장음표시 사용
311쪽
isnusii PDui Areopagitae Scriptis, is n=s Alexandria tribuendis.
ch n. ere aliisque restituendum. - a. Epistola ad iamluse inem Dion sto sup ta ex syto , ct fidentis μα--ν. Item . pia sola ad Pol carpum, qua pariter ex sylo T aliis arguitur, antiquioribus incognita fuisse , adeoque ιnter Dιonysii opera non ex istis senditur Epistola ad Johannem aut susposita, in Am-
312쪽
Dionysio Alexandrino Episcopo, cum non pauca mihi P 'pyii 'utasti dilicii siccurrerint, inter caetera tanquam probabile alibi Muni quid habui, eum Auctorem esse scriptorum, quae Dionysio scripto Areopagitae falso tribuuntur. Propostum mihi est, paucis hoerum loco summam illam probabilitatem excutere, ostendere. Et primo, peto mihi concedi, Dionysium aliquem Avictorem horum librorum esse. Hoc postulatum nec absurdum est , nec Obsque ratione dicitum. cum omnes codices, omnes citati
dies Dionysio opera haec tribuant, omnes rationes hae necessa ii assimiam meam suppositionem. Rationes autem nerandi nullae omnino sunt, nam quicquid affertur, probat Dionysium Areopagitam haec non scripssse, non probant nullum Dionysum haec scripsisse. Ergo omnia pro me faciunt, nihil contra me. Ergo jure assumo libros illos Dio si cuidam trisbuendos esse.
Non χΑ. Dices: Auctorem affectasse Dionysi Areotagitae nomen ἰreopagi adeoque verosimile esse, totum hoc nomen fictilium esse. Sedram dic quid si ρ-averini Auctorem illum, quem Dionysii quidem
nomen sumpsis constat, reopagitae personam nunquam inisduisse Tunc ni fallor apparebit eum Impostorem non esse. Tunc itaque nemo negare audebit Dionysii nomen, quod fert, genuinum esse. Atqui prius nunc prooaturus sum.
Fedymius Primum Argumentum Dionysius noster ad Mostolorum Apostoli instructiones provocans, s scripturae . . consermes, cima. io .ci Trinitatem Malia, ad Traditionem provocat, qua hae omnia iuri Arcano tradita acceperiti me Divin. Nom. Cap. I. f. IV. l. '9 38o. Iam si pro Apostolorum discipulo haberi uisset, expressis verbis monuisset se ab iis haec audivisse. Sed modo ad Traditionem recurrit, eam quidem , quae per
disciplinam Arcani, Apostolis posteriorem, propagata suerit.
313쪽
secundo Citat pag. 7o. circa propositionem aliquam Nesaphysicam, Clementem Philosophum. Nunquam hoc no-niine ornatus sui Clemens Romanus ,. nec quicquam sci ipsi, ubi hoc occurrat 5 occurrere potiterit. Sc Plutoso pluis diccbatur Clemens Alexandrinus, Wille hoc omnino dicere potuit. Ergo Alexandrinum citabat Dionysius. Ergo nolabat Areopi Fit videri.
