장음표시 사용
161쪽
Ultima quae nobis expendenda est P resis, Montanistic adest, quam insignen ς m ire ostrae ucem prae uituram esse, spondeo. Eiu monenti nota item est i , n d.' Eriptem capite pertractari de ... pore orira'
Tanta ungique est vaticias, in Montanislatum origine, cedrseiid 3, ut vix videatur tuto aliquid de ea r unciali fosse. Eusebius nobis ciuidem multa alitiquorum auctorum fiagim ta
Asiae Proconsule id collocandum esse, aliquis dicat, que frustra sane hodie quaeres, frustia ce te Procons alus tempus
162쪽
A. IV. Commodi Imperatoris Christi CLXXXIII. Citius Eusebius qui eoru in originem, anno M. Auresuinii
tonini Philosophi XI. Christi CLXX., collocat. Extremum stud tenet Epiphanius, quem Mars ius ac Dos melius sequuntur, qui annum IX. Antonini si Christi
CLVI. nominat. Quartam quasi sententiam tenet Petavius cum sequacibus4 qui omnes hos auctores conciliaturi, mendum in Epiphanio supponunt, o pro Antonino Pio, M. Antoninum liuos
phum intelligunt, Atque sic annum XIX. . Aurelii, Chri-m CLXXIX. assumunt, naedium fere inter usebium, de
Relatan hisce quatuor Systematibus, postremum multis notis rein vir jecit Pearsonius, Ac sane nulli auctoritate, nullo testimonio
nititur. Primum de secundum, soli Eusebii de Chrihuci Alex fide stabilita sunt Auctores vero isti systema praeco ceptum, plerumque falsum, sequebantur,is Historias arbitrarie
annis suis alligare solebant. Tertiam Hypothesin multis argumentis confirmare conatur Pearlonius. Sed rustrii. Nititur rationibus suis circa Iustis tu artyris vitam, quae ab iis toto coelo dimini, quas nos antea veras ostendimus. Unde nequidem refutatione Porsemihic opus erit. Deinde supponit ubique , Encratitas, Tatiana . . seditiores, Montanistis priores esse, hac suppositione ejus Sy st ma nititur. Agnosco hoc dicere Epiphanium , sed errare ist- hic Epiphanium flo, imo sibi ipsi contrarium esse Nammontanistas supponem sub Antonia Pio ortos esse, Tatianum sub Hadriano collocat, quod ex alio π ύt ψευδιι ipsius fuit, Justinum Martyrem sub Hadriano passum. Sed haec omnia inepta Adeoque futile Pearsonii Systema. Quo accedit, Epiphanium alibi aliud blontanistarum origini tempu alsia a re, me e Haer. LI. eos annis XCIII. post mortem Christi ortos
esse asserit, quod annum CXXVI dat, ex hodierna aandi ratione imo ibidem Marcionitas modo CXti annis
163쪽
usquam scriberet ortos innuit quod tamen mendum est Io se manifestissimum. f. i. Erso omnibus hisce systematibus neglecistis, Montani A. a. st in gemitam initium ex Auctoribus accuratissimi, de =-N: η γ -πονοι eruere conabor. Utar ergo monumentis quae nobi, e litat Eusebius servavit L. V. Hist. Eccl. ubi Cap. XVI. ex Antiquo quodam, quem nonnulli Apollinarem, alii Alterium credunt, Cadi. XVI Ex eodem, militude cap. XVIII. Ex Maralionis , p. IX. Ex serapione, multa de Montanistis asserti Fueriint autem cuncti hi scriptores Montanistarum coaevi, adeoque omni fide dignissimi sunt oportet modo varias,
