. uanua est, quod Saam dicatur post Marcionem vixisse,
142쪽
ire DE SUCCESSIONE, ce. CAP. IX.
errore intolerando, Post quem Marcismem μιν A s-- Atria piareidis auditor 'it. Valesius se dubium solvisse putavit, non post pum sed antes rem vertendo. Quae significatio promius insolita est, de frustia ab eo ex Act. V. 37. firmatur,llam nempe valde dubio. Neque favet alter locus. etaphr ste in Ais Petri Alex allatus, adeo enim ignarus erat et phrastes, ut facile ordinem Episcoporum Alexandrinorum pese
verteret. Exemplum Geographorum huc non spectare manifestum est , cum αἴ του του apud eos nil nisi post illos significet, qua Phrasi Geographi Latini utuntur. 2Eque infelix
est miseni conjectura, qui ιβ'--vult, ad antiquos Haereticos resem cum quibus Marcionjunior versabatur. Sed iam vidimus non Marcionem iuniorem cum senioribus versatum, sed seniorem cum iunioribus, ut textus Clementis habet. Deinde seniores illi Valentinus S Basilides ibrent, qui nunquam Petrum audierunt. Dod elli opinio, ciliis rationibus
notari debet, Qquod cum Valesio uues, per te reddat. Superest Anonymi conjectura apud Dod ellum, qui
Parenthesin verbis Clementis hoc modo interserit, καθαπερ ὀτοὶ ἔ Π βρ ερμηνέα ω αυτως ὁ ΟὐαλεGῖνον θεοδαδιώκηκοεναι Φρουσιν γνωριμ' 'ουτος γεγονει Παύλου. Maeρώ- αἰ τηναών - τοῖς κλωπι γενομεν, οὐ πρεσβυτ' ripεροκ συνεγε νύο 3 λων-ολυγον mi voxedi τοῦ Πετρου σηκουσεν. Postea mutat μενον in μενου quod vult referri ad Πλε vocem ante Parenthesin exstantem. Et sensus erit Glauciam mist inter e- rem Petri, cum P , si Petro ad aliquantum tempus fuerit Si---, ct praedicorum 4 -- πιι inverit. Sed hoc coactum,
Dixisset Clemens cum quo μα -- -- --um disit. Nec bis Petri nomen repetiisset. Quid ergo dicendums
143쪽
DE MARCIONIS AETATE. ii ticorum primum, quem tamen Evangelii prae si alione poste
morem ostendit. Atque sic elucidatus est locus Clementis, in iro non taminendum est exscriptoris, quam error auctoris vel certe obscuritas nimia, quando arcionem dicit usque ad Antoninum
seniorem vixisse, quod indicat eum sub initia Antonini pii mortuum. Scimus vero ex Justino eum feretisque ad M. Philosophum vixisse. Adhuc enim in vivis erat, cum pol*.giam maiorem scriberet Iustinus, quae scripta ultimis Antonini
Pii temporibus facta sunt. aegerat Clemens Marcionem sub Antonino Pio mortuum esse, unde ambigue scripsit eum us-
ead Antoninum Pium vixit. Caeterum id non obstat quo
minus recte Clemens atarat Marcionem sub Hadriano floruisse. Diu enim vixit Marcion sub Pio, Aniceto, Sotere Romanis Episcopis fuit, qui un XL. Annos sederunt. Unde ortus A. CXXI. ex nostia Chronologia, mortuus fuerit circa initium Eleutheri A. CLXL circiter, Antonini Pii ultimo, non diu postquam Iustinus Apologiam scripsisset. 4. . Transeo ad alias rationes, quibus arcionis antiqui. tas defenditur, quarum plerasque modo indicasse quia singulas earum partes separatim Vitibus sequentibus pro inliquita. bare oportebit te ratiO-Μarcio brevi post Valentinum v. g. biennio post, Romam Rex venit. Valantinus autem circa A. T. Romam venit, ut cap. seq. dicetur. m. Marcio circa A. CXXIA Marcion ontanistarum Haeresi antiquior est multis annis ut ex confesso inter omnes constat Montanistae autem inter L CXXX de XL orti sunt, ut suo loco ostensurus sum. Ergo arcton non diu post A. CXX debuit in Haeresii ii cidere. Celsus Epicuraeus adversus Christianos sub Hadriano imciter scripsit, vel sub initio Antonini Pii. M autem Marcio,
nitarum ut notissimorum mentionem facit.
