장음표시 사용
211쪽
ον alere vos optamus, Fratres ac incedere in Evangelico sermone Isis christi, cum quo gloria Deo G Patri si Spirita Sancto ob Sanctorum elidum et em, quemadmodum M-yriumpassus est Pincarpus,efininiis in volgus reperia in regnas' risit. J
Iterum vero ego Pionius a suprascripto exaravi cum exemplaria perquisvissem ita mihi per revelationem amfetasse P I cavus, in in sequentibus declarabes, e pM 'ope en 'oras iuuturnitara
risque videbitur sententia mea , quam nunc Lectoribus proin politurus sum. Censeo totam ultimam partem eius Epistolae, saltem a verbis Salutate omnes Sanctos ad finem usque supposititiam esse, intrusam. Quicquid Eusebius ex Epistola Mamiensium ditat, tanquam genuinum, suspicio revereorque: Sed exemplaria in stae Epistolae, qualia primus Usserius primus edidit, salsa iam manum passa esse sentio, ab aliquo
exarata, qui fragmentum ab Eusebio relatum, additamentis pro ..priis auxerit ornaveritque Thesin istam non nude assii mo, .sed argumentis, nisi multum fallor, gravissimis probo. r. Primam mihi rationem Eusebii silentium suppeditat. 1.
Solitus is erat omnia quaecunque reperiret Historica QChr Cuius suν nolo ica in suum opus corradere. Ubi notam aliquam temporistet .
. reperit, quanto studio eam referre solet Et idem omnino prae-Α 42' stitit in me de Polycalpi Martyrio narratione, in qua saluta- mentis aionibus aliisque inanibus praetermisss, omnia quae ad Hist pIob ultiriam facerent magna cura descripsit. At quid erat quod, moratu dignius ense quam perloche illa integra, ubi notae
Chronologicae Mutyrii Polycarpi colliguntur uid majori Aa euri
212쪽
is DE SUCCESSIONE, A. CAP. XV. e 4 Eusebius operi suo inserere debebat ne vola tamen nec vestigium ejus in Eusebio apparet. Indicio procul dubio in
Eusebii exemplari non extitisse. Altera ratio haec est Parum videri verosimile has nota
Smyrnensibus ipsis profectas esse, de quidem cum ad Philame-henses vel Philadelynienses scriberent. Notae tales lent co ligi, ubi de Historia iam paullo notior agitur, ibi in eorum usum scribitur, qui agistratus ejus temporis locique
ignorare censentur. Opusne erat Philadelphienses a Smyrnentibus moneri, communem utrisque Proconsulem pro tempore esse Statium Quadratum Opusne erat rei nuperrimae Epoc nam tempus adeo sedulo notares Diem notari potuisse concedo,
sit non annum, cum nondum annus elipsus fuerit, quo id conliserit. Nec sane id moris erat , Lugdunenses in Epistoli sua de suis Martyribus, nullam temporis notam asserunt. Et m,stri myritenses, non ita inepti sunt in Epistia sua, ut
Procon bulem suum nominent, quando ejus mentionem faciunt; sit absolute titulo suo eum insigniant, utpote toti Asiae, tuni, di adlluc in magistratu viventem.
Tertio: Smyrnenses, cum optime magistratuum suorum distivitatem nossint, non sane Asiarcium, multo virinus Denarcham, inter Magistratus, eos notavissent quorum nomen Epochae inesse possis. Parva lignitatis V parum noti erant arena elix Quo iure igitur juxta Proconsulis nomen collocarentuit
Cui usui nomen eorum notaretur , cum ne sanis quidem omnibus notum esset, adeoque inde tempus Martyrii Poly-
.carpi exsculpi non posset si tanto studio id tempus designare in bant ni menses, cur non potius Imperatorem do Consu- , se instanti sed laciniae huius in his cum Hemdis Nicetae 'filii Irenarchae in Epistola mentionem fieri videret, eum illicoetanquam charaeterem insgnem, reliquis addidit '
liari r ut notae non cohaerent, aut Proconsul non Sta
tius Quadratus, sed Statius Priscus fuit, ut supra Cap. XIV. g. . dictum. Si prius, an a Smyrnensibus proficisci pos-iunt Si posterius, errareae poterant Smyrneue in Proconsulis.