Tertio Citat manifeste Ignvium Cap. IV. de D. N. . s. xl I pag. 476. Et quidem ut antiqui solent citari rassio γναι Praec. Ergo nolebat Ignatio anterior videri quod fecisset si Areopagita videri voluisset. Nam nec aetas, nec alia si unt Areopagitam gnatium citasse, ut viri Dosti probaiunt Nec tam supinae ignotantiae fuisse Dionysium , virum alias eruditum, credibile est quam ut ita personae suae oblivisceretur. Ne dicam Areopagitae auctoritatem majorem debuisse haberi Iotiana, adeoque illam ista niti opus non fuisse. Ex consesso absurdi sunt, qui gnati nomen illic ab Impostore
insertum dicunt, de rationes Areopagitae defensorum nimis ridiculae sunt , quam ut a viris docilis 3 sinae meatis adoptari: possin . Quarto Dionysius tam timide loquitur, c tam dubieta --
penumero, ut hoc Apostolorum discipulum sngenti non com veniat, qui quas inspiratus debebat esse, de Apostolos in dubiis suis consulare poterat. Vide pag. q. s. o. i. - . . c infinita alia loca, fatere lio stylum hominis non e se, i: impudenter pro reo p. pita se venditaverit. Quinto Dionysium stillein IV. Saec medio scripsisse probavit earsonius. I tunc Areopasitae nomen sumpsisset, mniuo hoc aliquem morem in Ecclesa excitasset. . Velaim uiuis sub hoc nomine evin inasset, vel suppositionem eam im pugnasset Gregorius Naa. qui tot logiis nostrum mactat, cene Apostolici viri dignitatem addidisset Attamen nemo ante Saec. VI eum Areopazitam vocat. Elo hunc titulum non
314쪽
Utile A Sexto. Facile erat appellationem Areopagitae saee. VI. nocreopagitae M Dionysio addi Cum enim simpliciter Dionysii nomen: .: ' adderet, nulla addi a distinctione , exscriptores alirque, quitum eum tantum non divinae auctoritatis ob sublimem Theologiam credebant, de qui tempore vis ebant mulis, impost is, aeris, Areopagitae nomen addiderunt, utpote quod sibi notius esset, quam Corinthii vel Alexandrini me retorquere hic quaerat aliquis, quae. cap. I. dixi adversus eos, qui Constit tiones de Ignatianas Epistolas interpolatas credunt Toto coelo haec disserunt. mani Dionysii scripta nullam manifestam n tam serebant, qua tunc judicari posset, eum Areopagitam nin
esse. Imo ouaedam loca videbantur huic sententiae sivere. Et impostula illi pserisque Theologis illius aeri favebat. a dem reclamarunt hisce mariis doctiones tunc.& acutiores
f. a. Sed obiici sane poterunt nonrtala, quae videbuntur ob ect o- diserta Dionysii testimoniaeta, se Apostolorum συναυονον sirisse. nibus e L illa a solvenda erunt.
P0 primo Pauli MAristolis um sese disciditumdicere videtur. praecipue p. z8. ubi Paulum, mini laudibus mactat, deo πια - - mae seu λ-thei χειραγωγον dicit. Sed quid enit hoc ad litteram accipere,in supponere Dionysium vela ierotheum Paulum audivisse Nonne sensus esse potest, doctrinam Hierothei de Dionysii modo prolatam, Pauli dictis niti, S Paulum ipsum, suis nempe scripti , ad sublimes hasideas eos duxisses secundo. Non citat auctores recentiores postes in
tempore. Respondeo, citat Clementem, qui Romanus esse non potest. Citat Ignatium qui Arcopagitae, Apostolorum ritate, quoad scripta certe, recentior est. Quod plures non citet, ratio est, quia de rebus agit quae auctoritatibus fit itationibus non indigent, de quibus dubio procul, ante eum
nemo evrat. Unde ubi Pit in occasionem arripit citandi, etiam remotam, ut Clementem Q tuini Aa conssit tiones Apostolicas etiam alicubi respiciti
315쪽