Ultimo id probatur ex ordine, nexu Haereseosmarcio
144쪽
3. . Objici vero posset, non sine impia verisimilitudine,
siti Te, Tertullianum Hypothesin hanc nostram prorsus destiuere, qui iuuianus Marcionem , sub Eleuthero Episcopo Romano , Antonino Pio imperante, expulsum ab Ecclesia dicat Vid. Tertuli. de Praescr. Cap. XXX. contra Marc. L. I. Cap. XIX. Et concedo sane non modo lioc dicere Tertullianum, sed de eum Neque enim statim Haeretici eximenti pellebantur, cum Hae retici forent. Sed saepe per longum annorum pactum vi ea manebant. De quo tamen isthic non pluribus agam, qui hanc Thesin in sequentibus illustrand.im sumam. Nunc Tertullianum E Tertulliano explicate paucis adgrediar. Ait cum scriberet, in cis Saraudis superfuisse, in ellii δε---mssene de Praest Cap. XXX. Hoc nonnis de antiquo negotio dici potest, .cujus modo seniores mrministe polsit. Debet ergo Apelles, minimum L annis, antequam haec scrioerentur mortuus elle. Scribebantur autem
A. C I. ut dixius, CCIII. ut melius volunt. Erin Apelles mortuus A. st circiter, ut medium teneam. vasit autem admodum senex, quod, aliunde a teste oculari Rhodone apud Eusebium citato, accipimus. Fuerat vero hic pelles Marcionis discipulus fidissimus, quem postea se more mulielis alicu us inductus deseruit, Alexandrum ivit, post plures annos redux in aliam mulierem incidit, cujus iteriun amore captus est, cum qua diu admollimi vixit, Marmcionis dogma immutavit. 4essam numerosam allicuit. Hare omnia apud Tertullianum aliosque leguntur. Qitae si perpendas, videbis Marcionis primam desectionem non infra Hadriani initia collocari posse, adeoque reine a nobis CXXII.
Ui .. 4. . Antequam Tertullianum, cum eo hoc caput d
verum dicere. Nego vero Diuilia ' Corale
145쪽
inclum exhibere, quod supra Clementi. Idque eo magis simo loco est necessarium, quod de Marcionis aetate lociis ille agat, o dii --
quod a Pearsonio, A modis ello misere dilaniatus si Locus occurrit Libr. I. Adv. Mare Cap. XIX. Scopus Teitulliani iste est. Docebat Marcion Iudaeos cum aliis Gentibus iubImperio Creatoris i. e. mali principii uille, ab eo religi neni sunt accepisse. Deum inteni ruuium a Marcione o latum esuri attamen Christum quoque , bono Deo missum esse. Iam haec dograta, quae Marcionitis tribuit Tertullianus, contradictoria esse dicit. Et Christum non potuisse a bono Deo missum esse , quum hic modo a Marcione revela tus fuerit Marcionem enim Christo longe posteriorem esse.