quas suppeditant, notas colligere, β inter se comparare, ueiade tutae pochae nascantur. Notandum itaque primo Anonymum, ex quo Eusebius mul-Tempus o L. V. q. MVLICVII. excerpsit, anno decimo quartoqiis, niμ
- Maximita mortem scripsisse. in obitu Maximita P
cimus 'artus agita --us ab obitu faximilia. Cap. XPTI. iniit iis, Nonuus quoque tunc erat ontanus, ut auctor ipse frequen M'
ter illinilcat. Et quidem mmam dc Priscilla prius morte bantur quam Maximilla. utpote ultima donum Proph ti e later ontanistas haberet, ut Cap. πιπι dicitur. Atta men ontanus QPriscilla etiam vaticinabantur, sed nimiri, nn te Maximillam e vita discedebant. Notandum secundo Apollonium, quem etiam Cap. XVIII. octipit Eusebius, vivo adhuc Montano eiusque Prophetissis
cilla &maximina scripssse a iam de iis ubique ut V,
Fentibus loquitur. Tertio, testatur Apollonius tunc eum scriberet, quadra μ-um esse num m Monta/- A B -- suam sparsisset. Colligantur,inc tua. Vivebant ontanus ejusque Pr
plaetissae , cum scriberet Apollonius alanamus vixisse eo usque Τει- statim post edium librum Apollonii obiisse. Contitit itaque id XL annis post originem Montanistarum, striau autem Nionymus XIII. anm post eam mortem. Ergo vi it
164쪽
DEAEUCO SSIONE, doc CAP. XL ad minimum A. MIV. post originem Montanistarim seri bat. Probisne est quidem serius scripssse. . sed luc minimur 4
certissimum assumimus. . . at f. s. Superest igitur , ideamus quando Atioin musisse scrip- ι hi, quesit. Id duobus inodis reperiri potest
ibi, iii, Primo citat Miltiadem scriptorem Ecclesiasticum tanquam. totis con vivetitem adhuc , -- μ. D ' - - - -- --.. M MVR quem ι-, - , ibi molim fri. - - hri erum. Cap. XVII. Defunctorum citaraoni semper vox Mari vel simile elogium addi solebat. Riseri auten Eusebius Miltiadem hunc, Apologiam scripsisse ad Pi incipes mulidi, i. e. ad ImperatD S. Igitur es ad M. . Aurelium, L. Verum , vel a d . Aurelium 3 Commo . dum vel ad Severum 'aracallam. Sed non ad Severum . Caracallam, nam Miltiades scriptor erat Victore Episcopo
Romano antiquior, ut auctor antiquus contra Aitem nitas testiatur ap. Euseb. L. V. Cap. XXVIII. Victor aurem cer .
tissime Sevet aetatem, quidem pluribus annis praecessit.
Eis ad M'. Aurelium δε iri erat haec Apologia. At M . Aurelius sub finem Imperii sui, certe ab A C tam, Chri
manos persequi desiit, ut omnibus notissimum eo enim an no conii trit rcidistium illud Clutitianae Legioni tributum, quod etiamsi fabulosum dicamus, constat tamen ab eo tempore, sed sorte jam antea etiam , Christianos pacem habuisse. Accepit autem M. Aurelius Commodiu in consortium Iin rii A. CLXXVI demum . Igitur Miltiadis Molisti
Aurelio A L. Vel oblata fuit, L. Verus autem mortuus est A. CLXXIII. Igitur sequitur priorem eo anno esse Miltiadis Aptaogiam. od quum ita sit, patet Miltiadem initio Μ. Aures, Gruisse . Idem apertius adhuc ex iam citato loco auctoris antiqui
contra Artemonitas patet. Si enim Miltiades antiquior sit Victore i. e. scripta sua ante Victorem ediderit, Vietor autem,' quod ceruissimum est, Episcopus Rom. suerit Si serius sub Commodo, Audem sequitur scripta sua omnia edidisse Milti .