Tertio Ait se interfuisse morti Virginis Mariae, cap. III. Numnio de D. N. f. I 2 pag. Α 2. Respondeo. Locum illum suppo-- stum atque intrusviri esse, ordo verborum nullo negotio in ta latet. cet. Et quidem primo, praecedentia cum his non cohaerent.&us db Dicit Dionysius, e nihil antiquum recoquere velle in hoc suo it opere, nec in specie Hierotheum exscribere. Illic desinit se sus. Et ibi inserta est longissima parenthesis laudans Hier
theum ob Hymnos suos. Quis nexus quaeso hι attinge mus ... ex Hierothei scriptis Er scrip urae explicationibus. Nam
mer vim in nostro A iistites ... -- ---ω Dra canisat, N. Illud misi velis indinpria muri adeo absurdum est, ut solim interpolationem demonstret secundo, Liquet idem exsequentibus. Post illam parenthesin sequitur . 3. medio, Dionysii humile de se testimonium, quod quidem bene cohaeret cum iis, quae parenthesin praecedebant , minus ver cum parenthesi ipsa Tertio, Contra indolem est Dionysii pare thesibus uti sequentibus trolixis. Et isthic tres quatuorve sint, quae omnes bene longae sunt Qquarum aliae in aliis continentur. Quarto De hac historia ne verbulam reperias in Suida methodio, qui olim Dionysii vitam collegere. Quinto, Georgius Pachymeres, qui paraphras Dionysii fecit,
omnes ejus voces retulit, extendit, ad hunc locum verba
illa omittit, praesem Jacob mur Domim Petro, Theologorum principibu ducis i , quae tamen praecipua sunt, .seu inania sisto indicant Dionysium de Apostolorum tempore scribere. Unde lique Pachymerem haec non legisse , corruptelam
paucis factam fuisse. Quod si hae rationes non satisfaciant, certe voces illae Iacobi Petri intrusae sunto, ut quas Pachyrneres non habeat. Si illae tollantur, de quovis sancto funere
verba Dionysii intellis poterunt, rie legerint Suidas deme thodius, atque de stiria illic agi nonioriecerint. Postea vero,cum Mariae asi mentio seri crederetur, traditione ves mbitu hanc in iei ora, tunc inserta sunt Apostolativa
316쪽
Dii,nysio Christus moreretur. sui3po ua. Ut huic argumento satisfiat, separare oportet duarum harum
Epistolarum examen. Et quidem Epistolam ad Apollophanem statim removeo, ut sublestae fides. Nam jam multi , θ, ream incusarunt. Et sane apparet eam male ex Epistola adi lucarpum effetam esse, quam deinde etiam convellemus. Dein de Graece non exstat, sed solum ex versone Hilduini, qui parvae vel nullius auctoritatis est. Nec stylum Graecum sapit, quod judicio eorum relinquo, qui eam legerint manifestum id enim est, licet contrarium somniet Halloixius, praefractae cervicis homo. Nec ullus Graecorum, licet Lbulis maxime deditorum, iisque Dionysi ossa istantium ejus mentionem sicit, vel plures io Epistolas numerat, quamvis ab iis alia omnia Dionysii scripta acceperimus. Stylus Epistoli 1 Di nysiano ita remotos est , ut magis esse non possit. Et hoe s cile visu est. Nam styliis Epistolae simplex est, desqualis ad inhiberi solet vulgo. Sed Dionylii stylus ita sublimis, ita se
quipedalibus vocibus planus, ut mon possit non a primi linea in scriptis ejus agnosci. In insis brevissimis Epistoli, adium, os patriim, ubi etiam ce rebus simplicitanis agit , tam
stimi, intricatum loquendi modum sequitur, ut ex consesso, omnes alios latricatissimos Auctores, his in re minis paras os
Item E Postremo, corruente Epistola ad Polycarpum, Ep. ad Α- pistola ad pollophanem e mei. Nunc itaque illam A torim uina Hist D yςM Grinis Eclipsi Dionysiana evertere oportet. Et primum mihi argumentum iterum suppeditabit Itylus, qui io se ad Polyear in Dionysam mirum in modum simplicior est. In