m joris is Ponto se exhalaverit a ra Caniculinis , mn eu etἀis vestigare. De quo tamen constar, Antoma si 'nicus 68, μώμο impiata. A Tiberio rem usim ad Anto unum anni fere
W--ἀ---- -- ak-- --ι 1--ἀι--α -- γε---er Christum, Ma --. Duo hie enodanda sunt Primo quod dicatur arcton sub Antonino Pio ortus, quem tamen sub Adriano ortum dixi. Secundo quod XV. anni, VI menses, mensis Tiberium interis Antoniis num intercedere dicantur, quod nullo modo verum est, praecia De Tertulliano te inos horum annorum non hidicante. Primam diffinitatem negligit Marsonius, mire autem secat Primunt Dod ellus , qui supponit primo , Tertullianum hi alium rquendam uetorem prae oculis habuisse secundo, Aue orem l . illum Marcionis originem ad Pium, non Imperatorem sed Pon .emotum. tificem Hygini successorem retulisse Terito, non tamen sestincte momiisse utrum Pium intelligeret Quarto, nee Ten-
tullianum ulterius de eo inquisivisse sed Quinto, simpliciter de
Pio Imperatta e accepisse. Multae sane suppositiones, sed parum solidae Quid mirum Tertullianum Marcionis originem lub Antonino Pio collocasse,
146쪽
eum ipse dicat se annum quo prodierit non investigasse Decbebat igitur ex iis quae certo de Marcione noverat, praeter propter id tempus colligere. Jam nil aliud de Marcionis historia acceperat Tertulliatius, quam eum uinhera πια -οπιπι sis tempore ab Ecelasia pulsem esse. - discebit, nam Eleutherus ex nostra Chmiologia, quae hinc his victe firmatur, vix anno ante Antonini mortem sedere coepit. Unde Tertullianus in genere debuit Marcionis originem Ant nini temporibus assignare, praeclue cum ejus hic interesset Marcionem detrudere, a Chrim tempore removere Unde non mirum, in dubio,eum remotiorem terminum es gisse, de quo
o. f. s. Alterum nodum negligenter nimis secat Pearsonius. Alterum Et quidem recte colligit non ad hunc vel illum annum Anto- dubium Uies Pii finem horum annorum reserendum esse, cum,id .. munianus nullum in specie designet, imo diserte neget, se sutatur. quot anno Antonini id facti contigerit investigavisse. Ex hie propositione concludit earsonius annos illos in Antonini ii initium desinere, qui medio Iulio A CXXXVIII regnare ecepit; iide statim apparet, quo T. 4 mens , quos summae suae. Tertullianus addit, respiciant, Julius enim mensis septimus est anni. superest initium hujus Epochae. Hoc anno XII. Dberii figit Pearsonius , quo anno Christum Baptizatum credebat ipse Tertullianus Marcio enim anno XV ut L. Adv. Marc. Cap. XV. legitur Credebat se Tertullianus Christum A. V. passum is tamen tres annos ministerio
ejus tribuebat. Jam A. XIL Tiberii est Christi XXV. Ι G ad x xx VIII. sunt anni CXV. Utroque termino inclus,
Quot monstra hanc solutionem componunt Nam monstro simile est Tertulliarum Christi Baptismum in A. XII. Tiberii collocare, de manifesto mendo laborat is locus, ubi id apparet. Recipiebat enim Tertullianus Lucae Evangelium quale
habemus, cumor destiarint. Ea ita qua Mare ausus esset
147쪽