213쪽
fuli, sui nomines Nonne potius ignarus aliquis comiptor, cum Polycarpum A. LXIX. moi tuum crederet, Deo anno, praeter alia invenisset Statium Proconsulam fuisse, in fastis eum inter Consules quaesivit, ubi cum primus occurreret L. Staintius Quadratus , A. I 2 Consul, audacter eum esse credidit,
qui A. LXIX. proconsilli fuerit. Deinde Priscus vere A. CLXIx nondum Phinconsul erat, ut Cap. praec. . . diis . Quod manifesto probat s menses haec non scripsisse, verum salsarium, qui nesciebat quando Proconsules provincias adib
s. 3. Haec argumenta sunt generalia , jam ad speciali a M.
. transeo, totum hunc locum expendo. Alii silue
uim igitur , post Irimam 'oxolo a - per δε-- - -- Epistola mamisit fi initiusdei, rima t. Et sicet silutationes addi potuerunt, Quid serit notis. inepta illais abrupta perloche de tempore artyrii Polycarpit Nonne extra ordinem locumque suum collocata est ita duas adhuc postea Doxologia faciunt
Sexto, arietas maximi momenti intercedit, inter versionem Latinam antiquam Graecum textum, in sine hujus Epistolae. Omittit enim lateques aliquot lineas, quaea nobis uncis inclusae sunt. An ita negli ter tanti momenti Epistolam renisset Ves nonne potius videtur, corruptorem in quibusdam lacemplaribus supplementum Epistolae addidisse, absque hias riodo, in aliis deinde supplementum suum auxisse. Septimo, Post alias notas Characteristicas additur in illo supplemento , passum esse Polycarpum regnante in secura es.christo. Quam Phrasin in nullis genuinis actis ante Decium reperies. Indicium ergo hoc est, pluterius illis temporibus esse hoc bpplementum. Scio eam sermulam exhiberi in Actis S. si norosae, quae sub Hadriano passa est sed eam diu post additam esse cum haec Historia E Julii Asricani ut credunt
opere desumta, in Actorum Orinam redigeretur, palam est. Non enim cum praecedentibus cohaeret Verba sunt, em um Mar
214쪽
octavo , regnam ace. Idem adhuc manifestius est in Aci ΑSS. Epipodii S Alexandri. οὐ-blimm vera ust, me sta tabis, festa Lin rara, vide- ω - , c. Imo sit loco, hic es et digressionem instituendi, non suibus sene ristionibus docerem, formulam illam ante quintum seculum nonustatam suisse, Momnia Acta quae eam praeserim supposta vel falsata esse. Sane in Ruinario qui omnia genuina Actaeollegisse sibi visus est , rarissime ea verba occurrunt, ea. Acta, in quibus Occurrunt, pleraque νοθει α indicia habent.
P.M. q. Octavo , Cum non videamur smyrnenses, Epistolae Ah auctores, hoenines ignari cinepti fuisse, ii ipsorum ea clau-
iste Fratres, Medemes in Evangelis serm-Iesu Christ. -- Aria Deo si Patri Spiritu S-LI , pro salute sant torum Eo furum , quemainoiam Mararium passus es B. Job carpus.
o emadmodum concita passus est Polycarpus quemadmodum. Jesu Christo est gloria cum Deo, cl. Non , Auctor supplementi sub Cati Irenaei discipuli nomine, Irenaeum Polycarpi discipulum suisse dicit. Hoc nemps ex Eusebio aliisque, qui id incaute scripsere, desumpsit. - .ha enim hodie, ex ipso Irenaeo ad Florum scribente omnes no-runt, eum valde adolescentem Polycarpum in itinere vidisse,
Decimo, Fingitur Pinnim ultimus esse, qui publicandi hisce actis manum admoverit; . Et quidem revelatione Polycasepi, quam faberam per me sane licet credas, sed an omnes cremdituri sint ignoro, qui adeo frequentes esse has revelationes duribitant. Si autem de eo dubitetur, viderint Eruditi, num Pionius, Vir sanctus antiquisque laudatissimus, revelationes salsas.