165쪽
dem sub M. Aurelio , es initio Commodi. 1'itur non In se ab iis temporibus scripsit Anonymus Montanistarum op-
manifestillimam. Praedixerat Maximilla post mortem suam Ppersequutiones gravissimas, S maxima lResti Quam sic resunt Morrimus mendacium e i nurnifest mn. i. t elus p ' :: in an iis cun i, ab Aletu Maximilia in hau diem, o in ela 'inini ille in hoc toto tempore ullum aut particulare aut 'eryale b M0μμώ- in m-do fuit Sed iri Christianis pax maxima, misericordia Dei, conces est. Quaeramus igitur tredecim annos bellis persequutionibus immunes, S tempus scripti laujus libri habe- bimus, decimum quartum nempe Pacis hujus annum. sub M. Aursio sane eos nemo quaeret. Nam maxima tem Non fixit poris quo Imperavit parte, Christianos persequutus est Et suti ab initio regni ad annum quintum vel sextum, vel potius ub4- ii netra, bellum Parthicum inrissimum gelium est. Ἀω missexto ad item Imperii gravius adhuc crmanicum. Commodus imperator A. CLXXX successit Patri. Erat si:li
tunc in bellica expeditione, quam statim, pace qualem po- ζψmmintuit ficta, deseruit, Romam eodem anno praesente II. GL ' ineunte aestate rediit. Statim quoque pacem Christianis dedit, quos quamdiu ImperaVit persequutus non est , ut ex Historicis constat. Bella sub eo gest i nulla leguntur, quae veIaliquamdiu durave in . ves aliquam celebritatem tabuerint. Equidem Maternus quidam , latronis instar, aliquamdiu Hi 'spanias infestavit, raritanni semel in Romanos incurrerunt brevi expulsi , nullo tamen praelio habito Gothi in imo sep
tentrione inter se pugnarunt, lauros movere volentes,
satus Augusti compescuit Sed haec brevissima , nullius momenti, o et omnia Orientalibus incognita Unde recte Pax sub Con modo ubique dici potuit, praecipue ii Script re cujus id intererat, qui idcirco hyperbolice loqui potuit Commodo successit Pertinax, Pacificus S iste usque ad finem brevissimi In perii. Si autem Commodi, Pertina-
166쪽
is tempus coniuηgas, a ML mim habebis, imo plures, e tam numerare possumus, nam ultimis Aurelii mensibus ob hyemem, M. Aurelii morbum nihil gestum, e bellum incruentum fuit. Unde si Maximilia A. CLXXIX. mortua sit, Aures ii ultimo , recte nonymus noster
ω scribens 9m plusquam in annis dixerit Paceni, ubique esse ,
Non au minace mortuo, bellum Civile inter Romanos arsit, quod tem sub totum orbem Romanum cruentarit, a Parthis ad Hispanos 4ςyς ψ disturrit. Finis huic hello impositus A. C VIII. Tum maxima in Christianos Persequutio coepit Severo Imperante, qui Bellum Parthicum interea agebat, ii terminato, brevi VII Britannicum aggressus est, cui, immoriuus est. Caracalla filius, . CCXV. Germanicum In Parthicum bellum aggressus, ubi trucidat tu . Inde bellum Civile g.
CCXWII. Deinde Heliogabal regnum usque ad A. CCXX menditur, quod quidem Pacificum sitit, sed seditione eo tra Hesiogaballam ipsum Pacis anni interrupti siniti ne di dicam Christianos sub Heliogabalo male habitos. s. Heliogabalum insequutus est Alexander, Wisthiesis.
An sub teor iterum Pacem continuam occurrere, inuidem si Her . Alς η' sano credimus annorum plus quam XV Nam in summa
β y pice dicit Imperium Romanum versatum esse, domee LXm Alexandri, Persa illud invaderent. Sed Christianos ab I lexandro nullam persequutionem passos esse, constat.