disertum Lucae testimonium contemnere Deinde adv. Jud. Cap. VIII diserte Christum XXX annorum dicit fuisse cum pateretur. Eodem ergo anti Baptizatum, passum credere
debuit. Praeterea ibidem dicit Legem, i Prophetas durasse usque ad finem Hebdomadarum LXII. I. Danielis , quas in . V. Tiberii desinere altri additque Baptismo Christi
omnia haec abrouata esse, citato loco Matth. XL 13. Igitur Α XV. Tib. Christi Baptismum collociabat. secundo, monstrosum est, in aristoriani CXV summa, utrumque terminum includere, nam . Cum Tertullianus juxta Harsonium exacte menses, sere dies A. CXXXVIII. -- meret, eadem diligentia debuisset Tiberii tempora numerare. Prout enim initium Antonini medio jam Julio A. CXXXVIII. incipit Ita Tiberii annum XII modo . 29. Auz. . XXV. i. In tali Computo, ubi etiam ad hebdomaclarum minutias attendit auctor, non ita obiter uterque eminus in- classitur. Quam ridiculum ore supra CXV annos adhuc
curios VI. menses numerare, cum tamen ipsa XU. annorum summa anno, ultra nimis generalis foret. Nam revera ab A. XXV. d. 29. tis ad A. CXXXVIII. d. o. Iul., Auxerent modo anni CXII menses X. . circiter. 3. Ex quo simul apparet male computasse Pearsonium, etiamsi
enim utrumque terminum includas invenies modo . CX1V. eum nullo, ne vel unius diei, appendice. . Nec juvat ear- sonium, quod Tertullianus vocem fere adhibeat, quam ad ultimi siAionem dimidii mensis rererri manifestum est. Nemo enim ita stultus, ut amorim summam obiter, Muno alterove anno neglecto pius minus computet, tamen studiose me
sum dierumque minutias addat s. Juxta Pear ni interpretationem bis computaret idem tempus Tertullianus, nam totum A. CXXXVIII. jam unam annorum inclusisset. Et tamen
iterum primam ejus anni partem c. I. menses, . num
Tertium portentum istud est. Computat Pearsonius ad nom suam, Chrominum Imperatorum, quam veram esse Mines qui-ς dem
148쪽
dem noriint. Sed non ad mentem Tertulliani est, qui putidum errorem in hisce commisit. Numerabat enim, ut ex Cap.
VIII contri Judaeos videre est, a XII. Tiberii inclusivo adaesthimVespasiam, annosmodo XXIV. quibus si addis LM imGad L CXXXVIII incluso quove habebis LXMIIT. atmos non CXV. Tertullianus autem x proprio suo systimate explicandus est. .i, H, Longe adhuc manifestiorem fallaciam, Dodwentis, Dodwelli vir alias maximus committit, quam Vix crederet, qui non in Dii ci legeret. ReM observat Tertullianum aliter annos ad V - 'Pς -- sanum usque computare, quam hodie fieri soleati in re
in hoc annorum T computo, Tertulliani ipsius mentem. oportere sequi statuit Tandem recte ab A. Tiberii XV Ep cnam deducendam vult. Numerat autem Tertullianus a Christo nato ad finem Vitellii seu finem anni nostri LXIX. annos LII. menses sex eum diebus aliquot. Unde si toris annos x et quos adhuc Augusto dat, cinnos a Tiberii restiniam ora menses VI. . c. mos autem numeramus. m. annos, nam A. V. Tiberii est aerae vulg. XXIX. ultimus Vitellii noster II IX. Ergo peccat crtulliani computus annis XVII. scin desectu Haomis bene DodWessus. Jam , inquit, . Ita X. adde A. TV prodibis A.