Unciecimo supponitur Pionium acta Polycarpi ob vetusta- tem detrita restituisse mirum sane, nos codices habere aetatis sere Pioni adhuc intepos satis QPionium codices jam aetate detritos inuisse, qui sine so annis, forte mlatati temporis spatio Disiliae by Corale
215쪽
soatio ante eum scripti erant. Nam ex Irenaei codice C:jus deuripssit, post Irenaei mortem, an circiter 2 a . quo tempore florebat. Eihi Codice socrates si citius, anno χχo. Pinnius vero A. et o mortuus est. Duodecimo Pionium mortuum dico A. 2so ex traditione. communi, quam etiam auctor noster, impostorve sequitur. Sed absit id rex era credam, qui, Pionium eodem cum Poly- carpo anno passum esse, brevi ostendam. Unde marii festum erit non a Pionio, sed ab impostore aliquo additam elle hanc periodumEpistolae Smyrnensium. sed etiamsi id incertum s rei', certe dubitari non debet, Eusebium illud supplementum non vidisse. Statuit enim Pionium cum Polycarpo sere mose tuum: Si ad calcem Epistolae myrnensium 1 se tanto studio perlectae, reperisset ionium diu post Polycarpum vixisse, cedo commisissetne tantum errorem Non sane nil ccccus supponatur fuisse. Igitur non legebat istuc supplementum in suis Exemplaribus, quod tamen sa fictilio Pioni credamus, in omnibus exstare des ebat. s. s. Nunc argumenta quaeda an petam h notis ipsis rem seporis Martyrii Polycartu, quas ab inperito homine scriptas Auctor
Decimum tertium igitur Argumentum , ex combinatione CaIenda- mensis Macedonici cum liomano, desumo. Secunda dies men-rium Osis Xanthici respondebat juxta Auctorem nostrum alicui diei VII Kal. alicujus ensis, nempe Martii, Aprili, aut iji, ' --
variae enim iiii codicum laetiones, vere autem Aprilis legi oportet. Ego autem pernego, d. 7. s. ullius mensis posse eum L et Xanthici conserri. Ratio haec est. Praecedebant
menses Syro-Macedonici, menses Romanos diebus modo quinque, unde prima cujusvis mens Romani erat sexta mensis S r Macedonici. Igitur . 2. Xanthici erat V. Kal. Mart.
216쪽
quinque ebus eorum menses, Romanos. Nec aliud demonstrant exempla quae in se affert. Octava Audynaei hixta ipsum iii Januarium incidit, Ergo Audynaeus non crepit X. Kal. Jan.
ut vulso credunt, alias d. . Audynaei esset prid. Kal. Jan. Indecima Auhnaei erat Epiphaniae dies , Epiphania est
Ian. Ergo d. i. Jan. erat . udynaei, Et dies t. ita. 1. Kal. Jan. Et ne , Xanthico discedamus d. 23. Xanthici erat d. 7. piis , Ergo d. I. Xanthici erat VI. Καδε pr. d. a. erat V. Kal. Apr. Et sic porro. Deinde analogia Calendari Syr Macedonici id docet. Nam Antiochen omnesque Syri, item AEgyptii, aliique hientales idem Calendarium advisveruia nominibus modo mensium
antiquis asservatis. Unde meis: Dy mon braciamnum, mensem Augustorum vocat Chronico Paschale ad A. Diocletiani Imp. XIX. ut Scaliger iam observavit, licet menses Augustorum proprie AEgyptii dicantur. Igitur menses G aensum seu Syro-Μacedonum accurate mensibus Egyptiis, AEthiopicisque respondent, qui modo s. modo . plerumques diebus Julianos praecedunt. Non opinor ulterius hane Thesin probandam mihi esse, cum nemo eam negaturiis sit, cui Calendarium hoc familiare sit. Scio opponi posse loca nonnulla Antiquoriam, quae videntur mihi adversari. Exempli cauta, Epiphan: Us Haer. LI. . . Nov. dicit esse XVI. Apellaei. Respondeo nullum locum posse afferri mihi adversum, qui integer sit Et ne ab Epiph ni recedam, locus iste sanus non es , cum modo Epipnanius s. Nov. comparaverit cum . Dii secundum Graecos. Nqui constat Dium Graecorum idem initium cum Apellaeo SDrorum habere Epiphanius ergo id Calendarium sequitur, juret quod primus dies ensis Romani, primus erat quoque