deamir. Attamen quo minus Alexandri Imperio, Pax illa tribuatur, qua Anonynuis noster agit , multa sunt quae obstant. Nam
c Verum est nunquam Alexandrum Edicto Christiano, in quutum esse , sed falsum est Christianos sub eo Pacem tam se curam habuisse, ut Auctor noster destite 're dicit Prae
sdes Provinciarum, Praefecti Praetorio, aliique quibus nimium credebat Alexander, Christianorum hostes erant infensissimi, weos ubi poterant lacessebant. Ulpianus prae aliis, qui sun rerum serebat, Christianos, mi inest ingenti odio
167쪽
xandri annos exii est. Praecipite veto notandum 2. Puem illam sub Alexandro IIcro illa- multo minus XI ratiis durasse. Scio Herodianum mihi ad-ὸ'ir, pq versari L. F. II. cu us sententiam jam adduxi. Sed
ficile Herod anum erroris convincam. Neque id miriam aut ridiculum videri debet. Ea enim Historiae in Alexandri. hujus gestis varieras est, ut ne tutissimo quidem Auctori considere audeas. Fidem superat, quanta diversitas inter scriptores hujus temporis reperiatur. Si illis credas, internecione caesus est Alexandri exercitus a Persis, Qtali clade affectus, qualem prius Mimni passi.non erant. Si his, victoriam insignem in Persis obtinuit Alaxander, qua nemo ante eum insigni rem , de qua etiam triumphavit. Quidam Ovinium in consertium Imperii admisisse dicunt, alii hoc Traiano tribuunt. Nonnulli in Britannis mortuum serunt, alii in Gallia. Alii i scium ac in utrum liuersectui dicunt ,. alii tantum non pro
lio ciun rebellibus decertasse, e. Facile est quoque Hero dianum labi in anno expeditionis Perscae, mi ves ipse . ves alii in
rebus tam magni monenti labantur. f. 6. Alexander imperavit A. XIV. ut numero rotundo He s. q. rodianus ait, ut vero Lampridius A. XIII. cum diebus s. Wς di δ'
Initium perii ejus consul ad annum CCXXII. est endum νωνοῦ ''
esse, num ineuntem, aut medium, later eruditos lis est. Sed nati hoc nobis non obstat, nam qui ineunte A. CCXXII. ejus inistium ponunt ineunte A. CCXXXV ejus finem collocant, At qui medio CCXXII. illi quoque medio CCXXXV. Unde in m. annorum completorum summam omnes consentiunt, . idque tempus nummi exi m. .
Nun ipsa Herodiani historia utar, atque propriis armis eum
convellantia. Nunciatur Alexandro Artaxerxem Persam in fines. Romanorum irrupisse, Lib. I. Cap. II. lexander territus, consilio capto, pacem quaerit, clitteras ad Artaxerxem data.
168쪽
, DE SUCCESSIONE, C. CAP. XI. delectus seri iubet, exercitumque colligi Cap. III. Pollia
exercitu secum sumpto Roma abit, in itinere Illyricas e te visit, exercitumque histrat, inde Antiochiam pergit. Cap. IV. Ibi omnia ad bellum necessaria parat, milites exercet S c. Ibid. Interim Legatos Persarum Regi mittit, qui iniecta re
redetuit, ibid. Deinde Persae splendidam ad Alexandrum sationem mittunt, rustia quoque. Quo facto statuit Alexander suvios trajicere, sed milites novas res moliri incipiunt,
opprimunt hi tamen & disperguntur, ibid. Isti omnia certe annuum spatium exigunt, Z citi iis adhuc biennium. Bellum L Periis illatum, Legationes missae , exese
citus congregati, prolixum iter, novae Legationes , 'bem Antiochiae habita, discordiae civilis, c. Quot ii
Tandem movet Alexander, bellum gerit, quod aestate perseetum, certe aliquot mensium tempus exigebat. Vid. Cap. V. VI. Herodiani. Postea reduc bello Imperiis aseque aeger, Antiochiam redit ubi convalescit, milites recreavit muneribus auxit, atque omnia ad bellum denuo faciendum
paravit, exercitusque lcgit. Cap. I. sed nunciatur ei assi actos viribus quiescere, unde Alexander liberior deliciis A tiochenis indulset. Ibid.
Haec uerrum minimum anno facta esse debent, ut aestate nempe bellum gestum , novi adparatus autumno , liciae Antiochenae in hybernis aetae.
Interim nunciatur Alexandro cimanos Rhenum Danubium.. que trans Erellas rem Romanam in magno periculo esse.
Proficiscitur igitur, Romam redit, in Galliam venit totistem Rheno injicit Cap. Germanos cessit, sed tam 'lente progreditur ut milites murmurent Legationem mittit ad Germanos, pacem mercari quaerit, di dum moras nectit intre. . scitur. Ibid. Cap. II. Ponamus media Hyeme prosectum Antiochia Iter est lo sum, nec Exercitus tam celeri gressu progrediuntur. Igitur istate mcdo ad Rhenum venires est. Et sane cum pontem Rheno
169쪽
DE MONTANIS FIS. Rheno iniecerit, liquet Hyemem tunc non uisi e qui Rhenus conciescit , ut Herodianus ibid. narrat. Eodem igitur anno potuit in te fici vel sequente ineunte. f. 7. Habemus ergo ceri tres ad minimum annos ex ipso T.
