Disquisitio chronologica de successione antiquissimâ episcoporum Romanorum inde a Petro usque ad Victorem. ... Auctore Johanne Philippo Baraterio ... Ultrajecti apud Stephanum Neaulme, 1740. 24,314,22p.; 4°.Segn. ast3ast4, A2T4. Cors.; rom. Iniziali

발행: 1740년

분량: 363페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

enim sunt, quibu varias eruditas dissertatione comprehendebat Dionysius, d hoc modo Alexandrino convenient optime,

ut inustas Epistolas scripsit, omnes plerumque eruditas, ut .usebius testatur. Ves habebuntur pro unico opere in aliquot libellos diviso, ob nexum continuum , quod opus systenta

Theologicum continuerit, cujus multae, sorte pleraeque partes interciderant, unde earum nonnullas citat ipse Dionysius: Et tunc iterum Alexandrino convenierit, qui teste diu lebio, ad

Timotheum suum aliquot libros de natura scripsit, quos Pseim Theoliticum d Philosophicum fuisse, ex titulo, si adimentis conjicio. Primam sententiam tamen mihi magis arridere

nte ra

Duodecimo Stylus omnino convenit, si materiarum ratio habeatur Alexandrinus, in fragmento Physico ex libris de natura ap. Euseb. Praep. v. L. XIV. Cap. XXIII. R. cum pro re tractata stylo humili uti deberet, intricato adin

dum de obscuro atque compositis ampullatisque vocibus f no utituri mid ergo egerit, intimos Mysticae Theologiae recessus penetrans, res per se obscurissimas ini inintclligibile,

tractans ἰHaecce duodecim indicia leviter indicare, & lectoris in- .genio ponderanda relinquere, censui. Nescio num in omnibus eandem ac in me persuasionem excitabunt mihi certe supra

omnem probabilitatem videtur, Dionysium Alaxandrinum e riun scriptorum auctorem esse, quae sub Areopagitae nomine

venditata sunt. f. . Haec quum scripsissem, pervenit in manus meas si ber aliquis viri summii de a Cro Ee, de Histolia Christianorum Ethiopum Armenorumque, In quo mulia nova solidaque

collegit Vir perspicacissimus, truditione stupenda omnium hodie sicile primus. In ejus operis libro I. asseruit venera dus Auctor, Dionysii Areopagitae scripta ineunte saeculo IU. supposta esse, ex conssio Theophili Alexandrini successerisque Cyrilli opera Synesi Ptinauidensis. . Argumento est, scripta

322쪽

scripta illa Synouliasmum sapere is ab Haereticis pro eo alle gata esse, ea V. demum sarculo citata esse a nonnullis, id Tlieophili, Cyrilli Synesiique ingenio maxime convenire, nec alium esse, qui ea supponere potuerit mae tamen breviter ad modum Vir summus perstringit, Mantum sere indicat. Et utinam fusius tradiasset, nec haec aliaque multa, quae elaboris vit, Rei p. Litterariae invideret Quorum nulla pagina sane erit, ubi non do istissimi aliquid discant. Interim de sententia viri Eruditissimi, judicium penes Lectorem esto. Conject rae sunt, quas hic D is erratione propono, quae sessitan omnis bus non placebunt, interim vel ideo quia nil nisi conjecturae sunt, supprimendas non duxi. Ubi enim nihil certi datur, omnibus divinare licet. Hoc saltem moneo, Synousiasmi suspeeta quidem suisse opera haec Dionysiana, mihi autem videri, alia principia iis contineri, magis adhuc 1 vulgaribus aliena, circa utramque Christi naturam, quae nunc exponere non

vacat. Quae omnia tamina peculiari Auctaeis Theologii M Pasia oriri nili videatur.

323쪽

DE AGRIPPAE ANNIs.

DISSERTATIO IV.

De Annis Agrippae Iunioris, Magni f. N ED AEadmiliari in is mis a morte ejus deducta.