mensis Syri Graeci. Ita enim sequiori aevo numerabant. Et sane numeri illi cuncti apud Epiphanium foede corrupti. Immediate antea dixerat . Jan. Vel potius . ut manifesto com
217쪽
JUDICIUM DE EPISTOLA MVRNENS ist olani suae dissitetur. Et si vera esse mihi mrsus avetet. Nam si ii Aud est . Ian. Em i. Jan. est 6 Α Ρnae . ut antea dixeram Iterum Epiphanius Libro de Pond. dc Mensuris, 23. diem Artemisit cum 7. al. Jun. comparat. Sed eruditi volunt 6. Artemilii legi debere ob rationem jam dictam , nam 7 Kal. Jun. est 6 Maji. Resi apatur Pearsonius at rustra Mendum enim certissime Epiphanio
inest si Gmaj estos Artemisi Ergo prima Artemisit in et M. Aprilis sed ex vinari sententia ipsa, Artemisus d. s. Aprilis incipit. Corruptus , o Epiphani locus est. . Atque apparet nihil nobis ure opponi posse Exti Epipha-
. nium enim nullus, quod sciam, Auctor, quicquam quo uri . illa specie veri objici possit, habet. Igitur lique diem primam mensis Xanthici Suro-Macedo--m, mensis Aricinisi Macedonum, mensas PharmutiuE- etyptionii pertinere a d. z7. arti, et Xanthisi esse 18. Mart. seu V. Kal. Apr. Falso igitur, in fine Epistolae s semensium, a Xanthici cum VII Kal. Apr. conjungi it que supplementum illud supposititium esse, nisi credatur minuenses proprium suum Calendiarium ignorasse. 6. Decimam quartam rationem praebebit Sabbathi magni f. .
designM si supplementi Auctori credamus, passus est Poly-Et is Marpus die sabbati, magni Atqui' menses eum die, quae' ' Pla.Sabbathum magnum sequebatur, passum esse dicunt. Ergo tabe.
Eupplementum illud a Smyrnensibus prosectum non est gno pas- Paradoxa plerisque videbitur mea assertio, adeo hactenus Ny omnibus creditum est, eum ipsa Sabbathi die martyrium susti- .nuisse. t quo fundamento nimirum quod dicatur in Epi--stola Smyrnensium, Polycarpum in civitatem deductum esse
die magni miradu, de Meinde Historia mortis ejus uno ordi ne echraseatur. At vero meminisse oportebat apud Romanos molirique subditos , tantum non omnes Diem inccepisse dia nocte, adeoque Polycarpum potuisse a villa in Urbem
218쪽
,9 SUC ssIONE, dcci Ap. XV. venire die sequenti mane. Idque clarius patebit si ordinem
Polycarpus, reserentibus myrnensibus , primo in agellum quendam haud procul a civitate recesserat: Desitae, cum ibi tutus non esset, in aliam villam migraverat, statimque quum exiisset, advenere qui eum comprehenderent, quaestione de domesticis Polycarpi habita, ubi latebram eius cognovissent, insequuti sunt eum de egressi ex agello, ubi primo delituerat,
circa horam caenae Hora caenae apud antiquos erat hora diei nona. Et quum Clycarpus circa aequinoctu tempus. Passus