specie notari velim in tota Epistola, quae q. columnas contine vix tres voces compositas rariores occurrere dc unam quidem
modo ex ocula με compostam υπερφυῶς. Cum in
317쪽
stola , verbi gratia ad Caium, quae dimidiam columnam occupat, quinque composita ex με occurrant' ipsa vox περ adhuc quater sola. Et sic porro in aliis scriptis. Secundo
Dionysius in scriptis, se etaphysicum subtiliuinium exhibet. Non ergo debebat Mathese ignarus esse imo in L p. ad Polyc. Ep. ad Apolloph. se Astronomiae peritum fingit. otuissetne ergo tam ridiculam comminisci fabellam, qualem de illa Eclipsi
narrat Potuissetne credere Lunae discum Eclipsin Solis totalem, universalem' essicere posse,is quae caetera absurda sunt 'Tertio , Non est verosiimile polloplianem testem oculatuin
fictitiae illius Ecl se , inui miraculum agnoverit, tam pervicacem tamen suisse, Madeo amaris de convitiis 3 ludibriis, Christianos exagitasse. rario, Traditiones adeo diversae sunt circa hanc Historiam, ut manifestium sit, initio nullum opus ipsius Dionysi extitisse, ubi narraretur. In Ep. ad Polyearpum dicitur, miraculo viso, pollophanem attonitum e claniasse, sum vicissitudines Divinarum re mi, Dionysum ipsum nondum Eclipseos rationem intellexisse. Sed Sy cestus rividas dicunt ex traditione, eum dixisse. - stratinis Hiim , m. Nil ei haec verba tribuunt, πιν Disi παπι ip titar, oti mpatiem 'stur si semper Dionysii ipsius tellimonium adfuisset, an variae hae circumstantiae assidiae fuissent. Quinto , Altum est de hac historia apistola silentium in Metaphraste,methodio menaeis, ubi alias nulla vel levissima res omittitur. Quinto, Suidae Lexicona multis compilatum esse constat. Apparet antiquioris compilitoris rei pote, Epistolam illam nondum extitisse, & Histoetiam demum tanquam parum certam narrari cepisse, sic enim ille narrata paucissimis verbis Historia, tum P pollophane Dionysia dixisse feram λὲγεται , Ha sum vicissitu-es, he. Si tum extitisset Dionysii Epistola, provocassetne auctor ille ad rumorem certum ἰ Postea ex alio Auctore sequitur in Suida ipsa Diony
318쪽
D I T. III. De Epi Cum itaque impostura in Epistolarum harum suppositione ''e' aperta sit, nihil amplius est quod objici mihi possit , nisi I pii, - stola ad Johannem Apostolum. Hanc suppositam non uigebo, licet stylus non admodum Dionysianus sit. Sed quis ad Johannem Apostolum pertinere ostendet ' Nihil in ipsis Litteris exstat, quod non ad quemvis ilium Iohannem spectare possit, aut etiam aliquem alio nomine vocatum. Inscriptionem non minor, quae, ut aliae Inseriptiones esse solent, parvae fidei est,& procul dubio loco illo Epistolae, qui de Patmo agit, ni
Dixi de stylo Dionysi intricato. Addi potest hoc, quod se in omnibus ejus operibus, licet admodum brevibus 23O.ves, o diversa composita rariora acies littera cincipienti ioccurrant, quorum rere omnia in aliis scriptoribus non lesuntur. Unde apparet quantum ab ejus ingenio distent Epistola ad Apollophanem, Polycarpum , imo S Johannem. Argumentis meis . . expositis, hoc adhuc adjiciendunt quod nempe Dionysius saepe Theologos in genere citet, ab Α-postolis diversos, qui omnino scriptores Eccleisiastici esse debent, Apostolis posteriores, nemo enim ex primis Discipulis saee LM talibus scripsit. Vide inter alia exempla cap. I. de E. H.