. incise , sed A. a. exacte. Ejus ditioni-δι- tur. 3. s. Ostenditur 'pocham a rete ejus dia ta- es a Capitolinsibus , si Dispolitanis. . . Nec non a Philade phensibus atqM Chalcidenseta 7. Subumiora maι ι γυ- δνMogica amorum fers Licet prorsus aliena a proposito meo videatur quaestio, quam . . hic tractandam mihi propono , non tamen ideo statim δες econdemnandus sum. Adegit etenim me ad eam expendendam Lisi, cum Pearsonio Dodwellus. Constitui horum opus de succes- numinoratione prae caeteris acciore sequi, nullam quaestionem inta x

ctam praeterin ture, cuius illi mentionem fecissent. Jam quum vino credatur Agm M ad initia Mani vixisse, Molae

rint citati ruditi errores Chronologorum circa id tempus, numerosos admodum, expendere detegere, occasione a morte Clementis Romani desumpta, quam vulgo eodem reserunt, opus esse censuerunt, Agrippae mortem ad aliud tempus trans-serre, inuidem ad Veisahant Imperium. Quod quum sit,sissimum, prorsus ridiculum sit, huic materiae incubui, cverum monis Agrippae annum tot Characteribus demonstrare constititi, ut de eo dubium amplius esse non possit. Ne DP mmi

324쪽

me nimium digredi viderer, isquisitionem hanc ad fineri

operis transferendam esse censui.

Agrippam sub Vespasiano mortuum esse, adeo absurdum est, ut reseratione omnim non indis M. Nam numnis quam senisestissime oppositum est, quorum plures insta extimebo, vi praesentia unum modo citaturiri. I M. A. D. VES. F. Obl. V. GER COS. XII. a. s. En IBA APpI. T. F. S. Q p. Harduin Opp. Sel. p. 333. In vivis igitur erat adhuc Agrippa cum Domitianus

Col. II esset, Me estΑ. LX VI. septem a morte Vespa - sint annis clapsis. Induxit nimirum in errorem Pearsonium Dod ellumque syn

cellus, qui Catalogum Regum Herodiadum texens, iis annos C. in universum tribuit, eorumque, ultimo Agrippae nostro in specie XXIII. Quem numerum recte se habere summa C. anno.

rum docet. At facile docebora Syncellum seipso judice eddirare, inuis sit sens erroris eius. f. a. f. r. Syncellum errare maminissimum esse aio, ex se ipso i. i, Clitati respersequeretur, Agrippae liuidpua selli. tribuit annos XXVI. Utrumvis sequaris, falso oppido Agridi eri ru-pa post mortem Patris sui , qui anno I. aut Claudii, Chri-ito h 'cili XLIV. vel XLV moriebatur, non statim Patri succede-

ωὐ bat Regnum obtinebat Sed quatuor postea annis re-tiun Chalcinens ipsi datum est. Hoc MX. . XX. yncellus igitur dupliciter numerat, primo , a morte Patris, a qua annos XXVI. Agrippae tribuit, Eusebium sequutus;

secundo, . quo grippa regnum obtinuit, quod quum I Uto. post anno contigerit, sequitur eum hoc respectu ad XXIIIum. annum emen ille Anni autem hi omnes in annum LXX.

desinunt, cui est XXVI. a morte Agrippae senioris. Et sane. Eusebius, liqua Chronotri eum sequuti, quos interest sim in synonus, ita numenuit Eusebius enita ad eum A. LXX .

325쪽

urimm deficit Scilicet eo anno Templum ineensum Judaeia Tito deliructi. Apparet igitur jam origo erroris Syncelliani. Eusebius nimirum excidio gentis Iudaicae finem regii Agrippae alligavit, non quod is postea insa Ezeri regnaveritve ndouod Roninus sera iret, Iudaeorum Regnum, proprie se dictum, cum gente defecisset Agrippa quam laxune Ethnicis imperabat, S: Romanorum servus erat ce. Agrip- mi vero post A. LXX. vixisse Eusebius non ignorabat, cum Seohus id apertissime scribat. Alium acinu auctorem opponi mihi posse video , cui ut

paucis mentio facienda, S auGOritas, quae plerosque adtenus

fefellit detegenda. Edidit scaliger, cum Eusebio tuo, plurari Chronologica opusculi, omnis, sub Titulo Thesiuri tem