CXL M, tolle XVII. ut Tertulliani mentem sequamur, supererit A. CXXVI medius, quo anno igitur ortus Mariacion, non quidem Plo Imperant , sed tu piscopatum gerente. Quod cum Chronologia Pearsonii ad amussim o 'enit. Non obiiciam nunc commentum esse, quicqnid hic de Pio Pontifice dicit Dodmesius, di gratis stipponi ab eo multa, . v. Tertullianum, calculum sint erroneum , de temporibus a te Vespasiamim ab alio Auctore sumpsisse, & quidem ab e
dem quo hic uti fingitur, inui arcionem sub Pio Episcopo collocare dicitur, ,e. Haec omnia, inquam, non o ponam. Suffciet insignem hic fallaciam notare, quam inc
sim, misellus admisti. Nempe ob id ipsum, quod in
149쪽
non excessu piscat Tertullianus, idcirco inni illia VII 4. quibus peccat, verte Epochie non siistrahendi, sed addendi
erant Clarius rem toton explicabo. Numerat Tertulliatuis
ab A. V. Tiberii ira annos. Si nostra tuo nologia usus ivsset, incideret eorim Gis in L CXL M, sed ubi nos annos numeramus, issit ille tentes Mn. t. numerat. Eitur ubi nos XV ibi ille modo XCII. l. Ergo ille ab A. XXIX. Tiberii XV ad XLIV. modo XCII. a annosis merabat. Unde equitur CXV annos, quos ipse ex suo Sy- semate numerat, non ante A. CXLIV desiisse, sed post eum. si nempe huic anno addas annos XXV. I, quinus a nobis dii- fert, habebis A. CLUIL medium, qui revera Tertulliano
Vitas erat. Nam in A. Tu L. . numerabat A XVII. adde CGIL, quo se inde ad q. CLXVII. u. erunt, erit summa a. f. CXV 4 quam Tertullianus habet Co tra si A. CXXVI indicasset tunc modo LXXV annos nu
Tertullianus multos annos Imperatoribus detrahit. Igitur e dem silmma annorum, ab eodem Tempore deducta nobis setius, ipsi semus, respectu inperatorum, delinere debet. f. i. Tantum igitur abest , quin Dod vellus sententiam Tertulliani assequiuiis fuerit. Ego meam nunc'rodonam, quam nullius systematis grui essu, si, sed quam manifesto ipsius Asectoris verba indicant. Primo aio deducenclos eisse hoc M. annos ab A. TV Tiberii, quem modo nominaverat Tertullianus, ct in quem mtum Christi ministerium res:rebat. Hae regula in dubarum revocari non potest. Addo autem annum XV una inestae dum esse, tum quod Tertullianus potius remotiorem terminum, quam propriorem, sumpturus fuerit in causae suae gratiam, tum quod revera Baptismus Christi, de quo praecipue hic res est, ineunte eo anno contigerit.
secundo, finis illorum annorum vel ad initium vel ad sinem Antonini Pii deducendus est. Deduco autem ad finem, his rati
150쪽
DE SUCCESSIONE, M. CA'. IX. tiombussemotus. r. In dubiis, magis sivebat Auctori, si suem si ineret utpote a Christo remotiorem, dubium autem
ei erat, quo amo Antonini ortus esset arcton. 2. Hoc certum erat Tertulliano Marcionem, ultimo Antonini tempore & anno, ab Ecclesia pulsum esse, atque ita tunc revera Hae reticum evasisse. Ibi ergo conveniebat . XV. desinere. Certe si ego Tertulliatius fuissem, non aliter numerassem, de certius assumpsissem, si omnes fecissent, praecipue cum causae faveat. Contigit autem lare expulsio libente A CLXL. ultimo Antonini Pii , c prim Eleutheri anno quem an num completum numerare debuit Tertullianus, cum mensem rei gestae isnoraret. Hispositis, videamas num computus his probabilibus ration, bus respondeat. Numerat Tertullianus a Christo nato ad iniutium Vespasiani A. LII. menses sex ause A. M. Augusti, XIV. Tiberii restant A XXIII. 6. menses quos numerabat ab A. V. Tiberii ad Vespasianum, id est, ut ipse inculcat, ad
mortem Vitellii Mors autem Vitellii contigit A. ra I T. d. 11. Dec. Unde supersunt s. dies ad A. LXX. id est, fere --nsis, maxime si aliquot dies addas, qui de A. M. Tiberii
ante Baptismum Christi mense Januario factum, filuxerant. Habemus ergo jam XXIII. A. 6. M. hos tolle a QVH 6. M. restant XCII anni. Istos adde M. LXIX. ad quem perveneramus inclusive evadent CLX Completi. Ergo de sinunt A. m. c. I in A. CLXI. incluso, ex mente et, tulliani. Vides nullam ei vim fretam, nullam suppositionem adhibitam iniis dubitabis ergo attigisse nos veram ejM seno tentiam .