,' pag. 2os. . . . . Non itaque se Arpopagitam finxit Dionysius noster, Dionysi sed simpliciter Dionysii nomen siimpsit. Non ergo Impolior Attin Adeoque non est dubitandum eum revera Dionysii no-disnu . Id me sessisse. Quod est prinia mea propositio quatuor Dionysus iam VI imo V. imo de iV. saec. Eiratur, ut
matuti Thesis. Totis primis saeculis IV. imo VI. ultra, alii Dionvsii non fuerunt, vel eruditione vel alio nomine noti, praeter Areopagitam, Corinthium, Alexandrinum. Noster vero Eruditus erat , ut ex scriptis apparet magni nominis, Emo non
debuit ignotiis esse, vel in Historia. ri. Ergo et si,
319쪽
quis ex tribus illis esse. Quod est tertium. Sed non est Areopagita, quod ab aliis ad oculum denion stratum, hic recoquere absurdum esset. Neque est Corinthius, tum quod Corinthius, praeter quasdam Epistolas veteribus recensitas, nihil scripsis memoretur, cum tamen omnia ejus scripta recenseantur tum quod Clementem lex citet, ut vidimus tum ob multas alias rationes qua judicio lectoris relinquimus, cum nemo in hanc sententiam lapsurus sit. Ergo est Alexandrinus, quod est quarta mea ultima proposi
Mihi videtur Thesis hae adeo comprobata esse, ut urenullo negari possit sed si sorte pluribus indiciis res a uiue
confirmanda ut id nullo negotio fiet. Primo uterque Philosophiae studiosissimus suit Dion sus Pseud Areopagita Philosophum Metaphysicumque stibii, lissimum agit Alexandrinus in opere de natura, cujus fiagmenta Eusebius habet, muliis ex Philosophia argumentis Epi- cuium allosque Egreditur, Philosophum vocat Euseb. Praep. Eu L. lv. Cap. XXII. Secundo uterque obscurus est, intricatus, ut non bene mens eorum intelligi possit, atque uterque magno impetu ab i. pitur. Hoc Alexanorinus, praecipue in operibus de Trinitate,
commisit. Tertio, uterque erat Episcopus. De Alexandrino liquet,
de alio omnia suadent, nec dubitabit qui ejus epistolas, praefationes abros de H. E. erit.
Quarto, uterque de Trinitate agens voce ορι-ιου non ut, tur eam improbare videtur Ubi notandum, non obstare meae sententiae, quod Dionysius Alex Arianus visus suerit, alter autem potius Sabellianismo videatur severe. Nam Dionysius Alexandrinus parum constans visus fuit, in sua hac de re
f. s. Quinto, Dionysius Alexandrinus 'tera quaedam sua dicavit et, in i πω, --m non 'ra sed με, im eum in otio ita
320쪽
Ep. ad Germanum Euseb. H. E. L. VI cap. XL. Epis.copum vel Presbyterum fuisse indicat. Vid. Eusebium passim. Jam alter Dionytius etiam scripta ha Omnia ιυρε ἐω nuncupat, quem παῖδα pani p. z. io; qq. 6: I. vocat, ' τε ον i. e. ut ego opinor, non proprie Presbyterum, sed Episcopum, in inscriptionibus ubique Virum vem Mem-ditum sutis indicat, dum Judicio ejus submittit scripta Sed alium Timotheum Alex clarum fuisse, eadem p. ad Germanum ostendit. Quis ergo dubitabit unum Dionysium de unum Timotheum, ex his Dionysiis c Timollieis prodire 'Caeterum quaeri posset num Timotheus ille, vere secundum carnem, ibin suerit Dionysii. Id omnino credo,, certe per aetatem poterat Dionysius filium habere Episcopum ves Pres
Sexto Dionysius reopagita aliquot pistolas amico cuidam scribit, nempe Cajo Therapeutae. In Ep. ad Germanum, Dionysius Alex etiam de quodam Caio viro sancto, amico suo loquitur. septimo Areopagita parcus citator, Clementem Alexantibnuini mi, praeter lanatium, citat Indicio se ipsum Alexandri, num esse, in eo loco scribere ubi Clamen notissimus esset.
Alias ea citatione carere potuIsset. Octavo, Cum Dionysius neminem Clemente posteriorem ebret, Indicio est eum medio III saeculo floruisse, adeoque Dio
usi Alexandrini tempore. Nono, dein probant ritus in libris de E. H. descripti, qui III saeculi optime conveni init, ac ob simplicitatem M-bent IV. saecula priores esse, quo multa alia ad sit esse misectat. Decimo Liquet etiam ex nonnullis Doctrinis, ut circa S.Coenam, Symbolum corporis sanguinis Christi, eum IV. saeuio doctrina Transubstantionis jam proponatur.
Undecimo, Libri Dionysi nostri duplici modo residerari Nilus D ut Epistolae parata ad Timotheiun, breves