mili complexus. Quae inter, ad neto Graecorim operum pag. 3I7. Editionis primae legitur Titulus Tropin N riar H. ΛΤMNIAM ANAPPAΦH. Titulum sequitur Olympiadum CCXLIX. recensio, usque ad A. CCCXLVII. in qua etiam Historiae memorabiliores suis locis attexuntur, extenditurque usque ad p. Postea apparent Catalogi R sum, Duuastanam c. antiquorum, cum succincta reruma, iis gemmii narratione. Iam in Olympiadum quidem talogo p. 3Αs mors Agrippae resertur ad A. III. Trajani. In

recensione vero Regum Iudaeorum p. 386. A XXVII. ei assignantur, ex Eusebii systemate. Utrumqtie falsum, primum

nempe e loco Justi errone apud Photium, de quo deinde, alterum ex Euse, desumptum; deoque nullius ponderis i Mn. At ideo mentionem feci hujus opusculi caligeriani quod videam viros Eruditos scede ab eo deceptos esse. Nam Padus, Cuperus, aliique plurimi, saepe Graeca haec tanquam

Auctoris antiqui opus citant. Imo aliquis, Auctorem hunc Constantino M. imperante vixisse, supposuit, quod ibi catalo M Imperatorum desinat, Ilayerus Petropolitanus in Praef.

ad Μustum sinicum, Olympiadum recensionem audactoe Phlis

326쪽

habitum feliciter restituerit , si non integrum, eius diu compendium. Sed noli errare mi Lector Nec Phlegontu exoptatum opus hoc est, nec cujusvis antiqui. Et si non piguisset tot Eruditos, inspicere quid ipse caliger de hoc opere dicat, sane non adeo ridiculum errorem commisissent. In I dice contentorum voluminis scaligerant, statim ante Praesituisnem, exstante, sic opus istud describitur, Collictam, stinarum partim ex iis stri m ain pu nondum ea i , -δεο cui φώediti. in pertius autem multo scaliger in fine notarum, p. 6s

texuimus ... postremo Συναγωγὸν ωρικήν A COIs, partim ex

editis, partim ex Mndum editis siriptoribus collectam , se non solamata Eusebium, sed etiam ad memoriam vereris historia illustrini remum praesidis erit, si qui neque' ge- legere, nepinuum QR -- ma ne interpretari ψω. Viden Scaliginopus hoc esse, variis ex auctoribus, centonis instar, colleaum,.

cuius nullum pondus est, clam nec Auctores singulorum fragmentorum indicentur , nec magno delectu haec collectio invia tuta si Sane non dissicile erat id agnoscere, cum ver tenus

exscripta sint longissima fragmenta ex Eusebio aliisque, quae murum non observata esse, scaligeri foetum, tot viris pro stantissimis, imponere potuisse. Caveant igitur sibi in posterum cuncti, ne in parem ludicrum errore lactant. 3 3 f. . Quo autem tempore Agrippa mortuus sit, nempe sub

Domitiano, facillime demonstrabitur

Hii, ροὰ Primo, quando Iosephus Antiquitates Iudaica scripsit se. His A XIII. D mitiani, ut ipse testatur L. XX. Cap. ult jam ei: num desiinctus erat Agrippa quemadmodum ex isto Josephi laco ui ''sequitur Ant. XVII. Cap. II. -- ων maini, res

ei cognominis, eos etiam valde attrive sitamen libertinem eis a mere noluerunt. A quitas Romam cum accepissent principatum c. De Zamaritis agitur Bathanaea incolis, qui ditionis Agrippae erant, quosque moriens cum caeteris subditis Romanis reliquit.

Igitur obierat Asrippa, quum haec Josephus scriberet. Si quidem jam ab aliquo tempore obierat, ita ut iam quererentur Bathanaesi

327쪽

Bathanaei de Romanorum dominatione. Scribebat hae Ios phus Α. XCIII. labente, vel XCIV. ineunte, qui est Domi tun XIII. secivulo, em cium Antiqvitati,is tempore, scripsit v, tam suam Josephus sua cum ipsis connectitur,&quae per se etiam indicium suppeditat annes, no exarata suit. Nam dicata est Epaphroia to, non aliquo Traiani liberto, ut quidam

singunt, sed ut ex Praef. Ant. f. 2 coli. c. Ant. XX. uir. patet, qui Neronis libertus erat,is a Domitiano interseetus est