Herodisio collectos, quos si caem. Imperii annis tollas, Idu:ςyi R. sequetur vix decem annis paciscum sitisse regnum levandri.' Sed nimium singula contrari, plures anni concedendi sunt,
ut jam rc habo. Etenim Dio, qui, ipsis Alexandri temporibus, primis honoribus apud Romanos fungebatur,in ultimo tuae Historia Libro reserens Artaxerxis irruptionem in Romanas provincias, indicatram is CCXXI VII. ves CCXX X. contigisse. Nam prosit
tu se ea modo narraturum, is per iunctorie quidem, quae gesta sint usque ad II suum Consulatum, quo Historiam suam absiavit. Attamen Expeditionis Perserum mentionem l icit, Θ
go si serius, ea AE CC Tam contigit, quo Dio Cos. I. ges-' sit. v. autem CCXXIX. Alexander nondum ad bellum prinsectus erat, nam Dio bib. refert se cum Imperatore eo tem
pore in C in ip diu ni isse. me Artaxerxe autem narrat eum ,
expeditione in Armeniam ficta, juxta nonnullos quidem pulsum esse, juxta alios recessisse in regnum suum, ut majoribus copiis collectis , novam irruptionem in Imperium Romanum pararet. Inceita enim adhuc harum rerum fama etar, unde apparet eas recenter gestas esse , . anno ipso . CCXXIX. vel labente praecedente . Adeoque male agius traxerxis imbrupraonem jam A. CCXXVII collocat. Nam quomodo Diobiennio post Consilio cujus consiliis Imperium regebatur, expeditionis Persarum veram Historiam ignoratis. Profitetur, sancti non admodum accurate, res sub Alexandro gestas nosse, quod absciis plerumque suisset Sed hoc de minutioribus inis tolligendum , non de praecipuis Imperii negotiis. Deinde Artaxerxes α. CCXXVII Parthorum jugum excussit. . Quom
statim Romanos provocare ausus esset' Ni ii iusserimur ii, qui Artaxerxem rediturum inensebant. . ea in omnino, tandem iuxander adversus vim movit. . uod i
170쪽
Quod A. CCXXX contigisse ex ipso Herodiano evidentissime sequitur. Resen enim L. VI .cap. 6 in so Persas, post beselum cum Alexandro um 3 vel 4 amoriam spatio qui visse. Igitur sapse eo tempore arma denuo sumpserunt. Id alitem Imperante adhuc Alexandro fiebat. Eo enim sub Maximino non movisse gloriatur ipsemaximinus apud milites. Vid. Herod. L. VI. Cap. VII Maximinus autem A. CCXXXV. Alexandro successit,undes Persae A. CCXXXIV. bellum redintegraverint, sequit primumbethini MCCXXX.
Postremo hinc quoque id probatur Eusebius in Hist. EceLChronologico ordine rigenis historiam narrat. Refert autem L. VI. Cap. XXI. Origenem 1 ammae Antiochiam evocatum suisse, quod contigit quando Alexander ipse ob bellum Persicum, Antiochiae erat, bella sci I in consecto quando satis
diu Antiochiae moratus est Cum enim ante bellum in eam unisbem adveniret, properabat ad fines Persidos Lusebius autem postea narrat Cap. I XIII XXIV. Origenem, anno X. Alexandri,
Alexandria Caesaream misrasse , ia est A C. CCXXXL Ergo i i Antiochum iverat. Et talum Persicum MCCXXI gestum.
Iam observavit Pagius Nummos eue Alexandri, curante eius TR P. VIII cusos, & solis gradientis typis notatos, quod Emblema est Imperatoris in Orientem abeuntis. Respondet
autem R. P. C. CCXXIX. Nummi alii eundem typum exhibent cum R. P. XII. vel XLII. im dicio Alexandrum, labente R. P. X L ex Oriente rediisse. ineunte R. P. XIII. Romam pervenisse. ale Pagius ad TR P. XII. rei et iter Antiochia Romam, ad TR P. Tu. Roma in Germaniam. Nam solis gradientis typus modo roditum ex oriente notat, non prosectionem em urbe occide rem, M. Itaque sic disponenda suo res gestae lexandri. TIGRIL Artaxerxes seu Ardirus Babeganus Persa, Par thorum jus excusso eorumque Rege devino seu Artabano