sit, a ora diei non es t Juxta nostram computandi rationem, tertia post meridiem, adeoque prorsus adhuc mature Pergunts menses Equites , qui Polycarimm comprehensuri erant, in eam villam, ubi tunc latebat vespera pervenisse Vespera, id est occidente sole, quod tum ius vocis exigit, tum inde probatur, quia villa illa hau longe ab urbe S ab alio agella esse poterat venerunt igitur circa lioram nostram sextam a m ridie Quum adessent, obtinuit Polycarpus horae moram, quae tamen prorogata est, ita ut duarum horarii spatio eum sibi relinquerent. Quibus elaps comprehensus abductus est, hora nostra nimirum octava, adeoque die sabbathi magni t bente. Venit autem in Urbem partim asino vestus, partim vehiculo, partim pedes, homo decrepitae aetatis in itinere pede laesiis. Satis ergo lente advenit, 3 si vel saltem IV. M. passuum villa illa ab urbe remota fuerit, non ante solem orie tem Smyrnam advenire potuit, altera post sabbathum magnum
bices, Smyrnenses testari lucarpuma militibus seria sexta
in Vitia sua repertum esse, quod meam sententiam penitus siuit. Respondeo hoc quidem in Versione Latina Vales re-
periri , in Laeco textu vero non exstare Graeca sunt, κα- μωκευ δειπνουωραν Parasceve autem hic non necessario feriam
Extam designat, sed potest ipsum Sabbathum esse, quod pridis Paschatis v. g. incideret, ob hoc ipsit sabbatbum ma im
219쪽
Argumentum autem, quo permolns statuo, postridie Sabbathi magni mortuum esse Polycarpum gravi Ismum sane istud est Reserunt Smyrnenses, populum ligna, sarmenta coi
Esse ad rogum Polycarpo exmuendum, praecipue vero I
aeos αλισα -δά , c. alacri animo operam suam ad hoc contulisse. Quaero nunc, an Sabbathi die potuerint Judaei, seu vis legibus traditionibusque suis, ligna ad rogum serre Id adeo
ridiculum est, ut ridiculum quoque foret me multas citationes idcirco huc afferre, cum res omnibus notissima sit. Sabbathoitacive Judaei hoc non secissent, sed secerunt: Ergo non a b ho mortinis est Polycarpus. f. q. Decima quinta & ultima suppositionis nota hora est Ε l ui ἡui
octava, qua passus dicitur Polycarpus in clausula fictilia E-hbilina. pistolae Smyrnensium. Mora illa non est certe octava noctis,ui. nam die non nocte haec gesta sunt. Ergo octava diei, nobis circiter secunda post meridiem. At ex iis, quae . 6 dicta sunt, apparet Polycarpum primo mane Smyrnam advenisse, crestantur smymenses, eum recta in Ampnitheatrum adductum esse. Videant ergo Eruditi niun consenio, mors eius octo horarum tempus impleverint, prout mensibus, in tur mirum si id cuiquam videaturi Quibus cunctis rite perpensis, ponderatis, mihi videor summo jure pronunciasse, supposititiam esse totam illam cla Subm smyrnensium epistolae inpensam, adeoque Characteres
220쪽
Tempus verum Mortis Ohcarsi Venitviro
annus ille systemate mortuus est A. CLXXVI. Et sane multis proba ου it - φ Dod uellus Irenaeum A. CLXX scripsisse. in Iam mortuus erat Polycarpus, cum scriberet Irenaeus, nam ejus ut desun- .cti metitionem sacit. Erso Polycarpua ante A. I. V. mortuus est.
secundo I anaeus de successoribus hirci i in adiciti smyrnens laquitur L. III. Cap. 3. Ergo iam h liquo. nobante mortuus erat Polycarpus , cum aliquot succei res lu
Tertio Grenaeo juvene admodum, Polycarpus jam senex erat, rarenaeus A. CLXXV jam ipse admodum provectae aetatis, vid supra Cap. XIII. 4. 2. Utpote libente saeculo I. vel ineunte II natus, quemadmodum probavit Dod ellus. Ttiamsi ergo tricenarius Irenaeus circa A. CXXX. Polycarpum vidisset , Polycarpus utpote Irenaei respectu senex, sexagenarius fuisset, cum Pol Vcarpus A. LXXXVI. probabiliter vi xerit, debuerit cuca A. LVI. Plus minus mori.