A. XCU. C. Valante e C. Antistio CosLut diserte notat Dio, imo jam antea res tussierat. Relegato autem dedicasse opus suum Iosephus non videtur, morem eisim Domitiani captabat, & tamen in hoc libro Epaphroditum αεμον ,δ, vocat. Igitur circa A. XCIV. scripta haec vita, claudendis Antiquitatibus destinata. Deinde in nac vita testatur Josephus Agrippam mortuum esse , vide Cap. LXV. ubi in Justum invehitur. agitur Agrippa ante A. XCIV. mortuus erat. Tertio Iustus meriens Historiam suam scripsit -- tuo; ege Agrippa, ut praeter Photium Cod. XXXIII. p. testatur Josephus de vita sua cap. s. scripserat autem Justiis historiam suam anteaquem Josepnus vitam Hiam scriberet, citatur enim ibi. Josephum . XCIV. scripsisse vidimus Non igitur post A. XCIII scripsit Justus, nec post A. XCII. obiit Agrippa, Quarto, nummos stequentes satis habemus Regis Agrippae. orum tamen postremus ad A. LXXXIX. pertinet, quem eum aliis deinde reseram. Recte igitur statuitur a me Agri pam paucis post annis obiisse Non probabile vero est eum usque

ad Trajanum vixisse , nec tamen reliquis Domitiani annis vel sub Nerva, cinitio Trajani eum nummos cussisse.

. Non igitur post A. Quia obiit Agrippa sed nec

ante 4.

328쪽

illi, aliquot annis post excidium Hieroselynioriani, scripti sunt, ut ex eo patet, quod historiam saltem ad annum usque LXXIV. persequantur Epistolae vero illae XII non certe unius an ni, nec duorum spe a scriptae sunt. Ibidem quoque refert Josephus Justum a Vespasiano 'fuis damnatum, ab Agrippa liberatum ab eodem bis in vincula conjectum, di saepe in exilium missum, deinde ossicio honoratum, postea iterum pulsuin. iae omnia plures annos exigunt. secundo, Nummos Agrippae usque ad A. LXXXIX. ων petere, jam saepe monuit deinde apparebit Post eum annum ergo mortuus est Agrippa. Tettio , Iullus Tiberiensis mortem Regis Agrippae expectavit, priusquam ederet Hilloriam suam. Eam autem circa A. CIII. edidit. Nam Josephus A. civ. scribens, eam mine editam asserit . δοα ἐκμοι ce. De vita sua cap. s. p. Erga Argippa paulo ante monitus erat. Quod etiam verba illa Josepni probant. Nam mine , dicit , morim illis Agrippa nempe post Vespasianum utrumque opus inum ederas si isti Recenter igitur mortuus erat Agrippa. Quarto, suppresserat Justus Historiam suam annis X., ut ibidem asserit Josephus. At Historia illa scripta erat post excidium gentis Iudaicae, non ante A. LXXI. nec consistimabsolvi potuit, sed serie Α. LXXII. Inde si XX annos numeres, invenies eam usque ad A. XCIl suppressam esse. Tunc vero mortuo Erippa tandem prodiisse. uilito, hinc facillime apparet , quod tandem remedium

adhibendum sit Photio, ubi susti Historiam recenset Cod. Justum in morte Regis Agrippae desinere ait, quae sub Tmiano morigerit Dixerat otius, Agrippam sub Claudio regno

admotum, sub Nerone crevisse, magis autem sub Vespasia io, mortuum vero esse sub Traiano. Unde saltus iste a Vespasiano ad Trajanum i Attamen pro Trajano Domitianum legere du-ium admodum est. Dod ellus laim emendabat &-άυτά sub-

329쪽

praecesserat. At Agrippam sub Vespasiano mortinim non esse probatum est. Quid ergo de hoc loco statuendum φ Vidimus Iustum scripsisse procul omni dubio circa A. XCII Agrippam versus eundem annum mortuum esse, Justum ad Agrippae mortem usque id est, tempus eme, quo scribebat, historiam produxisse. Ex istis conchisis recte in Photio te grippam mor*um esse sub Traiano, non sane imperatore, sed

Consule. Fuit autem Traianus msul anno XCI. Et hoc anno statuendum est obiisse Agrippam , t desisse Histimam Justi Quod optime cum notis antea resatis coligeret. s. Quum haec scriberem, novamque notam annorum Α- S. .grippae quaererem, cogitare subiit, anno in nummis vestigia . , quaedam reperirentur mortis Agrippae Nempe Agrippa post qua su mortem reliquit Regnum suum Populi R.mano, ut E Josepla, rix t. XVII. Cap. II. liquet. Ubi autem Urbes Gentesve uxRomanam ditionem redigebantur. Provinciae nomen obtinebant solebat in novis illis Provinciis Epocha institui, fidei erga Romanos indiciummonumentumque. Inde aera Pompeiana in oriente celiberrima, aliaetiue multae sic Mab Agrippae tem-mue Regnoque longe discedam, Vespasinus Commagenam, Ciliciamque Tracheam Provincias Romanas secit, ut di aeter alios auctor est Euseb. Num M MLXXXIX. Inde vero, ab anno sc. LXXI. numerabant annos suos Commageni mamosatenses, id Chron. Alex. ad annumVe siani III. Mihi videbatur ergo debere similem Epocham institutam esse ab Urbibus, certe nonnullis, ditionis Agrippae, illum Romanorum potestium transiissent. Quo autem certius de ea re inquirere Uiuem expendi statim quae fuerit ditio Agrippae.

Agrippa primum omnium accepit regnum Chalcidis . Jos. Ant. XX. 4 de Bello Jud. II. 9. Id per quadriennitu cum obtinuisset ablatum est ei, S in Aristobulum translatum Her sedis filium , Chalcidos , ante Agrippam , regis . Id. Ant.

XX. s. I o Chalaidos datae suo Asrippae aliae regiones,

330쪽

nimirum omnes Dynastiae, quas Philippus Tetrarcha olim possederat, scilicet Gaulanitio, Bathanaea, Paneas, Trachonitis; addita Abilene, quae Lysaniae quondam Tetrarchia suerat. Joc

Ant. XX. s. de B. J. I. i. Cons. uia Ant. XVII. 1. Haec a Claudio acceperat Agrippa, a Nerone accepit Juliadem, cum quatuordecim vicinis oppidis in Peraea sitis, imo N. a te quandam Galileae cum Tiberiade 3 Tarichaeis. Id. Ant. XX. s. de B. J II. 22. Nec temere conjeceris plura addita esse Agrippae cis Iordanem, cum Auctoritatem maximam imp ocium summam videatur in Iudaea habuisse, ut exesos. Ant. XX. 7. 8. c. liquet. Certe auctor est Iustus, Amypam ditionibus sub Nerone multum crevisse, magis autem sub Vespasiano Vespasianum plura Agrippae regno ε quidem non pauca is Jordanem addidisse, praeter Julii testimonium, probant quoque, certe indicant nummi. Nam versus Annum LXXIV. aliquoties in nummis occurrunt anni mi Agrip-- Ci Jordanitici quod infra videbimus Antiochiae ad Hippum, Gadarorum, Scythopoleos, ut Agrippae parentium, mentionem injicit Ios de B. I. III. 2. de vita sua Cap. LXU. Et videtur omnino grippa omnes vel plerasque D capoleos urbes obtinuisse, certe de Scythopoli, Gadara, Hirpo Pella, Gerasa constat. Unde de Philadelphia aliisque d Ditari non debet. Neque Capitolia Agrippae deerat, ut quae

iuri esset Gaulanitidos. Deinde pro certo habeo, Agrippam regnum Chalcidense sub Domitiano obtinuisse, Aristobulo momtu Quod probant nummi, qui eo tempore annos regni Α-grippae Chalcidici exhibent, quod ante non fecerant, ut infra dicam Probat vero potissimum,' tio Chalcis eo tempore Pr

vincia Romana sieta suerit, quo Agrippam mortuum esse probavimus. Novissime non sine ratione assero, Domitianum Regnum Cis-Jordaniticum Agrippae multum auxisse, tum quod ultimis annis Domitiani, anni hujus regni frequentius in nummis signentur, tum ex duobus insignibus nummis, quorum unum supras. I. citavi. mi Domitiani titulum Latin

SEARCH

MENU NAVIGATION